Little Heart [บีคริส]

ตอนที่ 6 : EP.5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,434
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    29 เม.ย. 60

อากาศตอนนี้เย็นกว่าเมื่อวานอีกเพราะเมื่อคืนฝนตกทั้งคืนเช้านี้บรรยากาศเลยอึมครึมทางกองถ่ายโทรมาบอกว่ายกกองเพราะแสงใช่ไม่ได้ ให้รอช่วงบ่ายถ้าแดดออกก็จะเริ่มถ่ายแต่ถ้าไม่ก็คงต้องเป็น พรุ่งนี้

 

ค่ะพี่ ขอบคุณนะคะ

 

แต่เพราะว่าตื่นแล้วก็นอนต่อไม่ได้เฌอมาลย์เลยลุกไปอาบน้ำเพื่อที่จะได้หาอย่างอื่นทำอย่างเช่นการไปเที่ยวในเมืองเชียงใหม่ ถึงแดดไม่ออกแต่ฝนก็ไม่ตกอีกอย่างถ้าออกไปเที่ยวตอนนี้คนก็ไม่เยอะด้วย

 

หลังจากแช่น้ำอุ่นจนพอใจเฌอมาลย์ก็ใส่เสื้อคลุมเดินออกมาเพื่อจะเปลี่ยนเสื้อผ้าก็ไม่ได้คิดว่าจะมีคนแอบเข้ามาในห้องโดยไม่ได้ขออนุญาตเธอก็เดินผิวปากออกมาอย่างอารมณ์ดี

 

“อร๊ายยย!! ทำไมไม่ใส่เสื้อผ้า!”

 

น้ำฝนที่นั่งอยู่ตรงขอบเตียงรีบยกมือปิดตาและหันหน้าหนีเธอนึกว่าเฌอมาลย์จะแต่งตัวในห้องน้ำซะอีก คุณ! เข้ามาตอนไหนเนี่ยเฌอมาลย์เองก็ตกใจยกมือขั้นมาบังตัวเองแต่ดีที่เธอใส่ชุดคลุมอาบน้ำอยู่

 

ก่อนจะคุยกันไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนได้ไหม

 

เคๆ

 

จะทำอะไรอ่ะ!!” น้ำฝนหันมาเห็นเฌอมาลย์กำลังจะถอดชุดคลุมพอดี

 

เปลี่ยนเสื้อผ้าไง

 

ทำไมไม่ไปเปลี่ยนในห้องน้ำ มาแก้ผ้าโชว์แบบนี้ บ้าหรือเปล่า

 

แล้วทำไมคุณไม่ออกไปรอข้างนอกคะ มานั่งดูฉันแก้ผ้า บ้าหรือเปล่าเฌอมาลย์แอบล้อเลียนเจ้าของบ้านจอมโวยวายแล้วก็ต้องอมยิ้มเพราะเห็นน้ำฝนทำท่าทางเลิ่กลั่กก่อนจะเดินออกจากห้องไม่วายหันมาว่าเธออีก

 

ไอ้บ้า!”

 

เฌอมาลย์รีบแต่งตัวและงมาหาน้ำฝนอยากรู้เหมือนกันว่าคนตัวเล็กมีอะไรจะคุยด้วยถึงได้เข้าไปหาเธอที่ห้องแบบนั้น แทนทีจะให้แม่บ้านขึ้นมาตามก็ได้

 

มีอะไรจะคุยกับฉันคะ

 

วันนี้คุณว่างหรือเปล่า

 

ถามแค่เนี๊ย?

 

“ให้ตอบ ไม่ได้ให้ถามกลับน้ำฝนว่าเสียงดุแต่มันก็ดูน่ารักในสายตาเฌอมาลย์

 

ว่างค่ะ คุณมีอะไรหรือเปล่า

 

ไปข้างนอกเป็นเพื่อนหน่อยสิ

 

ไปไหนคะ?

