เหนือคุณเท่ากับแฟน (Yaoi) END

ตอนที่ 3 : [2] ไม่ใช้โถแปลว่ารอบบินต่ำ (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37,876
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,638 ครั้ง
    19 ส.ค. 62


[2] ไม่ใช้โถแปลว่ารอบบินต่ำ

ตั้งแต่นั้นมา กลายเป็นว่าไอ้ตั๊กไปสนิทกับพวกไอ้คุณ ส่วนผม... โคตรจะไม่ชอบหน้าไอ้ฝ่ายนั้นเลย

และเพราะผมกับไอ้ตั๊กเป็นเพื่อนกันในเฟซบุ๊ค ไอ้เวรนี่เวลาไปไหนมาไหนชอบโพสต์สเตตัสลงรูปอะไรอยู่แล้ว ช่วงนี้พอไปเที่ยวกับพวกไอ้อาร์ตและไอ้พวกนิเทศกลุ่มนั้นบ่อยๆ ก็เล่นเสล่อลงรูปเป็นสิบ ติดแท็กฝ่ายนั้นบ้าง ถูกฝั่งนั้นติดแท็กบ้าง เห็นแล้วอย่างเซ็ง ...ไปสนิทกับพวกที่ทำให้แฟนสุดที่รักบอกเลิกตัวเอง ไอ้เชี่ยนี่พิลึกดีฉิบหาย

“ไอ้ลิโป้”

“ว่า” ปากผมขานรับไอ้พลที่นั่งอยู่ตรงข้าม แต่ตายังจ้องจอมือถือ

“ไปดื่มกันสักหน่อยมั้ยคืนนี้ ค่ำศุกร์”

“ไอ้กวามันให้มึงไปรึไง”

“เมียไม่ใช่แม่ ดื่มมันก็ต้องมีบ้าง ไปป่ะ”

“ไม่อ่ะ พวกมึงไปกันเหอะ”

พอพูดแบบนั้น คางตัวเองก็ถูกนิ้วชี้ของใครสักคนเชยขึ้นให้เงยหน้ามาคุยด้วย คิ้วผมขมวดแน่นขณะที่เบี่ยงถอยหลังออกด้วยความขนลุก ยังไม่ทันด่า แต่มันก็สวนกลับมาก่อน “ไอ้โป้ หยุดเลย”

“หยุดเหี้ยอะไร”

“ทิ้งพวกกูอีกแล้ว เดี๋ยวนี้ชวนไปไหนด้วยไม่เคยจะไปเลยนะ” ไอ้สหัสมันว่า

“มึงคิดว่ากูรวยนักเหรอ ออกไปเที่ยวอะไรบ่อยๆ”

ไอ้เรื่องเที่ยวสังสรรค์เฮฮาเนี่ย มีผู้ชายที่ไหนไม่ชอบ ผมเองถ้ามีคนมาชวนก็อยากจะไปนั่นแหละ แต่เรื่องเงินมันเป็นอุปสรรค์ ม๊าผมโอนเงินค่าหอและค่ากินอยู่มาพร้อมกัน ถ้ากดออกมาใช้เล่นหมดก็ได้วอดวายกันพอดี

“บ่อยบ้านมึง มึงอ่ะไม่ได้ไปกับพวกกูเลยมากกว่า ไปแต่กับพวกวิศวะ กูเห็นไอ้เหรียญโพสต์ตัสอยู่เมื่อวันก่อน”

ไปกับพวกมึงแล้วกูเซ็ง

กรรม ทำไมวะ พวกกูพูดมากเหรอไอ้สหัสตาโตยกมือกุมแก้ม

มึงก็พูดมากมาตั้งแต่ตอนปีหนึ่งแล้วนั่นแหละ”

“สาด”

“แต่ถึงกูไม่ได้ไปยังไงช่วงนี้มึงไปกับไอ้พวกนิเทศอยู่แล้วนี่

พอผมยักไหล่ว่า พวกมันที่ได้ฟังก็เงียบไปทันที เหมือนจะไตร่ตรองสิ่งที่ได้ยิน สุดท้ายเป็นไอ้พลที่รีบโพล่งขึ้นมา

“เฮ้ย ถึงจะไปกับไอ้พวกนั้นแต่ยังไงกูก็อยากไปกับมึงมากที่สุดนะเว้ย”

“...” ผมทำหน้าเหม็นเบื่อใส่มันแล้วก้มไถโทรศัพท์ต่อ

“ไม่ได้งอน? งั้นเรื่องอะไร หรือว่า... เรื่องไอ้คุณ?” ไอ้พลเลิกคิ้ว จับจ้องมาที่การแสดงสีหน้าท่าทีของผม

ผมไม่เคยเล่าให้พวกมันฟังว่าตัวเองเคยคุยกับไอ้คุณในห้องน้ำและถูกมันกวนตีนจนหงุดหงิดหมั่นไส้มาก่อน แต่ไอ้พลจับสังเกตทีท่าและความคิดของผมได้เองสักพักแล้ว ยิ่งพอมาชวนไปดื่ม แล้วถ้าวันนั้นมีพวกนิเทศไปด้วย ผมจะบอกปัดทันที เท่านี้พวกมันก็รู้หมด หาเวลามาคาดคั้นไม่กี่คำถามก็ได้คำตอบแล้ว

ใจจริงพอผ่านวันนั้นไปตัวเองก็ปัดตกเรื่องของมันออกไปจากหัวและเลิกสนใจแล้วนั่นแหละ แต่เพราะไอ้พวกเพื่อนตัวเองดันไปสนิทกับมัน โรงอาหารใกล้ตึกสินกำและนิเทศก็มีแค่ที่เดียว เวลาเจอกลุ่มไอ้พวกนั้นแล้วเห็นไอ้คุณมองมาพร้อมรอยยิ้มที่ในสายตาผมดูยังไงแล้วก็กวนตีนก็ยิ่งเคืองยิ่งเซ็งเข้าไปอีก

กูถามจริงนะ มึงไปมีปัญหาอะไรกับไอ้คุณวะ ทำไมดูไม่ชอบมัน

“…”

เรื่องของน้ำหวาน? เท่าที่ช่วงนี้ได้คุยๆ ได้รู้จักกูก็เห็นว่ามันไม่ได้นิสัยแย่อะไร เรื่องของน้ำหวานกับไอ้ตั๊กพวกมันก็เคลียร์กันหมดแล้วด้วย ไอ้คุณเองก็ไม่ได้ยุ่งกับน้ำหวานแล้วไง”

เออ มันก็ดูเป็นคนสบายๆ ดีออก ยิ้มง่าย อ้อ ใจเย็นด้วยไอ้สหัสเสริม

ผมกลอกตา “พูดขนาดนั้นไม่จีบไปเลยล่ะ”

ยิ่งชมกูยิ่งหมั่นไส้ เดี๋ยวกลายเป็นว่ากูไม่ดีที่ไปหมั่นไส้มันแบบไร้เหตุผลขึ้นมาอีก

น่า กูรู้ว่ามึงเคืองแทนไอ้ตั๊กไอ้พลเอื้อมมือมาตบบ่าผม รู้นิสัยมึงดีด้วย ถ้ามึงไม่รักเพื่อนแบบนี้กูจะคบด้วยเหรอ”

“...มาชมอะไรกูตอนนี้”

วินาทีหนึ่งสีหน้าผมเปลี่ยนเป็นพูดอะไรไม่ออก ต่อมาก็ยุ่งเหยิง สุดท้ายถึงเลือกจะพยักหน้าส่งๆ ให้

ความจริง... ผมก็ไม่ได้โมโหแทนไอ้ตั๊กเรื่องน้องน้ำหวานอะไรขนาดนั้น มองว่าน้องเขากับไอ้เดือนนั่นแย่อยู่หรอก แต่ตัวเองก็พูดอยู่แต่แรกว่าอยากให้เพื่อนเดินออกมาเท่ๆ ไปเลย ไอ้ที่ไม่พอใจไอ้คุณ มันเป็นเพราะเจอท่าทีกวนตีนของมันต่างหาก

แค่มองหน้าไม่คุยด้วยยังทำเอาหงิดใจเลยเว้ย...

