END พ่อบ้านใจกล้า [BC]

ตอนที่ 19 : เอาแล้วไง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,246
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    18 ก.ย. 59

            หลายวันมานี้ถึงน้ำทิพย์และศิรินจะกลับมาใช้ชีวิตคู่ตามปกติแต่ต่างคนก็รู้สึกว่าไม่เหมือนเดิมต่างฝ่ายต่างกังวล น้ำทิพย์ยังคงกังวลว่าจะมีเรื่องอะไรอีกหรือเปล่าถ้าเมย์ไม่ยอมหยุดแต่หลายวันมานี้เมย์ก็ไม่มาที่บริษัทอีกเลย ส่วนศิรินก็ยังคงกังวลไม่วางใจว่าเมย์จะยอมหยุดจริง เธอกลัวไปหมดกลัวว่าเมย์จะไม่หยุดแค่นี้และที่กลัวที่สุดคงจะกลัวใจน้ำทิพย์ จะให้เธอตามน้ำทิพย์ไปบริษัทก็คงไม่ได้เพราะน้ำทิพย์บอกว่าทางบอร์ดไม่พอใจที่ศิรินไปอาลวาดตบตีเมย์วันนั้น เลยห้ามไม่ให้เธอไปที่บริษัทอีก

            ศิรินนั่งอ่านนิตยสารจนเบื่อเพราะไม่รู้ว่าจะทำอะไร หลังแต่งงานน้ำทิพย์ก็ไม่ยอมให้เธอทำงานเลย บอกเพียงแต่ว่าอยากให้ศิรินสบายส่วนน้ำทิพย์จะเป็นคนเลี้ยงดูเอง วันนี้พวกเพื่อนๆของศิรินก็ไม่มีใครว่างเลยสักคน

Rrrr Rrrr Rrrr

            เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมือเรียวเอื้อมไปหยิบมาก่อนจะคลี่ยิ้มบางๆและกดรับ

            หวัดดีจ้ะตาลศิรินกล่าวทักทายปลายสาย ตั้งแต่กลับมาจากหัวหินเธอก็ยังไม่ได้คุยกับน้ำตาลเลย

เป็นยังไงบ้างค่ะน้ำเสียงจากปลายสายบอกถึงความเป็นห่วงซึ้งคนฟังก็พอจะรับรู้ได้

ก็สบายดีจ้ะ..ขอบคุณนะตาลเรื่องที่ให้ที่พัก..ถ้าไม่มีตาลพี่คงแย่

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ..ตาลมีข่าวดีมาบอกด้วยนะน้ำเสียงที่ดูสดใสของอีกคนทำให้ศิรินสบายใจอย่างบอกไม่ถูก

อะไรหรอ? อย่าบอกนะว่าเจอคนที่ถูกใจแล้วศิรินแกล้งแย่น้ำตาลเล่น แต่ถ้ามีจริงศิรินก็ดีใจด้วย

ไม่ใช่หรอกค่ะ..ตาลจะบอกว่าอีกสองวันตาลจะไปกรุงเทพ..พี่คริสอย่าลืมสัญญาแล้วกันนะคะ

จริงหรอ..ดีเลยพี่อยู่บ้านคนเดียวเบื่อจะแย่..ถ้าถึงแล้วก็โทรบอกพี่นะ

ค่ะ..นั้นตาลไปทำงานก่อนนะคะ

จ้ะ

ศิรินไม่รู้หรอกว่าอีกคนดีใจมากกว่าเธออีกที่จะได้เจอกัน ศิรินเห็นว่าใกล้จะเย็นแล้วจึงจะรีบไปทำมื้อเย็นไว้รอน้ำทิพย์แต่ว่าลุกเร็วไปหน่อยเลยทำให้หน้ามืดจนต้องล้มลงไปนั่งอีกครั้ง แม่บ้านเห็นว่าศิรินมีอาการแปลกๆเลยวิ่งเข้ามาดู

คุณคริสเป็นอะไรหรือเปล่าคะ

หน้ามืดนิดหน่อยค่ะศิรินยกมือมากุมศีรษะและนวดเบาๆ

ไม่สบายหรือเปล่าคะแม่บ้านเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง

ไม่นิคะ..ช่วงนี้ชอบหน้ามืดบ่อยๆส่งสัยจะนอนน้อยไปหน่อยศิรินเอ่ยตอบ

แต่ป้าว่าอาการมันเหมือน…” ป้าแม่บ้านทำสีหน้าครุ่นคิดจนศิรินต้องเอ่ยถาม

เหมือนอะไรหรอคะ

เหมือนคนท้องเลยค่ะศิรินถึงกับเบิกตากว้างเพราะถ้าป้าแม่บ้านรู้ว่าเธอท้องกลัวจะหลุดปากบอกน้ำทิพย์นะสิ

แต่ป้าว่าไม่ใช่หรอกค่ะ..อย่างคุณคริสจะท้องได้ยังไง..ใช่ไหมคะป้าแม่เอ่ยขำๆก่อนจะเดินออกมา ศิรินยกมือมาลูบที่ท้องเบาๆ เธอยังไม่ได้ไปฝากครรภ์เลยด้วยซ้ำเพราะกลัวน้ำทิพย์จะรู้ ใจจริงศิรินก็อยากจะบอกใจจะขาดแต่เธอกลัวแต่ถ้าไม่บอกสักที่กลัวว่าน้ำทิพย์มารู้ทีหลังจะโกรธมากกว่า

 

 

คืนนี้ศิรินตัดสินใจจะบอกน้ำทิพย์เพราะจะได้ไปฝากท้องกัน น้ำทิพย์เดินออกมาจากห้องน้ำศิรินนั่งอ่านหนังสือรอบนเตียงก็มองหน้าสามียิ้มๆจนน้ำทิพย์รู้สึกว่าวันนี้ศิรินแปลกๆ

มีอะไรหรือเปล่าคะคริส..ทำไมมองหน้าบีแบบนั้นล่ะ น้ำทิพย์ขึ้นมาบนเตียงก่อนจะล้มตัวนอนหนุนตักศิริน จับมือศิรินมาหอมเบาๆและมองหน้าภรรยา

สมมุติว่าถ้าคริสท้องตอนนี้บีจะว่ายังไงคะศิรินกล้าๆกลัวๆพูดออกมา

ไม่มีทางที่คริสจะท้องได้หรอกค่ะน้ำทิพย์ตอบแบบไม่คิดอะไร

ก็สมมุติไงคะ

คริสคะบีรู้นะว่าคริสอยากมีลูก..แต่บีบอกคริสแล้วไงว่าขอเวลาอีกอีกปี..ว่าแต่ทำไมจู่ๆคริสถึงถามล่ะคะน้ำทิพย์ขมวดคิ้วอย่างสงสัยพลางจ้องหน้าศิริน

คริสแค่อยากรู้น่ะคะ..ว่าถ้าคริสท้องตอนนี้บีจะว่ายังไงศิรินเอ่ยอย่างยิ้มๆเพราะไม่อยากให้น้ำทิพย์สงสัย

ถ้าคริสท้องตอนนี้นะ..มีหวังบีเครียดตายเลย..เพราะบียังไม่พร้อมเลยอ่ะน้ำทิพย์ว่าอย่างไม่จริงจังหนักเพราะเธอไม่รู้นิว่าศิรินท้อง ศิรินถึงกับเหวอไปเลยตอนแรกกะจะบอกพอมาได้ยินแบบนี้ศิรินคิดว่าไม่บอกจะดีกว่า

 

 

 

 

พอถึงกรุงเทพน้ำตาลก็โทรหาศิรินทันทีในใจตอนนี้คืออยากจะเจอศิรินมาก ศิรินส่งที่อยู่บ้านเธอให้น้ำตาลเพราะเธอไม่อยากจะออกไปเกรงว่าถ้าขับรถแล้วมันจะสะเทือนถึงลูกในท้อง ไม่นานน้ำตาลก็มาถึงน้ำตาลพึ่งจะรู้ว่าน้ำทิพย์ก็พอจะมีฐานะพอสมควรเพราะดูจากบ้านที่ออกจะใหญ่โต

ตาลศิรินได้ยินเสียงรถก็ออกมาดูเห็นน้ำตาลยืนนิ่งอยู่

สวัสดีค่ะพี่คริส

เข้ามาในบ้านก่อนสิศิรินเดินนำน้ำตาลมาที่ห้องรับแขกก่อนจะให้แม่บ้านไปหาน้ำมาให้

เป็นยังบ้างคะ..คุณหมอนัดพบอีกทีเมื่อไหร่คะน้ำตาลเอ่ยถามเพราะคิดว่าศิรินคงบอกเรื่องท้องกับน้ำทิพย์และไปฝากครรภ์มาแล้ว

พี่ยังไม่ได้ไปหาหมอเลยอ่ะตาลศิรินเอ่ยตอบด้วยเสียงแผ่วเบา

ทำไมคะ..พี่คริสต้องรีบไปฝากครรภ์นะคะ..คุณหมอจะได้ช่วยแนะนำได้น้ำตาลดูจะเป็นห่วงศิรินเอามากๆ

พี่กลัวบีจะรู้นิน้ำตาลไม่เข้าใจว่าทำไมศิรินต้องปิดไม่ให้น้ำทิพย์รู้ด้วย ทั้งๆที่สองคนนี้ก็คืนดีกันแล้วนิ

