[fic my hero academia/BNHA] What if I’m Kaminari

ตอนที่ 39 : บัคตัวที่สามสิบเจ็ด ฝึกฝน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,326
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 358 ครั้ง
    24 เม.ย. 63



 

หลังจากย้ายเข้าหอพักมาได้ไม่นานการฝึกเพื่อสอบรับใบอนุญาตฮีโร่ชั่วคราวก็เริ่มต้นขึ้น ในช่วงสิบวันก่อนการเปิดเทอม เป็นช่วงสั้นๆที่ต้องฝึกหนัก —แทนที่จะให้ฝึกแบบพอดีๆทุกวันตลอดช่วงปิดเทอม แบบนั้นจะมีประสิทธิภาพมากกว่าอีก เขาว่าการฝืนจะทำอะไรให้ได้ผลลัพธ์ในทันทีมันดูไม่ใช่ความคิดที่ดีเท่าไหร่เลยนะ

 

นักเรียนห้องเอทุกคนถูกเรียกมาฝึกที่โรงฝึกไม่คุ้นตา ได้รับคำอธิบายมาว่าเป็นโรงฝึกที่อาจารย์ซีเมนต์โทสสามารถควบคุมและสร้างตามความต้องการของผู้ฝึกซ้อมได้

 

ในโรงฝึกที่ออกแบบมาเพื่อการฝึกเฉพาะทางของทุกๆคนก็มีอาจารย์หลายท่านยืนรออยู่เพื่อฝึกให้แต่ละคน ทั้งอาจารย์เอคโตพลาสซึม อาจารย์มิดไนท์ อาจารย์ซีเมนต์โทส และที่ขาดไม่ได้เลยคืออาจารย์ประจำชั้นอย่างอาจารย์ไอซาวะ

 

อาจารย์เอคโตพลาสซึมแยกร่างของตัวเองมากพอที่จะรับมือนักเรียนแบบหนึ่งต่อหนึ่ง แล้วให้ทุกคนเริ่มฝึกได้ การฝึกก็ง่ายๆคือสู้กับร่างแยกของอาจารย์ หรือพูออีกอย่างนึงคือทำลายทิ้ง โดยมีอุปสรรคคือความซับซ้อนของสนามฝึก

 

เขารู้สึกว่าการฝึกแบบนี้ไม่ได้ช่วยเขาฝึกอะไรสักเท่าไหร่เลย การฝึกแบบนี้ก็เหมือนๆกับที่เขาฝึกทุกวัน ต่างกันแค่เป้าซ้อมมีชีวิตเท่านั้นเอง

 

หลังจากเขาทำลายร่างแยกของอาจารย์หลายสิบตัว อาจารย์ก็มาของร้องให้เขาเปลี่ยนวิธีฝึกทีเถอะ เขาจึงต้องออกมาคิดหาวิธีฝึกแบบอื่นนอกโรงฝึก —จริงๆก็ไม่ค่อยได้คาดหวังอะไรจากการฝึกนี้อยู่แล้ว อาจารย์บอกไว้ว่าให้พวกเราเหล่านักเรียนฮีโร่สร้างท่าไม้ตายที่สามารถจบการต่อสู้ได้อย่างรวดเร็ว ถึงแม้ว่าวิธีการโจมตีของเขาจะไม่ได้ตั้งชื่อหรือกำหนดให้เป็นท่าไม้ตาย แต่มันก็สามารถจบการต่อสู้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ(การต่อสู้ที่ผ่านมาน่าจะเป็นหลักฐานได้ดีนะ)

 

อย่างการโจมตีระยะไกล เขาก็ยิงวัตถุโลหะเคลือบอัตลักไฟฟ้าของเขาได้ การโจมตีระยะกลางเขาก็มีวิธีปล่อยกระแสไฟฟ้าไปบนพื้นผิวต่างๆเพื่อเป็นกับดักไฟฟ้าได้(จริงๆวิธีนี้เขาพัฒนาจากแต่เดิมที่ใช้ได้กับแค่พื้นผิวที่มีวัสดุนำไฟฟ้าได้ ตอนนี้เชาสามารถอาศัยประจุจากอากาศเป็นตัวนำในการส่งไฟฟ้าไปบนพื้นผิวที่เป็นฉนวนได้แล้ว แต่ก็ยังเข้าไปในตัวฉนวนไม่ได้อยู่ดี) ส่วนการโจมตีระยะใกล้ หรือระยะประชิดที่เขากังวลมาตลอดว่าทำได้ไม่ดี กลับเป็นวิธีที่อาจารย์ไอซาวะบอกว่ามีประสิทธิภาพสูงสุด แต่ที่เขาใช้ออกมาได้ไม่เต็มที่เป็นเพราะเขาคิดมากเกินไป นิสัยที่ชอบการใช้วิธีที่ครอบคลุมหรือควบคุมสถานการณ์ทั้งหมดได้มันมีผลต่อการใช้พลังเต็มที่เพื่อโจมตีระยะใกล้ อีกอย่างคงเป็นเพราะว่าไม่อยากจะใช้พลังงานเยอะโดยใช่เหตุ(หรืออาจจะแค่ไม่อยากเป็นจุดเด่นก็ได้)