“ก็พูดไปตามจริงไง แต่ช่วงนี้ไอ้ตั๊กมันไม่อะไรมากแล้ว มึงก็อย่าไปใส่ใจเลยว่ะ”

ตาเหล่มองมือไอ้พลที่ยกมือตบไหล่ จากนั้นพาดรอบคอแล้วกระแทกตัวใส่เบาๆ รู้นั่นแหละว่าเจตนามันคือพยายามไม่ให้ผมไปสนใจมาก “น่า ไปดื่มกันเหอะ ตั้งแต่วันที่ไปเพราะไอ้ตั๊กท้าดื่มวันนั้นเราก็ไม่ได้ออกไปด้วยกันเลยนะ”

“...”

“เดี๋ยวค่าเปิดขวดรอบแรกกูกับไอ้หัสเลี้ยงก็ได้”

ผมถอนหายใจ นั่งห่างๆ หน่อยละกัน

ดื่มมันต้องปล่อยอารมณ์สบายๆ ไม่งั้นเห็นท่าทีมันแล้วกูจะขุ่นใจขึ้นมาอีก

“เออ ไม่รวม เดี๋ยวนั่งแยกคนละทิศให้เลยเอ้า”

 

ผมคิดตามคำที่ไอ้พลบอก อย่าเอาเรื่องไอ้คุณมาใส่ใจให้รกสมอง ก่อนหน้านี้ตัวเองไม่พอใจเพราะท่าทีและคำพูดที่ดูกวนตีนของมัน ตอนนี้ถึงจะไม่ชอบขี้หน้า แต่ถ้าไม่ไปมองไม่ไปเข้าใกล้หรือสนิทสนมด้วยก็คงไม่มีปัญหาอะไรมาก

รู้อยู่แล้วว่าถ้าตอบรับมันไปดื่มคืนคืนนี้จะต้องเจอไอ้พวกนิเทศด้วยแน่ๆ แต่ในเมื่อเพื่อนรับปากไว้แล้วว่านั่งคนละโต๊ะก็ช่างหัวมันปะไร ผมก็ดื่มของผมเหมือนปกติ จบ

ก่อนจะเปิดประตูหอลงมาก็คิดแบบนี้อยู่หรอก แต่ว่า...

“ไอ้พล”

มันยิ้มเจื่อน “ว่า...”

“นี่คือคนละโต๊ะ?”

ผมว่า ใช้มือดึงแขนไอ้พลที่พาดอยู่ตรงไหล่ให้ออกไป หันไปมองหน้ามันซึ่งเปลี่ยนเป็นยิ้มขอโทษขอโพย “ก็โต๊ะมันเต็มนี่หว่า วันนี้คืนวันศุกร์ ใครๆ เขาก็ออกมาเฮฮากันทั้งนั้น นี่ขนาดมาเร็วแล้วนะ”

“ก็บอกกูแต่แรกว่าโต๊ะไม่พอ กูจะได้ไม่มา เงินก็ยิ่งไม่มีอยู่ด้วย”

“ไม่เอาดิ กูอยากดื่มพร้อมหน้าพร้อมตาบ้างนี่”

กูเฮ้ดบัดเพื่อนตัวเองก่อนจะเป็นไรมั้ยเนี่ย

“อ้าว นั่งดิๆ มีปัญหาอะไรกันรึเปล่า?”

ในตอนที่กำลังยืนหน้ายุ่งอยู่กับไอ้พลตรงหัวโต๊ะ เสียงใครสักคนจากกลุ่มเด็กนิเทศก็ดังขึ้นมา ผมหันไปมองคนถาม จากนั้นกวาดสายตาไปทั่วทั้งโต๊ะตัวใหญ่เพื่อมองสำรวจ

ไอ้คุณมันก็อยู่ นั่งอยู่ริมโต๊ะฝั่งไกลโพ้นนู่นเลย วันนี้ไม่มีสาวมาออเซาะ แต่หน้ายังมีรอยยิ้มดูอารมณ์ดี จังหวะนั้นมันก็หันมามองผม จากนั้นพยักหน้าแล้วส่งยิ้มให้

ผมบัญญัติยิ้มนั้นว่า ยิ้มหาตีน

สำหรับคนอื่นอาจจะเห็นมันยิ้มแล้วดูเข้าถึงง่าย แต่ผมรู้ดีว่ามันจงใจกวนอารมณ์กันมากกว่า

“ไอ้โป้ มึงจะกลับเหรอ”

เห็นหน้างอนๆ ของไอ้สหัสที่หันมาพูด ผมก็โบกมือ “ช่างเหอะ ไอ้พล มึงเข้าไปนั่งก่อน”

พยายามไม่สนใจ ตอนแรกก็อึดอัดอยู่บ้าง แต่นั่งดื่มไปเรื่อยๆ ก็เริ่มจะทำใจได้ คิดซะว่าอย่างน้อยค่าเปิดขวดรอบแรกตัวเองก็ไม่ต้องควักเงินออก

พวกเพื่อนๆ ของไอ้คุณคนอื่นนิสัยไม่ได้แย่ เพื่อนผู้หญิงก็เสียงหวานน่ารักด้วย แต่ผมไม่ได้เอาตัวไปสนิทสนมด้วยเท่าไหร่ ดื่มไปคนเดียวเงียบๆ มีตอบรับมีตอบคำถามบ้างเวลาเพื่อนส่งบทสนทนามาให้

ไม่ได้ใส่ใจอะไรไอ้คุณอีก ฝ่ายนั้นก็ไม่ได้สนใจผมเหมือนกัน

เออ ประเสริฐเป็นอย่างยิ่ง

“ไอ้โป้ จะไปไหน”

“เข้าห้องน้ำแป๊บเดียว เดี๋ยวกูมา”

พอลุกขึ้น ไอ้พลที่เริ่มตาเยิ้มๆ ก็จับมือผมไว้ ท่าทางเหมือนจะกลัวผมหนีกลับก่อน

“กลับมาเร็วๆ นะ กูรอ”

ผมหลุดขำ พยักหน้าให้มันแล้วเดินแยกออกมา ตรงไปตามทางที่ป้ายชี้บอกเอาไว้

ดื่มไปหลายแก้ว มันก็ต้องอยากเข้าห้องน้ำเป็นธรรมดานั่นแหละ ผมพยายามดื่มแบบไม่ให้เมาแล้ว ถ้าจะเมาก็ขอไม่หนักมาก ถึงจะอยู่ในช่วงวัยชอบเที่ยวไม่ปฏิเสธแอลกอฮอล์ แต่ผมก็รู้เถอะว่ามันไม่ดีต่อสุขภาพร่างกาย อาจจะฟังดูน่าแปลก แต่บุหรี่ผมก็ไม่สูบนะเว้ย กำลังกายออกอยู่บ้าง ไม่ได้เล่นเวทแต่วิ่ง เตะบอลอะไรก็บ่อยอยู่

พูดถึงออกกำลังกาย วันอาทิตย์นี้เข้าไปเตะบอลในมอก็น่าจะดี

“...”

