Little Heart [บีคริส]

ตอนที่ 5 : EP.4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,256
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 68 ครั้ง
    24 เม.ย. 60

 บรรยากาศอึมครึ้มเหมือนจะเป็นใจให้ทั้งสองได้อยู่ต่อแต่ร่างบางพอเห็นฝนตั้งเค้าว่าจะตกก็ทำหน้ายู่ทันที เธอไม่ได้ห่วงอะไรหรอกนะห่วงก็แต่น้ำฝนเพราะถ้าเธอและน้ำทิพย์ติดอยู่ที่นี่ จะกลับได้อีกทีพรุ่งนี้เช้าเธอกลัวว่าน้ำฝนจะอยู่คนเดียวไม่ได้


"คุณ" ศิรินเอ่ยเรียกน้ำทิพย์ที่นั่งไม่เป็นเดือดเป็นร้อนอะไรเลยและเขาก็เพียงเงยหน้ามามองเธอ "เราค่อยๆขับรถฝ่าฝนไปไม่ได้หรอ ถนนก็เป็นคอนกรีดคงไม่อันตรายหรอก" 


"กลัวคนของคุณเป็นห่วงหรอ" น้ำทิพย์ถามอย่างประชด


"ฉันเป็นห่วงคุณฝนอ่ะ โทรศัพท์ก็ไม่มีสัญญาณติดต่อใครก็ไม่ได้..คุณไม่เป็นห่วงลูกเลยหรือไง" ศิรินร่ายยาวออกมาเพราะเธอนั่งก้นไม่ติดเบาะเลยสักนิด


"เจ้าหน้าที่เขาก็บอกแล้วว่าถนนมันลื่นโค้งก็เยอะ ขืนดื้อออกไปตอนนี้มีแต่จะเสี่ยงเปล่าๆ" น้ำทิพย์พูดไปตามความจริง


"แล้วคุณจะนั่งเฉยๆไม่ทำอะไรเลยหรือไง"


น้ำทิพย์ถอนหายใจก่อนจะฉุดมือศิรินไปที่รถและขับออกไปทันที ร่างบางโวยวายแทบไม่ทันและไม่รู้ว่าตอนนี้น้ำทิพย์จะพาเธอไปที่ไหนตอนแรกก็นึกว่าจะกลับแต่เส้นทางมันไม่ใช่


"คุณจะพาฉันไปไหน" น้ำทิพย์ไม่ตอบเพียงแต่ขับรถไปเรื่อยๆ "ถ้าไม่คิดจะช่วยหาทางกลับก็จอดรถ ฉันจะให้คนอื่นไปส่ง" ร่างสูงหันมามองหน้าคนตัวเล็กที่ดูเหมือนจะโกรธเธอเอามากๆ แต่ก็ไม่ได้ตอบอะไรและไม่จอดรถด้วยจนศิรินต้องถอนหายใจฟึดฟัดที่โดนขัดใจ



ขับมาได้สักพักน้ำทิพย์ก็จอดรถข้างถนน "ตรงนี้มีสัญญาณโทรศัพท์คุณอยากจะโทรหาใครก็รีบๆหน่อยละกัน" น้ำทิพย์เอ่ยบอกเพราะเห็นศิรินเอาแต่มองหน้าเขา งงๆ พอได้ยินว่ามีสัญญาณโทรศัพท์ศิรินก็ควานหาเจ้าเครื่องสี่เหลี่ยมมากดโทรออกทันที


"คุณฝนอยู่ไหนคะ"


"ติดฝนอยู่ที่กองถ่ายค่ะ แต่ตกไม่หนักเท่าไหร่อีกสักพักก็น่าจะกลับบ้านได้"


"นี่อยู่กับพลอยหรอคะ"


"ใช่ค่ะ พอดีคุณฝนอยากมาดูว่าดาราเขาทำงานกันยังไง"


"อ่อ ดีแล้วค่ะ"


"แล้วคุณคริสอยู่ไหนคะ อยู่กับคุณบีหรือเปล่า"


"ค่ะ คุณคริสมาเที่ยวแต่ก็ติดฝนเหมือนกันดูท่าจะตกหนักขึ้นเรื่อยๆด้วย อาจจะไม่ได้กลับนะคะ คุณฝนอยู่คนเดียวได้ใช่ไหมคะ"


