เพียงหนึ่งรักมั่นนิรันดร์กาล ( ชื่อเดิม เส้นทางชีวิตของอี้เหวินเหอ 一文河的生活之路)

ตอนที่ 9 : สี่ หลังวันแต่งงาน (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,532
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 238 ครั้ง
    5 พ.ค. 63

สี่

หลังวันแต่งงาน

            กว่าอี้เหวินเหอและเซียวอีจะเดินทางมาถึงจวนสกุลเซียว เวลาก็ย่างเข้าสู่ปลายยามอิ๋นแล้ว ดังนั้นไม่ทันได้งีบนอนเพื่อเอาแรง อี้เหวินเหอก็ต้องลุกขึ้นมาล้างหน้าแต่งตัวเพื่อไปยกน้ำล้างหน้าและยกน้ำชาให้แม่สามี แต่เพราะมารดาของเซียวอีเสียไปนานแล้ว อี้เหวินเหอจึงต้องทำให้ฮูหยินผู้เฒ่าเซียวแทน

 

ในขณะที่เถียนอิ๋งเทียนกระพริบตาเพื่อให้ชินกับสภาพโดยรอบ บริเวณโต๊ะเตี้ยสุดมุมห้อง นางก็เห็นเงาของร่างหนึ่งกึ่งนั่งกึ่งนอนหนุนขมับอยู่

 

ใช่แล้ว...เจ้าของเงาร่างนั้นคือพี่เซียวอี

 

เมื่อคืนหลังกลับมา พี่เซียวอีก็เดินไปนั่งอยู่มุมนั้น มุมที่ห่างไกลจากนางให้มากที่สุด และไม่ยินดีจะร่วมเตียงกับนาง คงไม่ต้องถึงเรื่องเข้าหอ เพราะแม้แต่เงานาง เขายังไม่อยากชิดใกล้

 

ตาอี้เหวินเหอหมองเศร้า ก่อนพริบตาหนึ่งจะปรับสีหน้าให้ดูร่าเริงสดใจ สมกับสตรีเพิ่งแต่งงานใหม่แล้วรีบลุกขึ้นจากเตียง แต่เพราะเกรงว่าเซียวอีจะหนาว อี้เหวินเหอจึงหยิบเสื้อคลุมของเขาที่พาดอยู่บนราวไปห่มให้เขาเบาๆ 

 

ทว่าเซียวอีที่อี้เหวินเหอคิดว่าหลับอยู่นั้นกลับขยับตัวหนีอย่างรังเกียจ “เจ้าจะทำอะไร”

 

ดังนั้นอี้เหวินเหอจึงยกตัวขึ้นยืนตรงแล้ววางเสื้อคลุมลงบนพื้นข้างโต๊ะเตี้ย “ท่านนอนต่อเถอะ อีกประเดี๋ยวข้าค่อยปลุกท่านไป คารวะท่านย่ากับท่านพ่อ”

 

“...” สีหน้าเซียวอีบ่งบอกถึงความไม่พอใจอยู่นิดๆ เขาลุกขึ้นโดยเหยียบลงบนเสื้อคลุมที่อี้เหวินเหอนำมาให้แล้วเดินไปนอนบนเตียง สะบัดม่านที่อี้เหวินเหอเพิ่งรวบขึ้นลง อย่างคนต้องการปิดกั้นระหว่างกัน

 

“...” อี้เหวินเหอไม่พูดอะไร นางยืนนิ่งราวคนเป็นใบ้ ทั้งๆที่ปากบอกว่าชินชาเสียแล้ว แค่หัวใจกลับเจ็บแปลบขึ้นมาอย่างเลี่ยงไม่ได้ นานทีเดียวกว่านางจะเคลื่อนไหวตัว แล้วเดินจากมา

 

เท้าอี้เหวินเหอเดินไปที่ห้องชำระที่อยู่ด้านข้าง เสี่ยวชุนกับสาวใช้สองสามคนที่น่าจะได้นอนเลยทั้งคืนเช่นนางรีบเดินมายอบตัวทำความเคารพ “เคารพฮูหยินน้อย”

 

เพราะเพื่อให้ความเคารพต่อมารดาของเซียวอี้ แม้จะสิ้นชีพไปแล้ว คำเรียกขานของอี้เหวินเหอจึงเป็นฮูหยินน้อย นางผงกศีรษะเล็กๆ แล้วให้ทั้งหมดช่วยกันอาบน้ำให้นาง “มาเถอะ ไม่ต้องมาพิธี ประเดี๋ยวจะสาย”

 

