MR.JK901 [KOOKMIN FT. JINV] #หุ่นยนต์จองกุก

ตอนที่ 5 : V

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,034
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 590 ครั้ง
    1 ก.ย. 61

B
E
R
L
I
N
?

V


ร่างกายประดับด้วยกล้ามเนื้อจาง ๆ อย่างคนสุขภาพดียืนใต้สายน้ำที่ไหลลงตัวจากฝักบัว

 

ปาร์คจีมินมองหยดน้ำที่เกาะตามกล้ามเนื้อหน้าท้องและหลับตาลงพร้อมกับสูดหายใจ

 

ปั่ก!

ปั่ก

ปั่ก

“แม่งเอ๊ย!!

ชายหนุ่มรัวหมัดเข้าผนังห้องน้ำด้วยความแรงจนมือที่แผลยังไม่หายกลับมาแตกอีกครั้ง กำแพงที่ถูกทุบระบายอารมณ์มีเพียงเลือดของเขาเปื้อนประปราย

 

     เขากำลังตกอยู่ในภาวะรับตัวเองไม่ได้ ตั้งแต่เกิดเรื่องจีมินใช้เวลาหมกตัวอยู่ในห้อง เดินเข้ามาอาบน้ำซ้ำ ๆ ครั้งแล้วครั้งเล่า

 

เขารังเกียจ ขยะแขยง และคิดว่าร่างกายของตัวเองมันสกปรก

 

ปาร์คจีมินต้องการล้างความสกปรกน่าขยะแขยงพวกนั้นออกไป เขาแทบคลั่งราวคนเสียสติเมื่อเห็นรอยช้ำห้อเลือดตามตัว

 

     ยอมรับอย่างลูกผู้ชายว่าเขากลัวคนรู้เรื่องนี้ เขาอับอาย มันอาจจะไม่ทำให้เขารู้สึกรังเกียจขนาดนี้หากเขาเป็นฝ่ายกระทำ

 

แต่ไม่ใช่

 

ปาร์คจีมินเป็นฝ่ายถูกกระทำ เขาเป็นผู้ชายที่ถูกผู้ชายด้วยกันกระทำ

 

ความจริงที่ทำลายศักดิ์ศรีความเป็นลูกผู้ชายมันทำให้เขาระหวาดระแวงกับสายตาคนรอบข้างเวลามองมา

เขาอยากจะลืมมัน

 

03.10 PM

“คุณจีมินคะ เห็นพ่อหนุ่มบ้างหรือเปล่า ป้าจะวานให้เป็นแรงช่วยเปลี่ยนกระถางต้นไม้หน่อย เห็นแกชอบทำสวน”

 

“เขาไม่อยู่หรอกครับ”

 

“อ้าว ส่งซ่อมเหรอคะ มิน่าล่ะป้าไม่เห็นหน้าเห็นตาหลายวัน”

 

“เปล่าครับ”

เขาเลี่ยงพูดถึงเรื่องหุ่นนั่นตั้งแต่ทำลายไป แต่ดูเหมือนเจ้าเจเคช่างผูกมิตรเพราะแม้แต่แม่บ้านของเขายังถามหามัน

 

และนั่นมันทำให้ปาร์คจีมินหงุดหงิด

 

     ยอมรับอย่างเห็นแก่ตัวว่าเขาคิดว่าการทำลายJK901จะทำให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้น หากทำลายไปแล้วเขาจะทำเหมือนเรื่องนั้นไม่เคยเกิดขึ้น

 

ทุกอย่างจะกลับมาเป็นปกติ จะไม่มีใครรู้เรื่องราวน่าอาย และปาร์คจีมินจะทิ้งเรื่องนั้นไว้ข้างหลัง เขาจะทำลายมันพร้อมกับเจ้าหุ่นนั่น

 

แต่เขาคิดผิด

 

การสูญสลายจากโลกนี้ไปของJK901ไม่ได้ทำให้จีมินรู้สึกดีขึ้น แต่กลับย้ำให้เขารู้ว่าตัวเองเป็นเพียงไอ้ขี้แพ้ที่เห็นแก่ตัว

 

สายตานั้น สายตาที่นิ่งเฉยไม่แสดงความเสียใจหรือหวาดกลัวแม้ว่าตัวเองจะถูกทำลาย สายตาของมันที่มองยังเขาวันนั้นยังคงตามหลอกหลอนจีมิน