 

น้ำฝนไม่ได้ตอบเธอว่าจะไปไหนเพียงให้ขับรถไปตามเส้นทางที่เธอบอกและตอนนี้ทั้งคู่ก็มาอยู่ที่โรงเรียนสอนเต้น มันจะไม่แปลกหรอกเพราะเดี๋ยวนี้ผู้หญิงฮิตออกกำลังกายด้วยการเต้นกันทั้งนั้น แต่มันแปลกตรงที่ตอนนี้มันพึ่ง8โมงเช้า

 

นี่คุณมีเรียนเต้นตอนเช้าหรอ

 

เปล่าอ่ะ ฉันมาหารุ่นพี่เขาทำงานที่นี่

 

เฌอมาลย์พยักหน้าเข้าใจก่อนจะเดินตามเข้าไปยิ่งมองบรรยากาศในนี้ก็ทำให้เธอนึกถึงใครบางคนแต่ไม่ใช่ศิรินถึงศิรินจะชอบเต้นแต่มีอีกคนหนึ่งที่เธอรู้จักหล่อนก่อนจะเจอกับศิรินซะอีก รายนั้นก็ชอบเต้นเหมือนกัน

 

พี่หญิง!!”

 

ชื่อนี้ทำให้เฌอมาลย์หยุดชะงักก่อนจะค่อยเดินเข้าไปดูว่าใช่คนเดียวกันกับที่เธอนึกถึงหรือเปล่าแต่เพราะน้ำฝนยืนบังอยู่เลยทำให้เธอไม่สามารถเห็นหน้าแต่ใจเธอมันบอกว่าใช่ อีกใจก็ไม่อยากให้เป็นคนเดียวกันเลย

 

มากับใครคะ คุณบีหรอ?

 

เปล่าค่ะ มากับเพื่อนคุณคริสน่ะน้ำฝนเอ่ยบอกก่อนจะหันมาหาเธอเป็นจังหวะเดียวกับที่เธอเห็นหน้าอีกคนพอดี

 

หญิงเฌอมาลย์พูดเสียงเบา รฐาเองก็ตกใจเหมือนกันที่เจอเฌอมาลย์ที่นี่

 

นี่คุณพลอยค่ะ ที่เป็นดาราไงพี่หญิงรู้จักหรือเปล่า

 

รฐาอยากจะตอบกลับไปมากว่าเธอรู้จักดีเลยแหละแต่ก็ทำได้แค่ พี่ไม่ค่อยดูทีวีน่ะ แต่ก็พอได้ยินชื่อมาบ้างไม่คิดว่าจะได้เจอตัวจริงรฐาตอบก่อนจะยิ้มให้เฌอมาลย์ทำเหมือนไม่เคยรู้จักกันมาก่อน

 

คุณ นี่พี่หญิงสอนเต้นอยู่ที่นี่

 

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ คุณหญิงเฌอมาลย์เน้นเสียงตรงเรียกชื่อของอีกคน


เฌอมาลย์เดินออกมารอด้านนอกเพราะเธอไม่อยากจะอยู่มองหน้ารฐานานเท่าไหร่ที่เขาบอกว่าคนเคยคบกันและเลิกกันได้ไม่สวย กลับมาเจอกันอีกทีก็คงมีอาการเหมือนคนไม่รู้จักกันมันคงจะจริง

 

สบายดีนะจู่ๆรฐาก็เดินมานั่งข้างเธอ

 

ก็อย่างที่เห็น นึกว่าจะไม่อยากรู้จักกันซะล่ะ

 

น้อยใจหรอ

 

ย้ายมาอยู่ที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่เฌอมาลย์เลี่ยงที่จะไม่ตอบ

 

ก็ตั้งแต่เลิกกัน

 

ถ้านับเวลาก็เกือบสามปีเฌอมาลย์เผลอยิ้มมุมปากก่อนจะเอ่ยถามในสิ่งที่ไม่อยากถามเท่าไหร่ ไม่ได้หนีตามคนนั้นมาหรอกหรอ

 

คนนั้น ที่เฌอมาลย์พูดถึงเธอเองก็ไม่รู้หรอกว่าเป็นใครเพราะตอนคบกันเธอเห็นรฐาชอบแอบคุยโทรศัพท์กับคนนั้นบ่อยพอถามก็อารมณ์เสียใส่ พักหลังก็ทำเป็นเมินเธอ ไม่ว่าเธอจะทำอะไรก็ดูจะขัดหูขัดตาไปซะหมด

 

ไม่ต้องตอบก็ได้ ถามไปงั้นแหละ

 