ใช้เวลาไม่นานมากนัก อี้เหวินเหอก็อยู่ในชุดเรียบร้อย เพราะแต่งงานแล้ว ผมที่เคยปล่อยสยายอยู่ด้านหลัง จึงถูกขมวดเก็บเป็นทรงตามยุคสมัย ตรวจดูความเรียบร้อยครู่หนึ่งอี้เหวินเหอก็ลุกขึ้น “เสี่ยวชุน เวลายังเหลืออีกมาก พวกเราไปทำน้ำแกงปลาให้ท่านย่าเซียวกันเถอะ”

 

“เจ้าค่ะ ฮูหยินน้อย” เสี่ยวชุนขานรับ แล้วเดินตามคุณหนูของนางไปยังห้องครัวที่อยู่ในเรือน

 

อี้เหวินเหอลงมือทำน้ำแกงปลาด้วยตนเอง ถูกต้องสตรีที่ขึ้นชื่อว่าเป็นนางมารเช่นนั้น ทำกับข้าวได้ และทำอร่อยเสียด้วย และน้ำแกงปลารสมือนางนี้ก็เป็นที่ชื่อชอบของฮูหยินผู้เฒ่าเซียว 

 

โดยตัวน้ำแกงปลาที่อี้เหวินเหอทำนั้น เป็นการเคี้ยวปลาทั้งตัว เพื่อมิให้คาว เครื่องสมุนไพรมากมายจึงถูกเติมลงไป แต่เพราะนางมีสูตรลับ ดังนั้นทั้งๆที่ใส่สมุนไพรหลากหลาย ปลาก็ยังไม่เสียรสชาติ รวมไปถึงกลิ่นก็ยังไม่ตีกัน

 

ใช้เวลาเคี้ยวอยู่เกือบชั่วยาม น้ำแกงปลาสีใสก็เสร็จสรรพ อี้เหวินเหอเหลียวมองเวลา เห็นว่าเป็นอันสมควรแล้วก็ให้คนไปปลุกเซียวอี “เสี่ยวชุน เจ้าให้เด็กไปปลุกพี่เซียวอีที

 

“เจ้าค่ะ” เสี่ยวชุนยอบตัวลงแล้วเดินไปสั่งให้สาวใช้คนหนึ่ง ไปปลุกท่านรองเจ้ากรมครั้ง

 

หลังจากนั้นอีกประมาณครึ่งชั่วยาม ทั้งอี้เหวินเหอและเซียวก็มาพร้อมกันที่เรือนของฮูหยินผู้เฒ่าเซียว 

 

วันนี้ฮูหยินผู้เฒ่าเซียวอยู่ในชุดดำแซมม่วงทึบ พอมารวมกับเท้าหัวมังกรที่ได้รับพระราชทานจากไทเฮา ความน่าเกรงขามก็แผ่ออกมาจนชวนให้ผู้คนหวาดกลัว

 

“เคารพท่านย่า” ทั้งอี้เหวินเหอและเซียวอีเอ่ยออกมาพร้อมกัน

 

ฮูหยินผู้เฒ่าเซียวยกชาขึ้นจิบ ก่อนวางลงอย่างแรง “มาแล้วกันแล้วรึ”

 

อี้เหวินเหอและเซียวอีจึงทราบได้ทันทีว่าฮูหยินผู้เฒ่าเซียววันนี้อารมณ์ไม่ได้แล้ว

 

ทางด้านสาวใช้ของฮูหยินผู้เฒ่าเซียวก็ไม่รอช้า ทุกคนต่างรู้หน้าที่ พากันเดินออกไปด้านนอก พร้อมปิดประตูลง

 

อยู่กันเพียงลำพังสามคนแล้ว ฮูหยินผู้เฒ่าเซียวก็ลุกขึ้นเดินมาหยุดอยู่เบื้องหน้าของอี้เหวินเหอและเซียวอี เสียงไม้เท้าหัวมังกรดังกึกกักยามกระทบพื้น ชวนให้จิตใจผู้คนหวั่นไหว อึดใจต่อมาเสียงน่าเกรงขามของฮูหยินผู้เฒ่าเซียวก็ดังขึ้น “อาอี เมื่อคืนเจ้าทำเรื่องอะไรลงไปรู้หรือไม่!”

