หมอเพลิงแฟนกัลป์ (end)

ตอนที่ 17 : Chapter 16 || บอกเขาไปว่ามีเมียแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,438
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 794 ครั้ง
    4 เม.ย. 64

 

#16

บอกเขาไปว่ามีเมียแล้ว

 

 

 

“เชี่ย...โดนหนักจริงว่ะ มึงโอเคนะไอ้กัลป์”

“ชิล แต่บอกเลยว่ากูเจ็บน้อยกว่าไอ้เวรนั้นเยอะมึง”

“ห้าวตีนเอาเรื่องวะเพื่อนกู ดีแล้วที่มึงไม่เป็นอะไรมาก”

“ขอบใจมากไอ้น้อง”

ผมหยุดเรียนไปเลยสองวันเต็มๆ เพื่อให้สภาพแผลบนใบหน้ามันดีขึ้นมาหน่อย ส่วนรอยช้ำในร่มผ้าก็ดีขึ้นมากอยู่เหมือนกัน มีหมอส่วนตัวดูแลอะนะอิอิ

เดินเข้ามาในห้องเรียนก็พบกับเพื่อนแก๊งเดิมที่ดูจากสีหน้าแล้วก็ตกใจปนเป็นห่วงอยู่พอสมควร มันรู้ว่าผมไปมีเรื่องมาเพราะผมไลน์ไปบอกตั้งแต่วันแรกแล้ว ผมใส่แมสก์ปกปิดเรียบร้อย แต่ถอดแค่แป๊บเดียวให้พวกมันดูเฉยๆ

“ไอ้ศุกร์ เมื่อคืนกูฟังเพลงใหม่ที่มึงลง กูชอบเวอร์ชันของมึงม้ากกก”

“ฮะๆ จริงเหรอ กูดีใจเลย”

เข้าสู่ช่วงเม้าท์มอยก่อนอาจารย์จะเข้าสอน เมื่อคืนผมนี่นอนฟังเพลงดาวศุกร์มันวนไป เสียงเพราะรื่นหูสุดๆ บอกเลยว่ามันเกิดมาพร้อมพรสวรรค์ด้านนี้จริงๆ จะเล่นดนตรีหรือร้องเพลงมันก็ทำออกมาได้ดีโคตรๆ

“ดีใจได้น่ารักจริงๆ มึงนี่”

ผมดึงหัวมันมาฟัดให้หายมันเขี้ยว ไอ้ตัวน่ารักมันก็ไม่มีขัดขืนใดๆ ยอมให้ผมจัดการแต่โดยดี...นึกถึงตอนแรกเลยที่ผมเป็นเพื่อนกับมัน ขอบอกว่าสำหรับไอ้ศุกร์แล้ว กูๆ มึงๆ อะไรนี่ไม่มีหร้อก มีแต่เรากับนาย ในขณะที่มันก็บอกให้ผมพูดกูมึงกับมันได้เลย มันไม่ถืออะไร ก็เลยกลายเป็นผมพูดกูมึงกับมันในขณะที่มันพูดสุภาพสัดๆ กับผม จนกระทั่งวันหนึ่งผมทนความแตกต่างนั่นไม่ไหว ต้องจับเข่าถึงขั้นกราบไหว้ให้มันพูดกูมึงกับผมเถอะ ยิ่งคุยก็เหมือนหมาคุยกับเทวดาอะจริงง

สุดท้ายมันก็ยอมนะ แต่ก็พูดกับแค่ผมนี่แหละ กับคนอื่นมันก็ยังใช้เราอยู่ ถึงแรกๆ จะมีหลงๆ ลืมๆ อย่างคนไม่ชินบ้างก็เถอะ

“เออ กูได้ข่าวว่าพวกรุ่นพี่เรามาขอให้มึงไปร้องเพลงให้วันจัดกิจกรรมปะ”

มหาลัยก็มักจะสรรหาจัดงานกิจกรรมต่างๆ มาตลอด อย่างงานนี้ก็เป็นแนวๆ ตลาดนัดในมอ ซุ่มงานต่างๆ ให้ร่วมเล่นเกมได้ เปิดหมวกร้องเพลงหาเงินบริจาคให้กับมูลนิธิอะไรทำนองนี้

“อื้อใช่ แต่ว่าพี่ไฟไม่ให้น่ะ แต่มอบเงินบริจาคแทน พวกพี่ๆ เขาเลยยอม”

“เขาก็หวงของเขาอะเนอะ”

แซวแค่นี้ก็หน้าแดงแจ๋เลยวุ้ย ไม่แปลกเลยจริงๆ ที่ผมเห็นรอยแดงเป็นจ้ำแถวคอมันไม่ซ้ำที่กันตลอดขนาดนั้น มันคงไปทำตัวน่ารักๆ ใส่ผัวมันจนโดนจับฟัดทั้งวันแหง๋ๆ

“ไอ้ศุกร์...คือกูมีเรื่องจะถามอีกอย่าง”

“อะไรเหรอ”

“พ่อพี่เพลิงพี่ไฟเขาดุมากมั้ยวะ”

นี่ผมจริงจังมากเลยนะ แค่ตอนนั้นที่ได้เจอแป๊บๆ ผมยังเกร็งเลยอะ ไม่รู้ว่าเขาจะรับผมได้รึเปล่า

“คุณพ่อเหรอ ไม่เลยนะ ถึงแม้ภายนอกจะดูดุๆ บ้างแต่จริงๆ แล้วคุณพ่อใจดีมากเลย...แต่ตอนแรกกูก็กลัวเขามากเหมือนกัน นานเลยกว่าจะหายเกร็ง”

“อย่างงั้นอ้อ เฮ้อออ ค่อยเบาใจขึ้นหน่อย”

“ดีจัง งั้นต่อจากนี้เวลากูเข้าไปที่บ้านคุณพ่อคุณแม่ก็ไม่ต้องเหงาแล้วสิ เพราะมีมึงไปด้วย”

เชี่ย...พูดล่ะเขินแปลกๆ ว่ะ แต่มันก็จริงอย่างที่ไอ้ลูกแมวมันพูด

“ฝากตัวด้วยจ้าา”

“ฮะ ได้เลย!”

