(จบแล้ว) เขาว่ากันว่า 2 {Yaoi / BL}

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,569
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,351 ครั้ง
    3 ก.ค. 62


ตอนที่ 6



“เป็นไงโย ทำงานมาเกือบเดือนแล้วคิดอยากลาออกยัง”


ในระหว่างกำลังพักกันอยู่ผมก็หันไปถามโยธาที่นั่งมองลูกค้าในร้านอยู่ข้างๆผม ส่วนเฮียเตอร์ก็กำลังง่วนอยู่กับการทำออเดอร์ให้ลูกค้าอยู่เหมือนเช่นเคย


“ปากดีจริงๆมึงนี่” เฮียก็ดันหูดีเกินอ่ะ ขนาดผมพูดเบาแล้วนะในประโยคสุดท้ายแต่เฮียยังจะได้ยินอีก


“โธ่เฮีย ล้อเล่นน่า แล้วโยว่าไงเป็นไงบ้าง”


“ก็ดีครับพี่ทาวน์ ผมไม่คิดว่าคนจะเข้ามากินในร้านเยอะขนาดนี้เลย”


“แรกๆพี่นี่แทบตาย ส่วนมากที่มากันก็แฟนคลับพี่คินทั้งนั้น”


“จริงเหรอครับ”


“อืม แต่ก็สนุกดีอ่ะเวลาเห็นเขาหวีดพี่คินกันน่ารักดี”


“พี่คินคงมีคนชอบมากเลยนะครับ”


“นั่นดิ ไม่รู้ว่าเขาชอบพี่คินที่ตรงไหนกัน หน้าตาก็หยิ่ง ไม่เคยเห็นจะยิ้มทักทายแฟนคลับเขาหรอก”


“พวกเขาก็คงชอบที่พี่คินเป็นพี่คินมั้งครับ พี่เขาดูมีเสน่ห์มากเลย ผมเห็นครั้งแรกยังอดมองตามไม่ได้”


ผมพยักหน้าเห็นด้วยกับโยธาเพราะความเป็นพี่คินที่ไม่ต้องปรุงแต่งอะไรนั่นแหละถึงทำให้เขาดูมีเสน่ห์จนบางทีก็หนักใจ คือความพี่คินมันเป็นความธรรมชาติไงครับ เป็นเสน่ห์อีกรูปแบบหนึ่งที่ใครเห็นก็ต้องชอบและหลงใหลในความเป็นตัวเขา


“พูดถึงก็มาเลยดูดิ” ผมพยักพเยิดไปยังหน้าร้านที่เห็นพี่คินกำลังเดินเข้ามา


ตั้งแต่วันนั้นที่เขาบอกจะผูกผ้ากันเปื้อนให้ผมทุกวันเขาก็ทำจริงๆ พอทำเสร็จเขาก็จะขอตัวกลับบ้านก่อนแล้วจะกลับมาอีกทีก่อนร้านปิดหนึ่งชั่วโมง


เรียกได้ว่าตั้งแต่คบกันพี่คินก็เป็นคนสม่ำเสมอ เคยทำยังไงก็อย่างนั้น เขาพูดอะไรก็ทำตามที่พูดทุกอย่าง เทียบกับผมแล้วผมดูเป็นคนไม่ค่อยใส่ใจเขาไปเลยอ่ะเพราะโดยนิสัยก็เป็นคนขี้ลืมอยู่แล้ว อย่าว่าแต่ดูแลคนอื่นเลยครับขนาดดูแลตัวเองยังไม่ค่อยจะดีแต่ก็พยายามปรับตัวนะ ตอนนี้ก็ดีขึ้นกว่าแต่ก่อนเยอะแล้ว


“อะไร?” เขาคงเห็นผมกับโยธามองเขาอยู่ก็เลยถามขึ้นแบบนั้น


พวกผมก็แค่มองเขาเฉยๆไม่มีเหตุผลให้หรอก


“เปล่าครับ...จะไปไหนอ่ะทำไมแต่งตัวงี้?” ทุกทีที่มารับก็จะเห็นแต่งตัวสบายๆตลอดแต่วันนี้แต่งตัวดูดีกว่าทุกวันเหมือนกำลังจะออกไปไหนเลย


“ขอโทษลืมบอก วันนี้วันเกิดไอ้หมอกมัน”


“อ้าว...พี่ไม่บอกผมแต่เนิ่นๆ ไม่ได้ซื้อของอะไรให้พี่หมอกเลย” พี่หมอกเปรียบเสมือนคุณชายของกลุ่มเลยก็ว่าได้ เป็นคนนิ่มๆที่ดูเป็นสุภาพบุรุษสมฉายาคุณชายของกลุ่มเลยล่ะครั


“ไม่ต้องหรอก ว่าแต่จะไปด้วยกันมั้ย?”


