ตอนที่ 281 : ภาค 3.2 ตอนที่ 119

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13300
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1125 ครั้ง
    29 มี.ค. 62



เด็กน้อยเรือนผมสีขาวทอดสายตาออกไปยังมหานครที่คราคร่ำไปด้วยผู้คน

 

สถานที่แห่งนี้ปรากฏสิ่งก่อสร้างบ้านเรือนที่ทอดยาวไปสุดลูกหูลูกตาลับเส้นขอบฟ้า ราวกับว่าจะเป็นทะเลสิ่งก่อสร้าง

 

"ผู้คนที่นี่ล้วนแล้วแต่มีการบ่มเพาะที่ไม่ธรรมดา เกินกว่าครึ่งมีพลังรบเกินขอบเขตจอมเวทย์ แม้แต่คนธรรมดาก็ยังมีพลังในการป้องกันตัวที่ไม่อ่อนแอเลยทีเดียว"

 

ดวงตาสีน้ำเงินทอดสายตาออกไปวิเคราะห์ผู้คน

 

นอกจากผู้คนแล้วเมอร์ลินก็ยังเห็นสัตว์รบมากมายเดินขวักไขว่อยู่บนถนน บางตัวมีขนาดสูงเท่ากับตึกสามชั้น พลังรบไม่ธรรมดา เป็นทั้งสัตว์ขี่และสัตว์รบที่มีประสิทธิภาพ

 

"ผู้คนที่นี่นิยมใช้สัตว์รบ มิน่าเล่าในการแข่งขันถึงมีผู้คนให้ความสนใจมากขนาดนั้น"

 

เมอร์ลินย่างเท้าก้าวไปข้างหน้าเรื่อยๆ การแสดงออกของเขาไม่ได้เร่งรีบ

 

สายตาสอดส่องวิเคราะห์เมืองหลวงของเผ่าเทพ มหานครโคโดไมก้า

 

เขาพบเมไจผู้คุมกฎมากมายกว่าที่คิดไว้ กระทั่งระดับวอลอร์ดก็ยังพอมีให้เห็นตามเส้นทางที่ผ่านมา

 

"ขุมกำลังของเผ่าเทพเมื่อเทียบกับดินแดนมนุษย์แล้วยิ่งใหญ่เสียจนน่ากลัว ที่ผ่านมาเผ่าเทพไม่ได้รุกรานดินแดนอื่น สงครามที่เกิดขึ้นเหตุเป็นเพราะคนของดินแดนสุสานแห่งความเงียบเข้ารุกราน"

 

"ดินแดนสุสานแห่งความเงียบแข็งแกร่งขนาดไหนกัน พวกเขากระทั่งสามารถรุกรานดินแดนที่แข็งแกร่งของเผ่าเทพได้ ประวัติศาสตร์เล่าไว้ว่าสงครามที่ผ่านมาทั้งสองฝ่ายไม่มีใครแพ้ใครชนะ มันสิ้นสุดเพราะคนของสุสานแห่งความเงียบล่าถอย ซึ่งการล่าถอยของพวกเขาก็ไม่มีใครรู้ว่าเพราะเหตุใด"

 

นับตั้งแต่สลักอักขระได้สามพันหนึ่งร้อยตัว เมอร์ลินก็รู้สึกว่าพลังสมาธิของเขาได้เพิ่มขึ้นอีกระดับหนึ่งแล้ว

 

รอบตัวของเขาปกคลุมไปด้วยกลิ่นอายที่สงบนิ่ง สมาธิจดจ่ออยู่กับเรื่องราวและก้าวเดินไปเรื่อยๆ

 

แต่ทว่าทันใดนั้นเอง

 

ในเส้นทางถนนที่กว้างขวางกลับมีชายร่างสูงใหญ่คนหนึ่งเดินอย่างรีบเร่ง อีกทั้งยังปล่อยกลิ่นอายข่มขวัญผู้คน ใบหน้าเต็มไปด้วยความหยิ่งยโสไม่ไว้หน้าใคร

 

ผู้คนที่เดินบนถนนต่างหลบให้เขา

 

