หมอเพลิงแฟนกัลป์ (end)

ตอนที่ 16 : Chapter 15 || ยอมแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,011
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 738 ครั้ง
    31 มี.ค. 64

 

#15

ยอมแล้ว

 

 

ผมเดินตามแรงจับจูงของคนที่ตัวสูงกว่าตั้งหลายเซ็นเข้ามาในห้อง เผลอก้มหน้านิ่งตลอดทางเพราะความรู้สึกมากมายในใจมันกำลังตีกันยุ่งไปหมด

รู้ตัวอีกที่เราก็มาหยุดยืนอยู่ที่กลางห้องกว้าง ผมมองมือข้างหนึ่งที่ยังถูกอีกคนกุมไว้อยู่ไม่ปล่อยด้วยความรู้สึกยากจะอธิบาย

“เจ็บมั้ยครับ”

“…”

“เจ็บมากรึเปล่า”

แม่ง

เหมือนเขาเป็นข้อแม้ในทุกๆ ข้อในชีวิตผม แค่คำพูดเพียงแค่ไม่กี่คำกลับสั่นไหวหัวใจผมไปทั้งใจ...มันทำให้ผมนึกไปถึงตอนที่รับรู้ว่าทิศทางของมีดในมือไอ้เชนมันกำลังพุ่งมาที่ผม

นอกจากนึกถึงหน้าพ่อกับแม่...ผมก็คิดถึงพี่เพลิงขึ้นมาอีกคน

“ไม่...ไม่เจ็บครับ”

“ไม่เจ็บได้ไงครับ กัลป์ช้ำขนาดนี้”

ผมเงยหน้าสบตากับอีกคน ตาคมคู่สวยของพี่เพลิงมันมีแต่ความเจ็บร้าวไปหมด...แล้วก็ไม่รู้ทำไมเหมือนกันที่ความรู้สึกทั้งหมดมันถึงได้ถาโถมเข้ามาหาตัวผมแบบนี้

มันรุนแรงจนทำให้รอบดวงตาผมแสบร้อนไปหมด

“ขอโทษที่ทำให้พี่เป็นห่วง...ผมไม่ได้ทั้งใจ”

กลัวมากมั้ยครับ

คำเดียวเลยที่พัดพาเหล่าน้ำตามากมายให้มาเอ่อล้น ก้อนบางอย่างติดอยู่ในลำคอจนผมพูดไม่ออก

กลัวมั้ยเหรอ

อือ...กลัวสิ

ผมกลัวมากเลยล่ะ

กลัวว่าถ้าพ่อแม่รู้เรื่องแล้วเขาจะเดือดร้อนไปด้วย

กลัวว่าศุกร์มันจะเป็นอะไร

กลัวว่าผมจะอาการหนักจนไม่มีโอกาสได้กลับมาเห็นพี่เพลิงกับมัดหมี่อีก...

“อื้อ”

เพราะพยายามกลั้นสะอื้นอยู่เลยทำได้เพียงพยักหน้าตอบรับ...พี่เพลิงจะรู้บ้างรึเปล่าว่าความกลัวทั้งหมดนั้นมันหายไปได้เพียงแค่เขามายืนอยู่ตรงหน้าผม ใจผมมันรู้สึกปลอดภัยราวกับเจอบ้านที่อบอุ่นหลังเดินทางผ่านพายุหิมะมาหลายร้อยกิโล

ความรู้สึกปลอดภัยนั่นมันเกิดขึ้นแค่กับพี่เพลิง

“ขอบคุณนะครับ”

“…ขอโทษที่พี่ไปช้า ขอโทษจริงๆ นะกัลป์”

“ไม่ พี่ไม่ได้ผิดซะหน่อย”

คราวนี้ผมถึงกับน้ำตาร่วง...จะแสนดีเกินไปแล้วมั้ยวะ ผมยิ่งรู้สึกผิดเข้าไปใหญ่เลยที่ทำให้ตัวเองเจ็บตัวขนาดนี้ มันไม่บ่อยนักหรอกที่ผมจะร้องไห้ แต่ครั้งนี้สำหรับผมมันหนักมากจริงๆ หลากหลายความรู้สึกประเดประดังเข้ามาจนผมถึงกับเหนื่อยอ่อน

แต่ถึงอย่างนั้นมันก็มีความรู้สึกหนึ่งที่ชัดเจน

ชัดจนล้นไปทั้งใจเลย

“คนเก่ง อย่าร้องไห้...เจ็บแผลมากเลยเหรอครับ”

“ฮึก”

เกินไปแล้ว ถ้าจะมีผลต่อใจผมมากขนาดนี้ผมก็จะไม่ปล่อยพี่มึงไปให้ใครอีกแล้วนะเว้ย

“กัลป์-”

พรึ่บ

แล้วก็ได้รู้ในวินาทีนั้นว่าผมปล่อยพี่เขาไปไม่ได้หรอก ปล่อยไปไม่ได้จริงๆ

ชอบเขาไปหมดแล้วทั้งใจเลย

ผมซุกหน้าเข้าหาอกกว้างอบอุ่น...ความหวั่นไหวมีอยู่จนเต็มตื้นไปหมด มากกว่าที่เคยรู้สึกกับใครๆ มา ไม่เคยรู้สึกกับใครทั้งใจแบบนี้มาก่อนเลยด้วย

ต้องโชคดีแค่ไหนวะที่ชีวิตหนึ่งคนแบบผมได้มาเจอคนที่ได้ชอบไปหมดในทุกๆ อย่างแบบนี้

อ่อนโยนเกินไปแล้ว

ใจดีมากเกินไป

ไม่ต้องพยายามแล้ว...ใจผมมันเป็นของพี่ทั้งใจแล้วนั่นแหละ

ยอมแล้ววะพี่ ผมยอมพี่หมดแล้วจริง

“กัลป์ครับ”

“ชอบพี่มึงฉิบหายเลย ผมว่าผมต้องตายแน่ๆ เพราะเอาหัวใจไปให้พี่หมดแล้ว...ผมตายแน่ๆ เลยวะพี่มึง”

“…”

