[fic my hero academia/BNHA] What if I’m Kaminari

ตอนที่ 38 : บัคตัวที่สามสิบหก หอพัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,356
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 372 ครั้ง
    21 เม.ย. 63



 

วันนี้เป็นวันเข้าหอ ไม่สิ... ต้องบอกว่าเป็นวันก่อนเข้าหออย่างเป็นทางการต่างหาก

 

เขาขออนุญาตผู้อำนวยการเนซุในการเข้ามาจัดห้องในหอพักที่ยูเอย์ก่อนเนื่องจากเขาต้องจัดการห้องที่ขอเพิ่มเพื่อใช้อัดคลิปให้เสร็จก่อนที่คนอื่นๆจะเข้าหอ รถขนของมาส่งของให้ตั้งแต่เช้า และวันนี้เขาลากฮิโตชิมาช่วยด้วย

 

“ต้องเช้าขนาดนี้เลยหรอ หาว...” คนผมม่วงฟูเหมือนพึ่งตื่นนอน —ซึ่งก็พึ่งตื่นนอนจริงๆ เพราะเมื่อคืนมาค้างห้องเขา เขาเลยถือโอกาสปลุกเจ้าตัวตั้งแต่เช้าแล้วลากออกมาซะเลย

 

“จะได้เสร็จเร็วๆไง เอ้า!... เข้าไปกันเถอะ” ว่าแล้วก็คว้าแขนอีกคนลากตัวเข้าหอไป

 

ตามผังแล้วห้องเขาอยู่ชั้นห้า เป็นสองห้องที่ติดกับลิฟต์ ข้างๆห้องเขาเป็นห้องของโชโตะคุง เขาเลือกห้องที่ติดกับคนอื่นเป็นห้องนอน แล้วเอาห้องริมเป็นห้องอัดคลิป

 

กำแพงระหว่างสองห้องเขาขอให้ทางโรงเรียนทำประตูเชื่อมระหว่างห้องให้ แล้วก็ทำผนังเป็นผนังเก็บเสียง เขาตัดสินใจว่าจะจัดห้องที่เอาไว้ทำงานก่อน

 

เปิดประตูเข้ามาก็เจอกับกล่องลังมากมาย เขากับฮิโตชิช่วยกันขนของออกจากลัง —ส่วนใหญ่ก็เป็นเครื่องดนตรี คีย์บอร์ด กีตาร์ ไมโครโฟน ที่อัดเสียง อะไรทำนองนั้น ระหว่างที่เขากำลังประกอบคีย์บอร์ดก็ฝากให้เพื่อนผมม่วงช่วยติดวอร์เปเปอร์ที่คล้ายกับฉากเดิมที่บ้าน ทำให้มันเนียนๆ ...น่าจะนะ

 

ไม่นานก็จัดเครื่องดนตรีกับวอร์เปเปอร์เสร็จ ก็เหลือแต่เซ็ตเครื่องอัดเสียงกับเครื่องเสียงบางส่วนเท่านั้น เราพักดื่มนำ้ทานของว่างกันเล็กน้อย หางตาเหลือบไปเห็นไวโอลินที่พึ่งซื้อมาใหม่ —จริงๆตอนแรกเขาก็ไม่ได้จะเล่นเครื่องสี แต่ว่าล่าสุดที่กลับบ้านไปแล้วนึกถึงตอนที่คุณพ่อเล่นเชลโล่เลยอยากจะเล่นบ้าง แต่เชลโล่โทนเสียงมันไม่เหมาะกับการเล่นของเขาสักเท่าไหร่เลยซื้อไวโอลินมาแทน

 

ยังดีที่เขามีเซนส์ทางดนตรีดีฝึกไม่นานก็พอเล่นได้แล้ว ว่าก็ว่าเถอะ... ขอเล่นสักหน่อยแล้วกัน

 

เขายกคันชักขึ้นมาวางบนสายไวโอลิน หลับตาลงแล้วเริ่มบรรเลงเพลง...