 

 

.

.

.

.

 

เขาเดินคิดไปคิดมาก็ยังคิดไม่ออกว่าควรจะฝึกอะไรดี หางตาเหลือบไปเห็นอิซึคุงคุง อิดะคุง แล้วก็อุรารากะซังเดินตรงเข้าไปในอาคารสาขาสนับสนุน เข้าไปทำไมนะ? ไหนๆเขาก็ไม่รู้จะทำอะไรแล้วก็เลยขอตามไปด้วย

 

‘Development studio’

 

หืม? ห้องพัฒนาคอสตูมงั้นหรอ เขาไม่ได้มีความจำเป็นหรืออยากได้อุปกรณ์อะไรเพิ่มด้วยสิ ตามเข้าไปดีมั้ยนะ?

 

ตูม!

 

ยังไม่ทันจะตัดสินใจเลยว่าควรจะอยู่หรือไปก็ถูกเสียงระเบิดดังขึ้นขัดความคิด

 

ร่างของเพื่อนผมเขียวถูกควันจาการระเบิดปกคลุม หลังจากกลุ่มควันสลายตัวไปหมดแล้วก็พบบุคคลมาใหม่สองคน หนึ่งในนั้นพอจะคุ้นหน้าอยู่บ้าง แต่ก็นึกไม่ออกว่าเป็นใคร

 

 

“ขอโทษเรื่องระเบิดเมื่อกี้ด้วย!!ไม่ได้เจอกันนานเลยนิ?” ผู้หญิงคนที่เขาพอจะคุ้นหน้าอยู่บ้างว่าเคยเจอกันตอนงานกีฬาพูดขึ้นพร้อมปัดฝุ่นออกจากเสื้อผ้า “พวกเธอเป็นเด็กจากสาขาฮีโร่สินะ เอ่ออ... ฉันลืมชื่อพวกเธอไปละ”

 

หลังจากฟังคำพูดที่ดูไม่ค่อยมีความรับผิดชอบจากนักเรียนหญิงผมชมพูที่แนะนำตัวเองว่าชื่อฮัตสึเมะ เมย์แล้ว ก็ได้รับอนุญาตให้เข้าไปดูอะไรๆในห้องทำงาน

 

เขามองไปรอบๆห้องแล้วก็หมดความสนใจ ห้องวิจัยของบริษัทที่เคยเป็นของพ่อเขายังครบครันและทันสมัยกว่านี้อีก ถึงตอนนี้จะไม่ใช่ของพ่อเขาอีกแล้ว แต่เขาก็ยังถือหุ้นเอาไว้จำนวนนึง แถมประธานบริษัทตอนนี้ก็เคยเป็นเลขาของพ่อเขา ที่เขาสนิทด้วย แม้ว่าตอนนี้จะได้เป็นประธานแล้วแต่ก็ไม่ได้กดหัวเขาหรืออะไร แต่กลับช่วยดูแลเขาด้วย ในช่วงที่เขายังไม่มีสิทธิ์ยื่นเรื่องเป็นผู้ปกครองของตัวเองก็ได้เขาคนนี้แหละที่ช่วยไว้

 

จะว่าไปพอพูดถึงเรื่องอุปกรณ์เสริมแล้วก็นึกขึ้นได้ ตอนปิดเทอมช่วงที่เขาฝึกอัตลักษณ์ เขาเผลอหลุดปากบ่นกับตัวเองว่าอยากได้อะไรที่เอามาใช้ยิงได้ดีกว่าน็อตที่ใช้อยู่ น่าแปลกที่ไม่กี่วันต่อมาก็มีกล่องพัสดุแปลกๆมาส่งที่ห้อง มันไม่ได้เขียนชื่อที่อยู่คนส่ง ออร่าความน่าสงสัยฟุ้งไปทั่ว แต่ลางสังหรณ์เขาบอกว่าเปิดได้ เขาจึงตัดสินใจเปิดกล่องนั้นดู

