FanFic Attack on Titan | I Love | Levi x Oc

ตอนที่ 11 : I love 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,425
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 272 ครั้ง
    29 ม.ค. 64

I love 11

 

"ณ บัดนี้จะเป็นพิธีเปิดของทหารฝึกหัดรุ่นที่104!" ชายที่มีเคราใต้คางตะโกนเสียงดังก้องต่อหน้าทหารฝึกหัดหลายชีวิต 


"พวกแกโชคร้ายหน่อยนะที่ได้ฉัน คีธ ซาดีสเป็นผู้ดูแลการฝึก! ฉันจะไม่ต้อนรับพวกแกอย่างอบอุ่นหรอกนะ!" คีธกล่าวขณะที่กวาดสายตาที่เข้มงวดจ้องมอง


"สภาพพวกแกในตอนนี้ก็ไม่ต่างจากอาหารของพวกไททัน! พวกแกเป็นแค่สัตว์ในฟาร์มหรือแย่ยิ่งกว่านั้น!" อเดลเลียยืนมือไขว้หลังด้วยท่าทางมั่นคง ดวงตาสีม่วงชมพูฉายแววไม่ได้รับผลกระทบใดๆต่อสิ่งที่ครูฝึกพูด ริมฝีปากบางไม่ได้มีรอยยิ้มประดับอยู่บนใบหน้า สายตาจากเพื่อนทหารหลายคนมองมาที่เธอแล้วก็พูดคุยอะไรกันสักอย่าง


อาจจะเพราะอเดลเป็นคนเดียวในพื้นที่แห่งนี้ที่เป็นทหารหน้าใหม่อายุมากที่สุดล่ะมั้ง


"สามปีต่อจากนี้ เราจะฝึกคนไร้ประโยชน์อย่างพวกแกและสอนวิธีสู้กับไททัน!" 


"สามปีหลังจากนี้เวลาเผชิญหน้ากับพวกไททัน แกจะเป็นอาหารให้พวกมันไหม หรือจะเป็นเกราะอันทรงเกียรติที่คอยปกป้องพระราชาหรือจะเป็นมนุษย์ที่ขับไล่พวกไททันเพื่อมนุษยชาติ!"


"ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของพวกแก!" 


ครูฝึกคีธ ซาดีส เริ่มก้าวเท้าเดินเข้าหาทหารหน้าใหม่แต่ละคน พร้อมตะโกนถามชื่อพวกเขา พูดจาด้วยน้ำเสียงที่ดูกดดันตลอดเวลา และถามจุดประสงค์ว่าทำไมถึงมาอยู่ที่นี่


มันคือการละลายพฤติกรรม เพื่อให้พวกเขาเป็นทหารที่เหมาะสม


ครูฝึกมองใบหน้าเธอเพียงเสี้ยวแล้วจึงเดินผ่านไป พูดกับทหารคนหนึ่งที่ยืนข้างเธอ


"แกเป็นใคร!" ทหารชายคนนั้นทำท่าเคารพ กำปั้นมือขวาวางลงบนอกซ้ายมือซ้ายพาดหลัง 


"แจน กิลชูไตน์จากเขตทรอสต์ครับ!" อเดลเหลือบมองเขาด้วยส่วนสูงของเธอที่น้อยกว่าเขาทำให้ต้องเงยหน้ามอง


"ทำไมแกถึงมาอยู่ที่นี่!" 


แจนชะงักไปก่อนที่เขาจะยกยิ้มอย่างหวาดๆตอบกลับ "เพื่อเข้าร่วมสารวัตรทหารและเข้าไปอยู่เมืองชั้นในครับ" 


"งั้นเหรอ อยากไปอยู่ในเมืองชั้นในสินะ" ครูฝึกพูดจบก็โขกหัวตัวเองเข้ากับแจน ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลอ่อนรองทรงทรุดลงไปนั่งกับพื้นกุมหัวตัวเอง


"ใครบอกให้นั่ง ถ้าแค่นี้ยังทนไม่ได้ก็ลืมเรื่องไปเข้ากองสารวัตรได้เลย!"


