[Fiction Conan] Death Color Black White or Gray

ตอนที่ 5 : ราตรีสีเลือดครั้งที่ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 747
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    1 ม.ค. 62




ความเดิมตอนที่แล้ว

 

 

     'เธอ! คือว่า...'เสียงหวานเป็นอันทำให้ริชาร์ทต้องหันหน้าไปมอง เสียงเลดี้นี่น่ากินดีจังนะ...

 

     'ขอบคุณนะ ขอทราบชื่อได้ไหม?'เมื่อริชาร์ทได้ยินคำพูดจากปากเด็กสาว เขาจึงขยับยิ้มมุมปาก

 

    'อากิระ 'คุรุมาโนะ อากิระ' นั่นคือชื่อของผมครับ พี่สาว'

 

 

---------------

 

 

     - คอนโด ห้อง 666 -

 

 

     "โอ๊ยๆ เบาๆหน่อยสิ"ริชาร์ทส่งเสียงครางในลำคอออกมาอย่างเจ็บปวดเมื่อ 1ในลูกน้องหลักสำคัญอย่างเบลม็อทกดสำลีชุบแอลกอฮอล์ที่แผลตรงไหล่ของเขาอย่างแรง ทั้งเจ็บทั้งแสบ

 

     "ก็สมควรแล้วนี่บอส ทีตอนทำได้แผลมายังไม่เห็นโอดครวญ"เบลม็อทบ่นบอสเอาแต่ใจของตนเอง เป็นถึงลาสบอสและผู้ก่อตั้งขององค์กร ทำไมถึงได้เอาแต่ใจเหมือนเด็กอย่างนี้

 

     "ก็เมื่อเห็นเลดี้ตาดำๆกำลังจะบาดเจ็บก็ต้องช่วยเซ่!"

 

     "อย่าลืมสิว่าบอสเองก็เป็นผู้หญิงด้วยนะ อยากได้รอยแผลเป็นเพิ่มอีกรึไง!"เบลม็อทเตือนแต่ดูท่าริชาร์ทจะไม่สน เบลม็อทจึงเกิดอาการหมั่นไส้จนกดสำลีลงไปอีกยังกับจะฝังมันไว้ในแผล

 

     "โอ๊ย! เบลม็อททททท"

 

     "..."ยินที่อยู่มุมห้องได้แต่ถอนหายใจเป็นรอบที่สิบของวัน เขาเบนสายตาจากทั้งสองไปยังทีวี...

 

 

    รายงานข่าวสด การแถลงข่าวของสำนักงานตำรวจนครบาล และภาพสถานที่เกิดเหตุ

 

     'ในเวลาบ่ายของวันนี้ได้เกิดระเบิดขึ้นที่ลางรถไฟของสายสถานีรถไฟรายใหญ่ของญี่ปุ่น จากการคาดเดา รถไฟหลุดจากรางจนไปชนขอบถนน'

 

     'ได้มีผู้บาดเจ็บที่ขา 1รายและเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่ฟังมาจากเด็กมัธยมว่าชื่อ'คุรุมาโนะ อากิระ' ได้ช่วยเธอจนบาดเจ็บหนักที่ไหล่ ปัจจุบันตอนนี้ได้หายไปที่ใดก็ไม่ทราบโดยไม่ได้รับการรักษา'

 

     'ทางตำรวจในตอนนี้ได้จารึกลงไปในบัญชีเยาวชนคนดีเรียบร้อย ข่าวต่อไป'

 

 

     - บ้านด็อกเตอร์อากาสะ -

 

 

     "เด็กคนนั้นเป็นใครกันนะ"อายูมิเอ่ยขึ้นมาอย่างสงสัย

 

     "แย่งบทเด่นพวกเรานักสืบเยาวชนไปหมดเลย!"เก็นตะอดบ่นตามสไตล์เด็กอยากเป็นข่าวไม่ได้

 

     "น่าๆ เก็นตะคุง"มิซึฮิโกะว่าปลอบเพื่อนตัวเอง

 

 

     ในทางด้านของเด็กชายใส่แว่นในชุดสูทสีน้ำเงินโบว์แดงกำลังครุ่นคิดนึกสงสัยตัวเด็กผู้เป็นข่าวเล็กน้อย

 

 

       'เด็ก7ขวบแบบนั้นคงทำไม่ได้แน่ ถ้าเกิดไม่ได้...'

 

 

     "เด็กคนนั้นเหมือนพวกเรา"

 

     "!!!?"เอโดงาวะ โคนันหรือ คุโด้ ชินอิจิ สะดุ้งหลุดจากผวังภ์เมื่อได้ยินเสียงติดเย็นชาทางด้านหลัง

 

     "ไฮบาระ?"

 

     "นายคิดแบบนั้นอยู่สินะ คุโด้คุง"ไฮบาระ ไอหรือ มิยาโนะ ชิโฮะ โค้ดเนมเก่าคือเชอร์รี่ เอ่ยเดาเหมือนอ่านความคิดของเขาได้

 

     "อ่า..."