“ไปครับ แล้วเฮียไม่ไปเหรอ?” ผมตอบพี่คินก่อนหันไปถามเฮียเตอร์บ้าง


“ไปดิ ก็รอปิดร้านค่อยตามไป”


ดีที่พรุ่งนี้เป็นวันหยุดเลยไม่ต้องกังวลว่าจะตื่นสายไปเรียนและผมก็จำได้ดีว่าพี่คินไม่มีเรียนเสาร์อาทิตย์ วันนี้เลยกลับดึกได้ งานวันเกิดพี่หมอกที่ผมคิดน่าจะเป็นปาร์ตี้สนุกๆในกลุ่มเพื่อนแน่เลยครับ


 “จัดที่ไหนครับ”


“บ้านมัน”


พี่คินตอบทุกข้อสงสัยของผมจนกระจ่างผมเลยพยักหน้าให้เขา


“งั้นพอเลิกงานแล้วขอไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าได้มั้ยอ่ะ ผมเหนียวตัว” ผมเงยหน้ามองพี่คินที่ยืนอยู่ตรงหน้าผม โยธารายนั้นก็เดินเอาอาหารไปเสิร์ฟให้ลูกค้าตอนไหนก็ไม่รู้


“อืม”


จากนั้นผมก็กลับไปทำงานของตัวเองบ้าง อู้นานๆเดี๋ยวเฮียเขาจะหักเงินเดือนเอาได้


เวลาเดินเร็วหรือผมทำงานเพลินก็ไม่รู้แต่ตอนนี้ผมเลิกงานแล้วและกำลังจะกลับบ้านไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อไปวันเกิดพี่หมอก


“โยธาไปป่ะ ไปกับพี่ก็ได้” เฮียเตอร์ถามโยธาที่กำลังจะขอตัวกลับหอ


“ผมเกรงใจครับพี่”


“เออน่า จะได้รู้จักคนบ้าง พี่เห็นอยู่คนเดียวตลอดเลย”


“อ่า...จะรบกวนหรือเปล่าครับ ผมไม่รู้จักใครเลย”


“รบกวนอะไร โยก็รู้จักพี่ มีทาวน์แล้วก็คินด้วยไง ไปเหอะเดี๋ยวพาไปแนะนำกับเพื่อนด้วย ไอ้หมอกมันใจดี”


“ไปเถอะโย หลายๆคนสนุกดีนะ” ผมเสริมบ้าง อยากให้น้องได้ไปเปิดหูเปิดตา อย่างที่เฮียว่าเวลาเจอโยธาก็เห็นมันอยู่คนเดียวตลอด


“ครับ ผมต้องรบกวนด้วยนะครับ”


โยธานี่ขี้เกรงใจแถมยังถ่อมตัวอีก เด็กแบบนี้รุ่นพี่เขาชอบล่ะครับ ยิ่งเฮียเตอร์นี่ชอบนักล่ะ ชมน้องให้ฟังไม่ขาดปากเลย


เมื่อตกลงกันเสร็จสรรพว่าโยธาต้องไปกับเฮียเตอร์พวกเราก็แยกย้ายทางใครทางมันแล้วค่อยเจอกันอีกทีที่งานวันเกิดพี่หมอก เป็นงานที่รู้ปุ๊บไปปั๊บจริงๆครับ


เออว่าแต่เพื่อนทิมของผมมันจะไปด้วยมั้ยวะต้องโทรถามก่อนแล้ว


“โหลไอ้ทิม” ผมยกโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาเพื่อนรักทันที


(ว่าไงมึง?)