ครูฝึกผละจากแจนไปหาชายหนุ่มอีกคนที่อยู่ข้างๆ อเดลย่อตัวลงฉุดแขนชายผมรองทรงสีน้ำตาลอ่อน "ลุกขึ้น เดี๋ยวนายก็ได้โดนอีกรอบหรอก" หญิงสาวกระซิบกับเขาเสียงเบา 


แจนค่อยๆขยับลุกขึ้น แม้ฝ่ามือเขาจะยังลูกหน้าผากตัวเองพลางๆ แจน กิลชูไตน์หันมามองหน้าเธอแล้วเขาก็ชะงัก อเดลเลิกคิ้วราวกับเป็นคำถาม แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรกลับไปเพราะไม่งั้นคนที่โดนลงโทษจะเป็นเธอซะเอง


การละลายพฤติกรรมยังคงดำเนินต่อไป จนกระทั่งถึงคอนนี่ สปริงเกอร์ เขาทำท่าเคารพกลับข้างจึงถูกยกตัวขึ้น 


แต่แล้วครูฝึกต้องไปให้ความสนใจกับหญิงสาวคนหนึ่งในหลังแถว เธอมีผมสีน้ำตาลเข้มมัดรวบหางม้า ในมือมีหัวมันและกัดมันกินเข้าปากอย่างไม่เกรงใจ


"นี่แก คิดว่ากำลังทำอะไรอยู่น่ะ" 


หญิงสาวผมหางม้ามองซ้ายมองขวายังไม่รู้ตัว ริมฝีปากยังคงกัดหัวมันต่อไป ครูฝึกคีธเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าเธอและตะโกนเสียจนคนรอบข้างสะดุ้งแทน"ฉันพูดกับแกอยู่!! แกเป็นใครกัน!!" 


เธอกลืนหัวมันลงลำคอทำท่าเคารพ "ซาช่า เบราส์จากหมู่บ้านดาวเปอร์เขตใต้ของวอลล์โรเซ่ค่ะ!" 


อเดลมองซาช่าอย่างประหลาดใจ เธอดูกล้าตอบคำถามของครูฝึกทั้งที่กำลังทำความผิด เธอพูดตรงๆราวกับสารภาพว่าหยิบมันมาจากห้องครัว


บรรยากาศรอบข้างก็เงียบขึ้นมาราวกับเป็นใจมีเพียงแค่เสียงพูดโต้ตอบของคีธและสาวหัวมัน


ซาช่าจิ๊ปาก หักหัวมันออกแล้วยื่นให้ครูฝึก "ครึ่งนึง เชิญค่ะ.."


แต่ปริมาณที่ให้นั้นไม่แทบไม่ถึงครึ่งที่ซาช่าถือในมือด้วยซ้ำ


สุดท้ายเธอถูกสั่งให้วิ่งจนปางตาย เพราะดีกว่าถูกสั่งให้อดอาหาร


พอเริ่มมืด เหล่าทหารหน้าใหม่ทั้งหลายก็มานั่งพักทานอาหารรวมกัน


อเดลเลียเดินเข้ามาเห็นเอเรนกำลังถูกเพื่อนใหม่มุงเข้าหา 


คงเพราะว่ามาจากเขตชิกันชินะ 


อเดลเห็นเอเรนทำท่าทางรู้สึกแย่พอโดนถามเข้ามากๆ 


แต่กลายเป็นว่าเหมือนเขาเริ่มมีแรงฮึดในการจะกำจัดไททันขึ้นมา เขาพูดกับเพื่อนใหม่ของเขาแน่วแน่ว่าจะกำจัดไททันให้หมด


"นั่งด้วยคนนะ" เธอเดินสุ่มเลือกโต๊ะที่อยู่ใกล้ที่สุด ทิ้งตัวนั่งลงที่โต๊ะเดียวกันกับคนที่น่าจะชื่อไรเนอร์ กับเพื่อนอีกคนผมสีดำ เบลทรูท


"นายไรเนอร์ กับเบลทรูท ใช่ไหม ยินดีที่ได้รู้จัก" อเดลเอ่ยทักทายคนที่นั่งร่วมโต๊ะ เขาพยักหน้า 


"เธอก็ทหารคนเดียวที่อายุ17สินะ?" 


