หมอเพลิงแฟนกัลป์ (end)

ตอนที่ 3 : Chapter 2 || คนอย่างกัลป์ต้องได้สืบหาความจริงเท่านั้น!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,103
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 885 ครั้ง
    7 ม.ค. 64

 

#2

คนอย่างกัลป์ต้องได้สืบหาความจริงเท่านั้น!

 

 

ชง ปีนี้มันต้องเป็นปีที่โคตรจะชงของผมแน่ๆ ทั้งโดนสาวที่ชอบสวมเขาให้ และก็ที่ผมรับไม่ได้มากที่สุดก็คือการตกเป็นเมียของไอ้พี่เพลิงนี่แหละ!

เอ๊ย ไม่ใช่ดิ ตบปากตัวเองสิบทีเดี๋ยวนี้! เมียเมอบ้าบออะไรล่ะ แค่เรื่องผิดพลาดเท่านั้นแหละ!

“เฮ้ออ แม่งเอ๊ย”

ผมขยี้หัวตัวเองอย่างเซ็งๆ จนยุ่งเหยิงไปหมด ก้าวเท้าเข้าไปในตึกเรียนด้วยอารมณ์ที่ดิ่งลงเหวสุดๆ หน้าตัวเองตอนนี้คงต้องบึ้งยิ่งกว่าหมาหน้าเซเว่นโดนแย่งลูกชิ้นแน่ๆ

แต่ทุกสิ่งอย่างล้วนมีที่มาที่ไป...ผมคงจะไม่อารมณ์ฉุนเฉียวขนาดนี้หรอกถ้าไอ้พี่เพลิงมันไม่ส่งข้อความมาหาผมตั้งแต่เช้าน่ะ! ส่งมาอย่างกับผมกับพี่มันสนิทกันมากงั้นแหละ เหอะ

‘ตั้งใจเรียนนะครับ :) ’

แล้วที่สำคัญพี่มันไปแอบมาเมมเบอร์ตัวเองไว้ในเครื่องผมตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้นี่สิ หน็อยแน่...พ่อจะเอาเบอร์ไปปล่อยให้สาวๆ ได้รุมทึ้งกันซะหรอก!

“กัลปปป์”

ผมหันไปทางด้านขวาก็เจอเข้ากับดาวศุกร์เพื่อนรักที่มีสีหน้าสดใสให้ได้เห็นกันตั้งแต่เช้า เห็นหน้าแป้นๆ ของมันแล้วอารมณ์หงุดหงิดของผมก็ลดลงมานิดหน่อยเพราะโดนความโลกสดใสของมันสาดเข้ามาที่ตัวผมดังโครม

“มึงเป็นไรรึเปล่า สีหน้าไม่ค่อยดีเลย” มันว่าด้วยสีหน้ากังวล

แต่จะให้ผมเล่าเรื่องที่มาที่ทำให้ผมหงุดหงิดให้ฟังน่ะเหรอ เหอะ..ไม่มีทางซะหรอก ศุกร์มันจะรู้ไม่ได้เด็ดขาดว่าผมถูกสั่นคลอนความเป็นผัวครั้งยิ่งใหญ่แล้ว

“วันลอยกระทงมันไม่โอเคเหรอ”

สมแล้วที่เป็นเพื่อนรักเพื่อนตายของผมแค่มองตาก็รู้ใจ...แม่งเอ๊ย พอคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาก็เจ็บฉิบหายอีกรอบ เมื่อวานผมก็ยังพอๆ ลืมมันไปได้บ้างเพราะช็อกกับเรื่องไอ้พี่เพลิงมากกว่าแต่ตอนนี้ก็ยอมรับว่าเรื่องเฟื่องมันกวนใจผมมากพอสมควร

แต่ถ้าเป็นเรื่องนี้ผมจะไม่ปิดบังศุกร์มันหรอก ไม่มีความจำเป็นอะไรด้วยที่ผมจะแบกความทุกข์นี่ไว้ตัวคนเดียว...ในเมื่อผมมีไอ้ลูกแมวมันคอยให้กำลังใจผมอยู่ห่างๆ แบบนี้

“เออ ตอนนี้กูกำลังตัดใจอยู่”

“…อ่า จริงเหรอ” พอผมบอกออกไปแบบนั้นดาวศุกร์มันก็มีสีหน้าเศร้าปนเห็นตกใจทันที “ไม่เป็นไรนะกัลป์ เดี๋ยวกูพาไปเลี้ยงไอติมเอง”

“ได้ มึงเตรียมเงินไว้เยอะๆ เลยนะ”

“อื้อ!”

ผมหลุดยิ้มออกมาอย่างหมั่นไส้มัน...ถ้าเป็นเพื่อนคนอื่นเวลาอกหักมันคงพาผมไปกินเหล้าเมาหัวราน้ำแล้ว แต่สำหรับศุกร์เพื่อนรักประโยคนั้นอะตัดทิ้งไปได้เลย พาไปกินไอติมเอาซะกูน่ารักบ้องแบ๊วเชียว

เฮ้ออ...นั่นแหละ แต่ศุกร์มันก็ทำให้ผมหลุดจากอารมณ์หม่นหมองมาได้ล่ะนะ

“ไปๆ ขึ้นเรียนกัน”

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่อยากจะเชื่อเลย...”

