ตอนที่ 65 : สเปเชียล เก้า ไวน์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6582
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 82 ครั้ง
    12 ธ.ค. 59


 

เก้าพาร์ท


          จะเที่ยงคืนแล้วเหรอวะ ชิบหายแล้วกู ป่านนี้ไอ้ไวน์รอแหกอกอยู่หน้าร้านแล้วมั้ง มันโทรจิกเป็นสิบสายตั้งแต่หัวค่ำ จนต้องปิดโทรศัพท์หนีกันเลยล่ะ นี่ถ้ารถไม่ติดก็ถึงตั้งแต่สามสี่ทุ่มแล้ว โทษกูไม่ได้นะไอ้ไวน์ มึงต้องไปโทษรถติดโน่น


          ผมรีบจอดรถไว้หน้าร้าน แล้วเร่งความเร็วในการเดินไปที่ทางเข้าด้านข้างร้าน จริงๆจะเข้าหน้าร้านก็ได้ง่ายกว่า แต่ผมว่าเลือกเดินผ่านหน้าร้านอ้อมไปเข้าทางพนักงานดีกว่า ไม่งั้นก็ต้องไปฝ่าคนเป็นฝูงที่ต่อคิวรอเค้าผับ กับคนด้านในที่ยั๊วะเยี้ยะยิ่งกว่าหนอนในรังผึ้งอีก จะเที่ยวอะไรกันนักหนาทุกคืนวะ พ่อแม่ผลิตแบ็งค์กันเองรึไง มีปัญญาอะไรแดกเหล้ากันได้ทุกวัน อ้อ บ่นไม่ได้สินะ ขืนคนไม่มา ผมก็อดตายกันพอดี


          ระหว่างที่กำลังจะเดินผ่านหน้าร้าน ผมสังเกตุว่าเห็นลูกค้าหลายคนวิ่งแตกตื่นออกมาจากในร้าน เกิดอะไรขึ้นรึเปล่าวะ แล้วไอ้พวกที่วิ่งออกมานี่เช็คบิลล์จ่ายตังกันรึยัง ไม่ใช่ว่าพวกมึงชิ่งกันหรอกนะ ถึงร้านกูจะกำไรดี แต่ไม่ใช่มูลนิธินะเว้ย ห้ามแดกแล้วเนียนวิ่งหนี เดี๋ยวบอกการ์ดหน้าร้านจับส่งตำรวจให้หมดเลยแม่ง


          "คุณเก้าครับ มาพอดีเลย ในร้านมีเรื่องครับ ไปดูหน่อย" การ์ดคนนึงเห็นผมก็รีบวิ่งมาบอกหน้าตื่น แล้วชี้มือไปในร้าน เร่งให้ผมรีบเข้าไป


          "เรื่องอะไร ไอ้ไวน์ไม่อยู่รึไง ทำไมไม่ไปบอกให้มันมาจัดการล่ะ" ผมยกไหล่ไม่สนใจ ปกติเรื่องทั่วไปตั้งแต่สากกระเบือยันเรือรบ ถ้าอามานพพ่อไอ้ไวน์ไม่จัดการ หรือไม่อยู่ ไอ้ไวน์ก็ต้องเป็นคนจัดการทั้งหมดอยู่แล้ว ผมช่วยงานจริงๆ แต่ก็ดูแค่พวกงานเอกสารเท่านั้นแหละ


          "คุณไวน์อยู่ครับ กำลังเคลียอยู่ แต่พวกมันมีปืน แล้วคุณไวน์ก็ไม่ได้สั่งให้แจ้งตำรวจด้วย" ปืน!! จะบ้าเหรอวะ มันพกปืนเข้าร้านผมได้ยังไง


          "นี่ตรวจค้นกันยังไงถึงได้ปล่อยให้ลูกค้าเอาปืนเข้าผับได้เนี่ย เวรเอ๊ย" ผมสบถแล้วรีบเดินเข้าไปทางหน้าร้าน สวนทางกับลูกค้าบางคนที่จะวิ่งหนีออกมา เลยหันกลับไปสั่งลูกน้องอีกรอบ


          "ไปบอกพนักงานดูคนที่วิ่งออกไปด้วยนะ ลูกค้าคนไหนอยากออกก็ออกได้ แต่ไปตามเก็บตังค์หน้าร้านมาด้วยล่ะ ไอ้พวกเวรพวกนี้เนียนกินรึเปล่าวะ ปืนแค่นี้ทำเป็นกลัวไปได้" ร้านกูไม่ใช่การกุศลนะเว้ย การ์ดหนึ่งในสี่คนที่วิ่งตามผมเข้ามา เดินแยกไปทางแคชเชียร์ ส่วนที่เหลือก็เดินตามผมเหมือนเดิม