 

ใบหน้าไร้พิษภัยที่ช้ำจากการถูกเขาชกนั่นยังชัดเจนในความทรงจำ มันน่าแปลกที่เขาไม่ให้มันเก็บความทรงจำไว้

แต่เขากลับเป็นฝ่ายที่ลืมไม่ได้เสียเอง

 

ตอนที่เลิกกับมินะเขาสามารถทำให้ตัวเองหยุดคิดได้เพียงแค่ออกไปดื่มให้เมา และหาหญิงสาวที่ถูกใจสักคน

 

แต่ตอนนี้เขาไม่กล้าแม้แต่จะออกไปไหนด้วยซ้ำ จีมินกลัว ชายหนุ่มกลัวว่าเขาจะทำแบบเดิมไม่ได้

 

เขากลัวเขาจะมองผู้หญิงที่เป็นของสวยงามสำหรับเขาแบบเดิมไม่ได้ เขากลัวตัวเองไม่มีอารมณ์ร่วมหากพาพวกเธอขึ้นเตียง

 

“ช่วงนี้คุณจีมินเป็นอะไรหรือเปล่าคะ ป้าไม่ค่อยเห็นออกมาจากห้องเลย”

 

“ไม่ได้เป็นอะไรครับ ผมฝากปิดบ้านหน่อยนะป้า ผมจะไปออกกำลังกาย”

 

“ค่ะ”

 

     ช่วงบ่ายแก่ ปาร์คจีมินพาตัวเองมาออกกำลังกายที่สวนสาธารณะเพื่อไม่ให้ตัวเองฟุ้งซ่าน เขาเทความตั้งใจไปให้การผ่อนลมหายใจและการวิ่งของตัวเอง

 

ชายหนุ่มทำมันมาได้จนเกือบถึงครึ่งทาง หากสายตาของเขาไม่เหลือบไปเห็นพุ่มไม้พุ่มหนึ่ง

 

พุ่มไม้ที่เขาถูกพวกโจรวิ่งราวรุมยำ

 

และเจ้าเจเคนั่นก็มาช่วยเขาไว้ไม่ให้โดนฝ่าเท้าไปมากกว่านั้น

 

“เฮ้อ”

เสียงถอนหายใจดังออกมา ไม่ใช่เพราะว่าเขาเหนื่อยจากการวิ่ง แต่เป็นเพราะความขุ่นมัวที่อยู่ในใจ

 

     จีมินรู้สึกผิดที่ตัวเองทำร้ายคนคนนึงที่ไม่มีทางสู้ ไม่สิ เจ้านั่นจะสู้เขาก็ได้ แต่มันเลือกไม่สู้ต่างหาก

 

เขารู้สึกว่าตัวเองทำเกินไป แต่อีกใจนึงมันก็ค้านว่าหากเขายังต้องเจอหน้าเจเคทุกวันมันเป็นเหมือนตราบาปที่ย้ำเตือนในเรื่องที่เขารับไม่ได้

 

ชายหนุ่มเดินไปนั่งเก้าอี้ไม้ตัวยาวข้างทางหลังจากอารมณ์อยากออกกำลังกายเหือดหายไป จีมินนั่งมองผู้คนมากมายและปล่อยให้ความคิดเขาไหลไปตามคนในที่แห่งนี้

 

เขามองคนที่มาออกกำลังกายเป็นครอบครัว

 

หรือแม้แต่คู่รักไปจนถึงคนสูงอายุ

 

และสิ่งนึงที่เขาสังเกตคือคู่รักที่เดินผ่านไปมาไม่ได้มีแค่ชายหญิง

 

ในสวนสาธารณะแห่งนี้มีคนทุกเพศรวมไปถึงคู่รักเพศเดียวกัน

 

มันน่าแปลกที่คู่รักเหล่านั้นไม่ได้จ้องมองใคร แต่กลับเป็นคนนอกอย่างเขาเองที่จ้องมองคู่รักเหล่านั้น

 

แล้วแบบนี้ใครกันที่แปลก...ระหว่างคนสองคนที่ทำทุกอย่างทั่วไปเหมือนคนปกติ กับเขาที่คิดว่าตัวเองเป็นคนปกติที่เอาแต่จ้องมองคนอื่น ?

