🌹🌹 วาเลนไทน์ 🌹🌹 (I Love You)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,105 Views

  • 14 Comments

  • 39 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    768

    Overall
    2,105

ตอนที่ 16 : 🌹🌹 วาเลนไทน์ 16 🌹🌹

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 136
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    10 มี.ค. 62

(เครดิตภาพสวยๆจาก  Pinterest  และ Goolgle ค่ะ )
**************************************

#  Valentines.

#  เคลียร์ให้จบๆไป



PART : My Dear

          เหมือนเขาจะเคลียร์ปัญหาส่วนตัวของตัวเองไม่ได้...เฮ้ออออ....  ก็ปัญหาที่เขาเป็นคนเริ่มนั่นแหละ
จีบทิ้ง จีบขว้างแล้วไม่เคลียร์ให้จบ  เป็นเหตุให้สาวบริหารตามถึงที่แบบนี้

          "  พี่ว่าเราคุยกันรู้เรื่องแล้วนะ  "  

          มายเดียร์บอกกับสาวบริหารที่เขาเคยควงก่อนสอบ  ด้วยเหตุผลเดียวคือตอนนั้น  เขาต้องการหาใครสักคนมาควงเพื่อประชดวาเลนไทน์เฉยๆ  แต่พอมันหมดสนุก และผลที่ได้รับ มันก็ไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกดีแต่อย่างใด  
แต่มันกลับทำให้ตัวเองทรมานยิ่งกว่าเดิม 

          "  พี่รู้เรื่องคนเดียวสิ  !  ตกลงสถานะเราตอนนี้มันคืออะไร  หนูเป็นอะไรสำหรับพี่ !?  "

          "  ต้องให้ขอโทษเลยไหม  ?  เธอถึงจะยอมจบ..."

          "  พี่เดียร์...ทำไมพี่เป็นคนแบบนี้  โคตรไม่มีความรับผิดชอบเลย...หนูไม่น่าโง่เลย..."  

          สุดท้ายสาวบริหารคนนั้นก็เอาแต่ร้องไห้  ร้องอยู่นาน...  กว่าที่เธอจะยอมถอย
และยอมกลับไปเอง ทั้งที่น้ำตานองหน้าอยู่อย่างนั้น

          มายเดียร์ปล่อยให้เธอไปโดยง่าย  เพราะมันเป็นสิ่งที่เขาต้องการให้มันเกิดขึ้นอยู่แล้ว...
หลังจากที่มายเดียร์รู้ใจตัวเอง  เขาก็หยุดความสัมพันธ์กับสาวบริหารคนนี้  ไม่อยากสานต่อ
เพราะถ้าเขาและเธอมาไกลกว่านี้  เรื่องมันคงไม่จบลงง่ายๆแบบนี้แน่
เขายอมให้ผู้หญิงคนนี้เสียใจตอนนี้คงดีกว่า.....

          บางที..มายเดียร์ก็คิดว่าตัวเองคงโง่มากที่ชอบใครไม่ได้อีก  และคิดว่าถ้าเขาจะชอบใครสักคน  
เขาก็หวังว่าคนๆนั้นจะเป็น...วาเลนไทน์..ของเขา


++   หลายวันต่อมา  ++

          ที่ร้านเบเกอรี่...ขณะที่วาเลนไทน์มัวแต่สนใจตกแต่งเค้กตรงหน้า  จนลืมสังเกตุว่ามีสายตาของใครคู่นึง
จับจ้องมองเธออยู่ตลอดเวลา..จนเธอเริ่มรู้สึก  แล้วหันมาทางเขา  

          "  พี่ต้นน้ำ...มองทำไมคะ ?  มีอะไรจะถามก็ถามมาสิ  มายืนจ้องอยู่นั่น  หนูไม่ชอบ !  "

          "   ไม่มี  แค่มองเฉยๆ  "  ต้นน้ำก็ยังคงยืนกอดอกอยู่ท่าเดิม

          "  เอ้า !! บ้าป่ะเนี่ย..."