“ใช่ป้ะ ชีวิตกูแม่งอย่างซวยสัด”

“…ไม่เป็นไรนะมึง ถือว่ามึงยังมีโชคต่างหากที่ได้รู้ความจริงเร็วๆ”

“เออก็จริง กูจะถือว่าเป็นโชคดีแล้วกัน”

“ใช่ๆ”

ตอนนี้เป็นเวลาเลิกเรียนแล้ว ผมกับศุกร์มานั่งอยู่ร้านขนมหวานกันที่ร้านหลังมอ พอเข้ามานั่งในร้านกันเรียบร้อยผมก็เล่าเรื่องทั้งหมดที่ไปเจอมาให้ศุกร์มันฟังทันที...อ้อ ไม่ต้องห่วงว่าผมจะเอาเรื่องผู้หญิงมาพูดเสียๆ หายๆ นะ แค่ระบายความทุกข์ให้กันฟังเท่านั้น ศุกร์มันเป็นเพื่อนสนิทผมและไว้ใจได้และที่สำคัญมันไม่มีทางเอาเรื่องเฟื่องไปเล่าให้ใครฟังต่อแน่นอน

“เดี๋ยวกูไปเอาเองๆ คนใจเจ็บห้ามยกของหนัก”

พอสัญญาณจากเครื่องกลมๆ ดังขึ้นซึ่งหมายถึงของที่สั่งพร้อมเสิร์ฟแล้ว ศุกร์มันก็รีบกดไหล่ผมไว้ทันทีก่อนตัวเองจะยืนขึ้นเตรียมไปยกเอาบรรดาไอศกรีมกับบิงซูมาให้...ส่วนผมนี่นั่งเอ๋องงเป็นไก่ตาแตกเลย มันรึเปล่าวะที่ไม่ควรยกของหนัก ตัวเท่าลูกหมาขนาดนี้

“แหมมช่างกล้าเนอะมึงนี่”

“เดี๋ยวกูมาแป๊บเดียวๆ”

เห็นเพื่อนตั้งใจขนาดนั้นผมเลยพยักหน้ารับมันไปส่งๆ แต่ตานี้คอยมองไอ้ลูกน้อยตาไม่กะพริบกลัวมันถือไม่ไหวแล้วจะทำหกจนอดกินกันหมด

“มาแล้ว~ น่ากินมั้ยๆ รสโปรดมึงหมดเลยนะ”

“เชี่ย น่ากินสัด...ขอบใจมากลูกพ่อ”

พอเห็นของปลอบใจเท่านั้นแหละผมก็ซัดไม่หยุดเลย โอ้โฮอร่อยสัดๆ หวานนุ่มเย็นละมุนลิ้น หลังจากเห็นความน่ารักสดใสของไอ้ศุกร์ก็ช่วยให้ผมผ่อนคลายขึ้นเยอะเลย

อ้อ ผมเล่าให้ศุกร์มันฟังหมดเลยนะยกเว้นตอนผมไปร้านเหล้านั่นแหละ...ผมกับศุกร์กินไปคุยเล่นกันไปเรื่อยๆ จนใช้เวลาไม่นานทุกอย่างก็ได้หมดเรียบไม่เหลือซาก โดยส่วนมากแล้วมันมาตกอยู่ในท้องผมนี่แหละ ไอ้ศุกร์น่ะมันกินเท่าแมวดมได้ ถึงได้ตัวเท่าลูกหมาแบบนี้ไงล่ะ

“อิ่มโคตรรร”

“อร่อยเนอะ”

“กลับเลยป้ะ ค่ำแล้วด้วย พี่ไฟคิดถึงมึงแย่แล้วมั้ง” ผมว่า

“อะ..อื้อ กลับกันเถอะ กูไปส่งมึงเองๆ” นิดๆ หน่อยๆ ก็เขินวุ้ยไอ้ลูกแมวนี่

วันนี้ดาวศุกร์มันขับรถมาเองเพราะว่าเรียนไม่ตรงกับแฟนมัน และรถที่ว่าก็คือคันที่พี่ผัวมันซื้อให้นั้นเอง หลงเมียขนาดไหนอะคิดดูคนเรา...ตอนที่ไอ้ศุกร์มันบอกตอนแรกผมนี่แทบตาถลน พี่ไฟแม่งสายเปย์จัดๆ ไม่อยากให้เมียขึ้นมอไซค์ร้อนๆ เวลาพี่มันไม่ว่าง เลยถอยบีเอ็มให้เพื่อนกูขับซะเลยรวยๆ ...เอาจริงคือกูอิจฉาตาร้อนมาก ช่างเป็นผัวที่ประเสริฐจริงๆ

ส่วนไอ้ศุกร์ตอนแรกมันก็ขับไม่เป็นหรอกแต่พี่ไฟพาสอน พอมันขับเป็นปั๊บ รถเพื่อยอดดวงใจก็มาประเคนถึงมือไอ้ศุกร์ทันที ตอนแรกมันก็เกรงใจฉิบหายแต่เพราะไม่อยากให้พี่ไฟเสียเงินเปล่าเลยต้องเอาออกมาขับบ้างเป็นบางวันเช่นวันนี้

