เหนือคุณเท่ากับแฟน (Yaoi) END

ตอนที่ 2 : [1] เป็นเดือนเลยเลือกได้ (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 50,451
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,128 ครั้ง
    19 ส.ค. 62



[1] เป็นเดือนเลยเลือกได้

ตอนนั้นเป็นช่วงปี 2 เทอมสอง

ผมเรียนอยู่คณะศิลปกรรมศาสตร์ สาขาออกแบบผลิตภัณฑ์ เหตุผลที่เข้าเรียนสาขานี้ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ ปกติว่างๆ ก็นั่งขีดๆ เขียนๆ อยู่แล้ว คน สัตว์ สิ่งของ อะไรก็ได้ ไม่ได้เลือกสาขาเพื่ออาชีพตัวเองในอนาคตเพราะที่บ้านก็มีธุรกิจส่วนตัว ทีแรกนึกอยากเข้าอินทีเรีย แต่เพราะขี้เกียจมานั่งตีเปอร์[1]บ้านสามสี่มิติ ป๊าม๊าผมเองก็ไม่ใช่พวกซีเรียสเรื่องเรียนลูกๆ ด้วย

พ้นปีแรกที่เป็นจุดปรับตัว ปีสองก็เริ่มชิน เป็นคนดวงซวยคนหนึ่งที่ดันมีพี่รหัสเป็นหนึ่งในกลุ่มเฮ้ดว้ากของคณะ ช่วงที่บรรดาน้องๆ ปีหนึ่งประจำการศึกษานี้เข้ามาใหม่ หน้าที่ผู้ช่วยหลายๆ อย่างก็ถูกโยนโครมๆ ลงมากองกับหัว

พวกรุ่นพี่แม่งรู้นะ ว่าผมไม่ใช่คนขยันทุ่มเทให้กับกิจกรรมอะไรขนาดนั้น สั่งงานมาให้ทำไม่ได้หมายถึงผมเก่ง มีความรับผิดชอบสูง สั่งเพราะกูเป็นน้องรหัส สั่งง่าย ว่างี้ดีกว่า

พอได้สั่ง งานอื่นๆ อย่างกิจกรรมคณะที่เพิ่งจบไปผมก็ต้องไปช่วย กว่าจะจบตอนนี้ก็แทบไม่อยากออกมาเจอหน้าบรรดาเพื่อนร่วมคณะคนไหนทั้งนั้น พักเที่ยงก็โทรนัดเพื่อนต่างคณะออกมากินข้าวแทน

“ตกลงกินอะไรดีเย็นนี้ กูอยากกินหลายอย่างเลย”

“ก๋วยเตี๋ยวเป็ด”

ไอ้เชสที่ก้มหน้าก้มตาเดินไปเล่นเกมไปอยู่ข้างๆ ทำเสียงโหยหวนเหมือนเปรต “ก๋วยเตี๋ยวเป็ด! เตี๋ยวเป็ดอีกแล้ว? เปลี่ยนเมนูบ้างเหอะ มึงย้ายจากเด็กเรือมาเชียร์ลิเวอร์พูลเป็นเพื่อนไอ้น็อตแล้วใช่มั้ย บอกกูมา”

“ย้ายพ่อง”

“งั้นก็กินอย่างอื่นบ้าง กินหมูกระทะกันมั้ย”

“ถ้ากินตามปากมึง มึงออกเงิน”

“ทีกินเตี๋ยวเป็ดมึงยังไม่ออกเลย” มันทำหน้าบู้ “หารกันเด้ เดี๋ยวกูชวนไอ้เหรียญด้วย”

ผมปรายตามองคนข้างๆ นิดหน่อย เห็นว่าในจอมันขึ้น LOSS เด่นหราปุ๊บ คนเล่นก็สบถตามหลังมาเป็นพรวน

ไอ้เชสเป็นคนบ้าๆ บอๆ ที่เรียนอยู่คณะวิศวะ เป็นหนึ่งในเพื่อนต่างคณะของผม... ผมรู้จักไอ้เชสเพราะมันเป็นเพื่อนไอ้น็อต ก่อนเปิดเทอมปีแรกราวๆ หนึ่งสัปดาห์ ผมย้ายเข้ามาอยู่หอเล็กๆ สี่ชั้นราคาถูกหน้ามหาวิทยาลัย เลยมีโอกาสได้รู้จักเพื่อนข้างห้องปีหนึ่งเหมือนกันแต่คนละคณะอย่างไอ้น็อต ตอนนั้นทั้งผมทั้งมันเป็นเด็กใหม่กันทั้งคู่ เลยสนิทกันง่ายเป็นพิเศษ

กลายเป็นว่าพอได้รู้จักเพื่อนข้างห้องก่อนจะเปิดเทอมมาเจอเพื่อนๆ ในเอก ผมก็เลยสนิทกับไอ้น็อตมันมากกว่า แน่นอนว่าพลอยสนิทกับกลุ่มเพื่อนวิศวะของมันไปด้วย

“มึงว่างแล้วใช่ป่ะ ของกูเหลืออีกสองคาบ ไงเดี๋ยวเลิกแล้วกูโทรไลน์หาอีกทีละกัน”

เดินพ้นออกมาจากโรงอาหาร ถึงทางแยกเล็กๆ ไอ้เชสก็เอื้อมมือมาตบบ่าผมแปะๆ ผมพยักหน้าง่ายๆ แล้วหมุนตัวเดินถือถุงขนมกลับไปทางตึกคณะของตัวเอง

คณะศิลปกรรมกับวิศวะอยู่ห่างกันค่อนข้างไกล เวลาจะแวะไปหาพวกมันแต่ละทีนี่เดินหอบแดก ผมขี้เกียจจะเอาไอ้เซ็กเธาว์ เวสป้าสีแดงของตัวเองออกจากที่จอดด้วย เพราะงั้นเลยไม่ค่อยแวะไปเล่นที่นั่นเท่าไหร่ มีแต่นัดไปกินไปอะไรกันข้างนอก ส่วนตึกที่อยู่ติดกับศิลปกรรมที่สุดคือรัฐศาสตร์กับนิเทศ

รัฐศาสตร์น่ะช่างหัวแม่ง แต่นิเทศนี่ถือว่าสร้างมาถูกที่ สาวๆ คณะนั้นน่ารักเซ็กซี่กันทั้งนั้น

“ไอ้โป้!!