          พอแทรกคนที่มุงเข้าไปกลางร้านได้ ก็เห็นวัยรุ่นสามสี่คน ยืนอยู่กลางวงที่เหล่าลูกค้าใจกล้ายืนดูสถานการณ์กันอยู่ ผู้ชายสามคนยืนอยู่ฝั่งเดียวกัน คนที่ยืนหน้าสุดกำลังยกปืนเล็งไปที่อีกฝั่ง ที่มีผู้ชายหนึ่งคน กำลังยืนบังผู้หญิงสวยๆคนนึงเอาไว้ เธอมีท่าทางสั่นกลัวแล้วก็หลบอยู่ด้านหลัง นี่แย่งผู้หญิงกันรึไงวะ ปัญญาอ่อนเอ๊ย ไปตีกันที่อื่นไม่ได้รึไง


          ผมเห็นไวน์ยืนอยู่ใกล้ๆผู้ชายฝั่งที่ไม่มีปืน หันหน้าไปเผชิญกับปืนของอีกฝ่าย แต่เป้าหมายกระบอกปืนไม่ใช่ไวน์ เป็นผู้ชายอีกคนที่มีเรื่องกัน ผมเลยหยุดยืนกอดอกดูสถานการณ์


          "คุณเก้า ไม่เข้าไปห้ามเหรอครับ" การ์ดถามแล้วทำท่าจะเดินเข้าไปหาวัยรุ่นที่มีเรื่องกลุ่มนั้น


          "ไม่ต้องหรอก ปล่อยให้ไอ้ไวน์มันเคลียไป ไปดูลูกค้าโต๊ะอื่นไป บอกพนักงานไล่เคลียร์บิลล์ให้หมดทุกโต๊ะเลยนะ ถ้าใครจะอยู่ต่อหลังจากจบเรื่องให้เปิดบิลล์ใหม่ อ้อ โต๊ะไหนเปิดบิลล์ใหม่เลี้ยงโต๊ะละดริ้งแล้วขอโทษลูกค้าทุกคนด้วย" ผมไม่ได้ใจดีหรอกนะ เดี๋ยวไปไล่บี้เอากับพวกที่ปล่อยให้ลูกค้ามีปืนหลุดเข้ามาทีหลังละกัน


          "ครับ" การ์ดอีกสองคนเดินจากไป ทิ้งเอาไว้หนึ่งคนยืนคุมผมอยู่


          "ไปยืนฝั่งโน้นไป ถ้าให้สัญญาณเมื่อไหร่ ก็ดูไอ้ไวน์ให้ด้วย เดี๋ยวลูกรักเจ้าของผับเค้าเป็นอะไรไป หัวพวกเราทั้งหลายจะหลุดออกจากบ่า" ไม่ได้หมายถึงตัวเองหรอกนะ ลูกรักน่ะ ไอ้ไวน์ต่างหากล่ะ ลูกรักพ่อผม เหอะ


          "ครับ" การ์ดคนสุดท้ายเดินอ้อมลูกค้ามุงไปยืนสแตนบายใกล้ๆไวน์อีกฝั่งที่ใกล้กว่าตรงจุดที่ผมยืนดูอยู่ แล้วส่งสายตามาบอกผมว่าพร้อมแล้ว ผมพยักหน้าทีนึง ตอนนี้ไฟในร้านถูกเปิดให้สว่างขึ้นมา และเสียงเพลงก็เงียบสนิทไปแล้ว


          "ใจเย็นนะครับ การพกปืนในที่สาธารณะมันผิดกฏหมายอาญานะครับ แล้วปืนมีใบอนุญาตรึเปล่า" สาบานนะว่ามึงคุมร้านมาตั้งแต่ม.4น่ะ ไอ้เวร มึงกวนตีนพวกมันรึไง หนังหน้าบอกยี่ห้อนักเลงขนาดนั้นมันจะสนใจมั้ยว่าปืนมีใบอนุญาตรึเปล่า หรือผิดกฏหมายข้อไหน มึงคิดว่าพวกมันเป็นใคร เป็นกูรึไงถึงต้องยอมมึงน่ะ


          "เสือก ถอยไปเลยโว้ย มึงไม่เกี่ยว ไม่ต้องมาเสนอหน้า ไอ้หน้าอ่อน ถ้ากูผิดกฏหมาย แล้วมึงไม่ผิดรึไง อายุถึงเหรอวะ ใครปล่อยให้เด็กมัธยมอย่างมึงมาเข้าผับ ถอยไปเลยไอ้เด็กน้อย" เออ หน้ามันก็อ่อนจริง แล้วมันก็เสือกจริงๆนั่นแหละ แต่ไม่เสือกไม่ได้ไง มันคุมร้านนี้นี่หว่า ไม่ได้มาเที่ยวมั้ยล่ะ


          "ผมเป็นผู้ช่วยผู้จัดการร้านนะครับ ถ้ายังไงเราไปคุยกันด้านนอกดีกว่า อยู่แบบนี้ก็รบกวนคนอื่นเปล่าๆ นะครับ^^" กูรู้นะว่ามึงอยากยิ้มให้เค้าใจเย็น แต่กูว่าเลือดร้อนขนาดพกปืน แม่งคงคิดว่ามึงกวนตีนมากกว่า