          "  มีแฟนแล้วเหรอ ?  "  

ได้ยินคำถามนี้ เล่นเอาเธอถอนหายใจทันที เพราะเขาเคยถามมาแล้วครั้งนึง

          "  ถามอีกแล้วนะคะ  "

          "  ก็เธอยังไม่ตอบ  "

          "  แล้วอยากรู้ทำไม จะจีบเหรอ ? "   เธอถามกลับอย่างกวนๆ

          "  ได้ไหมละ ?  "

          "  ไม่ได้ ! เพราะหนูไม่ได้คิดอะไรกับพี่มากกว่าพี่ชาย  "

          "  ทำไม  ?  "

          "  เอ๊ะ ! พี่ต้นน้ำ  ทำไมเข้าใจอะไรยากจัง  ไม่คิดก็คือไม่คิดค่ะ  ! "

          "  แล้วคนที่คุยด้วยเมื่อวาน...  ใคร ?  "

          "  เรื่องส่วนตัว !  พี่ห้ามยุ่ง !  "

          "  จะยุ่ง !  "

          "  พี่ต้นน้ำ...จะยั่วโมโหกันใช่ไหม ? "

แล้วคุณน้าก็เดินออกมาห้ามทัพ ก่อนที่ทั้งสองคนจะเสียงดังมากกว่านี้จนเสียลูกค้า
     
          "  อะไรกัน  สองคนนี้  ทะเลาะกันเป็นเด็กๆ  "

          "  ก็ลูกชายคุณน้านะสิคะ  วุ่นวายกับเรื่องส่วนตัวหนู  "

          "  อะไรนะ ?  ต้นน้ำ..จริงเหรอที่น้องบอก  "  

          "  .......   "    เขาเงียบ ก่อนจะเดินจากไป  โดยไม่ตอบคำถามคุณน้าเลย  (เอาแต่ใจสุดๆ)

          เจอแบบนี้คุณน้าก็คงได้แต่ส่ายหัวกับลูกชายตัวดี  คนเป็นแม่อย่างเธอมีหรือที่จะไม่รู้ว่าที่ลูกชาย
ทำไป  เขาต้องการอะไร...  เพียงแต่เธอพูดและช่วยอะไรลูกชายไม่ได้ต่างหาก  ถึงทำได้แค่ถอนหายใจอย่างนี้    

          ครั้งที่วาเลนไทน์มาช่วยงานที่ร้านแรกๆ  เธอพอจะมองออก  ว่าลูกชายคิดยังไงกับวาเลนไทน์  
วันๆเอาแต่คอยแกล้ง คอยแหย่เพื่อให้เขาพูดด้วย  หลายต่อหลายครั้งที่เธอสังเกตุเห็นแววตาของลูกชาย
ที่มองวาเลนไทน์  มันไม่ใช่แบบน้องสาวหรือพี่ชายเลย  ต่างจากวาเลนไทน์ที่มองเห็นเขาเป็นแค่พี่ชาย
ที่น่ารำคาญเพราะคอยแกล้งเธอเสมอ

          เฮ้ออออออ.....

          เวลาก็ผ่านมานานแล้ว....การที่ต้นน้ำไปเรียนไกลๆ  ห่างจากเธอนานๆ  ทำไมมันกลับไม่ช่วยอะไรเลยน่ะ  
หรือเป็นเพราะกลับมาแล้ว  ต้องมาเจอกันอีกครั้งทำให้สิ่งที่เคยลืมกลับจำขึ้นมาอีก..
ผู้เป็นแม่ยิ่งคิดก็ยิ่งเหนื่อยใจแทนลูก...ก็ได้แต่หวังว่าสักวันที่ลูกชายจะมองเห็นวาเลนไทน์เป็นแค่น้องสาวสักวัน
ก็หวังกันไป...

          "  อย่าไปถือสาพี่เค้าเลยนะ  ก็รู้ๆกันอยู่..."
 
          "  หนูไม่ถือสาหรอกค่ะ  แต่บางทีมันก็มากเกินไปจริงๆ  คุณน้ารู้ไหมคะนิสัยพี่แกเนี่ย...
ดูรวมๆเหมือนพี่เดียร์มากเลย...ห่ามๆบ้าๆเหมือนกันไม่มีผิด  "

พอนินทาจบ ! ฉันกับคุณน้าก็ต่างพากันหัวเราะชอบใจชุดใหญ่...( 55นินทาผู้ )

          แต่พอพูดถึง...ก็เหมือนจะคิดถึงเลย...  ตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่นะ...
จู่ๆวาเลนไทน์ก็นึกถึงพี่เดียร์ขึ้นมา   นี่กี่วันแล้วที่เขาหายไป...  หลายต่อหลายครั้งที่เธอพยายาม
จะไม่สนใจเขาเพราะด้วยอารมณ์ที่ขึ้นๆลงๆของเขา   แต่ครั้งนี้..เขาเงียบจริงๆทั้งที่ก่อนหน้า
เราก็ไม่ได้ทะเลาะกัน  แต่ทำไม  ?  ... ยิ่งคิดวาเลนไทน์ก็ยิ่งไม่เข้าใจ  ?  

