คีตาในเรือนจันทร์ (BL) (วาย) (yaoi)

ตอนที่ 48 : บทลงโทษแสนหวาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30,414
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 842 ครั้ง
    5 ก.ย. 62





ข้าไม่อยากจะเก็บเรื่องของคุณชายมู่หรงมาใส่ใจจึงรีบเดินกลับกระโจมของหวางเย่ ป่านนี้คนคงอาบน้ำชำระล้างร่างกายเสร็จแล้วกระมัง ทว่าเมือข้าแหวกผ้าม่านตรงประตูกระโจมเข้าไปกลับพบว่าคนยังคงนั่งอยู่พร้อมกับอาภรณ์ชุดเดิม มิยอมขยับตัวไปอาบน้ำจนน้ำในถังไม้แทบไม่หลงเหลือควันร้อนอีกต่อไป ข้าลองเอามือจุ่มน้ำดูก็พบว่าน้ำคลายร้อนไปจนเกือบหมดแล้ว ถึงแม้จะมีความอุ่นนิดๆแต่ด้วยสภาพอากาศที่หนาวเย็นเช่นนี้ก็ไม่มากพอจะให้ผู้อื่นแช่โดยมิเป็นหวัดได้

"หวางเย่...เหตุใดจึงมิยอมอาบน้ำเล่าขอรับ ดูสิน้ำในถังไม้เย็นไปหมดแล้ว" ข้าเดินออกไปสั่งคนด้านนอกให้ยกน้ำร้อนมาเปลี่ยนน้ำในถังเสียใหม่

"เปิ่นหวางรอภรรยามาปรนนิบัติระหว่างอาบน้ำ" คนคว่ำปากตอบด้วยสีหน้ามิใคร่จะพอใจนัก กระไร? หากข้าไม่แอบตามมาด้วยแล้วผู้ใดจะเป็นคนคอยรับใช้หวางเย่กัน? ข้าคันปากยิบๆอยากเถียงหวางเย่แทบขาดใจแต่ก็มิกล้าอ้าปากพูดออกไป ได้แต่ก้มหน้าทำหน้าที่ไปอย่างไร้ปากเสียง 

"นู๋เอาสำรับไปเก็บแล้วก็ทำธุระอีกเล็กน้อยจึงกลับมาช้าขอรับ" ข้าเดินเข้าไปหาหวางเย่เพื่อปรนนิบัติรีบใช้ คนยืนกางแขนให้ข้าอย่างรู้งาน ข้าจึงแก้มัดปมเชือกรัดเอวออกก่อนจะค่อยๆปลดผ้ารัดเอวออกจากร่างสูงตรงหน้า

"หึๆ ธุระเล็กน้อยเรื่องสำรับของคุณชายมู่หรงใช่รึไม่?" หวางเย่ถามอย่างรู้ทันทำเอาข้าที่กำลังจะเอื้อมมือไปแหวกสาบเสื้อของคนถึงกับชะงักมือ

"แค่กๆ" ข้าแกล้งกระแอมไอก่อนลงมือปลดเสื้อคลุมชั้นนอกแล้วปลดเสื้อคลุมชั้นในต่อ

"ไปซนอันใดมาอีกเล่า?" หวางเย่ส่ายหน้าอย่างเหนื่อยหน่ายใจ

"นู๋ไม่ได้ซุกซนเลยแม้แต่น้อย..." หวางเย่เลิกคิ้วขึ้นคล้ายไม่เชื่อและรอฟังคำอธิบายต่อ "เอ่อ...ผู่เยว่ก็แค่นำข้าวจากกระสอบของคุณชายมู่หรงมาหุงให้เขาทานเท่านั้นเอง..."