คิดอะไรเพลินๆ กับตัวเอง เท้าดันประตูห้องน้ำเข้าไปด้านใน แต่แล้วก็กลายเป็นคาอยู่ท่านั้นประมาณสิบวิฯ

จะว่าเดจาวูก็ไม่ใช่ แค่สถานการณ์มันคล้ายคลึง...

ไอ้เชี่ยคุณอีกแล้ว

ทำไมผมต้องมาบังเอิญเจอมันสองต่อสองในส้วมทุกครั้งเลยวะ สถานที่ก็ชวนให้อัดกันสักยกมากอ่ะ

จมูกพ่นลมหายใจเบาๆ ตัดสินใจไว้แล้วว่าจะไม่สนใจอะไรมันก็ต้องไม่สนใจให้ได้จริงๆ หมุนตัวเดินเข้าห้องน้ำไป ทำธุระส่วนตัวของตัวเอง ระหว่างนั้นหูก็เงี่ยรอฟังด้วยว่ามันเรียบร้อยรึยัง

พักหนึ่ง ไม่ได้ยินเสียงอะไรจากข้างนอกอีก ผมก็กดน้ำแล้วเดินกลับออกมา

“...”

...แต่มันยังไม่ไปไหน

อะไรของมันวะ รึชอบบรรยากาศในห้องน้ำมากเป็นพิเศษ แอบหาของกิน?

ผมค่อนแคะอยู่ในใจ แต่ภายนอกยังนิ่งสงบ เดินไปที่อ่างล้างมือ หมุนเพื่อเปิดล้างทำความสะอาด รีบๆ ลวกๆ เพื่อจะออกไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด แต่ตอนที่กำลังจะปิดก๊อก หูก็ได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอดังขึ้นเบาๆ

มือผมนิ่งไปจังหวะหนึ่ง “ขำเชี่ยอะไร”

“พูดจาไม่น่าฟังเลยนะมึงเนี่ย”

“มึงหวังให้กูพูดจาไพเราะกับมึงรึไง?”

ถูกผมเสียดสีแต่ยังยิ้ม มันยืนอยู่ห่างไปประมาณสองก้าว หันหน้ามาทางนี้เหมือนเจตนาก็จะพูดคุยด้วย “กูสังเกตตั้งแต่คราวก่อนแล้ว มึงชอบทำธุระในห้องแยกรึไง อาย?”

“...”

มือผมชะงักรอบสอง

ไม่ได้อายไม่ได้อะไรทั้งนั้น แค่เพราะความเคยชินมาตั้งแต่สมัยเด็กๆ พอฟังมันพูดแบบนี้สายตาก็ถูกส่งไปทางนั้นทันที “คอยมาสังเกตคนอื่นเขาฉี่ มึงโรคจิตว่างั้น”

“เปล่า ก็แค่อยากรู้ว่ามึงมีอะไรต้องซ่อน...” สายตามันเคลื่อนต่ำลงมาที่เป้าผม “มันเล็กมากเลยเหรอ”

“เล็กบ้านมึงอ่ะ!

เชี่ยเถอะ ผมอุตส่าห์ไม่ไปมองไม่ไปสนใจไอ้คุณตั้งแต่นั่งลงที่โต๊ะ แต่นี่พอถูกมันพูดจากวนตีนต่อล้อต่อเถียงด้วยทีไร แม่งก็อดจะสวนกลับไปไมได้ทุกที แล้วยิ่งถูกพูดถึงขนาดน้องชาย ผมไม่พุ่งไปแดกหัวมันก็บุญแล้ว

น้องชายถูกหยาม ผู้ชายไหนบ้างจะไม่หัวเสีย

“งั้นเราลองเอาออกมาวัดกันหน่อยมั้ย”

“ไปวัดกับก้านไม้ขีดเถอะ กวนตีนแบบนี้แปลว่าอยากโดน?”

“อย่าใช้กำลังสิ”

เห็นการพูดจาท่าทีสีหน้าเหมือนตำหนิแต่ดูไม่จริงจังอะไรนั่นแล้วผมก็เบ้ปาก พยักหน้าช้าๆ “จะเอางั้นก็ได้ งั้นมึงออกไปแข่งดื่มกับกูตอนนี้เลย”

“แข่งดื่ม?”

มันเลิกคิ้วถาม แต่ผมไม่ได้ตอบ หมุนตัวเดินออกจากห้องน้ำ ก้าวดุ่มๆ กลับไปที่โต๊ะ ไม่ได้นั่งที่เดิม หยิบแค่แก้วของตัวเองมาแล้ววางลงบนโต๊ะใกล้ๆ กับแก้วของไอ้เดือนมหาลัย

“...” ทุกคนเงยหน้าขึ้นมามองผม จากนั้นมองเลยไปที่ไอ้คุณซึ่งเดินตามหลังมา

“มึง... เพื่อนไอ้อาร์ตที่อยู่สินกำนี่ มีอะไร...”

“กูจะแข่งดื่มกับไอ้คุณ” ผมว่าง่ายๆ

“หะ!?”

“เฮ้ย เอาจริงดิ”

“เอาว่ะๆๆ”

ทีแรกพวกมันทุกคนทำหน้าอึนกันถ้วนหน้า แต่ต่อมาก็เปลี่ยนเป็นส่งเสียงโห่ปรบมือกันดังลั่น

พวกผู้ชายชอบความสนุกสนานท้าทายกันอยู่แล้ว โดยเฉพาะเป็นผู้ชมคอยยุแหย่นี่ยิ่งชอบ พวกนิเทศมันถึงขนาดไปยกเก้าอี้ตัวยาวจากโต๊ะอื่นที่ว่างอยู่มาตั้งตรงหัวโต๊ะให้ผมกับไอ้คุณนั่งแข่งกันโดยเฉพาะ เหล้าและแก้วช็อตถูกวางให้พรักพร้อม จากนั้นมายืนล้อมหน้าล้อมหลังกันอยู่ใกล้ๆ ขณะที่พวกไอ้พลเพื่อนๆ ผมยืนกะพริบตาอยู่ไกลๆ อย่างงงๆ

มันคงงง ว่าไปห้องน้ำแล้วกลับมามาแข่งดื่มอะไรนี่ได้ไง แต่ผมไม่มีเวลาอธิบายอะไร หน้ายังตึงหน่อยๆ นั่งลงทางฝั่งซ้ายแล้วชี้ที่ข้างๆ ซึ่งยังว่างอยู่

“อยากจะให้กูทำพิธีเปิดเชิญ?”