 

พอเปิดกล่องออกมาด้านบนสุดมีกระดาษสีดำพับวางอยู่ พอคลี่กระดาษแผ่นนั้นออกมาอ่านก็เห็นตัวหนังสือสีขาวบนพื้นสีดำกับเส้นกรอบกระดาษสีแดง ชวนให้นึกถึงเหล่าสมาชิกสมาพันธ์วิลเลินขึ้นมาแปลกๆ บนกระดาษแผ่นนั้นมีข้อความสั้นๆเป็นตัวหนังสือภาษาอังกฤษเขียนไว้ว่า ‘FOR YOU’ คิ้วเขากระตุกหงึกๆ ภาพรอยยิ้มมุมปากกับนัยน์ตาสีทับทิมมีเลศนัยจากเจ้าของเรือนผมสีฟ้าหม่นแวบเข้ามาในหัว

 

เขาสบัดหัวสลัดความคิดไร้สาระทิ้งไปแล้วหยิบของในกล่องขึ้นมาดู แม็กกาซีนปืน? มีแมกกาซีนแต่ไม่มีปืนมาให้เนี่ยนะ?

 

ด้วยความสงสัยเขาจึงเทกระสุนออกมาจากแมกกาซีน ลูกเหล็ก? ไม่สิ ไม่เชิง มันเป็นทรงออกกลมๆ ทำจากโลหะไม่ทราบชนิด พอเขาลองใส่อัตลักษณ์ลงไปมันก็ตอบสนองได้ดีด้วย แถมเหมาะมือมากอีกต่างหาก แต่ด้วยความไม่แน่ใจเขาจึงส่งไปให้แลปที่บริษัทช่วยเช็คให้อีกที —สุดท้ายเขาก็ได้อาวุธใหม่เป็นกระสุนโลหะ พร้อมด้วยถุงมือสำหรับขว้างที่มีฟังก์ชันเสริมเป็นสนับมือซึ่งทีมวิจัยทำเพิ่มมาให้อีกด้วย ...เยี่ยมไปเลย

 

 

.

.

.

.

.

 

สุดท้ายแล้วเขาก็ไม่ได้อะไรที่เป็นประโยชน์เลยแฮะ... เอายังไงดีล่ะทีนี้

 

คิดอะไรไม่ออกก็เลยเปิดโทรศัพท์ขึ้นมาไถเล่น กดเข้าแอปยูทูป เลื่อนดูคอมเมนท์ในคลิปล่าสุดที่ลงไป —คลิปที่ฮิโตชิแอบถ่ายเขาเล่นไวโอลินแล้วลงให้นั่นล่ะ ผลตอบรับดีใช้ได้เลย คอมเมนท์ชื่นชอบและอยากเห็นเขาเล่นไวโอลินอีกมีเข้ามามากพอสมควร

 

แต่ที่หน้ากลัวคือคอมเมนท์จับผิดนี่แหละ ทั้งเรื่องฉากหลังไม่เหมือนเดิม มุมกล้องแปลกไป ถ้าแค่นั้นคงไม่เท่าไหร่หรอก แต่ดันมีข้อมูลจากวงในไปพูดประมาณว่าวันนี้เป็นวันที่เด็กยูเอย์ย้ายเข้าหอพักในนะ กระแสเลยยิ่งไปกันใหญ่โดยเฉพาะเพื่อนๆห้องเอนี่แหละตัวดี ปั่นในกันใหญ่ ดีที่คลิปนั้นลงก่อนวันเข้าหออย่างเป็นทางการเลยมีบางส่วนออกมาขัดกันไว้บ้าง

 

แม้ว่าจะมีคนออกมาพูดช่วยบ้างแต่ฝั่งความสงสัยก็มากกว่าจนกลบแทบมิด ตอนนี้คนรู้ตั้งหลายคนแล้วแท้ๆ ทำไมมีลางไม่ดีเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย อย่ารู้กันเยอะเลย เอาจริงๆนะ ตอนนี้มีฮิโตชิ เอ็นจิซัง แล้วก็ชิการาคิซังที่รู้แล้ว ตั้งสามคนเลยนะ!

