ปราการเทวะหวนคืน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 512,231 Views

  • 6,572 Comments

  • 6,000 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    108,454

    Overall
    512,231

ตอนที่ 37 : จวิ้นอ๋องกลับวัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16349
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1469 ครั้ง
    7 ธ.ค. 61

ตอน.....






        ที่จวิ้นเต๋อเลือกที่จะเข้ามาด้านในเพราะตอนนี้เขาไม่จำเป็นต้องอยู่ในรถลากนานๆ ที่บอกว่าเข้าตำหนักที่ใดออกมาก็จะเป็นจุดเดิม มันก็เช่นเดียวกันหากอยู่ในรถลากก็จะออกมาตรงด้านในของรถลาก เพราะภายในของรถนั้นทำขึ้นมาจากหยกดำเสวี่ยนอู่ทำให้มันไม่เหมือนกับเหล่ารถลากสัตว์อสูรทั่วๆไป และอีกอย่างมันดูจะหน้าเบื่อเกินไป 


        แต่ผู้ติดตามมาด้วยกลับไม่คิดเช่นนั้นเพราะตลอดทั้งสันท่านอ๋องไม่หยุดพักครั้นตนเองจะเสนอก็ไม่สมควรคงได้เเต่รอต่อไป ตนเองนั่นทนไหวแต่อาชาที่ใช้ลากเล่า ผิดกับรถลากของจสิ้นอ๋องที่เป็นจามรีเขาหยกที่ทั้งทนแดดฝน อึดทนและยังมีความเร็วสม่ำเสมอไม่มีตก นี้คงเป็นครั้งแรกที่เดินทางเพียงสองวันก็น่าจะถึงเมืองหลวงแล้ว



         "ชักกระบี่ของท่านออกมาซะองค์ชายเหลียวเจิ้ง ตอนนี้ท่านไม่ควรเก็บมันเอาไว้เพียงดูเล่น " เสียงของหานอี้ที่ไม่พึ่งใจในนิสัยแปลกประหลาดของราชวงศ์ฉีหลิน เพราะองค์ชายผู้หนึ่งเฝ้าถามถึงอ๋องศักดิ์สิทธิ์อีกผู้ก็รักสงบราวกับนักบวช แต่เมื่อยามศึกเขาก็มั่นใจว่าองค์ชายทั้งสองไม่แพ้ผู้ใดอย่างแน่นอน  



        "พอเท่านั้นก่อนเถอะหานอี้ ให้พวกเขาเข้ามาก่อน ข้ามีบางอย่างอยากมอยให้พวกเขา " เพียงเหลียวเจิ้งและอ้าวป้ายเข้ามาก็พบกับของสองสิ่ง มันคือกริชเขี้ยวกิเลน และเสื้อเกร่ะไหมฟ้า มันคือยุทธภัณฑ์สวรรค์สองชิ้น ทั้งสองต่างมองหน้ากันและกันและแน่นอนว่าความต้องการของทั้งสองมิได้ตรงกันเพราะอาวุธและเกราะตรงหน้านั้นคล้ายเลือกเจ้าของไว้อยู่เเล้ว 

       "น้องเจิ้งเจ้าต้องการสิ่งใดก็เลือกมันไปก่อนเถอะ " อ้าวป้ายในฐานะพี่ชายการแสดงออกเช่นนี้ก็นับว่าเหมาะสมแล้ว เพราะเขาก็คาดเดาได้ว่าเหลียวเจิ้งจะเลือกสิ่งใด 

      "หากพี่ท่านว่าเช่นนั้น เจิ้งเอ๋อร์ก็ขอเลือกเกราะไหมฟ้าก็แล้วกัน " เป็นไปตามที่คาดการณ์กริชเขี้ยวกิเลนตกเป็นของฉีหลินอ้าวป้ายฮ่องเต้น้อยที่ตอนนี้ย่างเข้าวัยหนุ่มเเล้ว ตลอดเวลาที่เขาเข้ามาที่นี้หากนับจริงๆก็ห้าถึงหกเดือนเท่านั้น แต่ในเวลาของตำหนักสวรรค์ก็สองสามปีได้แล้ว วันคืนนับลำบากนัก