ผมหลุดรอยยิ้มทั้งน้ำตา ความหวาดกลัวก่อนหน้ามลายหายไปจนหมดเพียงแค่ได้รับความอบอุ่นจากอ้อมกอดแข็งแกร่ง...พี่เพลิงเงียบไปเลย ไม่รู้ว่าช็อกจนหัวใจวายไปแล้วหรือว่าไม่เชื่อคำพูดผมกันแน่

แต่ผมก็ขออาศัยจังหวะนี้แหละรีบตีเหล็กตอนที่เหล็กมันกำลังร้อนซะเลย

พี่รู้ปะว่าความกลัวของผมมันหายไปหมดเลยเพียงแค่พี่จับมือผมไว้...และทั้งๆ ที่พี่กำลังเป็นห่วงผม ผมกลับรู้สึกว่าพี่เพลิงแม่งโคตรดีเลยวะ”

“กัลป์...พี่ไม่รู้ว่าต้องคิดเรื่องไหนก่อนแล้วครับ”

“ฮ่าๆ ไม่ต้องคิดมากแล้วเรื่องของผมวันนี้อะ ผมไม่เป็นอะไรจริงๆ นะพี่”

“ตัวแสบ คำสำคัญดันมาบอกโดนพี่คิดมากอีกนะครับ”

“ก็ผมแน่ใจแล้วอะ เก็บไว้กับตัวเองไม่ได้ อยากบอก”

“โคตรตัวแสบเลย”

พี่เพลิงกอดผมเอาไว้แน่นไม่ต่างกับที่ผมกอดเขา จริงๆ ก็สงสารอยู่นะที่จู่ๆ ผมก็พาพี่แกดิฟเข้าเรื่องรักหวานซึ้งเฉยเลย...เอาหน่า นี่คนอย่างผมบอกชอบเลยนะ ดียิ่งกว่าถูกหายอีกบอกเลย

“พูดจริงๆ เหรอครับ...เอาจริงพี่นึกว่าฝันอยู่”

ผมหัวเราะออกมาอีกครั้ง เกยคางไว้กับอกแน่นๆ ของเขา กดจมูกหอมด้วยอีกที่หนึ่งก่อนเงยหน้ามองปีศาจหัวใจ แล้วผมก็ต้องยิ้มออกมากว้างกว่าเดิมเพราะพี่เพลิงแม่งโคตรจะเสียอาการเลย

โถ่ เสียชื่อปีศาจหัวใจหมดเลย

“ให้ไปตะโกนว่าชอบหมอเพลิงปีห้ารอบมอสามรอบยังได้เลย”

“หึ น่ารักเกินไปเลยครับ”

ผมหลับตาลงยอมให้อีกคนหอมหน้าผากกันแต่โดยดี ใจสั่นไม่น้อยตอนที่พี่เพลิงใช้มือแตะไปที่แผลบนใบหน้าผมเบาๆ แล้วลากไปทีละจุดด้วยแววตาสั่นไหวแบบนั้น

“ถ้าพี่ไปเร็วกว่านี้ก็คงดี”

“พี่เก่งที่สุดแล้ว อย่าคิดมากเลยครับ”

นิ้วโป้งหยุดอยู่ที่คิ้วข้างที่แปะผ้าก๊อซเอาไว้ แล้วตาคู่สวยก็เคลื่อนมาสบกันอีกครั้ง...มันเป็นความรู้สึกที่อยากจะร้องไห้ออกมาดังๆ เลยล่ะ เพราะเราต่างรักษากันด้วยสายตาสื่อความหมายตรงหน้า

“ขอบคุณที่ชอบกันกลับนะครับ พี่จะดูแลความรู้สึกกัลป์อย่างดีเลย”

“พี่เพลิง”

“ครับ”

“ต่อไปนี้ไม่ต้องจีบผมแล้วนะ...เดี๋ยวผมจีบเอง”

“แค่นี้พี่ก็แทบแย่แล้วนะครับ”

เอาน่า ตายคาอกเมียมันจะเป็นไรไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“เมียครับ เป่าผมแห้งรึยัง”

“เอาใหญ่เลยว่ะ แห้งแล้ววว”

“โอเคครับ”

แหมม โดนหยอดไปนิดเดียวแทนกูว่าเมียไม่หยุดเลยนะพี่มึง...แต่อื้อ นั่นแหละ หลังจากที่ผมพูดประโยคนั้นออกไปก็โดนจัดหนัดจัดเต็ม ปากนี่ปวมเจ่อยิ่งกว่าตอนแรกที่โดนต่อยซะอีก ไม่มีถนอมกูเล้ยยย

คืนนี้ผมก็ได้ค้างที่หอพี่เพลิงอย่างช่วยไม่ได้ เพราะพี่เพลิงบอกว่าจะไม่ให้ผมห่างสายตาแน่นอน กลัวผมไม่ดูแลแผลแล้วปล่อยให้มันอักเสบเอาได้

“คิดถึงมัดหมี่อะพี่”

“พ่อมัดหมี่ก็คิดถึงแทนได้นะครับ”

เฮ้อ ไม่ยอมให้ใครแย้งไปได้ง่ายๆ เลยจริงๆ ไอ้หน้าที่คนจีบเนี่ย...ตอนนี้มัดหมี่ตัวน้อยไม่ได้อยู่ที่ห้องพี่เพลิงเพราะถูกคุณแม่พาไปนอนด้วย พี่เพลิงบอกว่าจริงๆ แล้วคุณแม่นี่แหละที่เป็นทาสมัดหมี่ยิ่งกว่าใคร ทุกอาทิตย์ต้องสลับให้มัดหมี่ไปนอนด้วยตลอด ก่อนหน้านี้ที่ผมเข้าใจผิดคิดว่าพี่เพลิงคุยกับสาว ปลายสายก็คือแม่พี่เพลิงเองเนี่ยแหละ เพียงแต่ก่อนหน้านี้ที่มัดหมี่ได้อยู่กับพี่เพลิงยาวๆ ก็เพราะคุณแม่ไปต่างประเทศมา

“พี่เพลิงมานี่เร็ว”

“ครับ?”