ไอ้คุณเลิกคิ้วนิดๆ มันขยับมานั่งข้างๆ ผมแบบไม่รีบร้อน “จะไม่รอกูตอบรับหน่อยเหรอว่าจะดื่มรึไม่ดื่ม”

“มึงบอกอย่าใช้กำลังไม่ใช่เหรอ งั้นก็มาแข่งกันด้วยอย่างอื่นไง”

“...” มันยิ้ม

“ทำไม ก็แค่แข่งดื่มเอง รึมึงไม่กล้า คออ่อน?”

และมันก็ยังยิ้ม “เอางั้นก็ได้”

“เออ”

“แพ้แล้วอย่างร้องไห้นะ”

“มึงมากกว่า แพ้กูแล้วอย่าคลานกลับบ้านแล้วกัน”

เพราะความหมั่นไส้กึ่งหงุดหงิดไอ้เดือนนี่ ถึงได้ลากมันมาแข่ง อยากจะเห็นมันหุบยิ้มกวนตีนนี่ลงเพราะความเสียหน้าบ้าง ยังไงซะการแข่งดื่ม พวกเด็กมหาลัยวัยคึกคะนองก็ทำกันบ่อยๆ อยู่แล้ว ผมเองรอบนี้ก็ไม่ใช่รอบแรกด้วย แต่แค่เพื่อความปลอดภัยต้องกำหนดจำนวนแก้วไว้ไม่ให้มากไป และไม่ดื่มพรวดพราดทีละมากๆ เร็วๆ เท่านั้น

นี่เป็นกฎของพวกแข่งดื่มของเด็กมอผม

มีใครบางคนรินน้ำเมาลงในแก้ว แต่ก่อนจะมีเสียงเชียร์ยกดื่ม ผู้ชายย้อมผมสีแดงแจ๋ที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็ยกมือขึ้นมาเบรกเอาไว้ก่อน “เดี๋ยวๆ เดี๋ยวก่อน ก่อนดื่มจะไม่ทำข้อตกลงอะไรกันก่อนเหรอ”

“ข้อตกลงอะไร?” ผมถาม

“คนชนะได้อะไร คนแพ้โดนอะไร”

“คนชนะก็ชนะ คนแพ้ก็แพ้ จะต้องมีข้อตกลงไปทำไม”

พอผมว่าอย่างนี้ คนในโต๊ะก็โห่ออกมาเหมือนจะประท้วง กลุ่มของพวกเราดังจนแม่งโต๊ะอื่นหันมามองเป็นตาเดียว พอรู้ว่ามีแข่งดื่มก็เริ่มจะเมียงๆ มองๆ กันอย่างสนใจ

“แบบนั้นก็ไม่สนุกดิ จะดื่มแข่งกันมันก็ต้องมีข้อตกลงกันหน่อย ดูคนดื่มเฉยๆ แล้วแพ้แล้วชนะกันเฉยๆ จะไปมันอะไร”

“งั้นจะเอายังไง”

“กูเสนอให้ๆ ไม่ต้องเอาวุ่นวายมากหรอก เอาเป็นคนแพ้ก็ทำตามคนชนะเนี่ยแหละ” เสียงใครสักคนตะโกนว่า

ผมนิ่งไป คิ้วก็ยังชนกัน หลายคนมองมา พอเบี่ยงสายตาไปทางด้านขวามือ ไอ้คุณก็มองผมอยู่ มันเลิกคิ้วเอียงคอเล็กน้อยเหมือนจะสื่อว่าตัวเองได้ทั้งนั้น ผมล่ะจะเอายังไง เห็นท่าทีแบบนั้นผมก็ยักไหล่ ว่าเสียงห้วน

“เอาไงก็เอา รินๆ มาได้แล้ว!

เท่านี้เสียงเฮก็ดังมาทันที

น้ำสีอำพันถูกเทลงแก้ว ทั้งแก้วผมแก้วไอ้คุณ พอมีเสียงบอกให้ดื่มก็กระดกยกซดรวดเดียว แอลกอฮอล์ไหลผ่านหลอดอาหาร ยาวลงไปถึงท้อง จากนั้นความแสบร้อนเหมือนถูกไฟลนก็ลามขึ้นมา ดื่มเร็วแถมเพียวๆ แบบนี้เล่นเอาวูบวาบ ผมวางแก้วใบจิ๋วลง หันไปมองด้านข้างอีกครั้งก็เห็นว่าไอ้คุณก็กรอกเข้าปากไปหมดแล้วเหมือนกัน

ผมอดจะเบ้ปากแค่นเสียงไม่ได้ พยักหน้าให้พวกนิเทศรินแก้วต่อไป

สอง สาม สี่ ห้า หก...

หูที่ได้ยินเสียงเคาะแก้ว ปรบมือ โห่ เสียงเชียร์ชัดเจนในทีแรกก็เริ่มๆ จะกลายเป็นเสียงแว่วมาจากที่ไกลๆ ผมยังกัดฟันยกมือที่เริ่มหนักอึ้งขึ้นกรอกเหล้าเข้าปาก

“โห คอแข็งเหมือนกันนี่หว่านาย เฮ้ย มีใครรู้บ้างชื่อไร” มีคนตะโกนถาม และมีคนตะโกนตอบ

“ลิโป้!

“ชื่อเจ๋ง เราชอบนายว่ะ! เดี๋ยวขอเฟซฯ หน่อยดิ”

มีใครบางคนตบบ่าผมแปะๆ พูดด้วยพลางหัวเราะพลาง แต่ผมไม่ได้สนใจ หลังเอนพิงพนักเก้าอี้

“อีกแก้วๆๆ! ไอ้คุณ มึงไหวป่ะเนี่ย?”

ตอนที่ได้ยินประโยคนี้ลอยมา สติส่วนหนึ่งของผมก็ออกแรงฮึด หน้าหันไปมองไม่ได้เพราะมึนเกินจะรับ ยกมือขึ้นกรอกปากอีกหนึ่งแก้ว...

 

ไอ้คุณมันคอพับคออ่อน หน้าแดงเถือก ตาก็ปรือ ทรงตัวแทบไม่ไหว สุดท้ายมีใครสักคนยื่นถุงมาให้ มันก็ก้มหน้าลงไปอ้วกอย่างทรมาน เห็นท่าทางหมดหล่อของมันผมก็หัวเราะอย่างสะใจ

สมน้ำหน้าโว้ย!