       "เอาล่ะเมื่อพวกเจ้าเลือกได้เเล้วต่อไปก็มุ่งเน้นกับวิชาที่พวกเจ้าเลือกเถิดโลกนี้ช่างโหดร้ายนัก อ้าวป้ายเจ้าเป็นฮ่องเต้เจ้าย่อมรู้ดี และเหลียวเจิ้งคือน้องชายของเจ้าเจ้าจะต้องดูแลเขาให้ดี " ความสัมพันธ์ของสายเลือดในราชวงศ์นั้นนับว่าหล่ะหลวมนักเพราะน้อยคนจะจริงจังต่างคนต่างเห็นแก่ผลประโยชน์ของตนเองเป็นใหญ่ แต่ยามนี้สายเลือดฉีหลินที่เป็นชายมีเพียงเขาสามคนเท่านั้น และสายเลือดที่จะพัฒนาได้ในอนาคตก็พอมีเเต่ก็เป็นทางเลือกสุดท้ายที่จวิ้นเต๋อคิดจะทำ หากความลับนี้ลั่วไหลเกรงว่าจะมิใช่เรื่องดี



          "หานอี้พวกเราน่าจะออกไปได้แล้วนี่คงจะค่ำแล้ว เดี๋ยวพี่น้องตระกูลเหิงจักเป็นลมเสียก่อน " สองวันเกือบสามวันที่อยู่ด้านในตำหนักสวรรค์จวิ้นเต๋อยังคงสนใจเพียงพฤกษาเท่านั้น ส่วนกลางน้ำตกเพ่ยอู่ที่หลินไหลจากฟากฟ้าผ่านตำหนักพฤกษาที่งดงามท่ามกลางสวนเหมยหิมะที่เบ่งบานตลอดทั้งปี ทำให้ผู้ที่อาศัยอยู่ ณ ที่แห่งนี้มีกลิ่นกายที่คล้ายคลึงกันอย่างแยกไม่ออก 



         ศาสตร์ทั้งแปดถูกถ่ายทอดให้องค์ชายทั้งสองแทบจะหมดสิ้น เพราะไม่จำเป็นต้องเก็บรักษาไว้อีกและผู้ที่สอนมันคือหานอี้และหานกู่ หานอี้เชี่ยวชาญหกศาสตร์ หานกู่สี่ศาสตร์ แต่ผู้ที่เหนือสุดเชียวชาญทั้งแปดศาสตร์มีผู้เดียว อักษร(อักขระ) กับ หลอมโอสถนับว่าเป็นศาสตร์ที่ทำความเข้าใจได้ยากที่สุดเเล้ว แต่ใช่ว่าองค์ชายจะสามารถรับได้ทุกศาสตร์มีบ้างที่ไม่สามารถเรียนรู้ อย่างอ้าวป้ายนับว่ามีความพยายามในศาสตร์วรยุทธ และพิชัยสงคราม แต่อ่อนด้อยในเรื่องของศิลปะและอักษรรวมถึงสมุนไพรและการหลอมโอสถซึ่งตรงข้ามกับฉีหลินเหลียวเจิ้งที่ชอบสี่ศาสตร์เสริมมากกว่า 



        "เสด็จปู่ข้าสามารถเก็บบุปผาในสวนนี้ได้เลยหรือไม่ขอรับเมื่อวานข้าอ่านตพราเกียวกับพวกมันข้าคิดว่าสามารถทดสอบหลอมโอสถบางตัวได้เเล้วขอรับ " จวิ้นเต๋อชะงักงันสีหน้าไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆ แต่ภายในใจกลับตื่นตกใจที่เจ้าเด็กนี้จะอัจฉริยะมากเกินไปแล้ว แวสตาที่มุ่งมั่นนี้เป็นเช่นใดได้นอกตากผู้ที่มีความมั่นใจเต็มร้อยว่าสามารถทำได้ 


