คีตาในเรือนจันทร์ (BL) (วาย) (yaoi)

ตอนที่ 47 : บทเรียนของคุณชายมู่หรง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,743
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 811 ครั้ง
    5 ก.ย. 62





"ได้สิ ข้าจะทำอาหารให้ท่านทานเป็นกรณีพิเศษเลยทีเดียวเชียว" ข้ายิ้มพรายนัยน์ตาระยิบระยับเจ้าเล่ห์เต็มไปด้วยแผนการ

"เป็นลาภปากข้าแล้ว..." คุณชายมู่หรงฉีกยิ้มหน้าบานก้าวพรวดเข้ามาจับมือข้าอย่างรวดเร็วจนข้าที่ไม่ทันตั้งตัวได้แต่อึ้งสลัดมือออกไม่ทัน

"อะแฮ่ม!" กระไรผู้ใดมากระแอมแถวนี้ เอ๊ะ! แต่เสียงคุ้นๆอยู่นะ ฟังดูคล้ายสามีข้าอย่างไรชอบกล แย่แล้ว! ข้ารีบสะบัดมือออกจากการกอบกุมของคุณชายมู่หรงโดยพลันแต่ก็ไม่ทันการเสียแล้ว หวางเย่เข้ามาฉุดกระชากแขนของข้าให้หลุดออกจากการกอบกุมของคุณชายมู่หรงในทันใดจากนั้นก็ดึงข้าเข้าไปกอดเอาไว้ในอ้อมอกของตน

"หวางเย่!" ข้าเผลอหวีดร้องด้วยความตกใจ โดนจับได้คาหนังคาเขาเช่นนี้ข้่มีหวังซี้แหงแก๋

"คุณชายมู่มีธุระอันใดกับภรรยาของเปิ่นหวางอย่างนั้นรึ?" ถึงคำพูดจะดูธรรมดาสามัญแต่ข้ากลับรู้สึกได้ถึงความเย็นยะเยือกในน้ำเสียงของหวางเย่ คนกำลังกดเก็บโทสะเอาไว้ในใจแน่แล้ว

"มิมีอันใด ข้าน้อยเพียงเดินตามกลิ่นอาหารอันโอชะมาเท่านั้น น่าอิจฉาหวางเย่นักที่มีศรีภรรยาติดตามมาทำกับข้าวให้ทาน ฮ่าๆ"

"เช่นนั้นคุณชายมู่คงต้องหาภรรยาสักคนแล้วล่ะ อย่ามัวแต่มาอิจฉาเปิ่นหวางอยู่เลย" หวางเย่เอ่ยวาจาคล้ายสัพยอกแล้วก็ก้มหน้าลงมาพูดข้างหูจนข้ารู้สึกคันยุบยิบ "ภรรยาที่รัก เย็นนี้มีสิ่งใดให้สามีทานบ้าง?" 

"เรียนหวางเย่ เนื่องจากเดินทางมาครั้งนี้กับข้าวกับปลาไม่ค่อยอุดมสมบูรณ์นัก อีกทั้งช่วงนี้เป็นหน้าหนาวนู๋จึงเตรียมเกี๊ยวน้ำไว้ให้หวางเย่ทานเพื่อรองท้องเพิ่มความอบอุ่นก่อน แล้วค่อยทานหมูผัดเปรี้ยวหวาน กับผัดผักน้ำแดง กับข้าวอาจไม่ค่อยเยอะ หวังว่าหวางเย่คงไม่ถือสา"

"อาหารที่ภรรยาทำจะน้อยจะมากย่อมดีที่สุด" หวางเย่ก้มลงหอมแก้มข้าดังฟอด เอ่อ...ปกติคนมิเคยแสดงความรักอย่างเปิดเผยถึงขนาดนี้ ใบหน้าของข้านั้นร้อนผ่าวไปหมดแล้ว 