"ข้าวสารผสมเปลือกข้าวนั่นน่ะหรือ?" หวางเย่อมยิ้มเหมือนขบขัน เห็นหรือไม่? ข้ามีคนให้ท้ายเช่นนี้แล้วเหตุใดจะกลั่นแกล้งผู้คนบ้างไม่ได้เล่า โดยเฉพาะคนคดเช่นคุณชายมู่หรงยิ่งสมควรโดนข้ากลั่นแกล้งให้มากกว่านี้

"คิกๆ" ข้าแอบปิดปากหัวเราะ แต่กลับโดนหวางเย่บีบจมูกแล้วดุด้วยเสียงเข้มงวด

"ดื้อเสียจริง ระวังเถอะ เขาจะมาเอาคืน คุณชายมู่หรงผู้นั้นดูท่าทางแล้วมิใช่คนดีสักเท่าไหร่" หวางเย่ขมวดคิ้วด้วยสีหน้าครุ่นคิด

"ผู่เยว่ไม่กลัวหรอก ถึงอย่างไรนู๋ก็มีหวางเย่คอยปกป้องอยู่แล้ว ใช่รึไม่ขอรับ" ข้ารีบเอนเข้าไปซบแผงอกในชุดนวมตัวในสีขาวอย่างประจบประแจง

"หึๆ เช่นนั้นเจ้าก็ต้องดูแลปรนนิบัติข้าให้ดีเสียแล้วล่ะ ถอดชุดตัวในออกเสียสิ ข้าจะได้ลงถังอาบน้ำเสียที" ข้ารีบถอดชุดนวมตัวในสีขาวออกด้วยมือไม้ที่สั่นเทา ปรนนิบัติคนอาบน้ำมาก็หลายทีแล้วแต่ทำไมถึงไม่ชินสักที ในอกมันเต้นตึกตักเสียจนเลือดลมฉีดพล่านไปทั่วใบหน้าร้อนผ่าวไปถึงใบหู มิต้องส่องคันฉ่องข้าก็พอจะรู้ได้ว่าบัดนี้ใบหน้าของตนนั้นควจะแดงเถือกเพียงใด ยิ่งเสื้อนวมตัวในสีขาวหลุดออกจากร่างกายแกร่งข้าก็ยิ่งก้มหน้างุดมิกล้าสบตาคนอีกต่อไป เนื่องจากเห็นรูปร่างสมส่วนนั่นทีไรหัวใจมันหวิวๆอย่างไรชอบกล โชคยังดีที่หวางเย่ก้าวขาเข้าไปในถังไม้ได้ทันเวลาก่อนที่ข้าจะฟุ้งซ่านมากไปกว่านี้

ข้าลูบหน้าปาดเหงื่ออย่างโล่งอก พลางรีบคว้าผ้าขาวบางขึ้นมาจุ่มน้ำแล้วถูหลังให้คนด้วยความเคยชิน หลังจากที่ช่วยหวางเย่อาบน้ำมาหลายเพลา ข้าก็ได้รับการฝึกฝนมาอย่างช่ำชองจนสามารถปรนนิบัติสามีอาบน้ำได้อย่างดีมิมีขาดตกบกพร่องใดๆ ถึงแม้จะมีอาการขัดเขินบ้างเล็กน้อยก็ตาม

เมื่อช่วยคนอาบน้ำอาบท่าสำเร็จเสร็จสิ้น ข้าก็ไปนำผ้าเช็ดตัวมาซับน้ำออกจากกายของหวางเย่พร้อมทั้งจัดเตรียมอาภรณ์ให้คน โดยปกติแล้วจะต้องมีขันทีคนสนิทมาช่วยหวางเย่ผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่ทว่าการเดินทางในครั้งนี้ลู่กงกงมิได้ติดตามคนมาด้วย และหวางเย่ก็มิได้นำพา จากหนทางที่ผ่านมาคนจะผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยตนเองมาโดยตลอดจนข้าลืมคิดไปว่าผู้เป็นภรรยาก็ควรที่จะช่วยผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าให้สามีด้วยเช่นกัน ข้าจ้องมองกางเกงชั้นในที่เปียกชื้นจนแนบไปกับสัดส่วนแข็งแกร่งบนร่างกายคนแล้วต้องลอบกลืนน้ำลายพลางเอื้อมมือที่สั่นเทาไปดึงสิ่งนั้นลงอย่างรวดเร็วพร้อมกับหลับตาปี๋ รีบเอาผ้าเช็ดตัวพันร่างกายของหวางเย่เพื่อปกปิดบางสิ่งให้พ้นจากสายตาโลมเลียของข้า