ด้วยร่างกายสูงใหญ่เกือบสองเมตรกว่าๆ ทำให้ผู้ที่ไม่ระวังถูกชนจนกระเด็นออกไปมากมายหลายคน

 

ผู้คนบางคนก็ไม่ใช่ชนชั้นธรรมดา แต่เมื่อเขากำลังจะเข้าไปเอาเรื่อง เมื่อเห็นสัญลักษณ์บนเสื้อคลุมของชายคนนั้น พวกเขาก็จำต้องล่าถอย กลับไปอยู่ที่เดิมอย่างเจียมตัว

 

ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ยกยิ้มอย่างน่ารังเกียจ เขาภาคภูมิใจในความหยิ่งยโสของตน

 

จะทำยังไงได้ เมื่อเขามีคุณสมบัติที่จะทำมัน ผู้อื่นจึงไม่กล้าโต้แย้ง

 

เมื่อชายร่างสูงใหญ่เดินผ่านไป บนท้องถนนก็เต็มไปด้วยเสียงซุบซิบนินทา

 

"เขาคือใครกัน?"

 

"เจ้าไม่เห็นตราสัญลักษณ์บนหน้าอกของเขาหรือยังไงกัน เขาคือคนของสมาคมนักแก้ไข"

 

ชายหนุ่มคนหนึ่งแววตาเบิกโพรงอย่างตกใจ

 

"มิน่าล่ะ เขาถึงวางท่าใหญ่โตขนาดนั้น"

 

"หึ ต่อให้ใครคนใดคนหนึ่งมีตระกูลอยู่เบื้องหลัง ยังไงพวกเขาก็ไม่กล้าจะไปมีเรื่องกับนักแก้ไข การจะเป็นนักแก้ไขคนหนึ่ง พวกเขาเหล่านั้นย่อมมีเบื้องหลังที่ไม่ธรรมดา การไปยั่วโมโหคนเหล่านั้นสุ่มสี่สุ่มห้านั้นมีความเสี่ยงที่จะทำให้ตระกูลวุ่นวาย"

 

สิ่งที่ชายคนนั้นกล่าวออกมานั้นถูกต้อง เรื่องนี้ถือว่าเป็นสัจธรรมของเผ่าเทพ เมไจนักแก้ไขสามารถแก้ไขวิถีอักขระที่บกพร่อง อีกทั้งสามารถเพิ่มประสิทธิภาพวิถีอักขระให้แข็งแกร่งมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม

 

หลายตระกูลมีความต้องการที่จะเชิญนักแก้ไขไปแก้ไขวิถีอักขระประจำตระกูลของตนเองให้สมบูรณ์ แต่เรื่องนี้ก็ไม่ใช่เรื่องที่พวกเขาจะทำได้ง่ายๆ

 

เมไจนักแก้ไขขึ้นชื่อเรื่องหยิ่งทะนงตน ต่อให้เป็นเมไจฝึกหัด คอของพวกเขาก็ยังตั้งตรงเป็นไม้บรรทัด

 

ไม่ต้องเอ่ยถึงระดับผู้คุมกฎหรือวอลอร์ด ไม่ว่าระดับใดก็เต็มไปด้วยความยโสและเย่อหยิ่งราวกับว่ามันเป็นเอกลักษณ์ของเมไจสาขานี้ไปเสียแล้ว

 

นอกจากเรื่องของฐานะของชายร่างใหญ่ผู้นี้แล้ว พลังรบของเขาก็ไม่ธรรมดาเช่นกัน กลิ่นอายบนร่างเทียบเท่ากับจอมเวทย์ผู้หนึ่ง อีกทั้งอำนาจอักขระเปล่งประกายทอแสงสีเขียวอย่างสลัวๆ

 

ชายคนนี้คือผู้คุมกฎ

 

ชายร่างใหญ่ก็โดดลงจากเกียร์ที่โดยสาร แต่ทว่าเมื่อเขากำลังจะเข้าไปยังตึกที่เป็นเป้าหมายกลับมีเด็กน้อยคนหนึ่งเดินอย่างเอ่ยเฉื่อยสบายอารมณ์

 

เด็กคนนั้นกำลังขวางทางเขาอยู่

 

"ไสหัวไป!"