          "ถอยไปโว้ย กูจะไป ก็ต่อเมื่อมันส่งผู้หญิงคนนั้นมา กูเจอก่อนเสือกหน้าด้านมาแย่งกันหน้าตาเฉยได้ไงวะ" แย่งผู้หญิงจริงๆด้วยว่ะ ถ้าเค้าไม่สนแล้วทำไมไม่หาเอาใหม่วะ ผู้หญิงมีตั้งมากมาย ทำไมต้องทำร้ายตัวเองทางอ้อมด้วย โชว์ปืนแบบนี้ไม่เท่หรอกพวกมึง ต้องเปย์ด้วยไวน์ขวดละสามหมื่นแบบกูนี่ ถึงจะเรียกว่าเท่...........แต่โง่ ฮือออ พูดแล้วช้ำใจ กูพลาดได้ไงวะ เสียชื่อลูกเจ้าของร้านที่คลุกคลีกับวงการแอลกอฮอล์มาตั้งแต่เด็กหมด


          "เจอก่อนห่าอะไร นี่แฟนกูนะเว้ย พวกมึงนั่นแหละที่อยู่ๆก็มาดึงมือแฟนคนอื่นจะพาออกไปน่ะ" ผู้ชายที่ยืนบังผู้หญิงเอาไว้ ตะโกนออกไปอย่างไม่ยอมแพ้


          "จริงเหรอครับ^^" ไวน์หันไปถามผู้หญิงด้านหลัง เธอพยักหน้าอย่างรัวเร็วยืนยันคำตอบว่าเป็นแฟนกับผู้ชายที่ยืนอยู่ด้วยจริงๆ


          "แล้วไงวะ น้องเค้าทำท่าสนใจพวกกูก็เลยจะสนองให้" ไอ้พวกสันดานโจร สันดานเลว อย่างนี้มันต่างอะไรกับการฉุดผู้หญิงวะ ร้านกูออกหรูปล่อยให้ไอ้พวกสวะพวกนี้เข้ามาได้ไง จบเรื่องนี้เมื่อไหร่ กูต้องจัดการคุยกับการ์ดให้รู้เรื่องหน่อยแล้ว


          "ถ้าเป็นแบบนั้นจริง คงต้องแจ้งความหลายข้อหาอยู่นะครับ ผู้หญิงเค้าไม่ได้ยอม แถมยังข่มขู่ มีอาวุธปืนอีกด้วย ผมว่ารีบออกจากร้านไปตอนนี้ ก่อนที่ผมจะแจ้งตำรวจดีกว่า หรือบางทีอาจจะไม่ต้องแจ้งก็ได้ ยังไงพวกที่วิ่งออกไปก็คงมีใครสักคนโทรแจ้งอยู่ดี" มึงก็มองโลกในแง่ดีเกินไปเนาะ สังคมเราสมัยนี้มันตัวใครตัวมันมั้ย ตังค์มันยังไม่จ่าย จะมีน้ำใจแจ้งตำรวจเหรอวะ


          "เหรอวะ ถ้าอย่างงั้นก่อนที่ตำรวจจะมา กูจัดการไอ้ปากมากอย่างมึงก่อนเลยดีมั้ย เสือกไม่เข้าเรื่อง รำคาญโว้ยยย!" ปากกระบอกปืนย้ายจากผู้ชายคนนั้นมาที่ไวน์ พอพวกนักเลงพกปืนสามคนหันไปสนใจผู้ช่วยผู้จัดการชานชลาที่หน้าอ่อนปุ๊บ ผู้ชายคนที่มากับแฟน ก็แสดงความเป็นคนดีที่ปกป้องคนรักด้วยการ.......ดึงมือแฟนตัวเองหนีไปหน้าตาเฉย เจริญสิมึง อย่าได้มาเหยียบผับกูอีกนะ เห็นแก่ตัว รักแต่พวกตัวเองนี่หว่า ไอ้สันขวานเอ๊ย


          'ฮืออออ พี่เก้า' เสียงไวน์ในวัยเจ็ดขวบ กับภาพเด็กตัวเล็กๆที่นั่งร้องไห้อยู่บนพื้นหญ้าแว่บเข้ามาในหัวผม ทันทีที่ปากกระบอกปืนจ่อตรงหน้าไวน์ในระยะประชิด


          "เวรเอ๊ย" ผมสบถอย่างหงุดหงิด แล้วเดินเข้าไปกลางวง แทรกตัวระหว่างคนที่กำลังมีเรื่องกัน หันหลังให้ไอ้เด็กเวร แล้วเอาหน้ารับกระบอกปืนแทน


          "พี่..คุณเก้า" ไวน์ตกใจที่อยู่ๆผมก็โผล่พรวดออกไปเอาตัวบังแทนให้ หลุดเรียกคำที่มันเลิกเรียกมานานแล้วนิดนึง แล้วก็เปลี่ยนกลับไปเรียกแบบเดิม