“ผมจะเป่าผมให้”

“โอเคครับ”

ยิ้มหน้าบานเป็นจานกระด้ง อย่างกับลูกหมาตัวโตๆ เลยว่ะ พี่เพลิงทรุดตัวนั่งเอาหลังพิงโซฟาไว้ ส่วนผมก็นั่งขัดสมาธิอยู่ด้านบน ผมสางผมสีดำนุ่มลื่นที่ตอนนี้เปียกชื้นอยู่ไปเพลินๆ แอบก้มหัวลงไปดมด้วยเพราะอยากรู้ว่าถ้าดมใกล้ๆ แล้วมันจะยิ่งหอมขนาดไหน

“หอมจังวะพี่”

“เดี๋ยวได้ปากเจ่ออีกรอบนะครับ”

“พอแล้ว! เจ็บแผลเนี่ย”

พี่เพลิงหัวเราะเบาๆ แล้วก็หันหน้ากลับไปดูทีวีไม่กวนผมอีก จะมีก็แต่มือเขาเนี่ยแหละที่คอยใช้นิ้วเกลี่ยหัวเข่าผมเล่นไม่ห่าง...มันต้องได้แตะนิดแตะหน่อยอะเนอะคนเรา

“ร้อนไปก็บอกนะพี่”

“ครับ”

ผมตั้งใจไดร์ผมให้เพลิงจนแห้งสนิทดี ก่อนที่จะปิดไดกระทุ้งก็ใช้มือเสยผมตรงหน้าผากเจ้าตัวขึ้นแล้วไดร์หวังให้มันตั้งขึ้นเล่นๆ พี่เพลิงเงยหน้าขึ้นตามแรงของมือผมอย่างว่าง่าย แม้ตาจะยังคงดูหนังในโทรทัศน์อยู่ก็ตามที

ผมไล่สายตาตั้งแต่หน้าผากเนียนกว้าง คิ้วเข้มเป็นทรงสวยรับกับดวงตาสีดำสนิทตั้งสองข้าง จมูกโด่งสวยเป็นสันจนผมยังนึกอิจฉา...แล้วก็หยุดลงที่ริมฝีปากบางสีสุขภาพดี

ไม่รู้ว่าใจมันเรียกร้องอะไรขนาดนั้นผมถึงได้กดปิดไดร์แล้วจับหน้าพี่เพลิงให้เงยมากขึ้นกว่าเดิม กดริมฝีปากตัวเองลงไปโดยไม่ดูสภาพว่าปากแตกอยู่เลยสักนิด

ในจังหวะที่คนด้านล่างกำลังตกใจปนอึ้งอยู่ผมก็แลบลิ้นออกมาเล็มเลียปากสวยๆ อย่างที่ใจอยากจะทำ กดจูบย้ำๆ อีกหลายครั้งแล้วเตรียมผละออก

“อื้ออ”

หากแต่ต้นคอผมกลับถูกรั้งเอาไว้ให้กดริมฝีปากลงไปอีกครั้ง คราวนี้ไม่ใช่จูบแบบเพียงผิวเผินแต่เป็นจูบดูดดื่มที่ทำให้ผมหายใจลำบาก ลิ้นร้อนๆ ส่งเข้ามาในโพรงปากของผมแล้วกวาดต้อนทุกสิ่ง เกี่ยวกวัดดูดดึงลิ้นผมหนักหน่วงจนเสียงจูบดังไปทั่วห้อง น้ำสีใสไหลซึมมุมปากเพราะจูบของเรามันร้อนแรงเกินไป

ไหนบอกว่ากลัวแผลผมอักเสบไงวะ! แล้วไหงจูบเอาๆ จูบแบบร้อนแรงดุเดือดสัดๆ อีกด้วย

กูหายใจไม่ทันแล้วโว้ยยยย!

“แฮ่ก พี่ พอก่อน หายใจไม่ทัน”

“ยังไม่พอครับ”

เครียดจริงๆ เลยคำพูดสุภาพใจเย็นเนี่ยอะ แม่งโคตรตรงข้ามกับการกระทำร้อนแรงของพี่มึงเลย!

พี่เพลิงหมุนตัวเข้ามาหาผมก่อนจะรั้งผมไปนั่งคร่อมตักเอาไว้...แล้วไหนๆ ผมก็ยอมรับความรู้สึกตัวเองได้แล้วก็เลยยกมือขึ้นไปคล้องคอแกร่งของพี่มันไว้ คลึงท้ายทอยเล่นในบางครั้งเคล้ากับจูบรสหวานปนเร่าร้อน

จูบเหมือนจะพลากชีวิตอะ

“อืมม อื้อ พอแล้ว...ผมเจ็บปากอะ”

เจ้าของตักชะงักไปชั่วครู่เหมือนเพิ่งตระหนักขึ้นมาได้ ก่อนลมหายใจร้อนๆ จะถูกพ้นออกมาหนักๆ เหมือนว่าเขาต้องใช้แรงใจขนาดมากทีเดียวในการหักห้ามใจ

“ดีไปแล้วครับ...จูบของกัลป์”

ผมเองก็แอบหน้าร้อนๆ ขึ้นมาบ้าง หลังจากสารภาพความรู้สึกแล้ว อะไรๆ มันก็ร้อนแรงจังวุ้ย

“ดูหนังไปเลย ผมเอาไดร์ไปเก็บก่อน”

“อย่าเพิ่งได้มั้ยครับ พี่ขออยู่แบบนี้ก่อนนะ”

ปะป๊ามัดหมี่นี่มันขี้อ้อนจังโว้ยย ใจคนถูกอ้อนนี่ดิเต้นแรงจนจะออกมาเต้นข้างนอกอยู่แล้วเนี่ย....ผมพยักหน้ารับเบาๆ ลูบหัวคนที่ซบไหลกันอยู่ไปพลางๆ ตรงเอวก็ถูกแขนหนาๆ ของพี่มันกอดเอาไว้อยู่

กูนี่แม่งเมียฉิบหายเลย ฮื่ออ หาทางกลับโพเดิมไม่เจอแล้ว!