"หวางเย่อย่ารังแกนู๋" ข้ากระซิบแผ่วเบาแล้วมุดหน้าซุกลงบนอกแกร่งอย่างขวยเขิน ตรงนี้ยังมีคุณชายมู่หรงยืนหัวโด่อยู่อีกคน หากมิอายฟ้าอายดินก็ควรหัดอายสายตาผู้คนเสียบ้าง

"แค่กๆ ข้าน้อยไม่รบกวนคุณชายผู่แล้ว คงต้องขอตัว" คุณชายมู่หรงกล่าวก่อนสะบัดแขนเสื้อเดินจากไป กระไร? คนผู้นี้ช่างมิมีมารยาทเสียจริง เหตุใดจึงมิร่ำลาหวางเย่ให้เรียบร้อยแต่กลับมากล่าวลาข้าแทน คิดจะดูถูกสามีของข้างั้นรึ? ช่างน่าโมโหนัก!

"ว่าไงเจ้าตัวดี วันนี้ข้าจะรวบยอดทำโทษเด็กไม่ดีให้หลาบจำเสียที" หวางเย่บิดจมูกข้าเสียจนข้าร้องโอดโอย

"นู๋ทำสิ่งใดผิด ฮือ..." ข้าแกล้งบีบน้ำตาขอความเห็นใจ

"ยังมิรู้ความผิดของตนอีกงั้นหรือ?" ความผิดอันใด เรื่องที่ข้าแอบกระทำลับหลังหวางเย่นั้นมีเยอะแยะจนสาธยายไม่หมด ดังนั้นข้าจะต้องปากแข็งให้ถึงที่สุด หากไม่รับผิดซะอย่าง คนจะลงโทษข้าได้อย่างไร 

"นู๋ก็แค่เป็นห่วงว่าหวางเย่จะหิวจึงรีบมาทำอาหารให้หวางเย่ทาน" ข้าแก้ตัวอ้อมๆแอ้มๆ

"แล้วเหตุใดจึงปล่อยให้ชายอื่นมาจับมือถือแขนเช่นนั้น?" หวางเย่ถามด้วยร้ำเสียงเฉียบขาดดุดัน ดูท่าคนคงกินน้ำส้มแน่แล้ว หากข้าตอบคำถามมิตรงใจมีหวังได้กลับบ้านเก่าก่อนวัยอันควรแน่นอน

"คุณชายมู่หรงผู้นั้นถือวิสาสะเข้ามาจับมือนู๋เองต่างหาก นู๋มัวแต่ตกใจเพราะมิคิดว่าจะมีผู้ใดกล้ากำแหงมาแตะต้องตัวคนของหวางเย่เช่นนี้ ถึงแม้นู๋จะเป็นบ่าว แต่ก็เป็นถึงอนุภรรยาของหวางเย่ คนไม่ให้เกียรติกันเช่นนี้ช่างน่าเจ็บแค้นใจนัก หวางเย่ต้องช่วยนู๋กู้ศักดิ์ศรีคืนด้วยนะขอรับ" ข้าแสร้งบีบน้ำตาตีหน้าเศร้าเข้าไปกอดออดอ้อนออเซาะคนเลียนแบบเสี่ยวไป๋เวลาเข้ามาอ้อนข้า 

"หึ! แล้วเมื่อกี้ผู้ใดตกปากรับคำจักทำอาหารไปให้คุณชายมู่หรงผู้นั้นกัน?" หวางเย่ดึงข้าออกมามองเขม็ง คิดจะเล่นจ้องตากับข้างั้นหรือ? ได้เลยข้ามิยอมแพ้หรอก!

"ผู้ใดว่านู๋จะทำกับข้าวให้เขาทานกัน? นู๋แค่จะหุงข้าวให้เขากินต่างหาก คิกๆ" ข้ายิ้มแย้มตอบคนพลางเล่นหูเล่นตาแพรวพราว

"หึๆ ช่างน่าหมั่นไส้นัก" หวางเย่ก้มลงมางับริมฝีปากข้าเบาๆ คล้ายต้องการหยอกล้อ หรือว่านี่คือบทลงโทษของหวางเย่

(ต่อ)

"อย่าคิดว่าจะรอดตัว เรายังมีบัญชีคั่งค้างกันอีกเยอะ" หวางเย่กระซิบเสียงแหบพร่าที่ริมหูข้าก่อนจะผละไป บัญชีกระไร? ข้าเริ่มคิดอย่างจริงจัง หรือว่าหวางเย่จะรู้ความจริงทั้งหมดแล้ว?