"ได้สิคะ คุณฝนโตแล้วนะคะคุณคริสกับคุณบีไม่ต้องรีบกลับก็ได้ฝนตกขนาดนี้ถนนมันลื่น"


"พรุ่งนี้คุณคริสจะกลับแต่เช้าเลยนะคะ"


"ค่ะ"


ศิรินก็ยังอดห่วงน้ำฝนไม่ได้อยู่ดีถึงที่บ้านจะมีพี่เลี้ยงหรือแม่บ้านและคนขับรถคอยดูแลก็ตามแต่เธอก็ยังไม่อุ่นใจ ก่อนจะนึกอะไรออกก็กดโทรออกอีกครั้ง


"ว่าไงคะ แม่คุณฝน" เฌอมาลย์เอ่ยแซว


"พลอยอยู่กับคุณฝนใช่ไหม"


"ค่ะ คริสมีอะไรหรือเปล่า"


"พอดีคริสติดฝนอยู่ที่ไร่อ่ะไม่น่าจะกลับไปได้ คงจะได้กลับพรุ่งนี้เช้า" ศิรินตอบด้วยเสียงเศร้าๆ


"อ้าว แล้วนี่มีที่พักหรือเปล่าคะ รถของเจ้าหน้าที่ไม่มีเลยหรอคะ ให้พลอยไปรับไหม"


"ไม่เป็นไรค่ะ เห็นว่าที่ไร่มีรีสอร์ทอยู่อีกอย่างทางมันลื่นพลอยไม่ต้องมาหรอก ที่คริสโทรมาก็อยากจะขอให้พลอยไปอยู่เป็นเพื่อนคุณฝนหน่อย ได้ไหมคะ"


น้ำทิพย์ถึงกับหันมามองศิรินที่บอกว่าจะให้เฌอมาลย์ไปอยู่กับน้ำฝนที่บ้านซึ่งก็ทำให้น้ำทิพย์ไม่ค่อยพอใจเธอคว้าแขนศิรินให้หันมาคุยกัน ศิรินที่เห็นสายตาของน้ำทิพย์ก็รู้ทันทีว่าเขาไม่อนุญาต


"ตกลงตามนี้นะคะพลอย ฝากดูแลคุณฝนด้วย"


ศิรินชิ่งตัดสายไปซะก่อน "ฉันไม่อนุญาตให้เพื่อนคุณไปอยู่กับคุณฝนสองต่อสองหรอกนะ" น้ำทิพย์พูดด้วยเสียงหงุดหงิด "สองต่อสองที่ไหน แม่บ้านก็ตั้งเยอะแยะ พลอยไม่ทำอะไรคุณฝนหรอกน่า"


"แต่ฉันไม่อนุญาตก็คือไม่อนุญาต"


"ถ้ากล้าขัดใจฉันคุณก็โทรบอกพลอยเอาเองล่ะกัน" ศิรินว่าอย่างตัดพ้อและยื่นโทรศัพท์พร้อมกดเบอร์เฌอมาลย์ให้น้ำทิพย์ คนตัวสูงพอได้เห็นสายตาคู่นี้ก็ใจอ่อนและยอมแพ้ทุกที



น้ำทิพย์ขับรถออกมาอีกนิดก็เจอกับรีสอร์ทที่ดูดีกว่ารีสอร์ทที่ไร่พนักงานรีบกางร่มมารับเธอสองคนพอเห็นว่าแขกที่มาคือน้ำทิพย์ก็ต้อนรับดีเข้าไปอีก


"รบกวนคุณบีรอสักครู่นะคะ ฉันกำลังให้แม่บ้านเตรียมห้องไว้ให้ค่ะ"


น้ำทิพย์พาศิรินมานั่งรอที่ล็อบบี้ก่อนจะสั่งชาร้อนมาให้เพราะอากาศเริ่มเย็นขึ้นกว่าเดิมบวกกับอากาศที่หนาวอยู่แล้ว แ้วตอนนี้คนตัวเล็กก็ใส่เสื้อกันหนาวตัวบางเท่านั้น น้ำทิพย์จำต้องถอดแจ็คเก็ตของตัวเองมาคลุมให้ศิริน


"คลุมไว้เดี๋ยวจะไม่สบาย"


"แล้วคุณล่ะ"


