Super rookie ขอโทษที..พอดีผมน่ะร้าย [SingtoKrist]

ตอนที่ 66 : สเปเชียล นักรบ หมอก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6744
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 96 ครั้ง
    12 ธ.ค. 59



นักรบพาร์ท


          ผมกำลังตื่นเต้น หัวใจเต้นแรง ต้องพยายามควบคุมสติตัวเองประคองให้รถไปถึงคอนโดฯ โดยไม่เอาแต่มองหน้าคนที่นั่งมาข้างๆให้ได้ ผมกลายเป็นคนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันวะ


          ตั้งแต่เล็กผมก็ทำกิจกรรม เรียน แล้วก็เล่นกีฬา มุ่งมั่นอยู่แต่กับสิ่งที่ตัวเองทำ จนไม่เคยมีความรักเลยซักครั้ง และไม่เคยมีใครบอกชอบผมด้วย อาจจะเพราะบุคคลิกของผมมันดูจริงจังจนเกินไป หรือไม่ก็เป็นพวกไม่ค่อยสนใจสิ่งรอบข้างหรือตามความรู้สึกคนรอบตัวไม่ทันละมั้ง แม้แต่มีคนแอบชอบผมมาเป็นปี ผมยังไม่รู้ตัวเลยนี่นา


          "หมอก" ผมเรียกคนที่นั่งเงียบ ก้มเล่นโทรศัพท์มาตลอดทาง เจ้าของชื่อเงยหน้าขึ้นมาหาผม แค่มันมองหน้า ทำไมผมใจเต้นวะ กูยี่สิบกว่าแล้วนะ ทำตัวเป็นวัยรุ่นตอนต้นกำลังมีป๊อปปี้เลิฟไปได้ น่าอายจริงๆไอ้นักรบ


          "ว่าไงพี่ มีไร" มันนั่งพิงเบาะ ก้มเล่นโทรศัพท์ พอผมเรียกก็เลยเอียงคอหันมาถาม ด้วยท่าทางที่.....น่ารักมากก ./////.


          "เอ่อ.....สบายดีมั้ย?" ไอ้เวร ไอ้นักรบ ไอ้ระยำ มึงถามอะไรของมึง เห็นหน้ากันตั้งแต่เที่ยง เมื่อกี้ก็เพิ่งไปกินหมูกะทะมาด้วยกัน มึงเสือกถามเค้าว่าสบายดีมั้ยเหมือนเพิ่งเจอเนี่ยนะ ไอ้บ้าเอ๊ย


          "ห๊ะ? เออ ก็สบายดี พี่ถามทำไม?" มันงงไปเลย แน่ล่ะสิ กูยังคิดว่า ประโยคนี้โคตรไม่โอเคเลยอ่ะ แต่กูไม่รู้จะเริ่มยังไงดีนี่หว่า จีบคนไม่เป็นโว้ย


          ตั้งแต่ที่ขอจีบมันไป ผมก็ส่งข้อความไปถามมันบ้างวันละครั้งสองครั้ง ก็มีแค่คำพวกนี้แหละ สบายดีมั้ย? ทำอะไรอยู่? แล้วจากนั้นก็ไม่รู้ว่าจะคุยอะไรต่อ มึงโคตรอ่อนเลยไอ้นักรบ เมื่อก่อนตอนเป็นพี่น้องกัน พวกกูคุยอะไรกันได้เป็นเรื่องเป็นราววะ พอตอนนี้จะเริ่มจีบมัน กลับไม่รู้จะพูดอะไรขึ้นมาซะอย่างนั้น


          "เปล่า ก็..ไม่รู้สิ" ผมไม่รู้จะพูดอะไรต่อว่ะ มัน ทั้งตื่นเต้น ทั้งทำตัวไม่ถูกเวลาที่ได้อยู่กันสองคนลำพัง ถ้ามีกลุ่มพวกแก็งค์เด็กๆอยู่ด้วย ก็ยังพอทำตัวปกติเนียนคุยเรื่องเดียวกับพวกมันไปได้ แต่พอต้องมาเปิดประเด็นเองแบบนี้ กูควรทำไงดีวะ