 

 

 

“ความสามารถด้านดนตรีของนายนี่สุดยอดจริงๆ พึ่งเริ่มหัดเล่นไวโอลินแท้ๆ” ฮิโตชิพูดขึ้นเมื่อเขาเล่นจบเพลง พร้อมหันจอโทรศัพท์มาทางเขา “นายได้คลิปไว้ลงเย็นนี้แล้วล่ะ”

 

เขาเบิกตากว้าง “อัดเอาไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย?”

 

เจ้าตัวยักไหล่ บอกเขาว่าจะไปตัดต่อหน้าเขาออกแล้วลงให้เย็นนี้ เขาได้แต่ทำหน้าปลงแล้วแยกย้ายกันไปจัดของต่อ

 

จัดห้องทำงานเสร็จแล้ว ไหนๆก็เวลาเหลือเขาเลยจัดห้องนอนด้วยซะเลย

 

ห้องเขาเป็นโทนเรียบๆ เน้นสีขาวกับไม้(สไตล์มูจิ) ผนังสีขาว ฟอร์นิเจอร์ไม้สีสบายตา มีเตียงไม้ โต๊ะทำงาน ตู้หนังสือ มีคอนโดแมวกับของเล่นแมวอีกนิดหน่อย ด้านนอกระเบียงเขาตั้งชั้นไม้สำหรับปลูกแคคตัส มีกระถางบีโกเนียวางไว้อีกมุมนึง —ถึงเขาจะปลูกบิโกเนียเพราะคุณแม่ชอบ แต่ของเขาเป็นคนละสายพันธุ์กัน เขาปลูกบีโกเนียสีแดง พันธุ์มะละกา พันธุ์นี้จะโดดเด่นด้วยใบสีออกนำ้ตาล เขาชอบเพราะสีมันไม่ได้สดใสมากเกินไป แถมมันยังทนสภาพอากาศได้ดีด้วย

 

ฮิโตชิเปิดเข้ามาในห้องผ่านประตูเชื่อมที่พลางเป็นชั้นวางของ กอดอกพิงขอบประตูมองเขาจัดหนังสือเล่มสุดท้ายเข้าชั้น

 

“นายยังชอบอ่านหนังสือยากๆนั่นอยู่อีกหรอ” เจ้าตัวว่าต่อหลังจากมองไปรอบๆห้อง “สไตล์ห้องสบายตาเหมือนเดิมเลยนะ”

 

“ก็ฉันชอบ” เขาหันไปรื้อของในลิ้นชักใต้โต๊ะ “อะ นี่”

 

คนผมม่วงรับของที่เขายื่นให้ไปงงๆ

 

“กุญแจ?” เขาพยักหน้ารับ

 

“ของห้องนี้นี่แหละ เผื่อมีอะไรก็มาหาได้” เขาอธิบายพร้อมปิดลิ้นชักเงยหน้ามองนาฬิกา “ส่วนฝั่งห้องดนตรีฉันจะปิดตายไว้ จะได้ไม่ถูกสงสัย”

 

“โอเค” ทำไมหลังจากรับกุญแจที่ห้อยพวงกุญแจรูปแมวน้อยไปฮิโตชิถึงยิ้มแบบนั้นล่ะ? เขาเลิกคิ้วขึ้น

 

“เสร็จแล้ว กลับบ้านกันเถอะ” เจ้าของรอยยิ้มแปลกๆเปลี่ยนเรื่อง ถึงเขาจะสงสัยแต่ก็เลือกที่จะปล่อยผ่านไป

 

“อ่า...”

 

เขาออกจากห้อง ล็อกประตูแล้วเดินกลับบ้าน แน่นอนว่าฮิโตชิก็ตามมาด้วย —คุณเพื่อนสนิทคนนี้พอปิดเทอมทีไรก็ชอบมาค้างห้องเขาทุกที แล้วแทนที่แม่ของคนหัวม่วงจะห้าม ดันบอกว่าดีแล้วส่งเจ้าตัวมาพร้อมของฝาก... ยอมใจจริงๆ

 

แต่จะว่าไปวันนี้ก็น่าแปลก คุโรอิไม่ได้ตามเขามา ถึงเมื่อเช้าจะขู่ใส่คนนอกอย่างฮิโตชิตามปกติ แต่พอเขาบอกว่าจะไปยูเอย์ มันกลับปฏิเสธที่จะตามมาซะอย่างนั้น(ทั้งๆที่ปกติจะเกาะติดเขายิ่งกว่าปลิงแท้ๆ)

 

 

 

.