"ฉันแข็งแรงพอไม่ป่วยง่ายเหมือนคุณหรอก" น้ำทิพย์แอบแซะศิรินเล็กน้อยเพระาจำได้ว่าถึงศิรินจะเป็นคนขี้ร้อนแต่ถ้าอากาศหนาวจัดและไม่ใส่เสื้อกันหนาวศิรินก็จะป่วยง่ายมาก และถ้าป่วยนี้ก็ป่วยนานหลานอาทิตย์



ห้องพักที่ทางรีสอร์ทจัดเตรียมให้มันคือห้องของแขกวีไอพีซึ่งห้องนี้ก็เหมือนเป็นห้องส่วนตัวของน้ำทิพย์นั่นเองพอพนักงานเดินออกไปจากห้อง ศิรินก็หันซ้ายหันขวาก่อนจะเดินสำรวจห้องและหันกลับมาทำหน้างงใส่น้ำทิพย์


"ห้องเดี่ยวหรอ"


"ค่ะ คุณมีปัญหาอะไรหรือเปล่า" 


"คือ..."


"ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ ฉันนอนโซฟาก็ได้คืนเดียวเอง"


น้ำทิพย์ไม่ได้เดือดร้อนอะไรเพราะเธอรู้ว่ายังไงศิรินก็ไม่มีทางนอนร่วมเตียงเดียวกับเธอแน่ๆ ร่างสูงเดินหายเข้าไปในห้องน้ำก่อนจะเดินออกมาพร้อมชุดคลุมและเสื้อผ้ายื่นให้ศิริน


"ฉันว่าคุณไปอาบน้ำก่อนดีกว่าโดนละอองฝนมาเดี๋ยวจะไม่สบายเอา ฉันเตรียมน้ำอุ่นไว้ให้แล้ว"



ศิรินอาบน้ำเสร็จก็เดินออกมาหาน้ำทิพย์แต่ก็ไม่เจอพอจะเดินกลับเข้าห้องก็มีเสียงเคาะประตูเปิดออกไปก็เจอพนักงานของทางรีสอร์ท "คุณบีให้เอายามาให้คุณค่ะ บอกให้ทานเลยนะคะ"


"ขอบคุณนะคะ" กำลังจะรับยากับน้ำมาแต่พนักงานก็ดึงกลับ


"คุณบีให้คุณทานต่อหน้าฉันเลยค่ะ"


ศิรินพอจะเข้าใจเลยหยิบยากรอกเข้าปากตามด้วยน้ำ "โอเคแล้วเนาะ ว่าแต่เขาไปไหนหรอคะ" อดไม่ได้ที่จะหาเพราะน้ำทิพย์ก็ยังไม่ได้อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าและทานยาเหมือนกัน


"อ่อ คุยกับคุณดารินอยู่ค่ะ"


"ดาริน?" ศิรินพูดชื่อที่ไม่คุ้นออกมาอย่างสงสัย


"คุณดารินเป็นเจ้าของรีสอร์ทที่นี่ค่ะ เธอสนิทกับคุณเป็นพิเศษเลยนะคะเพราะคุณบีเป็นแขกวีไอพีของที่นี่"


"อ่อ หรอคะ"


ศิรินไม่ค่อยจะพอใจกับคำว่าสนิทและแขกวีไอพีสักเท่าไหร่ทั้งทีจริงเธอก็ไม่มีสิทธิ์จะรู้สึกแบบนั้นด้วยแต่ตอนนี้มันห้ามอารมณ์โกรธ น้อยใจ หงุดหงิดไว้ไม่อยู่นะสิ ได้แต่เดินปั่นปึงกลับเข้ามาในห้องนั่งกอดรอ เหมือนเมียรอผัวกลับบ้านเมื่อรู้ว่าผัวหนีเที่ยว







ร่างสูงเดินกลับมาที่ห้องด้วยความอารมณ์ดีแต่ตาขวาที่กระตุกถี่ยิบนี้นะสิเหมือนเป็นสัญญาณเตือนว่าเธอกำลังจะซวยแต่น้ำทิพย์ก็คิดไม่ออกว่าเธอจะซวยเรื่องอะไร เลยไม่ได้สนใจมันและเดินเข้ามาในห้องแต่ประตูมันล็อค

 

"คุณ! เปิดประตูหน่อย"

 