 

     "นี่ คุโด้คุง"

 

     "อะไรหรอ?"

 

     "ฉันลืมบอกนายไปอย่างหนึ่งน่ะ..."

 

     "?"

 

     "ว่าองค์กรชุดดำไม่ได้มีบอสแค่คนเดียว"

 

     "!!!"

 

 

------------------

 

 

     "ว้าว สวยสุดยอดไปเลยแหะ"ริชาร์ทกล่าวอย่างตื่นเต้น ในสายตาเบอร์เบิ้นหรืออามุโร่ โทโอรุ ก็แค่เห็นเป็นเด็กผู้ชายธรรมดาๆเท่านั้นเอง แล้วทำไม...

 

     "ผมต้องมากลายเป็นพี่เลี้ยงเด็กด้วย..."อามุโร่พูดกับตัวเอง เขาโดนบังคับมาจากเบลม็อทว่าเด็กคนนี้เป็นลูกของเธอ ช่วยดูแลตอนที่เธอไม่อยู่ให้หน่อย ซึ่งเด็กนี่เลือกจะมาที่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ เขาสงสัยเหลือเกินว่ายัยอสรพิษอย่างเบลม็อทเนี่ยนะ จะมีลูก

 

 

     เหอะๆ ไม่มีทางอ่ะ

 

 

     เขาหลุดจากผวังภ์ความคิดก็พบว่าเด็กนั่นหายไปแล้ว

 

     "หายไปไหนแล้วเนี่ย?"ถ้าเขากลับไปโดยเบลม็อทและยินรู้ว่าเขาเผลอแปปเดียวจนไอ้เด็กชื่ออากิระนี่หายไป ไม่โดนตะกั่วฝังในสมองก็หัวหลุดจากบ่าเป็นแน่แท้ ว่าแต่เบลม็อทห่วงก็ไม่ว่า แต่ยินนี่เกี่ยวไรกับเขาด้วยเนี่ย เอ๊ะ? หรือว่าสองนี้จะ...คงไม่น่าใช่ แค่คิดก็น่าขนลุกจะตายแล้ว แต่ทิ้งเรื่องสองคนนี้ไปก่อนละกัน เขาคงต้องมาตามเจ้าเด็กดื้อนั้นซะก่อน

 

 

     - ทางด้านริชาร์ท -

 

 

     "ฮัดชิ้ว! ใครนินทาฟ่ะ"ริชาร์ทถูจมูกตัวเองแรงๆ รู้สึกเหมือนมีคนนินทา คงเป็นไอ้เจ้าสปายจากตำรวจสันติบาล เจ้าเบอร์เบิ้นนั้นละ เอาเถอะ ไอ้เรื่องสปายน่ะ จะจัดการฆ่าตอนไหนก็ยังไม่สาย ตอนฆ่าจะทรมานให้รู้ไปว่ากล้ามาเป็นสปายในองค์กรของเขาน่ะ มันจะเป็นยังไง

 

     "เอ่อ...ฮึกๆ"เสียงเด็กผู้หญิงสะอึกสะอื้นอยู่ตรงหน้าเขาเป็นอันให้หลุดผวังภ์

 

     "เอ๊ะ?"ตะกี้เขาทำหน้าอะไรออกไปรึเปล่า

 

     "คะ-โคนันคุง เด็กคนนั้นทำหน้าน่ากลัวมากอ่ะ!"เด็กผู้หญิงคนนั้นชี้มาที่เขาพร้อมไปเกาะแขนเด็กผู้ชายใส่สูทที่น่าจะชื่อว่าโคนัน

 

     "นั้นสิครับ เหมือนกำลังจะฆ่าใครงั้นแหละ"เด็กผู้ชายอีกคนเสริม

 

 

     อ้าว ชิบล่ะ หน้าตูหน้ากลัวขนาดนั้นเลย?

 

 

     "อย่าไปว่าเขาสิ"เด็กสูทน้ำเงินว่าเบาๆ

 

     "จะว่าไป นายน่ะ เด็กในทีวีนี่"เด็กบ๊อบผมสั้นน้ำตาลเอ่ย หืม?...

 

     "เอ๋!"ทำไมต้องร้องประสานเสียงกันด้วยฟ่ะ...

 

     "จริงด้วย พึ่งสังเกตเห็นนะเนี่ย"...

 

     "อ่า..."ริชาร์ทหันไปมองพวกเด็กๆ

 

     "ว่าแต่พวกนายเป็นใคร"ริชาร์ทถาม

 

     "อ้อ ผมชื่อซึบุรายะ มิซึฮิโกะ ส่วนคนใส่แว่นนั้นชื่อโคนันคุง หรือเอโดงาวะ โคนัน ส่วนคนอ้วนๆนั้นชื่อโคจิมะ เก็นตะ เด็กผู้หญิงคาดผมชื่อ โยชิดะ อายูมิ และคนสุดท้ายที่ทำตัวเหมือนผู้ใหญ่คือ ไฮบาระ ไอ ครับ"มิซึฮิโกะแนะนำเรียงคนพร้อมบอกลักษณะเด่นด้วย

 

     "เชอร์รี่"

 

     "!!?"

