สลับตัวละครเพื่อครองโลก-Switch characters to control the world

ตอนที่ 19 : ภาค 1-บท 19 นักบุญศักดิ์สิทธิ์(3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,012
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 399 ครั้ง
    1 ม.ค. 63

“ขอประทานโทษนะครับทุกท่าน ตอนนี้เรากำลังถูกพวกปีศาจโจมตี” กฤติธีลุกขึ้นยืนและเดินไปที่วิทยุสื่อสาร

 

“แจ้งทุกหน่วยรีบเตรียมตัวรับมือ กระสุนปืนพวกเรามีไม่จำกัด อย่าให้พวกมันเข้ามาได้”

 

ทั้งราชาและนักบุญไม่ได้เข้าใจภาษาไทยมากนัก แต่ไม่นานพวกเขาก็เข้าใจได้ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น

 

“ท่านนักบุญรีบกลับเข้าไปในรถม้าก่อนเถอะครับ เพื่อตัวท่านเอง” ราชารีบนำทางท่านนักบุญหนีทันที

 

ก่อนที่ราชาจะได้เดินไปไกลกว่านี้ เขาก็สังเกตเห็นองค์รักษ์ของตนกำลังเดินทางมา

 

องค์รักษ์คนนี้มีชื่อว่าดันเต้เป็น 1 ในทหารโปรดของราชา

 

“เจ้ามาที่นี่ก็ดีแล้ว รีบพาท่านนักบุญหนีไปเร็วเข้า” ราชาออกคำสั่ง

 

“ขอรับท่านราชา ข้าจะรับหน้าที่นี้เอง” ดันเต้คุกเข่าลงและชักดาบออกมา

 

ทันใดนั้นเอง ขาของราชาก็ถูกฟันจนขาดกระเด็น ขาทั้ง 2 ของเขาถูกตัดขาดภายในการโจมตีเพียงครั้งเดียว

 

“ขออภัยท่านราชา แต่การเล่นละครมันจบแล้ว” ดันเต้เอ่ยพร้อมกับมองไปที่นักบุญศักดิ์สิทธิ์

 

เมื่อราชาถูกทำร้ายต่อหน้าเหล่าทหาร ทำให้ขวัญกำลังใจของพวกเขาลดลงฮวบฮาบ

 

ในเวลาต่อมาพวกทหารในขบวนรถม้าก็เริ่มเข่นฆ่ากันเอง ดูเหมือนว่าไส้ศึกในกองทัพของราชาจะมีอยู่มาก

 

“ข้าขออ้อนวอนต่อเทพเจ้าตัวตนอันศักดิ์สิทธิ์ ได้โปรดมอบความปลอดภัยให้กับข้าและพวกเขาด้วย” นักบุญศักดิ์สิทธิ์เริ่มร่ายเวท

 

ทันใดนั้นเอง บาเรียเวทสีทองได้ปรากฏขึ้นรอบตัวของนักบุญ รวมถึงพวกทหารบางคนที่อยู่ฝั่งเดียวกัน และราชาที่ขาขาดด้วย


 

เมื่อได้รับความช่วยเหลือจากนักบุญศักดิ์สิทธิ์ เหล่าทหารก็กลับมามีกำลังใจต่อสู้อีกครั้ง

 

“เป็นราชาที่โง่หรือใจดีเกินไปกันแน่ เป็นถึงราชาแห่งอาณาจักรทางตอนใต้แท้ ๆ” ดันเต้กล่าวเยาะเย้ย

 

“หมายความว่ายังไงดันเต้” ราชาตะโกนถาม

 

“ท่านคิดผิดที่ปล่อยให้ข้าเป็นคนเลือกทหารมาทำภารกิจนี้ ข้าเลือกเอาแต่พวกทหารโง่ๆ กระจอกๆ มาแต่เจ้าก็ไม่สังเกต และข้าก็เอาพวกลัทธิบูชาปีศาจมาด้วย”

 

ราชาเริ่มทำหน้าตาน่ากลัวพร้อมกับก้นด่าสาปแช่งดันเต้

 

“เมื่อข้าสามารถฆ่าท่านได้แล้ว ข้าคงต้องขอตัวท่านนักบุญไป”