น้ำทิพย์เคาะประตูเรียกศิรินแต่ก็ไม่มีวี่แววว่าคนตัวเล็กจะมาเปิดให้ "คุณ อยู่ข้างในหรือเปล่าเปิดประตูให้ฉันหน่อยสิ" ก็ยังเงียบเหมือนเดิม

 

"มีอะไรให้ช่วยหรือเปล่าคะคุณบี" 

 

พนักงานเดินผ่านมาเห็นน้ำทิพย์ยื่นเคาะประตูอยู่หน้าห้องเลยเอ่ยถามเผื่อมีอะไรให้ช่วย "ผู้หญิงที่มากับฉันเขาออกไปไหนหรือเปล่าคะ" 

 

"ไม่นะคะ ตั้งแต่เอายามาให้ก็ไม่เห็นออกไปไหนเลย"

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

น้ำทิพย์เคาะห้องรัวๆเพราะห่วงว่าศิรินอาจจะไม่สบายเลยไม่ได้ยินเสียงเรียกของเธอก็ได้ "คริสคุณเป็นอะไรหรือเปล่า" ก็ยังไม่มีเสียงตอบกลับมา

 

"คริส!"

 

"จะตะโกนทำไม เดี๋ยวห้องอื่นก็ออกมาด่าหรอก" ศิรินตอบกลับมาแต่ก็ไม่ยอมเปิดประตูให้

 

"แล้วคุณทำอะไรอยู่ ฉันเคาะเรียกตั้งนานทำไมไม่ตอบ"

 

"ได้ยินแต่ไม่ตอบมีไรป่ะ" ศิรินตอบกลับมาอย่างกวนๆ

 

"เปิดประตูให้ฉันหน่อยสิ อยากอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าจะแย่แล้ว หนาวก็หนาว" พนักงานของรีสอร์ทก็ยังคงยืนเป็นเพื่อนน้ำทิพย์เพราะดูท่าแล้วจะไม่ได้เข้าห้อง

 

"ไม่! สนิทกับเจ้าของรีสอร์ทไม่ใช่หรอก็ให้เขาเปิดห้องให้ใหม่สิ"

 

"แต่นี่มันห้องฉันนะ"

 

"แล้วไง? ถ้าเป็นเจ้าของห้องก็หาทางเข้ามาเองสิ"

 

แล้วเสียงศิรินก็เงียบไปน้ำทิพย์รู้สึกหัวเสียกับคนในห้องเป็นอย่างมากไม่รู้ว่าเธอไปทำอะไรให้ศิรินถึงได้ไม่พอใจขนาดนี้เพราะก่อนหน้าที่เธอจะลงไปข้างล่างก็ยังคุยกันดีๆอยู่เลย 

 

 

 

ร่างบางทิ้งตัวลงบนเตียงด้วยความหงุดหงิดไม่รู้หรอกนะว่าน้ำทิพย์สนิทกับเจ้าของรีสอร์ทในระดับไหนแต่ตอนเข้ามาเธอก็เห็นรูปเจ้าของรีสอร์ทก็หน้าตาสะสวยใช่ได้

 

"ทำไมเราต้องหงุดหงิดด้วยเนี่ย จะสนิทกับใครก็เรื่องของเขาสิ"

 

ศิรินบ่นกับตัวเองก่อนจะทิ้งตัวลงนอนมองฝนที่ตกอย่างหนักนอนมองจนเพลินและเคลิ้มหลับไป

 

 

 

เสียงกุกกักอะไรสักอย่างทำให้คนที่นอนหลับตาพริ้มต้องคิ้วขมวดเพราะบรรยากาศแบบนี้มันน่านอนซะจนไม่อยากจะตื่นแต่พอได้ยินเสียงที่มันทำให้ต้องตื่นก็รู้สึกจะหงุดหงิดขึ้นมาทันที

 

ศิรินงัวเงียตื่นชันตัวลุกขึ้นมานั่งก่อนจะมองไปยังต้นตอของเสียงที่ทำให้เธอตื่น และก็ต้องเบิกตากว้าง o.O

 

"กรี๊ดดด! ไอ้บ้า!!"