 

ทุกคนช่วยปล่อยตัวเขาให้จืดจางเป็นแบคกราวนด์ไม่ได้หรอ เขาไม่อยากได้ชื่อเสียงที่มาพร้อมกับความยุ่งยาก เขาแค่อยากเป็นอันเดอร์กราวน์ฮีโร่นะ อยากอยู่อย่างสงบเงียบ ช่วยเหลือคน ร้องเพลง เล่นเกม เก็บเงินไว้ใช้ชีวิตหลังเกษียณอย่างเรียบง่าย ในบ้านพักต่างอากาศที่รายล้อมไปด้วยธรรมชาติ แล้วเขียนหนังสือสักเล่มสองเล่ม จากนั้นก็ตายจากไปอย่างเงียบๆไม่ได้หรอ...

 

 

ว่าแล้วก็โทรหาฮิโตชิดีกว่า ถึงตอนนี้สาขาฮีโร่จะต้องฝึกซ้อมก่อนเปิดเทอม แต่สาขาอื่นยังว่างนี่นา นิ้วที่กำลังจะกดโทรออกชะงัก... ไหนๆเขาก็ว่าง ยังไงอาจารย์ก็ไม่รู้จะสอนอะไรเขาอยู่แล้ว ไปหาฮิโตชิที่ห้องเลยดีกว่า จะได้แกล้งคนหน้ามึนไปด้วยเลย

 

คิดได้ดังนั้นเขาก็เก็บโทรศัพท์แล้วหมุนตัวเดินตรงไปทางหอพักแทน

 

 

 

ก๊อกๆๆ

 

“แน่นอนว่าฉันไม่ตกใจหรอก มีแค่นายคนเดียวนี่แหละที่กล้ามาเคาะประตูห้องฉัน”

 

ยังไม่ทันที่เขาจะได้แกล้งอะไร เจ้าของห้องที่เปิดประตูออกมาก็ร่ายยาวอย่างรู้ทัน

 

“ไม่สนุกเลย” เขายักไหล่อย่างจนใจ บางทีเขาก็แอบคิดนะว่าจริงๆแล้วอัตลักษณ์ของฮิโตชิคืออ่านใจ ไม่ใช่ล้างสมอง

 

“ฉันอ่านใจใครไม่ได้หรอกนะ แค่นายมันอ่านง่ายเท่านั้นเอง”

 

เห็นมั้ยล่ะ เขายังไม่ทันพูดอะไรก็โดนดักอีกแล้ว เฮ้อ...

 

 

“ว่าแต่แวะมาหามีอะไร วันนี้สาขาฮีโร่มีฝึกโหดรับเปิดเทอมไม่ใช่หรอ”

 

เขาเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฮิโตชิฟัง ทั้งเรื่องการฝึกซ้อมของเขาที่อาจารย์ให้คำแนะนำอะไรไม่ได้แล้ว รวมถึงเรื่องคอมเมนท์ใต้คลิปนั่นด้วย...

 

 

“ฉันว่าพวกเพื่อนของนายรู้กันแล้วล่ะ” ประโยคที่เจ้าของผมสีม่วงฟูพูดออกมาเหมือนมีสายฟ้าฝ่าลงกลางใจ ถ้าเป็นอนิเมะคงมีซาวด์เอฟเฟคดังประกอบด้วยแน่ๆ

 

ระหว่างที่เขากำลังช็อคอยู่ฮิโตชิก็พูดต่อ

 

“อาจจะไม่ทุกคนหรอก แต่ฉันว่าคนที่มาติวสอบห้องนายน่าจะรู้แล้วล่ะ”

 

“เพราะฉันลืมเก็บคีย์บอร์ดงั้นหรอ?”

 

“ฉันว่าพวกนั้นสงสัยมาตั้งแต่ก่อนหน้านั้นแล้ว แต่คงมั่นใจตอนได้เห็นนั่นล่ะ”

 

เขาตบหน้าผากตัวเองดังแปะ ไม่น่าสะเพร่าเลยจริงๆ แต่ก็แปลกนะ ถ้ารู้แล้วทำไมถึงไม่เข้ามาถามล่ะ?

 

ฮิโตชิเห็นเขาตบหน้าผากตัวเองก็ส่งตายตาดุๆมาให้แล้วดึงมือเขาออก ลูบรอยแดงบนหน้าฝากเขาเบาๆ —ไม่น่าตบแรงขนาดนี้เลยให้ตายสิ

 

“แล้วจะเอายังไงต่อ?” เขาส่ายหัวตอบคำถามของเพื่อนหัวม่วง

 

“ตอนนี้ฉันอยากทุ่มให้กับการสอบใบอนุญาตก่อน ส่วนเรื่องโฮตารุเอาไว้ทีหลังแล้วกัน...”