        "ตามสบายเลย แต่เจ้าห้ามหลอมโอสถระดับสูงก่อนที่จะผ่านการหลอมโอสถระดับกลางและคนที่จะทดสอบเจ้ามีเพียงข้าเท่านั้นจำเอาไว้ห้ามฝ่าฝืนคำสั่งเป็นอันขาด หานลู่ข้าให้เจ้าดูแลเขา " จวิ้นเต๋อหันไปสั่งการวานรสี่ฤดูที่ตอนนี้กำลังนั่งบนต้นเหมยหิมะมองเหล่าสมุนไพรที่งดงามเติบโตเต็มสวนเล็กๆนี้ จะเรียกว่าเล็กก็คงไม่ถูกเพราะมันอัดแน่นไปด้วยสมุนไพรกว่าร้อยชนิดทีเดียว 


         "ขอรับท่านปู่ " องค์ชายเหลียวเจิ้งตอบรับอย่างว่าง่าย และหันไปมองเหล่าสมุนไพรเหล่านั้นด้วยสายตาที่จวิ้นเต๋อเห็นแล้วยังอดที่จะหวาดกลัวเเทนเหล่าสมุนไพรไม่ได้ หากเหลียวเจิ้งสามารถหลอมโอสถระดับต่ำได้สำเร็จเขาจะกลายเป็นผู้หลอมโอสถที่มีอายุน้อยที่สุดก็ว่าได้ นับจริงๆคงไม่ถึงสิบขวบปี



        สายลมที่หยุดนิ่งกลับมาพัดผ่านอีกครา เป็นสัญญาณให้หานกู้หยุดลงคล้ายดังเป็นสัญญาณว่านายท่านของมันกลับมาแล้ว เพราะตอนนี้หานหลี่และหานกู่ปิดตัวฝึกฝนในตำหนักสวรรค์ทำให้ตอนนี้มีเพียงหานอี้ที่ดูแลทุกอย่างด้วยความเต็มใจและเคร่งครัด  หลังจากที่รถลากจอดสนิดที่ประทับอย่างง่ายถูกกางขึ้นอย่างรวดเร็วแน่นอนมันคือยุทธภัณฑ์ที่มีพื้นที่ภายในกว้างขวางผิดกับรูปลักษณ์ภายนอกมีเพียงเหล่าขุมอำนาจใหญ่เท่านั้นที่มี แม้แต่เชื้อพระวงศ์ยังไม่มีมันในครอบครอง


      "ท่านหานอี้ ตอนนี้ท่านอ๋องทรง..." เหิงลู่จงกล่าวยังไม่จบ เสียงคลุกขลักในรถลากสัตว์อสูรคันงามก็ดังขึ้น ร่างของเด็กหนุ่มที่พวกเขาพยายามที่จะมองหาตลอดการเดินทางปรากฏตัวขึ้นกลิ่นหอมของเหมยหิมะที่หอมกว่าเดิมหลายเท่าตัวปะทะกับสายลมอ่อนๆยามเย็นทำให้บรรยากาศยิ่งงดงามยิ่งขึ้น ลำธารน้ำขนาดเล็กที่ไหลผ่าน หานอี้ช่างเป็นผู้ที่มีสายตาแหลมคมจริงๆ เพราะที่พักแรมยังต้องละเอียดขนาดนี้ น้อยนักที่คนระดับจวิ้นอ๋องจะพกพาข้ารับใช้เพียงผู้เดียว และหากจำไม่ผิดตอนมาก็มีอีกผู้หนึ่งแต่ไม้รู้ว่าหายไปไหน  ความจริงหากเป็นเชื้อพระวงศ์อย่าว่าแต่เป็นถึงอ๋องเลย แม้เพียงองค์ชายองค์หญิงเหล่าขันทีนางกำนันก็ต้องมีอย่างน้อยห้าสิบได้ รวมถึงองครักษ์อารักขาความปลอดภัยอีก 