 

ชายหนุ่มสางเส้นผมตัวเองอย่างคิดไม่ตก ใบหน้าดูดีแม้ชุ่มเหงื่อแหงนมองฟ้าพร้อมกับสูดหายใจก่อนเขาจะลุกขึ้นและหันหลังกลับบ้าน

 

     จีมินจัดการอาบน้ำชำระเหงื่อตามร่างกายพร้อมกับความคิดมากมายที่ว่าเขาควรทำอะไรให้ตัวเองเลิกจิตตกแบบนี้

 

หลังจากแม่บ้านกลับไปบ้านของเขาจะตกอยู่ในความเงียบ และความเงียบนั้นมันทำให้เขาคิด คิดว่าเขาทำอะไรลงไปบ้าง สิ่งที่เขาทำมันเรียกว่าการแก้ปัญหาจริง ๆ อย่างงั้นหรือเปล่า

 

เขาเคยชอบการอยู่คนเดียว จนกระทั่งวันที่การอยู่คนเดียวมันทำให้เขามองไปรอบห้อง เพื่อสังเกตว่าห้องของเขามันมีสิ่งของของคนอีกคน

 

เสื้อผ้าของผู้ชายที่อยู่อีกฝั่งของตู้ หรือแม้แต่ฟูกนอนที่มันเคยถูกJK901ปูนอนข้าง ๆ เตียงเขามาตลอด7เดือน

 

คำสบถดังออกมาสองสามคำก่อนที่ปาร์คจีมินจะเร่งชำระความสกปรกและแต่งตัวพาตัวเองออกจากบ้าน เขายังไม่มีที่ที่อยากไป แต่ขอเพียงแค่ไม่จมอยู่กับสภาพแวดล้อมแบบนี้ก็พอแล้ว

 

06.05 PM

“ยินดีต้อนรับค่ะ”

 

    ไม่รู้เพราะอะไรที่พาปาร์คจีมินมายังที่แห่งนี้ มันคือคาเฟ่ที่เขาพาคนรักเก่ามาครั้งสุดท้ายก่อนจะโดนเธอบอกเลิก

 

“รับอะไรดีคะ”

 

“อเมริกาโน่”

 

ครั้งล่าสุดที่เขามาเหยียบที่นี่มันคือ7เดือนก่อน และเขาไม่คิดจะกลับมาอีกจนกระทั่งวันนี้

 

ทุกอย่างในร้านยังคงเป็นเหมือนเดิม มุมประจำมุมเดิม เมนูประจำเมนูเดิมของเขา มันไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลย

 

     ปาร์คจีมินนั่งมองเครื่องดื่มตรงหน้า และใช้เวลาทบททวนตัวเอง เขาใช้เวลาทำให้ตัวเองดีขึ้นจากการถูกคนรักที่คบกันมาได้7ปีภายในระยะเวลา7เดือน

โดยช่วงเวลา7เดือนนั้นมันมีหุ่นยนต์หน้าตาซื่อ ๆ ตัวนึงอยู่เป็นเพื่อนเขา

 

ชายหนุ่มพึ่งรู้วันนี้ว่าJK901มีสิ่งนึงที่เขาไม่ทันสังเกต

 

มันไม่เคยตั้งคำถามและร้องขออะไรจากเขา

 

แม้แต่วันที่เขาเลือกทำลายมันทิ้งมันยังไม่ถามถึงเหตุผลของเขาสักคำ

 

แต่สิ่งเดียวที่มันตอบเขาคือคำว่า ครับคำเดียวเพียงเท่านั้น

 

ทำไมการจากไปของJK901มันล้างความรู้สึกและสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างพวกเขาไม่ได้ล่ะ ?