          "อือ คือถ้าพี่อึดอัด ก็ไม่ต้องพูดอะไรก็ได้นะ ส่งผมแถวๆข้างหน้าก็ได้ว่ะ เดี๋ยวผมกลับบ้านเอง" หมอกเก็บมือถือเข้ากระเป๋า หยิบเป้ตัวเองมาถือไว้ เตรียมรอให้ผมจอดเพื่อจะลงจากรถ


          "ไม่นะ กู เอ่อ พี่ไมได้อึดอัด พี่ โว้ยยยยยยย" ผมกำพวงมาลัยแน่น ร้องเสียงดังลั่นอย่างขัดใจตัวเองที่เป็นแบบนี้ มึงมันไม่เท่เลยไอ้นักรบ ที่มันเคยบอกว่ามึงเท่เลยชอบมึงน่ะ มันคงแค่หลงผิด มึงมันไอ้บ้าที่ไม่รู้ว่าจะจีบเค้ามาทำแฟนยังไงแค่นั้นแหละ


          "พี่เป็นอะไรวะ อยู่ๆร้อง ตกใจหมด" คนที่สะดุ้งแรงเพราะเสียงร้องแบบกระทันหันของผมเมื่อกี้ ชะโงกมามองหน้าอย่างเป็นห่วง


          "เปล่า เอาเป็นว่ามึงนั่งไปเงียบๆเลย กูไม่กวนแล้ว เดี๋ยวก็ถึงแล้วเนี่ย ไหนบอกจะช่วยงานกูไงวะ" สุดท้ายผมก็ทนไม่ได้ต้องกลับไปใช้คำพูดเดิมๆ น้ำเสียงเดิมๆ คือเข้าใจกันมั้ย ผมไม่ได้อึดอัดแบบคับค้องใจนะ แต่ผมอึดอัดแบบเขินจนไม่รู้จะทำยังไงว่ะ กลับมาเป็นตัวเองได้มั้ยวะ


          "อือ" แล้วมันก็นั่งเงียบไปตลอดทางจนถึงคอนโดฯผม

 



          ในรถว่าอึดอัดมากพอแล้ว แต่พอเข้าห้องปิดประตู อึดอัดหนักกว่าเดิมไปอีก ผมกับมันยืนค้างอยู่หน้าประตูห้อง นิ่ง เงียบ ไม่รู้จะทำยังไง ผมสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ลึกมากกก จากนั้นก็หันไปทางหมอก มันผงะไปนิดนึงอย่างตกใจ มึงจะตกใจอะไร กูแค่หันหน้าไปหาเองนะ อย่าทำให้กำลังใจที่กูปลุกปั้นมาหายสิวะ


          "เข้าห้องกันเถอะ มาสิ" เด็ดมาก มึงสูดหายใจตั้งลึก พูดได้แค่นี้เหรอวะ ไอ้นักรบ


          "อ่า อือ" มันก็ตอบมาแค่นี้เหมือนกัน โว้ยย กูอึดอัด แต่ก็ไม่อยากให้มันไปไหน อยากให้มันอยู่ด้วย


          "........."


          "แล้วงานที่จะให้ช่วยล่ะ เหลืออะไรค้างบ้าง แต่พี่คงต้องอธิบายก่อนนะ ว่าจะทำยังไง ผมไม่รู้เรื่องค่ายปีหนึ่งเท่าไหร่ เพราะยังไม่ได้ประชุมกันเลย" ในที่สุดผมก็เป็นแค่ไอ้ไม่ได้เรื่อง ที่ต้องรอให้มันเข้าประเด็นก่อน


          "อ้อ ได้สิ เดี๋ยวไปเอางานมาให้ดูนะ ไปนั่งที่โซฟาก่อนสิ หรือถ้าอยากจะทำอะไรก็ตามสบายนะ จะอาบน้ำก่อน หรือกินข้าวก่อนก็ได้"


          "......พี่เป็นอะไรรึเปล่า ไม่สบายเหรอ หรือนอนไม่พอ เราเพิ่งไปกินข้าวกันมาเองนะ แล้วจะอาบน้ำเพื่ออะไร เราไม่ได้จะมาทำงานค่ายปีหนึ่งกันเหรอ" เออ นั่นสิวะ สงสัยผมจะนอนไม่พอจริงๆ