“กัลป์ กูขับเก่งขึ้นมั้ย”

มันหันมาถามผมตอนที่รถกำลังติดไฟแดง อยากจะบอกศุกร์เพื่อนรักว่าก็ดีขึ้นนะ จากตอนแรกขับแบบเต่าคานตอนนี้เปลี่ยนเป็นเต่าวิ่งได้

“ดีๆ แต่อีกนิดกูก็หลับแล้วอะ”

“ขับแบบปลอดภัยไว้ก่อนไง...” มันว่าเสียงเบาอย่างเขินๆ

“เคๆ กูเป็นกำลังใจให้”

จริงๆ ที่ต้องให้ศุกร์มันไปส่งแบบนี้ก็เพราะว่ารถมอเตอร์ไซต์ของผมยังอยู่ที่ร้านเหล้าอยู่เลย ที่จริงก็อยากจะไปเอารถตั้งแต่เมื่อวานนั่นแหละแต่ร่างกายผมมันสะบักสะบอมไปหน่อยไง...ก็ไม่อยากจะพูดแบบนี้หรอกนะ แต่เออ! เพราะไอ้พี่เพลิงมันดูแล ป้อนข้าวป้อนยา ทั้งนวดทั้งทายาให้ผมอย่างดีวันนี้ผมเลยมีท่าทีค่อนข้างจะหายเป็นปกติ มีบ้างที่เดินแล้วมันขัดๆ แต่ไอ้ศุกร์เพื่อนรักมันคงมองไม่ออกหรอกผมเชื่อมั่น!

“ถ้ามึงเกิดเศร้าขึ้นมาก็โทรหากูได้ตลอดเลยนะ” หลังจากรถคันงามมาจอดลงหน้าหอผมเรียบร้อยแล้ว ดาวศุกร์มันก็หันมาบอกผมตาแป๋วด้วยความเป็นห่วง

“จ้า ขอบใจมึงมาก เตรียมตัวโดนกูโทรไปกวนจนไม่มีเวลาสวีตกับผัวมึงแน่ๆ” ผมว่าขำๆ อย่างเอ็นดูมัน

“มะ..ไม่เป็นไร พี่ไฟคงเข้าใจอยู่แล้ว พี่ไฟใจดีมากนะ”

ใจดีกับผีน่ะสิ! ผมยังจำภาพพี่ไฟมันซัดคนที่จะมาทำร้ายไอ้ศุกร์ได้คาตาอยู่เลย...แต่นั่นแหละ คิดได้แค่ในใจเท่านั้นแหะๆ พูดจริงผมก็มีหน้าที่แค่ยิ้มแห้งๆ ให้มันเท่านั้น

“โอเคกูไปล่ะ มึงอะขับดีๆ ไม่ต้องขับเร็วหรอกเอาแบบที่มึงสบายใจก็พอ ถึงแล้วไลน์บอกกูด้วย”

“อื้อโอเค บายย~”

ผมยืนมองส่งจนรถสีขาวคันสวยเคลื่อนออกไปจากตัวหอ ส่วนตัวเองก็รีบขึ้นห้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นเสื้อยืดกางเกงยีนทันที

หึหึ...คิดว่าคนอย่างไอ้กัลป์จะยอมเชื่อง่ายๆ เหรอว่าได้เสียบริสุทธิ์ไปแล้ว! ผมจะต้องไปพิสูจน์ความจริงให้เห็นกับตาก่อนเท่านั้นถึงจะยอมเชื่อ (แม้หลักฐานในร่างกายกูมันจะชัดมากแล้วก็เถอะฮรึก) ผมรีบลงมาที่ใต้หอก่อนจะโบกพี่วินให้ไปส่งที่ร้านเหล้าเจ้าเดิม

พอดีว่าพี่โท พี่รหัสของผมนั้นสนิทกับเจ้าของร้านมาก ผมก็เลยไปขอร้องอะไรแกนิดหน่อยให้ช่วยคุยกับพี่เจ้าของร้านให้ที...และสิ่งนั้นก็คือขอดูกล้องวงจรปิด!

แค่นี้เลยที่ผมต้องการ ทีนี้แหละที่ผมจะได้หลักฐานไปให้พี่เพลิงมันดูว่าจริงๆ พี่มันโกหกหรือไม่ก็ถ้ามีอะไรกันจริงคือผมโดนล่อลวง! หึ รู้จักไอ้กัลป์น้อยไปซะแล้ว คนอย่างผมน่ะเหรอจะเต็มใจมีอะไรกับใครง่ายๆ ตามที่มันบอกน่ะ ให้ตายผมก็ไม่เชื่อเด็ดขาดเลย

“ขอบคุณมากพี่”

หลังจากมาถึงตัวร้านแล้วผมก็เดินเข้าไปข้างในทันที ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาเปิดร้านเพราะเวลาเปิดคือตอนสองทุ่ม คนก็เลยบางตามีแต่พนักงานที่กำลังเตรียมร้านอยู่ก็เท่านั้น

“ไอ้กัลป์”

“พี่โท หวัดดีพี่...หวัดดีครับ”