เมื่อกี้คุณฝนบอกว่าพลอยเป็นเพื่อนของคุณคริส ไปรู้จักกันได้ยังไงอ่ะรฐาดูจะสนใจเพราะสองคนนี้ไม่น่าจะรู้จักกัน

 

เดินเปิดตัวห้องเสื้อน่ะ

 

นี่ไม่ได้จีบคุณคริสหรอกใช่ป่ะ

 

แล้วคิดว่าไงล่ะ

 

รฐาถึงกับไปไม่เป็นเธอมองตาเฌอมาลย์ก็รู้แล้วว่าเขากำลังจีบศิรินอยู่ไม่รู้ทำไมถึงได้รู้สึกกลัวขนาดนี้ ก็รู้ว่าไม่ได้เป็นอะไรกันแล้วเฌอมาลย์จะคบกับใครเธอไม่ว่าหรอกนะแต่ต้องไม่ใช่ศิริน ไม่รู้ทำไมแต่รู้สึกว่า หวง

 

คุยอะไรกันอยู่คะ หน้าเครียดเชียว

 

คุณจะไปไหนต่อหรือเปล่า

 

นัดเพื่อนไว้น่ะ

 

งั้นฉันไปรอที่รถนะ

 

เฌอมาลย์รีบเดินออกไปทันที อะไรของเขาเนี่ยน้ำฝนบ่นกับตัวเองก่อนจะหันมาหารฐา คลอสสอนเต้นของพี่หญิงเต็มแล้วอ่ะ อดให้พี่หญิงสอนเลย

 

ไว้คราวหน้าก็ได้ค่ะ ถ้าคุณฝนว่างวันไหนก็โทรบอกพี่จะได้จองไว้ให้

 

โอเคค่ะ คุณฝนไปก่อนนะคะ

 

 

 

บรรยากาศน่านอนแบบนี้หลายคนก็คงไม่อยากจะตื่นร่างบางเบียดตัวเข้าหาความอบอุ่นจนลืมไป ว่าสิ่งที่เธอกอดอยู่คืออดีตสามีของเธอ น้ำทิพย์ได้แต่นอนมองคนตัวเล็กที่หลับตาพริ้มเหมือนกำลังฝันดีอยู่

 

ไม่ว่าจะผ่านไปนานเป็นปีศิรินก็ยังเป็นศิรินไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงยิ่งมองก็ยิ่งนึกถึงตอนที่เธอสองคนใช่ชีวิตคู่ด้วยกัน ตอนนั้นมันดีมากเลยแหละแต่มันก็ย่อมมีเรื่องไม่ลงตัวของแต่ละคู่ คู่ของเธอก็ทะเลาะจนต้องเลิกราเพราะความไม่ยอมอ่อนข้อให้กัน

 

ถ้าย้อนเวลากลับไปเธอจะเป็นฝ่ายยอมเองมาคิดได้ตอนนี้ก็สายไปแล้วแต่ก็ยังไม่สายเกินที่จะเริ่มใหม่ยังไงเธอก็ต้องทำให้ศิรินกลับมาหาเธอให้ได้ เสียงกริ๊งดังขึ้นทำให้ร่างบางงัวเงียและงอแงเล็กน้อย

 

งื้อออ..”

 

เออ..คุณน้ำทิพย์สกิดศิรินให้ปล่อยมือออกจากเอวเธอก่อนเพราะมีคนมากดกริ๊งเรียกนานแล้ว

 

อื้ออ อีกแปบหนึ่งน้า

 

ศิรินตอบเสียงงอแงน้ำทิพย์เลยเลิกที่จะอยู่ท่าเดิมไม่ลุกไปไหนจนเสียงกริ๊งเงียบไปเธอนอนนอนมองหน้าศิรินต่อแต่ครั้งนี้เหมือนจะเป็นเสียงโทรศัพท์ของศิรินซะเองที่ดังปลุกเจ้าตัว ศิรินค่อยๆลืมตาขึ้นพอเห็นน้ำทิพย์เธอก็ยิ้มหวาน

 

“มอนิ่งค่ะ ทำไมฝันมันดูเหมือนจริงขนาดนี้เนี่ย” ศิรินว่าออกมาอย่างเพ้อๆ


"ใครบอกว่าคุณกำลังฝันล่ะ"


