Silver Blood (Yaoi) :: จบแล้ว ::

ตอนที่ 86 : รัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,288
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    31 ต.ค. 60

แม้จะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ แต่การมาเยือนของอาเธอร์เปลี่ยนแปลงอะไรหลายอย่าง  ภาพที่เคยกระจ่างใสกลับดูราวกับเหมือนตกอยู่ในม่านหมอกปกคลุม  รสอาหารจืดชืดลง เสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะแทบจางหายไปสิ้น

ค่ำคืนหนึ่งที่อากาศหนาวเย็นลงกว่าปกติผ่านเข้ามาอย่างเชื่องช้า จีแอลยืนอยู่ที่ระเบียงเล็กแคบของอาคาร ปล่อยให้เส้นผมยาวของตัวเองถูกสายลมพัดปลิวจนยุ่งเหยิง

“นายกำลังคิดอะไรอยู่?”  อีธานก้าวไปหา แล้วสวมกอดอีกฝ่ายจากทางด้านหลัง

“ก็เรื่องที่ผ่านมา”

“เรื่องที่ผ่านมา?” 

“ทำไม มีอะไรแปลกตรงไหนเหรอ?”  ดวงตาสีเงินเหลือบมองคนถาม

“ก็นิดหน่อย อย่างนายน่าจะเป็นพวกมองไปข้างหน้า ไม่ย้อนคิดถึงอดีตที่แก้ไขไม่ได้อะไรแบบนั้น”

จีแอลอมยิ้ม พลางทิ้งน้ำหนักของตัวเองพิงลงบนแผ่นอกของชายที่แนบชิดอยู่ทางด้านหลัง “ตลอดมา ฉันจะคิดถึงแต่สิ่งที่ฉันต้องการ สิ่งที่ฉันต้องทำเพื่อให้ได้มันมา ทุกอย่างถูกคำนวญเอาไว้ในหัว แล้วฉันก็เกลียดความผิดพลาด”

“เรื่องผิดพลาดมันเกิดขึ้นได้เสมอนั่นแหละ”  อีธานกล่าวพลางสูดกลิ่นของเส้นผมที่ปลิวมาสัมผัสใบหน้า

“สำหรับฉันทุกอย่างเป็นไปตามที่คาดไว้อย่างดี มันราบรื่นมาตลอด จนกระทั่งได้เจอสิ่งหนึ่ง แล้วสิ่งนั้นก็ทำให้หลายอย่างมันผิดเพี้ยน ระบบความคิดของฉันถูกกวนจนรวนไปหมด”

“มันคืออะไรล่ะ?”

“สิ่งนั้นก็คือ...นาย”

อีธานเลิกคิ้วเข้มขึ้นเล็กน้อย ขณะมองหน้าคนพูด

“อันที่จริง...คนแห่งโชคชะตาของฉันน่าจะเป็นพวกหนอนหนังสืออยู่กับตำรา วันๆ เอาแต่ค้นคว้าวิจัยเรื่องการผลิตยาแก้โรคติดต่อ หรือไม่ก็ผลิตคิดค้นพืชพันธ์ชนิดใหม่...”

“ถึงจะไม่เคยผลิตอะไร...แต่ข้อดีของฉันก็คือ เร้าใจมาก ไม่ใช่เหรอ?”

จีแอลหัวเราะ จากนั้นก็หมุนตัวกลับมา ใช้ดวงตาคู่สวยจ้องมองเข้ามาในนัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มของอีธาน

“หลายสิ่งหลายอย่างในตัวฉันเปลี่ยนไปก็เพราะนาย...ฉันดีใจที่ได้มาเจอนาย ดีใจที่นายยังมีชีวิตอยู่จนคิดว่าถ้าพระเจ้ามีจริงๆ ฉันคงอยากจะขอบคุณเขาเลยล่ะ”  

“ฉันก็เหมือนกัน”  อีธานว่า ก่อนจะก้มศีรษะลงเล็กน้อย จุมพิตลงบนริมฝีปากได้รูปที่เชิญชวนอยู่ตรงหน้า

ช่องว่างระหว่างทั้งคู่ลดลงจากอ้อมกอดแนบแน่นที่สร้างความรู้สึกอบอุ่นท่ามกลางอากาศหนาวเย็น ริมฝีปากที่แตะสัมผัสกันอ่อนหวาน เนิบนาบ ปลายลิ้นที่เกาะเกี่ยวกันก็อ่อยอิ่งราวกับต้องการเก็บเกี่ยวทุกการเคลื่อนไหวในช่องปากของกันและกันเอาไว้ 

สัมผัสแผ่วเบานุ่มนวล แทบจะเป็นเรื่องแปลกใหม่สำหรับทั้งคู่ เพราะส่วนใหญ่แล้วมันจะถูกถูกสัญชาตญาณผลักดันให้ทุกอย่างเคลื่อนที่ด้วยความเร่าร้อนรุนแรงเหมือนพายุ หลังจากจูบอย่างเชื่องช้าอ่อนโยนสิ้นสุดลงพวกเขาจึงยังพิงซบกันอยู่อย่างนั้นอีกครู่ใหญ่ ฟังเสียงเต้นจากหัวใจของกันและกัน