“พี่เพลิง...เรื่องของเฟื่องผมขอจัดการเองนะครับ”

“ให้พี่จัดการก็ได้นะครับ”

“ไม่เป็นไร ผมขอเป็นคนทำให้เรื่องมันจบเองดีกว่า”

“…แบบนั้นก็ได้ครับ แต่พี่ขอไปด้วยนะ”

“อื้อได้ครับ”

จริงๆ พี่เพลิงก็เล่าให้ผมฟังอยู่บ้างตอนอยู่ในรถว่าไอ้เชนมันยอมรับผิดอยู่คนเดียว ไม่ได้ดึงให้เฟื่องมามีเอี่ยวด้วย...ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่ามันรักเขาจริงหรือว่ากลัวไม่มีที่ให้เกาะหวังผลประโยชน์กันแน่

“พี่เพลิง”

“ว่าไงครับ”

“ห้ามขอผมเป็นแฟนนะ เดี๋ยวขอเอง”

ใบหน้าหล่อเหลาผละออกมาจากไหล่ผม ก่อนจะจ้องกันนิ่งไป

“ขอเลยได้มั้ยครับ”

“ไม่ได้ดิ ผมต้องจีบพี่ก่อน”

“จีบติดแล้วครับ”

“เหนื่อยจะคุยกับพี่มึงวะ โว้ะ”

“ก็เมียพี่น่ารักนี่ครับ”

“แฟนก็ยังไม่ได้เป็นอย่างมั่วดิ”

“ผัวคนนี้มันคิดไปไกลแล้วครับ”

“ผมจะไปเก็บไดร์แล้ว เล่นคนเดียวไปเลย!”

ปีห้าหรือปอสามวะเนี่ย เถียงคำไม่ตกฟากจริงๆ แล้วประเด็นคือเถียงตาใสใช้คำสุภาพทุกคำด้วยนะ

 

 

 

 

 

 

 

 

อู้วหูวว สาวแพทย์ที่นี่เขาแจ่มจริงๆ วุ่ยย มองมุมไหนๆ ก็โดนใจไอ้กัลป์จริงๆ

“ชอบมั้ยครับ”

“ก็ต้องชอบดิพี่ เอ้ย!”

ผมสะดุ้งทั้งตัวเพราะกำลังตกอยู่ในผวังความงามอย่างเพลิดเพลินอยู่ เงยหน้าขึ้นก็เจอกับสายตาคมกริบบาดไปถึงหัวใจเลย...เชี่ย ลืมไปว่าพ่อกูอยู่นี่หว่า

“ถ้ากัลป์ยังเหล่สาวอีกครั้งเดียว คืนนี้พี่จะไม่ให้นอนแล้วนะครับ :) ”

…อย่ามายิ้มสยองให้กูนะเว้ยยย!

ขนลุกไปทั้งร่างเลยกู พลังความหึงของพี่เพลิงนี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นเลยสักนิด ถึงปากจะยิ้มแต่สายตาแม่งกำลังเอามีดปาดคอกันอยู่ชัดๆ

ผมหันขวับไปมองรอบๆ โต๊ะว่าเพื่อนพี่เพลิงกลับกันมารึยัง แล้วก็โล่งใจไปเปรอะเพราะไม่มีใครหลุดรอดมาได้ยินคำเมื่อกี้นี้เข้า

ไม่นอนบ้าอะไร๊! ยังไม่ถึงขั้นนั้นกันซะหน่อยโว้ยยยย

“พี่มึง!”

“มองแค่พี่คนเดียวก็พอครับ”

“ไม่ใช่...คือผมไม่ได้มองแล้วคิดอะไรแบบนั้น ผมไม่ได้ชอบเขาจริงๆ นะ”

เป็นเรื่องธรรมดาของผู้ชายอยู่แล้วที่เวลาเห็นผู้หญิงก็จะมองกันบ้าง ผมเองก็ติดๆ มาหน่อย แต่สาบานได้เลยว่าไม่ได้คิดอะไรแบบนั้นเลยสักนิดเดียว รู้สึกได้กับแค่คนที่นั่งอยู่ข้างๆ กันนี่แหละ

“แล้วชอบใครครับ”

“ชอบพี่เพลิง”

อะ ยิ้มไปดิ ยิ้มหล่อโลกละลายให้ตายกันไปข้าง...เชี่ยเอ๊ย พอรู้ใจกันแล้วความรู้สึกยุบยิบในใจนี่แม่งมาถี่ยิ่งกว่าเดิมอีก แถมหนักขึ้นเรื่อยๆ ด้วย

“จูบกันมั้ยครับ”

“เอาสักหมัดมั้ยฮะ!”

มันเลิกไม่ได้จริงๆ ไอ้นิสัยหื่นกามเนี่ย โอ้โฮ ในที่สาธารณะก็ไม่เว้น เจริญจริงๆ ไอ้พี่หมอคนนี้

ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นเกมรอ ไม่กล้ามองสาวที่ไหนอีกต่อไป ปล่อยให้พี่เพลิงได้อ่านหนังสือต่ออย่างขะมักเขม้น

วันนี้ผมถูกพี่เพลิงหิ้วมาอ่านหนังสือด้วยที่ห้องสมุดคณะแพทย์ มีเพื่อนหมอของพี่เพลิงกลุ่มใหญ่เลยที่มาร่วมอ่านด้วย แต่ว่าตอนนี้ทุกคนกำลังไปหาซื้อของกินเล่นกันอยู่ ส่วนผมกับพี่เพลิงปฏิเสธไปเพราะอ่านจบนี่ก็ค่อยไปหาอะไรกินกันทีเดียว

ตอนแรกที่พี่เพลิงจูงมือผมเข้ามาในโต๊ะ ทุกคนนี่มองกันพรึ่บ ผมถึงกับเกร็งไม่กล้าขยับเลย แต่ต่อจากนั่นแหละ...กูแทบอยากมุดหน้าหนีไปตายโต๊ะ แซวกันไม่มีใครยอมใคร โดยเฉพาะพี่ซันนะแซวแบบแทบหวังไม่ให้ผมได้ไปมีผัวใหม่ที่ไหนอีกเลยอะ

“มือว่างมั้ยครับ”

“ว่างก็ได้”

“โอเคครับ”

แล้วผมก็ต้องเปลี่ยนเกมที่เล่นอยู่ในตอนแรกเป็นไถ่ไอจีแทน เพราะมือข้างขวาถูกพี่เพลิงดึงไปกุมเอาบนโต๊ะข้างชีทเรียนมากมายทำให้เล่นเกมไม่ถนัด