“ฮ่าๆๆ ...สัดเอ๊ย ปวดหัวฉิบหาย”

ผมหัวเราะจนไหล่สั่น แต่ครู่ต่อมาก็ทำให้รู้สึกตัว ในตอนแรกยังรู้สึกโคตรจะยินดีปรีดาอยู่เลย แต่ตอนนี้ความปวดเหมือนถูกอะไรหนาๆ หนักๆ ทุบเป็นจังหวะรัวๆ ก็ทำให้ไอ้ความยินดีพวกนั้นละลายหายไปในอากาศจนหมด ใบหน้ายุ่งเหยิง พอลุกขึ้นนั่งก็ยกมือขึ้นขยี้และลูบตาทั้งสองข้างไปมาเบาๆ

หันไปสังเกตรอบๆ แล้วก็พบว่า... ตัวเองอยู่ในห้องนอนบนเตียงใครสักคน และเมื่อกี้แค่ฝันไป

ห้องนี้ตกแต่งเรียบง่าย ของมีไม่เยอะมาก แต่รกและดูสกปรกมาก ขาผมที่โผล่ออกมานอกผ้าห่มทับอยู่บนกางเกงในอีกที เห็นแล้วก็เบ้หน้าอย่างขยะแขยง ใช้ปลายเท้าเขี่ยมันให้ร่วงลงไปจากเตียง

เมื่อวาน... ผมดื่มไปกี่แก้วก็จำไม่ได้ ภาพตัดตอนไหนก็ยังไม่รู้ คงเป็นพวกไอ้พลช่วยพากลับมา เวลาดื่มถ้ามีใครเมาหัวราน้ำแบบนี้คนอื่นก็ช่วยๆ กันอยู่แล้ว เสื้อผมถูกเปลี่ยนให้ด้วย เพราะพอก้มมองแล้วก็เห็นว่าท่อนล่างยังเป็นยีนส์ขาดเข่าตัวเดิมที่สวมกับชุดนักศึกษา แต่ท่อนบนกลายเป็นเสื้อกล้ามสีขาวสะอาดไปแล้ว

โอเค ไม่มีอะไรมีปัญหา ถ้างั้น... แล้วไอ้คุณล่ะ? แพ้แล้วใช่มั้ย?

ผมขยับตัว ถึงจะโคตรหนักหัวแต่ความอยากรู้มันมีมากกว่า หูได้ยินเสียงพูดคุยลอยมาจากด้านนอกด้วย วาดเท้าลงจากเตียง แต่ยังไม่ทันยืน ประตูห้องกลับถูกเปิดเข้ามาซะก่อน

“เดี๋ยวกูปลุกไอ้โป้... อ้าว?”

“ไอ้พล?”

“มึงตื่นพอดีเลย เป็นไงบ้างวะ”

“ปวดหัวดิ”

มันขำ “เออ กูก็ไม่น่าถาม ล้างหน้าล้างตาออกมาป่ะ ไอ้บาสไปซื้อน้ำขิงกับของกินมาเมื่อเช้า มาแดกๆ”

ผมพยักหน้า ไม่ได้ถามอะไรต่อ แม้จะสงสัยว่าไอ้บาสที่ว่านั่นคือใคร

ลุกไปทางห้องน้ำ จัดการล้างหน้าบ้วนปากให้เรียบร้อย นี่ห้องใครก็ไม่รู้แหละ แต่ขอเสียมารยาทยืมน้ำยาบ้วนปากมาใช้ก่อน คิดว่าเดี๋ยวค่อยขอบอกขอบใจเลี้ยงข้าวกันทีหลัง ทำธุระส่วนตัวเสร็จเรียบร้อย ความสดชื่นก็กลับมานิดหน่อย ผมเดินออกไปนอกห้อง แต่แค่กดมือจับและดันประตูออกไปเท่านั้นแหละ...

“ไอ้เหี้ยคุณ”

ผมมีอันต้องหลุดปากพึมพำออกมาทันที แต่ดันมีคนหูดีได้ยิน

“ตื่นมาก็เหี้ยเลยนะ”

ไอ้คุณนั่งอยู่บนเก้าอี้พลาสติกสีขาวเข้าคู่กับโต๊ะกินข้าวตัวหนึ่ง เอียงไปทางด้านข้างเลยหันมาทางห้องนอนที่ผมเพิ่งออกมาพอดี นอกจากไอ้คุณแล้วคนที่นั่งอยู่ด้วยคือผู้ชายผมแดงหน้าตาดีคณะนิเทศและผู้ชายตัวเล็กๆ หน้าโหดๆ อีกคน

ทำไมพวกมันถึงมาอยู่ที่นี่ได้วะ?

ผมรีบกวาดสายตามองไปรอบๆ แล้วก็เจอไอ้พลถือจานเปล่ากับแก้วน้ำขิงออกมา

“ไอ้โป้ มาแดกดิ หิวยังวะ”

“...” ผมมองเพื่อนตัวเองที่มีสีหน้าท่าทีปกติไม่ผิดแผกอะไร “นี่ห้องใคร”

“ห้องกูเอง” ผู้ชายตัวเล็กหน้าโหดคนนั้นยกมือ ส่วนมืออีกข้างยังจกข้าวเหนียวจิ้มเข้าปาก “นอนสบายเปล่า”

“...”

มันเป็นเพื่อนไอ้คุณ...

แล้วใครตอบกูได้บ้างว่ากูมาอยู่ห้องเพื่อนไอ้คุณได้ยังไง

ผมไม่ได้ตอบคำถามมัน แต่นิ่งพยายามควบคุมสีหน้าพิลึกเสียมาดของตัวเองไว้สุดความสามารถ

“ไอ้พล”

“เมื่อคืนมึงเมาหนักมาก ไอ้สหัสเจ๊มันโทรตามกลับไปตั้งแต่ตอนมึงไปห้องน้ำนู่น มึงดื่มเข้าไปเยอะ ไอ้บาสมันก็เลยเสนอให้มาพักที่ห้องมันก่อน ที่นี่อยู่ใกล้ร้านเมื่อวานที่สุดแล้ว ไอ้ตั๊กแม่มันรออยู่ที่บ้าน ไอ้พวกนั้นเลยให้กูมากับมึง”

เพื่อนผมอธิบายให้รวดเดียวจบเหมือนรู้ว่าในใจผมกำลังคิดอะไรอยู่ ระหว่างที่ฟังตัวเองก็ไม่หันไปมองหน้าไอ้พวกนิเทศสักคนที่อยู่ในห้อง โดยเฉพาะเดือนปีสอง

สัดเอ๊ย เมาหนักมาก คำนี้ฟังแล้วแม่งโคตรไม่เท่

“แล้วทำไมมึงไม่พากูไปห้องมึงล่ะ ไม่ก็พากูกลับไปส่งที่หอก็ได้”

“หอมึงหน้ามอโน่น ไกลจะตาย ส่วนหอกูแตงกวามันอยู่ เมื่อวานมึงเมาหนักมากแล้วเกาะติดหนึบคนอื่นเขาไปทั่ว ถ้าพาไปห้องกูมึงจะไม่ไปเกาะเมียกูเป็นลูกโคอะล่าเหรอวะ เมียกู...”

“พอๆ” ผมยกมือ รีบแทรกขึ้นไปก่อนที่มันจะแฉผมไปมากกว่านี้

ขายขี้หน้าแม่งจนต้องกัดกระพุ้งแก้ม กระทั่งหูได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆ ดังขึ้นมา ผมก็ตวัดสายตาไปทางนั้นทันที มองเห็นไอ้คุณที่มองตรงมามีรอยยิ้มติดปากหยัก

ขำแม่งอีกละ...