 

     "ฉันอยากกินเชอร์รี่จัง อร่อยนะ ว่าไหม"ริชาร์ทว่าแต่สายตาแอบเหลือบไปมองทั้งสองคนคือโคนันและไฺฮบาระที่ดูจะแอบสดุ้งไม่น้อย

 

     "เอ๋? งั้นหรอ"

 

     "มาอยู่นี่เอง"เสียงคุ้นหูสุดน่ารำคาญของริชาร์ทดังมาแต่ไกลเลย ริชาร์ทกรอกตาไปมาอย่างเบื่อหน่ายซึ่งอาการของเขาอยู่ในสายตาของโคนันเสมอ ก่อนโคนันจะเบนสายตาไปหาต้นเสียง

 

     "คุณอามุโร่?"

 

     "อ้าว พวกเด็กๆมาทำอะไรที่นี่ละ"อามุโร่ถาม

 

     "มาเที่ยวค่ะ พี่อามุโร่นั้นแหละ มาที่นี่ทำไมหรอคะ?"อายูมิถาม

 

     "อ้อ พอดีพาเด็กคนนี้มาเที่ยวน่ะ"อามุโร่ขยี้หัวริชาร์ทตอนพูดไปด้วย ริชาร์ทตวัดมองแรงไปใส่อามุโร่จนแอบสะดุ้ง

 

     "ลูกของคุณอามุโร่หรอ!"เก็นตะพูดตามที่คิด

 

     "เฮ้ยๆ ไม่ใช่"ริชาร์ทพูดเบาๆ แต่อยู่ๆก็รู้สึกเกิดมีความคิดชั่วร้ายออกมา ถึงไม่อยากใช้มุขนี้แต่เพื่อความสนุก ก็ยอมหน่อยละกัน...

 

     "เปล่าหรอก เด็กคนนี้เป็น---"

 

     "ฉันเป็นแฟนของพี่อามุโร่น่ะ"

 

     "เอ๋!!!!!/ห๊า!"

 

 

     ฮ่าๆๆๆ!!! หน้าตลกชะมัดเลยโว้ยยย

 

 

     "เอ่อ...ไม่ใช่นะ!"อามุโร่แอบหน้าแดงเล็กน้อย ปฏิเสธเสียงสั่น

 

     "ผมเข้าใจพี่นะครับว่าพี่เป็นคนแบบนี้"มิซึฮิโกะว่าพลางยิ้มเหงื่อตก

 

     "พวกเรายอมรับพี่ได้นะคะ"อายูมิเสริม

 

     "ชอบแบบนี้สินะ"เก็นตะผสมโลงเข้าไปอีก

 

     "ระวังโดนข้อหาพรากผู้เยาว์ด้วยละ"แม้แต่ไฮบาระคนนั้นยังเอากับเขาด้วย

 

     "งั้นเชิญเดทตามสบายนะครับ"โคนันแม่งก็ด้วย

 

     "งั้นพวกผมขอลาละครับ"กล่าวไว้แค่นั้นพวกเด็กๆก็เดินจากไป ทิ้งให้อามุโร่ยืนค้างอยู่อย่างนั้น

 

     "ฮ่าๆๆ! ฮ่าๆ"ริชาร์ทหัวเราะอย่างสะใจระหว่างเดินมาที่โรงรถโดยไอ้สปายเจ้าหน้าที่ซีไอเอ กำลังยืนแข็งค้างจนไม่รู้ว่าเขาเดินออกมาแล้ว

 

     "หน้าแม่งตลกชิสหายเลยโว้ย"

 

 

     พรึ่บ!

 

 

-ตัดฉับ-

 

 

[หัวเราะชั่วร้าย แค่กๆ]

 



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

33 ความคิดเห็น

  1. #26 ศาลแห่งความสิ้งหวัง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:28
    ร้ายนะเธอ555+
    #26
    0
  2. #12 Som_smile36 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 00:11

    บอสคงนั่งจำรายชื่อสมาชิกในองค์กร 5555+
    #12
    1
  3. #9 KS. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 20:16

    คุณอามุโร่เป็นสันติบาลนะ ไม่ใช่ CIA

    #9
    3
    • #9-1 Attore inutile(จากตอนที่ 5)
      29 ตุลาคม 2561 / 20:52
      อันเดียวกันรึเปล่าครับ?
      #9-1
    • #9-2 HIMEAME-SDZ(จากตอนที่ 5)
      11 พฤศจิกายน 2561 / 17:24
      คนละอันค่ะ
      #9-2
  4. #4 Fot800 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 19:36
    ฮาต้องโคนัน แม่ม ก็ด้วย5555
    #4
    1