มีอะไรหรือเปล่าคะ..ทำไมพี่คริสถึงไม่ยอมบอกพี่บีศิรินนิ่งไปไม่รู้ว่าควรจะบอกหรือเปล่า เธอชั่งใจอยู่นานกำลังจะเอ่ยบอกแต่แม่บ้านเดินเข้ามาซะก่อนทำให้ศิรินต้องชะงักไป พอแม่บ้านออกไปแล้วน้ำตาลก็ลุกมาฉุดแขนของศิรินให้เดินตามเขาออกมา

ตาลจะพาพี่ไปไหนน้ำตาลไม่ตอบเพียงแต่พาศิรินขึ้นรถก่อนจะขับออกไป

 

ไม่นานทั้งคู่ก็มาอยู่ที่โรงพยาบาลแล้ว ศิรินได้แต่มองหน้าน้ำตาลที่เป็นคนลากเธอมา เจ้าตัวกลับทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ ระหว่างที่รอหมอศิรินกำลังจะลุกออกไปเพราะยังไม่อยากฝากครรภ์ตอนนี้ น้ำตาลรั้งข้อมือศิรินไว้

จะไปไหนคะพี่คริส

ตาลพี่ว่าเรากลับกันเถอะนะ

ได้ไงคะ มาถึงที่นี่แล้วนะคะ..พี่คริสไม่ต้องกลัวนะมีตาลอยู่ทั้งคนน้ำตาลพยายามรั้งศิรินไว้จนศิรินใจอ่อนยอมนั่งรออย่างเดิม แต่ดูเหมือนจะรอนานไปหน่อยศิรินเอนหัวมาซบไหล่น้ำตาลเพราะเมื่อคืนเธอแทบจะไม่ได้นอน เอาแต่คิดเรื่องที่น้ำทิพย์พูดตอนที่เธอถามว่าถ้าเธอท้องน้ำทิพย์จะรู้สึกยังไง

น้ำตาลมองศิรินที่นอนพิงไหล่เธอ น้ำตาลเขยิบเข้าไปใกล้ๆให้ศิรินได้นอนสบาย เพียงแค่นี้น้ำตาลก็ยกยิ้มพอใจถึงแม้จะรู้ว่าศิรินมีเข้าของแล้วก็ตาม ขอแค่ได้ดูแลห่างๆแบบนี้ก็คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง

คุณศิรินค่ะเสียงพยาบาลออกมาเรียก น้ำตาลสะกิดศิรินเบาๆ จนคนตัวเล็กงัวเงียขึ้นมา มันช่างน่ารักในสายตาน้ำตาลมากถ้าไม่รู้มาก่อนว่าศิรินอายุเข้าเลขสามแล้วน้ำตาลไม่เชื่อเด็ดขาด

พี่คริสเข้าไปก่อนนะคะ..เดี๋ยวตาลตามไปน้ำตาลปลีกตัวออกมรับโทรศัพท์เบอร์ที่โทรก็ไม่ใช่ใครที่ไหน

ว่าไงคะ พี่หญิงคนสวย

ไม่ต้องมาปากหวานเลย..มากรุงเทพทำไมไม่บอกพี่..แล้วนี่อยู่ไหน

ตาลพาพี่คริสมาฝากครรภ์ค่ะ

ว่าไงนะ!” รฐาเอ่ยอย่างตกใจ ก็ตอนที่พวกเธอและเพื่อนๆพยายามบอกศิรินแทบตายศิรินไม่ยอมมาแต่ตอนนี้ศิรินกลับยอม

ทำไมต้องตกใจขนาดนั้นละคะ..มีอะไรหรือเปล่าน้ำตาลดูจะสงสัยไม่น้อย

ไม่มีไรหรอก..ว่าแต่ทำไมคริสถึงยอมไปฝากครรภ์ล่ะ

ตาลบังคับให้พี่คริสมาเองแหละ

เห้ย! แกบังคับเลยหรอ ไอ้ตาลเอ้ยรฐาดูจะหัวเสียนึกว่าศิรินยอมที่ไหนได้น้องสาวตัวดีของเธอนี่เอง มีหวังงานนี้น้ำทิพย์ได้รู้แน่ๆ

พี่หญิงดูแปลกๆนะคะ..มีอะไรที่ไม่ได้บอกตาลหรือเปล่า

รฐานิ่งเงียบไปจนตาลต้องเค้นเอาคำตอบให้ได้รฐาเลยยอมเล่าให้ฟังว่าเพราะอะไร น้ำตาลถึงกับตกใจเพราะคิดว่าศิรินแค่งอนน้ำทิพย์เฉยๆ

 

 

 

ศิรินเดินเข้ามาพบคุณหมอก่อนจะโดนถามเรื่องตั้งครรภ์กี่เดือนแล้ว มีอาการอะไรไหม ซึ่งศิรินก็ตอบไปจนมาคำถามนี้

คุณสามีมาด้วยหรือเปล่าครับ

ต้องพาสามีมาด้วยหรอค่ะถึงจะฝากได้ศิรินดูจะตกใจถ้าเป็นแบบนั้นคงไม่มีทางได้ฝากแน่ๆ

เปล่าหรอกครับ..หมอแค่จะบอกวิธีดูแลคุณแม่ให้สามีน่ะครับเผื่อมีอะไรสามีจะได้ช่วยดูได้..แล้วตกลงคุณสามีมาด้วยหรือเปล่าครับ

เอ่อ..คือ..”

ฉันเองค่ะน้ำตาลเดินเข้ามาพอดี หมอมองหน้าน้ำตาลก่อนจะคลี่ยิ้มเพราะเข้าใจว่าเดี๋ยวนี้ผู้หญิงกับผู้หญิงสามารถมีลูกด้วยกันได้

นั้นดีเลยครับหมอจะได้บอกวิธีดูแลคุณภรรยาของคุณนะครับ

น้ำตาลนั่งลงข้างๆศิรินที่มีสีหน้ากังวล น้ำตาลเอื้อมมือไปบีบมือศิรินเบาๆ

 

 








 หลังจากที่พาศิรินมาฝากครรภ์เรียบร้อยน้ำตาลเลยพาศิรินมาเดินเล่นที่สวนสาธารณะเพื่อให้ศิรินได้ผ่อนคลายเพราะคุณหมอพึ่งบอกว่าช่วงนี้ห้ามให้ศิรินเครียดเพราะเสี่ยงต่อการแท้งเป็นอย่างมาก น้ำตาลรู้เรื่องทั้งหมดจากรฐาก็พอจะเข้าใจว่าทำไมศิรินถึงยังคงให้โอกาสน้ำทิพย์อยู่แต่ไม่เป็นไรยังไงน้ำตาลก็จะขออยู่เป็นความสบายใจของศิรินแบบนี้

สบายใจขึ้นไหมคะน้ำตาลหันไปหาศิรินที่นั่งข้างเพราะทั่งคู่เดินมาจนเหนื่อยเลยมานั่งพัก

อื้มปากก็บอกว่าสบายแต่สีหน้าที่แสดงออกชัดเจนนั้น น้ำตาลก็ดูออกว่าศิรินกำลังเครียดกลัวน้ำทิพย์จะรู้

คุณหมอบอกว่ายังไงคะ..ห้ามคุณแม่เครียดนะคะน้ำตาลพยายามทำให้ศิรินหายเครียด

จะไม่ให้พี่เครียดได้ยังไงล่ะตาล..ถ้าบีเขารู้..”

ทำไมพี่คริสไม่ลองบอกดูล่ะคะ..ไม่แน่พี่บีอาจจะดีใจก็ได้นะ..เผลอๆอาจจะเห่อลูกด้วยซ้ำน้ำตาลคิดว่าทุกคนแหละถ้ารู้ว่าตัวเองกำลังจะเป็นพ่อเป็นแม่คนก็ต่างต้องดีใจทั้งนั้น ศิรินเงียบไปนึกถึงคำพูดของน้ำทิพย์ ศิรินก็ไม่กล้าที่จะบอกแล้ว

พี่ลองงถามบีดูแล้ว..เขาบอกว่าเขายังไม่พร้อม..เขายังบอกอีกว่าถ้าพี่มีลูกตอนนี้เขาคงเครียดแย่เลย

น้ำตาลรู้สึกเห็นใจศิรินแต่ก็ไม่รู้จะช่วยยังไง ยิ่งปล่อยให้นานไปสักวันน้ำทิพย์ก็ต้องรู้เพราะท้องของศิรินก็ต้องโตขึ้นทุกวัน น้ำตาลเอื้อมมือมาจับมือศิรินอย่างให้กำลังใจ

ไม่พูดเรื่องนี้กันดีกว่า..ตาลว่าเราไปหาอะไรอร่อยๆทานกันดีไหมคะ..ป่านนี้ยัยหนูคงจะหิวแย่

ดูตาลจะอยากให้ลูกพี่เป็นผู้หญิงจังเลยนะ

ใช่ค่ะ..ตาลจะได้จีบลูกสาวพี่คริสแทนไง..ไม่ได้แม่ก็จีบลูกแทนละกันเนาะน้ำตาลว่าอย่างขำๆ

บ้าน่าตาล..ถ้าลูกพี่เป็นผู้ชายล่ะศิรินพูดดับฝันน้ำตาล อีกคนทำท่าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