 

“แล้ว...อยากให้ช่วยอะไรล่ะ คิดท่าไม้ตาย? โปรแกรมฝึก?” คนหน้าง่วงยกยิ้มมุมปาก “ฉันฝึกให้โหดนะ”

 

 

เขายกยิ้มท้าทาย...

 

 

“จัดมา”

 

 

 

 

.

.

.

.

.

.

 

หลังจากฝึกหนักกันมาถึงสิบวัน เหล่านักเรียนยูเอย์ที่ฝึกฝนกันอย่างหนักก็ได้เวลาเข้าสอบสักที

 

“ลงจากรถได้ พวกเรามาถึงแล้ว”

 

ขาเรียวก้าวลงจากรถแล้วมองไปทางอาคารหลังใหญ่ที่จะต้องใช้สอบในวันนี้

 

...ความสนุกเริ่มต้นขึ้นแล้วสินะ

 

 

 

 

 

### กราบขออภัยที่มาลงข้ามวันค่ะ พอดีงานมันใกล้เดดไลน์แล้วเลยรีบปั่นไปหน่อย บวกกับไรท์ไม่ได้อ่านเนื้อเรื่องช่วงหลังจากนี้ไปเลยต้องไปนั่งอ่านใหม่

 

ขอบคุณทุกคอมเมนท์ทุกกำลังใจ จะพยายามมาต่อเร็วๆนะคะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 358 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,140 ความคิดเห็น

  1. #1125 Jecelyn (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2564 / 14:20

    ฝึกโหดทำเอาฉันคิดดีไม่ได้เลย
    #1,125
    0
  2. #1032 MitsukiCarto (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 11:14

    เขาฝึกโหดกันสองต่อสองค่ะคุณแม่~ ฝึกอะไรอ่ะบอกกันหน่อยสิ~
    เราว่าชัดละ แมวน้อยนี่แหละวิลเลินสปาย~
    #1,032
    0
  3. #871 ✿ Red_Tsubaki ✿ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 18:59
    เเมวตัวนั้น โทมุระส่งมารึป่าวนะ
    For you หึๆๆๆ

    ฉันฝึกโหดนะ......ขอโทดคทะ อิเเม่คิดอกุศลไปเรียบร้อยเเล้ว
    #871
    0
  4. #747 P_Chan and Me_Kung (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 22:26

    ทำไมอะ ทำไมชั้นถึงคิดดีกับประโยคที่ว่า 'ฉันฝึกให้โหดนะ' ไม่ได้ ทำไมชั้นถึงคิดดีไม่ได้ ฮื้อออออออออ

    #747
    0
  5. #746 ก้อนเมฆน้อยลอยคลอง (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 19:39
    ไหนๆน้องก็โป๊ะเเล้ว โป๊ะให้สุดไปเยย
    #746
    0
  6. #745 one outs (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 18:48
    รอออออออ
    #745
    0
  7. #744 AiLost (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 15:20

    เอาน่า โป๊ะแล้วแหละเดงกิ

    #744
    0
  8. #742 FinFin2549 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 12:16
    มาหาถึงห้องเลยค่ะ เอาล่ะเว้ยๆ รอกัปตันเราทำหน้าที่อย่างเดียวแล้วค่ะヾ(〃^∇^)ノ
    #742
    0
  9. #741 Jenwaree_1037 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 11:47
    แมวน่ะ ของโทมูระชัวร์
    #741
    0
  10. #739 Lucky _ ph (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 11:12
    น้อนนนต้องสอบตกและไปสอบซ่อมให้ได้นะ///โดนเตะ
    #739
    0
  11. #738 Light_Star (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 11:09
    รู้สึกโมโหนิดๆแหะ ก็คนมันไม่อยากให้รู้นิ!!!
    #738
    0
  12. #737 Android Wc (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 11:04

    รอความวุ่นวายท่จะเกิดกับเดนกิอยู่นะครับ~
    #737
    0
  13. #736 fujikawaisanami (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 11:02

    สู้ๆนะคะ คูมไรท์~🧡
    #736
    0
  14. #735 crazyfiction (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 11:01
    ความลับไม่มีในโลก~ อีกซักพักเราว่าทุกคนในห้องเอต้องรู้แน่เลยอ่ะ //สู้ๆนะคะ เรารออ่านนิยายของไรท์อยู่นะ!
    #735
    0
  15. #734 I-Hate-Exams (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 11:00

    สู้ๆน้าาาา
    #734
    0