“อยู่ไหนวะ ทำไมเสียงเหมือนอยู่ข้างนอก”


(เอ้า! กูก็อยู่งานวันเกิดพี่หมอกไงวะ มึงจะมาเมื่อไหร่เนี่ย)


เดี๋ยวนะ คือไอ้ทิมมันรู้ก่อนผมอีกเหรอแล้วใครเป็นคนบอกมันวะ


“มึงรู้ได้ไงว่าวันนี้วันเกิดพี่หมอก” ผมถามข้อสงสัยของตัวเองทันที


(พี่เป๋าบอก เขามารับกูที่หออ่ะ)


เออก็ไม่ค่อยแปลกใจเท่าไหร่เพราะไอ้ทิมมันค่อนข้างเข้ากันได้ดีกับพี่เป๋า พี่เป๋ารายนั้นก็ชอบเล่นมุกแป๊กไม่ต่างจากไอ้ทิมเท่าไหร่


ผมยังสงสัยมาถึงทุกวันนี้ว่าพี่เป๋าเขาเข้าไปอยู่แก๊งพวกพี่คินได้ไงคือเป็นคนเดียวที่เข้าถึงง่ายที่สุดในกลุ่มเลย


“กูกำลังกลับบ้านไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วจะตามไป ตอนแรกว่าจะโทรมาถามมึงว่าจะไปด้วยกันมั้ย”


(กูมาแล้วเพื่อน เดินคุยกับทุกคนในงานแล้วแต่มึงยังไม่โผล่หน้ามาสักที นี่ก็รอมึงอยู่)


“เออๆเดี๋ยวรีบไป”


(เค เจอกัน)


วางสายได้ก็หันไปมองหน้าคนขับบ้าง พี่คินก็ยังหล่อเหมือนเดิมหรืออาจจะหล่อขึ้นกว่าเดิมด้วยซ้ำ เมื่อเช้าผมจำได้ว่าเป็นคนโกนหนวดเคราให้พี่คินที่ขึ้นเป็นตอเล็กๆ ผมไม่ค่อยชอบเท่าไหร่เวลาพี่คินเอาหน้าเขามาคลอเคลียผมแล้วคันทุกทีก็เลยต้องจัดการกำจัดไปซะ


“มองอะไร?” เขาหันมาเลิกคิ้วเมื่อรถติดอยู่ที่ไฟแดง


“มองพี่ไง”


“ทำไม คิดถึงกูว่างั้น?”


“นิดนึง”


“เดี๋ยวนี้พูดแต่อะไรน่ารักๆนะมึง ลองในรถสักทีดีมั้ยหืม?”


“พอเลยๆ พี่นี่ไม่ได้เลยนะ ได้ทีจะเอาอย่างเดียว”


“เปิดประสบการณ์”


เกลียดคำว่าเปิดประสบการณ์ของพี่คินมาก แล้วอะไรคือการตอบออกมาหน้าตายขนาดนั้นอ่ะ


“อย่าแม้แต่จะคิดเลยพี่ แค่ธรรมดาก็เหนื่อยแล้ว”


พี่คินไม่ได้พูดอะไรต่อเขาทำแค่ส่งยิ้มให้ผมแล้วขับรถออกไปทันทีที่ไฟเขียว ส่วนผมก็ไม่ได้สนใจอะไรอีก หันไปมองนอกหน้าต่าง มองข้างถนนไปเรื่อยอย่างที่ชอบทำตอนนั่งรถ


 

 

 

 

 

 


“สุขสันต์วันเกิดครับพี่หมอก”


มาถึงก็เดินเข้ามาหาเจ้าของงานทันที ตอนแรกผมคิดว่างานวันเกิดพี่หมอกจะประมาณปาร์ตี้กลุ่มเพื่อนอะไรแบบนี้แต่พอมาถึงอย่างแรกที่ตกใจคือบ้านพี่หมอก คือตกใจมากครับเพราะบ้านหลังใหญ่พอๆกับบ้านพ่อแม่พี่คินเลย


ยังไม่ทันหายตกใจเรื่องบ้านก็มาตกใจงานวันเกิดของพี่หมอกอีกซ้ำสอง มันเหมือนเป็นงานทางการที่คนรวยๆเขาจัดกันเลยครับ ผมจำได้ว่าเคยเห็นแม่ดูในละครที่จะมีคนใส่สูทผูกไทเดินกันเต็มงาน ไม่คิดว่าจะมาประสบพบเจอกับตัวเองในชีวิตจริง


ทุกอย่างดูหรูหราจนเสื้อผ้าง่ายๆอย่างเชิ้ตขาวกับกางเกงยีนส์ที่ผมใส่ทำให้ดูด้อยไปเลย


