เล่ห์รักบุหงารำไป

ตอนที่ 6 : บทที่ 3 - 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 92
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    13 ก.พ. 64

 

การทำงานในร้านอาหารจีนไม่ใช่เรื่องง่ายเลย บุหงานอนโอดโอยอยู่บนเตียง หลังจากทำงานมาได้สามวันติด อาการปวดเมื่อยร่างกายตามติดเธอในทุกวันที่ทำงาน แม้ร้านจะมีเครื่องล้างจาน แต่เธอต้องคอยยกจานอาหารมาจัดการฉีดน้ำล้างคราบบางส่วนออกก่อน ถึงเอาเข้าเครื่องล้างจาน ไหนจะต้องคอยทำความสะอาดครัว วิ่งวุ่นเอาจานไปเก็บในชั้นให้พร้อมใช้

สองวันมานี้เธอทำจานแตกไปหลายใบ แถมยังโดนหักเงินอีกต่างหาก ฮานะให้กำลังใจเธอในฐานะเพื่อน แต่ก็ไม่ลืมกำชับ หากบุหงายังทำจานตกอย่างนี้เรื่อยไป มีหวังโดนเจ๊เจ้าของร้านไล่ออกแน่

หญิงสาวทอดถอนหายใจออกมา จานอาหารนั้นค่อนข้างหนัก เธอยกจานได้น้อยมากเมื่อเทียบกับพนักงานชายที่ทำด้วยกัน แหงล่ะ ผู้ชายย่อมแข็งแรงกว่าเธออยู่แล้ว อีกอย่างคือเธอไม่เคยทำงานพวกนี้มาก่อน ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่อยากจบลงด้วยการโดนไล่ออกจากร้านอยู่ดี บุหงาอยากพิสูจน์ตัวเอง แม้เธอจะทำจานแตกไปหลายใบ แต่ครัวที่เคยรก ก็สะอาดเอี่ยมอ่องด้วยฝีมือเธอ

บุหงามีแม่ที่เจ้าระเบียบและรักความสะอาดมาก มันทำให้เธอกลายเป็นคนเคยชินกับการจัดการทุกอย่างให้เป็นระเบียบเรียบร้อย ครัวจึงสะอาดกิ๊งแทบตลอดเวลา ยามมีเธออยู่ด้วย นั่นอาจจะทำให้เจ๊นาเดียร์เจ้าของร้านพอจะชมชอบเธอขึ้นมาบ้าง

มาร์คเพื่อนใหม่ผู้ช่วยพ่อครัวในร้านอาหารจีน เอ่ยชมบุหงาบ่อยครั้ง เมื่อเธอจัดการเก็บเครื่องครัวให้เป็นระเบียบเรียบร้อยตามแบบที่ครัวระดับมาตรฐานทั่วไปมีกัน มันทำให้หญิงสาวแทบจะยิ้มไม่หุบ เขาใจดีกับเธอมาก

บุหงาพลิกตัวกลับมานอนหงาย ควานมือหาโทรศัพท์ขึ้นมาเล่น แม้เธอจะเข้าแอปพลิเคชันอะไรไม่ได้มาก เพราะต้องตัดการติดต่อจากเพื่อน แต่เธอก็ใช้การอ่านนิยายปลอบประโลมหัวใจ บุหงาชอบอ่านนิยายมาก มันเป็นทางเดียวที่จะทำให้เธอหลีกหนีออกจากโลกอันแสนอึดอัดของเธอแทบขยับไปไหนไม่ได้ แม้จะไม่ยอมให้เธอทำอะไรก็ตามที่ท่านไม่เห็นด้วย รวมถึงการสมัครงานหลังจากเรียนจบ

เธอปล่อยเวลาให้ผ่านมาเนิ่นนานเหลือเกิน หกปีกับการอยู่เฉยๆ ในขณะที่เพื่อนทำงาน เลื่อนขั้น ได้เงินเดือน มีครอบครัว บุหงากลับอยู่กับที่ มีเงินมากเท่าไหร่ ก็ไม่พอจะเยียวยาความรู้สึกไร้ค่าของตัวเธอเลยสักนิด

“เฮ้! ถ้ามีปัญหาอะไรก็บอกผมได้เลยนะ ผมยินดีช่วยคุณเสมอ หวังว่าคุณจะพอใจบ้านหลังน้อยนั่น”

บุหงากดเข้าไปอ่านแอปพลิเคชันแชทยอดนิยมในอเมริกา เมื่อเห็นแจ้งเตือนจากญาติพี่อรรถ แอปพลิเคชันนี้ มีแต่เพื่อน ครูในคลาสเรียน รวมถึงเพื่อนที่ร้านอาหารจีนด้วย เธอหาเพื่อนได้เยอะต่างจากไทย คงเพราะบุหงามีรอยยิ้มกว้างเสมอและพร้อมรับฟังคนที่เข้ามาพูดด้วย เธออยากหลุดออกจากกรอบเดิมๆ ที่แม่วางไว้ ไม่ให้คุยกับใครไปทั่ว