ส่วนเรื่องเฟื่องก็ตอนนี้ผมกำลังรวบรวมหลักฐานทุกอย่างอยู่เพื่อจะไปเอาผิดเฟื่องให้ได้ โดยได้แหล่งหาข้อมูลชั้นดีอย่างพี่เพลิงนั่นเอง...ตอนนี้ไอ้เชนมันถูกตำรวจสอบปากคำอยู่ที่สถานีตำรวจ เพราะคดีของมันใหญ่เอาเรื่อง โดนหลายกระทงแน่นอน แล้วดูเหมือนว่าเฟื่องจะไม่ได้ติดต่อมันไปอีกเลยด้วย เรียกง่ายๆ ก็น่าจะตัดหางปล่อยวัดนั่นแหละ ทำให้ตอนนี้ท่าทีมันค่อนข้างจะเปลี่ยนไป มันพยายามดึงเฟื่องเข้ามามีเอี่ยวด้วย ก็คงแบบไม่ยอมตายไปคนเดียวแน่ๆ อะไรประมาณนั้น

เหอะ ความสัมพันธ์ที่โคตรเหี้ยเลยจริงๆ

จากตอนแรกที่ผมว่าจะเป็นคนเอาผิดเฟื่องด้วยตัวเอง ทำให้ตอนนี้อาจจะไม่จำเป็นแล้วก็ได้เพราะตำรวจอาจไปหาตัวเฟื่องด้วยตัวเอง...ผมไม่มีความเห็นใจให้หรอก กรรมใครก็ชดใช้เอาเองแล้วกัน

“จับมือขนาดนี้คือไง มึงจะประกาศว่าน้องเป็นของมึงเลยไง้?”

พี่ซันที่กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้นั่งลงฝั่งตรงข้ามพวกผม ตัวแซวนัมเบอร์วันคัมแบ็คแล้วไงทีนี้

“ไม่น่าโง่”

“สัด ฮ่าๆ …ดีแล้วที่พวกมึงลงเอยกันได้สักที”

“ยังครับพี่ ผมจีบอยู่”

“เออๆ นั่นแหละ ดีใจที่ไม่ปล่อยให้เพื่อนพี่ต้องเฝ้ารักอยู่ฝ่ายเดียว เมื่อก่อนนะเอาแต่เล่าเรื่องกัลป์ให้พี่ฟังจนหูแทบดับ น้องน่ารักย่างนู้น น้องใจดีอย่างนี้”

“แล้วเป็นเหี้ยไร ก็เมียกูน่ารักนิ”

อ้าวเห้ย นอกจากไม่ปฏิเสธแล้วยังยอมรับตรงๆ อีกด้วยเว้ย

ผมมองหน้าพี่เพลิง เมื่อก่อนนี่มันนานขนาดไหนวะ...เออวะ ทำไมผมไม่เคยสงสัยเลยวะว่าพี่เพลิงมันเริ่มชอบผมตั้งแต่เมื่อไหร่ หรือว่าชอบผมได้ยังไง

ที่คิดไว้ตลอดมาคือพี่เขาติดใจลีลาของผมนะเนี่ยย

“พี่เพลิง พี่ชอบผมมาก่อนที่จะเกิดเรื่องคืนนั้นเหรอ”

ผมกระเถิบเข้าไปถามใกล้ใบหูเจ้าตัว คำว่าเรื่องคืนนั้นยังคงเป็นคำที่ควรพูดกันแบบลับๆ อยู่

“เป็นแฟนกันก่อนแล้วกันนะครับ พี่จะเล่าให้ฟัง”

แล้วก็ยิ้มสวยๆ ให้อีกหนึ่งที

แต่เฮ้ย! ไม่ได้ดิ...คนมันอยากรู้แล้วมาทำแบบนี้มันไม่ถูกต้องนะโว้ยยย มันบาป! ความอยากเสือกของคนเราไม่ใช่เรื่องเล่นๆ นะพี่!

 

 

 

 

 

 

หลังไปหาอะไรอร่อยๆ เข้าปากจนอิ่มท้องกันอย่างถ้วนหน้าโดยที่พี่เพลิงไม่อนุญาตให้ผมต้องออกเงินสักบาท ควักปุ๊บโดนขู่จะจูบปั๊บ พอผมถามว่าทำไมไม่ให้จ่าย พี่มันก็จะตอบกลับมาว่า

‘มันเป็นหน้าที่ของผัวที่ดีไงครับ’

ตกถังข้าวสารแท้ๆ เลยกูเนี่ย

“พี่เข้าไปอาบก่อนผมเลย ต้องรีบมาอ่านหนังสือต่ออีก”

ไม่กลับแล้วหอตัวเองอะ ของใช้ก็ไม่จำเป็นเพราะพี่เพลิงหามาให้พร้อมหมด แม้แต่ชั้นในไซต์ผมยังพร้อมอะจริงง

“แบบนั้นก็ได้ครับ นอนเล่นรอพี่แป๊บหนึ่งนะ”

“ครับบ”

ผมหลุดยิ้มกว้างกับตัวเองหลังจากแผ่นหลังกว้างหายลับเข้าไปทางห้องนอนแล้ว...แม่ง เหมือนสาวน้อยกำลังตกหลุมรักเลย โคตรฟุ้งๆ ในใจ

ผมถอนหายใจออกมายาวๆ ขับไล่ความฟุ้งซ่านออกไปจากหัว หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วต่อหาสายใครบางคน

เพื่อนรักที่สุดตลอดกาลของผมเอง

วันนี้ผมโคตรพร้อมแล้วสำหรับการเปิดเผยความลับนี้ให้ศุกร์มันได้รับรู้ จะไม่มีการเก็บอาการอีกต่อไปแล้ว!