มิน่าล่ะทำไมพี่คินถึงใส่สูทตัวนอกมาด้วยแล้วพี่แม่งก็ไม่บอกนะครับ ปล่อยให้ผมแต่งตัวงงๆมาคนเดียวในงาน


“ขอบคุณมากทาวน์ ตามสบายเลยนะ”


“ครับพี่”


ผมว่าแค่นั้นก็มองหาไอ้ทิมที่ไม่รู้อยู่ส่วนไหนของงานนี้ พี่คินก็กำลังคุยกับพี่หมอกได้ยินแว่วๆว่าพ่อแม่พี่คินและพี่ครามก็มางานนี้ด้วย


“ไปหาพ่อแม่ก่อน”


ผมพยักหน้า ก็นานแล้วตั้งแต่เปิดเทอมไม่ได้ไปหาพ่อกับแม่พี่คินเลย แม่พี่คินก็โทรมาหาผมบ้างแต่ไม่บ่อยเท่าไหร่ ส่วนมากก็ถามไถ่เรื่องทั่วๆไปมากกว่า


เดินไปได้ไม่ถึงไหนก็เห็นพี่ครามเดินตรงดิ่งมาทางพวกผมสองคน วันนี้พี่ครามก็ใส่สูทเหมือนคนอื่นๆในงานแต่ไม่ได้เป็นทางการเท่าไหร่นักทว่าก็ยังดูดีเหมือนเดิม


“พึ่งมาเหรอวะคิน พ่อแม่นั่งคุยกับพ่อแม่หมอกอยู่น่ะ”


“แล้วมึงจะไปไหน”


“ไปหาอะไรกิน โคตรหิว”


พี่คินพยักหน้า ปล่อยให้พี่ครามไปหาอะไรกินตามที่เขาบอก เดินผ่านหลายๆโต๊ะก็เหมือนจะมีคุณหญิงคุณนายและคุณผู้ชายเต็มงานไปหมด อย่างว่าแหละครับพี่หมอกเขาก็ผู้ดีขนาดนั้น พ่อแม่เขาก็ไม่ใช่ธรรมดาเลยนะ


“มาแล้วเหรอลูก มาสวัสดีคุณลุงคุณป้าก่อนเร็ว” แม่พี่คินที่เห็นพวกผมเป็นคนแรกเอ่ยเรียกเราสองคนให้เข้าไปหา


“สวัสดีครับ” ผมยกมือไหว้สวัสดีตามพี่คินแต่ก็คล้ายจะเป็นอากาศเพราะพ่อแม่พี่หมอกดูจะสนใจพี่คินมากกว่า


“หล่อขึ้นเยอะเลยคิน ป้าไม่ได้เจอตั้งนานเลย”


“หน้าตาดีได้พ่อนะหลาน”


เขาก็เอ่ยชมพี่คินอย่างนู้นอย่างนี้ ผมก็ทำตัวไม่ค่อยถูกเท่าไหร่ ยืนเก้กังจนแม่พี่คินต้องดึงมือผมเข้าไปหา


“ลืมแนะนำเลย นี่ทาวน์ค่ะเป็น....”


“เป็นรุ่นน้องพี่คินกับพี่หมอกครับ” ผมเอ่ยแทรกแม่พี่คินอย่างไร้มารยาทแต่ผมไม่อยากให้แม่พี่คินแนะนำว่าผมเป็นอะไรกับพี่คิน


ผมไม่อยากให้ใครมองพี่คินแปลกไปที่คบกับผู้ชาย ผมไม่รู้ว่าพ่อแม่พี่หมอกจะรับเรื่องอะไรพวกนี้ได้มั้ยแต่ถ้ารับไม่ได้ผลเสียก็เกิดขึ้นกับพี่คินและครอบครัวของเขา


พี่คินตวัดตามามองผมอีกครั้งตอนที่ผมพูดออกไปแบบนั้น แน่ล่ะว่าผมดูออกว่าพี่คินไม่พอใจแต่ผมจะทำอะไรได้ครับ ที่ทำไปก็เพราะหวังดีกับเขา


“ทาวน์” แม่พี่คินเอ่ยเรียกผมเสียงเบา ผมหันไปยิ้มให้ท่านก่อนจะหันไปพนมมือไหว้พ่อแม่พี่หมอกอีกครั้ง