เห็นมันยิ้มกว้างออกมาขนาดนี้ผมก็อดที่จะยิ้มตามไม่ได้...ดีใจที่มันมักจะเข้มแข็งจนผ่านเรื่องราวร้ายๆ ไปได้เสมอ ไม่ได้สูญเสียตัวตนไปเลยสักครั้ง

 

 

 

 

 

 

 

“กูก็ว่ามันรีบเก็บของอะไรนัก อ้ออ...น้องมารับนี่เอง”

นั่นไง มาถึงก็โดนเลยหนึ่งดอก พี่ซันนี่ไม่มีแผ่วเลยจริงๆ

“หวัดดีครับ”

ผมยกมือไว้ทั้งพี่ซันทั้งพี่เพลิง ดีนะที่วันนี้เพื่อนหมอคนอื่นๆ เขาไม่ได้มาด้วย ไม่งั้นคนคงมองทั้งโรงพยาบาลแน่ๆ

“รอนานมั้ยครับ”

“เพิ่งมาถึงเอง”

คนตัวสูงกว่าเดินมาจับมือกันไว้ สายตานี่อบอุ่นจนผมยังใจสั่นเลยทั้งๆ ที่ได้รับมันมาตลอด...แต่สิ่งที่ทำให้ผมตากระตุกน้อยๆ ก็คงเป็นบรรดาสาวๆ ที่อยู่รอบตัวนี่แหละ

เบาค่ะเธอเบา! มองขนาดนี้พี่หมอฉันพรุนกันพอดี

“กูไปเดตกับน้องก่อน เจอกันไอ้พวกไม่มีเมีย”

“สัด ฮ่าๆ”

ผมกับพี่ซันถึงกับหลุดขำออกมา โคตรขิงอะ เรื่องแบบนี้มันต้องเอามาเกทับกันด้วยเหรอวะคนเรา…หลังจากนั้นเราก็แยกย้ายกันไป

ผมขึ้นมานั่งบนออดี้ที่นั่งประจำ ยังไม่ทันได้ทำอะไรใบหน้าก็ถูกรั้งไปรับจูบอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว ทั้งโดนจุ๊บ ทั้งโดนหอมแก้มจนเริ่มมึนไปหมดพี่เพลิงถึงได้ผละออกจากกันเล็กน้อย

“คิดถึงครับ”

“อื้อ ผมก็คิดถึง”

จุ๊บ

ผมจูบปากอีกคนเร็วๆ เพราะคิดถึงเหมือนกัน...เมื่อก่อนผมก็ใช้ชีวิตตัวคนเดียวสบายมากนะ ไม่ได้คิดอะไรให้มากมาย แต่เดี๋ยวนี้อะดิ ไม่ได้เลย นิดๆ หน่อยๆ เป็นคิดถึงคนตรงหน้าตลอด ถ้าไม่ได้เห็นหน้าแค่ได้ไลน์หาก็ยังดี

โคตรจะโดนพิษรักเล่นงาน...

“วันนี้เหนื่อยมั้ยครับ”

ผมยกมือขึ้นสางผมสีดำสนิทเล่นแผ่วเบาไปพลางๆ มองกี่ทีๆ พี่เพลิงมันก็หล่อจังเลยวุ่ย หล่อวัวตายควายล้ม ยิ้มทีหัวใจผมแทบละลายกลายเป็นไอศกรีมโดนแดด

“ไม่ค่อยครับ ขอบคุณนะที่เป็นห่วง...พี่จะพาไปกินข้าวนะครับ หิวรึยัง”

“นิดหน่อย ว่าแต่กินไรเหรอพี่”

“พี่จองร้านอาหารร้านเดียวกับที่พากัลป์ไปกินครั้งแรกไว้ครับ จำได้มั้ย”

“อ้ออ จำได้ๆ ที่ผมโดนพี่บังคับไปอะนะ”

ผมว่าขำๆ จำได้ขึ้นใจเลย ก็ร้านที่ผมมีแค่สองร้อยติดตัวอะ

“ก็ชอบนี่ครับ”

“พี่มึงแม่งคลั่งรักวะ อยากรู้เลยเนี่ยว่าสรุปพี่ชอบผมตอนไหน”

“รีบๆ ขอเป็นแฟนสิครับ”

“บอกใบ้ๆ หน่อยก็ไม่ได้อ้อ คนมันอยากรู้อะ”

อยากรู้จริงนะไม่ได้ล้อเล่น แต่จะให้ขอเป็นแฟนเลยมันก็ยังไม่ได้อะ ผมยังจีบพี่เพลิงไม่หนำใจดีเลย

“ชอบก่อนที่จะเจอกันวันนั้นแล้วครับ”

“เฮ้ยย จริงปะ! แล้วทำไมถึงชอบอะ”

ผมตาโตเท่าไข่ห่าน ปากค้างจนแมลงวันจะเข้าไปไข่ได้อยู่แล้ว

“ไว้ติดตามชมตอนต่อไปนะครับ”

อ้าว เหวอเลยกู

พี่เพลิงยิ้มสวยๆ ให้กันอีกครั้งหนึ่งก่อนจะเอื้อมมือมาคาดเข็มขัดนิรภัยให้ผม โหยยย อยากรู้อ่าา

ไม่นานก็มาถึงร้านอาหารที่ว่า มารอบนี้พี่เพลิงไม่ได้เดินคุยโทรศัพท์เข้าร้านเหมือนอย่างครั้งก่อน แต่จับมือผมไว้ตลอดแทน...แม่! ไอ้กัลป์จะหัวใจวายแล้วนะ มันยุบยิบไม่เลิกเลยเนี่ย!

พูดถึงแม่ก็คิดถึงสุดใจ พ่อด้วยอีกคน แต่ช่วงนี้ผมงดกลับบ้านยาวๆ เพราะหน้าเต็มไปด้วยร่องรอยของนักรบขนาดนี้

“สั่งเต็มที่เลยนะครับ”

“ได้เลย!”