"หวางเย่..." ข้าเริ่มร้อนตัวรีบเดินไปประชิดกระตุกชายแขนเสื้อคนเพื่อขอความเมตตา 

"หึ! ไม่ต้องมาอ้อน อย่างไรคืนนี้เจ้าก็ต้องถูกลงโทษ!" หวางเย่มองข้าด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ดูชั่วร้ายชอบกล เพียงคิดถึงบทลงโทษที่เคยโดนหวางเย่ทำเอาข้าหนาวสั่นขึ้นมาอย่างมิมีสาเหตุ "เอาล่ะ...ข้าหิวแล้วเจ้ารีบตั้งสำรับเถอะ" 

"ขอรับ...หวางเย่โปรดรอสักครู่ นู๋จะรีบไปทำมาให้บัดเดี๋ยวนี้" ข้ารีบไปทำอารเพื่อเอาใจสามีโดยด่วน ได้แต่หวังว่ากับข้าวอร่อยๆจะทำให้คนอารมณ์ดีจนไม่เอาเรื่องข้าในค่ำคืนนี้

ข้าให้คนยกสำรับอาหารของหวางเย่ตามข้าไปยังกระโจมหลัก ส่วนสำรับของคุณชายมู่หรงผู้นั้นน่ะหรือ...ข้าได้จัดแจงมอบหมายให้จิ้นอิ๋งนำสำรับอาหารชุดพิเศษที่ข้าเตรียมเอาไว้สำหรับรับรองแขกเช่นเขาโดยเฉพาะไปมอบให้ โดยไม่ลืมกำชับให้คนของข้าแอบดูปฏิกิริยาของคุณชายมู่หรงยามทานอาหารด้วยว่าจักเป็นเช่นไร ส่วนข้ากับหวางเย่ก็รับประทานสำรับเย็นด้วยกันในกระโจมใหญ่ ข้าคีบกับข้าวไปวางไว้ในจานของคนชิ้นแล้วชิ้นเล่าหวังเอาอกเอาใจคนให้ปรานีข้าบ้าง

"หึๆ คิดว่าเอาอกเอาใจแล้วข้าจะยกโทษให้งั้นรึ?" หวางเย่ที่ดูเหมือนจะทานอิ่มแล้ววางตะเกียบลงพร้อมกับหันมาถามข้าพลางเลิกคิ้ว

"นู๋...นู๋ไม่กล้า" คนใจร้าย ข้าดูแลดีขนาดนี้ยังจะมาคิดบัญชีกับข้าอีก

"เอาเถอะ ข้าอิ่มแล้วเจ้ายกสำรับไปเก็บได้ อย่าลืมบอกให้คนไปเตรียมถังน้ำมาให้เปิ่นหวางชำระล้างร่างกายด้วย" 

"ขอรับ" ข้ารีบยกสำรับไปเก็บพร้อมกับสั่งให้คนเตรียมถังน้ำร้อนเข้าไปไว้ในกระโจม ส่วนข้าก็รีบเดินไปหาจิ้นอิ๋งเพื่อรอฟังผลว่าแผนการร้ายที่ข้าให้เชาไปจัดการแทนข้านั้นจะสำเร็จลุล่วงไปเพียงใด

"คุณชายขอรับ..." จิ้นอิ๋งยกสำรับของคุณชายมู่หรงกลับมา ข้าเหลือบมองดูเห็นอาหารแทบจะยังไม่ถูกแตะต้อง

"ว่าอย่างไร...เขาทานเข้าไปบ้างหรือไม่?"  ข้าลากจิ้นอิ๋งไปกระซิบกระซาบถาม

"ทานขอรับ ตอนแรกคุณชายมู่หรงลองชิมกับข้าวแล้วเอ่ยปากชมว่าคุณชายช่างทำอาหารได้เลิศรสนัก..."