 

เซียวอีค่อยๆเงยหน้าสบตากับฮูหยินผู้เฒ่าเซียว “ข้าทำอะไรขอรับ”

 

คิ้วของฮูหยินผู้เฒ่าขมวดมุ่นเข้าหากัน มือกระแทกไม้เท้าหัวมังกรลงพื้นถี่ๆ ก่อนฟาดใบหน้าหลานรักด้วยมือข้างหนึ่ง “ยังมีหน้ามาพูดอีกหรือ ว่าเจ้าทำอะไรเอาไว้ ตอนไปรับตัวเจ้าสาวก็ทีหนึ่งแล้ว ตอนเข้าหอเจ้ายังก่อเรื่องอีก ไม่เห็นแก่หน้าสกุลเซียวแล้วใช่หรือไม่”

 

แก้มซีกซายของเซียวอีชาหนึบไปหมด เขาใช้ปลายลิ้นดุนกระพุ้งแก้มก่อนยกใบหน้ากลับมาเผชิญกับท่านย่า แล้วชี้แจงด้วยเสียงสุขุมเยือกเย็น “เพราะข้าไม่อยากแต่งงานกับนาง”

 

จบประโยค แววตาโกรธเกลียดเคียดแค้นชิงชังของเซียวอีก็พุ่งมาที่อี้เหวินเหอ ฮูหยินผู้เฒ่าเซียวได้ยินก็ตัวสั่นเทิ้ม หมายจะฟาดมือสั่งสอนไปอีกสักเที่ยว อี้เหวินเหอเห็นท่าไม่ดีแล้ว นางรีบคว้ามือของฮูหยินผู้เฒ่าเซียวเอาไว้ “ท่านย่า อย่าโมโหไปเลยเจ้าค่ะ”

 

ฮูหยินผู้เฒ่าเซียวหลุบตามองอี้เหวินเหอก่อนเหลียวมองเซียวอีหลานรัก “เจ้าดูสิ เจ้าทำกับนางเช่นนั้นนางยังปกป้องเจ้า”

 

“เหอะ” เซียวอีแค่นเสียงออกจมูก สำหรับขาแล้วการกระทำของอี้เหวินเหอ ก็เพื่อต้องการแสดงให้ผู้คนเห็นว่า อี้เหวินเหอชนะทุกคนเท่านั้น “หญิงใจดำอำมหิตเช่นนี้หรือจะทำเพื่อข้า ครั้งนี้หลานคิดว่าท่านย่าคงดูผิดไปเสียแล้ว”

 

หัวคิ้วของฮูหยินผู้เฒ่าเซียวกระตุกพรึบ โมโหจนสั่นไปทั้งตัว “เซียวอี!”

 

เซียวอีรู้ว่าท่านย่ากำลังโกรธตน แต่เขาเองก็ไม่ได้ทำอะไรผิดเช่นกัน “ข้าผิดหรือขอรับ ผิดหรือที่ข้าอยากอยู่ห่างจากคนที่ข้าเกลียด แล้วไปอยู่ใกล้ๆกับคนที่ข้ารัก”

 

“เกลียดรึ! เมื่อก่อนข้าก็เห็นเจ้ากับเหอเจี๋ยเอ๋อร์ไปมาหาสู่กันดี ทั้งยังสนิทสนมกันถึงเพียงนั้น” ฮูหยินผู้เฒ่าเซียวกระทบไม้เฒ่าดังๆ กี่ปีมาแล้วที่สองคนนี้ตัวติดกัน

 

ฮูหยินผู้เฒ่าเซียวพูดถึงข้อนี้ ฝ่ายเซียวอีก็ไม่รอช้า สวนกลับอย่างทันทีทันควันเช่นกัน “นั่นเพราะข้าคิดกับนางแค่น้องสาว! จนกระทั่งนางมาทรยศความไว้เนื้อเชื่อใจของข้า”

 

ฮูหยินผู้เฒ่าเซียวโกรธจนขนคิ้วชี้ชัน “นางไม่ได้ทรยศเจ้า แต่เป็นข้าที่ตกลงกับกั๋วกง ว่าจะรับนางมาดูแล”

 

เป็นอีกครั้งที่เซียวอีแค่นเสียงผ่านจมูก มองอี้เหวินเหออย่างหยามเหยียด “ท่านย่าโปรดหยุดเถอะขอรับ ท่านตกลงอะไรกับกั๋วกงข้าไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ท่านน่าจะรู้ดีอยู่แล้ว ว่าข้ารักอยู่กับเสิ่นเซียงมี่ ของหมั้นอะไรข้าก็ตระเตรียมเอาไว้อย่างพร้อมพรัก”

 

ตัวเซียวอีไม่รู้ว่าอี้เหวินเหอยินดีหรือไม่ แต่เพราะนางตกปากรับคำ ทั้งก่อนวันที่เรื่องการหมั้นหมายจะแดงขึ้นมา อี้เหวินเหอคนนี้ยังยิ้มแย้มให้เขากับเสิ่นเซียงมี่อยู่เลย แล้วเช่นนี้จะไม่ให้เขาเกลียดนางได้อย่างไร!