[ว่าไงมึงงง ทำอะไรอยู่]

เสียงร่าเริงมาเชียว อยู่ง่ายเลี้ยงง่ายจริงว่ะ

“กูก็นั่งว่างๆ อยู่นี่แหละ”

[อ้ออ แผลเป็นยังไงบ้าง แล้วกินข้าวยัง]

“ดีขึ้นทันตาเห็น แล้วก็กูกินแล้วเรียบร้อย อิ่มแปล้แทบกลิ้งได้ แล้วมึงอะทำไรอยู่”

[กูเหรอ กูว่าจะอัดเพลงน่ะ]

“อ้าว กวนปะเนี่ย”

[ไม่ๆ กำลังฝึกเล่นกีต้าเพลงนี้ให้คล่องอยู่เฉยๆ]

“อ๋ออโอเค...ศุกร์”

ในที่สุดมันก็มาถึงช่วงเวลาสำคัญ ผมแอบตื่นเต้นอยู่หน่อยๆ เพราะไม่รู้ว่าผลตอบรับของดาวศุกร์มันจะเป็นยังไงนี่ดิ

[ว่าไงง]

“คือกูมีเรื่องจะบอก เรื่องจะสารภาพไรแบบเนี่ยอะ”

[เรื่องอะไรเหรอ มึงพูดซะกูตื่นเต้นเลย]

นึกหน้าแมวลุ้นๆ ของมันออกเลย ถ้าอยู่ต่อหน้าผมคงหยิกแก้มเข้าให้แล้วข้อหาน่ามันเขี้ยว

“มึงตั้งสติดีๆ นะ มันอาจจะทำให้มึงช็อกได้อะ”

[ขนาดนั้นเลยเหรอ]

“ใช่”

[อ่า โอเค กูพร้อมฟังแล้ว]

ผมเว้นช่วงไว้เล็กน้อย หายใจเข้าลึกๆ แล้วเอ่ยสารภาพแต่โดยดี

“คือกู...ชอบพี่เพลิงนะ แล้วพี่เขาก็ชอบกูอยู่เหมือนกัน เรียกสถานะตอนนี้ก็ประมาณว่าคุยๆ กันอยู่อะ”

[…]

“…”

อ้าว

เงียบแดกเลย หรือแม่งช็อกตาตั้งไปแล้วจริงๆ วะ...ไอ้เชี่ย หรือมันจะผิดหวังที่อยู่ๆ ผมก็เปลี่ยนโพหลังจากที่มั่นหน้ามาอย่างยาวนานว่าผัวแน่นอนวะ

“...ยังอยู่มั้ยเพื่อนกู”

[มึง...คือ]

“ไม่เป็นไรมึง หายใจเข้าลึกๆ ฮึบบ”

[อื้อๆ ฮึบ]

แล้วก็ได้ยินเสียงสูดหายใจเต็มปอดจริงๆ โคตรว่านอนสอนง่ายเลย

[มึง จริงๆ เหรอ]

“ใช่ ตอนนี้ก็อยู่ด้วยกัน”

[…]

เวร หรือว่าศุกร์มันจะไม่โอเควะ นิ่งไปเลย ผมเริ่มใจไม่ดีแล้ววะ เอาไงดี ทางหนึ่งก็เพื่อนรัก อีกทางหนึ่งก็ว่าที่ผัวผู้ประเสริฐ

“มึง...ไม่โอเคเหรอ”

[ไม่ๆ ไม่ใช่เลย...กัลป์ ฮื่ออ!]

“มะ..มึงเป็นอะไร!”

[กูดีใจ ฮื่ออ ดีใจจริงๆ นะ ดีใจมากๆ ที่มึงมีคนดีๆ ดูแล แล้วก็ดีใจจริงๆ ที่มึงยอมเปิดใจรับใครสักคนเข้ามาอีกครั้ง]

ผมเผลอหลุดยิ้มกว้างออกมา ยกมือขยี้หัวอย่างรู้สึกโล่งอก เฮ้ออ...ผ่านด่านเพื่อนรักแล้ววะ เออ พอบอกออกไปแล้วแม่งก็โล่งสัดๆ ต่อไปนี้ผมคงเอาเรื่องไปปรึกษามันได้แล้วสินะ

“ตอนแรกก็เจ็บหนักแหละ...แต่เพราะเป็นพี่เพลิง เป็นเขาเลยที่ทำให้กูได้รู้จักความรักดีๆ อีกครั้ง”

[กูดีใจด้วยจริงๆ นะมึง แต่ทำไมกูถึงไม่เคยสังเกตเลยนะ]

“ฮะๆ ก็มึงมันแมวซื่อนี่หว่า”

[แบบนั้นเหรอ...แล้วๆ กูถามได้มั้ยว่าเริ่มต้นชอบกันได้ยังไง]

“ได้ดิ”

หลังจากนั้นผมก็เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในร้านเหล้าวันนั้นให้มันฟัง พอเล่าถึงฉากอย่างว่าก็อดเขินไม่ได้ แต่ก็ไม่สู้ไอ้ศุกร์หรอก เพราะมันเงียบอึ้งไปเลย ให้เดามันคงหน้าแดงแจ๋แน่นอน

“นั่นแหละ ความรู้สึกกูตอนนั้นก็แบบ มึ้งง กูผัวเว้ยกูผัวมาก ผัวเสมอมาแล้วจู่ๆ เป็นเมียได้ไงวะ! แบบร้องอุแงงเลยอะ”

ไอ้ศุกร์มันขำเบาๆ อย่างเข้าใจดี ก็ผมเล่นกรอกหูมันทุกวันว่ากูแม่งอย่างผัวอะมึง

[ทำไมอะ มึงน่ารักออก ใจดีมากด้วย]

คุ้นๆ เหมือนกับไอ้พี่เพลิงอยู่นะคำนี้

หรือว่าผมจะดูดุ๊กดิ๊กน่ารักน่าเอ็นดูจริงๆ วะ

“เออ แล้วก็หลังจากนั้นพี่มันก็จีบกูไม่ม่ให้พักเลย จีบหนักจีบจริง...เวลาอยู่กับเขาอะจากใจกูเฉยๆ ตอนแรกแม่งก็ดันเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ แล้วรู้ตัวอีกทีความรู้ในใจกูมันก็ชัดเจนมากเลยว่าชอบเขา เขาดูแลใส่ใจกูดีมาก กูก็คงไปแพ้อะไรสักอย่างทำนองนี้ล่ะมั้ง”

[น่ารักจัง...ฮื่อ กูแอบเขินตามเลย]

ดีนะมันไม่ได้นั่งอยู่ข้างๆ พี่ไฟ ไม่งั้นผมว่าโดนฟัดไม่เหลือแน่ แค่เสียงยังน่ามันเขี้ยวขนาดนี้เลย