ก็ได้นะคะ..ตาลจะได้เป็นลูกสะใภ้พี่คริสศิรินถึงกับหัวเราะออกมา ไม่รู้ว่าน้ำตาลคิดได้ไงกว่าลูกเธอจะคลอดและโตอายุก็ห่างกันตั้ง20กว่าปีแล้ว

ตาลเห็นพี่คริสยิ้มได้แบบนี้ตาลก็สบายใจนะคะ

ก็ต้องขอบคุณตาลนั้นแหละพี่สบายใจขึ้นเยอะเลยไม่รู้ทำไมศิรินสบายใจทุกครั้งที่ได้คุยกับน้ำตาล

ไปค่ะ..ไปหาไรทานกันน้ำตาลลุกขึ้นและเอื้อมมือไปตรงหน้าเพื่อให้ศิรินจับ ศิรินก็ไม่ได้คิดอะไรเลยส่งมือไปจับกับส่วนเดียวของน้ำตาล

 

 

 

 

น้ำทิพย์ก็ทำงานหนักกว่าเดิมเพราะอย่างที่บอกว่างานของเฌอมาลย์ตกมาอยู่ที่เธอตั้งแต่น้ำทิพย์ยกโปรเจคโรงแรมของเมย์ให้เฌอมาลย์ทำ น้ำหวานที่เข้ามาหาน้ำทิพย์ทั้งๆที่น้ำทิพย์ไม่ได้เรียก

ทำงานหนักไปหรือเปล่าคะน้ำหวานเดินมายืนข้างๆน้ำทิพย์มือข้างหนึ่งโอบรอบคอร่างสูงไว้พลางลูบไล้เบาๆ

เอามือออกไปแล้วกลับบ้านทำงานของเธอซะ..และอย่าเข้ามาถ้าฉันไม่ได้เรียก

น้ำทิพย์เลิกเจ้าชู้ตามที่สัญญากับศิรินเพราะเธอไม่อยากให้ศิรินเสียใจอีก แต่น้ำหวานกลับคิดว่าน้ำทิพย์เพียงแต่เครียดเรื่องงานเลยพูดออกมาแบบนั้น

น้ำหวานรู้นะคะว่าคุณก็ต้องการน้ำหวานพักเรื่องงานไว้แป๊บหนึ่งก็ได้นิคะน้ำหวานกระซิบข้างหูน้ำทิพย์เป็นการยั่วยวน น้ำทิพย์เผลอกลืนน้ำลายแต่ก็ข่มใจไว้ก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงเข้ม

ถ้าเธอยังไม่ออกไปก็เตรียมหางานใหม่ได้เลยน้ำทิพย์สะบัดมือน้ำหวานที่โอบรอบคอออกไปและหันกลับมาทำงานต่อ

 

น้ำหวานเดินฟึดฟัดออกมาอย่างไม่พอใจเพราะรู้สึกว่าน้ำทิพย์แปลกไปไม่เหมือนเดิม ถึงน้ำหวานจะไม่ได้ครอบครองน้ำทิพย์แต่ยอมไม่ได้หรอกถ้าน้ำทิพย์จะมาเลิกง่ายๆแบบนี้เพราะเธอทำทุกอย่าง ทั้งยอมอยู่เงียบๆไม่ให้ศิรินรู้ ทั้งยังคอยรายงานเวลาศิรินแอบโทรมาถามหรือว่าจะเข้ามาที่บริษัท

 

งานที่ไซต์งานเริ่มมีปัญหาเพราะเมย์ที่จู่ๆก็ไม่พอใจแบบขึ้นมาสั่งเปลี่ยนนั้นเปลี่ยนนี่ วิศวกรเริ่มจะทนไม่ไหวกับความเรื่องมากจนต้องขอออกไม่รับงานนี้เฌอมาลย์พยายามขอเพราะตอนนี้ก็เปลี่ยนวิศวกรมาสองคนแล้ว

ฉันมาพบคุณเมย์ค่ะ

ไม่ทราบว่านัดไว้หรือเปล่าคะ

ไม่ค่ะ..แต่ฉันมีเรื่องด่วนจริงๆฝากบอกเขาด้วยว่าฉันต้องการพบเขาตอนนี้เฌอมาลย์ดูจะโมโหไม่น้อย ก็งานเกือบจะเสร็จแต่เหมือนว่าเมย์จะยืดเยื้อ

คุณเมย์เชิญด้านในค่ะเลขาเอ่ยบอกเฌอมาลย์ไม่รอรีบผลักประตูเข้าไป เมย์ที่นั่งจิบกาแฟสบายใจเฉิ่มไม่รู้ร้อนรู้หนาว และเหมือนจะรู้ว่าเฌอมาลย์ต้องมาหาเธอที่นี่

เชิญนั่งสิคะเมย์เอ่ยอย่างอารมณ์ดี

มีธุระอะไรหรือเปล่าถึงมาหาฉันที่นี่

ฉันอยากจะคุยกันคุณเรื่องโรงแรมไม่ทราบว่าคุณต้องการแบบไหนบอกฉันมาได้เลยค่ะ..ฉันจะได้แก้ไขทีเดียวจะได้ไม่เสียเวลามารื้อทีละอย่าง

เฌอมาลย์มองหน้าเมย์ด้วยอารมณที่ติดจะโมโหแต่ต้องระงับไว้ท่องในใจว่ามันคืองาน

ฉันอยากจะรื้อทำใหม่ทั้งหมด

ว่าไงนะ!” เฌอมาลย์ถึงกับตะโกนออกมาอย่างตกใจ คิดในใจว่าเมย์ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆโรงแรมสร้างได้ตั้ง50%แล้วอยู่ๆจะมาสั่งรื้อทั้งหมด

ถ้าบริษัทคุณทำให้ไม่ได้ฉันไปจ้างบริษัทอื่นก็ได้นะเมย์ยิ้มร้ายๆ เฌอมาลย์รู้ดีว่าเมย์อยากจะแกล้งน้ำทิพย์มากกว่าเพราะถ้าเมย์เกิดฟ้องเรียกค่าเสียหายที่ทางบริษัทไม่ทำงานให้ครบตามสัญญาและไม่ทำตามที่ลูกค้าสั่งมีหวังบริษัทน้ำทิพย์ได้เจ๋งแน่ๆ

 

เฌอมาลย์กลับมาที่บริษัทก่อนจะเข้ามาหาน้ำทิพย์ที่ห้องทำงานและเล่าเรื่องเมย์ให้ฟังน้ำทิพย์ยิ่งเครียดกว่าเดิมเพราะคิดว่าเมย์จะจบแล้วซะอีก ไม่คิดว่าจะเอาเรื่องงานมาขู่กันแบบนี้

แกจะทำยังไงว่ะ..ถ้าจะให้รื้อมีหวังได้เปลี่ยนคนงานยกเซตแน่..แล้วที่นี่จะไปจ้างที่ไหนล่ะ

เฌอมาลย์ก็เครียดไม่แพ้น้ำทิพย์เลย

เอาไว้ฉันจะไปคุยกับคุณเมย์เองแต่ขอฉันเคลียงานก่อนละกันน้ำทิพย์จนปัญญาจริงๆ

เห้ย..ได้ไงถ้าคริสรู้ว่าแกยังไปเจอคุณเมย์มีหวังบ้านแตกแน่เฌอมาลย์ถึงกับโวยวายออกมา

แล้วจะให้ทำยังไงว่ะ..ฉันเป็นประธานบริษัทนะ..ฉันก็ต้องแก้ไขด้วยตัวเองดิแต่เพื่อความสบายใจของคริสแกต้องไปกับฉัน

เอ่อๆแต่ขอให้มันจบล่ะกัน..ไม่คิดเลยว่าทำงานตำแหน่งสูงๆจะปวดหัวได้ขนาดนี้..รู้งี้อยู่บ้านเฉยๆให้เมียด่ายังจะดีซะกว่า เฌอมาลย์ได้แต่บ่นอย่างหงุดเพราะก่อนหน้านี้เธอไม่ค่อยเข้ามาดูงานเท่าไหร่แต่พอทำงานเข้าจริงมันก็ไม่ง่ายเลย

 

 

น้ำตาลพาศิรินมาส่งหลังจากทานข้าวเสร็จ ศิรินมองสมุดฝากครรภ์ของเธอเพราะถ้าถือเข้าไปน้ำทิพย์ก็รู้นะสิ น้ำตาลคว้าสมุดนั่นไปจากมือศิริน

เดี๋ยวตาลเก็บไว้เองค่ะ..ส่วนวันที่คุณหมอนัดตาลจะมารับนะคะพี่บีจะได้ไม่รู้ด้วย

น้ำตาลว่าอย่างยิ้มๆ ศิรินชั่งใจอยู่สักพักก็พยายามตกลงก่อนจะเดินลงจากรถก็เห็นว่าน้ำทิพย์ยืนกอดอกมองเธออยู่ก่อนแล้ว

คริสไปไหน กับใครมาค่ะน้ำทิพย์ว่าเสียงดุ

พอดีตาลมาทำธุระที่กรุงเทพเลยแวะมาพาคริสไปเที่ยวน่ะค่ะศิรินอธิบายให้น้ำทิพย์ฟังเพราะไม่อยากให้เข้าใจผิด