          "อือ ช่วงนี้นอนไม่ค่อยพอจริงๆนั่นแหละ ไม่รู้เป็นอะไร สองอาทิตย์ที่ผ่านมา คิดถึงแต่...." ผมมองหน้ามัน "ไออุ่น"


          " ./////////////. "


          ตั้งแต่วันนั้นที่นอนกอดมัน ผมก็ไม่เคยนอนกอดใครแล้วหลับได้อีกเลย กอดถังก็ไม่อุ่น แม่นี่เลิกคิดไปได้เลย ตัวเย็นกว่าถังอีก ต้องทนนอนกอดหมอนข้างเย็นๆ กว่าจะหลับได้อย่างเร็วก็ตีสอง แล้วก็ตื่นแต่เช้ามืดทุกครั้ง


          "แปลกนะ ทั้งๆที่ผ่านมา พี่ก็นอนกอดหมอนข้างได้"


          " .////////////////////. "


          "เดี๋ยวไปเอางานมาให้ดูนะ ไปนั่งรอเถอะ" ผมเดินเข้าห้องไปหยิบแฟ้มกับโน้ตบุค แล้วเดินกลับออกมา แต่หมอกไม่ได้อยู่ที่โซฟา มันหายไปไหนวะ


          "หมอก?"


          "ในครัวพี่" เสียงดังมาจากทางครัว ผมเลยวางงานเอาไว้ที่โต๊ะในห้องรับแขก แล้วเดินเข้าครัวไป


          ผู้ชายตัวเล็กผิวขาว กับครัวของผมครั้งที่สาม รู้สึกเข้ากันดีอย่างประหลาดจริงๆ ครั้งแรกที่ได้กินข้าวต้มปลาฝีมือมัน รู้สึกทึ่งไปเหมือนกันนะที่มันทำกับข้าวอร่อยขนาดนี้ ฝีมือแม่ผมยังสู้ไม่ได้เลย แต่อย่าเอาไปฟ้องกันล่ะ มันทำอร่อยกว่าจริงๆนี่นา เดี๋ยวนี้แม่ผมก็เป็นอะไรไม่รู้ ชอบทำแต่อาหารเกาหลีด้วย ผมเลี่ยนว่ะ ผมไม่ชอบ ทำไมคนติดซีรีส์ต้องกินอาหารเกาหลีด้วยวะ ดูเฉยๆไม่ได้รึไง ตกเย็นมาเมื่อไหร่ ต้องคอยบอกว่า วันนี้กัปตันยูกินไอ้นี่ วันนั้นกัปตันยูกินไอ้นั่น แล้วก็ทำกับข้าวตามเค้าซะอย่างนั้น


          "ทำอะไร?" ผมเดินเข้าไปดูใกล้ๆ เห็นมันกำลังต้มน้ำอยู่


          "ชงกาแฟให้ไง พี่จะได้ไม่เบลอตอนทำงาน เห็นไอ้ถังบอกว่ารื้อทำใหม่ตั้งหลายรอบแล้วไม่ใช่เหรอ"


          "สนิทกับไอ้ถังมากเหรอ คุยกันทุกเรื่องรึไง?"


          "ก็ไม่ทุกเรื่องหรอก แต่มันใจดี ก็เลยคุยเรื่องที่ไม่สบายใจได้เยอะเลย มันดูเป็นผู้ใหญ่กว่าผมทั้งๆที่ผมโตกว่านะ ฮ่าๆๆ"


          ผมหงุดหงิด


          "ชอบคนที่ใจดี โตเป็นผู้ใหญ่งั้นเหรอ ไหนบอกชอบคนที่เท่ไง"


          " ./////. ก็ไม่ได้บอกว่าชอบคนที่เป็นผู้ใหญ่ บอกว่าไอ้ถังมันเป็นแค่นั้นเอง"


          "แล้วพี่ล่ะ?" ผมขยับไปยืนใกล้กว่าเดิม ก้มหน้าลงไปถามใกล้ๆหน้ามัน


          "พี่ทำไม?"


          "กับพี่...........ใครดีกว่ากัน?" 