“ขำป้ามึงเหรอ”

“น่า อย่าอารมณ์เสียแต่เช้า”

“มึงไม่ต้องทำเป็นพูด เมื่อคืนก็เมาไม่ต่างจากกูละวะ”

มันโคลงศีรษะนิดหน่อย “กูเมาก็จริง แต่กูก็ยังมีสติเห็นว่ามึงเมาเกาะกอดคนช่วยแบกไม่ปล่อย”

“...” ผม

“เออ เมื่อคืนอย่างมัน มึงนี่คอแข็งใช้ได้เลยนะ ถึงจะแพ้ไอ้คุณก็เหอะ ไม่แปลกหรอก ไอ้คุณคอแข็งอันดับสองของกลุ่มพวกกูแล้ว” ไอ้คนหัวแดงว่าเสียงกลั้วหัวเราะ มันไม่ได้มีเจตนาอะไรหรอกนอกจากพูดถึงเรื่องเก่าๆ เอาสนุก

แต่คำว่า แพ้ไอ้คุณนั่นแหละที่ทำให้ผมหยุดนิ่ง

“เดี๋ยว แพ้ไอ้คุณ?”

ผมหันไปทางไอ้คนที่บอกว่าชนะทันที เห็นมันพยักหน้า มุมปากเหมือนจะยิ่งกดลึกกว่าเดิม “เมื่อวานมึงเมาพับไปก่อน แต่กูยังดื่มต่อได้อีกหน่อย...”

“...”

“กูไม่อยากพูดให้เสียใจนะ ไม่อยากพูดตรงๆ ด้วยว่ามึงแพ้”

มึงพูดอยู่ไอ้เหี้ย!

หัวผมที่ปวดตุบๆ จากเมาค้างอยู่แล้วแม่งยิ่งปวดประสาทแดกมากกว่าเดิม

ถึงทีแรกจะอยากเห็นมันแพ้ แต่ก็ไม่ได้กระหายชนะอะไรมากมายขนาดนั้น มาเห็นสีหน้ารอยยิ้มมันตอนนี้แล้ว คำว่าผมแพ้นี่ก็เหมือนเป็นคำต้องห้ามที่ไม่อยากได้ยินขึ้นมา

“มึงเอาอะไรมาบอกว่าชนะกู”

มันเลิกคิ้ว “ที่มึงหลับไปก่อนแล้วตื่นขึ้นมาหลังสุดป่านนี้น่าจะรู้ตัวแล้วไม่ใช่เหรอ”

“นี่ห้องเพื่อนมึง กูจะไปรู้กับมึงเหรอ มึงอาจจะให้เพื่อนตีหัวปลุกขึ้นมาก่อนกูก็ได้ ถ้าบอกว่าชนะกูก็อย่าบอกปากเปล่า เอาหลักฐานมา” ผมสาวเท้าเข้าไปใกล้ แบมือไปตรงหน้ามัน มุมปากยกขึ้นเพราะคิดว่ายังไงมันก็หาหลักฐานมาไม่ได้ แต่ปรากฏว่าไอ้คุณมันหยิบไอโฟนของตัวเองวางลงบนฝ่ามือผม “อะไร?”

“หลักฐานไง”

มันว่าแค่นั้น และเป็นไอ้หัวแดงเพื่อนมันเสริมต่อ “เมื่อคืนพวกเพื่อนๆ กูอัดคลิปไว้ส่งกันในไลน์ ไม่ใช่แค่ตอนพวกมึงดื่มแข่งกันนะ มีตั้งแต่ตอนสั่งขวดแรกมาเปิดเลย”

หน้าผมยังยุ่งเล็กๆ แต่ก็พลิกมือถือขึ้นมาดูสิ่งที่อยู่บนจอ

ไอ้คุณมันเข้าไลน์ให้แล้ว เป็นกรุ๊ปแชทของมันกับพวกเพื่อนๆ ไม่เห็นว่ามันพิมพ์อะไร แต่เพื่อนของมันส่งคลิปมา มีพิมพ์คุยหัวเราะเลขห้ายาวเป็นขบวนกัน

ผมไม่ได้สนใจจะก้าวก่ายตรงอื่น กดเล่นคลิปทันที

เสียงดังเฮฮาของบรรยากาศร้านเหล้าลอดออกมาจากลำโพง มีเสียงเคาะแก้วร้องเชียร์คำว่าดื่มอีกๆ ติดกันจนน่าหนวกหู ภาพในวิดีโอสั่นไปมานิดหน่อย ก่อนจะซูมเข้าไปที่ผมซึ่งคว่ำหน้าเอามือรองฟุบอยู่กับโต๊ะ มีคนเอื้อมมือมาเขย่าไหล่เรียก แต่ก็ไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรมากนอกจากเสียงอืออาหงุดหงิดในลำคอ

ขู่ฟ่อเชียว ลิโป้น็อคไปแล้วแน่ๆ ไหนลองมาดูฝั่งน้ำเงินกันบ้างนะครับ โอ้โห ยังอยู่ ยังไม่ตายย

กล้องถูกเปลี่ยนไปทางข้างๆ ผม ซึ่งก็คือไอ้คุณที่ถือแก้วใบเล็กไว้อยู่ หน้ามันก็แดงจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ แต่ยังทรงตัวอยู่ได้ ปากยังมีรอยยิ้มหาตีนเช่นเคย พอมีเสียงเชียร์ก็ยังอุตส่าห์สาระแนยกอีกแก้วขึ้นกลืน

ผมฟุบไปแล้ว แต่มันยังดื่มอีกแก้ว

ผมแพ้

ไอ้...ทุเรศเอ๊ย

ได้ไงวะ ไอ้เหี้ยคุณมันคอแข็งบ้าบออะไรขนาดนั้น

ผมได้แต่หน้าเครียดมองมือถือค้างทั้งที่คลิปเล่นจบไปแล้ว กระทั่งมือหนาของเจ้าของมันเอื้อมมาดึงกลับไปช้าๆ นั่นแหละ ถึงได้เงยไปมองใบหน้ายิ้มๆ นั่น

เห็นแล้วผมก็กัดฟัน “เออ กูแพ้ แล้วไง จะให้กูทำไรก็ว่ามา”

“ค่อยคิด”

“คิดมา จะได้ทำให้แม่งจบๆ”

“จะรีบจบไปไหนหืม มึงเป็นคนท้าดื่มเองนี่ ไม่ต้องรีบหรอก”

ผมเบ้ปาก “ที่กูรีบเพราะกูไม่อยากเห็นหน้ามึงนานๆ เหม็นขี้หน้า”

“งั้นก็ต้องทนหน่อยแล้วล่ะ เพราะกูยังคิดไม่ออก” มันตอบ แต่ท่าทีดูไม่ค่อยจะใส่ใจมากเท่าไหร่

“...”

“นั่งสิ ไก่...”

“มึงว่าใครไก่!?”