"หลับตาเช่นนั้นจะช่วยเปิ่นหวางใส่เสื้อผ้าได้อย่างไร?" เสียงทุ้มนุ่มดังอยู่บนศีรษะ ข้าจึงแหงนหน้าขึ้นแล้วค่อยๆหรี่ตามองคนตรงหน้า มิกล้าเบิกตากว้างเนื่องจากเกรงว่าจะไปเห็นสิ่งของต้องประสงค์เข้า 

"นู๋...มิกล้า" 

"เป็นภรรยาอันใดกลับกลัวการเห็นเรือนร่างของสามี เห็นทีเปิ่นหวางคงต้องอบรมเจ้าเสียใหม่แล้ว"

(ต่อ)

ข้ายิ่งก้มหน้างุดด้วยความเขินอาย ใบหน้าแดงซ่านอย่างรวดเร็ว มือไม้ที่ยื่นออกไปช่วยคนหยิบจับเสื้อผ้านั้นดูเกะกะเก้งก้างอย่างไรชอบกลจนไม่รู้ว่าควรจะเอามือไปวางตรงไหนดี ในที่สุดก็กลั้นใจหยิบเสื้อตัวในออกมาคลุมไหล่ให้หวางเย่ก่อนค่อยคิดตัดสินใจว่าจะทำเยี่ยงไรต่อไป

"หึ! เอาเถอะ เจ้ารีบไปอาบน้ำเสียก่อนที่น้ำในอ่างจะหายร้อน ประเดี๋ยวจะไม่สบาย" ข้านี่แทบจะติดปีกบินไปยังถังน้ำทันทีที่ได้รับอนุญาต ปกติข้าจะเรียกจิ้นอิ๋งให้นำคนมาเติมน้ำร้อนเพิ่มก่อนที่ข้าจะลงไปแช่ในถังไม้ต่อจากหวางเย่เพื่อเพิ่มอุณหภูมิของน้ำให้สูงขึ้น แต่ทว่าวันนี้ข้ากลับรีบถอดเสื้อผ้าออกแล้วแช่น้ำในทันทีโดยไม่รอให้คนมาเติมน้ำร้อนก่อน น้ำในถังไม่ค่อยจะร้อนแล้วแต่ข้าก็มิได้นำพาเพราะมันช่วยให้ข้าสงบร่างกายที่ร้อนรุ่มนี้ลงได้ นั่งแช่น้ำหันหลังให้หวางเย่ได้สักพัก อารมณ์ฟุ้งซ่านก็สงบลง พอขึ้นจากน้ำหวางเย่ก็แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วคนนั่งอ่านอะไรบางอย่างรอข้าอยู่บนเตียง ข้าจึงรีบสวมใส่อาภรณ์ที่จิ้นอิ๋งเตรียมเอาไว้ให้แล้วไปปรนนิบัติหวางเย่เข้านอนด้วยเกรงว่าคนจะรอนาน

หวางเย่ที่นั่งรอจังหวะอยู่แล้วก็รวบข้าเข้าไปไว้ในอ้อมแขนอย่างรวดเร็วจนข้าไม่ทันได้ตั้งตัว

"วะ...หวางเย่" ข้าดิ้นขลุกขลักพลางส่งเสียงออกมาอย่างตื่นตระหนก ในใจหวนนึกถึงคำพูดที่สามีทิ้งท้ายเอาไว้ว่าจะอบรมภรรยาเช่นข้าเสียใหม่ อบรมอันใด? อบรมเช่นไร? เพียงแค่คิดใบหน้าของข้าก็แดงก่ำแล้ว

"เป็นอันใด? หน้าแดงเช่นนี้...หรือว่า...คิดเรื่องมิดีมิงามอยู่เช่นนั้นรึ?" หวางเย่เชยคางข้าให้หันไปสบตา ทว่ายามข้าพบเจอกับนัยน์ตาคู่คมแวววาวนั่นก็อดขวยเขินทิได้

"เรื่องมิดีมิงามอันใด หวางเย่อย่าใส่ร้ายนู๋ ผู่เยว่เพียงแต่...." ข้ารีบหลุบตาลงเพื่อหลบสายตาระยิบระยับนั่น