"แล้วเจ้าได้บอกไปหรือไม่ว่ากับข้าวเหล่านั้นมิใช่ฝีมือข้า แต่เป็นพ่อครัวใหญ่ต่างหากเล่า" มิใช่ธุระกงการอันใดที่ข้าต้องทำอาหารให้บุคคลที่มิใช่สามีของตนเองนี่ ข้าจัดสำรับให้ทานกับข้าวฝีมือพ่อครัวใหญ่เหมือนพวกทหารก็ดีเท่าไรแล้ว

"ขอรับ คุณชายมู่หรงหน้าเสียไปเลย บ่าวจึงรีบปลอบใจคนว่าถึงอย่างไรคุณชายก็เป็นผู้หุงข้าวสวยถ้วยนี้" จิ้นอิ๋งนี่นับวันยิ่งหลักแหลม ข้าชมเชยคนในใจก่อนรอฟังเหตุการณ์ต่อไปด้วยใจที่ลุ้นระทึก

"ดี...แล้วอย่างไรต่อเล่า?" หากคนทานข้าวสวยถ้วยนั่นเข้าไปละก็ หุๆ...ข้ามิอยากจะคิด

"คุณชายมู่หรงจึงรีบพุ้ยข้าวทาน..." จิ้นอิ๋งตอบข้าด้วยนัยน์ตาวาววับสายตาเจ้าเล่ห์เหลือประมาณ

"คิกๆ แล้วเป็นอย่างไรบ้าง?" ข้าแทบจะกลั้นหัวเราะไม่ไหวแล้ว

"ดูเหมือนคุณชายมู่หรงจะเคี้ยวไปโดนพวกแกลบและเปลือกข้าวที่ปะปนอยู่ในข้าวสวย คนถ่มข้าวทิ้งแล้วโวยวายว่าพวกเราเอาสิ่งใดให้เขาทานกัน..." กรรมตามสนองแล้วคุณชายมู่หรงเอ๋ย!

"หึ! แล้วเจ้าตอบไปว่าอย่างไร?" 

"ข้าก็บอกคนไปตามที่คุณชายสั่งขอรับ ว่าข้าวสวยถ้วยนี้หุงมาจากข้าวสารกระสอบที่คุณชายมู่หรงนำมาบริจาคให้พวกชาวบ้านนั่นแหละขอรับ" จากเรื่องครั้งนี้เขาควรจะสำนึกได้บ้างนะว่า หากเขาทานข้าวสวยที่ผสมข้าวเปลือกเหล่านี้ไม่ได้ พวกชาวบ้านก็มิสามารถทานได้เช่นกัน 

"ฮ่าๆๆๆ ดี...ดีมาก..." ข้าตบหลังตบไหล่จิ่นอิ๋งชมเปาะ

"หัวเราะเสียงดังแบบนี้ไม่งามเลยขอรับ" จิ้นอิ๋งดุข้าพร้อมกับถลึงตา เด็กคนนี้ช่างคล้ายมารดาข้าขึ้นไปทุกวันๆ

"จะงามไปให้ผู้ใดดูกัน?" ข้าเป็นบุรุษมิใช่สตรีเสียหน่อย

"ก็หวางเย่อย่างไรเล่าขอรับ อย่างน้อยท่านก็ควรให้เกียรติตนเองในฐานะอนุภรรยาของหวางเย่บ้าง" คนดุจนข้าหงอไปหมดแล้ว แต่ทว่าเรื่องนี้มันก็จริง หากผู้อื่นมาได้ยินเข้าคงนึกนินทาว่าอยุภรรยาของหวางเย่เหตุใดกิริยาจึงหยาบคายนัก ไม่ได้ๆ ข้าจักต้องสำรวมตนเสียใหม่มิให้เสื่อมเสียไปถึงชื่อเสียงของสามีได้เป็นอันขาด