 

10.19 PM

ท้ายที่สุดเขาก็ยังคงเป็นเขา ปาร์คจีมินใช้เวลาในร้านคาเฟ่ทบทวนตัวเองไปหลายชั่วโมง ก่อนที่เขาจะขับรถวนไปมา

 

และมาโผล่ที่คลับคลับนึง

 

เสียงดนตรี แสงไฟ และผู้คนมากมาย สิ่งวุ่นวายเหล่านี้กลับทำให้จิตใจของเขาสงบ เครื่องดื่มแก้วที่เขาไม่ได้นับพร่องลงไปมากกว่าครึ่ง

 

ชายหนุ่มเตรียมชงมันอีกครั้งแต่เขาก็ต้องชะงักไปเมื่อมีใครบางคนเดินมายังโต๊ะที่เขานั่งอยู่

 

“เห็นนั่งคนเดียวนานแล้ว ขอชนแก้วหน่อยได้มั้ยคะ”

หญิงสาวหน้าตาสะสวยในชุดเดรสรัดรูปเดินเข้ามาหาคนที่เธอกับกลุ่มเพื่อนมองอยู่นาน และดูเหมือนว่าผู้ชายคนนี้จะมาคนเดียว

 

“แล้วคุณมาคนเดียวเหรอครับ”

 

“มากับเพื่อนค่ะ แต่พอดีมองเห็นคุณนั่งอยู่คนเดียว”

 

     จีมินไม่เก่งเรื่องปฏิเสธ โดยเฉพาะกับผู้หญิงหน้าตาสวย ๆ และหุ่น ดี ๆ แบบนี้ เขาอาสาเลี้ยงเครื่องดื่มเธอตามมารยาทที่ทำบ่อย ๆ

 

ทั้งคู่คุยกันได้ราวชั่วโมง ก่อนเขาจะทราบว่าเธอและกลุ่มเพื่อนมองตัวเองอยู่นานแล้ว พวกเธอคงท้าพนันอะไรสักอย่างกัน ถึงเป็นเหตุให้หญิงสาวต้องมาขอชนแก้วกับเขา

 

     ปาร์คจีมินยังคงเป็นปาร์คจีมิน เขามักหนีปัญหามากกว่าเผชิญกับมัน เขาจะวิ่งหนีปัญหาของตัวเองไปเรื่อย ๆ จนกว่าตัวเขาจะเหนื่อย

 

เช่นกันกับตอนนี้

 

ปัง !

เสียงปิดประตูห้องในโรงแรมกลางตัวเมืองแห่งหนึ่งดังขึ้น ร่างของชายหญิงสองคนนัวเนียกันทั้ง ๆ ที่ขาของทั้งสองยังคงก้าวเดินไปยังส่วนของห้องนอน

 

ตุ๊บ !

ปาร์คจีมินผลักเธอลงไปบนเตียงก่อนตัวเขาจะตามขึ้นไปคร่อมหญิงสาวด้วยความรวดเร็ว ชุดเดรสแสนสวยบนตัวหล่อนถูกชายหนุ่มกระชากออก

 

     เขาหอบหายใจท่ามกลางความกังวลที่เก็บเอาไว้ในอก ปาร์คจีมินซุกหน้าลงดมกลิ่นน้ำหอมที่ติดอยู่ผิวกายหญิงสาว

 

ฝ่ามือชายหนุ่มคลำลูบสะเปะสะปะทั่วตัวของเธอ จีมินกำลังอยากพิสูจน์บางอย่าง บางอย่างที่มันจะบอกได้ว่าเขาไม่ใช่เกย์

 

ตั้งแต่พบกับผู้หญิงบนเตียงคนนี้

 

สิ่งแรกที่เขารับรู้คือความสวยของเธอ

 

เธอมีใบหน้าที่สวยจนผู้ชายอย่างเขาต้องมองตาม

 

มีหุ่นที่ดูดีจนเขาอดจินตการไม่ได้ว่าใต้เดรสตัวสั้นนั้นเธอจะซ่อนอะไรเอาไว้

 

เรือนร่าง

 

เสียง

 

สัมผัส

 

ทุกอย่างที่เขากำลังทำอยู่มันตอกย้ำให้เขารู้ว่าเขายังมองผู้หญิงได้แบบเดิม เขายังมีความชอบในเพศตรงข้าม

 

และเขายังมีอารมณ์ร่วมเมื่อเห็นเรือนร่างสวยงามของสตรี

 

     JK901พูดถูก เขายังเป็นผู้ชาย จีมินยังคงใช้ชีวิตเหมือนเดิม แม้แต่ความรู้สึกของเขายามอยู่บนเตียงกับผู้หญิงก็ไม่ได้เปลี่ยนไป

 

“ทะเลาะกันมาเหรอคะ”

 

“ครับ ?