"อย่ามาหลอกกันนะ ถ้าไม่ฝันฉันคงไม่มากอดคุณแบบนี้หรอก" คนตัวเล็กทำแก้มป๋องอย่างงอแงเพราะไม่เชื่อว่านี้คือความจริง "ฉันมีวิธีพิสูจน์ว่าฝันหรือเปล่า" ศิรินขมวดคิ้วกับคำพูดของน้ำทิพย์ "ยังไง"


สัมผัสแผ่วเบาที่ริมฝีปากมันทั้งอบอุ่นและคิดถึงจากอ่อนหวานก็เริ่มร้อนแรงขึ้นมือบางเลื่อนมาจิกที่ไหล่ก่อนที่น้ำทิพย์จะถอนจูบออก ใบหน้าศิรินแดงฉ่านทั้งใบเหมือนคนไปวิ่งตากแดดมาทั้งที่อุณภูมิในห้องก็ปกติ 


“รับโทรศัพท์ก่อนไหมคะ” เสียงน้ำทิพย์เรียกสติศิรินเอาไว้

 

เออ..ก็ ก็กำลังจะรับอยู่นี่ไง

 

ศิรินคว้าโทรศัพท์มาถือไว้มีท่าทีเงอะงะไปไม่เป็นก่อนจะเดินออกไปคุยนอกห้องน้ำทิพย์ก็ยิ้มตามเพราะรู้ว่าศิรินกำลังเขินหนักมากและไม่รู้เป็นอะไร เธอก็หยุดยิ้มไม่ได้เหมือนกันก่อนจะต้องยิ้มกว้างกว่าเดิมเมื่ออ่านข้อความที่ถูกส่งมาจากน้ำฝน

 

ไม่ต้องรีบกลับนะคะคุณบี อยู่กับคุณคริสนานๆ ส่วนคุณดาราเดี๋ยวคุณฝนจัดการเองไม่ต้องห่วง







จากที่คิดว่าจะไปเที่ยวรอบเมืองเชียงใหม่ซะหน่อยดันกลายมาเป็นคนขับรถให้คุณหนูน้ำฝนซะได้แต่เฌอมาลย์ก็ไม่ได้ข้องใจอะไรเพราะอย่างน้อยก็ดีกว่าไปเดินหลงอยู่คนเดียว ตอนแรกเธอคิดว่าการมากับน้ำฝนก็คงจะสนุกแต่พอมาเจอกับกลุ่มเพื่อนของอีกคนเท่านั้นแหละ

 

"กว่าจะมาได้นะแก"

 

"โทษที พอดีคนขับไม่ชินทางน่ะ" น้ำฝนตอบเพื่อนก่อนจะนั่งลง

 

"หืม? ปกติคนขับรถบ้านแกรู้ทุกเส้นทางไม่ใช่หรอ"

 

"ใครบอกว่าเป็นคนขับรถที่บ้าน"

 

"อ้าว แล้วยังไงมีไรที่เพื่อนควรรู้ไหม"

 

"เดี๋ยวพวกแกก็รู้เองแหละ นู้นไงคนขับรถของฉัน"

 

เพื่อนทั้งสองของน้ำฝนหันไปทางประตูทางเข้าที่เฌอมาลย์กำลังเดินเข้ามาพอดี "เห้ยๆ แกนั้นมันพี่พลอยนางเอกละครใช่ป่ะว่ะ" หนึ่งในนั้นว่าออกมาอย่างตื่นเต้น "เออว่ะ เห้ยๆ พี่เขาเดินมาทางโต๊ะเราด้วยว่ะ"

 

"นั่งสิ"

 

น้ำฝนเอ่ยบอกเฌอมาลย์ให้นั่งลงข้างเธอก่อนที่เพื่อนสองคนจะอ้าปากค้างเพราะน้ำฝนรู้จักกับดาราสาวคนนี้ "ยังไงคะ คุณน้ำฝน เล่าด่วน" เพื่อนคนที่นั่งอีกข้างกระซิบถาม

 

"นี่ฟ้ากับนุ่นเพื่อนฉันเอง" น้ำฝนแนะนำเพื่อนให้เฌอมาลย์รู้จัก

 

"สวัสดีค่ะพี่พลอย" ทั้งสองกล่าวทักทายเฌอมาลย์พร้อมกัน

 

"สวัสดีค่ะ" เฌอมาลย์ก็ตอบกลับอย่างสุภาพ

 