“ตอนนี้กูก็บอกชอบพี่มันไปแล้ว แล้วก็กูกำลังจีบเขากลับบ้าง แมนๆ ไม่โกง”

[พี่เพลิงไม่ดีใจแย่เลยเหรอ]

“โอ้โฮ! ปากกูเจ่-”

เชี่ย! เกือบหลุดความน่าอายแล้วมั้ยล่ะ

[ทำไมเหรอ]

“แหะๆ เปล่าๆ ดีใจดิ ยิ้มหน้าบานทั้งวันอะ”

อ้อ แล้วก็ผมสารภาพกับศุกร์มันไปด้วยว่ามัดหมี่ไม่ใช่แมวของเพื่อนผมอย่างที่บอกหรอก แต่เป็นลูกสาวของพี่เพลิงนี่แหละ

[กัลปป์ กูดีใจด้วยจริงๆ นะ]

“ฮ่าๆ กูรู้แล้ว ขอบใจมึงมากนะที่เข้าใจ”

[คุยกับใครอยู่หืม]

[พี่ไฟ ฮื่อ]

[มีอะไร กอดกันแน่นเลย]

[ศุกร์ดีใจครับ กัลป์กับพี่เพลิงชอบกัน]

[อ้อ เรื่องนี้เอง]

เอ่อออ...แล้วฉันยังจำเป็นอยู่มั้ยนะ

ดีหน่อยที่ต่อจากนั้นศุกร์มันก็ยังไม่ได้ลืมผมไป หลังจากกอดผัวสุดที่รักมันเสร็จก็กลับมาคุยกับผมต่อ เราคุยกันเรื่องนู้นเรื่องนี้อีกนิดหน่อย ผมก็ขอวางสายไปเพราะพี่เพลิงมาตามไปอาบน้ำแล้ว

“คุยกับใครอยู่ครับ”

“ศุกร์ครับ”

“อ้อ...พี่บีบยาสีฟันใส่แปรงไว้ให้แล้วนะครับ”

สปอยล์จนผมจะใช้ชีวิตราวเจ้าหญิงแล้วนะอีกนิดหนึ่งอะ ผมเอ่ยขอบคุณเบาๆ แล้วตรงดิ่งไปอาบน้ำบ้าง ใช้เวลาไม่นานก็อาบเสร็จ รู้สึกตัวเบาขึ้นเยอะเลยด้วย

ผมเดินไปทิ้งตัวลงข้างล่างหน้าโซฟา บนโซฟาก็มีร่างสูงๆ ของพี่เพลิงหนังอ่านเลกเชอร์ในไอแพดอยู่ ลดเสียงโทรทัศน์ลงให้มากที่สุดกลัวไปรบกวนว่าที่คุณหมอคนเก่ง

แกะโยเกิร์ตถ้วยเล็กในมือที่ไปหยิบมาจากตู้เย็นก่อนหน้าขึ้นมากินระหว่างดูหนัง ยังมีคอร์นเฟล็กแสนอร่อยอีกหนึ่งกล่องวางอยู่บนโต๊ะตัวเตี้ยด้านหน้า...แหม ชีวิตไอ้กัลป์นี่มันอยู่ดีกินดีจังวุ้ยย

“พี่เพลิงกินปะ”

“กัลป์กินเลยครับ”

“โอเคคค”

ผมจ้วงโยเกิร์ตเข้าปากอีกเต็มช้อน แต่เพราะตามัวแต่ดูทีวีอยู่เลยทำให้จากที่จะเข้าปากกลับไปเข้าแก้มแทนนี่ดิ

เวรๆ

กินเป็นเด็กเลยวะ เลอะไปยันแก้ม

“ทิชชูๆ เลอะหมด-”

ไม่ทันได้เอื้อมมือไปถึงกล่องใส่ทิชชูที่วางอยู่ไม่ไกล คางผมก็ถูกจับให้หันไปด้านข้างซะก่อน ผมเงยหน้าสบตากับอีกคนด้วยความสงสัย

แต่แค่ได้สบตาเท่านั้นแหละ...ผมก็ชะงักไปเลย

สายตาพี่เพลิงแม่งโคตรร้อนแรง!

“พะ..พี่ เป็นอะไร”

ถ้ากัลป์มาเห็นภาพตรงหน้าแบบพี่ กัลป์ก็จะรู้ครับว่ามันคิดดีไม่ได้เลย

อ้าวเวร!

นี่พี่มึงหื่นใจทรามถึงขนาดมองโยเกิร์ตเป็นน้ำไอ้นั่นเลยเหรอวะ!

“พี่เพลิง ใจเย็นก๊อนน”

ผมร้องเสียงหลงตอนที่ถูกอุ้มมานั่งคร่อมตัก แตกตื่นหมดอะจังหวะนี้...ไอ้เหี้ยย ยังไม่ทันได้เริ่มจีบก็จะถูกเขาจับแดกแล้วเหรอเนี่ย

นิ้วยาวกวาดเอาโยเกิร์ตบนแก้มผมออก แล้วจ่อไว้ชิดที่ริมฝีปากของผม นาทีนี้หัวใจผมเริ่มเต้นไม่เป็นสรรพ สายตาอ่อนโยนของพี่เพลิงในเวลาปกติไม่มีเหลือแล้วอยู่ในดวงตา มันมีแต่ความต้องการด้านมืดของร่างกาย

ร้อนรัก เตรียมออกล่าเหยื่อ

เอาพี่เพลิงคนเดิมคืนมานะ!

“เลียให้พี่หน่อยสิครับ :) ”

บาปมาก ใจบาปมากนาทีนี้ ผมกลืนน้ำลายดังเอือกหวาดหวั่นกับหนทางที่กำลังจะก้าวเดิน...แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอะไรกันแน่ที่มันดลใจให้เปิดค่อยๆ เปิดปากออก

...ก่อนจะเลียโยเกิร์ตสีขาวออกจนหมด เหลือแต่ความชุ่มชนไปทั่วทั้งนิ้ว

Damm

 

 

||-- CUT --||

ตามอ่านได้ที่เดิมนะคะ^^

 

 

 

“ของพี่เพลิงก็หวานดีเหมือนกันนะครับ :) ”

“…Fuc*

มีคนเสียงอาการวะ

ถึงเหตุการณ์ทั้งหมดนี่มันจะน่าอายไปหน่อย แต่ผมต้องยอมรับเลยว่าผมโคตรจะรู้สึกดีเลย...เอาง่ายๆ ก็ฟินนั่นแหละ!