 

“คุณกับแฟนน่ะค่ะ ฉันเห็นรอยบนตัวคุณนะคะ”

เจ้าของเรือนร่างอรชรช้อนตามองชายหนุ่มที่กำลังติดกระดุมกางเกงตัวเองพร้อมกับคลี่ยิ้ม

 

“...ผม”

 

“ไมต้องห่วงหรอกค่ะ ฉันไม่ฟ้องแฟนคุณหรอก...ว่าแต่ว่าออกมาเที่ยวประชดแฟนเหรอคะ ?

 

“เปล่า”

 

“คุณรู้ใช่มั้ยคะระหว่างเซ็กส์กับความรักมันต่างกัน”

 

“รู้”

 

“ถ้าฉันเป็นคุณฉันจะรีบกลับไปง้อเขานะคะ...ก็ถ้า เราแคร์ใครสักคนเราคงไม่รู้สึกดีเท่าไหร่หรอกมั้งคะถ้าเราทำแบบนี้บ่อย ๆ ถ้าเป็นฉัน ฉันคงรู้สึกผิดกับแฟนตัวเอง”

 

เสื้อยืดสีพื้นถูกสวมลงร่างกายท่อนบนของปาร์คจีมิน ชายหนุ่มวางเงินค่าห้องให้เธอก่อนจะพาตัวเองออกไปห้องด้วยความรวดเร็วเมื่อเขาได้คำตอบกับสิ่งที่ต้องการแล้ว

 

01.11 PM

“ฮัลโหล ออกมาเปิดประตูให้กูหน่อย กูอยู่หน้าบ้านมึงตอนนี้”

 

“มึงเป็นอะไรของมึงอีกวะ”

 

     ใบหน้าไม่สบอารมณ์มองเพื่อนสนิทที่โทรมาปลุกให้เขาเปิดประตูบ้านให้มันตอนตี1 ซอกจินถอนหายใจก่อนจะหลับตาเอนหลังลงโซฟาด้วยความง่วง

“มาหากูดึกขนาดนี้มีอะไร”

 

“กูไม่ใช่เกย์”

ปาร์คจีมินพูดด้วยน้ำเสียงของคนที่โล่งอก สิ่งที่ทำเขาหงุดหงิดเป็นอาทิตย์เหมือนถูกทำลายไปจนหมดสิ้น

 

“อืม แล้วมาบอกกูทำไมวะ”

 

ชายหนุ่มคงจะลืมไปว่าเรื่องระหว่างเขากับJK901ที่เกิดขึ้นไม่มีใครรู้ และซอกจินคงงงกับสิ่งที่เขาพูด

“กูไปนอนกับผู้หญิงมา กูไม่ใช่เกย์ใช่มั้ยวะ กูยังมีอารมณ์กับผู้หญิง”

 

“ใครใส่อะไรให้มึงกินมั้ย ? มึงพูดจาแปลก ๆ นะ”

 

“มึงรู้มั้ยทำไมกูถึงบอกให้มึงทำลายJK901

 

“กูไม่รู้”

 

“กูเคยคิดว่าเจเคทำให้กูเป็นเกย์”

 

“อืม มึงเคยพูด”

 

“แต่มันไม่ใช่ มึงพูดถูกจิน ไม่มีใครทำให้กูเป็นเกย์ได้แบบที่มึงพูด ทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับกู ถ้ากูไม่ใช่มันก็ไม่ใช่”

 

“มึงปลุกให้กูมานั่งฟังเรื่องนี้ตอนตี1จริง ๆ เหรอ”

 

“กูอยากได้เจเคกลับมา กูมีเรื่องที่ต้องบอกมัน”

 

“จีมิน อาทิตย์ก่อนมึงบอกให้กูทำลายมัน ตอนนี้มึงบอกว่ามึงอยากได้หุ่นมึงกลับมา มึงเป็นห่าอะไร”

ซอกจินเริ่มไม่เข้าใจความโลเลของเพื่อน เขาค่อนข้างหงุดหงิดกับคนตรงหน้าที่มองหุ่นที่เขาสร้างเหมือนเป็นตัวอะไรสักอย่าง

“มึงรู้มั้ย เวลาที่กูสร้างหุ่นสักตัวกูแค่อยากให้มันได้มีเจ้าของ เผื่อมึงไม่รู้นะว่าหุ่นกูมีความรู้สึก ถึงมันจะไม่ได้เหมือนคน100%แต่มันมีความรู้สึก”

 

“...”