"ฉันคงไม่ต้องแนะนำล่ะเนาะเพราะพวกแกก็น่าจะรู้จักอยู่แล้ว"

 

"พี่พลอยคะฟ้าขอถ่ายรูปด้วยหน่อยได้ไหมคะ ฟ้าเป็นติ่งของพี่เลยนะ" ฟ้าใสเดินมาดึงน้ำฝนให้ไปนั่งที่เธอแทนก่อนจะแทรกตัวลงไปนั่งข้างๆเฌอมาลย์

 

"นุ่นก็ติ่งพี่เหมือนกันนะคะ"

 

แล้วสองสาวก็แย่งกันถ่ายรูปกับเฌอมาลย์จนน้ำฝนมองแล้วถอนหายใจอย่างหน่ายๆเพราะไม่ยักจะรู้ว่าเพื่อนสนิทของเธอจะบ้าดาราได้ขนาดนี้ แต่ก่อนจะหมดสนุกไปมากกว่านี้สาวสวยอีกคนที่ดูจะเท่ๆหน่อยเดินเข้ามายังโต๊ะของพวกเธอ

 

"ผู้หญิงคนนั้นใครหรอคะ" เฌอมาลย์เอ่ยถามเพื่อนทั้งสองของน้ำฝนเพราะเธอเห็นคนตัวเล็กลากเธอคนนั้นออกไปคุยนอกร้าน

 

"รุ่นพี่ที่คณะน่ะค่ะ" ฟ้าใสตอบอย่างไม่ใส่ใจนัก

 

"แค่รุ่นพี่หรอคะ?"

 

"สองคนนั้นเขาคุยๆกันมาสักพัก-" 

 

ฟ้าใสรีบเอื้อมมือมาปิดปากปุยนุ่นไว้แต่เหมือนว่ามันจะไม่ทันซะแล้วเพราะตอนนี้เฌอมาลย์มอง น้ำฝนที่คุยกับรุ่นพี่คนนั้นอย่างให้ความสนใจ "เออ พี่พลอย..อย่าบอกคุณบีนะคะ" ปุยนุ่นเอ่ยขอเสียงสั่น

 

"ทำไมต้องห้ามบอกคุณบีคะ" เฌอมาลย์ถามอย่างสงสัย

 

"ก็คุณบีไม่สนับสนุนให้ยัยฝนมีแฟนน่ะสิคะ นี้ยังกำชับเราสองคนให้คอยเป็นหูเป็นตาให้ขืนรู้ว่าพวกเราปิดบังมีหวังโดนคุณบี…”

 

ฟ้าใสกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากแค่นี้เฌอมาลย์ก็รู้แล้วแหละว่าน้ำทิพย์หวงลูกสาวมากขนาดไหนเพราะถ้าเป็นเธอมีลูกสาวทั้งสวยและน่ารักแบบนี้ก็คงหวงเหมือนน้ำทิพย์

 

 

หลังจากคุณกับเพื่อนเสร็จน้ำฝนก็เดินซื้อของนิดหน่อยก่อนจะบอกให้เฌอมาลย์พาเธอกลับบ้านเพราะน้ำทิพย์เมสเสจมาบอกว่าถึงบ้านแล้ว แต่เธอก็รับรู้ถึงสายตาที่เฌอมาลย์คอยมองมาทางเธอบ่อยเหมือนมีอะไรจะพูดก็ไม่พูดจนเธอเริ่มรำคาญ

 

คุณมีอะไรจะพูดกับฉันหรือเปล่า

 

มีค่ะ ฉันอยากรู้เรื่องของผู้หญิงคนนั้น

 

คนไหนน้ำฝนถามกลับแต่ไม่ยอมเงยหน้าจากโทรศัพท์ในมือและไม่มีทีท่าเดือดร้อนอะไรเลย

 

ก็คนที่มาหาคุณ แต่คุณไม่ยอมให้เขาเข้าไปนั่งร่วมโต๊ะไง

 

อ่อ พี่กวางน่ะหรอ..เขาแค่แวะมาทักทายเฉยๆ

 

แค่นั้น?