ผมยกมือไหว้พี่รหัสตัวเองรวมถึงพี่ๆ คนอื่นอย่างเป็นกันเอง...โอ้โฮ ซัดเบียร์กันแต่หัววันเลยวุ้ย ส่วนพี่โทก็เป็นหัวหน้าวงดนตรีประจำร้าน ก็ไม่แปลกใจเท่าไหร่ที่พวกพี่แกจะสนิทกัน

“เออ กูบอกไอ้ตังให้แล้วนะเรื่องที่มึงบอก” พี่โทหันหน้าไปทางพี่ตังที่นั่งอยู่ข้างๆ ส่วนพี่ตังก็โคตรเป็นกันเองรีบหันมาบอกกันอย่างใจดีสุดๆ

“มึงจะไปดูเลยเปล่า เดี๋ยวกูให้พนักงานร้านพามึงไป”

“ไปเลยครับพี่”

“โอเคได้ๆ”

หลังจากนั้นพนักงานก็ถูกพี่ตังเรียกมาพาผมไปดูกล้องวงจรปิด ผมบอกเวลาสถานที่ที่ต้องการดูอย่างคร่าวๆ ให้กับพนักงานก่อนจะขอเขาว่าผมขอดูคนเดียวได้มั้ย (เพราะกลัวเปิดเจอกับเหตุการณ์งามหน้าเข้าน่ะ) เขาก็ให้พื้นที่ผมอย่างเต็มที่แล้วออกไปรอที่หน้าประตูแทน

“เฮ้ยๆ นี่กูแดกอะไรขนาดนั้นอะ”

ในภาพมันเป็นช่วงเวลาที่ผมกำลังนั่งดื่มอยู่คนเดียว และที่ตกใจไม่ใช่อะไรเลยนะ...กูเสียตายตังค์โว้ยย ฮื่ออค่าขนมทั้งเดือนกูหายไปกับตา ถ้าแม่รู้นะผมโดนตีตายแน่ที่เอาไปลงกับเหล้าแบบนั้น แงงงงผมขอโทษคร้าบแม่

ผมกรอเวลาไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมีคนเดินเข้ามาฉุดแขนขึ้น...พี่เพลิงแม่งต้องกำลังทำการล่อลวงผมเป็นแน่! เราเหมือนเถียงอะไรกันก็ไม่รู้ซึ่งผมก็จำไม่ได้…ก่อนที่ผมต้องตาเบิกกว้างเพราะพี่มันดึงผมเข้าไปกอด! หน็อยยยไอ้พี่หมอมันจะเกินไปแล้วนะ

หลังจากนั้นพี่มันก็ลากผมออกมาจากบริเวณนั้น ผมเปลี่ยนมุมกล้องไปเรื่อยๆ ก็เห็นว่าพี่มันกำลังพาไปไปที่ร้านจอดรถ แล้วมีจังหวะหนึ่งผมสะบัดแขนจนหลุดได้ ผมนี่หัวใจเต้นตุ้บตั้บนั่งจ้องหน้าจออย่างใจจดใจจ่ออย่างตื่นเต้นว่าจุดไคลแม็กซ์จะมาเมื่อไหร่

จนกระทั่งผมไปยืนนิ่งมองคนสองคนจูบกันเข้าแล้วพี่เพลิงเข้ามาปิดตาเอาไว้...และในวินาทีนี้แหละที่ผมได้นั่งหน้าซีดเป็นไก่ต้มของจริง

ผมไปดึงพี่เพลิงมาจูบก่อนแบบนั้นได้ยังง้ายย!

โอ้ตาย ตายแน่ๆ ...ทำไมกูแรดขนาดนี้ได้เนี่ย แล้วนั้นอะไร! กูกับพี่มันยืนจูบกันอย่างดูดดื่มราวกับคู่รักที่รักกันปานจะกลืนกิน จังหวะนี้คือไม่ไหวแล้วจริงๆ กูกระดากอายตัวเองมาก แทบเอาหัวจุ่มดินให้หายๆ ไปซะแต่เหตุการณ์ต่อมากลับยิ่งทำให้ผมอยากลาหายจากโลกมันไปซะตอนนี้เลย!

ตัวผมที่ยกขาขึ้นเกี่ยวเอวพี่เพลิงมันเอาไว้ในขณะที่ยังจูบกันอย่างแนบแน่น ตัวพี่เพลิงมันก็อุ้มผมเดินกระเตงไปที่รถทั้งแบบนั้น

และสิ่งสุดท้ายที่ผมเห็นก่อนที่จะเอื้อมมือไปปิดหน้าจออย่างรวดเร็วคือภาพรถคันสีขาวของพี่มันกำลังสั่นไหวอย่างหนัก…

ไอ้เหี้*เอ้ยย!! นี่กูจัดครั้งแรกในรถเลยเหรอว่ะ! หน้าไม่อายเกินไปแล้วนะไอ้กัลป์โว้ยยยยย

 

 

 

 

 

 

 

ผมพาร่างไร้วิญญาณเดินเข้ามาในหอตัวเองอย่างเลื่อนลอย...ภาพรถสั่นแม่งยังติดตาผมอยู่เลย จะไปหาหลักฐานเอาผิดเขา สรุปกูเองนี่แหละที่กลบหลุมฝังตัวเองชัดๆ