          "มึงจะเสียเวลาคุยทำไม ชักช้าจริง กูยืนดูจนหงุดหงิดไปหมดแล้ว จะรอให้มันยิงมึงตายก่อนรึไงถึงจะจัดการน่ะ ห๊า!!" ผมตะคอกเสียงดังทั้งๆที่ไม่ได้หันหน้าไปมองคนที่เรียกชื่อผม สายตาจ้องอยู่ที่หน้าผู้ชายที่ถือปืน


          มันผงะตกใจมองซ้ายมองขวา เพราะอยู่ๆผมก็โผล่เข้ามาแล้วทำท่าเหมือนจะทะเลาะกันเอง เลยใช้จังหวะนี้ส่งสัญญาณให้การ์ด มาเอาตัวไวน์ไป แล้วตัวเองก็แย่งปืนมาจากมัน เกิดการยื้อยุดกันนิดหน่อย เพราะไอ้คนที่มีปืนมันไหวตัวทัน เลยกระชากปืนกลับ แต่ผมจับเอาไว้แน่ เพื่อนอีกสองคนจะเข้ามาช่วยก็ไม่กล้าเพราะปลายกระบอกปืนมันเหวี่ยงไปมา และคนในร้านก็เริ่มส่งเสียงกรีดร้อง วิ่งหนีกันจ้าละหวั่น ด้วยความกลัวลูกหลง


          ผมดึงปืนแย่งกับมันอยู่อีกพัก ได้จังหวะก็ยกเท้าขึ้นมา ถีบเข้าไปเต็มหน้าท้อง จนอีกฝ่ายเสียหลักเซไปด้านหลัง แต่ซวยชิบหาย มันดันได้ปืนติดมือไปด้วย ผมรีบตามเข้าไป เตะที่มือข้างขวาที่มันถือปืนเอาไว้ จนกระบอกปืนหลุดออกจากมือไถลไปตามพื้น 

          

          ด้วยความชะล่าใจคิดว่าปืนหลุดไปแล้ว เลยรีบตามไปซ้ำเจ้าของปืน กระทืบแหลกให้ไส้แตกเลยแม่ง กล้าเอาปืนเข้าร้านกูเหรอ วันนี้กูต้องเสียหาย ต้องสูญรายได้ แถมเดี๋ยวตำรวจก็ต้องมาอีก กูเบื่อเข้าใจมั้ย กูขี้เกียจจัดการเรื่องร้าน พ่อก็ไม่อยู่ คนคุมร้านเสือกมีแต่เด็กๆ พวกกูเพิ่งยี่สิบกันเองนะเว้ย จะให้กูรีบมีภาระกันไปไหน ไอ้พวกเวรรรรรร


          ปัง!


          เสียงที่ดังไม่ใช่เสียงปิดหรือเปิดประตู แต่เป็นเสียงปืน ผมรู้สึกชาตรงไหล่ซ้ายของตัวเอง จากนั้นก็เริ่มเจ็บมากขึ้นเรื่อยๆ หลังจากเสียงปืนดังขึ้น พอหันไปมอง ก็เห็นเพื่อนของมันถือปืนอยู่ ทำหน้าตกใจที่เผลอยิงปืนขึ้นมา จากนั้นก็เขวี้ยงปืนลงพื้น พร้อมกับการ์ดในร้านหลายคนพุ่งเข้าไปชาร์ทตัวมันและพวกที่เหลือ


          "พี่เก้า! พี่เก้า!" ผมทรุดตัวลงกับพื้น มีคนนึงรีบวิ่งเข้ามาประคองผมเอาไว้ ร้องเรียกเสียงดังลั่นร้านอย่างตกใจ เสียงของไวน์ มึงยอมเรียกกูว่าพี่เหมือนเดิมแล้วรึไง ไอ้เด็กเวร

 

 


          ผมหมั่นไส้การที่พ่อชอบเอาผมไปเปรียบเทียบกับมัน ถึงจะอยากเรียนวิศวะ แต่ถ้าพ่อต้องการ ผมก็เรียนบริหารให้ได้ พอมันเข้าบริหารไป ผมหมดความหมายในสายตาพ่อไปทันที ไล่ผมบอกอยากเรียนวิศวะก็เรียนไป อย่างน้อยไอ้ไวน์ที่รักกว่าลูกในไส้ก็เรียนบริหารให้แล้ว คิดดูสิ ถ้าพ่อพูดขนาดนี้ เป็นคุณ จะไม่เกลียดมันเหรอ


          "ทำไมเป็นแบบนี้นะไวน์ เห็นคุณลุงเค้าใจดีไม่ว่าอะไร ก็เลยทำงานสะเพร่าเหรอ ครั้งก่อนทำไวน์ลูกค้าขวดตั้งสามหมื่นหาย ครั้งนี้ยังทำคุณเก้าเจ็บตัวอีก พ่อผิดหวังจริงๆ" เสียงอามานพนี่นา ไหนว่าไปฮ่องกงกับพ่อไงวะ แล้วมาบ่นอะไรกันตรงนี้ นี่ด่าไอ้ไวน์อยู่เหรอ