 

"อ้าว ตื่นแล้วหรอ" 

 

ศิรินคว้าผ้าห่มมาปิดตาแทบไม่ทันเพราะน้ำทิพย์กำลังใส่เสื้อนะสิหน้าท้องแบนราบมีซิกแพคหน่อยๆไม่ใช่ไม่เคยเห็นนะแต่มันไม่ได้เห็นตั้งนาน จู่ๆตื่นมาก็เจอเธอก็ตกใจเป็นธรรมดาแต่ดูเหมือนน้ำทิพย์จะไม่ได้อายหรือตกใจเหมือนเธอเลยสักนิด

 

"นี่! เลิกเอาผ้าห่มปิดหน้าได้แล้ว"

 

"คุณเข้ามาได้ยังไง" ศิรินถามหลังจากเข้าผ้าห่มออก

 

น้ำทิพย์ชูกุญแจสำรองให้ดูตอนเธอเข้ามาเห็นว่าศิรินกำลังนอนสบายเลยไม่กล้าทำอะไรเสียงดังแต่เมื่อกี้เผลอทำของตกศิรินเลยตื่นมาเจอซ็อตกำลังใส่เสื้อพอดี แต่ดีนะที่เธอใส่กางเกงก่อนแล้ว

 

"ตื่นก็ดีแล้ว ฉันสั่งซุปเห็ดมาให้คุณอ่ะ" เห็นว่าศิรินยังไม่ได้ทานอะไรเลยสั่งมาให้ "ทานเลยไหม กำลังร้อนๆเลย"

 

ก็อยากจะเล่นตัวอยู่หรอกถ้าไม่ติดว่าตอนนี้มันรู้สึกหิวน่ะนะ ตอนแรกก็ไม่ได้หิวหรอกพอน้ำทิพย์บอกว่าเป็นซุปเห็ดท้องมันก็ร้องทันที เลยได้แต่เดินตามเขาออกมาอย่างว่าง่าย

 

"แล้วของคุณล่ะ"

 

ศิรินเห็นว่ามันมีแค่ถ้วยเดียว "ไม่ล่ะ ฉันไม่หิวน่ะ" น้ำทิพย์ตอบก่อนจะนั่งจ้องศิรินอย่างเดิม

 

"อ่ะ" ศิรินตักซุปและยื่นมาตรงหน้าน้ำทิพย์

 

"อะไร?"

 

"ทานด้วยกันไง" คนตัวเล็กตอบก่อนจะทำหน้ายู่

 

"คุณทานเถอ-" 

 

ยังพูดไม่ทันจบศิรินก็จับยัดปากน้ำทิพย์จนเขาแทบสำลัก "เล่นตัวอยู่ได้" ศิรินก็ยังแอบบ่นน้ำทิพย์ทำให้เจ้าตัวอมยิ้มเพราะคนตัวเล็กป้อนเธอเสร็จก็ตักทานบ้าง เท่ากับว่าแบ่งกันทานคนละคำจนหมด

 

 

ฝนก็ดูว่าจะไม่หยุดตกเลยสัญญาณโทรศัพท์ก็ขาดๆหายๆเล่นอะไรไม่ได้เลยยิ่งศิรินเป็นคนที่ไม่ชอบอยู่นิ่งๆเป็นเวลานานเธอเลยเบื่อๆ ส่วนน้ำทิพย์ก็เอาแต่นั่งอ่านหนังสืออะไรไม่รู้

 

คุณน้ำทิพย์เงยหน้ามามองศิริน ฉันเบื่ออ่ะ

 

ก็นอนสิ

 

ฉันพึ่งตื่นเองป่ะ

 

อ่านแม็กกาซีนบนชั้นไปก่อนก็ได้นิน้ำทิพย์เอ่ยตอบทั้งที่ยังไม่เงยหน้าจากหนังสือในมือ

 

มันเป็นของเดือนที่แล้วฉันอ่านแล้วอ่ะ

 

เล่มเกมในมือถือไปก่อนไหม

 

แล้วที่นี่มันมีโปเกม่อนให้จับป่ะล่ะ

 

ศิรินว่าอย่างเซ็งๆเพราะถ้าฝนไม่ตกหรือว่าในรีสอร์ทมีโปเกม่อนให้จับเธอจะไม่นั่งเฉยแบบนี้แน่นอน น้ำทิพย์วางหนังสือเล่มนั้นลงก่อนจะเดินมาหาศิริน

 

หาอะไรทำฆ่าเวลาไหมคุณ จะได้ไม่เบื่อ

 

ทะ ทำอะไรศิรินถอยหนีเพราะไม่รู้ว่าน้ำทิพย์กำลังหมายถึงอะไรและเขาก็ขยับเข้ามาใกล้เธออีก นี่! อย่าทำอะไรบ้าๆนะ

 

นี่มโนอะไรอีกเนี่ย แค่จะชวนไปเดินเล่น

 

ก็เมื่อกี้คุณบอกว่า…”

 

เดินเล่นฆ่าเวลาไง..นี่คุณคิดว่าฉันจะทำอะไร

 

เปล๊า!!!!”