ได้ว่าที่สามีรวยนี่ถือเป็นลาภอันประเสริฐ ชาติที่แล้วผมอาจจะไปกู้ชาติบ้านเมืองมาก็เป็นได้

ส่วนเรื่องเฟื่องตอนนี้ก็ถูกตำรวจจับไปแล้วเป็นที่เรียบร้อย ไอ้เชนใส่ความเต็มที่เพราะโมโหที่อีกฝ่ายตัดหางปล่อยวัดทำไม่รู้ไม่ชี้ไปเลย เฟื่องเองก็ไม่คิดว่าเรื่องมันจะใหญ่ขนาดนี้เหมือนกัน แถมไม่คิดว่าไอ้เชนจะโง่ขนาดที่มาหาเรื่องผมถึงในมหาลัยแบบนี้ เลยทำให้เฟื่องโดนโทษผิดวินัยร้ายแรง ถูกไล่ออกจากมหาลัยเช่นกัน ก็นะ พยาบาลก็ต้องมีจรรยาบรรณ ไม่ใช่ความคิดด้านลบขนาดนี้ แถมพี่เพลิงยังบอกผมอีกว่าตำรวจไปหาถึงที่บ้านเฟื่องเลย พ่อแม่เขาถึงกับรับไม่ได้กับเรื่องราวที่ลูกสาวก่อไว้

ทำให้สรุปผมก็ไม่ต้องลงมืออะไร ต่างคนต่างก็ได้รับโทษกันไปแล้วเรียบร้อย

“พี่เพลิง พี่ก็กินบ้างเถอะ พี่ต้องใช้พลังงานสมองและร่างกายเยอะๆ ด้วย กินเข้าไปเยอะๆ เลย ไม่ต้องแกะให้ผมแล้ว”

“พี่ชอบเวลากัลป์กินนี่ครับ”

“แต่แบบนี้พี่อาจจะขาดสารอาหารตายได้เลยนะ!”

มัวแต่แกะกุ้ง ตักนู้นนั่นนี่ให้ผมจนจานผมไม่เคยว่างเลย ส่วนตัวเองก็มีกินบ้างแต่น้อยมาก ถ้าผมไม่ป้อนพี่มันบ้าง อาหารทั้งโต๊ะนี่ก็คงลงกระเพาะผมหมดเลยอะ

“โอเคครับ พี่กินแล้วนี่ไง”

มีการมายิ้มระรื่นอีก อย่ามาคลั่งรักผิดเวล่ำเวลาจะได้มั้ยฮึ

“ดี กินเยอะๆ ด้วย เอาจานกุ้งมาเดี๋ยวผมแกะให้เอง”

“จะดีเหรอครับ”

“ดีสุดๆ เลยต่างหาก!”

เปลี่ยนเข้าสู้ช่วงไอ้กัลป์เอาใจว่าที่ผัวบ้าง ผมแกะกุ้งตั้งจานส่งเข้าปากว่าที่หมอจนหมดจานไม่เหลือแม้แต่ตัวเดียว พออีกฝ่ายกินอิ่มก็นั่งจ้องหน้ากันไม่ละไปไหนเลย

เฮ้ออ เสน่ห์ฉันนี่มันแรงจริงๆ

“กัลป์ครับ”

“ครับ”

“เก็บของมาอยู่ด้วยกันเลยดีมั้ยครับ”

“เฮ้ยพี่ ใจเย็นน แฟนยังไม่ได้เป็นเลยปะ”

ที่จ้องกันหน้าจริงจังคือคิดเรื่องนี่อยู่นี่เองสินะ ไม่ทำให้ผิดหวังจริงๆ

“ซ้อมเข้าหอไงครับ”

“อันนั้นก็ยังไม่ได้แต่งโว้ยย”

“แต่สินสอดพี่พร้อมแล้วนะครับ”

เฮ้อออ กูเพลีย...ใครก็ได้เอาพี่มันไปเก็บสิ! คนนอกมาเห็นจะคิดว่าผมทำของใส่พี่มึงนะเว้ยย มาหลงอะไรกันขนาดนี้ก็ไม่รู้!

 

 

 

 

 

 

 

“พี่ๆ อันนี้ผมซื้อเองง”

“ให้พี่จ่ายดีกว่าครับ”

“ไม่เอาอะ ผมอยากซื้อให้มัดหมี่น้อยย”

กินข้าวเสร็จพี่เพลิงก็พาผมมาซื้อของใช้ให้กับมัดหมี่ต่อที่ห้างเพราะของหลายๆ อย่างเริ่มหมดแล้ว และที่ผมอารมณ์ดีขนาดนี้ก็เพราะพี่เพลิงจะพาไปรับมัดหมี่กลับบ้านน่ะสิ! ดีใจที่สุดในสามโลก เพราะผมโคตรจะคิดถึงไอ้ตัวน่ารักเลย

เรากำลังหยุดอยู่ที่ร้านขายของเกี่ยวกับสัตว์เลี้ยงกันอยู่ และผมกำลังทำการเหมาขนมแมวเลียไปให้มัดหมี่อยู่โดยมีคนตัวสูงข้างกายพยายามยัดเยียดบัตรเครดิตตัวเองมาให้ผมแทบทุกวินาที

แค่อยู่กับพี่มึงทุกวันนี้เงินในบัญชีผมก็แทบจะไม่ลดแล้วโว้ยย!

“หม่าม้าใจดีขนาดนี้มัดหมี่รักตายเลย”

“แน่นอน! ลูกต้องรักผมมากกว่า ถึงพี่จะมาก่อนก็เถอะ!”

“ใครบอกครับ กัลป์ต่างหากที่มาก่อน”

“หืมม?”

“พี่ช่วยถือนะ”

“อ้าวพี่! เปลี่ยนเรื่องเฉยเลยแบบนี้ก็ได้เหรอ”

ทำไมเดี๋ยวนี้ชอบทำตัวมีปริศนาจังวะ ที่บอกว่าผมมาก่อนคือยังไงอะ งงไปหมดเลยเด้

“รีบๆ ขอเป็นแฟนสิครับ”

ร้ายลึกของจริงงง ไอ้ที่ชอบหาเรื่องมาแกล้งทิ้งปมไว้ให้ผมอยากรู้คืออยากให้ผมขอตัวเองเป็นแฟนเร็วๆ งี้ดิ? อยากเปลี่ยนสถานะขนาดนั้นเลยเหรอพ่อคุณ แค่นี้ก็ไม่ได้ต่างจากแฟนเลยปะ ทั้งจับมือ ทั้งกอดทั้งหอม แถมใช้ปา- แค่กๆ!