“สวัสดีครับ”


“สวัสดีจ้ะ” แม่พี่หมอกรับไหว้ สายตาของท่านมองผมอย่างสำรวจจนผมอึดอัด พ่อพี่หมอกก็ไม่ต่างเมื่อท่านสำรวจผมจนพอใจแล้วก็หันไปสนใจพี่คินต่อปล่อยผมให้เป็นธาตุอากาศอีกครั้ง


ผมไม่เคยมางานแบบนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่ผมเคยออกงานของคนรวย มันทำให้ผมอึดอัด ผมอยากงอแงใส่พี่คินแล้วร้องใส่เขาว่าจะกลับบ้านแต่ผมทำไม่ได้ ผมโตแล้วและควรมีวุฒิภาวะมากพอที่จะคิดได้ว่าอะไรควรหรือไม่ควร ตอนนี้ก็เลยต้องฝืนใจยืนอยู่เงียบๆเพื่อรอให้พี่คินคุยเสร็จ


แต่ความอดทนที่ผมพยายามฝืนก็ต้องหมดลงตอนที่พ่อแม่พี่หมอกเรียกหลานสาวของเขามาแนะนำให้พี่คินรู้จัก


“หนูพริ้มสวัสดีพี่เขาสิลูก”


เจ้าของชื่อยิ้มหวานส่งให้พี่คิน ยกมือไหว้ด้วยความสวยงามและดูเป็นผู้ดีอย่างที่ผมเคยเห็นในละคร เธอเป็นผู้หญิงที่น่ารักเลยครับ ดูเพรียบพร้อมและดูดีมากจริงๆ


“สวัสดีค่ะพี่คิน”


พี่คินเขาต้องรับไหว้แน่ล่ะเพราะมันเป็นมารยาท ถึงเขาไม่อยากทำก็ต้องทำในเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้ใหญ่ก็ต้องทำตัวดีๆแต่ผมก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกน้อยใจกับภาพที่เห็น


คือมันเป็นความรู้สึกที่ว่าทำไมพี่คินไม่พาผมออกไปจากตรงนี้สักที พ่อแม่พี่คินเขาก็คงช่วยอะไรผมไม่ได้เพราะเขาก็ติดพันคุยธุระของเขาอยู่เหมือนกัน


หลังจากที่ต้องมองพี่คินทำความรู้จักกับผู้หญิงคนนั้นเสร็จแล้วผมก็คิดว่าจะจบแต่ผู้ใหญ่ฝ่ายนั้นก็ดูจะยัดเยียดให้พี่คินพาคุณหนูพริ้มนั่นไปหาอะไรกินด้วยกัน


ผมตัดสินใจเสียมารยาท ค่อยๆเดินถอยห่างแล้วปลีกตัวออกมาจากตรงนั้นได้ในที่สุด เข้าใจว่าพี่คินก็คงอึดอัดแต่ภาพที่เห็นนั่นมันก็ทำให้ผมไม่ชอบใจไม่ต่างกัน


อย่าว่าแต่พี่คินที่ขี้หึง ผมก็ชี้หึงเหมือนเขาแหละครับ


เหมือนผมมาอยู่ผิดที่ผิดทางยังไงไม่รู้ งานที่มีแต่ไฮโซคนรวยๆนี่ไม่เหมาะกับคนอย่างผมเลย ผมชอบลืมทุกทีว่าพี่คินมันอยู่ในระดับไหน คงเพราะเขาไม่ค่อยใช้ชีวิตที่หรูหราให้เห็นเท่าไหร่ ที่ดูแพงสุดก็คงจะเป็รถที่เขาขับ ผมก็เลยลืมไปสนิทว่าเขาก็ไม่ใช่คนธรรมดา


จังหวะที่กำลังเดินก็เห็นบริกรเดินผ่านหน้ามาพอดี ถาดที่เขาถืออยู่นั่นมีน้ำอะไรอยู่ไม่รู้แต่สีสวยดี ผมหยิบออกมาหนึ่งแก้วกระดกรวดเดียวก่อนจะคืนแก้วเปล่าไว้ในถาด


อือ...อร่อยดีจัง


“ไอ้ทาวน์เพื่อนรักอยู่นี่นี่เอง” ไอ้ทิมที่ไม่รู้เดินมาจากไหนก็เข้ามาตบบ่าผมแรงจนบ่าแทบทรุด