 

ชายร่างใหญ่เดินกระแทกเข้าไปด้วยไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม ด้วยพละกำลังของเขาสามารถชนเด็กคนหนึ่งให้กระเด็นออกไปได้อย่างง่ายดายอยู่แล้ว

 

ร่างใหญ่เดินตรงไปยังทางเดินและกระแทกเข้ากับร่างเล็กของเด็กคนนั้นเข้าอย่างจัง

 

ปัง!

 

ร่างของชายคนนั้นราวกับชนเข้ากับเสาเหล็กมหึมา เป็นเขาที่ร่างกระเด็นออกไปอย่างไม่ทันตั้งตัว

 

เด็กน้อยเหมือนกับจะตื่นจากภวังค์ ดวงตาสีน้ำเงินเหลือบมองร่างใหญ่ที่กระเด็นออกไปด้วยสายตาที่เย็นชาแว็บหนึ่งแล้วส่ายศีรษะเบาๆ อย่างไม่ใส่ใจ

 

มันสามารถเรียกได้ว่าเด็กน้อยไม่แยแสต่อชายผู้นี้เลยแม้แต่น้อย

 

นับตั้งแต่เขาที่มีพลังสมาธิที่สูงขึ้น หัวใจของเขาราวกับจะถูกชำระและทำให้ใจเย็นดุจดั่งสายน้ำที่ไหลเอ่ยๆ

 

ชายร่างใหญ่หยุดนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง เขาในตอนนี้เหมือนกับถูกหินก้อนหนึ่งเข้าที่ศีรษะ

 

เมื่อได้สติ ใบหน้าของเขาก็กลายเป็นน่าเกลียด

 

ยิ่งเห็นเด็กน้อยเดินออกไปด้วยท่าทีที่ไม่รู้สึกทุกข์ร้อนใดๆ แล้ว หัวใจของเขาก็ยิ่งราวกับถูกกองไฟสุม ความรู้สึกไม่พอใจปรากฏขึ้นที่ใบหน้า

 

"หยุดเดี๋ยวนะ!"

 

ชายร่างใหญ่แผดเสียงคำราม ผู้คนต่างหันมามองดูเหตุการณ์แทบจะเป็นจุดเดียว

 

"เด็กคนนั้นเจอโชคร้ายเข้าให้แล้ว"

 

"เปาโลจอมกร่าง คนผู้นี้แสดงอำนาจบาดใหญ่ไม่เห็นผู้ใดอยู่ในสายตา เด็กคนนี้โชคไม่ดีที่ไปมีเรื่องกับเขา"

 

"ช่างน่าสงสารเด็กคนนั้น"

 

ผู้คนต่างส่งเสียงซุบซิบนินทา พวกเขาไม่กล้าที่จะพูดคุยเสียงดัง เพราะกลัวว่านักแก้ไขผู้นี้จะได้ยินเข้า

 

"หยุดเดี๋ยวนี้นะ! เจ้ากล้าเมินข้าอย่างนั้นหรือ?" เปาโลแผดเสียงออกมาอย่างไม่พอใจ

 

ร่างกายที่กำยำพุ่งไปยังเด็กน้อย มือใหญ่ง้างขึ้นและทำท่าคว้าจับ

 

เมอร์ลินนั้นยังคงเดิน เขานั้นไม่แยแสต่อชายผู้นี้เลยแม้แต่น้อย

 

มือน้อยสะบัดออกไปตามใจนึก อำนาจอักขระสีเขียวต่อเป็นรูปร่างของยักษ์ตบไปที่เปาโล

 

"อำนาจอักขระ! ผู้ใช้อักขระขอบเขตสีเขียว!"

 

"เด็กคนนี้เป็นผู้คุมกฎอย่างนั้นหรือ?"