 

 

 

 

-----------------------------

ประเจิดประเจ้ออะพวกเธออ รู้ใจตัวเองแล้วก็ไปให้สุดอะเนอะะ (・ω・) b ที่บอกว่าตอนหน้าหวาน ก็หวานจริงๆ นะฮะ 555555 ยังไม่ได้คบยังแซ่บขนาดนี้ ถ้าคบแล้วจะแซ่บขนาดไหนน

ตอนนี้ยาวมากอ่านกันจุใจเลยค้าบบ

ขอโทษที่ให้รอนานนะค้า ขอโทษจริงๆ เราป่วยหนักมาก นอนซมเป็นผัก เพิ่งฟื้นคืนชีพมาได้ค่าาლ (・ヮ・ლ) ทุกคนก็ดูแลสุขภาพกันด้วยนะคะ! ช่วงนี้อากาศค่อนข้างร้อนอาจจะทำให้ป่วยได้

คิดถึงแล้วก็เป็นห่วงนักอ่านทุกคนมากนะค้าา>< เจอกันใหม่ตอนหน้าค่า

 

twitter : @Themoonthere

ขอให้มีความสุขกับการอ่านนะคะ♥

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 738 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

482 ความคิดเห็น

  1. #460 TreeratSuklim (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2564 / 23:53
    กว่าจะอ่านตอนนี้จบนะ. ยิ้มแก้มแทบแตก
    #460
    0
  2. #410 bunnyt248 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 เมษายน 2564 / 04:21
    ความรักดีๆ
    #410
    0
  3. #376 Nuseefan3096 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 เมษายน 2564 / 00:37
    อู้ววววววววววว
    #376
    0
  4. #361 Saltan (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 เมษายน 2564 / 01:34
    กรี้ดดดดเเกรรเเกรรคือบับคือบับบบบ!!!!!อร้ายยยิยยยเยเเยเยเยห
    #361
    0
  5. #326 Hiroyosha (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 เมษายน 2564 / 07:32
    เมียก็คือไม่แผ่วววววววววโซฮอตตตตตตสึ
    #326
    0
  6. #309 powder.blue02 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 เมษายน 2564 / 00:10

    น้องกัลป์คือแซ่บไม่ไหว หนูลู๊กกกกกกกกกก
    #309
    0
  7. #291 Pkdddd1 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 เมษายน 2564 / 00:03
    น้องงงงงงงง
    #291
    0
  8. #290 Tao020536 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 เมษายน 2564 / 21:10

    อุดปากกรี๊ด
    #290
    0
  9. #288 pullpens (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 เมษายน 2564 / 23:30
    นัมเบอร์วันวันนะน้องนะ👍🏻☺️
    #288
    0
  10. #287 snmf (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 เมษายน 2564 / 17:35
    หัวใจจะวาย
    #287
    0
  11. #286 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 เมษายน 2564 / 06:49
    วู้ๆๆๆๆ เค้าเป็นแฟนกันแล้ว ดีใจๆ❤️❤️❤️❤️
    #286
    0
  12. #285 nalakh (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 เมษายน 2564 / 05:34

    ขอบคุณนะคะที่แต่งนิยายไห้อ่านสนุกมากๆเลยจะติดตามทุกเรื่องเลยค่ะ
    #285
    0
  13. #284 Annabella.m (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 เมษายน 2564 / 01:23
    ขอบคุณมากนะคะที่แต่งนิยายสนุกๆให้อ่าน จะติดตามผลงานของไรต์ต่อไปค่ะ 🥰
    #284
    0
  14. #283 SomArZ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 มีนาคม 2564 / 22:15
    แวบไปอ่านพี่ไฟมา

    อ่านพี่เพลิงแล้วไปอ่านพี่ไฟ อ่านพี่ไฟแล้วไปอ่านพี่เพลิง
    #283
    0
  15. #281 Budsaya_mai (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 มีนาคม 2564 / 21:45
    น่ารักมากมาย พี่เพลิง น้องกัลป์
    #281
    0
  16. #280 jubjangnaja (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 มีนาคม 2564 / 21:30
    ใจบางมากก ฮื้อออเขินเลย ขอบคุณไรท์ที่แต่งให้อ่านนะคะ ดูแลสุขภาพด้วยน้าาา
    #280
    0
  17. #279 mooyong_ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 มีนาคม 2564 / 19:33
    โอ้โห้ๆๆๆๆๆๆๆฟ กรี๊ดดดดดดดดด
    #279
    0
  18. #278 Su98909890 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 มีนาคม 2564 / 19:11
    ไม่มีใครยอมใครเลยจีงๆ อรุ่มมากกกกกก ///// เขิน
    #278
    0
  19. #277 Tualek_Orp (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 มีนาคม 2564 / 19:08
    หวานไม่แผ่วเลยจ๊ะ
    #277
    0
  20. #276 เจ้าหมีขาว (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 มีนาคม 2564 / 18:59
    ฮอตมากจ้า ฮอตมากกกกกกก ฮอตสู้อากาศประเทศไทยไปเลยคู่นี้ เอาอีก555555555555555
    #276
    0
  21. #275 betty_leeteuk (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 มีนาคม 2564 / 18:21
    อุแงงงง รอ nc
    #275
    0
  22. #274 nungtennahrak (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 มีนาคม 2564 / 17:39
    กรี้ดดดดดดดดดเ เม้นมีแต่คนกรี้ด แต่นี่ก็จะกรี้ดอีก ฮื่อ กรี้ดดดดดดเเเเเเ
    #274
    0
  23. #273 ปีโป้จังกี้ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 มีนาคม 2564 / 17:16

    กี๊ดดดดดๆๆๆๆๆๆๆ
    #273
    0
  24. #272 mayyy14 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 มีนาคม 2564 / 16:59
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    #272
    0
  25. #271 SureeratPamutha (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 มีนาคม 2564 / 16:56
    แซ่บสุดๆ
    #271
    0