หลังเลือกซื้อของที่ต้องการจนครบหมดแล้วเราก็เดินออกมาจากร้าน ผมจับมือพาพี่เพลิงไปทางร้านไอศกรีมต่อเพราะอยากกินสุดๆ แต่ตอนที่กำลังยืนสั่งอยู่นั้นสายตาผมก็เหลือบมองไปเห็นใครบางคนอยู่ไกลๆ

แม้จะไม่ชัดมากแต่ผมก็มั่นใจว่าจำไม่ผิดแน่ๆ และผมจะไม่ตกใจเลยถ้ามันมาคนเดียวไม่ใช่เดินคู่ไปกับใครบางคนแบบนั้น

ไอ้ต้นรักมันมากับพี่ขุนได้ไงวะ!

ไม่รู้ว่าสองคนนั้นไปสนิทกันตอนไหน แต่ด้วยสัญชาตญาณในฐานะคนมีความรักแล้วผมว่ามีซัมติงแน่นอน!

“รับเป็นรสชาติอะไรดีคะคุณลูกค้า”

“เอ่อ...เอาช็อกโกแลตแล้วกันครับ”

ผมหันไปตอบพนักงานแค่แป๊บเดียว แต่หันกลับไปทางสองคนนั้นก็หายไปซะแล้ว...เอาแล้วไง ต่อไปนี้ตำแหน่งกัปตันเรืออย่างผมคงต้องเริ่มออกแล่นเรือซะแล้วแหละ

“มองจนตาจะเหล่แล้วครับ”

ผมหันกลับมามองคนข้างกายก็เห็นอีกฝ่ายขำกันเบาๆ

“พี่เพลิง พี่เห็นแบบผมปะ”

“เห็นครับ”

“พี่เองก็คิดเหมือนผมใช่มะๆ”

“คิดว่าเมียตัวเองน่ารักน่ะเหรอครับ”

“โว๊ะ ใช่เวลามาหยอดมั้ยพ่อคุณ!”

หมดกันอารมณ์อยากเสือก พอกันแค่นี้เพราะไปต่อไม่ไหวจริงๆ หมดแรงจะต่อสู้กับไอ้เจ้าพ่อนักรัก

 

 

 

 

 

Plerng Part

 

“มัดหมี่~~ คิดถึงหม่าม้ามั้ยคะ”

“เมี๊ยวว”

“โอ๊ยฮื่อออ เจ้าก้อนมันน่ารักจังโว้ยยย แบบนี้ต้องโดนฟัด นี่แหนะๆๆ”

ผมยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายสตอรี่ไอจีคลิปกัลป์กำลังจับมัดหมี่หอมไม่หยุดเป็นอะไรที่น่ารักมาก ลูกสาวตัวน้อยก็เหมือนจะคิดถึงแม่ของเขามากเหมือนกันถึงได้คอยคลอเคลียไม่ห่างแบบนั้น

ผมพาน้องมารับมัดหมี่ที่บ้านผม ผิดหวังเล็กน้อยที่พ่อกับแม่ออกไปงานเลี้ยงข้างนอกพอดีเลยทำให้คลาดกับว่าที่สะใภ้คนโตไปซะก่อน แต่ไม่เป็นไรเพราะโอกาสหน้ายังมีอีกเยอะ

“เฮ้ยพี่ ตกใจหมด!”

ผมหลุดขำเบาๆ ตอนที่ยกร่างบางกับแมวในอ้อมกอดมานั่งอยู่กลางหว่างขา ยกมือขึ้นลูบหัวลูกสาวตัวน้อยด้วยความคิดถึง ส่วนมืออีกข้างก็กอดเอวคนเป็นหม่าม้าเอาไว้

“ง่วงแล้วเหรอคะ”

ผมถามเพราะเห็นตากลมๆ กำลังปรือปรอยได้ที่ ตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว กว่าผมจะพากัลป์ไปทานข้าวและก็ซื้อของต่อก็ใช้เวลาพอสมควร

แล้วพอมองไปทางคนที่อุ้มมัดหมี่อยู่ผมก็หลุดยิ้มเอ็นดูออกมา…มีคนหงอยเพราะลูกสาวจะหลับหนีกันไปอีกแล้ว

“เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ได้เล่นด้วยกันทั้งวันแล้วครับ”

“ยังอยากเล่นกับลูกอีกหน่อยอะพี่เพลิง”

หัวใจผมเต้นแกว่งไปหลายจังหวะ ตอนที่น้องพูดกับว่าลูกออกมา...พอกัลป์ยอมรับเป็นแม่มัดหมี่เข้าจริงๆ ใจผมก็ไม่ไหวอยู่เหมือนกัน

“แต่พรุ่งนี้ก็ได้เนอะ นอนนะคนเก่ง เดี๋ยวหม่าม้าโอ๋ๆ”

ไม่ไหววะ...โคตรจะน่ารักเลย

“กลับห้องเรากันครับ”

 

 

 

 

 

ผมเลื่อนหน้าเจอไอแพดเพื่ออ่านเลกเชอร์หน้าถัดไป จริงๆ เนื้อหาพวกนี้ผมอ่านหลายรอบจนจำได้ขึ้นใจหมดแล้ว เพียงแค่อ่านรอเวลาให้กัลป์กลับเข้ามาในห้องเท่านั้นเอง

ตัวแสบกำลังคุยโทรศัพท์กับแม่ตัวเองเสียงหวานอยู่เลย...