“บ้านของคุณน่ารักมากค่ะ ไม่มีอะไรให้ต้องเป็นห่วงเลย ถ้ามีปัญหาอะไร ฉันจะแจ้งคุณไปแน่นอนค่ะ ขอบคุณมากค่า”

เธอพิมพ์ตอบข้อความไปอย่างรวดเร็ว เม้มปากเข้าหากันพยายามคิดถึงสาเหตุที่เขาส่งข้อความมาหา บางทีชาลส์อาจจะงานยุ่งจนมาหาเธอตามที่พี่อรรถบอกไม่ได้

เธอพยายามนึกว่าหน้าตาเขาเป็นอย่างไร กดดูรูปโปรไฟล์ในแชท เห็นเพียงภาพด้านหลังของเขายืนอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ไหล่ของเขากว้าง ดูออกว่าเป็นคนชอบออกกำลังกาย แม้จะเห็นเพียงด้านหลังเท่านั้น

เขาจะหล่อมากไหมนะ

บุหงาหัวเราะคิกคักกับตัวเอง ถ้าเพื่อนๆ เธออยู่ด้วยกันคงว่าบุหงาบ้าผู้ชาย ก็แหม มันเป็นหนึ่งในไม่กี่อย่างที่ทำให้เธอมีความสุข การมองผู้ชายหน้าตาดีทำให้จิตใจปลอดโปร่งไม่ต่างจากการทานขนมหวานเลยสักนิด หรืออาจจะพ่วงการอ่านนิยายโรมานซ์สักเรื่อง

 

เนื่องจากวันนี้เป็นวันหยุด เธอจึงเลือกเดินเอื่อยเฉื่อยไปยังป้ายรถเมล์ที่จะพาไปยังย่านไชน่าทาวน์ เธอต้องนั่งรถสาย801 ตามที่หาได้จากกูเกิ้ลแมป แค่เพียงคลิกเดียวเธอก็รู้ว่าต้องนั่งรถสายไหนไปสายไหน รวมถึงเวลาที่รถจะมาด้วย รถยนต์ขับผ่านไปมาเป็นครั้งคราว อากาศตอนนี้ไม่ร้อนมากนัก ทั้งตลอดเส้นทางยังมีร่มเงาของต้นไม้เป็นพักๆ บุหงาจึงเดินได้เรื่อยๆ ต่างจากที่ไทยมากนัก เธอคงไม่มีวันเดินข้างทางได้อย่างเป็นสุขอย่างนี้ในกรุงเทพฯ และแม่ของเธอไม่ยอมด้วย

บุหงานั่งรถมาถึงสถานีจุดหมายปลายทาง แค่มองจากทางด้านหน้าก็เห็นอาคารสถาปัตยกรรมแบบจีน ตัวผนังเป็นสีไข่ไก่ หลังคาเป็นสีแดง ด้านหน้ามีลานจอดรถกว้าง ต่างจากที่เมืองไทยที่ห้างส่วนใหญ่จะมีหลายชั้น เธอเดินเข้าไปด้านในอย่างคุ้นเคย ครั้งนี้เป็นครั้งที่สองที่เธอมายังย่านไชน่าทาวน์เพื่อซื้อวัตถุดิบทำอาหารไทย ที่นี่มีขายแทบทุกอย่างที่เป็นอาหารเอเชีย ผู้คนส่วนใหญ่เป็นคนเอเชีย บุหงาเดินไปยังแผนกอาหาร กลิ่นหอมของอาหารที่ปรุงสดใหม่ชวนน้ำลายสอ แต่บุหงาต้องหักห้ามใจเอาไว้ เธอเลือกหยิบไข่ไก่ นม ข้าวโพด ขนมปังไว้ทานตอนเช้ายามเร่งรีบ ข้าวสาร ซอสปรุงรสที่ลืมซื้อไปคราวที่แล้ว เธอหยิบเท่าที่ตัวเองพอจะขนไหว รวมถึงของสด เธอหยุดนิ่งหน้าของสดในตู้ปลา ก่อนจะเบนความสนใจไปที่กุ้งกับปลาหมึก แจ้งพนักงานว่าจะเอาอะไรบ้าง

หญิงสาวเดินเลยไปยังโซนน้ำอัดลมเพื่อซื้อน้ำอัดลมติดไว้บ้าน ยามอยากดื่ม บุหงาไม่ได้รับอนุญาตให้ดื่มน้ำอัดลมจากครอบครัว เธอจะดื่มได้ก็ต่อเมื่ออยู่กับเพื่อนเท่านั้น แต่ตอนนี้ไม่จำเป็นแล้ว บุหงาหยิบแพ็กน้ำอัดลมกระป๋องมาใส่รถเข็น ในขณะที่เธอกำลังก้มๆ เงยๆ อยู่นั้น

“บุ..หงา”

 

TALK

สุขสันต์วันตรุษจีนย้อนหลังค่าทุกคน เน่ขอให้ปีนี้เฮงเฮงเฮงกันทุกคนนะคะ
 

คิดถึง

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น