“กูก็หามึงอยู่” ขนาดไอ้ทิมมันยังมีสูทใส่เหมือนคนอื่นเลยครับ แต่งตัวได้เข้ากับคนในงานที่สุด


แล้วดูผมดิ


“เป็นไรวะ ทำหน้าเหมือนโดนพี่คินทิ้ง”


มันน่าต่อยให้ปากแตกมั้ยล่ะไอ้เวรนี่


“กูอยากกินน้ำอันนั้นอ่ะ อร่อยดี” ผมชี้ไปยังแก้วที่บริกรใรงานกำลังยกเสิร์ฟให้กับแขก


“อ๋อ..ได้เพื่อน เดี๋ยวทิมจัดให้ มาทางนี้ๆ” ไอ้ทิมกวักมือเรียก เดินนำผมประหนึ่งเจ้าของงานวันเกิดเอง ดูรู้นั่นนี่ไปหมด แล้วระหว่างทางก็มีคนทักมันด้วยครับ


มันก็คุยเหมือนสนิทกับเขาเป็นสิบชาติ พอถามมัน มันก็บอกว่าพึ่งรู้จักในงานนี้นี่แหละ


“กูก็จำไม่ได้หรอกมึงว่าเขาชื่ออะไร กูคุยไปทั่วอ่ะระหว่างรอมึงมา”


“มึงไม่อึดอัดเหรอวะ?”


“โคตรๆเลยเหอะ กูแม่งอึ้งมากตอนที่เห็นบ้านพี่หมอก ตกใจซ้ำสองก็ตอนเห็นงานวันเกิดอลังการที่มีแต่คนรวยๆเขามากันนี่แหละ ทำตัวไม่ถูกไม่กล้าลงจากรถเลยกู


“แต่มึงก็แต่งตัวดีนี่หว่า ดูกูดิแต่งอะไรไม่เข้ากับคนอื่นเลย”


“นี่ก็ชุดพี่เป๋า เขามีสูทติดรถไว้ตัวหนึ่งกูเลยขอยืมเขามาจะได้กลมกลืนกับคนในงาน”


ดีจังเลยครับที่มันทำตัวกลมกลืนกับคนในงานได้


คิดๆดูแล้วก็รู้สึกนอยด์พี่คินเหมือนกันนะ แทนที่เขาจะบอกผมบ้างว่างานเป็นแบบไหนผมจะได้แต่งตัวดีกว่านี้ นี่อะไรเอาแต่ปิดปากเงียบจนมาถึงงานผมถึงได้รู้ด้วยตัวเอง


รู้งี้ไม่มาหรอก มาแล้วก็อึดอัด ถึงจะเป็นวันเกิดพี่หมอกก็เถอะ ผมค่อยอวยพรแล้วซื้อของขวัญให้ทีหลังก็ได้ครับ


“กูโคตรอยากกลับบ้านเลยแต่พี่คินเขาต้องอยู่ก่อน”


“คิดเหมือนกันแต่พอเนียนๆทำตัวกลมกลืนกับคนในงานก็สนุกดีนะแต่ส่วนมากคุยกันเรื่องธุรกิจอะไรไม่รู้ กูฟังแล้วงงฉิบหาย แล้วตลกตอนที่เขาเรียกชื่อจริงกันอ่ะ อย่างกับหลุดออกมาจากในละคร”


“กูว่าไม่เหมือนงานวันเกิดเลยสักนิด นี่ถ้าไม่เห็นเค้กกลางงานกูคิดว่างานประชุมนักธุรกิจ”


“จริงของมึง”


ผมกับทิมได้แต่ระบายความอึดอัดกันอยู่สองคนตรงซุ้มอาหาร ผมยกน้ำดื่มแก้วแล้วแก้วเล่า เห็นขนมหรืออาหารน่ากินก็หยิบกินเพลินๆ


“แล้วเพื่อนพี่คินเขาไปไหนกันวะมึง”


“โหมึง พวกพี่เขาถูกพ่อแม่พาไปแนะนำตัวกับลูกสาวคนนู้นคนนี้เยอะแยะไปหมดกูเลยปลีกตัวมาอยู่คนเดียวเนี่ย ไม่น่าเชื่อว่าพี่เป๋าก็โดนเหมือนกันกับคนอื่น”