"เข้าใจแล้ว ข้าจะไม่หัวเราะเสียงดังอีก แล้วคุณชายมู่หรงแสดงท่าทีอย่างไรบ้าง?" ข้าอยากรู้เหลือเกินว่าคนจะรู้สึกผิดบ้างหรือไม่

"เขาฝืนทนกินข้าวอีกสองสามคำ จากนั้นก็วางตะเกียบแล้วสะบัดแขนเสื้อเดินจากไปด้วยความโกรธขอรับ" ท่าทางแบบนี้คงไม่สำนึกผิดสินะ

"หึ...ฝ่ายที่ควรจะโมโหน่าจะเป็นพวกเรามากกว่า" หากข้านำข้าวสารผสมข้าวเปลือกเหบ่านั้นไปแจกจ่าย มิรู้ว่าพวกชาวบ้านจะสาปแช่งหวางเย่เพียงใด

"แต่..." จิ้นอิ๋งทำสีหน้าอึกอักคล้ายยังอยากพูดอะไร

"หืม? มีสิ่งใดอีกรึ?" 

"บ่าวเห็นสีหน้าของคุณชายมู่หรงแล้วรู้สึกไม่ดีเลยขอรับ" 

"ทำไมงั้นหรือ?"

"แว่บสุดท้ายที่ข้าเห็นสีหน้าของเขา มันเป็นสีหน้าของผู้ที่อาฆาตมาดร้ายน่ะสิขอรับ" 







-----------

Talk2 (13/5/16)
หายไปนานอีกละ ขออำภัย
พอดีโดนหมอจับฉีดยามา เจ็บมาก
ปวดแขนระบมไปหลายวันเลย ไม่สามารถยกแขนซ้ายขึ้นมาได้><
นอนตะแคงซ้ายยังเจ็บ ฮือ...

พอหายเจ็บแขนหลังจากนั้นก็มีเหตุเข้ามาเรื่อยๆอ่ะ พ่อเข้ารพ. อีก
ไรท์ยุ่งๆด้วย ขี้เกียจด้วย ไรท์เสียใจ
ขอสารภาพว่าไรท์นอนวันนึงนานมาก นอนบ่อยนอนถี่ 
วันนึงนอนมากกว่าสิบสองชม. อีก เราง่วง แง><

ปล. ดูรี้ดทุกท่านจะอยากให้เสี่ยวเยว่ของเราโดนทำโทษจังเลยน้า~
ไม่สงสารนู๋เยว่ของเราบ้างเหรอ><
หรือว่าทุกคนจะหมั่นในความทอแลของนาง5555

ปลล. ไม่ต้องมาถามว่าเสี่ยวเยว่ความจำเสื่อมทำไมจำมารดาได้ การนินทาจิ้นอิ๋งในใจว่าคนดุเหมือนแม่ ไม่ได้แปลว่าจำแม่ได้นะ อิอิ


-----------

Talk (25/4/17)

อุ้ย...มีเพื่อนกระซิบบอกมา
ว่านักเขียนนิยายวายชื่อดังคุณนิ้วดำเอานิยายเรื่องนี้ไปแนะนำด้วยแหละ
เราดีใจ ขอบคุณคุณนิ้วดำมากนะคะ
เราก็ติดตามอ่านผลงานของคุณนิ้วดำอยู่เหมือนกันค่ะ ชอบทุกเรื่องเลย^^

ปล. มีบางคนบอกว่าเรื่องคีตานี่เป็นนิยายแปล ไม่ใช่นาจา เรื่องนี้ไรท์แต่งเองคร่า 555