และเพราะว่าไม่ได้ปิดประตูห้องนอนเอาไว้ บทสนทนาทั้งหมดผมเลยพลอยได้ยินไปด้วย

“งั้นแม่ไปนอนเถอะ ดึกแล้วด้วย...คร้าบบ หนูรักแม่ที่สุดในโลกเลยคร้าบ ฝากบอกคุณพ่อสุดหล่อด้วยล่ะ เดี๋ยวมาน้อยใจหนูอีก”

แล้วผมก็ต้องเผลอยิ้มออกมาทุกครั้งตอนที่กัลป์แทนตัวเองว่า ‘หนู’ เวลาคุยกับพ่อแม่

โคตรจะน่ารัก

เจ้าของร่างหอมๆ ที่ยิ่งหลังจากอาบน้ำเสร็จก็ยิ่งหอมเข้าไปใหญ่ เดินกลับเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าอารมณ์ดีสุดๆ เพราะได้คุยกับแม่ก่อนนอน

เพียงแค่ได้สบตาผมเท่านั้นแหละเจ้าตัวก็พุ่งเข้ามาหาผมอย่างรวดเร็ว ดึงคอผมไปกอดไว้แน่นแล้วฟัดไม่หยุดเลย

“ฮะๆ เป็นอะไรครับ”

“มันเขี้ยววะๆ”

ไม่รู้ว่าน้องมันเขี้ยวอะไรถึงได้ฟัดหัวกันไม่หยุดเลย อาจจะเป็นเพราะเก็บกดมาจากที่ไม่ได้ฟัดมัดหมี่ล่ะมั้ง แต่ใจผมก็โคตรจะยินยอม ออกจะดีใจมากๆ ด้วยซ้ำที่เดี๋ยวนี้ไม่ใช่แค่ผมพยายามถูกเนื้อต้องตัวเขาฝ่ายเดียว แต่กัลป์ก็เป็นกับผมด้วยเช่นกัน

อะไรก็ดีไปหมดเลย ตั้งแต่น้องบอกชอบกัน

นึกว่าฝันไป...

“จะอ่านหนังสือต่อมั้ยพี่”

หลังฟัดกันจนหนำใจแล้วกัลป์ก็ดึงหัวผมไปซบอกตัวเองเอาไว้ ผมถึงกับขำเบาๆ เพราะท่าทางเจ้าตัวเหมือนกับเสี่ยเลี้ยงเด็ก...แมนจริงไม่มีใครเกินหรอก เมียผมเนี่ย

“ไม่แล้วครับ”

“โอเค งั้นจะนอนเลยปะ”

“ยังครับ”

“แล้วจะทำไรอะ”

ตั้งแต่มีกัลป์มานอนด้วยกันแบบนี้ตลอดสามคืนที่ผ่านมาผมก็ติดการมีร่างเล็กๆ ให้นอนกอด ร่างกายต่อต้านที่จะนอนคนเดียวอีกต่อไป

“ฟัดหนูคืนไงครับ”

“เฮ้ยย แค่นี้ต้องเอาคืนด้วยเหรอ ผูกใจเจ็บนะเรา”

ผมพลิกตัวนอนหงายแล้วให้ร่างบางนอนทับกันบนตัว จับแก้มขาวนั่นไว้ด้วยทั้งสองมือแล้วกดริมฝีปากแนบสัมผัสลึกซึ้ง

ผมติดจูบจากกัลป์...มันดีไปหมดเลยจริงๆ

“อื้ออ”

“เปิดปากหน่อยครับ”

ยิ่งได้ลิ้มรส ก็ยากที่จะผละออก ผมส่งลิ้นเข้าไปเล็มเลียทั่วโพรงปากหวาน เกี่ยวพัวพันลิ้นเล็กหยอกล้อจนได้ยินเสียงร้องดังอื้ออึง กัลป์ไม่ได้ยอมโดนผมบดเบียดสัมผัสอยู่เพียงฝ่ายเดียว เพราะน้องมักจะเอาคืนผมเสมอจนเราปากบวมเจ่อไม่ต่างกัน...

ผมผละใบหน้าออกมาก่อนจะกดจูบลงไปบนริมฝีปากบางอีกเป็นครั้งสุดท้ายแรงๆ จนเกิดเสียงดังจ๊วบ

“แฮ่ก เกือบขาดใจตายแหนะ”

“ดีมั้ยครับ”

คนที่นอนเอาคางเท้าอกผมไว้หน้าขึ้นสีเล็กน้อย ปากบางเม้มน้อยๆ ก่อนจะตอบคำถามที่ทำให้ผมยิ้มกว้าง

“ดีเกินไป”

ผมใช้นิ้วโป้งสางผมนุ่มลื่นข้างใบหูเล็กไปมา พลางกวาดสายตาไปทั่วใบหน้าที่คนอื่นมองว่าหล่อแต่สำหรับผมมันโคตรจะน่ารัก เคลื่อนนิ้วไปตามรอยช้ำที่ยังชัดเจนด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป

“ยังเจ็บอยู่มากมั้ยครับ”

“ไม่แล้ว แค่นี้เอง จิ๊บๆ”

ผมโกรธจนแทบฆ่ามันให้ตายเลยด้วยซ้ำที่ไอ้เวรนั่นมันกล้าแตะต้องหัวใจของผม ผมไม่ได้ใจดีขนาดปล่อยให้มันไปใช้ชีวิตอยู่ในคุกอย่างสบายๆ หรอก เพราะระหว่างนี้ก่อนมันจะโดนตัดสินโทษจากศาลมันจะต้องเจอกับนรกแน่นอน

ทุกๆ อย่างที่จะทำให้มันไม่อยากที่จะออกมาจากคุกอีกเลย

มันคือทางเลือกที่ผมหยิบยื่นให้มันอย่างเบาที่สุดแล้ว ถ้าเป็นเมื่อก่อนไฟมันคงไม่เอาไว้เหมือนกัน...แต่เพราะเรามีคนที่รักล่ะมั้ง ถึงได้มีความเป็นคนขึ้นมาบ้าง

“หายเร็วๆ นะครับ คนเก่ง”

จูบลงแผ่วเบาตามรอยช้ำทั่วหน้าขาว ปวดใจอยู่มากเพราะหน้าของกัลป์ไม่ควรมีรอยพวกนี้อยู่เลยสักนิดเดียว

“พี่เพลิง”

“ว่าไงครับ”

ผมมองเจ้าของดวงตาเรียวสวยที่ยกแขนขึ้นมารองคางไว้

“รออีกไม่นานหรอก เพราะผมก็อยากเป็นแฟนกับพี่จะแย่แล้วเหมือนกัน”

“…”

มีใครเคยบอกรึเปล่าว่าบางทีคนเราก็โดนกระทำการบางอย่างเพราะความน่ารักของตัวเองล้วนๆ

อยากบอกกัลป์ว่า...น่ารักฉิบหายเลยครับ

“ไอ้พี่เพลิง! พูดแค่นี้ถึงกับใช้ลูกชายทิ่มท้องกันเลยเหรอ!”

"Honey, you turns me on.”