“กูนึกถึงละครที่แม่ชอบดูเลย ที่คนรวยๆเขาจะจับลูกแต่งงานกันเพราะธุรกิจอ่ะ” ผมพูดขึ้นมาให้ไอ้ทิมมันฟัง คือเห็นในละครหลายเรื่องมากไม่คิดว่าจะมาเจอกับตัวเองจริงๆ


“ดีนะที่พี่คินเขาไม่โดน พ่อแม่เขาก็รับมึงเป็นลูกสะไภ้แล้วด้วย”


“ไม่โดนห่าไรล่ะ”


“ห้ะ?...มึงหมายความว่าพี่คินก็ไม่รอดเหรอวะ ทำไมเป็นงั้นในเมื่อพ่อแม่เขาก็โอเคกับมึงแล้ว”


“ก็กูเสือกเป็นคนดีไปบอกคนอื่นเขาว่าเป็นรุ่นน้องไง”


“โธ่ไอ้ทาวน์”


“เออแม่งรู้งี้กูบอกให้จบๆไปเลยว่าเป็นแฟนกัน แม่พี่คินจะบอกแล้วด้วยแต่กูไม่อยากให้คนอื่นมองพี่คินแปลกๆอ่ะ มึงเข้าใจกูป่ะ”


“คนดีจังเลยเพื่อน พ่อยอดขมองอิ่ม”


“เออถ้าเป็นคนดีแล้วต้องมานอยด์คนเดียวกูก็ไม่อยากเป็นหรอก”


ถ้ารู้แบบนี้ผมยอมให้แม่พี่คินบอกพ่อแม่พี่หมอกตรงๆเลยดีกว่าครับ



TBC...


ขอโทษที่มาลงช้าค่า ฮือ สองวันมานี้คือจิตใจห่อเหี่ยวไม่มีแรงทำอะไรเลยก็เลยไม่ได้ลงนิยายด้วย ตอนนี้อาจจะค้างนิดหน่อย แหะ แต่อย่าคิดมากค่าไม่มีอะไรหรอกทุกคน ส่วนเรื่องโยธาก็คอยติดตามกันต่อไปจ้า


#นิยายเขาว่ากันว่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.351K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