ดูคริสจะสนิทกับเด็กคนนี้จริงๆเลยนะคะ น้ำทิพย์ดูจะไม่ชอบใจที่น้ำตาลมาตีสนิทกับศิรินน้ำทิพย์ดูออกว่าน้ำตาลไม่ได้คิดกับศิรินแค่พี่น้องแน่ๆ

ก็ตาลเขาเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องกับหญิงนิคะ..คริสว่าเราเข้าบ้านดีกว่าเนาะศิรินกลัวว่าน้ำทิพย์จะรู้ว่าน้ำตาลพาเธอไปฝากครรภ์แท้จริงแล้วน้ำทิพย์กำลังหึงต่างหาก









เช้านี้น้ำทิพย์ดูจะเป็นกังวลซึ่งศิรินก็สังเกตเห็นว่าน้ำทิพย์ดูเหม่อลอยเหมือนคิดอะไรอยู่ ด้วยความที่ภรรยาที่ดีก็เอ่ยถามเพราะอยากจะเป็นที่ปรึกษาให้สามียามมีปัญหาไม่สบายใจ

"บีคะ..เป็นอะไรหรือเปล่า"

"เครียดเรื่องงานนิดหน่อยค่ะ" น้ำทิพย์เงยหน้ามายิ้มบางๆให้ศิริน

"งานเยอะหรอคะ..เอางี้ไหมคะ..วันหยุดนี้เราไปเที่ยวกันบีจะได้คลายเครียดด้วย" ศิรินยิ้มจนตาหยีแต่น้ำทิพย์ก็ได้แต่ยิ้มบางๆ ศิรินหุบยิ้มและทำหน้ายู่ ปกติถ้าน้ำทิพย์เครียดเรื่องงานก็ไม่จะทำหน้าซังกะตายขนาดนี้เลยนิ

"บีไม่ได้เครียดเรื่องงานอย่างเดียวใช่ไหมคะ" ในใจศิรินคิดว่าน้ำทิพย์คงไม่พอใจเรื่องที่น้ำตาลมาส่งเมื่อวาน

"คริสคะ" น้ำทิพย์เอ่ยเรียกศิรินด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา จนศิรินใจคอไม่ดีเลย

"บี..บีขอกลับไปทำงานให้คุณเมย์ได้ไหมคะ" น้ำทิพย์ตัดสินใจพูดมันออกมา ศิรินลืมเรื่องเมย์ไปแล้วเชียวพอน้ำทิพย์พูดออกมาเท่านั้นแหละ ศิรินเริ่มจะไม่เข้าใจว่าน้ำทิพย์จะกลับไปทำงานให้เมย์ทำไม และดูเหมือนน้ำทิพย์จะเดาใจศิรินออก

"คริสอย่าพึ่งโกรธบีนะ..บีจำเป็นจริงๆไม่นั้นโปรเจคไม่เสร็จตามกำหนดแน่ๆ" น้ำทิพย์พยายามอธิบายให้ศิรินเข้า

"พลอยก็ดูแลอยู่ไม่ใช่หรอคะ..อีกอย่างมันก็ใกล้จะเสร็จแล้วนิ..แล้วทำไมบีจะต้องกลับไปทำด้วยล่ะ" น้ำทิพย์ถอนหายใจออกมาก่อนจะเล่าทุกอย่างให้ศิรินฟังว่าทำไมน้ำทิพย์ถึงต้องขอกลับไปทำงาน

"เป็นแผนของมันชัดๆ..คริสไม่ยอมอ่ะ..บีก็รู้ว่าเขาไม่จบแค่นั้นแน่ๆ" ศิรินยืนกรานยังไงเธอไม่ยอมปล่อยให้น้ำทิพย์ไปอยู่ใกล้ผู้หญิงคนนั้นเด็ดขาด

"บีก็หนักใจเหมือนกันค่ะคริส..แต่ถ้าบีไม่ทำแล้วงานไม่เสร็จตามกำหนดมีหวังบีโดนฟ้องจนบริษัทเจ้งแน่ๆ" นั้นแหละคือสิ่งที่น้ำทิพย์เครียดสำหรับเธอไม่ห่วงตัวเองหรอก ห่วงลูกน้อยนับร้อยชีวิตที่บริษัทมากกว่า

ศิรินมองหน้าน้ำทิพย์อย่างเห็นใจ เธอไม่อยากจะเห็นแก่ตัวหรอกนะ แต่เธอไม่ไว้ใจผู้หญิงคนนั้นและก็ไม่รู้ว่าน้ำทิพย์จะเผลอไผไปกับมารยาของเขาอีกหรือเปล่า

"มันไม่มีทางอื่นแล้วหรอคะบี" ศิรินพูดอย่างอ่อนใจ

"บีคิดหาทางอื่นแล้ว..ถึงเราจะมีทางที่ดีกว่านี้ยังไงเขาก็หาเหตุผลอื่นมาอ้างอยู่ดี" 

ในที่สุดศิรินก็ต้องยอมใจอ่อนเพราะเห็นใจน้ำทิพย์ไม่น้อย ยังไงน้ำทิพย์ก็ต้องทำทุกอย่างเพื่อรักษาบริษัทเอาไว้ เพราะบริษัทถือเป็นสิ่งสุดท้ายที่พ่อของน้ำทิพย์ทิ้งไว้ให้จะมาเสียเพราะผู้หญิงคนนี้ไม่ได้หรอก

"ก็ได้ค่ะ..คริสยอมก็ได้..แต่มีข้อแม้ค่ะ" 

น้ำทิพย์เงยหน้ามองศิริน ไม่ว่าศิรินจะขออะไรหรือให้ทำอะไรน้ำทิพย์ก็ยอม เพราะถ้ามันทำให้ศิรินยอมให้น้ำทิพย์กลับไปทำงานให้เมย์มันจะได้จบสักที

"ข้อแม้อะไรคะ"

"เวลาที่บีจะไปหาหรือนัดคุยงานกับคุณเมย์บีจะต้องรายงานให้คริสรู้..และต้องคุยกันที่บริษัทเท่านั้นถ้าจะให้ดีเอาพลอยไปด้วยก็ได้นะ"

น้ำทิพย์คลี่ยิ้มออกมาอย่างโล่งใจ

"ได้เลยค่ะ..บีจะรายงานทุกเรื่องเลยดีไหมคะ" น้ำทิพย์ลุกไปกอดภรรยาที่นั่งบนเก้าอี้

"แล้วบีจะกลับไปทำงานนี้เมื่อไหร่คะ"

"อีกสองวันบีว่าจะไปคุยกับเขาดูค่ะ..ไม่ต้องห่วงนะบีพาพลอยไปด้วย"

น้ำทิพย์เห็นสีหน้ากังวลของศิรินก็รีบเอ่ยบอกก่อนเพื่อให้ศิรินสบายใจ

 

 

 

 

 

น้ำทิพย์และเฌอมาลย์มาหาเมย์ที่บริษัทของของเขาเพราะอยากจะคุยเรื่องงานนี้ให้มันจบๆไปซะ และดูเหมือนอีกฝ่ายจะรอการมาของเธอ

 “เชิญนั่งสิคะเมย์เอ่ยบอกน้ำทิพย์และเฌอมาลย์นั่งลง น้ำทิพย์ไม่อยากจะเสียเวลาเพราะเธอไม่อยากจะอยู่ที่นี่นานนักหรอก

ฉันอยากจะมาคุยกับคุณเรื่องโปรเจคโรงแรม..ฉันสั่งให้พวกเขารื้อทั้งหมดไม่ได้จริงๆ..คุณก็รู้ว่าถ้าทำแบบนั้นมันต้องเสร็จไม่ต้องตามเวลาแน่

เมย์นั่งมองแบบยิ้มๆ เพราะรู้ไงถึงได้สั่งแบบนั้น เธอมองน้ำทิพย์ที่ดูหัวเสียไม่น้อย

แล้วไงคะ..คุณเลยจะมาขอร้องฉันงั้นหรอ เมย์เหยียดยิ้มอย่างสะใจถ้าเธอทำให้คนอย่างน้ำทิพย์ต้องมาอ้อนวอนขอร้องขอเธอได้

ฉันจะกลับมาทำโปรเจคนี้..แต่ฉันขอให้คุณอย่าสั่งรื้อทั้งหมดเลย

ฉันขอคุยกับคุณบีเป็นการส่วนตัวได้ไหมคะเมย์หันไปพูดกับเฌอมาลย์ น้ำทิพย์เลยพยักหน้าให้เฌอมาลย์ออกไปก่อน

หลังจากที่เฌอมาลย์ออกไปเมย์ก็ลุกจากเก้าอี้ของเธอมานั่งบนโต๊ะทำงานฝั่งน้ำทิพย์แทน กระโปรงรัดรูปที่สั้นจนเห็นขาอ่อนนั้นทำให้น้ำทิพย์รีบเบือนหน้าหนี

ฉันดีใจนะคะที่เราจะได้กลับมาร่วมงานกันอีกครั้งเมย์ก้มลงไปกระซิบที่ซอกคอของน้ำทิพย์เพราะเธอหันหน้าหนีอยู่เมย์เลยจุ้บเบาๆที่ต้นคอ ทำเอาน้ำทิพย์สะดุ้งและรีบลุกขึ้น เพราะขืนนั่งต่อมีหวังเมย์ได้ทำมากกว่านี้แน่