.

.

.

.

 

ในที่สุดก็ถึงวันที่นักเรียนยูเอย์ทุกๆคนจะได้เข้าหอพักอย่างเป็นทางการ เขาตัดสินใจพาคุโรอิที่ขัดขืนอยู่นิดหน่อยมาไว้ที่ห้องเพื่อให้ชินกับบ้านใหม่ตั้งแต่เช้าตรู่ แล้วเนียนไปรวมตัวกับเพื่อนห้องเอคนอื่น

 

“ก่อนอื่นเลยนะห้องหนึ่งเอ...” อาจารย์ประจำชั้นหน้าง่วงที่กลับไปสู่สภาพกระเซอะกระเซิงเหมือนเดิมแล้วเกริ่นขึ้น

 

“ไม่มีอะไรน่ายินดีไปกว่าการที่พวกเธอทุกคนได้มาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันอย่างปลอดภัยอีกครั้งแล้ว”

 

หลังจากพูดขึ้นมาอย่างนั้นนักเรียนห้องเอต่างหันมาคุยกันอย่างตื่นเต้น

 

“...ฉันเองก็แปลกใจเหมือนกัน ก็นะ...มีเรื่องเกิดขึ้นมากมาย” อาจารย์หน้าง่วงพูดต่อหลังจากรอบๆเงียบลงแล้ว “ครูจะสรุปเรื้องการใช้ชีวิตในหอพักให้ฟัง”

 

“แต่ก่อนจะพูดเรื่องนั้น... นี่เป็นเรื่องสำคัญมาก ฟังให้ดี” หลังจากพูดประโยคนี้ขึ้นมาบรรยากาศก็น่าอึดอัดขึ้นมา

 

“โทโดโรกิ คิริชิมะ มิโดริยะ ยาโอโรซุ แล้วก็อิดะ คืนนั้นพวกเธอทั้งห้าคนไปที่นั่นเพื่อไปช่วยบาคุโกกับคามินาริ ...ถึงแม้จะช่วยคามินาริไม่สำเร็จก็เถอะ”

 

“ห๊า!!!” เพื่อนในห้องประสานเสียง

 

ใบหน้าของอาจารย์ไอซาวะแสดงถึงความจริงจัง เหล่ตามาทางเขานิดหน่อย

 

“และจากเท่าที่ดูจากท่าทางของพวกเธอ พวกเธอทุกคนก็คงจะรู้อยู่แล้ว จนถึงตอนนี้ฉันทำเป็นไม่ใส่ใจมันมาโดยตลอดแต่ขอพูดให้ชัดเลยนะ…” อาจารย์เว้นวรรคแล้วพูดต่อ

 

“ถ้าหากออลไมท์ไม่ถูกบังคับให้เกษียณละก็ นอกจากคามินาริ บาคุโก จิโร่ และฮางาคุเระแล้ว ฉันคงจะไล่พวกเธอออกทุกคน มีห้าคนที่แอบไปโดยไม่บอกไม่กล่าว แต่อีกสิบสองคนที่รู้เห็นเป็นใจแต่ก็ไม่คิดจะห้ามก็ต้องโดนเหมือนกัน ไม่ว่าพวกเธอจะมีเหตุผลอะไรก็ตามมันก็ไม่ได้เปลี่ยนความจริงที่ว่าพวกเธอทรยศความเชื่อใจที่พวกเรามีให้” นำ้เสียงจริงจังร่ายยาวไม่หยุดพัก “ดังนั้นฉันจะดีใจมากหากพวกเธอช่วยกู้คืนศรัทธาของพวกเราคืนมา โดยการทำตามกฎกระเบียบของฮีโร่อย่างเคร่งครัด”

 

ขณะที่อาจารย์พูดบรรยากาศของเหล่านักเรียนในห้องก็ย่ำแย่ลงเรื่อยๆ

 