          " ./////. ไม่เหมือนกันหรอก พี่.........เท่" คำสุดท้ายเบามาก เบาจนผมแทบจะไม่ได้ยิน แล้วหมอกก็ก้มหน้าแดงๆของตัวเองงุดๆลงไป จนหัวเกือบจะชนกาน้ำ 


          "ระวังหน่อยสิ เดี๋ยวน้ำร้อนลวกเอาหรอก" ผมเอื้อมสองมือไปจับไหล่หมอกเอาไว้ ดึงกลับขึ้นมา แล้วก็รู้สึก ไม่อยากปล่อยมือ


          "พี่เอากาแฟใช่มั้ย เดี๋ยวชงออกไปให้นะ ไปนั่งทำงานรอเลยก็ได้ ^^"


          "น่ารัก" ผมเผลอหลุดพูดสิ่งที่ตัวเองกำลังคิดอยู่ออกมา ตอนที่เห็นมันหน้าแดง แล้วก็ตอนที่เห็นมันยิ้ม


          "อ่ออ ออกไปก่อนเถอะ นะ เดี๋ยวน้ำก็เดือดแล้ว" .//////////////////////////.


          "ครับ ตามมาก็ละกันนะ" ผมปล่อยมือออกจากไหล่ แล้วเดินไปนั่งรอที่ห้องรับแขก เปิดแฟ้ม เปิดคอมขึ้นมา เตรียมเอกสารเอาไว้ เพื่อรีบทำงานให้เสร็จๆไปซักที

 

 


          ผมเงยหน้าจากคอมที่เพิ่งกดเซฟ หันไปทางผู้ช่วยที่โคตรขยัน ทำให้งานเดินไวมาก เผลอแป๊บเดียวก็เสร็จเกือบหมดแล้ว ทำไมพอมันมานั่งช่วยคิด ช่วยเรียบเรียง ช่วยกันตรวจ ช่วยกันแก้ ผมมีสมาธิเยอะกว่าตอนนั่งทำคนเดียวอีก งานไหลเพราะสมองผมทำงานดี คิดออกหมดทุกอย่าง เหลือเชื่อไม่กี่ชั่วโมง ได้งานต่างกับสองอาทิตย์ที่ผ่านมาลิบลับ


          แต่ตอนนี้ผู้ช่วยที่นั่งอยู่กับพื้น วางแขนสองข้างไว้บนโต๊ะโซฟา เอาแก้มซบลงไปบนแขน.....หลับสนิทไปแล้ว


          ไม่แปลกหรอกที่มันนอน ก็ตอนนี้มันตีสี่แล้วนี่หว่า ทำงานเพลินขนาดนี้เลยกู ผมมองใบหน้าคนหลับที่หันมาทางผมพอดี ขยับตัวลงไปนั่งกับพื้นบ้าง ยื่นหน้าตัวเองเข้าไปมองใกล้ๆ ตาชั้นเดียวปิดสนิท จมูกโด่งได้รูป ปากเล็กๆสีแดง ใบหน้าขาวผอมซีด


          "ทำไมน่ารักขนาดนี้วะ" ริมฝีปากผมคลี่แยกออกจากกันโดยไม่รู้ตัว มุมปากสองข้างยกขึ้น ผมกำลังยิ้ม


          ผมนอนแบบเดียวกับหมอก แต่หันหน้าไปทางมัน มอง จ้อง สังเกตุใบหน้าที่ตอนเจ้าตัวลืมตาตื่นแล้วไม่กล้ามองใกล้ขนาดนี้ ใบหน้าที่ไม่มีอารมณ์อะไร นอกจากความใสไร้เดียงสา แตกต่างกับตอนที่มันลืมตา ที่มีความรู้สึกหลากหลายส่งออกมา


          "นอนตรงนี้ไม่ได้นะรู้มั้ย เดี๋ยวจะไม่สบาย พี่เป็นห่วง" ผมต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ผมพูดกับคนที่กำลังหลับด้วยรอยยิ้มที่กว้าง หลังจากที่มองอยู่พักนึง ผมเลยตัดสินใจ ลุกขึ้น ค่อยๆดึงไหล่มันให้ลุกขึ้นมานั่ง ช้อนมือขวาเข้าไปใต้เข่า ส่วนมือซ้าย ก็รองเอาไว้ที่บ่า อุ้มคนที่ตัวเล็กและเบาขึ้นมา พาเดินตรงไปที่ห้องนอน