“…ฮื่อออ เมื่อยปากอีกแล้วกูTT”

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไอ้กัลป์ มึงเอาหัวข้อนี้ไปทำนะ”

“เออได้ๆ”

“เค เริ่มทำกันเลยแล้วกัน จะได้ไม่เลิกดึกมาก”

“รับทราบบบบ”

วันนี้หลังเลิกเรียนแล้วพวกผมก็ไม่ได้แยกย้ายกันกลับไปใช้ชีวิตแม้แต่อย่างใด เพราะเราต้องมานั่งทำรายงานกลุ่มที่อาจารย์สั่งด้วยกันให้เสร็จก่อนนั่นเอง

ช่วงนี้ทั้งงานเดี๋ยวและงานกลุ่มรุมล้อมมาก เพราะใกล้ช่วงสอบไฟนอลเต็มที บางงานก็เป็นงานที่อาจารย์สั่งไว้ตั้งแต่ต้นเทอมแล้ว และกำหนดส่งเป็นตอนใกล้สอบ บางคนที่ปล่อยชิลก็ต้องมาชดใช้กรรมก็ตอนนี้แหละ ส่วนของผมก็ดีหน่อยที่โดนดาวศุกร์ลูกรักลากไปทำด้วยตลอดเลยไม่ต้องดินพอกหางหมูเหมือนเพื่อนคนอื่นๆ

“หิวมั้ยไอ้ศุกร์”

“ไม่เท่าไหร่ มึงอะหิวมั้ย”

“กูก็ยังไหวอยู่เหมือนกัน”

“อื้อ งั้นเสร็จแล้วค่อยไปกินทีเดียวเนอะ”

“จ้าา”

พวกเรายกก๊วนมาทำกันที่หอสมุดกลาง ถ้าเป็นช่วงนี้ก็ยังพอมีที่ให้นั่งว่างอยู่หรอก แต่ถ้าเป็นช่วงสอบเมื่อไหร่ล่ะก็ โห้อย่าให้พูด นั่งพื้นได้ก็นั่งแล้ว

เราต่างคนต่างทำงานที่ได้รับมอบหมายมา ใครสงสัยอะไรก็ถามหรือปรึกษากันไป...ผมเหลือบสายตาไปทางโทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างกายเป็นระยะ รอข้อความจากใครบางคนอยู่

คิดถึงว่ะ

ถึงก่อนหน้านี้จะตัวติดกันตลอดเวลา แต่พอได้ห่างกันไปหรือผมกลับบ้านไปหาพ่อกับแม่ ความคิดถึงมันก็พุ่งเข้าเล่นงานอย่างจัง...ก็ไปรักเขามากอะเนอะ

“เฮ้ออ”

พิษรักมันก็รุนแรงเอาเรื่อง

“เหนื่อยเหรอมึง”

“ศุกร์…เวลาห่างกับพี่ไฟมึงคิดถึงเขาปะวะ”

ถึงมันจะยังงงๆ อยู่บ้างแต่ก็พยักหน้าตอบรับแต่โดยดี

“อื้อ คิดถึงสิ ตอนนี้ก็คิดถึง...ถึงจะอยู่ด้วยกันแทบตลอด แต่พอต้องห่างกันมันก็อดคิดถึงไม่ได้เลย”

“แล้วมึงจัดการกับความรู้สึกงั้นยังไงอะ”

“ก็ไลน์หากัน หรือโทรคุยกันน่ะ แล้วก็มีดูสตอรี่ไอจีพี่ไฟด้วย ถึงพี่ไฟจะไม่ค่อยลงเท่าไหร่ก็เถอะ”

“อ้อออ ที่ลงทีก็มีแต่รูปมึงคลิปมึงอะนะ”

อย่าให้พูดเลยวีรกรรมนายคนคลั่งรักอย่างพี่ไฟน่ะ ชีวิตนี้ยกให้เมียเป็นที่หนึ่ง...ล่าสุดนี่แทบจะสร้างค่ายเพลงให้เมียอยู่แล้ว เพราะมีค่ายอื่นมาทาบทามให้ศุกร์มันไปร่วมงานด้วย

“มึงเองก็คิดถึงพี่เพลิงเหรอ”

“อืม คิดถึงสัดๆ เลย ไม่รู้ว่าได้กินข้าวบ้างรึยัง”

“ลองโทรหามั้ย”

“กูกลัวเขาไม่ว่างนี่สิ”

พูดยังไม่ทันจบประโยคดีหน้าจอโทรศัพท์ผมก็สว่างวาบ ผมหลุดยิ้มกว้างออกมาอย่างห้ามไม่ได้เพราะมันเป็นข้อความจากคนที่กำลังคิดถึงอยู่พอดี

แล้วก็ต้องแอบเขินหน้าแดงเป็นสาวน้อยวัยใสเพราะข้อความที่อีกฝ่ายส่งมา

 

Plerng_ : โทรหาได้มั้ยครับ

 

“เดี๋ยวกูไปคุยกับพี่เพลิงก่อนนะ ขอบใจมึงมากเลย”

จากที่ห่อเหี่ยวอยู่ตอนแรกก็เปลี่ยนเป็นระริกระรี้หน้าชื่นตาบาน ขนาดไอ้ว่านที่โดนสวนกันเข้าไปเพราะไปซื้อของกินมายังหน้าเหวอแดกคิดว่าผมไปโดนตัวไหนมาถึงได้อารมณ์ดีขนาดนี้

ผมเลือกหามุมเหมาะๆ ปลอดภัยจากผู้คนแล้วกดโทรออกหาพี่เพลิง รู้สึกอิ่มทิพย์ไปโดยปริยายเพียงแค่ได้ยินน้ำเสียงอีกฝ่ายตอบรับกลับมา

[คิดถึงจังเลยครับ]

“อื้อ ผมก็คิดถึง”

[น่ารักแบบนี้กลับไปเดี๋ยวพี่ให้รางวัลนะครับ]

ช่างกล้าพูดมาได้นะ ทุกวันนี้เหมือนใช้ชีวิตอยู่กับไอ้หื่นใจทรามอะ พูดนิดพูดหน่อยเป็นสวิตช์เปิดหมด

“เลิกหื่นเถอะ ให้กราบก็ยอม”

[ฮะๆ แล้วทำงานกลุ่มเสร็จรึยังครับ]