ฉันจะถือว่าคุณตกลงตามข้อเสนอของฉันนะคะน้ำทิพย์พูดเสร็จก็เดินหันหลังจะออกไป เมย์ลุกขึ้นมาสวมกอดน้ำทิพย์จากทางด้านหลัง

อย่าพึ่งไปไม่ได้หรอคะ..เมย์คิดถึงคุณ น้ำเสียงอ่อนหวานนั้นไม่ได้ทำให้น้ำทิพย์รู้สึกอะไรเลย แต่ถ้าเป็นเมื่อก่อนน้ำทิพย์คงจะพาเมย์ไปต่อแล้วล่ะ

กรุณาปล่อยมือของคุณออกด้วยค่ะสรรพนามที่ดูห่างเหินเอ่ยออกมาจากปากของร่างสูง

ทำไมคุณถึงดูห่างเหินกับเมย์ขนาดนี้ล่ะคะ..อย่าลืมสิคะว่าเรา…”

มันก็แค่อารมณ์ชั่ววูบเท่านั้นน้ำทิพย์พูดอย่างไม่แยแสเธอแกะมือของเมย์ออกก่อนจะหันมามองหน้า

อย่าทำแบบนี้อีก..เรื่องนั้นถือซะว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นแล้วกันนะคะ

ไม่อ่ะ..คุณจะมาทิ้งฉันแบบนี้ไม่ได้นะ

น้ำทิพย์มองหน้าเมย์ด้วยความหนักใจก่อนจะพยายามพูดดีๆเพราะขืนเธอใส่อารมณ์เมย์คงไม่ยอมหยุดแน่ๆ

คุณเมย์ค่ะ..ฉันขอโทษสำหรับเรื่องนั้นแต่ฉันคงให้คุณมากกว่านี้ไม่ได้ฉันมีครอบครัวแล้วนะคะ..ถือว่าฉันขอก็ได้ให้มันจบแค่นี้เถอะนะ

น้ำทิพย์ปล่อยมือของเมย์ออกก่อนจะหันหลังเดินกลับแต่เมย์โผเข้ากอดน้ำทิพย์ซะก่อนแต่น้ำทิพย์ไม่ได้กอดตอบ เธอเหนื่อยใจกับเมย์เหลือเกิน

จะมีทางไหนไหมคะ..ที่คุณจะไม่ปฏิเสธเมย์..เมย์รักคุณนะคะคุณบี

เมย์กอดน้ำทิพย์แน่นกว่าเดิมซุกใบหน้าเข้ากับอกของน้ำทิพย์อย่างกับไม่อยากให้น้ำทิพย์จากไปร่างสูงยกมือลูบใบหน้าของตัวเองอย่างอ่อนใจ

อย่าทำให้บีลำบากใจไปมากกว่านี้เลยนะคะ..ถ้าคุณยังอยากให้เราสองร่วมงานกันอยู่

น้ำทิพย์แกะมือของเมย์ออกเป็นจังหวะเดียวกับที่เฌอมาลย์เดินเข้ามาเห็นพ่อดี น้ำทิพย์เลยบอกว่าคุยธุระเสร็จแล้วและพาเฌอมาลย์กลับ


เฌอมาลย์ที่ทำหน้าที่ขับรถอยู่หันมามองน้ำทิพย์ที่เอาแต่นั่งเงียบตั้งแต่ออกมาจากบริษัทของเมย์ เลยอดที่จะถามไม่ได้กับสิ่งที่เธอเห็น

"เมื่อกี้หมายความว่าไงว่ะ..แกไม่ได้จะ.."

"ฉันแค่บอกให้คุณเมย์หยุดแต่ดุเหมือนจะไม่ยอม"

"แกก็เลยกอดเขางั้นหรอว่ะ" เฌอมาลย์เอ่ยถามถ้าน้ำทิพย์ทำแบบนั้นจริง เฌอมาลย์นี่แหละที่จะด่าน้ำทิพย์แทนศิริน

"เขาต่างหากที่มากอดฉันแถมยังบอกอีกนะว่าเขารักฉัน" น้ำทิพย์ถอนหายใจอย่างหมดแรงไม่เคยคิดเลยว่าความเจ้าชู้ของตัวเองจะเป็นเหตุขนาดนี้

"แล้วแกเชื่อหรือเปล่าว่าคุณเมย์อะไรนั่นรักแกจริง"

"ฉันไม่รู้หรอก..รู้แค่ว่าฉันไม่ได้รักเขาก็พอ"

"ผู้หญิงคนนี้น่ากลัวว่ะ..ดีนะฉันไม่หลงเข้าไปยุ่งด้วย ถ้ารู้ว่ากัดไม่ปล่อยขนาดนี้" เฌอมาลย์นึกสภาพถ้าเป็นเธอแล้วรฐาจับได้ ไม่อยากจะคิดเลย

"ฉันพลาดเองแหละ"

"เอาน่า..ทนๆไปอีกไม่กี่เดือนเองโรงแรมนี้ก็จะเสร็จแล้ว..ฉันจะช่วยแกเอง"





น้ำทิพย์พยายามจะไม่เจอหน้าเมย์ถ้าไม่จำเป็น ช่วงหนึ่งเดือนที่ผ่านมาน้ำทิพย์ก็เอาแต่ยุ่งๆกับงานไซต์งานบางครั้งก็ต้องขับรถไปกลับระหว่างกรุงเทพ-หัวหินเพราะอยากจะให้มันเสร็จไวๆ มีบ้างบางครั้งที่น้ำทิพย์ต้องนัดเจอเมย์น้ำทิพย์พยายามจะคุยเรื่องงานเท่านั้นแม้อีกฝ่ายจะตื้อแค่ไหนก็ตาม เธอก็จะปฏิเสธทุกครั้งและเลี่ยงที่จะไม่อยู่กันสองต่อสองหากวันนั้นเฌอมาลย์ไม่ได้มาด้วย แต่ดูเหมือนวันนี้เมย์จะมาแปลก

"คุณเมย์มีธุระอะไรหรือเปล่าคะ"

"เมย์แค่อยากจะมาคุยกับคุณเรื่อง..."

"ถ้าเป็นเรื่องนั้นบียืนยันเหมือนเดิมค่ะ" น้ำทิพย์ไม่อยากจะพูดซ้ำหลายรอบ และเธอก็อยากให้เม์เลิกยุ่งเกี่ยวกับเธอสักที

"เมย์รู้ค่ะ..ว่ายังไงคุณก็ปฏิเสธ วันนี้เมย์เลยจะมาบอกว่าคุณไม่ต้องทำงานนี่ต่อก็ได้นะคะ"

น้ำทิพย์เงยหน้าขึ้นมาจากเอกสารที่กำลังเซ็นเธอไม่เข้าใจว่าเมยกำลังหมายถึงอะไร เมย์จะเล่นแง่อะไรกับเธออีกหรือเปล่า

"อย่าทำหน้าตกใจแบบนั้นสิคะ..เมย์จะจ่ายเงินในส่วนที่คุณทำเสร็จแล้ว..เมย์จะให้บริษัทอื่นมาดูแลแทน..ส่วนเรื่องสัญญาลืมไปเลยค่ะ..เมย์ไม่เรียกร้องค่าเสียหาย"

"คุณหมายความว่ายังไง"

"คุณจะได้ไม่อึดอัดไงคะ..เมย์หวังคุณน่าจะดีใจนะ..ยินดีที่ได้ร่วมงานนะคะ"

แล้วเมย์ก็เดินออกไปน้ำทิพย์มองตามแผ่นหลังนั้น เธอแทบไม่อยากจะเชื่อว่าเมย์จะยอมง่ายๆ แต่ในใจก็คิดว่าดีเหมือนกันที่เมย์ยอมจบ


ทางด้านศิรินวันนี้ก็ถึงวันที่คุณหมอนัดไปตรวจครรภ์ น้ำตาลก็มารับศิรินตามที่สัญญาตอนนี้ศิรินก็ท้องได้ประมาณสามเดือนแล้วท้องเลยยังไม่โตดูเผินก็เหมือนปกติ ไม่เหมือนคนท้องแต่อย่างใด

"ทำไมทำหน้าแบบนั้นคะพี่คริส" น้ำตาลเอ่ยถามเมื่อเห็นศิรินนั่งทำหน้างอ

"น้ำหนักพี่ขึ้นตั้ง2กิโลอ่ะตาล" น้ำตาลก็นึกว่าเรื่องอะไร เธอหัวเราะในลำคอเบาๆ

"คนท้องก็แบบนี้แหละค่ะ..ขึ้นแค่สองกิโลเอง"

"นั้นก็แสดงว่าน้ำหนักพี่ก็ต้องเพิ่มขึ้นเรื่อยๆนะสิ" ศิรินทำหน้างอหนักกว่าเดิม

"ถึงพี่คริสจะน้ำหนักขึ้นหรือท้องจะโตแตาพี่คริสก็เป็นคุณแม่ที่สวยมากๆ" น้ำตาลพูดออกมาจากความรู้สึกจริงๆ