 

ดวงตาของเปาโลเบิกกว้าง สายตาเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ

 

เหล่าผู้คนที่อยู่บริเวณนั้นก็รู้สึกประหลาดใจเช่นเดียวกัน ใครจะไปคิดเล่าว่าเด็กคนนี้คือผู้คุมกฎ

 

นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้พบผู้คุมกฎที่อายุน้อยขนาดนี้!

 

สายตาของเปาโลเปลี่ยนเป็นดุดัน ความหยิ่งยโสทำให้เขากลายเป็นคนที่ไม่ยอมคน

 

ต่อให้เป็นผู้คุมกฎแล้วอย่างไร เขาเองก็เป็นผู้คุมกฎเช่นกัน มิหนำซ้ำเขายังเป็นเมไจนักแก้ไขผู้มีเกียรติผู้หนึ่ง

 

เรื่องนี้จึงยอมไม่ได้

 

กำปั้นอันเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อชกอากาศออกไป อากาศเกิดเสียงระเบิดดังตูม อำนาจอักขระที่มีรูปร่างคล้ายหมัดยักษ์พุ่งเข้าโจมตีมือสีเขียวนั้นทันที

 

ปัง!

 

หนึ่งหมัดหนึ่งมือปะทะกัน ก่อเกิดคลื่นกระแทกขยายออกเป็นวงเวทย์

 

มือยักษ์คว้าจับหมัดนั้นไว้ และบีบอย่างรุนแรงจนหมัดนั้นแตกสลายทันที

 

สายตาของเปาโลเต็มไปด้วยความอึ้งทึ้งตะลึงงัน ใบหน้าเต็มไปด้วยไม่ยอม

 

เขาคือเมไจนักแก้ไข เป็นผู้คุมกฎที่สลักอักขระเวทย์ได้ถึงห้าร้อยกว่าตัว อีกทั้งฐานะหนึ่งคือหัวหน้าของกลุ่มกลุ่มหนึ่งของสมาคมนักแก้ไข เขาไม่สามารถปล่อยเหตุการณ์นี้ไปได้ง่ายๆ ไม่เช่นนั้นเขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?

 

มือใหญ่ที่กำยำโบกสะบัดอย่างรวดเร็ว อักขระเวทย์มากมายเรียงรายออกมาเป็นวิถีและพุ่งเข้าสู่อำนาจอักขระที่กำลังแตกสลายนั้น

 

ผนึก!

 

ทันใดนั้นเอง อำนาจอักขระที่กำลังจะแตกสลายก็กลับมารวมตัวอย่างน่าอัศจรรย์

 

ยิ่งกว่านั้นหมัดนั้นยังถูกเพิ่มอำนาจที่มากมายกว่าเดิมอีกด้วย

 

หมัดยักษ์ขยายออกไปด้วยพลังที่เต็มไปด้วยอำนาจ

 

เด็กน้อยยังคงย่างเท้าเดินต่อไปเรื่อยๆ อย่างไม่แยแส ทิ้งไว้เพียงมือยักษ์ที่รับมือกับเปาโล

 

โครม!

 

อำนาจทั้งสองปะทะกันอีกครั้ง

 

แต่ทว่า

 

เหตุการณ์ยังคงซ้ำรอยเดิม มือยักษ์ตบไปที่หมัดยักษ์อีกครั้งจนอำนาจนั้นแตกกระจาย

 

แสงสีเขียวพร่างพรายกระจายฟุ้งไปทั่วอากาศ

 

"เป็นไปไม่ได้!" ใบหน้าของเปาโลดำครึ้มลง ทว่านัยน์ตายังคงเต็มไปด้วยความไม่ยอม

 

สายตาที่เกรี้ยวกราดมองเด็กน้อยที่ยังคงเดินต่อไปอย่างไม่แยแส

 

นี่มันดูถูกเขาชัด

 

ไม่เห็นเปาโลผู้นี้อยู่ในสายตา เขายอมไม่ได้!