เดินมาถึงหน้าตึกคณะตัวเอง เสียงตะโกนแหวกอากาศพร้อมแรงดึงแขนก็ทำให้ผมแทบหงายหลัง

“มึงหายไปไหนมาตลอดพักเที่ยงเนี่ย!

“อ้าว ก็ไปกินข้าวกับไอ้เชสไง”

“ทิ้งพวกกูไปกับเด็กวิศวะอีกแล้วนะ ย้ายคณะเลยดีมั้ยมึงอ่ะ” มันทำหน้ายู่บ่นประชดประชันอย่างกับผู้หญิง “มาช่วยพวกกูดูไอ้ตั๊กหน่อย มันร้องไห้ตาจะหลุดออกจากเบ้าอยู่แล้ว”

“ร้องไห้? ร้องทำไม”

ไอ้สหัสไม่ตอบ ดึงแขนผมเอาไว้แล้วออกแรงลากให้ตามไปที่โต๊ะใต้ต้นชมพูพันธุ์ทิพย์

ตรงนั้นมีพวกเพื่อนๆ เอกเดียวกับผมนั่งกันหน้าสลอนอยู่แล้ว ทุกคนแม่งมะรุมมะตุ้มไอ้ตั๊กซึ่งนั่งอยู่ตรงกลาง ตาเห็นชัดเจนเลยว่าคนที่มีปัญหาก้มหน้าลงเอาสองมือกุมขมับ ท่าทางโอเวอร์ของมันทำให้ผมขมวดคิ้ว

ทิ้งสะโพกลงริมฝั่งหนึ่ง มองไอ้ตั๊ก จากนั้นมองหน้าไอ้พลที่อยู่ใกล้ที่สุด

“มันเป็นไร”

“ถูกแฟนบอกเลิก”

“...”

คราวนี้หน้าผมคลายลงทันที “อ๋อ เออ ไม่เป็นไร ไว้หาใหม่”

“หาใหม่บ้านมึงงง!” คนกุมขมับจู่ๆ ก็เอามือตบโต๊ะ เด้งพรวดลุกขึ้นยืนพลางใช้สีหน้าเจ็บปวดบอบช้ำมามองมาทางนี้ ตางี้แม่งแดงก่ำ “มึงก็รู้นี่ไอ้โป้ กูกับน้ำหวานรักกันมาตั้งนาน”

“กูรู้ไอ้สัด ใจเย็น”

“หาแฟนใหม่ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ นะ ดูมึงสิ ตอนนี้ก็ยังหาแฟนใหม่ไม่ได้เลยนี่” มันสูดจมูกเบาๆ

“กูไม่ได้หาเว้ยไม่ใช่หาไม่ได้” ผมถลึงตา “เรื่องของกูมันนานแล้ว ไม่เกี่ยวกับมึงกับน้ำหวานด้วย จะยกมาพูดทำไม”

“กู... กูเสียใจ กูเจ็บใจ! นอกจากน้ำหวานกูก็ไม่มีใครอีก ไม่มีหวานกูก็ไม่มีใครแล้ว”

“เออ ถ้ามึงมีน่ะสินอกใจแล้ว”

“กูไม่ได้นอกใจ!!

“กูไม่ได้พูดว่ามึงนอกใจ!

“คือ... พวกมึงช่วยอย่าตะโกนได้มั้ย กูอายคน” ไอ้อาร์ตที่นั่งอยู่อีกทางยกมือขึ้นมาห้าม ผมหันไปมองมันนิดหน่อย

ไม่ได้โกรธอะไรที่ถูกไอ้ตั๊กซึ่งอารมณ์กำลังคลุ้มคลั่งขึ้นเสียงใส่ เพราะรู้ดีว่าเพื่อนในกลุ่มบางคนบางทีก็บ้าๆ บอๆ เหมือนไอ้เชสนั่นแหละ ตอนนี้แปลกใจมากกว่าที่เห็นไอ้อาร์ต เพราะปกติแล้วมันไม่ค่อยไปไหนมาไหนกับพวกผมเท่าไหร่

ไอ้อาร์ตมันเป็นเดือนคณะศิลปกรรมปีสอง มันอยู่กลุ่มเดียวกันกับพวกเราก็จริง แต่ส่วนมากจะสนิทกับพวกเดือนต่างคณะมากกว่า เป็นเพราะช่วงปีหนึ่งมันต้องทำกิจกรรมดาวเดือนกับกลุ่มคนพวกนั้น

“มึงไม่ต้องมาพูดเลยไอ้อาร์ต!! มึงอ่ะตัวดี คนรู้จักมึงนี่!” ไอ้ตั๊กหันไปชี้หน้าใส่ จะร้องไห้โฮอยู่แล้ว

“เฮ้ย ใจเย็น กูรู้จักก็จริง แต่ก็พอรู้ว่ามัน...”