ศิรินเข้ามาพบคุณหมอก็ได้คำแนะนำต่างๆคุณหมอบอกครรภ์ของศิรินปกติดี ไม่มีอาการอะไรน่าห่วง พอเดินออกมาจากห้องตรวจศิรินก็เห็นคนที่แก่ใกล้คลอดเดินมาพร้อมสามีที่คอยประครองภรรยา ทุกคนต่างมีสามีมาคอยดูแลทั้งนั้นศิรินเห็นแล้วก็นึกถึงน้ำทิพย์ เธออยากจะให้น้ำทิพย์มายืนข้างกายของเธอตอนนี้เสียจริง

"ตาล"

"คะ?" น้ำตาลหยุดเดินพร้อมหันมามองหน้าศิริน

"เดือนหน้าพี่คงรบกวนมาส่งเป็นครั้งสุดท้ายแล้วนะ" 

"ทำไมคะ?" น้ำตาลดูจะงงๆว่าทำไม เพราะเดือนหน้าศิรินก็ท้องได้แค่4เดือนเองนะ

"เพราะหลังจากเดือนหน้าพี่ตรวจเสร็จแล้วพี่จะบอกบีเรื่องลูก" ศิรินตัดสินใจแล้วเพราะถ้าเข้าเดือนที่5ศิรินอยากให้คนที่พามาคือน้ำทิพย์ ถึงตอนนั้นท้องเธอคงจะใหญ่พอสมควร

"ก็ได้คะ"

น้ำตาลรู้ว่ายังไงวันนี้ก็ต้องมาถึงเพราะเธอรู้ตัวว่าคงทำหน้าที่แทนตัวจริงอย่างน้ำทิพย์ไม่ได้หรอก ถ้าเดือนหน้ามันจะเป็นเดือนสุดท้าย ระหว่างนี้น้ำตาลก็จะดูแลศิรินให้ดีที่สุดก่อนจะส่งต่อให้ว่าที่คุณพ่อมือใหม่





น้ำตาลมาส่งศิรินที่บ้านตามเดิมน้ำทิพย์กำลังยืนรอศิรินอยู่เหมือนเดจาวูเมื่อหนึ่งเดือนที่แล้วน้ำตาลก็มาส่งศิรินเวลานี้เป๊ะ พอศิรินเดินลงจากรถน้ำทิพย์ก็สาวเท้าเข้ามาหาศิริน

"วันนี้เด็กนั้นพาคริสไปไหนมาอีกหรอคะ" ดูน้ำทิพย์จะอารมณ์เสียไม่น้อย

"แค่ไปทานข้าวมาเองค่ะ"

"บีรู้สึกว่าช่วงนี้คริสจะไปไหนมาไหนกับเด็กคนนี้บ่อยจังเลยนะคะ..มีอะไรที่บีไม่รู้หรือเปล่าคะ"  คนเจ้าชู้มักจะขี้ระแวง และขี้หึงมาก ยิ่งศิรินมีท่าทีอึกอักน้ำทิพย์ยิ่งคิดว่ามันแปลกเพราะศิรินไม่เคยเป็นแบบนี้

"ว่ายังไงคะ..คริสมีอะไรปิดบังบีอยู่หรือเปล่า" น้ำทิพย์มองศิรินอย่างจับผิด

"ไม่มีหรอกค่ะบี..อย่าคิดมากสิคะ"

ศิรินพูดด้วยน้ำเสียงปกติ แต่น้ำทิพย์ก็ไม่วางใจอยู่ดียิ่งเห็นสายตาและรอยยิ้มของน้ำตาลน้ำทิพย์รู้ว่าน้ำตาลชอบศิรินแต่ไม่รู้ว่าศิรินเผลอหวั่นไหวหรือเปล่า

"ถ้าคริสบอกว่าไม่มีอะไรบีก็จะเชื่อค่ะ"






ระยะหลังน้ำทิพย์คอยจับตาศิรินอยู่ไม่ห่างแต่พยายามจะไม่ให้ศิรินจับได้ เวลาน้ำทิพย์ออกไปทำงานก็จะให้แม่บ้านค่อยดูว่าน้ำตาลมาหาศิรินหรือเปล่าถ้าเป็นไปได้ก็ให้แอบฟังมาว่าทั้งสองคุยอะไรกันบ้าง แต่แม่บ้านก็บอกว่าไม่มีอะไรน้ำตาลแค่แวะมาคุยเล่นและทานข้าวกับศิรินเท่านั้น ไม่ได้พาออกไปไหนด้วย

ถึงจะอยู่แบบนั้นน้ำทิพย์ก็ไม่ไว้ใจพอเลิกงานน้ำทิพย์ก็รีบกลับบ้าน บางครั้งก็จะเจอน้ำตาล เธอยิ้มให้น้ำทิพย์อย่างเป็นมิตรแต่น้ำทิพย์ไม่สนใจกับเบนหน้าหนี

ศิรินก็พอจะเดาออกว่าน้ำทิพย์ไม่ชอบน้ำตาล แต่เธอไม่ได้เอ่ยถามเพราะเธอบริสุทธิ์ใจ

วันนี้น้ำทิพย์มีข่าวดีมาบอกศิรินเรื่องของเมย์ที่ยอมเลิกยุ่งและไปจ้างยริษัทก่อสร้างที่อื่นแทน ศิรินดีใจมากเธออยากจะบอกเรื่องลูกกับน้ำทิพย์เหมือนกันแต่อยากเก็บไว้เซอร์ไพร์


"วันนี้กลับบ้านกี่โมงคะ" พอรู้ว่าน้ำทิพย์ไม่ต้องทำงานให้เมย์แล้วศิรินก็ดูร่าเริงมากขึ้น แต่ดูท่าทางน้ำทิพย์จะไม่ค่อยสดชื่นเลย ช่วงนี้น้ำทิพย์เวียนหัวบ่อยๆ รู้สึกเบื่อๆอาหารด้วย

"วันนี้บีประชุมนิดหน่อยค่ะ..แต่กลับมาทันทานข้าวเย็นแน่นอน"

"คริสจะรอนะคะ" ศิรินโน้มไปจุ้บริมฝีปากสามีอย่างให้กำลังใจก่อนไปทำงาน

"บีก่อนก่อนนะคะ"

"ค่ะ"




ผ่านมาหนึ่งสัปดาห์ชีวิตคู่ของน้ำทิพย์และศิรินเริ่มกลับมาเหมือนเดิมศิรินดูจะสดใสขึ้น แต่กลับกันน้ำทิพย์ดูแย่ลง บ้างครั้งตื่นเช้ามาอาเจียน ข้าวเช้าก็ทานนิดเดียว อ่อนเพลียง่ายกลับมาถึงบ้านก็อาบน้ำนอนเลย แถมยังหลับลึกอีกต่าหาก ศิรินคิดว่าน้ำทิพย์คงทำงานหนัก เธอก็คอยดูแลน้ำทิพย์ไม่ห่าง เช้านี้น้ำทิพย์ก็ดูหน้าซีดๆเพราะก่อนลงมาน้ำทิพย์ก็อาเจียนไปรอบหนึ่งแล้ว

"บีคะ..คริสว่าบีไปหาหมอไหมคะ บีดูไม่โอเคเลย"

"บีโอเคค่ะคริส" น้ำทิพย์ก็ดื้อไม่ยอมไปหาหมอเพราะคิดว่าตัวเองยังไหว

"แน่ใจนะคะ"

"แน่ใจค่ะ" น้ำทิพย์ยิ้มบางให้ภรรยา

"ถ้าไม่ไหวห้ามฝืนรู้ไหมคะ..คริสเป็นห่วงนะ" ศิรินดูจะเป็นห่วงน้ำทิพย์มากๆ เพราะน้ำทิพย์ดูซูบลงไปเยอะก็เล่นไม่ค่อยทานข้าวเช้าเลยนะสิ

"ขอบคุณนะคะ..แค่รู้ว่าคริสเป็นห่วงบีก็หายแล้ว" น้ำทิพย์พูดแบบอ้อนๆให้ศิรินสบายใจ

"ไม่ต้องมาปากหวานรู้หรอกน่าว่าไม่อยากไปหาหมอ" น้ำทิพย์ไม่ชอบบรรยากาศโรงพยาบาลไม่จำเป็นน้ำทิพย์จะไม่ไปเด็ดขาด และอีกอย่างถ้าไม่สบายน้ำทิพย์จะไม่ไปเหมือนกันถ้าไม่หนักจริงๆเพราะเธอกลัวเข็มนะสิ ซึ่งศิรินก็รู้ดี

"ก็บีไม่เป็นอะไรจริงๆนิคะ"

"โอเคค่ะ..แต่ถ้าเป็นหนักขึ้นมาคริสจะให้หมอฉีดยาให้หลายเข็มเลย" น้ำทิพย์ถึงกับหน้าซีดเลยจนศิรินอดหัวเราะไม่ได้

"โตขนาดนี้แล้วยังจะกลัวเข็มอีกหรอคะ" ศิรินเอ่ยแซวสามีของเธอ

"ก็มันเจ็บนิคะ" น้ำทิพย์ทำหน้างอที่โดนแซว

"เด็กจริงๆเลยบีเนี่ย"

"ก็เด็กแค่เรื่องนี้เรื่องเดียวนะคะ..เรื่องอื่นไม่เด็กซะหน่อย" สายตาเจ้าเล่ห์ปรากฏบนใบหน้าร่างสูงไม่ต้องบอกก็รู้ว่าความหมายมันคืออะไร