ช็อกสิครับนาทีนี้ ความมั่นหน้าที่สั่งสมให้ตัวเองมาตลอดสองวันได้พังทลายลงอย่างไม่เหลือซาก ผมทิ้งตัวนอนบนเตียงอย่างหมดแรงและที่สำคัญคือความอับอายอย่างใหญ่หลวง...เอาจริงๆ ผมก็พอจำได้รางๆ แหละว่าโดนพี่มันทำจริง แถมยังรู้สึกดีมากด้วยแต่ผมแค่ไม่อยากยอมรับเองแหละ! ฮื่อออ

เพื่อไม่ให้ตัวเองได้ฟุ้งซ่านไปมากกว่านี้ผมก็ได้ทำการต่อสายหาศุกร์เพื่อนรักทันที รอสายไม่นานอีกฝ่ายก็กดรับ มันชวนผมคุยเรื่องนู้นเรื่องนี้อย่างรู้งานทันที มีร้องเพลงให้ผมฟังด้วยนะ (ถ้าไม่ใช่เพื่อนรักมันผมอาจโดนพี่ไฟสั่งเก็บได้จังหวะนี้) ผมอยู่คุยกับมันเป็นชั่วโมงจนเกือบจะสองทุ่มได้ สุดท้ายผมที่สภาพจิตใจดีขึ้นมากแล้วก็เลยได้วางสายจากไอ้ลูกรักไป

พอหายเครียดเท่านั้นแหละท้องก็ส่งเสียงร้องโครกครากทันที เออ…ผมยังไม่ได้กินข้าวเย็นเลยนี่หว่า มีแค่ไปกินของหวานกับศุกร์มันแค่นั้นเอง ผมเลยเด้งตัวขึ้นจากเตียงอย่างไว เดินไปหยิบกุญแจรถมอเตอร์ไซต์ที่ขับกลับมาจากร้านก่อนหน้านี้ขึ้นมาพร้อมกับกระเป๋าสตางค์

แต่ก่อนที่ผมจะได้ก้าวเดินออกจากประตูห้องก็มีสายเรียกเข้าโทรศัพท์ขึ้นมาซะก่อน...พอก้มลงไปมองเท่านั้นแหละ ชัดเลย

เจ้ากรรมนายเวรของแท้เลย

‘พี่เพลิงเองครับ :) ’

ผมกดตัดสายทันทีอย่างไม่คิดชีวิต...คนเพิ่งหลุดจากความฟุ้งซ่านได้อย่ามาทำให้กูเป็นบ้าตายนะเว้ยย แต่พี่เพลิงก็เหมือนจะไม่สนใจยังโทรมาอีกสองสายแม้ผมจะตัดสายทิ้งทั้งหมดก็ตาม

ตอนแรกก็คิดว่าเขาจะยอมแพ้ไปแล้วแต่กลับกลายเป็นว่าพี่มันเลือกที่จะส่งไลน์มาแทน

 

Plerng_ : พี่รู้สึกว่ามีเรื่องอยากปรึกษาน้องศุกร์จังเลยครับ :) …เรื่องของเราน่ะครับ

 

นี่พี่มันกล้าขู่ผมเลยเหรอ!! หน็อยยรู้ได้ยังไงวะว่าผมปิดบังเรื่องนี้กับไอ้ศุกร์มันและไม่คิดบอกให้มันรู้เด็ดขาด

 

Plerng_ : ก็กัลป์ไม่ว่างนี่นะ...

 

ผมได้แต่กำโทรศัพท์แน่นด้วยอารมณ์ที่เดือดปุดๆ กับความกวนประสาทของพี่มัน ผมถอนหายใจออกมายาวๆ เพื่อคลายอาการหัวร้อนของตัวเอง นิ้วกดออกจากไลน์ก่อนจะกดโทรไปหาไอ้พี่เพลิงทันที

“มีอะไรกับ-”

[พี่อยู่ข้างล่างหอกัลป์ รีบลงมานะครับพี่รออยู่]

“ฮะ?”

ปลายสายกดวางไปแล้วแต่สมองผมนี่ยังมึนตึ้บปนตกใจ พี่เพลิงมารอผมที่หอทำไมวะ...เมื่อรู้ว่าคิดไปยังไงก็คงไม่ได้คำตอบ ผมก็เลยได้แต่เดินปึงปังอย่างโมโหลงไปหาตามที่อีกคนสั่ง

โมโหที่โดนพี่มันขู่ก็ส่วนหนึ่ง...แต่ที่สำคัญคือโมโหหิวนี่แหละ!

“อารมณ์ไม่ดีเหรอครับ?”