 

“เจ้าคิดว่าเวทของท่านนักบุญจะถูกทำร้ายง่าย ๆ ขนาดนั้นงั้นรึ ไม่มีทาง”


 

ทันใดนั้นเองดันเต้ก็หยิบหน้าไม้ขึ้นมา พร้อมกับลูกศรสีดำทมิฬ

 

“นั่น...มันลูกศรเพลิงทมิฬ ท่านนักบุญรีบหนีไป” ราชาแทบจะไม่เชื่อสายตาตัวเอง

 

ราชากล่าวเตือนช้าเกินไป ลูกศรได้ถูกยิงออกไปแล้ว นักบุญศักดิ์สิทธิ์ที่กำลังร่ายเวทอีกบทหนึ่งอยู่นั้นก็รีบลืมตาขึ้นมา และร่ายเวทป้องกัน

 

ม่านพลังเวทสีทองปรากฏขึ้นมาอีกชั้น แต่เมื่อมันอยู่ต่อหน้าลูกศรเพลิงทมิฬแล้ว ม่านพลังหรือบาเรียนั้นก็ไร้ค่า

 

ลูกศรเพลิงทมิฬพุ่งทำลายม่านพลังด้วยความเร็วสูงและเจาะแทงทะลุเข้ากลางอกนักบุญศักดิ์สิทธิ์

 

ทันใดนั้นเองม่านพลังสีทองก็ได้หายไปจนหมด ราวกับพลังทั้งหมดถูกดึงกลับ

 

“ไม่มีใครช่วยพวกเจ้าได้อีกแล้ว” ดันเต้กล่าวลาพร้อมกับตวัดดาบ

 

ศีรษะ ของราชาถูกตัดจนขาดกระเด็น ท่านนักบุญศักดิ์สิทธิ์ในตอนนี้ก็เปรียบเสมือนลูกไก่ในกำมือ พลังเวทของเธอถูกปิดผนึกไว้ด้วยลูกศรเพลิงทมิฬ

 

ส่วนทหารฝั่งของราชาก็เริ่มตายไปทีละคน ทำให้พวกลัทธิบูชาปีศาจยิ่งได้ใจ

 

[จิตใต้สำนึกของเครกกำลังเรียกร้องให้คุณกำจัดสาวกลัทธิบูชาปีศาจ]

 

“ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้” เครกเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

 

“ไม่มีทางแกเป็นพวกลัทธิบูชาปีศาจปล่อยแกก็เท่ากับฆ่าตัวเองชัดๆ” ทหารผู้มีหน้าที่จับตาดูเครกเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่กำลังหวาดกลัว

 

หลังจากที่เขาพูดจบ หัวของทหารคนนั้นก็หลุดออกจากบ่า ต่อหน้าต่อตาของเครก

 

ผู้ที่สังหารทหารไปนั่นก็คือพวกไส้ศึกที่เป็นพวกลัทธิบูชาปีศาจ

 

“ข้ามาช่วยแล้ว รีบมาช่วยกันล้างบางพวกมนุษย์ให้หมด” สาวกลัทธิบูชาปีศาจพูดด้วยน้ำเสียงที่กำลังสนุกสนาน

 

[จิตใต้สำนึกของเครกกำลังสั่นเทา ค่าความโกรธขึ้นถึงขีดสุดแล้ว อารมณ์ของตัวละครเครกจะเริ่มมีผลกระทบต่อจิตใจของผู้เล่น]

 

“อ่า ฉันจะล้างบางให้เอง” ผมจะไม่ทนอีกแล้ว

 

เชือกที่รัดตัวของเครกไว้เริ่มที่จะยืดออกจนขาด ในตอนนี้ไม่มีสิ่งใดพันธนาการร่างของเครกไว้อีกแล้ว

 

“เริ่มจากเอ็งก่อน การกำจัดพวกชั่วอย่างเอ็ง มันมีวิธีอยู่แล้ว คลุ้มคลั่ง” เครกเปิดใช้งานทักษะ

 

ทักษะคุ้มคลั่งคือทักษะที่จะลดพลังชีวิตของตัวเองลงครึ่งหนึ่ง และเพิ่มพลังโจมตีขึ้น50% ถ้าทักษะกู่ก้องคำรามยังอยู่เครกคงใช้มันไปแล้ว

