สลับตัวละครเพื่อครองโลก-Switch characters to control the world

ตอนที่ 205 : ภาค 3-บท 5 ลอบโจมตี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 523
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 86 ครั้ง
    21 พ.ค. 63

ณ ห้องโถงหลักของระบบ

 

กันต์ปรากฏตัวภายในมิติแห่งนี้อีกครั้งหนึ่งด้วยความต้องการมากมายภายในใจ

 

สิ่งที่เขาต้องการคือไอเทมล้างคำสาปของเทพลูซิเฟอร์เอาไปให้กับกฤติธี ผู้นอนป่วยอยู่ที่โรงพยาบาล

 

และอย่างถัดมาคือไอเทมที่สามารถทำให้กานต์คนเดิมกลับมาได้ จริงอยู่ที่จิตใจของอาร์คนอสได้ผสมรวมกับจิตของกานต์ไปแล้ว แต่มันต้องมีวิธีแยกพวกเขาออกมาแน่กันต์เชื่อเช่นนั้น

 

ชายหนุ่มรู้ตัวดีว่าการที่จะได้ไอเทมวิเศษเหล่านี้มาต้องไม่ใช่เรื่องง่าย ทุกอย่างล้วนมีเงื่อนไขเสมอ

 

"จาร์เร็ตไม่ก็เฉดต้องมีมันแน่" กันต์ไม่รอช้ารีบมุ่งหน้าไปยังห้องผู้แลกเปลี่ยนข้ามมิติทันที

 

แต่ก่อนที่เขาจะได้ก้าวเท้าออกไปไหนข้อความจากระบบก็แจ้งเตือนเข้ามา

 

[ภารกิจบังคับ-ช่วยเหลือราชินีเอลฟ์จากการลอบสังหาร]

 

[เมื่อกองทัพลอบสังหารได้ถูกมอบหมายคำสั่งให้โจมตีอาณาจักรเอลฟ์ แต่ถึงต่อให้เมืองล่มสลายไปแต่ถ้าราชินียังคงอยู่เผ่าเอลฟ์ก็ยังสามารถสืบเชื้อสายต่อไปได้ ดังนั้นเป้าหมายของเขาคือราชินีเอลฟ์]

 

[เวลาจำกัดภายใน 2 ชั่วโมง]

 

"โอเค ค่อยซื้อทีหลังก็ได้" กันต์ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนที่จะเปลี่ยนจุดหมายไปเป็นห้องเลือกตัวละคร

 

ณ อาณาจักรเอดัน

 

เมืองของเหล่าเอลฟ์โฉมงามนั้นมีอาณาเขตกว้างและกลืนกินไปทั่งทั้งผืนป่าแห่งนี้

 

อาณาจักรเอลฟ์ถูกตั้งอยู่ขอบชายแดนของเผ่ามนุษย์และปีศาจ เป็นหนึ่งในทางผ่านสำคัญของการเดินทัพเพราะไม่ต้องอ้อมภูเขาลูกต่าง ๆ ให้เสียเวลา

 

เพราะเหตุนั้นสงครามเอดันจึงได้เกิดขึ้นเพราะเวลโดรต้องการยึดเผ่าเอลฟ์มาไว้ในครอบครอง พร้อมกับยึดจุดยุทธศาสตร์ในเวลาเดียวกัน

 

แต่อย่างที่รู้เวลโดรทำไม่สำเร็จด้วยเหตุผลหลายประการ หลังจากนั้นมาเวลโดรก็ไม่เคยคิดจะหมายโจมตีอาณาจักรเอลฟ์อีกเลย

 

พวกเอลฟ์ใช้ไม้เลื้อยและเถาวัลย์รวมถึงกำแพงทางธรรมชาติในการสร้างเขตชายแดนขึ้นมา

 

พวกเขามีจุดกึ่งกลางคือต้นไม้ขนาดใหญ่ที่มีชื่อเรียกว่าต้นไม้โลก อันเป็นต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ของอาณาจักรเอลฟ์มาเนิ่นนานตั้งแต่ยุคกำเนิดโลก อีกทั้งยังเป็นที่อยู่อาศัยของเหล่าเอลฟ์ชั้นสูงอีกด้วย 