 

ร่างที่ใหญ่กำยำพุ่งเข้าหาเด็กน้อยอีกครั้ง

 

"เจ้าจะต้องสำนึกที่กล้าเมินเฉยต่อข้า"

 

ผู้คุมกฎที่ผสานอักขระห้าร้อยกว่าตัวอย่างเขาจะถูกหยามง่ายๆ อย่างนี้ได้อย่างไร

 

อักขระเวทย์ไล่เรียงออกมาเป็นวิถีลอยรอบตัวของบุรุษร่างกำยำ พลังรบเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

 

ปัง!

 

ยังไม่ทันที่เปาโลจะได้ถึงตัวเด็กน้อย ร่างก็ถูกมือยักษ์ที่เป็นอำนาจอักขระตบเข้าไปอย่างจัง

 

การโจมตีนี้รวดเร็วเป็นอย่างมาก มันแทบจะปรากฏออกมาภายในพริบตา

 

ร่างของเปาโลลอยออกไปราวกับว่าวสายป่านขาด

 

เด็กน้อยหยุดเดินและเหลือบตามองออกไป

 

ดวงตาสีเงินเป็นประกายสว่างวาบ ผู้คนรู้สึกเสียวหนังศีรษะจนแสบซ่าน ความรู้สึกแปลบหนึ่งทำให้พวกเขาสั่นสะท้าน ยิ่งเป็นเปาโลด้วยแล้ว เขานั้นแทบจะถูกประทับด้วยความกลัว

 

นี่คือความแตกต่างระหว่างวอลอร์ดและผู้คุมกฎ

 

ต่อให้เป็นวอลอร์ดระดับต้นสูงสุดก็ยังไม่ใช่คู่มือของเด็กน้อยในตอนนี้

 

การแสดงออกที่เฉยชานั้นสร้างความหวาดกลัวให้กับผู้คน

 

เด็กน้อยส่ายศีรษะเล็กน้อย ก่อนจะเดินต่อไปอย่างไม่ถือสา

 

หลังจากเด็กน้อยเดินออกไป เสียงซุบซิบนินทาก็ดังขึ้นอย่างอื้ออึง

 

เปาโลพยุงร่างที่กำยำขึ้นอย่างแค้นใจ

 

"เป็นแค่ผู้คุมกฎผู้หนึ่ง กล้าที่จะมาเหยียดหยามข้า ... คอยดูเถอะ ข้าจะไม่ปล่อยเรื่องนี้เอาไว้แน่"

 

ดวงตาของเปาโลเต็มไปด้วยความเคียดแค้น มือใหญ่ขยับไปมาและผนึกมันไว้ที่หินผลึกก่อนหนึ่ง

 

เปาโลมองไปที่ผลึกก้อนนั้นและแสยะยิ้ม

 

เขาไม่ใช่คนที่จะมารังแกได้ง่ายๆ เด็กน้อยเจ้าซวยแล้วล่ะ แล้วเจ้าจะได้รู้ว่าเบื้องหลังของคนผู้นี้มีฐานะที่ไม่ธรรมดาอย่างไร

 

เปาโลเก็บความไม่พอใจของเขาอย่างเย็นชาและเดินเข้าไปในตึกอย่างรวดเร็ว

 

เด็กน้อยยังคงเดินต่อไป

 

ในที่สุดเขาก็มาถึงสมาคมนักแก้ไข

 

ที่นี่คือสถานที่ที่จะติดต่อกับวอลอร์ดไวท์ทีธ ก่อนจากกันวอลอร์ดไวท์ทีธให้เมอร์ลินมาติดต่อที่นี่ เพราะเขาต้องออกไปทำภารกิจที่ค้างคา จึงให้เมอร์ลินไปพักอยู่ที่สมาคมนักแก้ไขก่อน

 

สมาคมนักแก้ไขนั้นคือสถานที่ที่เป็นแหล่งรวมตัวของนักแก้ไข มันแตกต่างจากสาขานักแก้ไขในศูนย์ฝึกที่เป็นที่ฝึกสอน แต่สมาคมนักแก้ไขคือสถานที่เป็นแหล่งป้อนงานให้กับนักแก้ไข โดยที่เมไจนักแก้ไขแต่ละคนจะได้รับค่าตอบแทนเป็นคะแนนศักดิ์สิทธิ์เพื่อแลกเปลี่ยนสิ่งของที่ต้องการ