          วางร่างที่ยังหลับสนิทไม่รู้เรื่องอะไรไว้บนเตียงตัวเอง ห่มผ้าให้ แล้วผมก็ยืนมองอย่างตัดสินใจ ถ้านอนด้วยกัน มันจะดูฉวยโอกาสเกินไปรึเปล่าวะ ผมอยากกอดมันมากเลย คิดถึงตัวอุ่นๆของหมอกในวันที่ผมป่วย ตัวมันร้อนกำลังดี ร่างกายผอมบางนั่น เคยทำให้ผมหลับสนิทจนไข้แทบหายเลยล่ะ


          ผมควรนอนบนเตียงเดียวกับมันมั้ย? ไม่ได้หรอกมั้ง หมอกยังไม่ได้ตอบอะไรกลับมาเลยนี่นา ว่าผมจะจีบมันได้รึเปล่า หรือจะยอมคบกับผมหรือเปล่า ถ้าผมล้มตัวลงไปนอนข้างๆ แล้วเกิดคิดอะไรบ้าๆแบบวันที่มันเมาขึ้นมา ผมจะห้ามตัวเองได้เหรอ มันไม่เหมาะเท่าไหร่


          เมื่อไหร่จะยอมคบกับพี่ซักทีนะ


          ทั้งๆที่ร่างกายตัวเองอ่อนล้าจนแทบจะถึงขีดสุดอยู่แล้ว แต่ผมก็ยังยืนมองคนที่นอนหลับสนิทอยู่บนเตียงของตัวเอง เตียงที่ผมเคยนอน หมอนที่ผมเคยซุกหน้าลงไป ผ้าห่มที่เคยคลุมร่างผม ผ้าปูที่นอนที่เคยสัมผัสกับตัวผม ร่างกายร้อนๆกับผิวที่จำได้ดีว่าเนียนแล้วก็นุ่มแค่ไหนตอนที่ผมซุกหน้าไล้ลงไปบนซอกคอแล้วก็ไหล่ กำลังสัมผัสทุกสิ่งที่เป็นของผม  


          โอ้ยยย พอแล้วไอ้นักรบ มึงเป็นโรคจิตรึไง


          ผมรีบถอยหลังเดินออกจากห้องมา คืนนี้คงต้องนอนที่โซฟาอีกแล้วสินะ

 


 

          "...รบ..พี่นักรบ" เสียงเรียกกับแสงแดดทำให้ผมปรือตาตื่นขึ้นมา เจอกับหน้าขาวใสที่ลอยอยู่ใกล้ๆทันทีที่ลืมตา


          "ดีจัง^^" อยากตื่นมาเห็นหน้าแบบนี้ทุกเช้าจัง


          "หืม? ดีอะไร พี่ตื่นไหวมั้ย เมื่อคืนนอนไปกี่โมงเนี่ย ขอโทษนะที่หลับไปก่อนน่ะ"


          "ไม่เป็นไร งานใกล้เสร็จแล้วล่ะ วันนี้ต้องไปเรียนรึเปล่า ขอพี่ล้างหน้าก่อนนะ เดี๋ยวไปส่ง" ผมรีบลุกขึ้นมองนาฬิกา แปดโมงเช้าแล้ว ลืมไปเลยว่าเราไม่ได้ปิดเทอมอีกแล้ว ไม่ได้ถามด้วยว่าวันนี้หมอกมีเรียนกี่โมง


          "ไม่ต้องรีบหรอก วันนี้มีแลปบ่ายน่ะ พี่ล่ะ มีเรียนรึเปล่า"


          "ตอนบ่ายเหมือนกัน ถ้าอย่างนั้น.." ผมกำลังจะบอกมันว่า ถ้าอย่างนั้นผมขอนอนต่อละกันนะ กว่าจะนอนได้ก็เกือบหกโมงเช้าแล้ว เพราะร่างกายร้อนๆของคนที่เพิ่งปลุกผมให้ตื่น ตามมาหลอกหลอนจนเกือบจะห้ามใจเอาไว้ไม่ได้