         "ที่นี้งดงามไม่เเพ้เป่ยเหิงเลยว่าไหมพ่อบ้านเหิงท่านควรลดความกดดันลงบ้างและเลิกคิดมากเสียที ข้าเห็นแล้วอึดอัดแทน " เหิงลู่จงแทบหันหน้าขึ้นมองผู้พูดทันที ที่เอ่ยถึงความกังวลใจของเขาตอนนี้คล้ายดังด้ยินความคิดอ่านของเขาทุกคำ สายตาที่สงสัยถูกส่งไปยังพี่ชาย เหิงลู่ถงเองก็ไม่ต่างกันครั้นจะถามก็นับว่าไม่สมควรตอนผู้นำตระกูลก็คราหนึ่งแล้ว มาตอนนี้ยิ่งทำให้เขามีความมั่นใจว่าท่านอ๋องสามารถอ่านความคิดของผู้คนได้ วิชามดกันร้ายกาจถึงเพียงนี้ 


        "พวกเจ้าคงไม่ลืมหรอกนะว่าข้าคืออ๋องศักดิ์สิทธิ์แห่งตำหนักพยากรณ์ถึงจะเป็นจวิ้นอ๋องด้วย แต่ความสามารถในฐานะผู้มองเห็นสรรพสิ่งและความต้องการสวรรค์ข้าก็ยังมีมันอยู่ " หากแต่ก่อนเขาคงคิดเพียงว่าความสามารถเหล่านี้มันเป็นการแหกตา แต่เมื่อเขาเข้าสู้เส้นทางของอ๋องศักดิ์สิทธิ์อย่างแท้จริงมองเห็นนิมิต เพียงเท่านี้เขาก็รู้ว่ามีสิ่งที่อยู่เหนือเหล่าผู้คนไปมากอยู่เบื้องบน



       ทั้งสองคล้ายถูกหินหนักทุ่มลงมาบนหัวเพราะไม่คิดว่าท่านอ๋องจะมีความสามารถเช่นนี้จริง แต่เมื่อเป็นเช่นนี้นับว่าอันตรายหากจะรับใช้คนที่สามารถรับรู้ความคิดอ่านของพวกเขาคล้ายดังความคิดของตนเองเช่นนี้ 


     "พวกเจ้าคิดเช่นนี้คงไม่ลืมที่จ้าบอกเมื่อครู้กระมังเอาล่ะ พักผ่อนตามสบายเถอะ เราจะไม่นอนพัก เราจะเดินทางตอนกลางคืน " การเดินทางนั้นนับว่าปกติและราบลื่นดี แต่การเดินทางในเวลากลางคืนนับว่าไม่เหมาะสมเท่าใดนักเพราะไม่เพียงอาชาลากรถจะเหนื่อยล้า อันตรายที่มองไม่เห็นยังมีมากอีกด้วย แต่ความคิดเหล่านั้นของพวกเขาจบลงทันทีเมื่อเห็นหานอี้หยิบตะเกียงสองดวงออกมา มันเป็นตะเกียงที่มีความสว่างพอตัวแต่ความสามารถแท้จริงของมันนั้นน่าทึ่งกว่ามาก หากแสงสว่างส่องกระทบสัตว์ร้ายพวกมันจะหนีหาย 

       "ตะเกียงเส้นทางสวรรค์ ท่านไปเอามันมาจากที่ใด ใช่ว่ามีเพียงอารามตงหวงที่มีมันมิใช่หรือ " หานอี้มองคนทั้งสองอย่างเอาเรื่องเพราะการพูดถึงอารามตงหวงมันคล้ายเป็นการดูหมิ่นตัวเขา แต่ของเหล่านี้มาจากคลั่งสมบัติของตำหนักสวรรค์ของท่านอ๋องทั้งสิ้น 