 

ศิรินปฏิเสธซะเสียงสูงน้ำทิพย์ก็ได้แต่อมยิ้มที่เห็นศิรินไปไม่เป็นเอาแต่หันหน้าหนีไม่กล้าสบตากับเธอ น้ำทิพย์เดินนำไปที่ประตูก่อนเพราะจะพาศิรินไปเดินดูบรรยากาศของรีสอร์ทถึงฝนจะตกก็เถอะเดินดูข้างในก็ได้ ดีกว่าให้อีกคนนั่งพ่นลมหายใจอยู่ในห้องเหมือนเด็กโดนกักบริเวณ

 

พรึ่บ!

 

ยังไม่ทันจะก้าวออกจากห้องไฟก็ดับเหมือนว่าจะดับทุกห้องด้วยศิรินยืนตัวแข็งทื่อเพราะเธอไม่ค่อยชินกับความมืดด้วย คุณเธอเอ่ยเรียกน้ำทิพย์เสียงแผ่ว

 

คุณ! ได้ยินฉันหรือเปล่าศิรินเริ่มกลัวเพราะน้ำทิพย์ไม่ตอบเธอกรี๊ดดด!!!”

 

คุณ คุณฉันเอง

 

น้ำทิพย์เอ่ยบอกก่อนเพราะไม่งั้นศิรินได้กรี๊ดนานกว่านี้แน่ๆที่เธอไม่ได้ตอบเพราะเดินคลำทางมาหาศิริน เธอรู้ว่าศิรินกลัวความมืด มาไม่ให้สุ่มให้เสียง ตกใจหมด

 

รอฉันตรงนี้ก่อนละกัน จะเข้าไปเอาไฟฉายในห้อง

 

ไปด้วยสิ ให้ตายเธอไม่ยอมยืนอยู่คนเดียวหรอก

 

 

ศิรินจับชายเสื้อน้ำทิพย์และค่อยๆเดินตามพอได้ไฟฉายยังไม่ทันจะได้เปิดเสียงฟ้าร้องก็ทำให้ศิรินตกใจกระโดดกอดน้ำทิพย์จนไฟฉายร่วงไปไหนต่อไหนก็ไม่รู้ จะให้หาก็คงหาไม่เจอ

 

หมดกัน ไฟฉายฉันน้ำทิพย์ว่าอย่างเซ็งๆเพราะตอนนี้ไม่มีอะไรให้แสงสว่างเธอสองคนได้นอกจากแสงฟ้าแลบด้านนอกนั่น

 

เมื่อไหร่ไฟจะมาเนี่ย ศิรินเอ่ยออกมาแต่ยังไม่เงยหน้าจากอกน้ำทิพย์เลย

 

ไหนๆก็ออกไปเดินเล่นไม่ได้แล้วน้ำทิพย์เลยพาศิรินขึ้นมานั่งบนเตียงแทนเพราะให้เดินออกไปนั่งโซฟาด้านนอกก็คงจะเดินชนอะไรเข้าซะก่อน ศิรินไม่ยอมปล่อยมือออกจากแขนน้ำทิพย์คิดว่าจับไว้แล้วมันอุ่นใจดี

 

นี่คุณยังไม่เลิกกลัวความมืดกับเสียงฟ้าร้องอีกหรอ

 

ไม่ได้กลัว แค่ไม่ชินคนตัวเล็กตอบข้างๆคูๆ

 

อ่อหรออ? แล้วที่จับแขนไว้แน่นเนี่ยไม่กลัวเลยเนาะ

 

ศิรินปล่อยมือออกจากแขนน้ำทิพย์แต่ก็ไม่ได้ถอยหนีอย่างน้อยไม่ได้จับแขนก็ตัวติดกันก็ได้น้ำทิพย์ได้แต่ยิ้มขำเพราะรู้ว่าศิรินกลัวเอามากๆ เธอเลยหยิบโทรศัพท์บนหัวเตียงมาเปิดดูแต่สัญญาณโทรศัพท์ก็ไม่มีสักขีด