          "ขอโทษครับพ่อ" เสียงไวน์ดูเศร้า เสียใจ มันพูดแค่นั้น ไม่แก้ตัวอะไรกับพ่อตัวเองเลย


          "ขอโทษแล้วยังไง ลูกค้าก็ด่า เราต้องเสียชื่อเสียงไปเพราะไวน์ที่แกทำหายเป็นของลูกค้าวีไอพีเชียวนะ โชคดีแค่ไหนที่คุณลุงเค้าไม่ได้ว่าอะไร แต่ก็ไม่ได้แปลว่าจะทำงานยังไงก็ได้นะ พ่อบอกหลายครั้งแล้วใช่มั้ย ว่าอย่าทำให้คุณเก้าเดือดร้อนน่ะ" ใครทำไวน์หาย ไอ้ขวดสามหมื่นนั่นผมเอาไปนี่นา ไอ้ไวน์มันไม่ได้บอกพ่อมันเหรอ ว่าผมเป็นคนทำ


          สองคนพ่อลูกคุยกันเสียงเบาๆ ผมลืมตาขึ้นมา เจอห้องสีขาว ข้างเตียงห่างออกไปนิดหน่อย มีอามานพกับไวน์กำลังคุยกันอยู่ ไวน์ก้มหน้านิ่งมือขวาของมันบีบมือซ้ายตัวเองเอาไว้ ส่วนอามานพก็มีสีหน้าโกรธและผิดหวัง


          "ครับ ครั้งหน้าผมจะไม่ทำแบบนี้อีกครับพ่อ"


          "เห้อออ ทำไมมีลูกชายก็ไม่ได้ดั่งใจนะ ดูคุณเก้าเค้าเป็นตัวอย่างบ้างสิ พอมีเรื่องวุ่นวายในผับเค้าก็จัดการได้หมด แกทำอะไรบ้าง นอกจากไปยืนกวนประสาทให้พวกมันยิงน่ะ นี่ถ้าคุณเก้าเค้าไม่สั่งให้เช็คบิลล์ลูกค้าเอาไว้ก่อน ป่านนี้เราจะเสียหายแค่ไหน แต่ละคนตกใจเสียงปืนวิ่งหนีออกไปกันหมด ทำไมแกไม่คิดให้ได้แบบเค้าบ้าง" อามานพดุไวน์อย่างแรง เวลาอยู่กับผมอามานพเป็นคนใจดี เลยไม่คิดว่าจะเป็นคนที่เจ้าระเบียบและเข้มงวดกับลูกชายขนาดนี้


          "อือออ ขอน้ำหน่อย" ผมแกล้งตื่นขึ้น เพื่อขัดจังหวะการสนทนาของสองคนพ่อลูก เพราะเห็นว่าที่อามานพพูดมามันไม่จริงเท่าไหร่ ไอ้ไวน์มันตั้งใจทำงาน แล้วก็ทำงานดีจะตาย แต่ท่านคงตั้งความหวังเอาไว้ที่ลูกชายสูงมากเกินไป จนลืมไปว่า ลูกตัวเองเพิ่งจะอายุสิบเก้าย่างยี่สิบเท่านั้นเอง


          มันต้องเรียนหนังสือ ต้องไปมหาลัยตอนกลางวัน เย็นถึงดึกก็ต้องไปทำงานที่ร้านอีก แล้วปีหนึ่งเรียนหนักจะตาย แค่นี้วันๆนึงมันก็ไม่มีเวลาจะหายใจแล้ว ไหนจะต้องมาคอยตามหาตัวผม เพื่อลากไปทำงานอีก


          "คุณเก้า เป็นยังไงบ้างครับ ยังเจ็บอยู่มากรึเปล่า เดี๋ยวอาไปตามหมอมาดูอาการให้นะ" อามานพรีบพุ่งตัวเข้ามาหาผมหลังจากเห็นว่าผมลืมตาแล้ว พูดรัวๆอย่างดีใจแล้วเดินออกจากห้องไปเลย ถามแล้วไม่เอาคำตอบเนี่ยนะ


          "ขอน้ำหน่อยไอ้ไวน์" ผมพูดซ้ำเพราะอีกคนที่อยู่ในห้อง ยังยืนนิ่งอยู่ที่เดิมสายตาจ้องมาทางผม


          "ครับ"


          "มึงไม่ได้บอกพ่อเหรอ ว่ากูเป็นคนเอาไวน์ไปน่ะ" พอดื่มน้ำเสร็จผมก็ถามมันตรงๆ ไวน์ชะงักไปนิด แล้วเก็บแก้วน้ำวางไว้ที่เดิม


          "คุณเก้าตื่นนานแล้วเหรอ"


          "มึงตอบไม่ตรงคำถาม กูถามว่าอะไรวะ"


          "ไม่ได้บอก ผมไม่รู้จะบอกไปทำไม ในเมื่อคนทำเปิดไวน์ดื่มไปหมดแล้ว แล้วก็หนีไปเลยทันที" มึงพูดแบบนี้ตีแผลกูให้อักเสบไปเลยมั้ย