 

ใบหน้าของสาวกลัทธิบูชาปีศาจถูกเครกชกเข้าเบ้าหน้าเต็มๆ เพียงหมัดเดียวก็พอที่จะน็อคพวกกระจอกนี่แล้ว

 

“ได้เวลาคลั่งแล้ว” เครกหักข้อนิ้ว และสูดหายใจเข้าไปในปอด

 

เหตุการณ์ทางฝั่งของกองทัพไทยนั้นเรียกได้ว่าอยู่ในขั้นวิกฤต

 

ทั้งศึกภายนอกที่ต้องรับมือกับปีศาจและศึกภายในที่มีพวกไส้ศึกของท่านนักบุญอีก

 

“ถอยก่อน บอกทุกหน่วยให้ถอยกลับเข้าประตูมิติ เดี๋ยวนี้เลย” กฤติธีพูดใส่วิทยุสื่อสาร

 

เมื่อคำสั่งล่าถอยมาถึง พวกทหารก็รีบหนีทันที พวกเขากลับไปรวมตัวที่จุด ๆ เดียวคือบริเวณประตูมิติ

 

พวกปีศาจที่บุกเข้ามาจากนอกกำแพงเมืองนั้นมีครบทุกเผ่าทั้งหมาป่า ก็อบลิน ต่างพากันบุกเข้ามาโจมตี

 

ในสถานการณ์ที่ทุกอย่างใกล้จะสิ้นหวังถึงขีดสุดนั่นเอง ชายคนหนึ่งก็ได้ปรากฏตัวขึ้น

 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 399 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

739 ความคิดเห็น

  1. #133 RUDOF (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 01:40

    อืมนะ​ รู้สึกหงุดหงิดใจตัวละครนี้โดดข้ามกำแพงหลายเมตรเตะกิ้งก่าบินได้หัวแบะคือแม่งน่าจะเหลือมนุษย์แล้วคือปูตัวมาได้เทพมาก แต่เชือกอันเดียวเอาไ​ม่ออก​ยังต้องรอลัทธิเวรนี้มาปล่อยอิก หงุดหงิดโว้ยยตรงเดียวนี้แหละมันย้อนแย่งกับความเทพของพี่เครกซะเหลทอเกิน​ ถ้ามีซีนแบบเบ่งกล้ามดึงเชือกขาดน่าจะเท่ไม่เบาเลย​ แต่ก็ว่าจินตนาการของแต่ละคนไม่เหมือนกัน

    #133
    5
    • #133-4 SuruMaster(จากตอนที่ 19)
      5 มกราคม 2563 / 08:10
      คือตอนแรกพระเอกมันอยากให้ทหารฝั่งดีแก้เชือกให้ครับ เพราะมันอยากให้ทหารฝั่งดีคิดว่าตัวเองไม่ใช่ศัตรูเลยไม่อยากเบ่งกล้ามดึงเชือกออกมาเอง แต่กลายเป็นว่าทหารฝั่งดีดันตายก่อน เอาง่ายๆก็อยากพิสูจน์ว่าตัวเองอยู่ฝั่งเดียวกับทหารดีนั่นแหละครับ
      #133-4
    • #133-5 SuruMaster(จากตอนที่ 19)
      5 มกราคม 2563 / 08:14
      และพระเอกเรามันก็เป็นคนทำลายเชือกเองนะครับ ไม่ได้ให้ใครมาแก้ให้ ก็ประมาณนั้นแหละครับพระเอกมันเบ่งกล้ามจนเชือกขาด
      #133-5
  2. #68 Fikusa (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2562 / 22:23
    มันน่าหงุดหงิดแทนเครกจริงๆนั่นแหละ แล้วพวกนี้มีเหตุผลอะไรถึงได้ไปบูชาปีศาจ อาจจะแนวดราม่าการรเมืองก็ได้
    #68
    1
    • #68-1 SuruMaster(จากตอนที่ 19)
      29 ธันวาคม 2562 / 23:20
      นั่นก็เป็นความลับอีกอันของเรื่องละครับ 555
      #68-1