 

ใช่นะสิ ทำไมหรอ? หรือคุณคิดว่ามันมีอะไรมากกว่านั้นน้ำฝนเงยหน้าจากโทรศัพท์ขึ้นมาจ้องตาเฌอมาลย์จนคนอายุเยอะกว่าต้องหลบสายตา

 

ก็เพื่อนคุณบอกมาว่า…”

 

ฉันกับพี่เขาคุยๆกันอยู่น่ะหรอ

 

ประมานนั้น

 

ฮ่าๆ ก็จริงก่อนหน้านี้เราคุยกันแต่ตอนนี้ไม่ล่ะน้ำฝนเอ่ยตอบเหมือนมันเป็นเรื่องไร้สาระที่ไม่มีผลอะไรต่อชีวิตเธอเลยแม้แต่น้อยทำให้เฌอมาลย์ไม่เข้าใจว่าทำไม

 

คุณบอกเลิกเขาหรอ

 

พูดแบบนั้นก็ไม่ถูกนะเพราะเราไม่ได้คบกันฉันแค่เปลี่ยนสถานะจากคนคุยมาเป็นพี่น้องเหมือนเดิม

 

มันก็เหมือนหักอกเขานั้นแหละ

 

น้ำฝนยักไหล่ไม่ได้รู้สึกผิดอะไรเลยเฌอมาลย์ละไม่เข้าใจเลยว่าคนข้างๆที่ดูจะอยู่ในกรอบจะเผ็ชแสบได้ขนาดนี้ ที่แน่ๆเธอไม่ได้ติดนิสัยนี้มาจากน้ำทิพย์หรือเพื่อนแน่นอนเพราะเท่าที่ได้คุยกับเพื่อนสนิททั้งสองคนนั้นก็ไม่มีใครจะร้ายแบบนี้

 

อยากรู้จังว่าคุณไปเอาความคิดแบบนี้มาจากไหน

 

อยากรู้จริงหรอน้ำฝนถามยิ้มๆ

 

บอกได้ไหมล่ะ

 

คุณคริสน่ะ




 

 

 

รถยังไม่ทันจอดสนิทน้ำฝนก็เดินลงจากรถทันทีก่อนจะถามแม่บ้านว่าศิรินอยู่ไหนพอได้คำตอบเธอก็รีบเดินเข้าบ้านไปทันที คุณคริสคะ!” ถึงจะรู้ว่าศิรินอยู่ไหนแต่เธอก็เรียกชื่อร่างบางก่อนจะปรากฏตัวให้อีกคนได้เห็น

 

ใช้งานเพื่อนคุณคริสแบบนี้ก็ได้หรอคะ

 

แค่ให้ไปเป็นเพื่อนทำธุระเองค่ะน้ำฝนเข้ามาเกาะแขนอย่างอ้อนๆ แล้วนี้คุณคริสเก็บเสื้อผ้าจะไปไหนคะเธอพึ่งเห็นว่าอีกคนเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋า

 

มีงานด่วนต้องรีบกลับกรุงเทพคืนนี้เลยค่ะ

 

คืนนี้?สีหน้าน้ำฝนดูเศร้าลงทันตาเห็น ทำไมต้องรีบร้อนขนาดนั้นคะ กลับพรุ่งนี้เช้าไม่ได้หรอ

 

ไม่ได้ค่ะ

 

แต่คุณคริสพึ่งมาเองนะคะ จะกลับแล้วหรอ

 

ไว้เสร็จงานคุณคริสจะรีบมาหาเลยนะคะ

 

คุณก็พูดแบบนี้ตลอดแล้วก็หายไปนานเป็นเดือนน้ำฝนนั่งลงบนเตียงและทำหน้าบึ้งเข้าใจว่างานศิรินเยอะแต่เธอก็อยากอยู่กับศิรินให้นานกว่านี้ จะตามไปด้วยน้ำทิพย์ก็คงไม่ยอมศิรินเดินมานั่งข้างๆยกมือลูบหัวลูกสาวของเธอ

 

อยากไปด้วยกันไหมล่ะคะ

 

แต่คุณบี…”

 

น้ำฝนยังพูดไม่ทันจบพอเห็นรอยยิ้มของศิรินก็พอจะรู้ว่าคนด้านข้างเธอต้องมีแผนเด็ดแน่นอนก็อย่างว่าแม่ลูกย่อมรู้ใจกันเสมอแค่มองตาก็รู้แล้วว่าอีกคนจะทำอะไร แต่น้ำฝนไม่รู้หรอกว่าศิรินมีแผนอะไรที่แน่ๆ เธอต้องได้ไปกรุงเทพพร้อมศิรินอย่างแน่นอน