“ไอ้เชี่ยนั่นแม่งเหี้ย! แย่งเมียกู”

“ที่จริงกูว่าไอ้คุณมันก็ไม่ได้แย่งอะไรน้ำหวานหรอก ดูๆ ไปแล้วน้ำหวานนั่นแหละไปตื๊อไอ้คุณเอง คงจะชอบไอ้คุณมาก ถึงได้บอกเลิกมึงแบบนี้”

คำพูดของไอ้อาร์ตทำให้คนโดนแฟนบอกเลิกยิ่งฟูมฟายโหยหวน

ผมฟังที่พวกมันคุยกันแล้วขมวดคิ้วแน่นกว่าเดิม หันไปทางไอ้พลที่มีสีหน้าจะว่าเซ็งก็ไม่ใช่ จะว่าใจหนักใจแทนเพื่อนก็ไม่เชิง “ตกลงยังไงแน่ มันโดนแฟนทิ้งหรือว่ามันโดนแย่งแฟน”

“กูก็ไม่รู้เหมือนกัน รู้แค่ว่าน้ำหวานแฟนมันไปชอบไอ้คุณ เดือนมหาลัยปีสอง”

“อ่าฮะ แล้ว?” ผมพยักหน้า

ระหว่างนั้นก็พยายามนึกถึงไอ้คุณคนที่ว่านั่นไปด้วย

แต่ไม่ต้องขุดสมองอะไรมาก พอได้ยินคำว่า เดือนมหาลัยปีสอง ภาพของผู้ชายคนหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัวทันที

คุณที่ว่าอยู่ปีเดียวกับพวกผม เรียนอยู่คณะนิเทศศาสตร์ ส่วนเอกน่าจะเป็นประชาสัมพันธ์ มันเป็นคนดังคนหนึ่งของมอเลย หน้าตาหล่อ ขาว สูง สไตล์การแต่งตัวดี บ้านรวยมั้ยอันนี้ไม่แน่ใจ เพราะเป็นผู้ชายเหมือนกัน เลยไม่ได้สนใจติดตามชีวิตคนมีไอ้จ้อนน้อยเหมือนกันเท่าไหร่ ได้ยินผ่านๆ มาจากสาวๆ และสาวๆ ประเภทสองในคณะว่าเป็นคนใจดี ยิ้มแย้ม ใครขอคบขอคุยด้วย ถ้าหน้าตาไม่น่าเกลียด นิสัยไม่น่ากลัว ก็จะไม่ปฏิเสธ

แต่จริงไม่จริงไม่รู้ ไม่เคยคุยหรือเจอหน้ากันจะๆ ด้วยซ้ำ

“ไอ้คุณกับน้ำหวานตอนนี้เป็นแฟนกันมั้ยนี่ไม่แน่ใจ แต่น้ำหวานมาขอเลิกไอ้ตั๊ก ตอนนี้ตามไอ้คุณแจ”

“...”

อืมม...พูดยากว่ะแบบนี้

ถึงไอ้คุณอะไรนั่นมีไมตรีตอบรับน้องน้ำหวานจริง แต่กรณีนี้ผู้หญิงน่าจะผิดที่ไปชอบอะไรเขาจนถึงขนาดบอกเลิกแฟนตัวเองที่คบกันมาตั้งนาน คำว่าปรบมือข้างเดียวไม่ดังกี่ยุคๆ ก็ยังใช้ได้นะเว้ย

“แล้วไอ้คุณนั่นมันรู้มั้ยว่าน้ำหวานมีไอ้ตั๊กอยู่แล้ว”

“ก็น่าจะรู้แหละมั้ง” ไอ้สหัสที่หยิบถุงขนมผมไปฉีกกินเองโดยไม่ได้รับอนุญาตหันมาพูดบ้าง “แต่ไอ้คุณมันอาจจะไม่ได้สนใจอะไรมาก หรือไม่ก็เป็นเพื่อนคุยๆ กับน้ำหวานไปเรื่อยตามนิสัยมัน เท่าที่ได้ยินมาเหมือนมันไม่เคยจะจีบใครก่อนนะ แต่ถ้าใครอยากคุยด้วยอ่ะไม่ปฏิเสธ เพราะไอ้ไม่ปฏิเสธนั่นแหละ น้ำหวานเลยมาบอกเลิกไอ้ตั๊กมั้ง”

“ขนมกูไอ้ห่า ...แสดงว่าแบบนี้ก็แม่งเหี้ยทั้งคู่ มึงปลอบไอ้ตั๊กเหอะว่าอย่าไปสนใจเลย หาเมียใหม่ จบ”

“กูไม่ยอม!!

ตอนที่ผมกับไอ้พลไอ้สหัสคุยกันอยู่ ไอ้ตั๊กที่หันไปโวยวายใส่ไอ้อาร์ตจู่ๆ ก็โพล่งขึ้นมาเสียงดังอีกครั้งจนพวกเราทุกคนสะดุ้ง หน้ามันถมึงทึงบึ้งตึง กำหมัดทุบลงไปบนโต๊ะรัวๆ

“ไอ้อาร์ต! มึงบอกใช่มั้ยว่าวันนี้พวกไอ้คุณอะไรนั่นไปดื่มที่ X พาพวกกูไปด้วย กูจะไปดวล!

“เฮ้ย!

เป็นผมคนเดียวที่อุทานขึ้นมา ขณะที่คนอื่นยังเอ๋อแดก

“ต่อให้หวานไม่กลับมา แต่ดื่มซัดให้ไอ้คุณเหี้ยนั่นสลบเหมือนไม่เหลือมาดเดือนคณะแม่งก็ยังดี”

“หยุดก่อนเลยมึง” ผมลุกขึ้นยืน “มึงถามกูสักคำรึยังหา กูมีนัดแล้ว ไม่ว่างเว้ย”

“นัดอะไร”

“กูมีกินข้าวกับพวกไอ้เชสไอ้เหรียญ เอาไว้มะรืนนี้แทนละกัน”

ไอ้ตั๊กถลึงตาใส่ทันที “เพื่อนมึงอกหักอยู่นะเว้ยไอ้โป้ มึงยังจะทิ้งกูไปกับไอ้พวกวิศวะอีกเหรอ มึงเห็นความสำคัญของกูบ้างไหมวะ มึงไม่สงสารกูบ้างเลยเหรอ”

“พูดไป สงสารสิวะ”

“แล้วทำไมมึงไม่ไปเป็นเพื่อนกู หรือมึงคิดว่ากูจะดวลแพ้ไอ้คุณนั่น!?”