“กูกำลังจะบอกว่าไก่ทอดกับข้าวเหนียว กินได้ ไอ้บาสไปซื้อมา” ไอ้คุณเหมือนจะหลุดขำ แต่มันก็เปลี่ยนเป็นประโยคพูดเสียงกลั้วหัวเราะแทน ตาคู่คมที่มองมาเห็นชัดเจนเลยว่ากำลังรู้สึกยังไง

“มึงพูดจงใจเว้นจังหวะแบบนั้น คิดว่ากูไม่รู้เหรอว่ากำลังกวนตีนกูอยู่”

“มองโลกในแง่ร้ายไปไหนมึงเนี่ย”

“ถ้าเรื่องของมึงกูไม่ต้องเสียเวลามองในแง่ดีหรอก”

ผมยักไหล่ เพราะตัวเองยืนอยู่ มันนั่งบนเก้าอี้ ตอนนี้ผมเลยใช้สายตามองกดต่ำยิ้มมุมปากได้เท่าที่ใจอยาก

มองหน้ากันแบบนั้นอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายเสียงหัวเราะก็ดังมาจากโต๊ะอีกฝั่ง ตวัดสายตามองก็เห็นเป็นไอ้หัวแดงที่อ้าปากกว้างขำไม่เกรงใจมองมาทางนี้

“พวกมึงนี่สนุกดีอ่ะ กูไม่เคยดูคนเล่นแข่งกันแบบนี้มานานละ”

“...” ผมหรี่ตา

เล่นกับผีเหอะ ตอนนี้จากไม่ชอบหน้าไอ้คุณ สำหรับผมอัพเลเวลไปเป็นเหม็นขี้หน้าเรียบร้อยแล้ว ไอ้การพูดเหมือนกูสนิทกับมันมาเล่นกันเฮฮาคืออะไรวะ

“ไว้พวกมึงดื่มแข่งกันเมื่อไหร่ก็เรียกกูด้วยนะ กูจะไปเชียร์อีก”

“เฮ้ยๆๆ พอเลย กูขอคัดค้าน ไม่แข่งดื่มแล้ว สภาพหลังดื่มเสร็จลำบากจะตายห่า” ไอ้พลรีบโบกไม้โบกมือแทรกขึ้นมาทันที สีหน้าปูเลี่ยนๆ ของมันบ่งบอกชัดเจนเลยว่าถ้าดื่มแบบนี้อีกมันจะไม่มาช่วยอะไรแล้ว “อยากเล่นก็ไปเล่นอย่างอื่นไป”

ไอ้คุณขำ “พอได้แล้วมั้ง เล่นไปเดี๋ยวก็แพ้อีก”

แต่ผมฟังแล้วมุมปากกระตุก ถึงคำพูดนั่นจะไม่ได้บอกประธานเจาะจงออกมาว่าใครแพ้ แต่คำว่า อีกก็ชัดเจนอยู่แล้วว่าหมายถึงผม ก่อนจะไตร่ตรองอะไรเพิ่มเติม ผมก็ว่าออกไปเสียงห้วน

“สัด พูดงี้มึงมาแข่งกับกูอีกรอบมา”

“ไม่กลัวแพ้เหรอหืม”

“ไอ้คนที่พูดเหมือนตัวเองจะชนะชัวร์ๆ นี่ไม่อายบ้างรึไง”

“ก็เปอร์เซ็นต์มันดูจะเป็นแบบนั้นนี่”

“ให้ผลมันออกมาก่อนเถอะ รอบนี้มึงเสนอมา เดี๋ยวจะหาว่ากูไม่ยุติธรรม”

เห็นผมจ้องไม่วางตา มันก็มองสบมาครู่หนึ่ง สุดท้ายส่ายหน้ายิ้มๆ “จะเล่นน่ะมันก็ได้อยู่ แต่มากเกินไปมันจะเบื่อเอาเปล่าๆ เอาไว้รอสักเดือนหน้ามึงค่อยมาลองชวนกูใหม่ก็แล้วกัน กูขี้เกียจแล้ว”

“แค่นี้...”

“ถ้ามึงอยากเล่นอีกก็เอาแบบนี้ก็แล้วกัน ลองไปลงแข่งโหวตของเพจมอดู คะแนนโหวตสูงกว่า ตอนนั้นก็ถือว่ามึงชนะกูเหมือนกัน” มันว่าง่ายๆ อย่างนั้น “ชนะได้ ไอ้ที่กูชนะดื่มเดี๋ยวยกให้มึงเลย”

“...”

แข่งโหวตของเพจมอ?

คิ้วผมขยับชนกันจนแทบจะผูกเป็นโบว์

“ทำไม? ทำไม่ได้? อยากเปลี่ยนเป็นอย่างอื่นมั้ย” พอเห็นว่าผมเงียบไปพักหนึ่ง ไอ้คุณถึงได้สวนขึ้นมาต่อ ท่าทางและสีหน้ามันเหมือนเมื่อวานตอนที่ผมถามมันว่าคออ่อนเปี๊ยบ ...จงใจจะกวนตีนกันเห็นๆ

เพราะงั้นผมถึงแค่นเสียงในลำคอ “เออ โหวตก็โหวตดิวะ จะอะไรมากมาย”

ไอ้คุณที่ได้ฟังยังไม่ได้เปลี่ยนสีหน้า มันยกแก้วที่อยู่ในมือขึ้นดื่ม ผมปรายตามองการกระทำทุกอย่างนั่นด้วยแววตาที่แสดงออกถึงความรู้สึกในใจชัดเจน พอมันไม่ได้พูดอะไร ผมก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาเหมือนกัน หมุนตัวจะเดินไปทางไอ้พลเพื่อบอกมันว่าจะกลับ แต่ยังไม่ทันเอ่ยกับเพื่อน มันก็ดันเอ่ยถามขึ้นมา

“จะกลับแล้วเหรอ”

“มึงก็ไม่น่าถามเนอะ คิดว่ากูอยากหายใจร่วมห้องกับมึงรึไง”

มันหัวเราะ พูดไปอีกเรื่อง “อย่าลืมถอดเสื้อคืนกูด้วยล่ะ”

...ถอดเสื้อคืน?

“...”