        "อาชาไม่อาจลากรถในเวลากลางคืนได้ หมาป่าเทาของพวกเจ้าน่าจะสามารถลากได้นะ " ทั้งสองต่างแสดงสีหน้าหมดสิ้นทุกสิ่งอย่าง ความลับไม่มีทางที่จะมีได้ต่อหน้าท่านอ๋อง จะให้เอาสัตว์อสูรในพันธะสัญญาลากรถมันช่างดูถูกสัตว์อสูรสายพันธ์หมาป่าเสียจริงๆ แต่เมื่อเป็นรับสั่งเเละเป็นทางออกที่ดีที่สุด แค่นี้คงไม่น่าจะมีปัญหา ทันทีที่หมาป่าเทาระดับสวรรค์สองตัวปรากฏพสกมันยืนสง่างามได้เพียงชั่วครู่เท่านั้น เพียงสายตาของพวกมันมองไปยังจวิ้นอ๋อง หางที่ชูชันก็ตกดิ่งลงทันทีเสียงร้องหงอยหงิงของหม่าป่าดังขึ้นอย่างเกรงกลัวทันที มันเกรงกลัวเพียงสายตาของจวิ้นเต๋อที่มองมันอย่างเฉยชาและว่างเปล่า ไหนเลยสัตว์อสูรที่มีปัญญาจะไม่รู้ว่าพวกมันกำลังยืนอยู่ต่อหน้าผู้ใด 



        เมื่อได้เวลาในการเดินทางอีกครั้งก็ไม่มีใครจะต้องมีปัญหาอีกเพราะทุกอย่างถูกกำหนดไว้เเล้ว 



       เวลาเดินทางทั้งหมดสองวันเต็มๆ แต่สำหรับจวิ้นเต๋อแล้วมันเป็นเวลานับสิบวัน เพราะตลอดเวลาเขาแทบจะไม่ออกจากตำหนักสวรรค์เลยด้วยซ้ำไป เเต่เมื่อมาถึงประตูวังรถลากจองจวิ้นอ๋องมิได้ถูกหยุดตามทำเนียมทันเป็นรัยสั่งของเหิงไทเฮาที่ให้จวิ้นอ๋องสามารถนั่งรถลากหรือนั่งเกี้ยวในเขตราชวังได้โดยไม่มีข้อแม้ และอีกอย่างจวิ้นอ๋องคือผู้สำเร็จราชการ 



         "ถวายพระพรจวิ้นอ๋อง...." เสียงของเหิงไทเฮากล่าวขึ้นมาอย่างยินดี เพราะตลอดเวลานับสิบวันนางต้องตกอยูภายใต้ความกังวลมากมายแต่พอได้รับสารลึกลับจากใครบางคนและโอสถคืนความจำทไให้นางทราบถึงเรื่องราวที่นางลบเลือน แท้จริงบิดานางยังไม่ตาย เรื่องนี้เหิงอี้ต้องได้รู้เพราะมีโอสถอีกเม็ดมาให้เขาด้วย 


      "ท่านอาทั้งสองเชิญไปพักที่อทยานทางใต้เถอะ ข้าจะให้คนไปดูแลพวกท่าน " ทั้งสองพยักหน้ารับอย่างรู้ความถึงจะเป็นหลานสาว แต่ตอนนี้นางคือไทเฮาและเป็นตัวเชื่อมโยงความเกี่ยวข้องของตระกูลเหิงและราชวงศ์ฉีหลิน

       "เชิญจวิ้นอ๋องเสด็จเพคะ ....." ฉีหลินน่าอวี๋นางจะเชิญเสด็จจวิ้นอ๋องแต่กลัยถูกห้ามไว้โดยผู้ที่ติดตามหลังมา   'หานอี้' จะว่าความสัมพันธ์ใดๆสตรีก็คือสตรีนับว่าเป็นข้อห้าม  ถึงทั้งสองจะไม่รู้ว่าหานอี้คือผู้มดแต่ด้วยชุดที่สวมใส่ไม่ต่างจากหานกู่และหานหลี่นั้นก็หมายความว่าข้ารับใช้ส่วนตัวของจวิ้นอ๋องแม้เเต่นางยังไม่กล้าเสียมารยาท 



       "พรุ้งนี้พวกเจ้าต้องร่วมออกว่าราชการด้วย หวังว่าพวกเจ้าคงพร้อมนะ " จวิ้นเต๋อทิ้งไว้เพียงประโยคเดียวเท่านั้นทำเอาสองพี่น้องตระกูลเหิงต่างมองหน้ากันและกัรอย่างปลงตก 'นี้จะใช้งานพวกเราทันทีเลยหรือ ไม่ให้พักสักวันสองวันเลยหรือ " 