“เท่านี้แหละ! ทีนี้ก็เข้าไปข้างในได้แล้ว” แม้กระทั่งอาจารย์จบประโยคแล้วทุกคนก็ยังยืนนิ่ง มีเพียงเขาที่ก้าวตามอาจารย์เข้าไปในอาคารเท่านั้น

 

หลังจากที่เพื่อนๆเคลียร์ความรู้สึกกันเสร็จแล้ว(เขาก็เดาเอาจากเสียงล่ะนะ) พอตามเข้ามาถึงล็อบบี้อาจารย์ก็เอาแปลนที่แก้แล้วให้เพื่อนดูห้องของตัวเองกัน เขาแอบเห็นคัตสึกิจิ๊ปากไม่พอใจ พร้อมกับโชโตะที่อมยิ้มหลังจากที่เห็นแปลนด้วย

 

“เราได้อยู่ห้องติดกัน ดีจังเลยนะ” คนผมสองสีที่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่หันมาคุยกับเขาพร้อมเหล่ตาไปทางคนหัวฟาง

 

.

.

.

.

 

ทุกคนแยกย้ายกันไปจัดห้องของตัวเอง เขาที่จัดห้องเสร็จแล้วแต่ไม่มีอะไรทำ แถมยังบอกคนอื่นไม่ได้จึงตัดสินใจจะแอบไปช่ายฮิโตชิจัดห้องดีกว่า

 

เขาเดินผ่านล็อบบี้ที่อาจารย์ไอซาวะนั่งอยู่ เขาขออนุญาตแล้วเดินไปหอของห้องซีที่อยู่ห่างออกไป

 

เนื่องจากไม่ใช่นักเรียนสาขาฮีโร่การรักษาความปลอดภัยเลยหละหลวมกว่านิดหน่อย เขาจึงเดินเข้าไปได้ง่ายๆ

 

เคาะประตูห้องตามที่ฮิโตชิส่งเลขก้องมาให้ รอไม่นานเจ้าของห้องก็ออกมาเปิดประตูให้ เขาลงมือช่วยอีกคนนึงจัดของ ดีที่ฮิโตชิไม่ใช่บ้าหอบฟางที่หอบของมาเยอะแยะ จัดไม่นานก็เสร็จ เขาจึงขอตัวกลับห้องของตัวเอง

 

 

.

.

.

.

 

ก็อกๆๆ

 

เสียงเคาะประตูดังขึ้นในช่วงคำ่ๆ ใครจะมาหาในเวลานี้นะ?

 

“ขอโทษที่มารบกวนจ้า” เพื่อนผู้หญิงผิวชมพูอย่างอาชิโดะซังพูดขึ้นหลังจากเขาเปิดประตูมาเจอเพื่อนเกือบทั้งห้องเอมามุงกัน

 

“มีอะไรหรอ?”

 

“พวกเราจัดประกวดห้องกันน่ะ เลยจะมาขอดูห้องหน่อย” อุรารากะซังอธิบาย

 

“อ่อ... เชิญครับ” เขาตอบพร้อมเบี่ยงตัวให้เพื่อนๆเขามาได้

 

ลืมไปเลยว่าคุโรอิไม่ชอบคนแปลกหน้า ก่อนที่ใครจะมีรอยเล็บประดับบนใบหน้าเขาก็เรียกมาอยู่กลับเขาก่อน

 

“คุโรอิ”

 

ฟรึบ!

 

ทันทีที่เรียกเจ้าก้อนสีดำก็ผละจากการจ้องผู้บุกรุกไม่วางตา กระโดดเพียงครั้งเดียวก็ลงจอดบนไหล่เขาอย่างสวยงาม

 

“ว๊าย!” เสียงเพื่อนผู้หญิงในห้องวี๊ดว้ายตกใจ หลังจากตั้งสติกันแล้วก็หันมาถาม

 

“คามินาริคุงเลี้ยงแมวด้วยหรอ?”

 

“ครับ เก็บได้เมื่อไม่นานมานี้น่ะ” เขาตอบพร้อมลูบขนนุ่มนิ่ม

 

เหล่าผู้หญิงที่ตั้งท่าจะเข้ามาเล่นกับคุโรอิต่างถูกมันขู่จนไม่กล้าเข้ามาเล่น ถึงแม้จะมีสายตาหลายคู่ที่จ้องมองรอบห้องเขาอย่างจะจับผิดอะไรซักอย่าง แต่ก็ยอมล่าถอยไปแต่โดยดี

 

ขณะที่เพื่อนๆทยอยออกจากห้องไปกันหมดแล้วเขาก็จะปิดประตู แต่โดนขัดเอาไว้ก่อน

 

“โชโตะคุง?”