"เพียงแต่อันใด...?" หวางเย่คาดคั้นพร้อมกับไล้ปลายนิ้วลงบนแก้มของข้าที่บัดนี้ร้อนฉ่าจนแทบไหม้

"เพียง...เพียง..." ข้าทำได้เพียงตอบอย่างอึกอัก เพียงแค่คิดว่าจะโดนสามีอบรมก็พลันใจสั่นเสียแล้ว

"หึๆ...เจ้ากำลังคิดถึงบทลงโทษที่จะโดนใช่หรือไม่?" หวางเย่ก้มลงขบกัดแก้มของข้าเบาๆ ทำเอาข้าขนลุกขนชันสั่นสะท้านไปทั่วสรรพางค์กาย

"ลงโทษอันใด เมื่อครู่หวางเย่บอกเพียงจะแค่อบรมนู๋" ข้ารีบแย้ง ไม่นะ...ข้ามิอยากถูกลงโทษเสียหน่อย

"อบรมกับบทลงโทษเด็กไม่ดีมันก็มิต่างกันนักหรอก..." หวางเย่พึมพำชิดริมหูข้าพลางกดข้าลงบนตั่งนอนจากนั้นก็ซุกไซร้ซอกคอข้าพลางขบกัด อ๊า...นี่จะต้องทิ้งร่องรอยเอาไว้เป็นแน่แท้ แล้วพรุ่งนี้ข้าจักเอาหน้าไปไว้ที่ใด จิ้นอิ๋งจะต้องกระเซ้าเย้าแหย่ข้าอย่างแน่นอน

"หวางเย่..." ข้าหอบหายใจพลางเรียกสามีเสียงกระเส่า มือไม้ไม่รู้จะเอาไปวางไว้ที่ใดได้แต่เกาะไหล่คนตรงหน้าเอาไว้ จะผลักออกก็ไร้ซึ่งเรี่ยวแรง ทว่ารู้สึกตัวอีกทีเหตุใดเสื้อผ้าข้าจึงหลุดรุ่ยไปได้ถึงเพียงนี้เล่า คนมิรู้มากระตุกแก้ปมเชือกผ้ารัดเอวของข้าออกไปตั้งแต่เมื่อใด ข้ารับรู้แต่เพียงว่าตอนนี้ริมฝีปากบางได้เลื่อนไล่ขบเม้มลงต่ำมาเรื่อยตั้งแต่ซอกคอระมายังไหปล้าร้าบัดนี้มาเน้นย้ำอยู่ตรงหน้าอกมิยอมละจากไปไหน ข้าพยายามกลั้นเสียงครางเครือที่เกือบจะเล็ดลอดริมฝีปากอกมาอย่างสุดชีวิต ข้าไม่รู้ว่าจิ้นอิ๋งกลับไปพักผ่อนหรือยังแต่ด้านหน้ากระโจมต้องมีทหารเฝ้ายามอย่างแน่นอน และข้าไม่ยินดีที่จะให้ผู้ใดได้ยินเสียงของข้าที่กำลังถูกหวางเย่ลงทัณฑ์อย่างแน่นอน แค่คิดว่าจะมีคนเอาเรื่องนี้ไปล้อกันอย่างสนุกปากข้าก็แทจะมุดรูหนีแล้ว

หวางเย่ยังคงรุกเร้าใช้ปลายชิวหาดุนดันจนหน้าอกข้าเสียวแปลบปลาบ มือของข้าจิกขยุ้มฟูกนอนอย่างเผลอไผลพลางกัดฟันอดกลั้นมิให้ส่งเสียงแปลกประหลาดออกไป แต่ทว่าหวางเย่ยังคงดูดดึงขบกัดจนหน้าอกของข้าแข็งเป็นไตปวดระบมไปหมด ยอดอกของข้ามันเสียวแปลบ ป่านนี้คงจะแดงช้ำไปหมดแล้วกระมัง