      แน่นอนว่าหลังจากนี้พวกเขาคงไม่ต้องหลับนอนกันเเล้วเพราะต้องร่วมว่าราชการในวันพรุ้งนี้ต้องรู้ถึงควาทเป็นไปของราชสำนักโดยละเอียด เเละผู้ที่จะให้ข้อมูลได้มากสุดคงเป็นใครไปไม่ได้นอกจากหลานสาวผู้เป็นถึงไทเฮา 


       หลังจากกลับถึงตำหนักเหลียนฮวา(บัว) จวิ้นเต๋อก็ต้องการอาบน้ำซึ่งภายในตำหนักแห่งนี้นับว่ามีบ่อน้ำร้อนจากภายนอก ทำให้เหลียนฮวาในอุทยานบานตลอดทั้งปีเพราะมีน้ำอุ่นคอยให้ความอบอุ่น 


        ฉากกั้นมากมายกว่าสิบฉากถูกนำออกมา ตำหนักที่ใหญ่โตแต่มีคนเพียงสองคนเท่านั้นหนึ่งนาย หนึ่งข้ารับใช้ที่ทำงานทุกขั้นตอนอย่างเรียบร้อยตามแบบฉบับ


       จวิ้นเต๋อเองเมื่อได้ที่เเล้วก็ลงแช่น้ำทันที อาภรณ์ที่ถอดออกเผยให้เห็นเส้นสายสีทองมากมายที่วิ่งตามรอยสลักรูปกิเลนเพลิงสวรรค์  ผิวสีชมพูที่ดูยังไงก็เบาบางและน่าทะนุถนอม แต่หารู้ไม่ว่าขนาดเกราะไหมฟ้ายังไม่เเข็งแรงเท่าร่างกายของท่านอ๋องในตอนนี้เลย สายตาที่เหนือยล้าจ่กการเดินทางหลับลงอย่างสนิดบรรยากาศที่เงียบสงบไม่เพียงตำหนักเหลียนฮวาเท่านั้น แต่มันเงียบสงบไปทั่ววังหลวงเลยก็ว่าได้ แต่ภายในเมืองกลัยไท่เป็นเข่นนั้นข่าวของการกลับมาของจวิ้นอ๋องกระจายไปอย่างรวดเร็วทำให้เหล่าขุนนางต้องเตรียมตัวสำหรับพรุ่งนี้ พวกเขาต้องไม่ให้มีสิ่งใดผิดพลาดเเม้แต่อาภรณ์ที่จะสวมใส่


        "เจ้าจะบ้าหรือฮูหยินนี่กระดุมทอง เจ้าเอาไปเปลี่ยนเดี๋ยวนี้ เจ้าอยากให้จวิ้นอ๋องประหารข้ารึไง " เสียงของขุนนางเเซ่เหมยกล่าวออกมาอย่างหัวเสีย เพราะบรรดาศักดิ์ถูกลดลงมาเป็นเพียงขุนนางจะกล้าสวมใส่สีทองเช่นเชื้อพระวงศ์ได้ยังไง 










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.469K ครั้ง

55 ความคิดเห็น

  1. #1787 chipponz (@chipponz) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 22:35

    ไรรรทททท เมื่อไหร่จะกลับมาา

    เปิดหาตอนต่อไปทู๊กวันเลยยยยย
    #1787
    0
  2. #1778 abeja2 (@abeja) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 02:46

    ขอบคุณครับ

    #1778
    0
  3. #1777 kookiooo (@kookiooo) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 01:06
    ส่งพิกัดบ้านไรท์มาที ระเบิดนิวเคลียร์พร้อมลงแล้ว
    #1777
    0
  4. #1773 อาวุธไร้ตา (@f-rebellione) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 19:13