 

“ฉันได้เห็นห้องนายแล้ว นายก็มาดูห้องฉันบ้างสิ” โชโตะคุงชวน “อยู่ห้องข้างๆกันก็ต้องสนิทกันไว้”

 

เขาครุ่นคิดนิดหน่อยก่อนพยักหน้าตอบตกลง ห้องอยู่แค่นี้เองคงไม่เสียเวลาหรอก

 

เปิดประตูออกมาก็ไม่ได้ผิดจากที่คิด สไตล์ญี่ปุ่นเหมือนที่บ้านเจ้าตัวเป๊ะ

 

“เหมือนที่บ้านนายเลยนะ” เขาหันไปคุยกับเจ้าของห้อง

 

“เดนกิคุงเคยไปบ้านของโทโดโรกิคุงด้วยหรอครับ?” เจ้าของผมทรงสาหร่ายหันมาถามเขา

 

“ก็ครั้งสองครั้ง” เขาตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจเท่าไหร่ บ้านเพื่อนแค่นี้ต้องเคยไปอยู่แล้วสิ

 

อยู่ดีๆเขาก็กลายเป็นเป้าสายตาเฉย สายตาแบบนี้มันอะไรล่ะเนี่ย หันไปมองโชโตะคุงที่โดนมองแปลกๆเหมือนกันก็ได้รับการส่ายหน้าเป็นคำตอบ

 

“มีอะไรหรอทุกคน?” ทันทีที่หลุดถามออกไปสายตาที่มองมาก็เบนไปทางอื่น —เอ๊า!

 

.

.

.

.

 

เนื่องจากเขาขี้เกียจจะเข้าร่วมการจัดอันดับอะไรนั่น มาดูห้องของเพื่อนหัวสองสีเสร็จแล้วก็กลับห้องเตรียมจะนอน แต่สงสัยว่าแปลกที่เลยนอนไม่ค่อยหลับ เขาเลยตัดสินใจจะไปชงนมร้อนกินสักหน่อย

 

ลงมาถึงครัวส่วนกลางก็ต้องแปลกใจที่มีคนใช้ครัวอยู่ก่อนแล้ว

 

“คัตสึกิ?” เข้าตัวได้ยินเสียงทักก็หันกลับมามอง ในมือชงนมร้อนอยู่พอดี

 

“นานก็นอนไม่หลับเหมือนกันหรอ ฉันว่าจะลงมาชงนมร้อนกิน เดี๋ยวขอใช้กานำ้ร้อนต่อนะ”

 

“ไม่ต้อง”

 

“อะไรนะ?” เขางง คือไม่ต้องกิน? ไม่ต้องใช้? ไม่ต้องมายุ่ง?

 

“เดี๋ยวชงให้” เจ้าตัวตอบกลับห้วนๆโดยไม่หันกลับมามองหน้าเขา

 

“อ่อ... ขอบใจ”

 

เขาเท้าคางกับเคาน์เตอร์ครัวมองคนตัวสูงกว่าใช้อุปกรณ์ครัวอย่างคล่องแคล่ว ดูไปดูมาก็เพลินดีนะไม่คิดว่าผู้ชายทำครัวเป็นจะมีเสน่ห์หรืออะไรแบบนั้นมาก่อน ดีที่เขาก็ทำครัวเก่งพอตัวเหมือนกัน คงพอถูไถได้มั้งหน้าตาเขาก็ไม่ได้แย่ด้วย —เดี๋ยว...นี่เพ้อเจ้อไปถึงไหนแล้วเนี่ย

 

“อะ” พ่อครัวชั่วคราวยื่นแก้วนมร้อนมาให้ สัมผัสอุ่นๆจากแก้วมัคทำเอาเริ่มง่วงขึ้นมา

 

“ขอบใจมากคัตสึกิ ได้นมร้อนจากนายคืนนี้ก็หลับสบายแล้ว” เขาขอบคุณแล้วเอ่ยชมนิดหน่อย จากนั้นก็บอกลา

 

“ฝันดีนะคัตสึกิ”

 

แล้วเขาก็หันหลังเดินกลับห้องของตัวเองไป...