“ไม่ใช่เว้ย กูมีนัดก่อนแล้ว อีกอย่างมึงจะไปดื่มเหล้าแข่งกับคนที่แย่งแฟนมึงทำไม มึงก็เท่ๆ หาเมียใหม่ไปดิ แค่นั้น”

“กูแค้น!! มึงได้ยินมั้ย กูแค้นนนนน”

“...”

มึงไม่เอามีดไปแทงไอ้คุณนั่นเลยล่ะ

“ถ้าแค่นี้มึงยังทิ้งกูไปหาพวกวิศวะ กูก็รู้แล้วแหละว่าในสายตามึงกูมีค่าน้อยแค่ไหน ลำพังเพื่อนอกหักยังจะทิ้งไปกินข้าวได้ลงคอ คืนนี้พวกกูก็คงจะต้องต่อสู้กันด้วยจำนวนกันแค่นี้” มันว่า ผายมือไปที่เพื่อนคนอื่น เสียงที่ใช้หนักแน่นแต่ก็แทรกไปด้วยความเจ็บปวด จากนั้นยกมือขึ้นทุบอกปั้กๆ มองจ้องหน้าผม “สรุปกูสำหรับมึงไม่มีค่าเลยใช่มั้ยไอ้ลิโป้”

จ้องกันอยู่นานเป็นนาที สุดท้ายสถานการณ์ก็ทำให้สีหน้าผมพิลึกขณะค่อยๆ ผงกศีรษะ

“เออ ก็ได้ งั้นไลน์ไปเลื่อนนัดไอ้พวกนั้นแป๊บ”

 

สุดท้าย คืนนี้จากหมูกระทะเลยกลายเป็นเหล้ากับกับแกล้ม

ผมกลับห้องมาเปลี่ยนเป็นเสื้อยืดและกางเกงยีนส์ ไอ้ตั๊กเหมือนกลัวผมจะเบี้ยว เลยสั่งให้ไอ้พลขับรถมาเกยรอรับถึงหน้าหอ ขึ้นมาบนรถก็เห็นไอ้อาร์ตอยู่ด้วย สีหน้ามันเองก็พิลึกพอๆ กับผม เหมือนว่ามันก็ไม่ได้อยากจะให้ไอ้ตั๊กไปดวลเหล้าอะไรนั่น เข้าใจมัน เพราะมันก็สนิทกับพวกฝั่งนั้นอยู่พอประมาณด้วย

ส่วนผม ที่ผมมีทีท่าไม่ค่อยเห็นด้วยกับการกระทำของไอ้ตั๊กนี่ไม่ใช่เพราะไม่ใส่ใจเพื่อนนะ ผมเองก็สงสารโกรธแทนมันเหมือนกัน แต่พอรู้เรื่องว่าแฟนมันไปชอบคนอื่น แล้วฝ่ายนั้นเองก็เหมือนไม่ได้จะปฏิเสธก็มองว่าเชี่ยทั้งคู่ ไอ้ตั๊กมันควรจะเดินออกมาแบบเท่ๆ ดีกว่าไปท้าดวลดื่มเหล้าอะไรแบบนี้

ไอ้ตั๊กเองก็ไม่ใช่ว่าจะคอแข็งอะไรด้วย ในกลุ่มผม คอแข็งสุดน่าจะเป็นไอ้พล ส่วนผมไม่ได้อ่อนก็จริง แต่ก็ไม่ใช่ระดับเซียน ขนาดผมไม่ใช่ระดับเซียนแล้วนะ ไอ้ตั๊กมันยังอ่อนกว่าผมเลย

“พวกไอ้คุณดื่มกันอยู่ข้างในโน่น กูไม่ได้บอกพวกมันว่ามึงจะมาท้าแข่งอะไรด้วย”

ไอ้ตั๊กพยักหน้า “ไม่เป็นไร กูจัดการเอง”

มันเดินส่ายแขนอาดๆ เข้าไปในร้าน เห็นแบบนั้นพวกเราก็เลยตามลงไปบ้าง ทีแรกคิดว่ามันจะไปตบโต๊ะฝ่ายนั้นแล้วชี้หน้าขอดวลดื่ม แต่ตามมาก็เห็นแค่มันนั่งสงบเสงี่ยมอยู่ที่โต๊ะตัวหนึ่ง

“...”

“สังเกตการณ์ก่อน” เห็นสีหน้าผมมั้ง มันเลยว่า

ผมถอนหายใจ ไม่ได่ว่าอะไรขณะขยับไปนั่งลงฝั่งตรงข้ามมัน

ที่นี่เป็นร้านเหล้าที่อยู่ในซอยครึกครื้น เวทียกระดับเปิดเพลงให้วงดนตรีสมัครเล่นขึ้นมาร้องจังหวะมันๆ ดังลั่น ผมเบี่ยงสายตาไปทางสิบสามนาฬิกาของตัวเอง

ไม่ต้องให้ใครมาบอกว่าโต๊ะเด็กนิเทศน่ะทิศทางไหน

โต๊ะกลมตัวใหญ่มีนักศึกษามหาลัยเดียวกันนั่งอยู่ราวๆ หกเจ็ดคนทั้งหญิงและชาย ไม่รู้หรอกว่าเรียนคณะนิเทศกันทุกคนมั้ย ในกลุ่มนั้นมีอัตราคนหน้าตาดีเฉลี่ยสี่ต่อสามเลย แต่ที่หน้าตาดีออร่าเด่นออกมากว่าใครเพื่อนเป็นผู้ชายร่างสูงสมส่วนคนหนึ่ง ฝั่งซ้ายมือของมันมีสาวน้อยน่ารักนั่งยิ้มกว้างหัวเราะอยู่ด้วย

น้องน้ำหวาน...