"หวางเย่..." ข้าพยายามส่งเสียงประท้วงอีกครั้งแต่ยังมิทันได้ว่ากล่าวอันใดก็ถูกปิดปากด้วยริมฝีปากบางที่ดื้อดึง คนแทรกเรียวลิ้นเข้ามาซอกซอนพัวพันจนข้าอดไม่ไหวต้องส่งลิ้นของตัวเองเข้าไปลอเคลียคลุกเคล้าเสียงดังจวบจาบจนเส้นใยสีเงินไหลเยิ้มออกจากมุมปากของเราสอง กว่าคนจะถอนริมฝีปากออกไปก็ทำเอาข้าหมดแรง ริมฝีปากที่บวมเจ่อแดงช้ำเผยอหอบหายใจจนแทบสิ้นสติ 

"แค่นี้ก็หมดสิ้นเรี่ยวแรงแล้วหรือ...บทลงโทษยังไม่จบลงแค่นี้หรอกนะ..." หวางเย่กระซิบข้างหูข้าพร้อมกับขบกัดไล้เลียใบหูจนข้าอ่อนระทวยสติสัมปชัญญะกระเจิดกระเจิง คนไล้ฝ่ามือลงล่างปัดผ่านยอดอกชูชันจนข้าผวาขึ้นทั้งกาย จากนั้นก็เลื่อนฝ่ามือลงไปยังเบื้องล่าง เมื่อปลายนิ้วเย็นสัมผัสลูบไล้ตรงส่วนกึ่งกลางที่ร้อนผ่าวก็ทำเอาข้าสะดุ้งเฮือกอีกครั้ง

เมื่อส่วนที่รุ่มร้อนโดนสัมผัสปลุกเร้าอย่างรุนแรง ข้าจึงทำได้แค่เพียงกระเสือกกระสนดิ้นรนไปให้พ้นจากฝ่ามือเย็นสบายที่แสนนุ่มนวลนี้ ถึงแม้ข้าจะติดใจในรสสัมผัสนี้ แต่อารมณ์หวาบหวามที่ปะทุขึ้นมานั้นทำเอาข้าแทบทนไม่ไหวได้แต่บิดกายอยู่บนฟูกนอนอย่างเร่าร้อน หวางเย่กดข้าลงกับฟูกนอนนุ่มให้หยุดเคลื่อนไหวจากนั้นก็แทรกเรียวนิ้วเข้ามาในริมฝีปากแล้วชักเข้าชักออก อีกมือก็แหวกขาของข้าออกกว้างแล้วแทรกกายเข้ามาตรงกลางทำให้ข้ามิสามารถหุบขาที่กางออกในท่าทางที่น่าอายได้

"ต้องเตรียมพร้อมตรงนี้ก่อน...." คนดึงเรียวนิ้วฉ่ำเยิ้มออกจากริมฝีปากของข้าแล้วเอาไปจ่อตรงดอกเบญจมาศ*ที่ยังไม่ผลิบาน ณ เบื้องหลัง

"ทูลหวางเย่ ทหารยามเฝ้าค่ายมีเรื่องด่วนมารายงานพะย่ะค่ะ!" 




--------------

FootNote
ดอกเบศจมาศ ในภาษาจีน แปลว่าก้นค่ะ


Talk (14/7/17)

หายไปนานวันนี้มาคุยกันเยอะหน่อย มีเรื่องชี้แจงเยอะเลย

ช่วงนี้ไรท์ไม่ว่างแรง 
เข้ารพ. เกือบทุกวัน เดินสายเยี่ยมลูกเพื่อน นี่คลอดกันต้นเดือนท้ายเดือนเลยทีเดียว
พ่อไรท์ก็ไม่สบายเข้ารพ. ต้องผ่าตัดอีก
ส่วนตัวไรท์เองก็มีนัดหมอบ่อยๆ ไปให้หมอจิ้มพุงมาละ
ได้ผลตรวจเรียบร้อย น้องเป็นผญ. สุขภาพสมบูรณ์แข็งแรงดี
ช่วงนี้ลูกดิ้นแรงมาก นอนไม่ค่อยหลับเลยค่ะ555