 

ควรรู้ไว้ว่าเมไจส่วนใหญ่ไม่ต้องการเงิน แต่พวกเขาต้องการคะแนนศักดิ์สิทธิ์มากกว่า

 

มีแต่คะแนนศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นที่จะทำให้พวกเขาได้รับผลึกเมกาเพื่อเพิ่มพลังสมาธิมาได้

 

เมไจทั้งหลายนั้นไม่ขาดแคลนเงิน สิ่งที่พวกเขาต้องการคือเพิ่มการบ่มเพาะ เพราะพลังนั้นคืออำนาจ

 

เด็กที่เดินอย่างไม่แสแยนี้ก็คือเมอร์ลิน เหตุการณ์เมื่อครู่นั้นทำให้เขารับรู้ถึงขอบเขตพลังของตน

 

การที่เปาโลที่เป็นผู้คุมกฎสลักอักขระได้ห้าร้อยกว่าตัวมาปะทะกับตน นั้นเหมือนกับเอาหินตอกไข่

 

เขาไม่รู้เลยว่าแท้ที่จริงแล้ว เด็กน้อยคนนี้ได้สลักอักขระเวทย์ไปถึงสามพันกว่าตัวแล้ว ต่อให้เป็นวอลอร์ดระดับต้นผู้หนึ่งก็ไม่ใช่ว่าจะเอาชนะเขาได้ง่ายๆ

 

เมอร์ลินก้าวเข้าสู่สิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ของสมาคมนักแก้ไข

 

ภายใต้อาคารที่ใหญ่มหึมาสายตานับไม่ถ้วนจดจ้องเด็กน้อยอย่างสนใจ

 

ด้านหน้าประตูมีผู้คุมกฎที่น่าเกรงขามหลายคนเฝ้าอยู่ ไอสีเขียวที่แผ่ออกมาส่งกลิ่นอายที่แข็งแกร่งกดขี่ผู้คน ทำให้ไม่มีใครกล้าที่จะมาหาเรื่องสถานที่แห่งนี้

 

ในระหว่างที่เมอร์ลินจะก้าวเข้าสู่ตัวอาคาร เขาก็ถูกผู้เฝ้าประตูผู้หนึ่งเข้ามาขวาง

 

อำนาจอักขระสีเขียวปรากฏเป็นกำแพงที่แข็งแกร่งเบื้องหน้า

 

ย่างก้าวของเมอร์ลินจึงถูกหยุดชะงัก

 

ดวงตาสีน้ำเงินหรี่ลงและเหลือบมองผู้ที่ขัดขวาง

 

สายตาของเขาทำให้คนผู้นั้นวูบหนึ่งรู้สึกเสียวสันหลังวาบ เขาชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยเสียงเข้ม

 

"เจ้าหนูที่นี่ไม่ใช่สถานที่ที่ใครจะเข้าออกได้ง่าย เจ้ามีธุระอะไรที่นี่?"

 

ในตอนแรกผู้เฝ้าประตูตั้งใจจะขับไล่เด็กคนนี้ไป แต่เมื่อเขาพบกลิ่นอายของผู้คุมกฎนั่นจึงทำให้การแสดงออกของเขาเปลี่ยนไป

 

สมาคมนักแก้ไขไม่ใช่สถานที่ที่เมไจคนหนึ่งจะเข้าไปได้ง่ายๆ ผู้คนที่จะเข้าไปอย่างน้อยๆ ต้องมีหนังสือสำคัญหรือตราสัญลักษณ์แสดงการอนุญาตจากศูนย์ฝึกเมไจ ในกรณีที่เมไจผู้นั้นจบการศึกษา

 

เมอร์ลินไม่ได้เอ่ยออกมาทันที มือน้อยพลิกฝ่ามือและนำของสิ่งหนึ่งออกมาจากแหวนเวทย์

 

"โปรดตรวจสอบ"

 

หลังจากจบคำ อำนาจอักขระสีเขียวก็นำหินสลักที่เป็นตราสัญลักษณ์อันหนึ่งลอยเข้าไปหาผู้เฝ้าประตู