T
B
Chicken
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 811 ครั้ง

7,087 ความคิดเห็น

  1. #6963 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 11:43
    เอ้าาาางานเข้าน้องไหม
    #6963
    0
  2. #6368 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 23:55
    ระวังตัวนะะ
    #6368
    0
  3. #6017 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 22:14
    ประมาทไม่ได้เลย
    #6017
    0
  4. #5953 greentealatte ♡ (@qltz) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 22:50
    ตายล่ะ อย่ามารังแกน้องนะ!
    #5953
    0
  5. #5495 Minutedao (@Minutedao) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 22:20
    ทำไมคุณชายมู่ถึงฝืนกินละ มันต้องมีคมใน
    #5495
    0
  6. #5111 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 01:40
    ดูทรงแล้วจะงานเข้า
    #5111
    0
  7. #4807 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 08:13
    มีเรื่องแน่ๆ
    #4807
    0
  8. #3975 fatsugar-louve (@fatsugar-louve) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 11:17
    เมื่อไหร่ คืนแรกที่เหมาะสมจะมา
    #3975
    0
  9. #3955 EchizenRyoma (@siriwanphanpa) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 19:50
    กลัววววว
    #3955
    0
  10. #3950 ningthanaporn (@ningthanaporn) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 07:12
    จะมีอะไรอีกน่ะ รออออ
    #3950
    0
  11. #3897 Lukiris Tink (@kimchi9) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 07:25
    สนุกมากกกกก
    #3897
    0
  12. #3896 PrinceNawa (@nanwalai) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 06:05
    ถึงร้ายก็รักใช่ไหมคะ หวางเย่
    #3896
    0
  13. #3895 XINDEER (@XINDEER) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 21:08
    อะไร แค่กินข้าว(เปลือก)ที่ตัวเองเอาเข้ามา แล้วถึงกะแค้น?! เอ็งเริ่มก่อนนะเหว่ย
    #3895
    0
  14. #3894 TiwticAmp_90 (@winnaya) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 16:38
    ผู่เยว่ต้องระวังตัวให้มากๆเลยน้าาาา มู่หรงเอาคืนแน่ๆ
    แต่ตอนนี้ต้องระวังหวางเย่ให้มากไว้ก่อน 5555 จะโดนลงโทษยังไงหนอ?
    #3894
    0
  15. #3893 patty-brw (@pattylover) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 15:11
    หายไปนานมากเลยอ่ะ คิดถึง
    #3893
    0
  16. วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 13:37
    คอิดถึงม๊ากกกกกกกกกมากกกกกกกกกก รีบมาต่อตอนต่อไปเร็วๆนะคะ
    #3892
    0
  17. #3891 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 12:32
    เฮ้ออออ คนชั่วยังไงก็ชั่วอยู่วันยันค่ำ หวางเย่ต้องเตรียมรับมือแล้วแหละ
    #3891
    0
  18. #3890 Think_out (@thinkoutbox) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 11:23
    แหงะ คนเราอ่ะนะ ยังไม่สำนึกผิดอีก โถ่ๆ โดนหวางเย่ทำโทษแน่หวายยยยยยย 555
    #3890
    0
  19. #3889 Beebeewondercream (@anglebee) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 10:59
    พักผ่อนเยอะๆนะคะไรท์ เป็นห่วงค่ะะะ
    รอได้เสมอ
    #3889
    0
  20. #3888 94Pu[244] (@0918874584) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 10:13
    ไรท์ท้องได้กี่เดือนแล้วอ่า เราว่าอย่าเพิ่งเครียดแต่งนิยายหรือแต่งนิยายอล้วหายเครียดหว่า(ฮา)
    #3888
    0
  21. #3887 pim254688 (@pim254688) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 10:10
    รอออออออออ
    #3887
    0
  22. #3886 Kronos-Hades (@Kronos-Hades) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 08:41
    เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #3886
    0
  23. วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 08:32
    ว้ากกกกกกกก
    #3885
    0
  24. #3884 Pompaii (@solybom) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 08:05
    ไรท์จงหายๆๆๆๆๆ เพี้ยงงงง
    #3884
    0
  25. #3883 Crazy You (@poppy-fang) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 08:04
    มาต่อแล้ว ดีจายยยยย >\\\\<
    #3883
    0