อเดลถอนหายใจแรง "พูดแบบนี้รู้สึกแก่จัง" 


"อเดลเลีย แมเดอลีน ถึงจะอายุมากสุดแต่ก็เรียกอเดลเฉยๆเถอะ" เธอจับมือกับไรเนอร์ แล้วหันไปทางชายผมสีดำ 


"ขอโทษที่จำชื่อนายไม่ได้นะ" อเดลยื่นมือไปจับกับเขาบ้าง เขาส่ายหน้าปฏิเสธเชิงบอกไม่เป็นไรและเขาก็แนะนำตัวเองว่าชื่อเบลทรูท ฮูเวอร์


เธอนั่งคุยกับสองคนนี่ได้สักพัก พวกเขาค่อนข้างมีอัธยาศัยพอสมควรเลย 


ระหว่างที่กำลังคุยเพลินปากอย่างสนุก หญิงสาวสังเกตเห็นเหมือนว่าเอเรนกับแจนกำลังจะมีเรื่องกัน พวกเขายืนหันหน้าจ้องมองกัน พร้อมทะเลาะกัน


"โทษทีขอตัวก่อนนะ" ร่างบางเตรียมที่จะลุกขึ้นแต่ก็ชะงักไป


เสียงระฆังดังขึ้น อเดลถอนหายใจโล่งเมื่อเห็นว่าแจนยอมขอโทษ ต่างคนต่างถอย พวกเขาแปะมือกัน เอเรนเองก็เดินแยกไปอีก 


ดวงตาสีม่วงชมพูสะท้อนภาพมิคาสะที่เดินผ่านแจน เขาหน้าแดงและเรียกมิคาสะเพื่อชมเธอว่ามีผมสีดำสวยมาก


"ขอบใจ" มิคาสะขอบคุณเหมือนเป็นมารยาทเท่านั้น แล้วจึงปลีกตัวออกไปทันที 


อเดลมองดูแจนที่วิ่งตามออกไป เธอจึงลุกจากที่นั่งโบกมือลาไรเนอร์และเบลทรูท เดินตามชายร่างสูงออกมา


ทันทีที่ชายผมสีน้ำตาลอ่อนเห็นว่ามิคาสะ แอคเคอร์มันคนนั้นสนิทกับใคร เขาก็ป้ายมือลงใส่เสื้อคอนนี่ "เฮ้ย! อย่ามาทำเสื้อคนอื่นเปื้อนสิ! เอาอะไรมาเช็ดฉันเนี่ย!" คอนนี่พยายามที่จะมองที่หลังของตัวเอง 


แจนในท่าทางที่ดูสิ้นหวังตอบกลับไป


"ความเชื่อใจยังไงล่ะ..." 


"ไม่มีอะไรเปื้อนหรอก" อเดลเดินมาจับคอนนี่ให้หันหลังให้ ฝ่ามือบางปัดที่แผ่นหลังของคนอายุน้อยกว่า


"โอ้.. เธอคนที่--" 


"อะไร อายุมากสุดคนเดียวในรุ่นแล้วมันทำไม" อเดลจับไหล่คอนนี่พูดขัดขึ้น ริมฝีปากเธอบึ้งตึง


เธออายุ17คนเดียวในรุ่นแล้วมันจะอะไรกันนัก


คอนนี่รีบส่ายหน้าปฏิเสธ อเดลปล่อยตัวเขาให้เป็นอิสระ 


เห็นแจนยังคงยืนนิ่งแม้คอนนี่จะไม่อยู่ตรงนี้แล้ว


"แจนชอบมิคาสะงั้นเหรอ?" อเดลสะกิดแจนพร้อมถามออกมา คนถูกสะกิดสะดุ้ง หน้าแดงอีกรอบ "ห-หา!?"


"แต่มิคาสะน่ะ คงสนใจแค่เอเรนเท่านั้นแหละ" แจนหายจากอาการเขินเมื่อครู่ทันที อเดลตบหลังเขาปุๆปลอบใจ 


"ฉันอเดลเลีย แมเดอลีน ไม่ต้องเรียกคุณ เรียกพี่อะไรทั้งนั้น" อเดลยื่นมือออกไปหาเขา


"แค่อเดลก็พอ" แจนมองหน้าเธออีกครั้ง จับมือเธอตอบ "อ-อ่า.." 


"ร้องไห้ก็ได้นะ ไม่บอกใครหรอก" แจนหันมาตะโกนโวยวายใส่เธอทันที


"ไม่ร้องเว้ย!!" 