แค่เจอหน้า ยิ้มหล่อๆ จากว่าที่หมอก็ถูกส่งมาให้ทันที ผมนี่แอบเบะปากนิดนึงอย่างหมั่นไส้ เหอะ หล่อตายแหละผมหล่อกว่าอีก

“พี่มีไรกับผมอะ”

ผมยกมือไหว้คนตรงหน้าแม้จะอารมณ์เสียอยู่มากก็ตาม…ทำไงได้อะ พี่เพลิงอายุมากกว่าผมตั้งหลายปีเลยนี่

“พี่มารับไปกินข้าวด้วยกัน”

“ฮะ รับผมเหรอ” ตกใจสิครับงานนี้ สนิทกันรึเปล่าก็ไม่ พี่มันจะมารับผมไปกินข้าวด้วยทำไมอะ

“ใช่ครับ พี่เพิ่งเลิกเรียนเลยมารับกัลป์ดึกไปหน่อย”

“เดี๋ยวพี่ ทำไมต้องมารับผมด้วยอะ”

“ก็อยากกินข้าวด้วยไงครับ”

เอ่อ...จังหวะนี้ก็เอ๋อแดกดิ งงจริงไม่ใส่จริตมารยาใดๆ ...อยากกินข้าวกับผม? และในจังหวะที่ยืนงงอยู่นั้นผมก็ถูกพี่มันลากมานั่งยังเบาะข้างคนขับแถมคาดเข็มขัดให้เรียบร้อย ขับรถออกไปจากตัวหอโดยไม่พูดไม่จาอะไรอีก พอผมตั้งตัวได้เตรียมจะถามกลับก็มีสายเข้าจากโทรศัพท์พี่เพลิงเข้ามาซะก่อน

เหมือนจะเป็นเพื่อนหมอด้วยกันล่ะมั้งเพราะผมได้ยินเสียงที่พี่เพลิงเปิดลำโพงคุยกับคนปลายสายด้วยคำศัพท์ของพวกแพทย์กัน ดูท่าจะคุยกันนานด้วยผมเลยได้แต่นั่งเงียบเก็บความสงสัยเอาไว้ในใจ

จนกระทั่งรถออดี้สีขาวจอดลงยังลาดจอดร้านอาหารที่ดูหรูๆ แห่งหนึ่ง...พี่มันพาผมมาร้านแพงจังวะ ทั้งตัวมีอยู่สองร้อยเองเนี่ย

ผมเดินไปข้างกันกับพี่เพลิงเพื่อตรงเข้าไปในร้าน หน้าผมนี่คงเลิ่กลั่กไปหมดเพราะกลัวไม่มีตังค์จ่าย แอบส่งสัญญาณให้คนข้างกายเจ้าตัวก็ไม่ได้หันมามองผมเลยสักนิดเพราะยังไม่วางสายโทรศัพท์

“ไม่ทราบว่าได้จองไว้รึเปล่าคะคุณลูกค้า”

จนกระทั่งเดินมาถึงหน้าร้านแล้วมีพนักงานออกมาต้อนรับนี่แหละผมถึงได้รีบเอ่ยบอกพี่มันเสียงเบา

“พี่...ผมมีแค่สองร้อยเอง-”

“จองไว้สองที่ครับ ชื่อพศิน”

“งั้นเชิญทางนี้เลยค่ะ”

มือใหญ่ดันหลังผมเบาๆ ให้เดินนำหน้าไปก่อน…คงต้องรอให้พี่เพลิงวางสายก่อนผมค่อยบอกอีกคนแล้วกัน...แต่นี่พี่เพลิงถึงขนาดโทรมาจองร้านเลยเหรอ อยากกินข้าวกับผมขนาดนั้นเชียว?

“กัลป์สั่งที่อยากกินได้เลยนะครับ”

พี่มันหันมาบอกผมเล็กน้อยก่อนจะกลับไปคุยโทรศัพท์ต่อ...ส่วนผมนี่สิ ยิ่งมองเมนูยิ่งสงสารเงินในกระเป๋า ถ้าเป็นร้านใต้หอป่านนี้ผมคงอิ่มพุ่งกางด้วยงบไม่เกินห้าสิบบาทแน่ๆ

ผมพลิกเมนูไปมาอยู่สักพักจนกระทั่งพี่เพลิงได้เวลากดวางสายลงซะที

“พี่เพลิง พี่พาผมมาร้านแพงไปอะทั้งตัวมีแค่สองร้อยเอง”

พอผมบอกออกไปแบบนั้นใบหน้าหล่อใสก็หลุดยิ้มให้กันทันที

“ไม่ต้องกังวลนะครับ อยากกินอะไรกัลป์สั่งได้เต็มที่เลยเดี๋ยวพี่จ่ายเอง”

“พี่จะเลี้ยงผมเหรอ?”

“ใช่ครับ สั่งที่อยากกินเถอะครับ”

คุณพระ...บุญหล่นใส่แล้วมั้ยล่ะกู โอ้โฮแต่ละเมนูแพงๆ ทั้งนั้น...พี่มันก็พูดมาขนาดนี้แล้วอะเนอะ ผมก็ขอสั่งไม่ยั้งเลยละกัน! หิวจนแทบจะกินควายได้ทั้งตัวอยู่แล้วเนี่ย

หลังจากพี่พนักงานมายืนรับออเดอร์ผมก็สั่งเต็มที่ไม่ยั้งเลยจริงๆ แต่ขนาดที่ผมคิดว่าสั่งเยอะพอแล้วพี่เพลิงยังสั่งเพิ่มไปอีกหลายเมนูเหมือนกับพาคนมาเลี้ยงโต๊ะจีนทั้งหมู่บ้าน ทั้งที่ความจริงมากันแค่สองคน

“…พี่ สั่งเยอะเกินไปแล้ว เราสองคนจะกินหมดเหรอ”

ผมว่าหลังจากพี่พนักงานเดินออกไปแล้ว

“ไม่เป็นไรครับ แค่กัลป์อิ่มก็พอ”