 

เข้าไปได้ไหมคะ

 

เชิญค่ะ

 

ศิรินเดินเข้าไปในห้องทำงานของน้ำทิพย์ร่างสูงก็เอาแต่ก้มหน้าอ่านเอกสารที่เลขาเป็นคนยกมาให้ศิรินเอื้อมมือไปปิดมันลงก่อนจะมองน้ำทิพย์ด้วยสายตาอ้อนๆ มันสร้างความแปลกใจให้น้ำทิพย์ก็จริงแต่เธอก็ชอบนะที่ศิรินเป็นแบบนี้

 

มีอะไรหรือเปล่าคะ

 

ฉันจะกลับคืนนี้แล้วคุณยังจะทำงานอีกหรอคะศิรินพูดน้ำเสียงปกติเพราะไม่อยากจะอ้อนเกินเดี๋ยวน้ำทิพย์จับได้

 

คุณขึ้นเครื่องตั้งห้าทุ่มนี่พึ่งหกโมงเย็นเองนะคะให้ฉันทำงานสักครึ่งชั่วโมงไม่ได้หรอคะ

 

ก็ได้ค่ะ รอคุณทำงานเสร็จเราค่อยคุยกันก็ได้

 

ดูท่าจะสำคัญมากเลยนะ

 

ศิรินเพียงแค่ยิ้มให้ก่อนจะเดินออกจากห้องเพื่อให้น้ำทิพย์ได้ทำงานต่อและก็รอแค่ครึ่งชั่วโมงจริงๆ น้ำทิพย์ก็เดินออกมาหาเธอที่ห้องนั่งเล่น เขายังตรงต่อเวลาเหมือนเดิมถึงจะงานเยอะแค่ไหนแต่ถ้าบอกว่าครึ่งชั่วโมงก็คือครึ่งชั่วโมงจริงๆ

 

มีอะไรจะคุยกับฉันก็ว่ามาสิ

 

น้ำทิพย์นั่งลงใกล้ๆกับศิรินดูท่าจะเคร่งขรึมกว่าเมื่อกี้จนศิรินแอบหวั่นว่าแผนของเธอจะล่มตั้งแต่ยังไม่เริ่มแต่ก็ต้องทำใจดีสู้เสือไปก่อน

 

พรุ่งนี้มีงานเปิดตัวคอนโดใหม่ใจกลางเมืองห้องเสื้อของฉันก็ถูกเชิญไปงานนี้ด้วยเพราะนางแบบที่จ้างมาเช่าชุดจากร้านฉันบรรดาไฮโซเซเลปหรือว่านักธุรกิจมางานนี้กันทั้งนั้นเลยนะ

 

ศิรินพูดเกริ่นเพื่อดูท่าทีของน้ำทิพย์ก่อนแต่อีกคนก็นั่งฟังนิ่งๆไม่ได้ออกความเห็นหรือพูดอะไรออกมาร่างบางจึงพูดต่อ คุณไม่สนใจไปดูหน่อยเผื่อจะปิ๊งไอเดียอยากจะสร้างคอนโดที่กรุงเทพบ้าง

 

ที่คุณพูดมาก็น่าสนใจนะ แต่ประเด็นมันอยู่ที่ว่าถ้าฉันไปคุณฝนก็ต้องไปด้วยและนั้นคือเหตุผลสำคัญของคุณน้ำทิพย์ว่าออกมาอย่างรู้ทัน

 

สรุปคือคุณอยากให้ลูกไปเลยมาชวนฉันเพราะจะได้ไม่มีข้ออ้างในการไปกรุงเทพครั้งนี้ใช่ไหมน้ำทิพย์ดูจะน้อยใจนิดๆ

 

ก็ใช่ค่ะ

 

ฉันควรตอบคุณว่ายังไงดีคะ

 

ศิรินขยับมานั่งชิดกับน้ำทิพย์เธอเอื้อมมือไปเกาะแขนของร่างสูงพร้อมกับยิ้มบางๆอย่างจริงใจก่อนจะบอกความต้องการที่แท้จริงให้อีกคนได้รู้

 