"เชื่อใจฉันน่า ไม่บอกใครหรอก" 


แจนคิ้วกระตุก "ก็บอกว่าไม่ร้องไง เธอนี่"


ดูเหมือนว่าอเดลจะได้เพื่อนใหม่สุดซี้เร็วกว่าที่คิด


ทหารทุกคนต้องเข้ารับการฝึกพื้นฐาน ฝึกโหนสลิงขณะใช้อุปกรณ์เคลื่อนย้ายสามมิติ


อเดลถูกตัวขึ้นสลิง เธอมีท่าทีเซเหมือนจะหงายหลังแต่พอจับจุดได้ เธอก็อยู่นิ่งลอยได้อย่างที่ควรจะเป็น


มิคาสะ อาร์มินเองก็ทำได้


คงจะมีก็แต่เอเรน เขาอยู่ในสภาพห้อยหัว ร่างกายนิ่งไม่ขยับเสียจนเธอเหมือนคนไม่มีชีวิต


"ทำอะไรของแกน่ะ เอเรน เยเกอร์ ดึงตัวขึ้นตรงๆสิ!" ทหารคนอื่นต่างพากันหัวเราะ อเดลถอนหายใจ


"ครูฝึกคะ เอาเขาลงก่อนที่เลือดจะตกหัวเถอะค่ะ"


อเดลมองเอเรนมิคาสะและอาร์มินที่อยู่ในเครื่องแบบ กำลังช่วยฝึกให้เพื่อนสนิทตน ส่วนเธอก็ทำเพียงช่วยดูอยู่ข้างๆกับคนผมสีดำตัดสั้น


อเดลคิดว่ามันแอบแปลกๆนิดหน่อย มันไม่น่าจะยากเกินไปสำหรับเอเรน เขาน่าจะทำได้ง่ายๆด้วยซ้ำ


อาร์มินหมุนคันโยก สลิงค่อยๆยกตัวเอเรนขึ้น ดวงตาสีมรกตสั่นเบาๆด้วยความหวาดหวั่น 


เขาเอนตัวไปมา และก็ควบคุมการทรงตัวไม่ได้หัวกระแทกพื้นอย่างแรงจนสลบ


อเดลเลียกุมขมับ 


ให้ตายเถอะ น้องชายเธอ…




ข้าวเย็นอเดลตัดสินใจกินแค่ขนมปังแล้วขอตัวเข้าไปนอนก่อน เธอลูบหัวเอเรนที่มีผ้าพันแผล


"อย่าใส่ใจคนที่เขาว่า ถ้ามั่นใจซะอย่าง ยังไงก็ทำได้" เอเรนกำฝ่ามือแน่น อเดลมองเขานิ่ง


"เอเรนทำได้อยู่แล้วล่ะ ลองถามจากคนอื่นๆดูสิ"


วันต่อมา เอเรนก็ดูจะยังควบคุมการทรงตัวของตัวเองไม่ได้ น้องชายเธออยู่ในสภาพห้อยหัวอีกครั้ง 


เอเรนถูกปล่อยตัวลงมา เขานั่งกับพื้น ดวงตามรกตสั่น "ผม.." แต่แล้วครูฝึกก็พูดแทรกขึ้น


"วากเนอร์ ลองเปลี่ยนเข็มขัดกับเยเกอร์สิ"


ในที่สุดเอเรนก็ทรงตัวได้ และตลอดมาที่เป็นแบบนั้นเพราะตัวล็อกเข็มขัดที่ใช้อยู่มันเสีย


"ไม่ยักรู้ว่าส่วนนี้จะเสียหายด้วย เห็นทีต้องเพิ่มในรายการซ่อมบำรุง" 


อเดลกระแอ่มในลำคอ ใช้ศอกกระทุ้งเข้าที่หน้าท้องแจนเบาๆ


"ดูถูกไว้มาก ระวังเขาตามทันเอานะ แจน" 


"เธอว่าไงนะ!" แจนล็อกคอเธอทันทีที่เธอเตรียมวิ่งหนี เธอหัวเราะออกมาเบาๆ อเดลไม่ค่อยซีเรียสกับการถึงเนื้อถึงตัว