“…”

อะ สู่ช่วงสถานการณ์เดตแอร์อีกแล้วอย่างช่วยไม่ได้...อิหยังของพี่มันวะ หยอดกูปะเนี่ย

“ยังเจ็บอยู่มั้ยครับ”

แทบสำลักน้ำลาย จู่ๆ ถามอะไรวะ

“อะแฮ่มๆ นิดหน่อยครับ”

“ช่วงตัวล่ะครับ ยังปวดอยู่มั้ย” ยัง...ยังไม่จบเรื่องนี้อีก

“ดีขึ้นเยอะแล้วครับ”

“มีไข้ขึ้นมั้ยครับ”

“ก็ไม่นะครับ”

อยากซ้ำมั้ยครับ

“ดีขึ้นเยอะ-เฮ้ย พี่มึงถามอะไรเนี่ย!”

ซ้ำบ้าซ้ำบออะไรล่ะ! เห็นพี่มันกระตุกยิ้มแบบนั้นแล้วผมยิ่งโคตรหมั่นไส้ รีบก้มหน้าไถ่โทรศัพท์เล่นตัดตัวเองออกจากการสนทนากับคนตรงหน้าทันที

จนกระทั่งอาหารทั้งหมดมาเสิร์ฟ ความหิวโหยที่สั่งสมมานานก็ทำให้ผมหลงลืมสิ้นทุกอย่างรีบโซ้ยของกินตรงหน้าอย่างเอร็ดอร่อย ส่วนพี่เพลิงก็ค่อยๆ กินอย่างใจเย็นด้วยท่าทางสมกับเป็นผู้ดี แถมยังเอาแต่ยิ้มๆ หุบๆ พร้อมตักนู้นนี้ให้ผมอยู่นั่นแหละ…สงสัยเรียนหนักไปหน่อยล่ะมั้ง

จนกระทั่งท้องเริ่มอิ่ม สปีดในการกินของผมจึงค่อยๆ ลดลงอย่างช้าๆ ...ผมค่อยๆ แอบเหลือบตามองคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามอยู่พักใหญ่

เอาจริงผมก็ไม่ได้โง่ขนาดนั้นอะที่จะไม่รู้ว่าการพามากินข้าวแบบนี้มันคงไม่ใช่แค่คนคิดอย่างพี่น้องธรรมดา แต่ผมแค่ไม่เข้าใจเท่านั้นเองว่าคนที่มันเผลอได้กันแค่คืนเดียวต้องถึงขนาดมาสปาร์กกันขนาดนี้เลยเหรอวะ

ผมไม่ได้เหยียดหรือรับไม่ได้กับคนที่ชอบเพศเดียวกันนะ...แต่ผมเพิ่งอกหักมาอะ เอาจริงๆ ปะสำหรับผมคงเข็ดไปอีกนานที่จะเปิดรับใครเข้ามาอีก แถมพี่มันยังหล่อมากขนาดนี้ด้วยทำไมผมจะไม่รู้ว่าผู้หญิงต้องเข้าหามากขนาดไหน

และที่สำคัญผมไม่เคยชอบผู้ชายมากก่อนเลยนี่ดิ ถ้าสุดท้ายมันพังก็จะทำให้เรามองหน้ากันไม่ติดไปเลยนะ

พอคิดไปคิดมาร้อยตลบอยู่ในหัวผมเลยค่อยๆ ตัดสินใจเอ่ยบอกกับอีกคนไปตรงๆ

“พี่เพลิง…ผมขอพูดตรงๆ เลยนะพี่”

“ครับ?” คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันน้อยๆ อย่างรอฟัง

“ผมเป็นผัวอะ เป็นรุก เพราะงั้นพี่อย่าพยายามมาตื๊อกูเลยนะ ผมก็เป็นของผมแบบเนี่ยอะไม่มีอะไรน่าสนใจหรอก”

ผมบอกด้วยสีหน้าจริงจังมากกว่าครั้งไหนๆ ยังไงพี่เพลิงก็เป็นคนที่ดีและอ่อนโยนคนหนึ่ง ดูดิ…ขนาดแค่พลาดมีอะไรกับผมยังดูแลดีขนาดนั้นเลยมันต้องเป็นคนดีขนาดไหนอะคนเรา ผมก็ไม่อยากให้เข้าหน้ากันไม่ติดอะเป็นพี่น้องกันก็ดีอยู่แล้ว

...แต่เหมือนฝ่ายตรงข้ามจะไม่ได้พยายามเข้าใจอะไรกับผมเลย พี่เพลิงมันยกมือขึ้นมานั่งเท้าคาง ดวงตาคมจับจ้องมาที่ผมตาเป็นประกาย รอยยิ้มหล่อร้ายถูกจุดขึ้นบนใบหน้าดูดีก่อนที่พี่มันจะเอ่ยประโยคที่ทำให้เส้นประสาทผมต้องเต้นตุ้บๆ

เป็นผัวแล้วไง...สุดท้ายกัลป์ก็เป็นเมียพี่อยู่ดี :)

“ไอ้พี่เพลิง!”