          "ก็กูคิดว่ามึงจะบอกพ่อกู เลยรีบชิ่งหนี ไม่อยากโดนด่าต่อหน้านี่หว่า"


          ".......ครับ"


          "พ่อดุมึงบ่อยเหรอ กูไม่เคยเห็นเลยนะ"


          "เค้าชื่นชมคุณน่ะ อยากให้ผมเป็นแบบคุณ ก็เลยเข้มงวดอยู่ตลอดเวลา" คนที่ไหนบนโลกอยากให้ลูกเป็นแบบกูวะ อามานพหัวสมองกระแทกพื้นรึไง อยากได้ลูกเหลวไหล ไร้สาระ วันๆดีแต่กินเหล้า งานการก็ไม่ทำ สร้างแต่ความเดือดร้อน อย่างผมเนี่ยนะ โคตรประหลาด มีแก้วอยู่ในมือเสือกไม่พอใจ อยากได้ก้อนกรวด แปลกดี


          "มาแล้วครับ" อามานพเปิดประตูนำหมอและพยาบาลเข้ามา แล้วจัดการทุกอย่างให้หมอตรวจอาการ กล่าวขอบคุณ เชิญหมอออกจากห้อง เว่อร์วังอะไรขนาดนี้วะ


          เค้าเป็นผู้ช่วยพ่อผมก็จริงนะ แต่ตำแหน่งก็ผู้จัดการร้านและหุ้นส่วน ถึงจะไม่ได้เยอะมากมาย แต่พ่อผมก็คิดว่าอามานพเป็นเพื่อนมากกว่าลูกน้อง เพราะทำงานด้วยกันมานาน เป็นพวกที่ก่อตั้งสร้างร้านมาด้วยกันตั้งแต่หนุ่มๆ ผมก็นับถือเค้าเหมือนญาติผู้ใหญ่คนนึง แต่เจ้าตัวชอบทำเหมือนกับว่าตัวเองเป็นแค่ลูกจ้างเท่านั้นเอง


          "พ่อล่ะครับ" ผมถามอามานพ หลังจากหมอออกไปแล้ว เห็นว่าไปจัดการร้านที่ฮ่องกงไม่ใช่รึไง ทำไมมาอยู่ที่นี่ได้


          "ติดประชุมมาไม่ได้น่ะ แต่ว่าเดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าจะรีบกลับมานะ" อ้อ ผมก็น่าจะคิดได้เนาะ ว่าพ่อตัวเองบ้างาน จะทิ้งทุกอย่างมาเพราะลูกชายถูกยิงที่ไหล่แค่ถากๆได้ยังไง


          "ฝากบอกว่าถ้ายังเคลียงานไม่เสร็จก็ไม่ต้องกลับมาหรอกครับ ทำงานไปเถอะ แล้วอาต้องกลับไปที่โน่นอีกรึเปล่าครับ"


          "ไม่ต้องแล้วล่ะ พ่อเค้าบอกให้อามาดูแลคุณเก้าน่ะ คุณเก้าต้องเข้าใจนะว่างานที่โน่นมันมีปัญหามาก ถ้าไม่มีคนอยู่เลยร้านต้องแย่แน่ๆ พ่อเค้าไม่ได้คิดว่าคุณเก้าไม่สำคัญหรอกนะ"


          "ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่ พ่อเค้าก็เป็นแบบนั้นอยู่แล้ว ผมเข้าใจ ถ้าอย่างนั้นอาก็ดูที่ชานชลาไปก็ได้ครับ ผมไม่เป็นไรหรอก เรื่องเมื่อคืนคงทำให้ร้านวุ่นวายน่าดูเหมือนกัน"


          "ไม่ได้หรอก แล้วใครจะดูคุณเก้าล่ะ เรื่องร้านเดี๋ยวให้ไวน์มันจัดการไปก็ได้ มันรู้ว่าต้องทำยังไง" เห้ออออ ทำไมชอบโยนทุกอย่างให้เด็กอายุยังไม่ถึงยี่สิบรับผิดชอบนักวะ


          "อาไปดูแลร้านดีกว่าครับ ไหนจะต้องจัดการเรื่องตำรวจอีก แล้วก็ให้ไวน์มาดูแลผม น่าจะง่ายกว่า"


          "เอาอย่างนั้นก็ได้ครับ ไวน์ แกดูคุณเก้าอยู่ที่นี่นะ ช่วงนี้ก็ไม่ต้องเข้าร้าน เดี๋ยวพ่อจะกลับไปดูที่ร้านหน่อยว่าต้องจัดการอะไรบ้าง"


          "ครับ"


          หลังจากถามผมอีกสิบรอบว่าผมไม่เป็นอะไรใช่รึเปล่า ไม่ปวดแผลใช่มั้ย ผมต้องการพยาบาลพิเศษมั้ย ซึ่งผมปฏิเสธทั้งหมด อามานพทำท่าจะเดินออกไปจากห้อง