ตอนนี้สังเกตวันไหนออกจากบ้านไปทำธุระ
กลับบ้านต้องปวดหัวตัวร้อนเป็นไข้ตลอด
ทำไมร่างกายเราบอบบางจัง...
พอเป็นแบบนี้ วันถัดมาก็ต้องนอนตาย
เพื่อซ่อมเซลล์ ฮือ><

พักหลังนี่ไรท์กลับบ้านก็จัดห้องใหม่อีก เพราะจะมีเบบี้แล้ว
ห้องสมุดที่บ้านนี่ก็รกจนไม่รู้จะรกยังไง
พยายามเคลียร์เอาหนังสือที่กองตรงพื้นขึ้นชั้น และเอาลงลังให้หมด
แอบเหนื่อยบวกปวดหลัง ท้องก็หนักขึ้นทุกวันๆ

หลายคนกังวลว่าจะไม่มาต่อ เงียบหายไปเลย
ไม่ทิ้งแน่นอนค่ะ สัญญา จริงๆคือมีเรื่องอื่นมาจ่อคิวอีกหลายเรื่อง
แต่สุขภาพไม่อำนวยจีๆ
ช่วงนี้จะพยายามมาต่อให้ติด555

คืดถึงรี้ดทุกคนค่ะ^^

ปล. ตอนนี้มีเล่นเกมส์แจกสมุดโน้ตอยู่ในเฟสบุค เพจ Milady's novel ไปตามเล่นเกมกันได้นะคะ ปิดกิจกรรมพรุ่งนี้

ปลล. เรื่อง 'เงาแค้นสลักรัก' มีทำเป็นอีบุคแล้ว ตอนนี้กำลังลดราคาอยู่เหลือ139฿ เอง ใครที่ไม่อยากเก็บเป็นหนังสือ ขี้เกียจพกพาไปอ่านก็สามารถซื้อใน meb กันได้เลยนะคะ

--------------
Talk (16/5/17)

อบรมเลยก่ะ
หวางเย่อบรมเสี่ยวเยว่ให้มากๆนะก๊ะ5555
เด๋วตอนหน้าก็ใกล้จะได้กล้บบ้านแล้วค่ะ

วันก่อนออกไปไหว้พระกะทำธุระข้างนอกมาทั้งวัน
ไม่รู้ด้วยอากาศร้อนหรือไร
กลับมาบ้านปวดหัวตัวร้อนเป็นไข้น้ำมูกไหล
สามีบอกเป็นโรคสำออย555

ไรท์ขอสัญญาว่าจะพยายามมาต่อให้จบโดยไว
ฟามจริงแพลนเรื่องนี้ต้องจบภายในเดือนนี้
แต่อู้ไปอู้มาคงไม่ทันซะแล้ว
ตอนนี้ไม่หวังอะไรมาก ขอแค่จบภายในตุลาก็พอค่ะ
ถ้าคลอดน้องแล้วคงจะยุ่งมากกัวไม่มีเวลามาเขียนนิยายแบบทุกวันนี้><

T
B
Chicken
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 842 ครั้ง

7,269 ความคิดเห็น

  1. #7053 BarBiirs_39 (@BarBiirs_39) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 12:12
    ประหาร!!! โอ้ยยย555555
    #7053
    0
  2. #6964 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 11:49
    ประหาร!!!
    #6964
    0
  3. #6797 王亮benbz (@kongqi) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 17:57
    นายทหาร โชคดีนะ 555
    #6797
    0
  4. #6369 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 00:27
    เดี๋ยว55555555555
    #6369
    0
  5. #6188 DKdabble (@dkdabble) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 01:48
    แงงง คุณไรท์ตอนนี้ลูกสาวคงเกือบจะ2ขวบแล้ว ขอให้สุขภาพร่างกายแข็งแรงนะคะะ
    #6188
    0
  6. #6018 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 22:16
    โดนประหารแน่
    #6018
    0
  7. #5957 greentealatte ♡ (@qltz) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 23:05
    ทหารจะรอดมั้ยหลังจากเรื่องด่วนผ่านไป55555
    #5957
    0
  8. #5937 Weetaime (@Weetaime) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 22:03
    ประหารทห๋านนนนนนน
    #5937
    0
  9. #5793 Ppttyc_ (@Preeyaporn123Noo) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 01:19
    โอ้ยน้องจะโดนลงโทษมั้ย5555
    #5793
    0
  10. #5497 Minutedao (@Minutedao) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 22:36
    เข้าด้ายเข้าเข็ม
    #5497
    0
  11. #5343 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 23:07