ส่วนไอ้หล่อๆ ก็ไอ้คุณ เดือนมหาลัยปีสองนั่นแหละ

แม่งก็สมตำแหน่งอยู่หรอก ไอ้ตั๊กงี้ชิดซ้าย ไม่ดิ ไม่ต้องยกตัวมาอยู่ทางซ้ายเลยจะดีกว่า

ถึงในร้านนี้จะมีแค่แสงไฟสลัวๆ แต่มองผ่านๆ ก็ยังรู้เลยว่ามันเป็นคนหน้าตาดี ไอ้คุณอะไรนั่นดูหล่อแบบ... ใช้คำเหี้ยอะไรดีวะ อ่อนโยน? ตอนที่ก้มหน้าลงไปพูดกับน้ำหวานก็มีรอยยิ้มแตะริมฝีปาก มันไม่ได้สัก ทำสีผม หรือว่าดัดผมอะไรเลย เป็นความดูดีแบบธรรมชาติ ผมเคยเห็นภาพเดือนปีสองจากในเพจอยู่บ้าง มันดูดีกว่าในรูปเยอะเลย

ผมหันกลับมามองไอ้ตั๊ก

“มองกูด้วยสายตาแบบนั้นหมายความว่าไงไอ้โป้”

“เปล่านี่”

ไอ้ตั๊กเคี้ยวฟัน “ใช่สิ กูรู้ว่ามันหล่อกว่ากู! เท่กว่ากู! แม่งเอ๊ย มึงดูน้ำหวานดิ จะไปออดอ้อนออเซาะอะไรมันนักหนาวะ”

“เออน่า เอ้า กินไรก่อน”

เห็นท่าทางมันทั้งโมโหสลับกับหงอยๆ ก็รินเครื่องดื่มส่งไปให้ บอกให้ใจเย็นๆ ระหว่างนั้นก็หันไปเห็นไอ้อาร์ตที่เดินไปส่งเสียงทักทายโต๊ะนั้น ท่าทางดูสนิทสนมกันดี ผมเคลื่อนสายตาไปวางที่หน้าไอ้คุณอีกครั้ง เห็นน้ำหวานหันหน้าไปพูดคุยด้วย เธอทำหน้ายุ่งปากจู๋แกล้งงอน มันก็ยิ้ม เอื้อมมือลูบหัวเธอเบาๆ แสดงถึงความใส่ใจเทคแคร์

โต๊ะนั้นรับรู้แล้วว่าไอ้อาร์ตมากับพวกเรา แปลว่าน้ำหวานเห็นไอ้ตั๊กแล้ว ถึงท่าทางทั้งคู่จะไม่ได้ดูสนิทสนมนั่งเบียดชิดโอบกอดเหมือนเป็นแฟนกันก็เถอะ แต่น้องเขาดูไม่ค่อยแคร์แฟนเก่าตัวเองเลยจริงๆ

ผมหรี่ตาลง แม่งก็น่าหัวเสียจริงๆ นั่นแหละ ถ้าผมเป็นไอ้ตั๊ก...

“...”

“...”

ตาผมประสานเข้ากับตาคู่นั้นของไอ้คุณ

จังหวะที่จ้องมองไปทางนั้น อาจเพราะจ้องนานไป ฝ่ายนั้นถึงรู้สึกตัว

เราสบตากัน ผมไม่ได้ผละหนี แต่มองมันอยู่แบบนั้น หลายวินาที หน้าหล่อๆ ของมันก็ขยับยิ้มน้อยๆ มือซึ่งถือแก้วเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ชูขึ้นให้เหมือนจะทักทายดื่มตามมารยาท

ผมมองมันนิ่งๆ ไม่ได้ปฏิกิริยาตอบกลับอะไรเป็นพิเศษ กระทั่งฝ่ายนั้นหันไปเพราะมีคนตะโกนเรียก

กลับมามองไอ้ตั๊ก...

แม่งทำผมถอนหายใจออกมาอีกรอบเมื่อเห็นมันเคี้ยวหนวดปลาหมึกทอดแรงๆ เป็นการระบายอารมณ์ สีหน้าแววตาก็ไม่รู้จะโกรธหรือจะน้อยใจดี ยังดีที่มันไม่อาละวาดร้องไห้ฟูมฟายเหมือนตอนเที่ยง

ผมนั่งดื่มไปได้ชั่วโมงหนึ่ง ส่วนมากจะเน้นกินกับแกล้มซะมากกว่า เพราะว่าก่อนออกมาจากหอยังไม่มีข้าวเย็นตกถึงท้องสักช้อน เลยไม่อยากหนักแอลกอฮอล์ จิบแค่นิดๆ หน่อยๆ นั่งแช่อยู่นานไอ้ตั๊กก็ไม่เห็นจะมีความเคลื่อนไหวอะไร นอกจากมองไปทางโต๊ะเด็กนิเทศแล้วหน้าหมาหงอย มือเท้าคางอีกข้างเขี่ยขอบแก้วอย่างกับมาถ่ายเอ็มวีเพลงเศร้า

เห็นแล้วหงุดหงิดลูกตาฉิบหาย...