 

“แล้วที่มึงมาบอกให้กูเดี๋ยวทำลายเดี๋ยวสร้างขึ้นมามันทำให้กูรู้ว่ามึงมองหุ่นกูเป็นแค่หุ่นจริง ๆ”

 

“จิน-”

 

“มึงมองJK901เป็นแค่หุ่น จะทำลายกี่ทีก็สร้างใหม่ได้ ไม่พอใจมึงก็ระบายอารมณ์กับหุ่นกู มึงทำกับหุ่นกูยิ่งกว่าสัตว์อีกนะ”

 

“...กู”

 

“ถ้ามึงจะขอให้กูสร้างJK901ขึ้นมาใหม่ พอวันต่อไปมึงไม่พอใจมันมึงก็มาให้กูทำลายทิ้ง กูขอปฏิเสธ กูช่วยมึงไม่ได้”

 

“...”

 

“ตราบใดที่มึงมองไม่เห็นคุณค่าของหุ่นกูก็ไม่อยากจะสร้างให้ มึงเข้าใจกูใช่มั้ย”

 

“มึงเป็นคนยัดเยียดมันมาให้กูไม่ใช่เหรอวะ”

 

“ใช่ กูยัดเยียดมัน ให้มันทำให้มึงดีขึ้น ให้มันเป็นเพื่อนมึง เป็นคนรับฟังมึง เป็นคนที่อยู่กับมึงในตอนที่คนอื่นทิ้งมึงไป แต่มึงทำแบบนั้นกับมัน มึงไม่คิดบ้างเหรอวะว่ามึงงี่เง่า”

 

“มึงอยากได้เท่าไหร่”

ที่ซอกจินพูดมามันถูกทุกอย่าง

 

     และมันคือเหตุผลที่ทำให้เขามาหามัน เขาไม่ต้องการหนีปัญหา ต้องเขาต้องจัดการกับปัญหา

 

ต่อให้เขาหนีไปแบบนี้ ถึงแม้จะไม่มีJK901อยู่บนโลกแต่ความจริงมันก็อยู่กับคนที่ไม่ตายแบบเขา

 

และปาร์คจีมินต้องการแก้ไขมัน

 

“มันไม่ได้เกี่ยวกับเงิน”

 

“กูขอร้อง”

 

“มึงทำแบบนี้ทำไมวะ ? มึงตอบกูได้มั้ย ถ้าตอบได้แล้วมีเหตุผลพอกูจะช่วย”

 

“กูมีเรื่องจะพูดกับมัน”

 

“มึงโคตรขี้ขลาดเลยว่ะ กูไม่ได้อยากฟังข้ออ้าง กูอยากรู้ว่ามึงต้องการอะไร ถ้าแค่คำตอบกับความรู้สึกลึก ๆ ที่มึงแม่งรู้แก่ใจมึงยังไม่กล้าตอบมึงก็กลับไปเถอะ”

 

“มึง-”

 

“มึงมาขอให้กูช่วย คำตอบของกูคือไม่”

 

“ทำไมวะ”

 

“ต่อให้กูช่วยมึง มึงได้หุ่นกลับคืนมา แต่มันก็จำอะไรเกี่ยวกับมึงไม่ได้ มึงจะเอาแบบนั้นมั้ย มันไม่เหลือความทรงจำอะไรเกี่ยวกับมึงแล้ว”

 

ปาร์คจีมินมองหน้าเพื่อน

 

มันจะมีความหมายอะไรถ้าJK901ไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับเขา

 

เขาไม่ได้ต้องการเริ่มต้นใหม่ แต่เขาต้องการแก้ไขสิ่งที่ทำไป

 

เขาไม่ได้ต้องการแบบนี้

 

“กลับไปเถอะ กูช่วยมึงไม่ได้”

 

“กูอยากให้มันกลับมาหากู กู...มันจะเป็นหุ่น เป็นเพื่อน เป็นคนรับฟัง เป็นอะไรก็ได้แต่ขอให้มันกลับมาได้มั้ย กู-”