    ท่านอ๋องไหนๆท่านก็มีแผนจะเป็นนักพฤกษาศาสตร์(?)อยู่แล้ว ฟาร์มสัตว์อสูรเทพๆเข้าตำหนักสวรรค์ด้วยก็ดีนา -ที่หลุดมาจากผาเบิกฯน่ะ เก็บเข้าตำหนักให้หม๊ด

    #ท่านอ๋องรักษ์โลก
    #1773
    0
  5. #1768 miskizfullmoon (@sunlightnova) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 12:52

    สนุกมากกกกกก อ่านแบบไม่หยุดเลย มาอัปต่ออีกนะคะ
    #1768
    0
  6. #1767 Kathar (@0648058598) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 11:25
    ฮือ...นี่ชั้นเป็นอะไร ทำไมอ่านเท่าไหร่ก็ไม่พออ่า
    #1767
    0
  7. #1765 ํYaGooZaKe (@yagoozake) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 02:48

    จะเจอกิเลนดำไหมครับ

    #1765
    0
  8. #1764 ducky (@kittycat08) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 01:47
    อยากอ่านสักวันละสิบตอน ชื่อคล้ายกันจนมึน 555
    #1764
    0
  9. #1762 nawanoi19 (@nawanoi19) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 22:49

    ค้างสนุก
    #1762
    0
  10. #1760 Ekaract Sun (@sunsun9) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 22:46
    จวิ้นเต๋อ ไปไหนก็สะเสือนทุกหย่อมหญ้า
    #1760
    0
  11. #1757 pacharasaeten (@pacharasaeten) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 22:07
    รักไรท์​
    #1757
    0
  12. #1756 kimookka (@kimookka) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 21:34
    สนุกมากค่ะ รอๆๆๆ
    #1756
    0
  13. #1755 wang1 (@wang1) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 20:55

    รอๆๆๆ...
    #1755
    0
  14. #1754 Shihe (@beequits) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 20:54
    มาต่อเร็วๆเด้อออ
    #1754
    0
  15. #1752 wilainat27 (@wilainat27) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 18:15
    ขอบคุณค่ะสนุกมาจะรอน่าาา
    #1752
    0
  16. #1751 Lov3 Me :) (@yui068640062) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 16:07

    ขอบคุณค่ะ สนุกมากๆ
    #1751
    0
  17. #1749 samby (@samby) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 13:05

    ขอบคุณค่าาาาา

    #1749
    0
  18. #1747 Worada Ray (@wai69770689) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 12:17

    ขอบคุณมากกกก
    #1747
    0
  19. #1746 ห้วงคำนึง (@NuengMontian) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 12:06
    อาเจิ้งจะเดินตามเสด็จปู่หรอ เป็นอ๋องศักดิ์สิทธิ์

    มาต่อไว้ๆนะ
    #1746
    0
  20. #1745 สุภาณี (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 11:51

    สนุกมากค่ะ อ่านเพลิน ขอบคุณนะค่ะ

    #1745
    0
  21. #1742 ning792528 (@vj792528) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 10:45

    จับสัตว์เทพหายากไปไว้ตำหนักสวรรค์น่าจะดี....เหลียวเจิ้งอนาคตเดินตามรอยอ๋องศักดิ์สิทธิ์หรือไม่หรอ

    #1742
    0
  22. #1741 Leafre Ennuy (@mini-liang) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 10:40

    เป็นเรื่องแรกเลยที่เห็นคำผิดแล้วไม่โกรธ อ่านได้ งื้อออออ นอตอนต่อไปจ้า
    #1741
    0
  23. #1740 VKK42 (@VARANTHITA) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 09:50
    กิเลนดำ จะเป็นมิตร หรือศัตรู?????
    #1740
    0
  24. #1739 bumbim_chutarat (@bumbim_chutarat) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 09:25
    ท่านอ๋องความลับเยอะะะะะะ
    #1739
    0
  25. #1738 SuSaya (@yusay) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 09:17
    เทพอสูรสองตน อยากให้เจอกันเร็วๆจัง
    แต่ขอร้อง ถ้าจะไม่เป็นมิตรก็ต่างคนต่างไปนะ เสียดาย
    #1738
    0