“ฉันง่วงแล้วสิ”  จีแอลเงยหน้าขึ้น ยกสองแขนขึ้นคล้องคออีธาน  “อุ้มไปนอนหน่อยสิ”

พอได้ฟังชายหนุ่มก็สอดแขนลงใต้ข้อพับเข่า แล้วรวบร่างของอีกฝ่ายขึ้นอุ้ม แล้วเดินกลับเข้ามาในบ้านทันที

“ไหวไหมเนี่ย?”  เสียงถามนั้นเจือมาด้วยอารมณ์ขบขัน

“ไม่รู้สิ...นี่นายหนักขึ้นหรือเปล่า?”  อีธานแกล้งทำหน้าเคร่งเครียดตอบกลับไป

“เพราะอาหารที่นายทำน่ะสิ”

“มันอร่อยใช่ไหมล่ะ?”

“ธรรมดา”

“แค่ธรรมดา ก็พอแล้วนี่”  ชายหนุ่มใช้หน้าผากโขกอีกฝ่ายเบาๆ ขณะที่อีกฝ่ายส่งหัวเราะตอบกลับ

พอถึงเตียงนอนอีธานก็วางร่างในอ้อมแขนลงบนที่นอนแล้วทิ้งตัวตามลงไปนอนเคียงข้าง พวกเขาเกลือกกลิ้งหยอกล้อไปมาอยู่พักหนึ่งก่อนจะหันมาแนบชิดหาไออุ่นซึ่งกันและกัน

จีแอลยกมือขึ้นลูบใบหน้าของชายหนุ่มเลือดน้ำเงินอย่างแผ่วเบา ปลายนิ้วเย็นชื้นลากผ่านหน้าผาก หางตา ไล่ไปถึงปลายคาง สัมผัสอ่อนโยนนั้นมาพร้อมกับกลิ่นหอมที่แปลกไปจากปกติ ที่ให้ความรู้สึกผ่อนคลาย

ผ่านไปไม่นานอีธานก็เริ่มบังคับเปลือกตาให้เปิดขึ้นแทบไม่ไหว ทั้งที่ตัวเขาไม่ได้เป็นคนพูดว่าง่วงนอนเลยแท้ๆ อีธานพยายามมองใบหน้าของคนข้างกายด้วยประสาทการรับรู้ที่เริ่มพร่าเลือนลงช้าๆ

“จี...แอล...”  ในที่สุดร่างสูงก็ฝืนทนไม่ไหว ปล่อยให้ดวงตาปิดลงท่ามกลางสัมผัสของอีกฝ่าย

“เป้าหมายในชีวิตของฉันมีสองอย่าง...อย่างแรกมันสูญเสียไปแล้ว เพราะอย่างนั้นฉันจะไม่ยอมเสียอย่างที่สองไปอีก...”  เสียงของจีแอลกระซิบที่ข้างหู แต่สมองของอีธานในตอนนี้ฟังไม่เข้าใจ

“ราตรีสวัสดิ์ ที่รัก” 

 

อีธานหลับไปจนกระทั่งรุ่งเช้ามาเยือน เขาตื่นขึ้นอีกครั้งท่ามกลางความเงียบเชียบหนาวเหน็บ ก่อนจะพ้นพบว่าภายในบ้านว่างเปล่าเหลือเพียงตัวเขาลำพัง

...คนที่เขารักได้จากไปแล้ว



===+++===+++===+++

ตอนนี้สั้นไปหน่อย T-T   

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,183 ความคิดเห็น

  1. #415 monaza_vodka (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 11:55
    สูญเสียอย่างแรกคืออะไร จีแอลท้องไม่ได้แล้วหรอ??
    #415
    1
    • #415-1 สั้น สั้น(จากตอนที่ 86)
      3 พฤศจิกายน 2560 / 18:54
      ต้องรอติดตามเน้อ ^^
      #415-1
  2. #414 mini_mickey (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 21:54
    อย่างแรกมันสูญเสียไปแล้ว?จีแอลแท้งเหรอหรือยังไงอะ
    #414
    1
    • #414-1 สั้น สั้น(จากตอนที่ 86)
      3 พฤศจิกายน 2560 / 18:56
      จีแอลสูญเสียอะไร เดี๋ยวรอติดตามนะคะ ^^ ส่วนที่ทิ้งสามีไป เพราะคิดว่าเอาไปด้วยจะเป็นตัวถ่วงแน่ๆ 55
      #414-1
  3. #413 mini_mickey (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 21:52
    จีแอลทิ้งสามีไปเที่ยวเหรอเป็นห่วงอีธานละสิถึงไม่ยอมเอาไปด้วย
    #413
    0
  4. #412 อลิสแสบ>////< (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 21:38
    คืออะไรยังไง เสียอะไร แล้วจีแอลไปไส่ๆๆๆ
    #412
    1
    • #412-1 สั้น สั้น(จากตอนที่ 86)
      3 พฤศจิกายน 2560 / 18:56
      เดี๋ยวรอติดตามนะคะ ใกล้จะจบเต็มทีแล้วววว
      ขอบคุณที่ติดตามจ้า
      #412-1