ผมลุกขึ้น บอกไอ้พลไอ้สหัสว่าจะไปเข้าห้องน้ำแล้วเดินออกมาคนเดียว

เท้าก้าวไปตามทางเดินแคบๆ เล็กๆ ที่ต่อมายังด้านหลังร้าน ด้านนอกครึกครื้น แต่ตรงห้องน้ำตรงนี้ค่อนข้างเงียบเชียบ ได้ยินแค่เสียงเพลงคลอมาเบาๆ มือผลักประตูเข้าไปก็เห็นว่าที่โถไม่มีใคร ห้องน้ำทั้งสองห้องก็ไม่มีใครเลย สีหน้าผมพอใจขึ้นมาหน่อย ปลดเข็มขัดจะเดินไปปล่อยตรงโถ แต่แล้วเท้าก็ชะงัก เปลี่ยนใจเดินเข้าไปในห้องน้ำสักห้องแทน

ตอนทำธุระจะเสร็จ หูได้ยินเสียงประตูและฝีเท้าคนเข้ามา แต่ไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก กดน้ำก่อนเดินออกมา

“...!

แต่แล้วเท้าก็ต้องชะงักเมื่อเห็นคนที่ยืนอยู่ตรงอ่างล้างหน้า

ไอ้คนที่เข้ามาหลังจากผมเมื่อครู่... ไอ้คุณ

ผมนิ่งไปนิดหน่อย สบตากับมันผ่านกระจกเงา แต่พอเห็นว่ามันไม่ได้สนใจอะไรผมมาก ก้มหน้าไปล้างมือตัวเองต่อผมก็เลยเลือกจะไม่สนใจบ้าง เดินไปหยุดที่อ่างตัวข้างๆ ล้างมือของตัวเองบ้าง

ยืนอยู่ข้างกันแบบนี้ ผมก็เห็นว่าไอ้คุณนี่มันหน้าตาดีเกินหน้าเกินตาไปหน่อยจริงๆ มันน่าจะสูงราวๆ 187-189 เลย เพราะผมที่สูง 178 อยู่ระดับหางคิ้วของมันเท่านั้น

มีผู้ชายล้างมือกันอยู่สองคน รู้จัก แต่ก็ไม่รู้จัก ทีแรกตั้งใจว่าจะไม่ไปสนใจอะไร แต่คิดอีกที ผมก็ขยับปาก

“เฮ้ย”

“...” คนข้างๆ นิ่งไป

“น้องผู้หญิงคนนั้น แฟนมึงเหรอ”

ผมปรายตามอง วินาทีแรกเห็นว่ามันเลิกคิ้วขึ้นอย่างแปลกใจ หมุนปิดก๊อกน้ำแล้วหันมาทางผม “ทำไม? สนใจเหรอ”

“กูแค่ถาม”

“อ้อ”

“ตกลงเป็นแฟนมึง?”

“เปล่า ยังไม่ได้เป็น” มันว่าง่ายๆ ใบหน้ามีรอยยิ้มประดับ

ไม่รู้หรอกว่ายิ้มเพื่อ แต่ผมไม่ได้ยิ้มไปกับมันด้วย

ไม่ได้เป็นแฟนกัน?

มือเอื้อมไปปิดก๊อกแล้วหันหน้าไปประจันกับมันบ้าง “มึงรู้รึเปล่าว่าน้องคนนั้นเขามีแฟนอยู่แล้ว”

คนฟังพยักหน้า “รู้สิ กูถึงได้บอกไงว่าถ้าอยากคุยกันให้ไปเลิกกับแฟนมาก่อน”

“...”

ไปเลิกกับแฟนมาก่อน?

พอได้ยินแบบนั้นผมก็นิ่งไป วินาทีหนึ่งยอมรับว่ามึนงงกับคำตอบ แต่ต่อมาคิ้วก็ขยับชนกันทันที

เห็นได้ชัดว่าส่วนหนึ่งที่น้องน้ำหวานบอกเลิกไอ้ตั๊กเป็นเพราะไอ้คุณมันไปพูดกับน้องเขาแบบนั้น ทีแรกผมมองว่าน้องน้ำหวานแย่ ส่วนไอ้คุณนี่แย่ประมาณหนึ่ง แต่ตอนนี้พอๆ กันแล้วมั้ง

มึงนี่…”

“…”

เหี้ยจริงๆ ผมเผลอหลุดปากไปตามที่ใจคิด

มันเลิกคิ้ว เอียงศีรษะเล็กน้อย “เดี๋ยวก่อนนะ เราไม่ได้รู้จักกัน จู่ๆ มาพูดแบบนี้ใส่คนอื่นนี่ไม่ดีเท่าไหร่มั้ง”

“โทษทีละกัน” ว่าไปแบบนั้นแต่สายตายังชำเลืองมองไป ก่อนหน้านี้ผมไม่รู้ตื้นลึกหนาบางเรื่องน้องน้ำหวาน แต่พอได้ฟังความคิดของคนที่แฟนเพื่อนยอมเลิกไปคุยด้วยอย่างไอ้คนข้างๆ นี่แล้ว สุดท้ายผมก็ตัดสินใจพูดต่อ “แต่ไอ้ที่มึงพูดเมื่อกี้ก็น่าจะรู้ใช่มั้ยว่าทำให้กูมองมึงเป็นแบบนั้นจริงๆ”

“แบบนั้น? เหี้ย?”

“...”

“อ้อ แล้วกูเหี้ยตรงไหนล่ะ”

ตรงที่ทำให้ชาวบ้านเขาเลิกกันนี่ไง

ไอ้คนฟังเสือกหัวเราะออกมา “กูไม่ได้บังคับให้น้องเขาเลิกกับแฟนสักหน่อย คนเราถ้าอยากจะลองคุยกันก็ต้องไปเลิกกับแฟนมาก่อน แบบนี้มันก็ถูกแล้วไม่ใช่เหรอ”

“แต่การที่มึงไปพูดแบบนั้นมันทำให้น้องเขาไปบอกเลิกกับแฟน กรณีเดียวกับการล่อลวงให้ทำผิด ไม่เข้าใจ?”