          "อือ ถ้าอย่างนั้นพี่ก็ลุกไปล้างหน้านะ เดี๋ยวจะทำอาหารเช้าให้กิน ดีมั้ย วันนี้อยากกินอะไรดีล่ะ เอาข้าวต้ม หรือว่าจะเอาออมเลต ^^ " หมอกภูมิใจนำเสนอเมนูอาหารด้วยใบหน้าสดใสพร้อมรอยยิ้ม จนผมนอนต่อไม่ลงเลย รีบลุกขึ้นจากโซฟา


          "อะไรก็ได้ หมอกทำอะไรก็อร่อยทุกอย่าง^^ " ผมยิ้มดีใจที่วันนี้จะได้กินอาหารฝีมือมันอีกรอบ เมื่อวานก็กำลังคิดอยู่เลยตอนที่เห็นมันยืนอยู่ในครัว

 


          "พี่นักรบ เราต้องออกไปกินข้างนอกกันแล้วล่ะมั้ง ไม่มีของอะไรเหลือในตู้เย็นพี่เลย" ผมเดินออกจากห้องนอนมาหลังจากล้างหน้าเสร็จ คนที่อาสาจะทำอาหารเช้าให้ ก็เปลี่ยนแผนหน้าตาเฉย


          "ไม่เอา เราไปซื้อของตรงซุปเปอร์ใกล้ๆนี่ก็ได้นี่นา ยังเช้าอยู่เลย น่าจะทัน พี่ไม่อยากกินข้างนอก" อุตส่าห์หวังเอาไว้แล้วด้วย


          "เอางั้นเหรอ แต่ถ้าไปกินด้านนอกก็ง่ายกว่านะ ไม่ต้องขับรถวนไปมา พี่ดูเหนื่อยๆด้วย เมื่อไหร่พี่จะได้นอนพักพอเนี่ย ทำงานหนักน่ะมันไม่ดีนะ เวลาใครโยนอะไรมาให้ ก็หัดปฏิเสธบ้างสิ ไม่ใช่อะไรก็จะรับผิดชอบไปหมดซะทุกอย่าง ..ทีกับผมล่ะพูดตรงๆเชียว" ประโยคสุดท้ายของคนขี้บ่น พูดเบาลงจนเกือบจะไม่ได้ยิน


          ผมยิ้มแล้วคิดถึงตอนที่มันเคยบ่นไม่หยุดวันที่ผมเอาตัวไปบังกระสุนแทนมัน พอหมอกเริ่มบ่น กลับมาเป็นแบบเดิม ความอึดอัดในใจผมก็เริ่มจางหายไป หรือผมควรทำตัวเป็นธรรมชาติแบบมันบ้าง ไม่ต้องฝืนอะไร พูดแค่สิ่งที่ตัวเองคิด แสดงออกในสิ่งที่ตัวเองต้องการ ไม่ต้องมาค้นหาคำพูดในสมองเตรียมเอาไว้ให้วุ่นวาย


          "มันไม่เหมือนกัน ตอนนั้นหมอกไม่ฟังพี่ให้จบนี่นา พี่ไม่ได้จะปฏิเสธซักหน่อย พี่กำลังจะบอกว่า ถึงหมอกจะเข้าใจผิด แต่เรามาลองคบกันดูก็ได้ ต่างหากล่ะ ใครกันที่ไม่ฟัง แล้วหนีออกจากห้องไปเลย"


          " !/////!"


          "ไปซื้อของกันเถอะ พี่ไม่อยากกินข้าวข้างนอก อยากกินกับข้าวฝีมือหมอกมากกว่า ^^"

 

 


          "งั้น...จะกินอะไรดีล่ะ?" เราเดินซื้อของกันที่ร้านที่ใกล้ที่สุด ใกล้มากจริงๆแค่เลี้ยวรถออกมาจากคอนโดฯผม ก็เจอร้านแล้ว รู้งี้เดินออกมายังง่ายกว่าอีก ไม่ต้องไปวนรถกลับมาด้วย ทำไมผมไม่เคยสังเกตุเลยว่าข้างๆคอนโดตัวเองมีซุปเปอร์อยู่ด้วยน่ะ เพราะปกติผมไม่ซื้อของเข้าห้องเองใช่มั้ย ถ้าแม่ไม่ซื้อมาใส่ไว้ให้ ผมก็แค่หยิบจากที่บ้านกลับมา