"ที่แบบนี้ล่ะเก่งจริงๆ..ไปทำงานได้แล้วค่ะ..เดี๋ยวสาย" ศิรินออกมาส่งน้ำทิพย์ไปทำงานตามเดิมเหมือนอย่างทุกวัน



ใกล้จะถึงวันที่คุณหมอนัดแล้วศิรินรู้สึกตื่นเต้นเพราะเธอจะได้บอกน้ำทิพย์สักที วันนี้ศิรินดูอารมณ์ดีมากกว่าเดิมจนน้ำทิพย์รู้สึกว่าศิรินอารมณ์ดีแปลกๆ

"ทำไมวันนี้ดูอารมณ์ดีจังคะ"

"ไม่มีไรหรอกค่ะ"

"แน่ใจนะคะ..รู้สึกเดี๋ยวนี้คริสมีอะไรแล้วไม่ชอบบอกบี" น้ำเสียงติดน้อยใจนิดๆ

"พรุ่งนี้บีก็จะรู้เองแหละค่ะ"

"ทำไมต้องพรุ่งนี้ด้วยค่ะ..บอกวันนี้ไม่ได้หรอคะ"

"ไม่ได้ค่ะ..ไม่เซอร์ไพร์" ศิรินก็ยังคงไม่ยอมบอกแต่น้ำทิพย์เห็นท่าทางอารมณ์ดีของศิรินแบบนี้ก็คิดว่าเป็นเรื่องดีแน่นอน



น้ำทิพย์มาทำงานตามปกติเหมือนเดิมเธอเชื่อว่าเมย์ยอมจบจริงๆเพราะนี่ก็หนึ่งเดือนแล้วที่เมย์ไม่มายุ่งวุ่นวายกับเธอเลย แต่น้ำหวานนี่สิ น้ำทิพย์เลยบอกไปว่าเธอเลิกนิสัยแบบนั้นแล้ว น้ำหวานก็ไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่แต่ก็ทำได้แค่ไม่พอใจเท่านั้น

Rrrr Rrrr Rrrr

มือเรียวคว้าโทรศัพท์มากดรับโดยไม่ได้ดูเบอร์ที่โทรเข้ามา

"ฮัลโหลค่ะ"

"บี..เมย์เองนะคะ"

"คุณเมย์" น้ำทิพย์ยกโทรศัพท์ที่นาบหูอยู่ออกมาดูก็เป็นชื่อเมย์ เธอแปลกใจเล็กน้อยว่าเมย์โทรมาทำไม

"โทรมามีอะไรหรือเปล่าคะ"

"เมย์อยากจะถามเรื่องแบบน่ะคะ..พอดีมีปัญหานิดหน่อยคุณช่วยมาดูให้หน่อยได้ไหมคะ"  น้ำทิพย์ชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งในใจก็คิดว่าเมย์จะมาไม้ไหนอีกหรือเปล่า

"ถ้าคุณไม่สะดวกใจก้ไม่เป็นไรค่ะ..เมย์ก็คงต้องให้วิศวกรรื้อทั้งหมด"

"โอเคค่ะ..นั้นเดี๋ยวเย็นนี้ฉันจะไปหาคุณ"

น้ำทิพย์คิดว่าคงไม่มีอะไรหรอกแค่ไปคุยแปบเดียวถ้าเธอหนักแน่นพอ ต่อให้สิบเมย์น้ำทิพย์ก็ต้องไม่หวั่นไหว


เลิกงานน้ำทิพย์ก็ไปหาเมย์ที่คอนโด น้ำทิพย์เลือกที่จะบอกศิรินว่ามีประชุมเลยต้องกลับช้าที่ไม่ยอมบอกความจริงเพราะไม่อยากให้ศิรินไม่สบายใจ

น้ำทิพย์เคาะประตูห้องอยู่สักพักไม่นานเมย์ก็ออกมาเปิดก่อนจะเชิญเข้าไปข้างใน

"คุณจะให้ฉันช่วยอะไรคะ"

"พอดีฉันไม่เข้าใจแบบของคุณบางส่วนค่ะ..เลยอยากจะถามและฉันจะได้สั่งวิศวกรถูก"

น้ำทิพย์เห็นเมย์ดูจะจริงจังกับงานก็โล่งใจไปเมย์เอาแบบที่น้ำทิพย์เคยออกแบบมาให้น้ำทิพย์ดูซึ่งมันต้องแก้นิดหน่อยเท่านั้น น้ำทิพย์คิดว่าคงจะไม่เสียเวลาเท่าไหร่

"น้ำค่ะ"

"ขอบคุณค่ะ" เมย์วางแก้วน้ำลงบนโตะให้น้ำทิพย์ก่อนจะนั่งมองแบบที่น้ำทิพย์แก้โดยนั่งเฉยๆไม่ทำอะไรเลย น้ำทิพย์ก็คิดว่าเมย์คงจะหยุดแล้วจริงๆ ก็แอบดีใจลึกๆ

"เสร็จแล้วค่ะ..คราวนี้คุณเมย์พอจะเข้าใจส่วนต่างๆแล้วนะคะ"

"ขอบคุณมากนะคะ..ถ้าไม่ได้คุณบีคงแย่"

"ยินดีค่ะ..นั้นบีขอตัวกลับก่อนนะคะ"

"ค่ะ" น้ำทิพย์ลุกขึ้นเดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็รู้สึกมึนๆจนต้องยกมือมากุมศีรษะ

"เป็นอะไรหรือเปล่าคะคุณบี" เมย์เอ่ยถามเมื่อเห็นว่าน้ำทิพย์ยืนนิ่ง

"มึนๆนิดหน่อยค่ะ..ส่งสัยจะยังไม่ได้ทานข้าวมั้งค่ะ"

"ไหวหรือเปล่าคะ"

"ไหวค่ะ" น้ำทิพย์ก้าวไปเพียงก้าวเดียวก็ล้มลง รู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัวเหมือนตัวจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ เมย์ยืนยกยิ้มอยู่ข้างหลังน้ำทิพย์


"คุณเอาอะไรใส่ลงไปในน้ำแก้วนั้น" น้ำทิพย์รู้สึกว่าเธอต้องโดนอะไรเข้าสักอย่างเพราะตอนนี้เธอร้อนจนต้องถอดสูทออก

"ก็แค่ยาปลุกเซ็กซ์เองค่ะ" เมย์ตอบอย่างหน้าไม่อาย

"ฉันไม่น่าหลงเชื่อคุณเลย" น้ำทิพย์ยันตัวลุกขึ้น ในใจได้แต่คิดว่าต้องพาตัวเองไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด เมย์เดินเข้ามาโอบกอดน้ำทิพย์จากทางด้านหลังรั้งไม่ให้น้ำทิพย์ไป

"ปล่อย!" น้ำทิพย์ตะคอกใส่เมย์เสียงดัง พยายามแกะมือออกแต่เธอไม่มีแรง

"อยู่กับเมย์นะคะบี" เมย์ยังคงซบลงที่แผ่นหลังของน้ำทิพย์ ร่างสูงรวบรวมแรงสุดท้ายจับมือเมย์ที่กอดอยู่ออกแล้วหันหน้ามาตะคอกใส่เมย์

"คุณมันงูพิษ..บอกไว้เลยว่ายาแค่นี้มันไม่ได้ผลกับฉันหรอก!"

"นั้นก็ลองดูค่ะว่าคุณจะทนมันได้ไหม" เมย์โน้มคอน้ำทิพย์มาจูบน้ำทิพย์ผละเธอออกแต่ไม่เป็นผลเมย์รั้งท้ายทอยน้ำทิพย์ไว้แน่นพยายามลุกล้ำแต่น้ำทิพย์เม้มปากแน่นมือก็พยายามผลักเมย์ออก เมย์เลื่อนมือมาปลดกระดุมเสื้อของน้ำทิพย์อย่างชำนาญมือเรียวลูบไล้ไปตามแผงออก น้ำทิพย์เผลอครางทำให้เปิดปากออกเมย์รีบสอดแทกลิ้นเรียวเข้าไป

ดูเหมือนว่าจูบธรรมดาจะดูร้อนแรงกว่าเดิม สติน้ำทิพย์กระเจิดกระเจิงเพราะฤทธิ์ยาเธอควบคุมสติตัวเองไม่อยู่อีกต่อไป น้ำทิพย์อุ้มเมย์มาที่เตียงก่อนจะขึ้นคร่อมและซุกไซ้ไปตามซอกคอของเมย์


สุดท้ายน้ำทิพย์ก็พลาดท่าเสียทีให้กับเมย์เป็นรอบที่สอง 




ศิรินรอน้ำทิพย์อยู่นานก็ไม่เห็นว่าน้ำทิพย์จะกลับมาเลยขึ้นไปนอนเล่นรอบนห้องจนเผลอหลับไปเพราะเธอท้องด้วยเลยทำให้หลับง่ายและหลับลึก 

เช้านี้ศิรินตื่นสายไปหน่อยเพราะอายุครรภ์ก็เริ่มมากขึ้นบวกกับน้ำหนักด้วยศิรินมองไปที่นอนฝั่งตรงข้ามก็ไม่เห็นสามของเธอ เธอมองนาฬิกาก็เห็นมาสายมากแล้วคิดว่าน้ำทิพย์คงออกไปทำงานแล้วและไม่ยอมปลุกเธอ