 

“จีมิน ฟังกูนะ”

ฝ่ามือใหญ่บีบลงไหล่เพื่อนสนิทเพื่อให้ชายหนุ่มใจเย็น

“กูอยากให้มึงกลับบ้านไปคิดทบทวนทำความเข้าใจกับตัวเอง กูไม่สนว่ามึงเป็นอะไร แต่ถ้ามึงได้คำตอบ แล้วมึงมั่นใจว่ามึงอยากได้หุ่นกลับคืนมาจริง ๆ กูจะคิดดูใหม่”

ซอกจินต้องการให้เพื่อนจมอยู่กับผลการกระทำไม่คิดของตัวมันให้มากกว่านี้

 

แค่เพราะJK901เป็นหุ่นนั่นไม่ได้แปลว่ามันจะโดนทำอะไรก็ได้

 

ในความเป็นจริงคนที่รักเมื่อจากไปแล้วไม่เคยกลับมา จีมินมันรู้ข้อนี้ดี

 

และถ้ามันยังคิดง่าย ๆ แบบนี้มันแสดงให้เห็นว่าเพื่อนเขายังมองJK901เป็นแค่หุ่น

 

“กลับไปจมอยู่กับสิ่งที่มึงทำไว้ มองความไม่มีเหตุผลของตัวเอง มองจนมึงรู้ว่าถ้าJK901เป็นคน มันไม่มีวันกลับมาหามึง ต่อให้มึงร้องสั่งมันขนาดไหน”

 

“กูแค่อยากจะแก้ไข มึงต้องช่วยกูสิ”

 

“กูจะช่วยถ้ามึงกลับไปคิดตามที่กูบอก แต่มึงจำไว้นะ ต่อให้กูช่วยมึงได้ กูสร้างมันขึ้นมาใหม่ เจเคมันก็จะไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับมึงเหลืออยู่แล้ว”


_____


TALK TALK


อยากให้ทุกคนลองมองมุมของจีมินค่ะ ด้วยความที่เขาเป็นผู้ชาย ก่อนหน้านี้เขาก็คบและนอนกับผู้หญิง คงจะเป็นเรื่องยากถ้าเกิดวันนึงต้องยอมรับว่าตัวเองนอนกับผู้ชาย แล้วพี่เขาไม่ใช่คนกระทำ แต่เป็นคนกระทำ


อย่างที่คุณจินบอกนะคะ จีมินต้องการเวลา ตอนนี้จะเห็นได้ว่าจีมินยังมีความกลัวและสับสน เอาใจช่วยจีมินกันด้วยนะคะ


TAG #หุ่นยนต์จองกุก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 590 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

995 ความคิดเห็น

  1. #957 YamaLuffyijikO (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 00:19
    ฮือออออ พี่จินทำถูกแล้วค่ะ คือสงสารเจเคไม่ไหวอะ แบบโอ้ยยยยย
    #957
    0
  2. #926 imhere62 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 22:57
    แต่นี่ก็เข้าใจจีมินนะ

    นางก็แมน ๆ อะ คงรับไม่ได้
    #926
    0
  3. #909 Imprima_ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 13:39
    ฮือออออ เศร้าาาา จีมินอ่าา บอกแล้วใช้ไหมว่าให้คิดดีๆ
    #909
    0
  4. #875 K_57 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 21:08
    จะร้องไห้แล้วค่ะ สงสารทั้งสองคนเลย
    #875
    0
  5. #574 Lala_Land (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 22:12
    เจเค.....คิดถึงเจเค
    #574
    0
  6. #505 DARUdarudaru (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 23:23

    มันเจ็บแปล๊บๆแสบในทรวงมากค่ะTT เข้าใจความรู้สึกทั้งของจินและของจีมินเลย ฮื่อออ..//ลงไปนอนกอง

    #505
    0
  7. #460 Toy🚀 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 17:33

    วีไม่ได้ลบความจำ!!!
    #460
    0
  8. #459 minngai (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 16:44
    ตอนที่ทำลายเจเค แทคงไม่ลบความทรงจำหรอกกกก ขอให้เปนงั้นนนน
    #459
    0
  9. #457 MonthiraSaenhoom (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 23:52
    แทฮยองต้องไม่ลบข้อมูลแน่ๆ
    #457
    0
  10. #455 minji.. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 21:07
    รีบมาต่อนะคะไรท์ สนุกมากกกก
    #455
    0
  11. #447 peng__pscpbr (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 10:53
    แงงงงง