 

ฟังหลานชายแสนรักเอ่ยปากชนิดแทบไม่หยุดหายใจแล้ว ฮูหยินผู้เฒ่าเซียวก็หอบหายใจหนัก ยกนิ้วสั่นๆชี้ไปที่เซียวอี “ดังนั้นเจ้าจึงฉีกหน้าวงศ์สกุลอย่างนั้นหรือ”

 

นางเองก็ไม่ใช่จะไม่รู้ว่าหลานชายรักอยู่กับเสิ่นเซียงมี่ แต่สหายเก่าร้องขอจะให้นางปฏิเสธได้ลงได้อย่างไร อีกอย่างนางก็เอ็นดูอี้เหวินเหอเป็นทุนเดิมด้วยแล้ว จะให้เด็กไม่รู้เรื่องราว โดนเล่นงานไปเพราะความหวาดระแวงของฮ่องเต้ไม่ได้เด็ดขาด

 

เซียวอีผงกศีรษะรัวๆ อย่างคนเจ็บแค้นใจ “ท่านย่าให้ข้าทำเพื่อสกุล ข้าก็ทำให้ท่านแล้ว ด้วยการยอมแต่งคนที่ข้าเกลียดที่สุดมาอยู่ร่วมจวน ส่วนเรื่องต่อจากนี้ ข้าจะทำตามใจตัวเองของข้าบ้าง” 

 

กล่าวจบเซียวอีก็หมุนตัวก้าวยาวๆจากไป เขาคุยกับเสิ่นเซียงมี่เอาไว้แล้ว แม้จะลดเกียรตินางลงหน่อย แต่นางก็ยินยอมจะเป็นฮูหยินของเขา แม้จะไม่ได้เป็นฮูหยินเอกก็ตามที

แต่งเองเกลียดที่แต่งเอง อยากจะเลิกแต่งแต่ก็แต่งไปแล้วเลิกไม่ได้ สู้ๆนะอี้เหวินเหอ สามีสุดเฟอร์เฟครอเธออยู่ข้างหน้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 238 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

545 ความคิดเห็น

  1. #513 echoesofsilence (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2563 / 11:43
    นิสัยตาเซียวเกินเบอร์กับตำแหน่งมาก
    #513
    0
  2. #482 K@NomJeeB (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 19:24
    เซียวอีอุปนิสัยไม่น่ารับราชการตำแหน่งใหญ่ได้เลย หุนหันพลันแล่น ไม่รักษาชื่อเสียง หน้าตาของวงศ์ตระกูล ถ้าเซอเอ๋อร์ขอหย่ารี๊ดจะไม่แปลกใจเลย
    #482
    1
    • #482-1 K@NomJeeB(จากตอนที่ 9)
      12 กรกฎาคม 2563 / 19:25
      เหอเอ๋อร์ซิ พิมพ์ชื่อน้องผิด เขาขอโทษ
      #482-1
  3. #140 orn2515 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 21:20
    เกลียดเจ้ายิ่งนักคนเลว
    #140
    1
    • #140-1 Ratphak(จากตอนที่ 9)
      17 พฤษภาคม 2563 / 19:04
      เกลียดด้วยยย
      #140-1
  4. #26 pbwt (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 18:27
    ไรท์มีหลุดสลับเถียนอิ๋งเทียนมาด้วย
    #26
    3
    • #26-3 Ratphak(จากตอนที่ 9)
      9 พฤษภาคม 2563 / 05:59
      555 ไรต์เบลอขอโทษด้วยนะคะ
      #26-3
  5. #11 daisyofthegalaxy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 18:16

    งั้นต้องรีบแต่งต่อเร็วๆ แบบติดเทอร์โบละล่ะ


    อยากวาร์ปไปถึงตอนนางเอกหลุดพ้นจากคู่รักมหาประลัยนี่แล้วอะ



    #11
    1
    • #11-1 Ratphak(จากตอนที่ 9)
      7 พฤษภาคม 2563 / 11:37
      อีกสักพักนะคะ กำลังเร่งปั่น
      #11-1
  6. #10 AYTHAI (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 17:52
    5555มันจะเน่าไปถึงไหนล่ะจ๊ะนั้น
    #10
    1
    • #10-1 Ratphak(จากตอนที่ 9)
      7 พฤษภาคม 2563 / 11:36
      เรื่องอาบน้ำใช่ไหมคะ คนหล่อมักโสโครก 555
      #10-1
  7. #8 qxmxi_ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 17:10
    เมื่อไหร่จะหลุดจากวังวนนี้หรอคะ;-;-;-;
    #8
    1
    • #8-1 Ratphak(จากตอนที่ 9)
      7 พฤษภาคม 2563 / 11:36
      เมื่อนางเอกตกถึงจุดต่ำสุดค่ะ
      #8-1