 

เล่นเน็ตได้ด้วยหรอเธอถามเพราะเห็นน้ำทิพย์อ่านเมล์

 

เปล่า พอดีฉันโหลดเก็บไว้อ่ะ

 

ร่างบางถึงกับยู่หน้านั่งอ่านมันเป็นเพื่อนกับน้ำทิพย์แม้จะไม่ได้ชอบเลยก็ตามแต่ตอนนี้ก็ไม่มีอะไรทำฆ่าเวลาแล้ว คุณกับยัยดารานั่นคบกันจริงๆหรอจู่ๆน้ำทิพย์ก็ถามขั้นมาแต่ตายังคงมองหน้าจอโทรศัพท์อยู่

 

นี่จริงจัง?ศิรินถามย้ำก่อนจะมองตาน้ำทิพย์แสงจากหน้าจอพอจะทำให้เห็นว่าเขาไม่ได้ถามเล่นๆ

 

เขาก็จีบฉันอยู่

 

น้ำทิพย์ละสายตาจากหน้าจอทันทีแต่ศิรินก็ทำหน้านิ่งเหมือนไม่ทุกข์ร้อนอะไร แปลว่ายังไม่ได้คบ ก็ดีศิรินถึงกับงงว่า ก็ดีของน้ำทิพย์มันหมายความว่ายังไง

 

เขาจีบคุณมานานหรือยัง

 

ก็ตั้งแต่ฉันเลิกกับคุณได้สามเดือน

 

หืม ปีกว่าแล้วนิน้ำทิพย์ยิ้มอย่างดีใจ คุณไม่ได้ชอบเขาเธอตอบอย่างมั่นใจก่อนจะหันหน้าไปมองศิริน

 

รู้ได้ไงว่าฉันไม่ชอบไม่แน่เร็วๆนี้ฉันอาจจะตอบตกลงคบกับเขาก็ได้

 

รู้ไหมข้อเสียของคุณคือโกหกไม่เนียนอะไรที่เป็นศิรินน้ำทิพย์รู้หมดแหละแค่มองตาหรือฟังเสียงก็รู้แล้วว่าศิรินรู้สึกหรือคิดอะไรอยู่ อีกอย่างถ้าคุณจะชอบเขาจริงๆ คงไม่ปล่อยให้เขาจีบนานขนาดนี้หรอก

 

ฉันก็แค่อยากได้ความมั่นใจว่ารักครั้งนี้จะไม่พังอีก

 

แต่ก็ควรมีสถานะที่ชัดเจนป่ะไม่ว่าศิรินจะหาข้อแก้ต่างน้ำทิพย์ก็พูดดักเธอทุกทาง ไหนคุณลองตอบฉันมาซิ้ว่าคุณกับเขาอยู่ในสถานะอะไร ณ ตอนนี้

 

ก็..”

 

ศิรินตั้งท่าจะสวนกลับแต่เธอก็ตอบไม่ได้ว่าระหว่างเธอกับเฌอมาลย์มันอยู่ขั้นไหน เห็นไหมคุณตอบไม่ได้น้ำทิพย์ว่าอย่างเหนือกว่าที่เธอมองออก

 

แล้วไง ถึงไม่มีสถานะเรียกก็ไม่ได้หมายความว่าฉันจะคบกับเขาไม่ได้

 

ฉันรู้ แค่อยากจะบอกให้คุณรู้ใจตัวเอง

 

ใจฉัน ฉันรู้ดีว่ากำลังทำอะไร คุณไม่ต้องมายุ่ง

 

จากที่คุยกันดีๆตอนนี้ศิรินเหมือนจะอารมณ์ขึ้นแต่น้ำทิพย์ก็ยังคงนิ่งเหมือนเดิม โอเค ถ้าคุณยืนยันว่ายังไงก็จะคบกับยัยดารานั่น ฉันก็จะไม่ยุ่ง

 

เหมือนมีมีดมาปักที่อกเป็นร้อยเล่มมันจุกซะจนศิรินพูดอะไรไม่ออกแค่รู้ว่าน้ำทิพย์จะเลิกสนใจเธอมันก็เจ็บขึ้นมาซะดื้อๆ อยากจะตบปากตัวเองซะจริงที่พูดอะไรออกไปไม่คิดแบบนั้นพอเขาสนใจก็ว่าเขาแต่พอเขาจะไปกลับเป็นฝ่ายที่เจ็บเอง