          "  ว่าแต่...?    มายเดียร์หายไปไหน....  น้าไม่เห็นมารับมาส่งหนูหลายวันแล้ว  "

          "  เออ..หนูก็ไม่ได้เจอพี่เค้าหลายวันแล้วเหมือนกันคะ  ไม่ทราบเหมือนกัน  "

          "  ทะเลาะกันเหรอ  ?  "

          "  เปล่าๆคะ  เราไม่ได้ทะเลาะกัน  โธ่คุณน้าค่ะ...  เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย
จะเอาอะไรมาทะเลาะกันได้หล่ะคะ   หนูว่าป่านเนี่ยคงพาสาวๆไปเที่ยวไหนต่อไหนแล้วมั้ง !  "

          "  เหรอ..หนูคิดแบบนั้นเหรอ...งั้นก็...เอาที่หนูสบายใจแล้วกันนะ !  " 

แล้วคุณน้าก็เดินดูความเรียบร้อยที่หน้าร้าน จังหวะนั้นเสียงมือถือก็ดังขึ้น พอดี

          Rrrrrr   Rrrrrrrr

          "  เอ๊ะ !?  ยัยต้าร์  โทรมาทำไม  ?  "

ฉันมองปลายสายอย่างสงสัย  เพราะนี่มันยังไม่เปิดเรียน  ทำไมเพื่อนสนิทอย่างต้าร์ถึงโทรหา ?

          "  ว่าไงต้าร์..."

          "  แก..อยู่หอไหม  ?  "

          "  ไม่..  มีอะไร  ฉันมาช่วยคุณน้าที่ร้าน  "

          "  ร้าน ?  ใช่ร้านที่เคยเล่าว่าไปทำงานตอนมอ.ปลายเหรอ  ?  "

          "  อืม  ใช่... "

          "  ฉันเบื่อๆอ่ะ  เลยขอแม่กลับมอ.ก่อน  ตอนนี้ก็อยู่ที่หอแล้ว  ไม่รู้จะไปไหน...  
ฉันไปหาแกได้ไหม  ?  "

          "  มาถูกเหรอ  "

          "  ถูกดิ ! แกแชร์โลมาเลย  "

          "  เอางั้นก็ได้  รอแปบ  "

แล้วฉันก็จัดการกดแชร์โลฯให้กับเพื่อนไป  อันที่จริงร้านกับหอก็ไม่ได้ไกลกันมาก
ถ้าใครเคยมาครั้งนึงแล้ว..ก็จำได้ไม่ยาก...

30  นาทีต่อมา ++

พอเห็นมีแท๊กซี่มาจอดที่หน้าร้าน  ฉันก็รู้ทันทีว่าเป็นต้าร์แน่นอน

          "  คุณน้าคะ  สงสัยยัยต้าร์คงมาแล้ว...  หนูขอออกไปหาเพื่อนสักครู่นะคะ  "

          "  จ้า  พาเข้ามานั่งเล่นในร้านก็ได้ลูก  ข้างนอกอากาศร้อน  "

          "  ได้คะ  ขอบคุณคะคุณน้า  "

แล้วฉันก็เปิดประตูออกไปจ๊ะเอ๋เพื่อนที่ยืนมองจากหน้าร้าน  แต่ไม่กล้าเข้า

          "  จ๊ะเอ๋ !  "

          "  เอ้ย ! แก  "  ต้าร์ตรงเข้ามากอดฉันทันที

          "  คิดถึงจังแก..."  ต้าร์บอก

          "  ฉันก็คิดถึงแก  แต่ตอนนี้ปล่อยก่อนหายใจไม่ออก  "

ฉันรีบบอกเพื่อน  เพราะจะด้วยคิดถึงมากหรืออะไรก็ตาม  แต่ฉันหายใจไม่ได้จริงๆ

          "  อ้าวเหรอ ?  ขอโทษ...ดีใจมากไปหน่อย  "

แล้วฉันก็เลยชวนเพื่อนเข้าไปนั่งเล่นในร้าน  หาน้ำกับขนมให้เพราะคงหิวแน่ๆ

          "  ว้าว ! หน้าตาหน้าทานจัง  เค้กที่ร้านคุณน้า  หน้าตาหน้าทานมากๆคะ  "  ต้าร์หันไปบอกคุณน้า