 

ว่ากันว่าเทพเรสได้เป็นเทพผู้ที่แอบมาปลูกต้นไม้ต้นนี้ไว้ นั่นจึงเป็นหนึ่งในเหตุผลที่เธอถูกเนรเทศออกจากภพของเหล่าเทพ

 

"เป็นอาณาจักรที่สวยงามไม่เคยเปลี่ยน" 

 

ชายในชุดคลุมสีเขียวที่กำลังนั่งอยู่บนกิ่งไม้ใหญ่ท่ามกลางแสงจันทร์เอ่ยออกมาด้วยความจริงใจ

 

"ถ้าเป็นนายต้องพูดแบบนี้แน่ ถูกไหมอาร์เซน ?"

 

[จิตใต้สำนึกของอาร์เซนกำลังบอกกับคุณว่า ถูกต้องไอ้หนู ดังนั้นรีบไปทำงานแล้วเอาเงินกลับมาได้แล้ว]

 

ดูเหมือนว่าการสื่อสารของตัวละครกับผู้เล่นกำลังพัฒนาขึ้นอยู่เรื่อย ๆ เพราะพวกเขาไม่สามารถพูดคุยแบบอิสระอย่างกรณีของเวลโดรได้

 

จะพูดอะไรส่วนใหญ่ก็จะถูกทางระบบคัดกรองมาก่อน

 

"กองทัพลอบสังหาร ? ถ้าให้ดีที่สุดคงต้องมุ่งหน้าไปที่ต้นไม้โลกก่อน ราชินีเอลฟ์คงอยู่ในนั้น"

 

ว่าแล้วกันต์ก็ควบคุมร่างอาร์เซนให้ลักลอบผ่านเข้าไปในป่าของเหล่าเอลฟ์ไดำ้อย่างไม่ยากเย็น

 

การหลบหลีกพวกทหารเอลฟ์นั้นเป็นเรื่องยาก เพราะพวกเขามีทักษะในการตรวจสอบคลื่นมานาที่ผิดปกติได้ แต่อาร์เซนก็มีทักษะติดตัวในการซ่อนตัวได้อย่างแนบเนียนเช่นกัน

 

อีกไม่นานการลอบสังหารราชินีเอลฟ์ก็จะเริ่มต้นขึ้นแล้ว เขาต้องทำอะไรบางอย่างเพื่อเตรียมการรับมือ

 

ณ ห้องพักของกันต์ที่ต่างโลก

 

ในค่ำคืนนี้นี่เองเสียงของประตูห้องที่แง้มเปิดออกได้ดังขึ้น

 

มันเป็นเรื่องแน่นอนอยู่แล้วว่ากันต์ต้องล็อคกลอนประตูก่อนเข้านอน เพียงแต่บุคคลที่เข้ามานั้นไม่อาจถูกหยุดด้วยของเล่นแค่นั้นได้

 

บุคคลปริศนาเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับปิดประตูลงด้วยความเงียบราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น

 

"ฉันได้ร่ายเวทมนต์สะกดให้นายหลับฝันแล้ว กันต์น้อยของฉัน" เสียงของกานต์ดังขึ้นในระหว่างที่เธอกำลังเดินเข้าไปใกล้ ๆ เตียง

 

ร่างของชายหนุ่มที่กำลังหลับใหลนั้นไม่มีท่าทีว่าจะเคลื่อนไหวใด ๆ เลยแม้แต่น้อย ราวกับว่าจิตของเขาได้ล่องลอยออกไปยังที่ไกลแสนไกล

 

ปีกสีม่วงคล้ายกับปีกของค้างคาว เขาทั้ง 2 ข้างและหางสีดำได้ปรากฏออกมาจากร่างกายของเธอ

 

"ครั้งนี้ฉันจะชนะให้ดู" กานต์กล่าวด้วยน้ำเสียงอันน่าเย้ายวน ก่อนที่จะใช้มือของเธอดึงผ้าห่มสีขาวที่คลุมตัวชายหนุ่ออก