เดี๋ยวนะ เหมือนมันจะไม่เก็ตว่าผมจะสื่ออะไร

หรือนิสัยมันเป็นแบบนี้อยู่แล้ว? อย่างน้อยมันควรจะรู้สึกผิดบ้างที่ตัวเองเป็นต้นเหตุที่ทำให้คู่รักเขามีปัญหากัน ไอ้เรื่องที่ต้องเลิกก่อนถึงจะคุยได้น่ะผมก็เข้าใจ แต่ที่เหี้ยน่ะหมายถึงถ้ามันไม่ได้รักไม่ได้ชอบน้ำหวานแบบจริงๆ ไม่น่าจะไปพูดอะไรที่ทำให้ฝ่ายนั้นฉุกคิดหรือสบช่องทำแบบนี้ต่างหาก

“น้องน้ำหวานเป็นแฟนเก่ามึงรึไง”

“ไม่ใช่”

“อ้อ ก็กะไว้อย่างนั้นอยู่แล้ว”

คิ้วผมกระตุก

ตอนแรกแม้จะไม่พอใจนิดๆ แต่ผมก็ยังไม่อะไรมาก ส่วนตอนนี้อารมณ์หงุดหงิดเหมือนจะเพิ่มขึ้นมาสองขีด ผมว่าเพราะท่าทียิ้มแย้มแต่ดูไม่แยแสนี่มองแล้วกวนตีนน่าหมั่นไส้ด้วยแน่ๆ

ถึงทีแรกตัวเองจะเผลอหลุดปากไปว่ามันก่อนก็เหอะ

เสียงผมเริ่มห้วน กะไว้อยู่แล้วอะไร

“เปล่า แค่ดูท่าทางแล้วคิดว่าคนอย่างนี้ไม่น่าจะมีแฟน”

“มึงหล่อมากเลยมั้ง?”

“คิดว่ามึงน่าจะพอรู้นะ”

เชี่ย แม่งโคตรน่าหมั่นไส้อ่ะ

เออ กูรู้ แต่สำหรับกูมึงก็เป็นแค่ไอ้หลงตัวเองที่คิดว่าเป็นเดือนคณะแล้วจะคบผู้หญิงยังไงก็ได้นั่นแหละขึงตามองใบหน้าที่ยังมีรอยยิ้มของมันแล้วหมุนตัวเดินออกมาจากห้องน้ำทันที

ตลอดทางที่ก้าวขา ยอมรับว่าเริ่มจะหงุดหงิดไม่พอใจไอ้เดือนมหาลัยนั่นมากขึ้นอีก ไม่ใช่เพราะเรื่องไอ้ตั๊ก แต่เป็นเพราะมันกวนตีนผมนั่นแหละ

กลับมาที่โต๊ะ พอนึกถึงเรื่องที่เพื่อนลากมาที่นี่ววันนี้ได้ก็หยิบแก้วดื่มตัวเองขึ้นมา

“ไอ้ตั๊ก ดวลดื่มเลยมั้ย”

“หือ...?”

“ดวลเลยมา กูดวลเป็นเพื่อนมึง” ผมถือแก้วจะเดินตรงไปที่โต๊ะของไอ้เหี้ยคุณ แต่แขนกลับถูกคนอกหักรั้งไว้อย่างแรง

“เดี๋ยวๆๆ ดวลอะไร ใจเย็นเพื่อนโป้”

“ดวลอะไรล่ะ ก็ดื่มนี่ไง มึงจะมาแข่งอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ เอาแม่งให้มันขี้กระจาย”

“ไม่ดวลๆ มึงใจเย็นๆ ก่อนนะ ไปกินรังแตนที่ไหนมาเนี่ย ให้ตาย”

ความแตกต่างจากก่อนผมไปเข้าห้องน้ำเล่นเอาคิ้วพันกันยุ่งมากกว่าเดิม ผมหันกลับไปมองมัน ไม่มีแล้วทีท่าซึมเศร้าเหมือนหัวใจหายไปทั้งดวง แม้หน้าจะยังหมองๆ อยู่บ้าง แต่อารมณ์มันดูจะดีกว่าเดิมมาก

ไอ้ตั๊กตบบ่าผมแปะๆ

“กูขอบใจมากเลยนะเว้ยไอ้โป้ ที่มึงทำเพื่อกูขนาดนี้”

“...”

“แต่กูคิดได้แล้วว่ะว่าช่างมันเถอะ ตอนมึงไปเข้าห้องน้ำ พวกเพื่อนไอ้คุณเดินมาคุยกับกู” มันส่ายหน้านิดหน่อย แต่ปากตอนที่เอ่ยกลับยิ้มแย้มสดใส “มันมาเลี้ยงดื่มกูด้วย สิ่งที่เกิดขึ้นมันทำให้กูฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า ถึงวันนี้จะเสียรักไปก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยกูก็ได้มิตรภาพใหม่มาแทนที่”

“...”

“มิตรภาพระหว่างเพื่อนมันแน่นเฟ้นกว่าความรักอยู่แล้ว มึงว่ามั้ย ...โอ๊ย!