 

 

 

 

.

.

.

.

 

เจ้าของเรือนผมสีบลอนด์ซุกหน้าลงกับแขนที่พาดอยู่บนเคาน์เตอร์ครัว ใบหูที่โผล่พ้นออกมามีสีแดงระเรื่อ

 

คุ้มค่าจริงๆที่แหกตาลงมาดักรอที่ครัว ว่าแล้วว่าเจ้าของดวงตาสีทองเป็นประกายจะต้องลงมาที่ครัวตอนดึกแน่ —ได้รับรอยยิ้มนั่นก่อนนอนก็คุ้มแล้ว รอยยิ้มพิฆาตพร้อมบอกฝันดีแบบนี้จะได้รับกี่ทีก็ไม่ชินเป็นการบอกฝันดีที่ทำให้เขาฝันดีได้จริงๆ แถมฝันดีมากด้วย

 

ทำไมคนอย่างเขาถึงต้องมาเสียอาการกับเรื่องแค่นี้ด้วยวะ แล้วแบบนี้จะคืบหน้าได้ยังไงกัน ไอครึ่งๆก็เคยไปบ้านกันมาแล้ว ไอหัวม่วงก็สนิทจนตัวแทบติดกัน แถมไอไร้ค่าเดกุยังมาคุยเจ๊าะแจ๊ะกับมันอีก! แล้วเขาจะเดินหน้าต่อยังไงดี... ไม่รู้แล้วโว้ยยยย

 

...แต่ที่แน่ๆเขาไม่ยอมแพ้แน่นอน

 

 

 

 

 

### มาดึกอีกแล้วววววว วันนี้มัวแต่ปั่นงานรู้ตัวอีกทีก็ทุ่มสองทุ่มแล้วถึงได้มาเริ่มแต่งตอนนี้

 

ทำไมมีแต่คนสงสัยน้อนคุโรอิล่ะ น้อนออกจะก้อนๆฟูๆ อาจจะไม่ได้มีอะไรก็ได้นะ
 

ว่าแต่น้องเดนกิย้ายที่อัดคลิปมาที่หอแล้วความจะแตกมั้ยนะ //น้องมีความให้กุญแจห้องกับผู้ชาย— อะแฮ่ม!

 

ขอบคุณทุกคอมเมนท์ทุกกำลังใจ วันนี้ไรท์คงต้องไปปั่นงานต่อแล้ว บายค่าาา

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 372 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,140 ความคิดเห็น

  1. #1124 Jecelyn (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2564 / 14:08
    งุ้ยยยยยยย งั้นก็รุกหนักๆเลยสิคะ! ยังไม่มีใครจูบน้องเลยอะ!
    #1,124
    0
  2. #1042 pitchapapr (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2563 / 10:52
    เดี๋ยวค่ะโทโคยามิคุงของเราหายไปไหนกัยคะ โทโคยามิคุงต้องเริ่มทำคะแนนได้แล้วนะคะ คิริชิม่าคุงล่ะตอนแรกคะแนนนำตอนนี้โดนแซงแล้วนะคะ! #ทีมโทโคยามิ#ทีมคิริชิม่า
    #1,042
    0
  3. #1031 MitsukiCarto (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 10:38