ศิรินลุกไปอาบน้ำแต่งตัวเตรียมรอน้ำตาลพาไปพบคุณหมอและวันนี้แล้วที่ศิรินจะบอกน้ำทิพย์เรื่องลูก

"ไปกันหรือยังคะ..คุณแม่คนสวย" น้ำตาลเอ่ยยิ้มๆก่อนจะเปิดประตูให้ศิริน


ศิรินเดินเข้ามาพบคุณหมอเจ้าของไข้คนเดิมปกติคนท้อง4เดือนหน้าท้องจะเริ่มใหญ่อย่างเห็นได้ชัดแต่ศิรินท้องแรกและท้องสาวเลยดูเหมือคนอวบธรรมดา อาการครรภ์ของศิรินก็ปกติเด้กในท้องแข็งแรงดีไม่มีอะไรน่าห่วง คุณก็ให้คำแนะนำเล้กน้อยสำหรับดูแลตัวเอง

"เดือนหน้าหมอจะอัตตร้าซาล์วดูนะครับจะได้รู้ว่าเด็กเป็นเพศอะไร"

"จริงหรอค่ะหมอ" ศิรินดูจะตื่นเต้นไม่น้อยอยากให้ถึงเดือนหน้าไวๆเพราะวันนั้นคนที่จะมายืนข้างเธอคือน้ำทิพย์


ศิรินเดินยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ออกมาจากห้องตรวจ น้ำตาลเห็นศิรินมีความสุขและสดใสแบบนี้ก็อดยิ้มตามไม่ได้เพราะรอยยิ้มของศิรินทำให้น้ำตาลชอบมองมันเสมอ มองทีไรก็ยิ้มตามทุกที

"ดีใจอะไรเบอร์นั้นคะพี่คริส"

"ดีใจสิตาลพี่ว่าพี่จะเข้าไปหาที่บริษัท..ตาลไปส่งพี่หน่อยนะ"

"ได้สิคะ"


ระหว่างขับรถไปหาน้ำทิพย์ที่บริษัท เสียงข้อความในมือถือของศิรินก็ดังขึ้นเป็นเบอร์ไม่ทราบชื่อส่งข้อความมาหาเธอ มือเรียวเปิดมันออกมาอ่าน


'ถ้าไม่อยากโดนสวมเขาก็มาตามนี่ที่xxxxชั้นxxห้องxxxx'


ศิรินนิ่งไปจนน้ำตาลต้องเอ่ยถาม

"เป็นอะไรไปค่ะ..แล้วใครส่งอะไรมาหรอคะ"

"ตาล..ไปส่งพี่ที่xxxที"

ถึงจะดูงงๆแต่น้ำตาลก็ขับไปตามที่ศิรินบอก ไม่นานก็มาถึงคอนโดแห่งหนึ่งศิรินไม่รอรีบไปตามชั้นและห้องที่บอกไว้ ในใจภาวนาขอให้เรื่องนี้เป็นเพียงการล้อเล่นเท่านั้น

เมื่อมาถึงหน้าห้องศิรินยืนเคาะอยู่นานแต่ไม่มีใครออกมาเปิดศิรินลองผลักเข้าไปดูมันไม่ได้ล็อค ศิรินเดินเข้ามาช้าๆก็ไม่พบใครก่อนจะหยุดที่ห้องห้องหนึ่งซึ่งประตูถูกแง้มอยู่ ศิรินค่อยๆเปิดเข้าไปช้าน้ำตาลที่เดินตามาติดๆก็ไม่เข้าใจว่าคืออะไร

ภาพที่ปรากฏต่อหน้าศิรินตอนนี้ ทำเอาเธอใจแทบสลายเลยก็ได้ ใบหน้าคมสวยของสามีเํอกำลังนอนกอดกับผู้หญิงที่เธอไม่ชอบหน้าเอามากๆอยู่ในสภาพเปือยเปล่าทั้งคู่ ศิรินร้องไห้ออกมาเพราะเสียใจมากไม่คิดว่าน้ำทิพย์จะโกหกกันได้

"พี่คริสคะ" น้ำตาลรู้สึกโกรธน้ำทิพย์มากที่ทำให้ศิรินต้องร้องไห้อีกแล้ว

"ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้นะบี!" ศิรินเดินไปกระซากน้ำทิพย์อย่างแรง ร่างสูงขยับตัวนิดๆก่อนจะตัวลุกขึ้นขยี้ตาสองสามทีและมองมายังคนที่กระซากเธอ

"คริส!"



 

 







นึกว่าพี่เมย์จะยอมจบ เอาแล้วไงล่ะ

พี่บีไม่รอดแน่ๆ ไรท์บอกเลยว่าพี่บีไม่รอด!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

619 ความคิดเห็น

  1. #596 Pearrybc (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 22:46
    อีคุณพี่เมยยยย์ โง้ยยยยยยยยยยย
    #596
    0
  2. #224 yoonyultaesic (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 23:13
    ฉันเกลียดเมย์...ใครก็ได้ช่วยเอาเมย์ไปไกลๆบีคริสที
    #224
    0
  3. #178 nuuopor (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 04:11
    โอ๊ยยยทรมานนนไม่ไหวละ
    #178
    0
  4. #77 JPawinJ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 กันยายน 2559 / 00:07
    โอ๊ยไรท์
    #77
    0
  5. #76 Nck-ampz (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 23:06
    สงสารพี่บี เอาเมย์ออกไม่ทีไม่ดราม่าแล้วววTT
    #76
    0
  6. #75 cjsg (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 22:46
    เฮ้อออ หน่วงจัง แต่ครั้งนี้พี่บีก็ไม่ได้ตั้งใจนะถ้าไม่โดนวางยาเพราะตั้งใจจะเลิกเจ้าชู้แล้วจริงๆ แต่เพราะมองโลกในแง่ดีไปหน่อยเลยพลาดอีกแล้วววว //โอ้ยไรท์เอาเมย์ออกไปได้แล้วนะ ส่งสารพี่คริส//แล้วจะเอางัยล่ะเนี่ยจะดีอยู่แล้วเชียว
    #75
    0
  7. #74 jmaysina (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 22:35
    ไทร์ค่ะเอาเมไปเก็บตอนนี้เลยได้มัยค่ะ ฮืมมมมมมมม ????????????????????
    #74
    0
  8. #73 ืnat (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 22:10
    ตายแน่คุณบีแล้วจะรู้ไหมเนี่ยว่ามีลูก จะดีอยู่แล้วเชียว
    #73
    0
  9. #72 ฺฺฺฺฺฺิิิbeecris (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 21:23
    ง่อวว ต่ออีกได้มุ้ยย
    #72
    0
  10. #71 pmnik (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 20:47
    ไม่รอดค่ะ ไม่รอดแน่ๆ จะย้ายฝั่งไปเชียร์น้ำตาลแล้ว งอนน
    #71
    0
  11. #70 Pream_fata (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 20:27
    เอาเมย์ไปเก็บทีค่ะ
    #70
    0
  12. #69 Cake Siriphaksophon (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 15:19
    บอกพี่บีไปเลย เดี๋ยวนางก็คิดว่าท้องกะน้ำตาลหรอก 5555
    #69
    0
  13. #68 pmnik (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 09:48
    คุณพ่อขี้หึงจังค่ะ ถถถถถ
    #68
    0
  14. #67 แอบรักเขาคนนั้น (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 23:26
    มาแค่นี้ ก็ได้หรอ😣😣😣
    #67
    0
  15. #65 TippyTippy EiEi (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 22:51
    โอ๊ยยย อิรุงตุงนัง จำไว้ค่ะ อย่ามีสามีเจ้าชู้ 55555
    #65
    1
    • #65-1 TRPPW(จากตอนที่ 19)
      12 กันยายน 2559 / 23:11
      นี่ไม่ได้อินไปใช่ไหมคะ 555
      #65-1
  16. #64 pmnik (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 22:42
    อ่าวเห้ยยยย พี่บีจะไม่เข้าใจผิดใช่ไหม เพิ่งดีกันเองงืิออ
    #64
    1
    • #64-1 TRPPW(จากตอนที่ 19)
      12 กันยายน 2559 / 23:11
      ไรท์คิดว่าไม่น่าจะเข้าใจผิด(มั้ง)
      #64-1
  17. #63 ยึกยักษ์ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 22:26
    น้ำตาลสามีเราเองแสนดีอีกละ มาม่าได้ขอแรงๆ555 เซ็งพี่บี
    #63
    1
    • #63-1 TRPPW(จากตอนที่ 19)
      12 กันยายน 2559 / 22:39
      ไม่ได้น้า น้ำตาลไรท์จองแล้ว5555
      #63-1
  18. #62 PPCHNNFC (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 22:05
    ดีๆ จ่อเรยยย
    #62
    0
  19. #61 JPawinJ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 21:54
    หึหึจะตามมาเม้นให้ครบทุกเรื่องเลย จุฟๆ
    #61
    1
    • #61-1 TRPPW(จากตอนที่ 19)
      12 กันยายน 2559 / 22:37
      ขอบคุณน้าา
      #61-1
  20. #60 Pream_fata (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 21:48
    ให้ต้มน้ำไว้รอป่ะไรท์
    #60
    1
    • #60-1 TRPPW(จากตอนที่ 19)
      12 กันยายน 2559 / 22:36
      ต้มเลยค่ะ..มาม่ากำลังจะมา TT
      #60-1