 

แต่ทันใดนั้นเองร่างของกานต์ก็ถูกลูกถีบเตะอัดเข้าเต็มท้องจนกระเด็นถอยหลังไป

 

รุ่นพี่ริสาที่ซ่อนตัวอยู่ในผ้าห่มไว้ตลอดได้เปิดเผยตัวตนออกมา และพุ่งตัวเข้าโจมตีหญิงสาวแทบจะทันที

 

"เจ้าคือปีศาจที่นายท่านของข้าเคยพูดถึง" มือทั้ง 2 ข้างของริสาแปรสภาพกลายเป็นกรงเล็บมังกรขาว และเข้าตวัดโจมตีอย่างรวดเร็ว

 

"นังเด็กนี่มาจากไหนกัน ?" อาร์คนอสในร่างของกานต์พึมพำเบา ๆ และกระโดดตีลังกาหลบไปทางประตูห้อง เพื่อหลบหนี

 

เธอรู้สึกได้ว่าเด็กผู้หญิงผมขาวในชุดสาวใช้คนนี้ ไม่ใช่เด็กธรรมดาและมีฝีมือการต่อสู้ที่น่าหวาดกลัว

 

แต่ก่อนที่เธอจะได้เอื้อมมือไปคว้าลูกบิดประตูกลับถูกรุ่นพี่ริสาคว้าปีกได้ก่อน

 

"ถ้าปล่อยหนีไปเดี๋ยวก็คงกลับมาอีก" ริสาเอ่ยด้วยน้ำเสียงและสายตาที่ขึงขังจริงจัง ไม่มีแม้แต่ความลังเล

 

ร่างของกานต์ถูกริสาจับโยนลงหน้าต่างห้องพักด้วยความเร็วสูง โชคดีที่เธอเปิดหน้าต่างเตรียมไว้ก่อนแล้วกระจกเลยไม่แตก

 

ร่างของกานต์ที่ร่วงหล่นลงจากห้องพักชั้น 3 เริ่มสยายปีกให้ใหญ่ขึ้นและบินอยู่กลางอากาศได้สำเร็จ

 

ริสาที่เห็นดังนั้นก็กางปีกเกล็ดมังกรขาวออกมาจากหลังและพุ่งตัวเข้าโจมตีอีกครั้ง

 

"อย่าประมาทอดีตจอมมารแห่งเผ่าปีศาจจะดีกว่านะ" กานต์เอ่ยพร้อมกับเขียนวงเวทกลางอากาศเพื่อโจมตีสวนกลับไป

 

เหนือท้องฟ้ายามค่ำคืนของอาณาจักรมนุษย์ทางตอนเหนือนั้นกำลังมีแสง 2 สีที่พุ่งฉวัดเฉวียนกันไปมาอย่างรวดเร็ว

 

แสงสีขาวและแสงสีม่วงให้ความรู้สึกเหมือนดาว 2 ดวงที่เข้าชนกันอย่างไม่มีใครยอมใคร

 

"ทำไมเธอถึงไปนอนอยู่บนเตียงของเขาได้" กานต์เอ่ยถามพร้อมกับเบี่ยงตัวหลบกรงเล็บอันแหลมคม

 

"เจ้าไม่มีสิทธิถาม และข้าก็ไม่จำเป็นต้องตอบ" ริสากล่าวตอบพร้อมกับร่ายเวทโจมตีในระยะประชิด

 

เปลวเพลิงสีขาวบริสุทธิ์เข้าโหมกระหน่ำเผาไหม้ร่างของกานต์ในระยะเผาขน มันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้วที่เธอจะหลบพ้น

 

"โดนหลอกแล้วยังไม่รู้ตัวอีก" กานต์ได้ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งที่ด้านหลังของริสา ก่อนที่เอามือประทับกลางหลังของเธอและร่ายเวทอีกบทหนึ่ง

 

อันที่จริงร่างที่ถูกเผาไปมันเป็นเพียงแค่ภาพลวงตาเท่านั้น ริสาถูกหลอกโดยสมบูรณ์

 