ผมวางแก้วเหล้าลงและตบหัวมันอย่างแรง



[1] เพอร์สเปกทีฟ

========================== 100%


แฮชแท็ก #เหนือคุณเท่ากับแฟน

วาฬกลิ้ง

FB > https://www.facebook.com/rosewankling/

TW > https://twitter.com/rose_wankling

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.128K ครั้ง

6,628 ความคิดเห็น

  1. #6590 34332 (@34332) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 11:40
    โป้แค่รู้สึกว่ามันไม่ถูกต้อง ซึ่งมันก็จริงนั่นแหละ ในกรณีนี้มันไม่ได้ถูกแต่ก็ไม่ได้ผิดอะ...
    #6590
    0
  2. #6529 The paradizy (@phattarasuchanat) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 07:10
    ไม่อยากเห็นอะไรที่เกี่ยวกับเรื่องเรียนเลยค่ะ หลอน55555555 น่าร้ากกมากก
    #6529
    0
  3. #6511 HaeMay (@HaeMay) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 21:41
    เฮ้ยไรเนี่ยย กลายเป็นโป้หัวร้อนแทนเพื่อนไปแล้วเนี่ย 555+
    #6511
    0
  4. #6490 รักไรท์ทุคน (@pichayapa-sk) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 15:11
    คงหงุดหงิดคุณที่ทำหน้าเหมือนไม่รู้สึกรู้สามั้ง แงง5555
    #6490
    0
  5. #6167 alittletigerp (@firstlylifu) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 16:55
    ก็ถูกแล้วนะจะไปคุยกับคนอื่นก็ควรเลิกกับแฟนก่อน โป้คงโมโหที่คุณดูกวนตีนหน้าระรืนไรแบบนี้ แต่โป้ไปยุ่งกับคุณทำไมแต่แรกก่อน555555555
    #6167
    0
  6. #6008 stawberryyogurt_ (@stawberryyogurt_) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 15:29
    ตลกกกกก
    #6008
    0
  7. #6003 heykiki (@kmxiioxe_) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 14:35
    สมควรโดน เวน 55555555555555
    #6003
    0
  8. #5976 Pipie'z (@touchmylove) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 02:44
    ตั๊ก5555555
    #5976
    0
  9. #5966 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 00:38
    งี้ก็ได้หรอ5555555
    #5966
    0
  10. #5879 YouareDna (@YouareDna) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 21:29
    เอ๊าซะงั้น
    #5879
    0
  11. วันที่ 30 กันยายน 2562 / 15:30
    อ้าวอิตั๊กตูไม่น่ามากับมิงเลยจริงๆ ร้อนแทนไปแล้ว 5555+
    #5701
    0
  12. #4766 Cryingforcake (@cnnn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 12:17
    ตั๊กมึ้ง55555555555555555
    #4766
    0
  13. #4434 หม่ามี้เลม่อน (@raindemon) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 00:49
    ตั๊กแม่ง5555
    #4434
    0
  14. #4082 DJPK55 (@DJPK55) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 20:07
    นสส.555
    #4082
    0
  15. #4070 Strawberrybunny (@strawberrybunny) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 17:20
    5555555555 คือโป้หัวร้อนเเทนเเล้ว -
    #4070
    0
  16. #4045 mmaijii (@mmaijii) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 06:51
    โอ้ยยยตลกกก เพื่อนแกไปหาเรื่องเค้ามาแร้วว
    #4045
    0
  17. #3859 Mint S (@siri-ch36) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 17:34
    ตั๊กว้อยยย55555
    #3859
    0
  18. #3848 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 10:26
    สงสาร555555
    #3848
    0
  19. #3715 tangthaiparichat (@tangthaiparichat) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 10:32
    ตั๊กอกหักแน่หรอ
    #3715
    0
  20. #3509 Geenaa Julia (@JeenaaAlone) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 00:15
    เป็นนี้ก็ทำแบบคุณอ่ะ วิถีเพลบอยอะนะ เล่นกับคนโสดย่อมดีกว่าเล่นกับคนมีเจ้าของอยู่แล้ว แล้วผู้หญิงก็ไม่ได้ดีขนาดนั้นอ่ะ ถึงขนาดยอมเลิกกับแฟนเพื่อมาหาผู้ใหม่ก็ไม่ใช่แล้วมั้ย ส่วนตั๊ก 555555 บรรลุเฉย ก่อนมาเพื่อนกล่อมแทบตาย โป้เลยได้หัวร้อนแทนเลย #ตั๊กเป็นคนตลก
    #3509
    0
  21. #3506 Lucky-Puppy (@poopo555) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 22:25
    โอ๊ยยยย ตั๊กกกก 5555555
    #3506
    0
  22. #3401 ชุนหยาง (@ploylada67) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 21:44
    ทำไมมีฉันคนเดียวทีเห็นด้วยกับโป้5555 ที่จริงถ้าคุณมันก็พูดเหมือนให้ความหวังน้ำหวานมันจริงๆนั่นแหละทั้งที่ดูแล้วก็ไม่ได้มีใจให้นางเลยเสือผญ.ชัด น้ำหวานก็เนอะมีแฟนแล้วยังไปอยากคุยกับคนอื่น -หมดรักแฟนแล้วบอกเลิกดีๆก็ได้ทำแบบนี้ก็กลายเป็น-หลอกเขาไปวันๆเหมือนตั๊กเป็นของตายอะ พอคุณให้ความหวังตั๊กก็หมาดีๆนี่เอง
    #3401
    1
    • #3401-1 ชุนหยาง (@ploylada67) (จากตอนที่ 2)
      31 สิงหาคม 2562 / 21:49
      แต่ตั๊กก็แปลก เหมือนจะเสียใจ

      แต่ทำไมหายไวจัง ไปสนิทกับเขาอีก โว้ยยยยยย ไรว่ะเนี้ย สุดท้ายหมาสุดก็คงเป็นโป้ โดนคุณกวนตีน เพื่อนก็มากลับลำกลางทางอีก55555
      #3401-1
  23. #3130 M1WMIRACLE (@MiwMiracle) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 22:09
    โง้ยยยย ตั๊กเป็นคนตลกหราาา
    #3130
    0
  24. #3126 Waan_hyper (@Waan_hyper) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 20:00
    โอ๊ย ตั๊กกกก ไปเช็คไบโพล่าร์หน่อยมั้ย สงสารโป้ 55555
    #3126
    0
  25. #3112 Shipnielong (@Shipnielong) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 11:55
    จริงๆคุณไม่ผิดนะ ผิดที่น้ำหวานนั่นแหละ
    #3112
    0