          "เดี๋ยวครับอา" ผมเรียกเอาไว้ คนที่ยืนค้างอยู่หน้าประตู หันกลับมาด้วยรอยยิ้ม


          "อาได้ถามไวน์รึยัง ว่ามันเป็นอะไรรึเปล่า" ตั้งแต่ผมตื่นจนถึงตอนนี้ ที่ผมได้ยิน มีแต่คำตำหนิ กับคำสั่งที่จะให้ไปจัดการร้าน แต่ไม่เห็นคนเป็นพ่อจะถามเลย ว่าเมื่อคืนลูกชายถูกปืนจ่อหน้า กลัวมั้ย โดนพวกมันทำอะไรบ้างรึเปล่า เจ็บตรงไหนบ้าง


          "เอ่อ อ้อ แกเป็นไงบ้างล่ะไวน์ พวกมันไม่ได้ทำอะไรใช่มั้ย" เหมือนคนเป็นพ่อจะเพิ่งคิดได้ ว่าในห้องนี้มีลูกชายตัวเอง ผมมันแค่คนอื่น


          "ไม่เป็นไรครับพ่อ ผมสบายดี คุณเก้ามาช่วยเอาไว้" ไวน์ส่งยิ้มดีใจให้พ่อ คนเป็นพ่อพยักหน้าแล้วก็ส่งยิ้มให้ลูกชายและผม จากนั้นก็เดินออกจากห้องไปจริงๆ


          "คุณเก้าทำไมพูดแบบนั้นกับพ่อล่ะ"


          "พ่อมึงกับพ่อกูนี่ไม่ต่างกันเลยนะ น่าจะแลกลูกกัน หรือจริงๆแล้วพวกเราสลับตัวกันที่โรงพยาบาลวะ แบบในละครน้ำเน่าน่ะ"


          "คุณลุงน่ะรักคุณมากนะ เค้าก็แค่งานยุ่งเท่านั้นเอง เค้าทำงานหนักแบบนี้ก็เพื่อเตรียมทุกอย่างเอาไว้ให้คุณได้สบาย"


          "พูดได้สมกับเป็นลูกรักจริงๆเลยนะมึง เรื่องนั้นช่างมันเหอะ กูถามอะไรหน่อยสิ"


          "?"


          "เมื่อคืน มึงเรียกกูว่า พี่เก้า ใช่มั้ย"


          "!!! ผม ผมตกใจ ผมขอโทษนะ"


          "ตั้งแต่เมื่อไหร่ ที่มึงเปลี่ยนมาเรียกกูแบบนี้วะ เมื่อก่อน เราสองคนเป็นเหมือนพี่น้องกันแท้ๆ ทำไมอยู่ๆมึงก็เปลี่ยนไปวะ"


          ผมไม่ได้มีเวลามานั่งคุยกับมันนานมากแล้ว น่าจะตั้งแต่มันยอมทำงานที่ร้านตั้งแต่ยังเด็ก ไม่ขัดใจพ่อผมกับพ่อมัน ทำทุกอย่างตามที่เค้าสั่งจนไม่มีชีวิตเป็นของตัวเอง เราก็ไม่ได้พูดคุยสนิทกันเหมือนเดิม ผมไม่ชอบใจที่มันยอมเค้าไปหมดทุกอย่าง ทั้งๆที่สองคนนั้นทำเพื่อตัวเอง ทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการได้ แต่กลับบังคับให้ลูกๆอย่างเรา ต้องเดินตามทางที่เค้าขีดเอาไว้


          ไวน์กับผมมีชีวิตที่เหมือนกันแทบจะทุกอย่าง ไม่มีแม่ มีพ่อที่บ้างาน และชอบเปรียบเทียบพวกเรา บางครั้งผมก็เกลียดมัน บางครั้งผมก็เห็นใจมัน เพราะเวลามองมัน ผมก็รู้สึกเหมือนเห็นตัวเอง


          "............ผมไม่มีคำตอบจะให้คุณหรอก ขอโทษด้วยนะ แล้วก็ขอบคุณที่ช่วยผมเอาไว้" 




ไวน์




#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย

ทอล์คค่ะ: ใต้ความร่าเริงสดใส มักจะมีอะไรซ่อนอยู่ ฮือออ เพ่เก้าาาา เพ่ไวนนนน์ คู่นี้มันอัลไล นี่สร้างปมไว้ทำไมเยอะแยะมากมาย 55555 // แนะนำว่า อ่านตอนนี้จบ พักไปก่อนนะ ค่อยไปอ่าน นักรบหมอก ไม่งั้นจะเหมือนเค้าอ่ะ คือนี่แต่งนักรบหมอกก่อนไง แล้วมาแต่งเก้าไวน์ พอแต่งเก้าไวน์เสร็จ กลับไปนักรบหมอก อัลไลลล เมื่อกี้ยังฟินมือหงิกอยู่เลย ทำไมตอนนี้อึนนนน งือออออ **ตอนหน้าเป็นนักรบหมอกไง เตือนไว้สำหรับคนที่อ่านทีหลัง พักแพ๊บ**