แต่ในขณะเดียวกันนั่นเอง ในวินาทีก่อนที่กานต์จะร่ายเวทสำเร็จเธอกลับต้องถอยห่างออกมา เพราะเธอกำลังถูกโซ่ตรวนสีขาวบริสุทธิ์มัดลำคอไว้

 

"อาวุธมนตรามังกรขาว ? อย่าบอกนะว่า" กานต์รีบดึงโซ่สีขาวที่มัดคอเธอไว้ออกแต่มันก็ทำไม่สำเร็จ

 

ริสาหันหลังกลับมาเชยชมผลงานตัวเองด้วยความตรึงเครียด เพราะวงเวทอีกวงหนึ่งของกานต์ที่ถูกร่ายไว้ก่อนหน้านี้มันถูกติดตั้งไว้ที่หลังของเธอแล้ว

 

มันไม่ใช่เวทโจมตีแต่เป็นเวทอะไรบางอย่างที่เธอไม่เคยพบเห็นมาก่อน ถึงมันจะไม่สมบูรณ์แต่ก็ประมาทไม่ได้

 

ต่างคนต่างมีไพ่ตายเป็นของตัวเองนั่นจึงทำให้การคาดเดาผลลัพธ์การต่อสู้ครั้งนี้ยากไปอีกขั้น

 

กลับไปที่อาณาจักรเอลฟ์ในยามค่ำคืน

 

เหล่าฝูงนกและสรรพสัตว์ต่าง ๆ กำลังเริ่มแตกรังและวิ่งหนีกันมั่วไปหมด

 

ทหารเอลฟ์ที่ยืนประจำการอยู่บนกำแพงกำลังเริ่มมองไปรอบ ๆ เพื่อหาสิ่งผิดปกติ

 

แต่ทันใดนั้นเองคมดาบเล่มสีดาบก็พุ่งเข้าแทงทะลุหัวใจทหารเหล่านั้นจากด้านหลัง

 

พวกเขาถูกสังหารลงภายในดาบเดียวอย่างไร้ซึ่งความเมตตาปราณี

 

ไม่ทันที่จะได้ร้องเตือน ไม่ทันที่จะได้ต่อสู้ ไม่ทันที่จะได้ขัดขืน ไม่แม้กระทั่งรู็สึกตัวว่าตายไปแล้วด้วยซ้ำ

 

เมื่อทหารเฝ้ายามได้ตายลงไปจนหมด กองทัพลอบสังหารก็มุ่งหน้าตรงไปยังต้นไม้โลกอันเป็นเป้าหมายหลักของภารกิจในทันที

 

พวกเขาไม่ได้มีแค่หนึ่งหรือสองคนแต่มีกันเป็นพันคน และทั้งหมดนั่นกำลังฝ่าด่านป้องกันของอาณาจักรเอลฟ์ด้วยความเร็วที่สูงยิ่งกว่าคันศรที่ยิงลูกธนูออกไป

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 86 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

739 ความคิดเห็น

  1. #552 Fikusa (จากตอนที่ 205)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 10:15
    เรื่องมันวุ่นๆกาวๆขึ้นมาเฉยต้องไปช่วยสาวอีกแล้ว ฮ่าๆๆๆๆๆ
    #552
    1
    • #552-1 SuruMaster(จากตอนที่ 205)
      21 พฤษภาคม 2563 / 17:40
      ก็ฮาเร็มทั้งทีนะครับ 555
      #552-1
  2. #551 Unique Universe (จากตอนที่ 205)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 10:08
    ทางนี้เมดสาวกับคุณนายตีไปมาขบเคี้ยวกันไม่หยุด ฝ่ายคุณนายอยากลักหลับจับข่มขืนใจจะขาด ดันมาเจอเมดคนสนิท(?)ขัดขวางแผนการ ส่วนฝ่ายชายจะไปปักธงสาว มันอะไรกันนี่
    #551
    1
    • #551-1 SuruMaster(จากตอนที่ 205)
      21 พฤษภาคม 2563 / 17:39
      555มันก็จะวุ่นหน่อยๆนะครับ
      #551-1