          "ข้าวต้มปลาได้มั้ย พี่อยากกินจังเลย^^" มันทำโคตรอร่อย


          "ได้สิ เดี๋ยวไปเลือกปลากัน จะมีปลาสดๆบ้างรึเปล่านะ ถ้ามีของเยอะแบบนี้ งั้นวันนี้ใส่ปลา แล้วก็ใส่กุ้งลงไปหน่อยนึงดีมั้ย อ้อ ใส่คึ่นช่ายลงไปเยอะๆดีกว่า พี่ดูเพลียๆ กินคึ่นช่ายแล้วดีนะ จะทำให้พี่หลับสบายขึ้นด้วย"


          "ถ้าได้กอดอะไรอุ่นๆ พี่ก็คงนอนหลับสบายแล้วล่ะ^^"


          " 0/////////0 เอ่ออ งั้นเราไปดูนมด้วยดีกว่านะ ตอนที่พี่นอนไม่หลับจะได้อุ่นไว้ดื่มก่อนนอน รีบไปเถอะ เดี๋ยวไปเรียนสายนะ" หมอกกำลังจะเดินนำขึ้นไปก่อน แต่ผมคว้าข้อมือเล็กนั่นเอาไว้ ดึงให้ขยับเข้ามาใกล้ตัว


          "พี่ลองหมดแล้วล่ะ มันนอนไม่หลับหรอก คิดถึงแต่ตัวร้อนๆของใครบางคนมากกว่า"


          " .///////////////////. ก็ถ้าเป็นแบบนั้น อยากกอดก็กอดไปละกัน ไอ้บ้า!" พูดจบก็สะบัดข้อมือออก เดินหนีไปอย่างรวดเร็ว ผมยิ้มกว้างกับคำอนุญาตกลายๆ รีบวิ่งตามไปถามเสียงดังอย่างดีใจ


          "ถ้าอย่างนั้น ครั้งหน้าพี่กอดได้ใช่มั้ย หมอก! เดี๋ยวสิ เมื่อไหร่จะมาค้างอีกดี หมอก! ^0^"




หมอก



#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย

ทอล์คค่ะ: คู่รักคู่ยิ้ม ขยันอ้อยกันไปมาจริงๆ /คู่นี้เหมาะกันดีนะ คนนึงก็ไม่ใส่ใจดูแลตัวเอง อีกคนก็แม่บ้านแม่เรือนซะไม่มี // เอ้า น้องอนุญาตให้กอดได้แล้วนี่ ครั้งต่อไปเมื่อไหร่ดี ล่อลวงน้องมาค้างห้องพี่ดีมั้ย สงสัยต้องปรึกษาถังซะแล้ว ฮ่าา  // **พาร์ทหน้ากลับไปที่เก้าไวน์** อัลไลกันเนี่ย ตัดไป ตัดมา 5555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 96 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3735 bussababan_boonsaenpaen (@12052546kan) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 07:59
    อึ๊ยยยยยย เหม็นความรักกกก
    #3735
    0
  2. #3649 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 10:56
    แหมมมมมมมมมมมมมม.. อยากจะแหมยาวไปถึงดาวอังคาร
    #3649
    0
  3. #1273 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 21:02
    เหยยยยย ชอบบบบคู่นี้ น่าร๊ากกกกก อิพี่นักรบ รู้ใจตัวเองไวมว๊ากกก ฮ่าๆๆๆ
    #1273
    0
  4. #1260 มินเตยคนดีคนเดิม (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 16:11
    โอ้ยยยย พี่นักรบ บื้ออยู่ได้ตั้งนาน หวานแล้ว!!! โคตรดีใจ *ขโมยหมอกมานอนกอด*
    #1260
    0
  5. #1248 S_suika (@suikajang) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 13:56
    เฮียท่าจะอาการหนัก หมอกก็น่ารัก เขินตลอด 
    #1248
    0
  6. #1227 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 06:58
    แหมะๆๆๆ พี่นักรบ อยาก..กอด..อย่างเดียวใช่ม๊าาาา
    #1227
    0
  7. #1211 mook2328 (@mook2328) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 23:17
    อยากอ่านคู่นักรบหมอกอีกอ่ะชอบแบบนี้ตั้ลร๊ากกกกก
    #1211
    0
  8. #1189 Prangky13 (@Prangky13) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 21:58
    ไรท์มาเลยค้างมากรอออออ
    #1189
    0
  9. #1188 Prangky13 (@Prangky13) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 21:58
    ทำไมหมอกไม่ปล่อยให้พี่นักรบคลั่งก่อนล้ะ5555555
    #1188
    0
  10. #1185 yamsaingpada2508 (@yamsaingpada2508) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 21:30
    อ่านไปเขินไป คู่นี้
    #1185
    0
  11. #1184 Flukbeam (@Flukbeam) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 21:26
    ลงอีกไม่ไดรหยอไรท์เเง่
    #1184
    0
  12. #1182 golfhat (@golfhat) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 21:23
    เขินนนนน คู่พี่นักรบ55555
    #1182
    0
  13. #1178 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 20:45
    ขุ่นพี่นักรบมันต้องแบบนี้ซิ!!!!!
    หยอดเก่งเหมือนกันนะเรา เขินจุง
    #1178
    0
  14. #1177 cattiyalim (@cattiyalim) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 20:43
    ชอบความซื่อที่น่ารักของพี่นักรบ อารมณ์แม่บ้านของหมอกจัง จัดมาอีกนะไรท์ ล่อลวงหมอกมานอนบ่อยๆ อิอิ
    #1177
    0
  15. #1174 nala (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 20:02
    ฟิคเรื่องนี้เราชอบมากเลยอ่ะ คือพึ่งโดนเทมา แล้วมาอ่าน ร้องไห้อยู่นะแต่พออ่านละเขินมากเลยอ่ะ ขอบคุณไรท์นะ ครัชช