มันจะจริงจังเลยไม่ได้ใช่มั้ย! แล้วนี่อะไรไม่มีการหักหน้ากูสักนิดเลยเหรอว่ากูคิดไปเอง ไม่ได้ตื๊อเลยไรงี้? อยากจะเอาตีนก่ายหน้า...นี่ตอนกูเมาต้องลีลาเด็ดขนาดไหนถึงไปเผลอทำให้พี่มันติดใจรึเปล่าวะ!?

 

 

 

 

“พรุ่งนี้เย็นพี่ว่าง ขอมากินข้าวด้วยนะครับ”

“ใครอนุญาต”

“พี่เต็มใจครับ”

“อะไรของพี่เนี่ย”

ยิ่งคุยยิ่งไมเกรนจะขึ้น พี่เพลิงเหมือนพูดเองเออเอง พอผมแย้งหน่อยก็แค่ยิ้มหล่อโลกละลายทำหูทวนลมมาให้เพียงเท่านั้น...เหอะ ทำเป็นหูทวนลมไปเถอะ โดนไอ้กัลป์หักอกเข้าแล้วจะหนาว!

“ดึกแล้ว ขึ้นหอเถอะครับ”

“รู้แล้ว! ใครอยากอยู่กับพี่กัน”

“…ฝันดีครับ”

เอ้า…จู่ๆ ก็เปลี่ยนอารมณ์มาซะหวานซึ้งเฉยเลยปรับอารมณ์ตามไม่ทันเลยจ้าพ่อคุณ

“แต่ผมไม่บอกพี่กลับหรอกนะ รีบๆ กลับไปได้แล้ว”

“ไม่เป็นไรครับ แค่นี้พี่ก็ฝันดีแล้ว”

“โว้ะ! เพ้อเจ้อ”

ผมรีบหันหลังเดินเข้าตัวตึกไปทันทีอย่างหงุดหงิด ในใจอยากจะหนีไอ้พี่เพลิงไปให้ไกลเท่าทีจะทำได้ แบบอย่าได้มาตามหลอกหลอนกันอีกเลยเถอะ!

 

 

 

 

--------------------------------

พี่เพลิงชอบแกล้งน้องงง55555 ส่วนน้องก็ยุง่ายมาก นิดๆ หน่อยๆ ก็ขึ้นไปหมด

ปาความแสบของยัยกัลป์มาให้ทุกคนได้ชมกันเต็มๆ ค่ะ5555 ทุกคนช่วยเป็นกำลังใจให้วิถีคนอยากเป็นผัวของน้องด้วยนะค้าา (⌒▽⌒)

ดูแลสุขภาพกันด้วยนะคะ!

 

twitter : @Themoonthere

ขอให้มีความสุขกับการอ่านนะคะ♥

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 885 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

467 ความคิดเห็น

  1. #466 ketsunee-2003 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2564 / 21:30
    เขินไปหทดะกนส้ก
    #466
    0
  2. #348 Saltan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 เมษายน 2564 / 16:59
    เชียร์พี่หมอเพลิงสุดใจค่ะ
    #348
    0
  3. #256 Y'kuljira (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มีนาคม 2564 / 21:27
    น้องอยากได้คนสปอยด์ เดี๋ยวพี่เขาก็เปย์ไม่ต้องไปอิจฉาดาวศุกร์หลอก
    ปล. ตรงคำว่าลานจอดรถผิดนะคะ
    #256
    0
  4. #82 แรมโรย (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มกราคม 2564 / 22:41
    สรุปน้องศุกร์จะเป็นลูกหมาหรือลูกแมวกันแน่ฮะกัลป์5555
    #82
    0
  5. #52 เกาเหลาหิวข้าว (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มกราคม 2564 / 17:19
    ฮรุกกกกกกกกกกก
    #52
    0
  6. #49 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มกราคม 2564 / 20:56
    55555 อิพี่เพลิง มึนเข้าไว้
    #49
    0
  7. #47 b_bbexam (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มกราคม 2564 / 18:03
    คุณหมออ่อนโยนจังคะ นุเขิน;-;
    #47
    0
  8. #37 ปากกาสีเงิน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2564 / 04:25
    พี่หมอสายรุกปะทะเด็กซึน น้องกัลป์ไม่ยอง่ายไปแน่เลย เอาใจช่วยพี่หมอ
    #37
    0
  9. #36 pullpens (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มกราคม 2564 / 15:15
    แหมคุณหมอรุกแรงจังเลยนะคะ แต่จัดมาอีกคะชอบม๊ากกกกก555555
    #36
    0
  10. #35 AMYOU (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มกราคม 2564 / 12:40
    รอพี่เพลิงปราบเด็กแสบ
    #35
    0
  11. #34 เจ้าหมีขาว (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มกราคม 2564 / 12:39
    พี่เพลิง : ซ้ำมั้ยครับ
    me : ซ้ำค่าาาาาาา เอาอีก5555555555555555555555555555555555555555
    #34
    0
  12. #32 JumJim_1994 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มกราคม 2564 / 10:08
    เอาใจช่วยพี่เพลิงให้ปราบน้องกัลป์คนแสบให้อยู่นะ
    #32
    0
  13. #31 Budsaya_mai (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มกราคม 2564 / 08:15
    พี่เพลิงจะปราบกัลป์คนแสบอยู่ไหมนะ
    #31
    0