 

การแสดงออกของเด็กน้อยนั้นแสดงให้เห็นถึงความเชี่ยวชาญในการใช้อำนาจอักขระของเขา

 

ชายคนนั้นมองการแสดงออกที่หยิ่งยโสของเด็กน้อยด้วยอารมณ์ที่ไม่พอใจนิดๆ ก่อนจะหยิบหินสลักนั้นมาตรวจสอบ

 

ทันทีที่ได้เห็นหินสลักนั้นดวงตาของเขาก็เบิกกว้าง

 

ตราสัญลักษณ์ของวอลอร์ดไวท์ทีธ!

 

“รอสักครู่” ชายผู้เฝ้ากล่าวด้วยท่าทีที่อ่อนน้อมขึ้นแล้วรีบเดินเข้าไปภายในอาคารทันที

 

ทั้งนี้เขาถูกระดับสูงคนหนึ่งของสมาคมสั่งไว้ว่าเมื่อมีผู้ที่นำตราสัญลักษณ์ของวอลอร์ดไวท์ทีธมาแสดงให้นับตราสัญลักษณ์นั้นไปรีบแจ้งเขาทันที

 

เมอร์ลินรออยู่ตรงนั้นอย่างใจเย็น

 

จนกระทั่งมีคนกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามา พวกเขานั้นต้องการที่จะเข้าไปที่อาคารสมาคมนักแก้ไข

 

แต่หนึ่งในคนกลุ่มนั้นกลับมาเจอเด็กน้อยเสียก่อน

 

เปาโลผู้ถูกจัดการก่อนหน้านี้มีแววตาสว่างวาบและแสยะแย้มออกมาอย่างน่ารังเกียจ

 

เขารีบเดินเข้าไปกระชิบข้างหูของชายผู้ดูท่าทางเป็นผู้นำของกลุ่ม

 

ชายคนนั้นปลดปล่อยไอสีม่วงออกมาแทบจะตลอดเวลา มันแสดงให้เห็นว่าเขาคนนี้คือวอลอร์ดผู้หนึ่ง

 

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้าเด็กน้อยถือว่าเป็นโชคร้ายที่เจ้ามาเจอข้าที่นี่” เปาโลมองเด็กน้อยที่อยู่ข้างหน้าอย่างมีความมาดร้าย







.....................................................................

ปัจจุบันกลุ่มลับถึงกลุ่มที่ 10 ภาค 4
อ่านต่อจากเด็กดีเริ่มอ่านที่กลุ่มที่ 6
หากสนใจอ่านต่อล่วงหน้าสามารถติดต่อเข้ากลุ่มลับได้ที่ เพจเซียนจอมเวทย์
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.125K ครั้ง

29,587 ความคิดเห็น

  1. #28306 QueenOfMars (@Nutjung1414) (จากตอนที่ 281)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 07:34
    ตบเกรียนมันเลย
    #28306
    0
  2. #27996 DDGanesh (@DDGanesh) (จากตอนที่ 281)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 12:58

    THANK YOU

    #27996
    0
  3. #27804 ddlovepp (@puilikedd) (จากตอนที่ 281)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 21:41
    ดีมากจ้า ค้างได้ดีมากๆจ้า 555
    #27804
    0
  4. #27802 suga112 (@suga112) (จากตอนที่ 281)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 19:33

    เมื่อไหร่จะมาอยากอ่านแล้ว

    #27802
    0
  5. #27801 domejeab (@domejeab) (จากตอนที่ 281)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 13:42