แจนล็อกคอเธอฝ่ามือหนาเขาขยี้ผมเธอแรงๆจนมันยุ่งเหยิงแต่อเดลก็ไม่ได้โกรธอะไร


"ท่าทางจะไปได้สวยนะ" ไรเนอร์ที่เป็นคนช่วยฝึกเอเรนเมื่อคืนพูดขึ้น


"สายตาเขาบอกว่าเป็นยังไงล่ะ"


"ไม่ใช่หรอก เขาแค่โล่งอกที่ไม่ต้องจากฉันไปแล้วต่างหาก" ทุกคนบริเวณนั้นต่างไม่ได้พูดโต้แย้งอะไรออกมากับมิคาสะที่ดูจะเชื่อแบบนั้น


ดวงตาอเดลสบตาคนที่เป็นเหมือนน้องชายเธอ ริมฝีปากยกยิ้มขึ้นจางๆ


คุณน้า เอเรนได้เป็นทหารแล้วนะคะ...




Talk with sou

สำหรับใครที่อาจจะงงช่วงอายุนะคะจะอธิบายให้ฟังงง--//สรุปมะมีใครฟัง

อายุของพวกเอเรนตอนกำแพงมาเรียแตกคือ10ขวบ ส่วนอเดลตอนนั้นสิบห้าค่ะ

แล้วก็สมัครทหารตอน12ปลายๆ เดานะคะ5555 

สรุป อเดลตอนนี้อายุ17 สามช่า12 เพราะถ้าฝึกทหารอีก3ปีจะตรงกับอายุในเมะพอดีเรยยย สามช่าก็15 อเดลก็20

เพราะงั้นถ้าอเดลจะรักกับเฮย์โจวก็ไม่ผิดแร้วนะคะ555555 บรรลุนิติภาวะแล้ว

โซวางพล็อตอายุมาอย่างดีเพราะงั้นไม่ถือว่าเป็นminorแล้วค่ะแค่อายุห่างมาก

บ่นยาวมากเอาเปงว่า สำหรับวันนี้ติชมได้เสมอ ฝันดีค่ะ!


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 272 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

755 ความคิดเห็น

  1. #751 Krixy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2564 / 00:35
    เจอตัวเป้ง ตีตูดมัน ตีมัน!!!
    #751
    0
  2. #351 หญิงที่ชอบชีสเค้ก (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2564 / 15:22
    ชอบการวางแผนอายุมาอย่างดีของไรท์
    #351
    1
    • #351-1 SouSo(จากตอนที่ 11)
      13 กุมภาพันธ์ 2564 / 23:19
      ตั้งใจมากๆค่ะ!
      #351-1
  3. #54 JSP22 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 มกราคม 2564 / 19:31

    สนุกมากๆเลยค่ะ รอตอนต่อไปอยู่นะคะ อยากอ่านตอนต่อไปเร็วๆแล้วสิ คิคิ
    #54
    1
    • #54-1 เนเธ‹เนเธ‹เนเธง(จากตอนที่ 11)
      29 มกราคม 2564 / 21:33
      ดีใจที่ชอบ ที่รอนะคะ ตอนต่อมาคืนนี้แน่ๆค่ะ ตั้งตารอได้เรยน้าาาา!
      #54-1
  4. #53 Kim_Songeunn42 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 มกราคม 2564 / 16:56

    สนุกมากๆเลยค่ะไรท์รออยู่เน้อhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-09.png

    #53
    1
  5. #51 reddy2 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 มกราคม 2564 / 09:10
    คุณไรท์มาดึกมากเรยยย;-; แต่งสนุกเหมือนเดิมเลยฮะ รอค่ะะ(•̀ᴗ•́)و♡︎
    #51
    1
  6. #50 Yuna_Yuna (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 มกราคม 2564 / 02:13

    คือลงดึกเหมือนกันนะคะเนี้ย55 อเดลดูเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นด้วยย จะรออีกนะคะ
    #50
    2
    • #50-1 เนเธ‹เนเธ‹เนเธง(จากตอนที่ 11)
      29 มกราคม 2564 / 21:32
      นั่งปั่นแล้วรีบมาอัพเลยน้าาา
      #50-1
    • #50-2 Yuna_Yuna(จากตอนที่ 11)
      30 มกราคม 2564 / 00:48

      อั้ยยย ซาบซึ้งใจของเธอจริง
      #50-2