 

เอาเวลาที่มายุ่งเรื่องฉัน ไปสนใจสาวๆของคุณจะดีกว่ายังไม่วายประชดกลับอีก

 

ก็มีอยู่คนหนึ่งนะกำลังตามจีบอยู่

 

เฮอะ คราวนี้เด็กมหาลัยหรือลูกค้าที่โรงแรมล่ะ

 

คนนี้เป็นดีไซน์เนอร์ สวยด้วยศิรินหันมามองหน้าน้ำทิพย์ก่อนจะถามอย่างไม่พอใจ คนไหนล่ะ เพื่อฉันรู้จักจะได้ช่วยให้คุณสมหวังแววตาศิรินเหมือนคนจะร้องไห้และน้อยใจดูก็รู้ว่าเธอไม่อยากให้น้ำทิพย์สนใจใครเลยนอกจากเธอ

 

ก็คุณไง





Talk :: 

เออ เขินเข้าไปดิ

จีบกันแบบนี้ก็ได้หรอ?

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 68 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

645 ความคิดเห็น

  1. #556 delight25 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 18:30
    คุณบีเค้าพูดอะไรตรงๆดีจัง ถึงจะดูเย็นชาแต่ก็อบอุ่น
    #556
    0
  2. #100 NISI_WOO (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 10:46
    555 รุ่นนี้ไม่ต้องจีบแล๋ว

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 26 เมษายน 2560 / 10:48
    #100
    0
  3. #99 iampeanut (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 09:22
    แมร่งเขิน โว้ยยย55
    #99
    0
  4. #98 yoonyultaesic (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 21:08
    น่ารักอ่ะ
    #98
    0
  5. #96 WalkWithher (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 18:28
    โอ้ยเขินแทนะพี่คริสเลยอ่ามาต่ออีกนะไร
    #96
    0
  6. #93 Niwkoysw (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 23:37
    ไฟดับอ่ะเออ55555หาอะไรทำซิ นั่งแขวะกันไปมาอยู่นั่นแหละ ฮ่าๆ
    #93
    0
  7. #92 bamby_bamby (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 18:35
    งุงงงงน่าร๊ากกก
    #92
    0
  8. #91 saaimsimmy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 17:39
    วรั่ยยยย ตอบได้หน้าตาเฉยย ก็คุณไงงง ><
    #91
    0
  9. #90 Pream_fata (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 17:31
    บ้าเค้าเขินนะพี่บี
    #90
    0
  10. #89 บีคริส (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 16:28
    พี่บีกลับมาจีบด้วยวิธีนี้ก็ได้เหรอ555 ขอให้จีบติดอีกครั้งนะครับกลับมาคบกันเร็วๆนะ
    #89
    0
  11. #88 nichakarnsamp (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 16:24
    โอ้ยๆๆๆอพบ.คนบ้าาาา
    #88
    0
  12. #87 angiee54124 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 16:15
    งุ้ยยยยน้ารักกก ไรท์รีบมาต่อน้า
    #87
    0
  13. #86 0895615420 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 07:03
    รอออออออ อยากอ่านต่อแล้วคะ
    #86
    0
  14. #84 WalkWithher (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 17:35
    มาต่อน้าำร
    #84
    0
  15. #82 Juonnnnn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 16:51
    ขอให้คุณบีโชคดีและปลอดภัย 555555
    #82
    0
  16. #80 nichakarnsamp (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 13:12
    คุณคริสขี้หึงพอๆกับคุณบีเลย
    #80
    0
  17. #79 kaimuk0911073204 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 11:30
    คุณบีรีบง้อแล้วกันนะ5555
    #79
    0
  18. #78 mapheung (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 09:00
    ถถถถ คุณคริสขาาาาาาาา
    #78
    0
  19. #77 sweettyploy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 07:44
    คุณบีรีบมาเคลียร์ เดี๋ยวงานเข้า
    #77
    0
  20. #76 25082557 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 02:26
    คุณบีต้องโดนทำโทษ555//รีดสายบาป
    #76
    0
  21. #75 Pream_fata (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 01:51
    องค์เมียลงแล้วค่ะ
    #75
    0