    ป่านนี้หวางเย่แทบจะส่งเงาไปตัดคอทหารที่มาขัดจังหวะแล้วมั้งนั่น 555555

    #5343
    0
  12. #5339 atisme (@atisme) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 21:33
    ขอให้ลูกไรท์แข็งแรงๆนะครับ
    #5339
    0
  13. #5133 Mina1991 (@Mina1991) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 15:05
    เตะตัดก้านคอ
    #5133
    0
  14. #5092 Superpoom (@Ssupperpoom) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 22:58
    นำตัวไปประหารรรรรรร
    #5092
    0
  15. #5033 KritchayaDonsing (@KritchayaDonsing) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 08:56
    ค้างไปค่ะหวางเย่55555555
    #5033
    0
  16. #4914 NJChokdee (@NJChokdee) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 10:40
    นกค่ะหวางเย่55555
    #4914
    0
  17. #4808 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 08:18
    กำลังเคลิ้มเลยยยย
    #4808
    0
  18. #4683 DHmoon (@DHmoon) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 13:04
    แง่งงงง
    #4683
    0
  19. #4625 Okoy up (@puyrattikan) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 20:40
    โอ๊ยยยยยยยยย
    #4625
    0
  20. #4525 pie-g (@pie-g) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 04:16
    โอ้ยยยป่านนี้แล้วลูกไรต์น่าจะคลอดแล้วแข็งแรงๆนะคะทั้งแม่ทั้งลูก^^
    ดีใจมากที่กดมาอ่านนิยายเรื่องนี้ทั้งๆที่ปกติไม่เคยอ่านเเนวนี้เลย ขอบคุณอะไรซักอย่างที่ทำให้กดเข้ามา555 ชอบความslow life นี้ ไรต์บรรยายดีมากอะชอบบบบ อ่านตอนแรกก็ชอบเลย นี่นั่งอ่านไปยิ้มไป
    ปล.ตอนนี้ติดแล้ว555
    //วกกลับมาที่กระโจม ทหารคนนั้นได้เข้ามาในกระโจมมั้ยคะ ขอเป็นทหารคนนั้นที555555
    #4525
    0
  21. วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 01:15
    โดนขัด 555555
    #4318
    0
  22. #4292 YaoiSK (@YaoiSK) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 11:44
    ไรท์ไม่สบายปวดหัว ตัวร้อน น้ำมูกไหล สามีบอกเป็น'โรคสำออย' 

    นี่ปวดหัวตัวร้อน ไม่สบาย ไปรร.ไม่ได้ พ่อบอกเป็น'โรคตอแหล อืมหืออออออออ!!!!

    พ่อรู้ได้ไงอ่ะ?!!?!?!!?😂😂😂
    #4292
    0
  23. #4135 ningthanaporn (@ningthanaporn) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 09:01
    พญานกชัดๆ
    #4135
    0
  24. #4126 kkolk (@kkolk) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 13:59
    โว้ยยย มีเรื่องอะไรตอนนี้ แงงงงงง
    นกแล้วนกอีกน่าสงสารสามีจังเลยค่ะ ภรรยาก็รอดได้ตลอด สงสัยคงจะไปได้กินที่บ้านแล้วแหละ 555555555
    //ขอให้ยัยหนูสุขภาพแข็งแรงนะค้าาา ตอนมีแรงก็แต่งตุนไว้เยอะๆแล้วค่อยมาลงตอนโอเคแล้วก็ได้ค่ะ อย่าออกไปข้างนอกบ่อยนะคะเดี๋ยวไม่สบาย
    #4126
    0
  25. #4096 TamanegiJa (@TamanegiJa) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 20:15
    ตบทหาร!!!มาหลังจากนี้ไม่ได้รึไง5555 ขยันขัดจังหวะกันจัง555 สู้ๆค่ะ
    #4096
    0