ตกลงคือคำตอบเดียวที่ฉันอยากได้ยินค่ะ

 

ทำไมล่ะ

 

เพราะว่าฉันอยากให้คุณไปกับฉันไงคะ





Talk ::

ไปกับคุณคริสเถ๊อะ

มาอ้อนซะขนาดนี้แล้ววววว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

645 ความคิดเห็น

  1. #643 nuuopor (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:11
    เขินตัวบิดดดดด
    #643
    0
  2. #557 delight25 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 18:39
    คุณคริสนี้พออ้อนที่ใจละลายเหมือนกันนะคะ

    อยากได้อะไรให้หมดเลย
    #557
    0
  3. #127 WalkWithher (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 12:52
    มาต่อนะไร
    #127
    0
  4. #126 kaimuk0911073204 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 10:06
    คุณคริสอ้อนขนาดนี้แล้ว คุณบีควรใจอ่อน
    #126
    0
  5. #125 sweettyploy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 21:34
    อ้อนแบบนี้ กล้าปฏิเสธหรอคะ
    #125
    0
  6. #124 mapheung (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 11:21
    นี่คือคนกำลังจีบกันใหม่จริงเหรอ ตอบตกลงไปเถอะจะได้ไปกรุงเทพด้วยกัล พ่อแม่ลูก คริๆ
    #124
    0
  7. #123 cakepp1128 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 09:01
    ไปเถอะค่ะ คุณบี อยู่แต่เชียงใหม่ ไปเปิดหูเปิดตาที่กรุงเทพบ้าง
    #123
    0
  8. #122 iampeanut (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 07:06
    อ้อนขนาดนี้แล้วไปเถอะค่ะ ????
    #122
    0
  9. #121 Pream_fata (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 03:06
    พูดแบบนี้คงต้องไปแล้วค่ะคุณบี
    #121
    0
  10. #120 WaVijitra (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 20:48
    ไม่ได้เป็นไรกันเเล้วยังขนาดนี้ ถ้ากลับไปคบกันจัะขนาดไหนเนี่ยยย งื้มมมฟินนน> #120
    0
  11. #119 Bee_mylady (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 12:13
    อ่านรวดเดียวเลยค่ะ สนุกมาก อ่านแล้ว บีบคั้น ใจเต้น และละมุนอย่างบอกไม่ถูก
    #119
    0
  12. #118 บีคริส (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 00:07
    กำลังฟินเค้าจีบกันอ่า
    #118
    0
  13. #117 0895615420 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 15:51
    มาสั้นจัง แต่ก็ละมุนอ่าาา รอๆๆๆ
    #117
    0
  14. #116 VPNS (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 08:46
    รอๆๆๆๆๆๆค่ะไรท์
    #116
    0
  15. #115 cakepp1128 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 07:51
    รอเด้อ คุณคริสตอนตื่นนอนน่ารักมาก
    #115
    0
  16. #114 sweettyploy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 06:21
    ว้ายยจูบกันน
    #114
    0
  17. #113 yamajungnarak (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 23:11
    บีคริสมาแล้ว เฌอฐาก้อมา กรี๊ดด เค้ารักเฌอฐา 55
    #113
    0
  18. #112 yamajungnarak (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 23:11
    บีคริสมาแล้ว เฌอฐาก้อมา กรี๊ดด เค้ารักเฌอฐา 55
    #112
    0
  19. #111 kaimuk0911073204 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 23:10
    คุณคริสแกล้งอ่อยคุณบีปะเนี่ย >//<เขิน
    #111
    0
  20. #110 25082557 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 22:43
    งืออออเขินเขาคือดีกันแล้ว
    #110
    0
  21. #108 hanarage (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 21:29
    เขินๆๆๆๆๆ
    #108
    0
  22. #107 Pream_fata (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 21:02
    พี่หญิงก็มา คือ เฌอฐา พลอยฝน???
    #107
    0
  23. #106 @nokmaneerat (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 20:59
    โธ่ไทร์ค้าง
    #106
    0
  24. #105 puxkirana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 20:45
    สุดยอดไรท์สุดยอดดดดด ????????????????
    #105
    0
  25. #104 iampeanut (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 20:44
    โอ้ยยยเขิน ทำไมน่ารักเท่านี้เลย ดีกันไวไวนะค่ะ
    #104
    0