    กำลังลงแดง

    #27801
    0
  6. #27800 MaNop Oulue (@nopsaran00) (จากตอนที่ 281)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 06:47
    แตกยกตี้ ก็คราวนี้แหละ ทำไมมันชอบกร่างกันจังคิดว่าเท่รึไง?? ตายไม่เป็นเหรอ?งงใจ 55555
    #27800
    0
  7. #27799 UgiSnowQeen (@UgiSnowQeen) (จากตอนที่ 281)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 01:00
    มองเห็นเค้ารางความฉิบหายของอิเปาโลเเกว่ง-ตัวเองหาเหล็กเเหลมเเถมโคตรคม
    #27799
    0
  8. #27798 siney (@asakurayo2004) (จากตอนที่ 281)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 10:34
    บางมีก็คิดว่าอีเปาโลมันจิตไปหรือป่าว ตัวเองวิ่งชนคนอื่น แล้วล้ม แทนที่จะขอโทษดันไปโทษที่คนอื่นไม่หลบ
    #27798
    0
  9. #27797 ติ่งเมอร์ลิน (จากตอนที่ 281)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 22:59

    เมอร์ลินไปไหนก็ถูกหาเรื่อง

    #27797
    0
  10. #27796 Nidmitsu789 (@Nidmitsu789) (จากตอนที่ 281)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 20:29

    ทำเปนกร่างเด่วเจอได้เจอดี อิอิ

    #27796
    0
  11. #27795 pick-17 (@pick-17) (จากตอนที่ 281)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 20:11
    เจอคนโง่เดินมาให้พระเอกตบเล่นเจ้าค่ะ
    #27795
    0
  12. #27794 Love P'koen (@kidsada2535) (จากตอนที่ 281)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 19:49
    R.I.P.ครับ555
    #27794
    0
  13. #27793 Thank You (จากตอนที่ 281)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 19:07

    ขอบคุณครับ

    #27793
    0
  14. #27792 now108 (@now108) (จากตอนที่ 281)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 16:22
    เปาโล-เตียมตัวไปนอนยอดน้ำข้าวต้มชัวร์^^
    #27792
    0
  15. #27791 Qsadgu (@Qsadgu) (จากตอนที่ 281)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 16:02
    เปาโลหรือเปาโหลน้อที่นี้ฮัลโลจองวัดรอ
    #27791
    0
  16. #27790 LachitaChadow (@LachitaChadow) (จากตอนที่ 281)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 14:59
    กรี๊ดๆๆๆๆๆต่ออออ~
    #27790
    0
  17. #27789 FanUj (@FanUj) (จากตอนที่ 281)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 14:07

    ค้างงงงงงงง
    #มาต่อไวๆนะไรท์
    #27789
    0
  18. #27788 noomnim66 (@noomnim66) (จากตอนที่ 281)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 13:52
    เปาโลเอ๋ยยย เป็นเผ่าเทพแท้ๆ โง่ซะได้
    #27788
    0
  19. #27787 apichat3285 (@apichat3285) (จากตอนที่ 281)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 13:50

    ขออีกตอน
    #27787
    0
  20. #27786 29222922 (@29222922) (จากตอนที่ 281)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 13:10
    5555+++ ชื่อยังเหมือน รพ สงสัยงานนี้คงโดนหามเข้าไปนอนรักษาอาการหน้าแตกแบบหมอก็ไม่รับ
    #27786
    0
  21. #27785 นักอ่านเงาเลเวล13 (@lokiloss) (จากตอนที่ 281)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 13:01
    ทำไมมาที่นี่ทีไรก็เจอแต่พวกกร่างแบบโง่ๆ...
    #27785
    0
  22. #27784 ESTKUNG17 (@ESTKUNG17) (จากตอนที่ 281)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 12:32
    พระเจ้าจอร์จมันค้างมากกกก
    #27784
    2
    • #27784-1 conun5557 (@conun5557) (จากตอนที่ 281)
      29 มีนาคม 2562 / 12:57
      โอ้กล้วยทอดก็ค้างงเหมือนกานนนน
      #27784-1
  23. #27783 kurozuki (@degel01) (จากตอนที่ 281)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 12:00
    ใครกันแน่ที่จะซวย
    #27783
    0
  24. #27782 Voicewolf (@voicewolf) (จากตอนที่ 281)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 11:59
    อ๊ากกกก ค้างง่ะ คงต้องรอต่อไป 5555
    #27782
    0
  25. #27781 พลังจิต (@wingga) (จากตอนที่ 281)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 11:58
    ไว้อาลัยแพร๊บ
    #27781
    0