    พี่นักรบน่าร้ากกก งื้อเขินนน อยากอ่านต่อ คู่นี้น่ารักมากกกก ชอบบบบบ
    #1174
    0
  16. #1173 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 19:56
    พี่นักรบนี่ช่างอ่อนด๋อยจริงๆ555555 คือทำตัวเหมือนการ์ตูนตาหวานไปได้555 หมอกเอ้ย แม่ศรีเรือนกว่าสไปร์ทไปอี๊กกก5555555
    #1173
    0
  17. #1170 a_liew (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 19:14
    อิตาลุงนี่พอเลิกเขิน ก็หื่นเลยนะ -___-''

    น้องหมอก เจ้แนะนำว่าไม่ควรมาค้างห้องพี่ ในระยะยาวววววววมากๆๆๆ นะลูก

    พอเริ่มจีบน้อง ความบันเทิงก็ตามมา 555555

    ชอบตอนอุ้มน้องเข้าห้อง แล้วตบตีกับความคิดตัวเองงงง >///<
    #1170
    0
  18. #1169 Oct.me (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 19:13
    ถ้าพี่นักรบได้ความแฮ่ดของสมคิดมาสัก10% ก็น่าจะดี...

    แต่หมอกอาจจะลำบากกว่านี้ หุหุ(^3^)
    #1169
    0
  19. #1166 Nalisanp (@Nalisanp) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 18:39
    งือออ พี่นักรบ สุดยอดแห่งความเต๊าะ ชอบบบบ เหมือนรักใสใสหัวใจ 4 ดวง
    #1166
    0
  20. #1164 neung_no (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 18:18
    นอนตรงนี้ไม่ได้นะรู้ไหม เดี๋ยวไม่สบาย พี่เป็นห่วง..อร้ายยยเขิลลลไม่เบานะพี่นักรบเห็นไหมมัวแต่ คิดหาคำพูดดีๆๆเป็นไงอ่ะ//คิดยังไง รู้สึกแบบไหนบอกไปแบบนั้น มันดีกว่ากันใช่ไหมหล่ะ//หมอกเป็นแม่ศรีเรือนที่สุดในแก๊งค์เลยนะเนี้ย
    #1164
    0
  21. #1163 s.lattecoffee (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 18:10
    พี่นักรบกลายเป็นเด็กหนุ่มม.ต้นแล้ว 5555+



    พี่หมอกมีความเป็นแม่บ้านแม่เรือนสูงมาก 55555+
    #1163
    0