651 ความคิดเห็น

  1. #562 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 10:42
    บอกไปตรงๆดีกว่าไหมคะ บางครั้งก็ทำตามที่ตัวเองกับแฟนสบายใจบ้าง
    #562
    0
  2. #324 0979843633 (@0979843633) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 02:13
    ทาวน์แบบไม่รักษาความรู้สึกคินเลยกว่าจะคบกันได้ขนาดนี้ ทนคนรอบข้างได้แล้วหนิ สุดท้ายดันมาแคร์คนอื่นมากกว่าคนของตัวเอง
    #324
    0
  3. #248 Airzaa1810 (@Airzaa1810) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 01:31
    สงสารน้องอ่ะ เป็นกำลังใจให้นะลูก
    #248
    0
  4. #241 คันซากิ ฮิเมะ (@kozato) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 12:03
    ไม่ชอบนิสัยทาวน์ตรงนี้แหละ ชอบคิดแทนคนอื่น พ่อแม่พี่คินถ้าเค้ารับไม่ได้ เค้าจะแนะนำเรากับเพื่อนทำไม แล้วปัญหาก็จะตามมา เพราะคงกลับไปพูดทีหลังไม่ได้แล้วอ่ะเนอะ เรื่องเป็นแฟนกันอ่ะ ทีนี้เพื่อนพ่อแม่ะคินคงส่งลูดสาวมาให้ท่าถึงที่แบบไม่ขาดสายเลย แล้วถ้าพี่คินงอนทาวน์มากๆก็อาจจะเล่นด้วยก็ได้
    #241
    1
    • #241-1 biwncl (@biwncl) (จากตอนที่ 7)
      15 กรกฎาคม 2562 / 17:43
      จริงเลยแหละ ถ้าเราเป็นแฟนนะคือ เราเสียใจมากอ่ะ แล้วคือถ้าเป็นเรา เราอาจถึงขั้นเลิกอ่ะ5555 นิสัยแบบนี้เราไใชอบบบยยย
      #241-1
  5. #235 คนใจจะวาย (@opor-opor2011) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 00:04
    พ่อคนดี
    #235
    0
  6. #234 dreammy2603 (@dreammy2603) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 21:48
    ตัวววววมาต่อเร็วแงเข้ามาดูตลอดเลยว่าอัพมุ้ยบ้างทีก็นึกว่านางบ่แจ้งเตือนน
    #234
    0
  7. #233 ENJOY_EVERYDAY (@pink-peat) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 21:17
    ทาวน์เอ้ยทาวน์
    #233
    0
  8. #232 Brem25 (@Brem25) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 10:22
    เราเข้าใจทาวน์นะ แต่อยากให้ทาวน์บอกไปตรงๆเลย ถ้าพ่อแม่พี่หมอกเค้ารับไม่ได้ก็ช่างเค้า แค่พ่อแม่พี่คินยอมรับแล้วก็พอนะ สงสารความรู้สึกของพี่คิน ของทาวน์นะ สู้ๆ
    #232
    0
  9. #230 lovewannat (@lovewannat) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 19:31
    ทาวไม่ควรคิดแทนพี่คินอะ หนูควรถามความเห็นหรือความคิดพี่เขาบ้างไม่ใช่คิดแทนพี่เขาไปหมด
    #230
    0
  10. #229 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 15:33
    น้องงง หยุดคิดแทนเขาก่อนน
    #229
    0
  11. #220 _Guardian._ (@moon_night) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2562 / 00:14
    คือเราไม่โอเคกันทาวอย่างนึงคือชอบคิดแทนคนอื่นใครจะว่าไม่ดีก็ช่างมันไม่ได้มีผลกับการใช้ชีวิตของเรานิเราไม่ใส่ใจก็จบแต่นี่พ่อแม่ยอมรับแต่ดันคิดแทนว่ากลัวโดนมองไม่ดี....เห้อ...
    #220
    0
  12. #219 Yaoi0077 (@Yaoi0077) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 19:08
    รอออออ
    #219
    0
  13. #218 Tomboy... (@Tiwajaoka) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 18:16
    นอยด์แทนน้องอ่ะ พี่คินตามน้องเร็ววววว
    #218
    0
  14. #217 dreammy2603 (@dreammy2603) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 18:14
    ฮืออออ พี่จ๋ามาหาน้องจ๋าาเร้วว
    #217
    0
  15. #216 ninewnn10 (@ninewnn10) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 17:27
    นอยตามอ่ะ
    #216
    0
  16. #215 未来 (@nickixx) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 12:25
    ไปคิดแทนพี่คินเขาอีก เห้อ
    #215
    0
  17. #214 Chom_snj (@Chom_snj) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 06:24
    เป็นนี่ก็นอยต์อ่ะ สังคมที่ไม่เหมือนกับที่เราอยู่มันอึดอัดนะ
    #214
    0
  18. #213 xxxlilly (@xxxlilly) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 02:17
    ก็ไปบอกแบบนั้นทำไมล่ะทาวน์ แต่ก็นะ พี่คินก็ไม่น่าจะใส่ใจน้องนิดนึง
    #213
    0
  19. #212 4hotmudezz (@4hotmudezz) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 01:35
    นอยด์ว่ะ5555555 แล้วก็ไม่ค่อยพอใจทาวน์เลยโว้ยยยย ทำไมไม่บอกไปเลยล่ะลูก!!
    #212
    0
  20. #211 Mmelody__ (@pimpika-68) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 00:03
    ถ้าเราเป็นทาวน์ก็คงนอยด์เหมือนกันแน่ๆ กอดปลอบทาววววน์
    #211
    0
  21. #209 Rose37 (@082244rose) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 23:14
    คินบอกอย่าสนคนอื่นมาก?พ่อแม่ก็ยอมรับ? แล้วทำไม?#อินจนอารมเสีย
    #209
    0
  22. #208 Napat99 (@Napat99) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 23:02
    นอยด์ตามจริงๆด้วยตอนนี้ ค้างเลยยย มาต่อไวๆนะคะ
    #208
    0
  23. #206 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 22:49
    หอบกำลังใจมาส่งคร้าหายนอยด์ไวๆน้าาาาา
    #206
    0
  24. #205 Paaaooo (@Pao1965) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 22:49
    มาต่อไวๆจ้า รอออยู่
    #205
    0
  25. #204 myeonx (@myeonz) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 22:31
    คือนอยด์ตามเทอเร้ย ฮือออออออ
    #204
    0