    อยากให้เจเคจำได้อ่ะถ้าถูกสร้างขึ้นมาใหม่

    รอไรท์อยู่น้าค้าา สนุกมากๆเลยยย
    #447
    0
  12. #446 PakjiraSongsakul (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 10:21
    รอค่ะ ชอบมั่กกก
    #446
    0
  13. #445 Sirirak1242 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 23:37
    น้ามตาจิไหล
    #445
    0
  14. #444 Smmmmmm (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 21:07

    แทแท จ้องช่วย กุกุมินน้าา รอ จินวีด้วย55 เป็นกำลังใจให้ไรท์

    #444
    0
  15. #443 kkimsseokjinn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 18:59
    เราว่าเเทเเทต้องเอาความจำของจองกุกไว้เเน่เลย รอออ่านตอนต่อไปอยู่นะคะ
    #443
    0
  16. #442 PINNITTAYA (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 07:09
    จีมินต้องการเวลาจริงๆแหละ ฮือออออ สงสารทั้งคู่เลย เข้าใจจินนะที่ให้จีมินกลับไปทบทวนอ่ะ
    #442
    0
  17. #439 EntOo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 03:10
    โอ่ย รอไรท์เลยน้าาาาาา
    สงสารลึกๆ แต่ก็เข้าใจจินนะที่ไม่ให้น้องง่ายๆ
    #439
    0
  18. #435 sayypeach (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 21:03
    แงงงจีมินนนนทำเค้าเองนะ._.
    #435
    0
  19. #432 จเรย่ำรุ่ง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 17:47
    มานั่งทบทวนด้วยกันก็ได้ค่ะจีมิน //กวักมือเรียก //อยากอ่านต่อออออ
    #432
    0
  20. #431 Mymostory (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 17:13
    เข้าใจจีมินมาตลอดนะ เข้าใจว่าเขาไม่ใช่รักร่วมเพศ เเต่ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาทำมันคือการทำก่อนคิด เขาไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะรู้สึกยังไง เพียงเเค่ขอให้เป็นความทรงจำเเรกยังไม่ได้เลน เหมือนที่เคยเม้นไปคราวก่อน เเละเเน่นอนว่ายังไงเค้าก็ลืม901ไม่ได้ ไม่ผิดจากที่คิดไว้เลย ตอนนี้เขาสับสนในตัวเองอยู่ เขามอง901เป็นเเค่หุ่นยนต์

    จริงอย่างที่จินบอก เค้าควรกลับไปคิดให้ดีๆ เค้าอาจจะไม่ได้อยากได้เจเคกลับมาเพียงเพราะเเค่อยากคุย เเต่มันคงเป็นความรู้สึกที่จีมินยังคงเเย้งตัวเองอยู่ในใจ เเต่ยังไงก็สู้ๆนะคะ ความรู้สึกคุณ คุณรู้อยู่แก่ตัว เเต่ขออีกอย่าง อย่าทำกับเขาเหมือนเขาเป็นสุนัขที่รอรับคำสั่งจากเจ้านายนะคะ เพราะเขาไม่ใช่สัตว์เลี้ยง ขอบคุณค่ะ
    #431
    0
  21. #430 NongYingNutty (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 15:46
    เอาใจช่วยจีมินนะ ;____;
    #430
    0
  22. #428 noey_y7 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 12:53
    คิดก่อนน่ะจีมินน
    #428
    0
  23. #427 noonuykookkik (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 09:51

    เอาไว้ให้รู้ใจตัวเองก่อนแล้วกันนะลูกค่อยให้เจเคกลับมา

    #427
    0
  24. #426 tae_rainysky (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 09:43
    เข้าใจจีมินนะ แต่การกระทำครั้งนี้ก็เป็นบทเรียนของการไม่เห็นค่าคนอื่นแล้ว //เจเคกลับมาเร็วๆนะลูก TTTTT
    #426
    0
  25. #425 jmjk9597_ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 09:34
    เศร้าอ่ะ ร้องไห้แล้ว //อยากได้เจเคกลับมาาา
    #425
    0