“ยังเลย แต่คงอีกไม่นานหรอก พี่ล่ะกินข้าวรึยัง”

[กำลังกินอยู่เลยครับ]

“เดี๋ยวต้องไปขึ้นเวรต่อใช่มั้ยครับ”

[ใช่ครับ แต่กัลป์อย่าวางเพิ่งได้มั้ย พี่ขอเติมกำลังใจก่อน]

ผมเริ่มสงสัยแล้วว่ะว่าผมไปเผลอเล่นของใส่พี่มันจริงๆ รึเปล่า

“ไม่วางหรอก ผมก็อยากเติมกำลังใจเหมือนกัน”

[พี่อยากจูบหนูจังครับ]

“อารมณ์ไหนเนี่ยพี่มึง”

ผมหลุดขำเบาๆ ให้กับไอ้คนคลั่งรัก...นึกไปถึงตอนที่แผลผมหายดีแล้วและผมต้องกลับหอของผมบ้างเพราะกลัวหนูจะเข้าไปทำรังซะก่อน แล้วคนตัวโตกว่าก็งอแงยกใหญ่ ซึมเป็นหมาหงอยจนผมต้องโอ๋อยู่นานเลย

มีการชักชวนให้มัดหมี่งอนผมตามไปด้วยจนโดนผมตุ้บตั้บไปสองทีพร้อมสั่งสอนให้พี่มันช่วยทำตัวให้เหมือนเรียนอยู่ปีห้าหน่อย...ทุกวันนี้คิดว่าเลี้ยงเด็ก!

[คืนนี้นอนด้วยกันนะครับ กัลป์ชอบทิ้งพี่กับลูกอยู่เรื่อย]

นี่ไง งานดึงดรามาก็มาอีกแล้ว อยากจะเอาตีนก่ายหน้าผากจริงๆ ผมไปนอนหอตัวเองก็ไม่เคยเกินหนึ่งคืนหรอก โดนพี่เพลิงชักแม่น้ำทั้งห้ามาโน้มน้าวใจกันตลอด

แล้วคนอย่างไอ้กัลป์จะทำอะไรได้...นอกจากเก็บเสื้อผ้าตามผู้ชายไปน่ะ ใจแตกอย่าบอกใคร!

“ก็ได้ ผมก็คิดถึงมัดหมี่มากเหมือนกัน”

[หิวอะไรตอนดึกก็ไลน์มาบอกพี่ไว้นะครับ ส่วนขนมพี่ก็ซื้อมาตุนไว้เต็มตู้เย็นเลย อ้อ มีสตรอว์เบอร์รีด้วยนะครับ]

ผัวดีเด่นแห่งปีจริงๆ บ่นว่าอยากกินเมื่อคืน วันนี้ก็พร้อมเสิร์ฟอยู่ในตู้เย็น

“ขอบคุณครับ…แล้ววันนี้มีสาวมาจีบอีกเปล่า”

[มีมาขอไลน์คนหนึ่งครับ]

ขอบอกว่าความหล่อของพี่เพลิงนี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ ในแต่ละวันโดนทั้งสาวน้อยหนุ่มมาแจกอ้อยแทบจะทุกชั่วโมง ทั้งเหล่าคนไข้ทั้งพยาบาลนี่มองกันแทบเหลียวหลัง...ที่รู้ก็เพราะว่าครั้งหนึ่งผมเคยไปกินข้าวกับพี่มันที่โรงพยาบาลนี่แหละ

จากที่เมื่อก่อนผมก็ไม่ค่อยมีนะพวกอารมณ์หึงหวงอะ...แต่เดี๋ยวนี้บอกเลยว่าตบได้ตบ! นี่ว่าที่สามีฉันยะพวกหล่อน

“บอกฉันมาสิว่านังคนนั้นเป็นใคร!”

นี่ไง...เล่นบทเมียหลวงซะหน่อย ช่วงนี้ติดละครมากไปอยู่ด้วย

[เขาไม่ทันได้พูดอะไรหรอก เพราะพี่บอกไปว่ามีเมียแล้วครับ]

ไม่เคยซะหรอกจะได้เล่นบทนางร้ายจนจบ พี่เพลิงก็ตัดเข้าสู่ฉากอวสานอย่างรวดเร็วทันใจ...มันก็แอบดีใจนิดๆ หน่อยๆ อะเนอะ โฮ้ะๆ

เอาจริงก็เขินแหละ แหะๆ

“ก็ดี...ยอมให้เรียกเมียไปก่อนแค่โอกาสนี้เท่านั้นแหละ”

[เฮ้ยไอ้เพลิง คุยกับเด็กที่ไหนอะยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เลยนะ เดี๋ยวกูฟ้องเมียมึงแน่]

[ฟ้องดิ]

[นี่มึงไม่กลัวความผิดเลยสินะ ไอ้หมอสารชั่ว]

[ก็เด็กที่มึงว่ากับเมียกูก็คนเดียวกัน กูจะกลัวเพื่อ?]

[อ้าวเหรอ ก็ไม่บอกตั้งแต่เนิ่นๆ กูก็ตามบทไปเถอะ...ไงไอ้น้องกัลป์ มีคนมาจีบเยอะเหมือนกันเลยปะ]

ผมจำได้ดีว่าเสียงที่ได้ยินเป็นเสียงของพี่ซัน แอบขำจนปอดแทบโยกที่อีกคนพยายามเป็นหูเป็นตาให้ผมเหลือเกินแต่ดันหวืดซะได้

ผมกระแอมกระไอเล็กน้อยอย่างภูมิใจนักหนา...ขอบอกว่าผมก็หล่อไม่เบาอะเนอะ วันนี้ก็เลยมีสาวเข้ามาขอไอจีคนหนึ่งเนื่องจากเราได้ถูกสุ่มทำงานกลุ่มร่วมกัน เขาก็เลยหลงเสน่ห์ความหล่อของผมเข้าอย่างจังๆ

“มีมาขอไอจีอะพี่”

ผมรู้ว่าตอบไปพี่ซันก็ไม่ได้ยินหรอก แต่ก็อยากให้พี่เพลิงได้ยินแทนไงล่ะ

[ใครครับ]