    นังคัตสึกิมันร้ายยยยย~~
    แค่เข้าหอคืนแรกก็จัดนมร้อนให้น้องเลยนะคะ!~
    #1,031
    0
  4. #977 nongfriend9559 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 09:32
    กับตัน! จะโดนแซงไม่ได้นะ!! ออกจากสถานะเฟรนด์โซนเดี๋ยวนี้!!! #เรือซินโซ
    #977
    0
  5. #924 Mebal (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 22:28
    ตอนนี้คือโดนกัปตันคัตจังจิกหัวตามกลับเรือ แงงงง ชอบมากที่แบบร้ายกับคนทั้งโลก แต่เชื่องแค่กับเธอคนเดียว 555555
    #924
    0
  6. #923 Mebal (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 22:28
    ตอนนี้คือโดนกัปตันคัตจังจิกหัวตามกลับเรือ แงงงง ชอบมากที่แบบร้ายกับคนทั้งโลก แต่เชื่องแค่กับเธอคนเดียว 555555
    #923
    0
  7. #870 ✿ Red_Tsubaki ✿ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 18:29
    โว้ยยนน คัตจังละมุนจะค่าาา
    เห้อ เหนื่อย....เหนื่อยเปลี่ยนเรือไปมา ลงไม่ถูกเเล้วเจ้าค่า เปงเครียด
    #870
    0
  8. #733 nep7 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 00:27
    แยากรู้อัพเดทเรื่องความแตกอ่ะะ
    #733
    0
  9. #732 Ritsu-sama♣ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 21:52

    คัตจังงงง ละลายแล้วตัวเรา
    #732
    0
  10. #731 Mynun9412 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 17:33
    รอเลยยยยยยย ชอบจัง
    #731
    0
  11. #730 one outs (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 14:24
    คัตจังงงง
    #730
    0
  12. #729 Jenwaree_1037 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 12:21
    จะลงเรือลำไหนดีเนี่ย
    #729
    0
  13. #728 Android Wc (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 08:54
    สู้ๆกัปตันคัตสึกิ!

    ตอนนี้ละมุนมากเลยครับชอบมากๆ~
    #728
    0
  14. #727 Watcharaporn2547 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 08:28
    สู้ๆนะคัตจัง
    #727
    0
  15. #726 yuu1 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 08:18
    สู้เขาคัตจัง!!!!!
    #726
    0
  16. #725 Lucky _ ph (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 08:18
    คัตจัง!! นายมีความพยายามมาก!
    #725
    0
  17. #724 primmi10 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 07:05
    เป็นแมวก้อนๆฟูๆแค่กับน้องอ่า กับคนอื่นก็โดนขู่หมด (ฮิโตชิมาแล้วเราคิดถึงนายเรือนายต้องไปต่อน่ะ)
    #724
    0
  18. #723 cherryzeed2 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 06:35
    รุกหน่อยเพื่อนฟูง! อย่ายอมคนอื่นเขานะ! แม่เชียรหนูอยู่ลูก!!สู้เขา!!!!😂(ถึงแม้จะเอนเอียงไปทางเรือบาปก็เถอะนะ--)
    #723
    0
  19. #722 Tery2006 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 06:06
    อยากกินนมจังเลยน๊าาาา//มองบน
    #722
    0
  20. #721 jiada (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 05:50
    รุกหน่อยไอเสือบาคุ!!
    #721
    0
  21. #720 Go-die (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 02:47
    ละมุนคร่ะ;-; รีดท่านอื่น!!! พวกคุณคิดอัลลัย!!!
    #720
    0
  22. #719 sayonarasakura (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 02:08
    เปิดมาปุ๊ป"วันนี้เป็นวันเข้าหอ"
    ไมเราคิดเป็นหออีกแบบนึงวะ
    น้องแต่งงานแล้วจะเข้าหอกับใครหรือลูก ทุกคนเลยดีมั้ย
    #719
    0
  23. #718 ทุ่งหญ้าหน้าบ้าน (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 01:29
    เดนกิซังได้ดื่มนมอุ่นๆของคัตสึกิคุงแล้วนอนหลับสบาย
    #718
    0
  24. #717 sisinasi (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 01:14

    ตอนที่บอกว่า "ได้นมร้อนจากนายคงหลับสบาย" ทำไมชั้นคิดเป็นอยางอื่นกันนะ นี่แสดงให้เห็นถึงตัวตนในจิตใจรึป่าวนะ*///*
    #717
    0
  25. #715 P_Chan and Me_Kung (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 01:03
    โอร้ยยยยยย เป็นเขินนะแม่!!! เอาล่ะ ชั้นตัดสินใจแล้ว ชั้นลงเรือนี้!!!!

    //คุโรอินี่ดาบิแน่ๆอะ ค่อนข้างมั่นใจ
    #715
    0