          "  ปากหวานจังเลยนะ  เพื่อนเราคนนี้  รู้จักชม...."   คุณน้าแอบแซว

          "  หนูพูดเรื่องจริงคะ  ไม่ได้แกล้งประจบนะคะ  "  ต้าร์บอกคุณน้า

          "  จ้า  ทานให้อร่อยนะ  มื้อนี้น้าเลี้ยงแล้วกันลูก  "

          "  จริงเหรอคะ ! "  ฉันถามย้ำอย่างดีใจ  ที่ไม่ต้องจ่ายค่าเค้กเอง

          "  อืม..   ตามสบายนะ  เดี๋ยวน้าไปเอาเค้กมาจัดใส่ตู้เพิ่มก่อน  "

          "  คะคุณน้า..  เดี๋ยวหนูไปช่วยค่ะ  "

แล้วฉันก็หันมาบอกต้าร์ที่กำลังฟินกับเค้กตรงหน้า

          "  แก  ฉันไปทำงานต่อนะ  เดี๋ยวมาคุยด้วย  "

          "  อืม  ตามบายเลยเพื่อน  ฉันดูแลตัวเองได้สบายมาก  "

          "  จ้า  ไปแล้ว  "  แล้วฉันก็รีบตามคุณน้าไปทันที

          ฝ่ายต้นน้ำที่เดินลงมาพอดี และได้ยินทุกคำของบทสนทนาก็มองไปยังต้าร์  
ที่กำลังทานเค้กอย่างอร่อยชนิดไม่แคร์สายตาใครเลย

          "  ตะกละ !  "   ต้นน้ำพูดได้แค่นั้น  เขาก็เดินกลับขึ้นไปยังห้องตามเดิม


          จนเวลาผ่านไป  และถึงเวลาเก็บร้าน  ฝ่ายต้าร์ยังคงนั่งเล่นมือถือรอวาเลนไทน์
อยู่ที่โต๊ะหน้าร้านอย่างใจเย็น   จนต้นน้ำลงมาและช่วยเก็บร้าน  แต่ก็ยังไม่ลืมถาม

          "  กลับยังไง  ?  "  ต้นน้ำถามฉันด้วยสีหน้านิ่งเฉยตามแบบฉบับเค้า

          "  แท๊กซี่.."
 
          "  เดี๋ยวไปส่ง  "  เขาตอบกลับ

          "  ไม่เป็นไรคะ  เพื่อนมาด้วย  เดี๋ยวเรากลับกันเองจะสะดวกกว่า  "

          "  เพื่อนเธอตัวโตมากถึงขนาดเข้ามานั่งรถฉันไม่ได้รึไง ?  "

          "  พี่ต้นน้ำ ! จะมาหัวเสียใส่หนูทำไมเนี่ย  หนูไม่ได้หมายความอย่างนั้นแต่
หนูเกรงใจ..."

          "  ฉันอยากไปส่ง  จะมาเกรงใจทำไม ! "    แล้วเขาก็เดินหนีไปอีกทาง

          "  เป็นบ้าอะไรของเขาอีกเนี่ย..."   ฉันแอบบ่นเบาๆกับตัวเอง

คุณน้าที่ยืนมองอยู่ก็ทำได้แค่ส่ายหน้าตามเคย...

เฮ้ออออ  ต้นน้ำเอ้ยยยยยย...

+++++++++++++++++++++++++++++++++

......เอาแล้ว  แลดูเหมือนจะมีความวุ่นวายนิดๆที่กำลังจะตามมา
แล้วแบบนี้  ถ้าไปส่งที่หอจะเจอใครบ้างน่ะ  จะมายเดียร์  หรือเต้ดี
มีความเป็นห่วงแทนแล้ว.....วาเลนไทน์...

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++

++  ช่วงนี้ พี่เดียร์ของเราก็จะหายๆไปเคลียร์ปัญหาตัวเองก่อนนะคะ
++  แต่ไม่นานเกินรอ   เดี๋ยวเขาก็กลับมาค่ะ  แต่ตอนนี้...เรามาดูรักอันแสนจะวุ่นวาย
++  ของวาเลนไทน์  กันจ้าว่าจริงๆแล้วใจเธออยู่กับใครแน่
++  รอติดตามต่อ EP หน้านะคะ
++  ขอบคุณที่ติดตามและเป็นกำลังกันมานะคะ
++ อย่าลืมติชมกันเข้ามาเยอะนะ
++  จากใจ TARA22

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


(เครดิตสวยๆจาก Googleคะ)













ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 11:57
    อัลไลนางจะฮ็อตเวอร์ขขาดน๊านนนนนนนนน
    #13
    0