เสียงเข้มเชียวพ่อ

“ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน เพราะเขายังไม่ทันได้ถามอะไรต่อ...ผมก็บอกเขาไปว่ามีผัวแล้วครับ :) ”

 

 

 

 

 

 

 

-----------------------

พอกันทั้งคู่เลยพวกเทอทั้งสองคน55555555

ตอนหน้าเค้าจะเป็นแฟนกันแล้วจริงๆ นะคะ (ˇ⊖ˇ) และแน่นอนว่าก็ต้องตามมาด้วยฉากแบบว่าด้วยเช่นกัน แฮ~ รอบนี้ของจริงแล้วค่าา เตรียมยาดม5555

แล้วก็ๆ มีบางคู่โผล่มาด้วยยย ไม่ต้องเดากันแล้วเนอะว่าแก๊งของพี่ไฟใครจะคู่กับใคร เรื่องต่อไปคือเรื่องของพี่ขุนนะคะ คู่กับน้องต้นรัก เจ้าแก้มอ้วนนั่นเอง

ใครเดาผิดเดาถูกก็ไม่เป็นไรน้าา รอบนี้เฉลยของจริงแล้ว~~ พูดแล้วก็ขอฝากเรื่อง #ต้นรักข้างขุน ไว้ด้วยนะค้าา><

เรื่องของยัยกัลป์กับพี่เพลิงเหลืออีกประมาณสามตอนนะคะ ใกล้จะจบแล้วค่า แอบใจหายเลยค่ะ แต่งเรื่องนี้แล้วสนุกมากก

 

twitter : @Themoonthere

ขอให้มีความสุขกับการอ่านนะคะ♥

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 794 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

479 ความคิดเห็น

  1. #448 pppim45 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 เมษายน 2564 / 07:41
    กับป์นี่ตั้งแต่รู้ใจตัวเองไม่เคยแผ่วเลยจริงๆ ศีลเสมอกันไม่หยุด🤦🏻‍♀️
    #448
    0
  2. #414 bunnyt248 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 เมษายน 2564 / 09:44
    นี่ซิเขาเรียกว่าศีลเสมอกัน
    #414
    0
  3. #388 Mariyaaaaa (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 เมษายน 2564 / 16:07
    หน้าแดงไม่ไหวเลยฉันนนนนน
    #388
    0
  4. #362 Saltan (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 เมษายน 2564 / 02:12

    เเซ่บไม่หยุดไม่เเผ่วเลยนะ
    #362
    0
  5. #344 akazegot7 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 เมษายน 2564 / 20:53
    ความคลั่งรักของทั้งคู่นั้นยากจะหยุดยั้งจริงๆ
    #344
    0
  6. #342 b_bbexam (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 เมษายน 2564 / 00:42
    คลั่งรักเก่งทั้งคู่นี่แหละค่า🌚🌝
    #342
    0
  7. #327 Hiroyosha (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 เมษายน 2564 / 07:47
    โอ้ยยยยยๆๆๆๆๆใจคนอ่านนนนทร่โสดดดดโอ้ยยยยยยย
    #327
    0
  8. #319 Thicha_26 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 เมษายน 2564 / 01:56
    คลั่งรักกันมากไม่ไหวเลยทั้งสองคน555555555 //รอตอนต่อไปนะคะไรท์เราอ่านรวดเดียวจบเลย555555555
    #319
    0
  9. #318 Noonahnaa (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 เมษายน 2564 / 21:18

    คลั่งรักพอกัน
    #318
    0
  10. #317 PNGM_ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 เมษายน 2564 / 22:27

    มีใครที่เบ้ปากมองบนตรงที่กัลป์บอกว่า "มีหมอส่วนตัวดูแลอะนะอิอิ" บ้างใหม55555

    #317
    0
  11. #316 ช็อปเปื้อนหมึก (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 เมษายน 2564 / 21:46
    จร้าาาาา พวกคนคลั้งรัก ไม่น้อย
    หน้ากันเลยนะคู่นี้
    #316
    0
  12. #315 wannabetty (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 เมษายน 2564 / 14:49
    เป็นคู่ที่เข้ากันเหลือเกินน 55555
    #315
    0
  13. #314 + SaiChil + (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 เมษายน 2564 / 02:31
    โง้ยยบ เป็นคู่ที่เหมาะสมกันราวกับกิ่งไม้ใบหญ้า(?) 55555
    #314
    0
  14. #313 ปีโป้จังกี้ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 เมษายน 2564 / 23:32
    ครั่งรักที่สุดดด
    #313
    0
  15. #312 khsea.a (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 เมษายน 2564 / 15:29
    เด็กมันร้ายนะคะหัวหน้า สุดจะคลั่งรัก
    #312
    0
  16. #311 linhoonfic (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 เมษายน 2564 / 06:55
    คลั่งรักทั้งคู่5555
    #311
    0
  17. #310 natsume0000 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 เมษายน 2564 / 04:20

    งือออกัลป์น่ารักมากกกกน่ารักทั้งคู่เลย...พอกันเลยผัวเมียคู่นี้ศีลเสมอกันดี555555อือใกล้จบแล้ว..
    #310
    0
  18. #308 waen0908545100 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 เมษายน 2564 / 22:58
    อยากมีพี่เพลิงเป็นของตัวเอง
    #308
    0
  19. #307 CH....Fufu (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 เมษายน 2564 / 22:02

    น่ารักกกกกกก

    #307
    0
  20. #306 pp_wert (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 เมษายน 2564 / 21:14
    คลั่งรักพอกัน!
    #306
    0
  21. #305 Thnoon (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 เมษายน 2564 / 20:46
    อมยิ้มสุดๆ
    #305
    0
  22. #304 เจ้าหมีขาว (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 เมษายน 2564 / 20:20
    แรงมากทั้งคู่55555 รอตอนหน้านะคะ ทั้งคืนไปเลย55555
    #304
    0
  23. #303 Tao020536 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 เมษายน 2564 / 20:16

    น่ารักนุ้บนั้บ
    #303
    0
  24. #302 Tualek_Orp (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 เมษายน 2564 / 20:13
    ขิงกันเก่งจริงๆเลยนะเจ้าคู่นี้นิ
    #302
    0
  25. #301 Thadsanan (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 เมษายน 2564 / 19:50
    คลั่งรักพอๆกันว่าที่ผัวเมียคู่นี้
    #301
    0