ผมหันกลับไปมองไอ้คุณ แล้วหันไปทางเพื่อนตัวเองทันที

มันยิ้มแหย “พวกเรากลับมากับรถไอ้คุณ เมื่อวานมึงทำเสื้อเลอะเหล้า เหม็นฉึ่งเลยต้องถอดไปซัก นอนตากแอร์กลัวว่ามึงจะไม่สบาย บาสมันตัวเล็กมาก ไม่มีใครใส่เสื้อมันได้ ไอ้คุณมันเลยหาเสื้อของตัวเองในรถมาให้มึงเปลี่ยนไปก่อน ไม่ต้องกลัวว่าชื่อเสียงมึงจะเสียหาย กูเป็นคนเปลี่ยนให้เอง”

ไม่ได้สนใจประโยคท้ายของมัน แต่ผมนิ่งไปนานมาก “ใช้...ไปรึยัง”

“...ใช้แล้ว”

ขนผมทุกเส้นลุกซู่ รีบถอดเสื้อกล้ามสีขาวที่สวมอยู่ทันที


======================= 100%

ไงฝากพี่โป้คนของขึ้นง่ายไว้หน่อยนะคะ

ใครที่ไม่ชอบคนหัวร้อน ใจเย็นๆ รอพี่โป้ใจเย็นกันก่อน 55555


แฮชแท็ก #เหนือคุณเท่ากับแฟน

วาฬกลิ้ง

FB > https://www.facebook.com/rosewankling/

TW > https://twitter.com/rose_wankling

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.638K ครั้ง

6,627 ความคิดเห็น

  1. #6593 Jady_PC (@nny_pcy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 21:19
    โป้โดนปั่นง่ายจัง คุณก็น่าหมั่นไส้จริงๆ
    #6593
    0
  2. #6530 The paradizy (@phattarasuchanat) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 07:31
    พี่โป้หมึดหมัดตลกดีอะ55555555
    #6530
    0
  3. #6512 HaeMay (@HaeMay) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 21:59
    คุณก็กวน โป้ก็หัวร้อนเก่ง
    #6512
    0
  4. #6491 รักไรท์ทุคน (@pichayapa-sk) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 15:34
    พระเอกนี่ก็แอบวอนส้นจริงๆนะ55555
    #6491
    0
  5. #6476 SkmilkSk (@SkmilkSk) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 00:42
    พี่โป้เมนไม่มารึไง555 เออจะมาได้เขาเป็นผู้ชาย แสดงว่าขี้ไม่ออกแน่ๆ คนกวนตีนแบบคุณนี่ เราต้องอย่าไปดิ้นตามมัน
    #6476
    0
  6. #6168 alittletigerp (@firstlylifu) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 17:09
    ไม่ชอบเพื่อนแบบนี้เลย เพื่อนก็บอกอยู่ว่าไม่ชอบ บอกนั่งคนละโต๊ะ สุดท้ายก็มานั่งด้วยกัน แล้วให้เพื่อนมานอนกับคนที่เพื่อนไม่ชอบ นี่แบบคิดถึงเพื่อนบ้างปะ งงมาก เป็นนี่คือโกรธเพื่อนตั้งแต่ได้นั่งโต๊ะเดียวกันละ แล้วก็คงกลับแต่แรก แต่โป้ก็ร้อนไปกับทุกอย่างจนน่ารำคาญอะ
    #6168
    0
  7. #6042 Riszy_yy (@Naris_sra) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 22:01
    กลายเป็นพี่โป้ถอดเสื้อโชว์เพื่อนๆไปอีกดิ
    #6042
    0
  8. #6005 heykiki (@kmxiioxe_) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 14:50
    มันแทนโป้ อยากทุบไอพระเอกแรง ๆ ทีนึง!!!!!
    #6005
    0
  9. #5971 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 01:02
    อย่างห้าว55555
    #5971
    0
  10. #5898 YouareDna (@YouareDna) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 22:00
    หมั่นไสพระเอกได้มั้ย น้องโป้กำหมัดแล้วนะ
    #5898
    0
  11. #4459 perngzilla (@perngzilla) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 13:30
    ทำไมโป้ดูโง่ ตกหลุมไปกับอารมณ์โกรธตัวเอง
    #4459
    0
  12. #4071 Strawberrybunny (@strawberrybunny) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 17:33
    5555555555555 เคะอย่างเเมน
    #4071
    0
  13. #3861 Mint S (@siri-ch36) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 17:48
    โป้น่ารัก
    #3861
    0
  14. #3851 Thenut1995 (@f4final01) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 12:45
    ขอถามเลยนะ ว่าการที่ตื่นมาเจอกับคนที่ไม่ชอบ เป็นนี่จะโกรธเพื่อนก่อนเลยนะ เพราะว่ารู้ทั้งรู้ว่าเราไม่ชอบ ยังจะพามาอยู่กับคนที่ไม่ชอบ จะโกรธเพื่อนที่ชวน มาเเล้วบอกว่านั่งคนละโต๊ะ โกหกดอกที่ 1 เเล้วยังไม่พากลับอีกให้นอนกับคนที่ไม่ชอบอีก 1 ดอก เป็นนี่จะโกรธมากโกรธแบบไม่คุยกับเพื่อนเเล้วเดินออกมาเลย แค่หออยู่หน้ามอจะไปส่งเพื่อนไม่ได้เลย? ถามหาคำว่าเพื่อนจากโป้อ่ะเคยเป็นเพื่อนที่ดีของโป้บ้างยัง? เพื่อนกันจริงไม่ดูและรักษาน้ำใจเพื่อน ไม่ต้องเป็นดีกว่า เพื่อนอ่ะ รู้ทั้งรู้ว่าเพื่อนไม่ชอบยังจะพามาอยู่ในที่ที่เพื่อนไม่ชอบ
    #3851
    3
    • #3851-2 Haskye (@Haskye) (จากตอนที่ 3)
      3 ตุลาคม 2562 / 11:56
      ++++++
      #3851-2
    • #3851-3 PÏM_3010 (@Pimnkaaa) (จากตอนที่ 3)
      6 ตุลาคม 2562 / 00:26
      +เลยอะ
      #3851-3
  15. #3507 Lucky-Puppy (@poopo555) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 22:31
    โป้สู้เค้าาาา อย่ายอมมมม
    #3507
    0
  16. #3324 ซาตาน ปีกขาว (@aum1992) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 11:24
    ชอบพี่โป้อ่ะ พี่ลิโป้สู้ๆๆๆๆๆ
    #3324
    0
  17. #3138 M1WMIRACLE (@MiwMiracle) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 07:50
    ลิโป้สู้ๆ 55555
    #3138
    0
  18. #3113 Shipnielong (@Shipnielong) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 12:05
    คุณนี่กวนหน้านิ่งมากอ่ะ
    #3113
    0
  19. #2764 Piszerel (@manaki-ne) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 13:07
    เพื่อนบ้าอะไรวะ คนเขาบอกอยู่ว่าไม่สะดวก มีปัญหาเรื่องนู่นนี่

    ยังจะชวนออกมาอีก เลิดคบไปเถอะ
    #2764
    3
  20. #2663 PPPTW_93 (@0854555187) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2562 / 23:42
    โมโหว่ะแม่งงงง อิคุณแม่งงง
    #2663
    0
  21. #2027 Angzaa (@Angzaa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 09:41
    ขึ้นตามอะ อิพี่คุณขี้แกล้งจริง555
    #2027
    0
  22. #1881 Ice_atchariya (@Ice_atchariya) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 13:37
    เราอยู่ข้างพี่โป้ นี่หัวร้อนตามเลย
    #1881
    0
  23. #1600 M-232 (@M-232) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 02:42
    มีเพื่อนงี้ไม่ไหวอ่ะ
    #1600
    0
  24. #1314 doublendoubleo (@nnjtmmq) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 22:02
    ฮืออออ ขำอะที่บอกจะเอาน้ำแข็งลูบหลังงง55555555555
    #1314
    0
  25. #1258 Holo Hala (@240337) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 10:03
    นี่อ่านแล้วหัวร้อนตามพี่โป้เลยจ้าาาาา 🔥🔥
    #1258
    0