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 82 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3648 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 10:47
    ไวน์น้อย โอ๋ๆ ไวน์ขวด3หมื่นใช่มะ ป้าสั่งขวดหนึ่งจะเอามาสาดหน้าอิลุงพ่อน้องไวน์
    #3648
    0
  2. #1772 tbuykeid37 (@tbuykeid37) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 11:15
    ไวน์น่าสงสารอ่ะ
    #1772
    0
  3. #1214 MimiPornsinee (@MimiPornsinee) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 23:48
    ไวน์ ชู้ป้าย ทีมไวน์ เเอบชอบคาเเรคเตอร์นี้
    #1214
    0
  4. #1187 Prangky13 (@Prangky13) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 21:51
    หื้อไวน์ขาาาาาสงสารง่าาาาา
    #1187
    0
  5. #1180 golfhat (@golfhat) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 21:13
    สงสารไวน์หือออ
    #1180
    0
  6. #1171 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 19:25
    คู่นี้ก็มีซัมติงนะเนี่ย
    #1171
    0
  7. #1167 Chandra and Clover (@0867513471) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 18:39
    มีอะไรในกอไผ่ใช้ไหม?
    #1167
    0
  8. #1159 Oct.me (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 17:19
    งืออออ สงสารน้องไวน์ของพี่เก้า (>0<)
    #1159
    0
  9. #1158 Jiraphan28143 (@Jiraphan28143) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 15:58
    อยากให้ไวน์เก้ามีซัมติงงง งื้อออ อยากเห้นเก้าบอกรักไวน์จริมเลยยยย
    #1158
    0
  10. #1157 s.lattecoffee (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 15:51
    มาม่าซะงั้น เศร้าแทนไวท์



    เพราะพ่อไวท์หรือเปบ่าถึงทำให้ไวท์เลิกทำตัสสนิทกับเก้า



    แล้วเรียกเก้ากว่าคุณ แทนที่จะเรียกว่าพี่เหมือนแต่ก่อน
    #1157
    0
  11. #1156 Guggai Exo-l (@supananguggai) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 15:39
    FC ป๋าเก้าเลยฮะ ^^
    #1156
    0
  12. #1155 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 15:12
    ใต้ความหมั่นไส้แต่ก็เข้าใจไวน์เนาะเก้าจะบอกว่าไวน์น่ารักอะเรียก พี่เก้าๆๆ
    #1155
    0
  13. #1154 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 14:58
    ตอนนี้ขอfcเก้าเลยนะครัชชชชช เท่อะ ชอบบบบบบ แต่หัวร้อนสมเป็น1ในแก๊งหมูกะทะจริงเลยพลาดไปหน่อย จริงๆ2คนนี้น่าสงสารนะ มีพ่อพ่อก็ดันอวยลูกเพื่อนทั้งคู่ไม่สนลูกตัวเองซะงั้น
    ปล. ปมเยอะอะดี จะได้ไปไกลถึง100ตอน 5555
    #1154
    0
  14. #1153 - Nusjung - (@tabtimnak) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 14:55
    ไวน์เคะจินะ
    #1153
    0
  15. #1152 a_liew (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 14:53
    อืมมมมม.. -___-'' เริ่มห่วงคนแต่ง

    อย่าเอาพี่นักรบไปผูกติดไว้กับน้องไวน์ แล้วเอาพี่หมอกยัดใส่พานให้น้องเก้านะ

    ไม่งั้นคงป่วนน่าดู !!!

    เก้าไวน์สินะ ดูจากหน่วยก้าน .__. พี่เก้าของน้องไวน์ เวร๊ยยยย!!! โรแมนนนนซ์

    มองดูจากดาวอังคาร ก็รู้ว่าน้องมันมีใจให้ อิพี่ก็คงไม่ต่างกัน ไม่งั้นจะยอมลงให้หราาาาา

    ผูกปมอัลลลไลลลลไว้เยอะแยะ T_T' #ง้างกรรไกรเตรียมหั่นนน เอ๊ยยยย..ตัดดดด

    นู๋เฝ้าไข้? พี่เค้านะลูก อย่าไปกวนประสาทเค้า เดี๋ยวแผลมันจะอักเสบแล้วติดเชื้อ

    สมองอิพี่มันจะพาลเพี้ยนหนักไปกว่านี้ #เดี๋ยวๆๆๆๆ

    #1152
    0
  16. #1151 neung_no (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 14:52
    พี่เก้า..น้องไวท์น่ารักอ่ะไรท์ทำให้เราหลงรักตัวละครทุกตัวเลย..ผูกปมเยอะๆนะแล้วตามแก้ให้ด้วยนร้าดวงตาที่สดใส..แต่มีแววเศร้าๆๆในบางครั้ง
    #1151
    0
  17. #1150 cartoon chaninmart (@chaninmart) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 14:45
    ทำไมพี่ไวน์มีรังสีเคะเมื่อพูดคำว่าพี่เก้า...หรือไวน์จะเป็นเคะ
    #1150
    0