OS/SF l SEVENTEEN : Otra semana

ตอนที่ 9 : Gyuhao: ข้าวต้มโต้รุ่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 446
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    30 ธ.ค. 60





Image result for gyuhao

ภาษา : หยาบคายนิดนึงถึงนิดหน่อย
คู่หลัก : กยูฮ่าว 
คู่รอง : - 
  



"เตี่ย" เสียงตะโกนดังจากนอกร้านเข้าไปในร้าน 

เตี่ย เจ้าของมือเริ่มย่นที่กำลังถือทัพพีก้นลึกตักข้าวต้มกุ๋ยในหม้อ ตะโกนกลับด้วยความดังเสียงเกือบเท่ากัน "ว่าไง"

"ไอ้เสาไฟฟ้ามาอีกแล้ว"


เสาไฟฟ้าต้นที่สวี่หมิงฮ่าวพึ่งพูดถึง เดินเข้าร้านมาพร้อมกระดาษเป็นปึกและหนังสือเล่มโต ไม่วายเอามือมาตีไหล่เขาเป็นเชิงทักทายตอนเดินสวนกัน 

คิมมินกยูนักศึกษานิติศาสตร์ที่นอนน้อยกว่าทุกสิ่งมีชีวิตบนโลก เพราะ 1. ต้่องได้Aช้วนเท่า่นั้น 2. เหตุผลแค่นั้นไม่พออีกหรอวะ 
มินกยูคือสุดยอดมนุษย์โต้รุ่ง ที่ขาดไม่ได้หนึ่งอย่าง
ไม่ใช่คาเฟอีน
ไม่ใช่เอ็มร้อยห้าสิบ

แต่เป็นข้าวต้ม

เขาถือคติ กองทัพเดินด้วยท้อง สิ่งเดียวที่ทำให้เขาตื่นมาสู้ประมวลกฎหมายได้คือการเคี้ยวอาหารเท่านั้น


ส่วนคนที่เดินถือถ้วยข้ามต้มไปเก็บหลังร้านคือสวี่หมิงฮ่าว คณะศิลปกรรม วิธีเลือกวิชาเรียน : กูจะลงเฉพาะอันที่มันเริ่มเรียนตอนบ่ายเท่านั้น  เพราะขี้เกียจ 
มักจะตื่นมาช่วยพ่อขายข้าวต้มตั้งแต่ตีสี่ครึ่ง ไม่เว้นกระทั่งช่วงไฟนอล



"ข้าวต้ม 2 ถ้วย ผัดผักบุ้ง ไข่เค็ม เหมือนเดิม โอเค๊"  ลูกชายเจ้าของร้านที่มาช่วยทำงานในฐานะลูกมือวางถาดข้าวลงตรงหน้าลูกค้าขาประจำ ถือวิสาสะยกอาหารแบบเดิมที่เขาชอบสั่งมาวางให้แบบไม่มีถาม

คนมาใหม่เลยจำใจต้องพยักหน้าเออออไปตามเรื่อง "ครับๆ"

พอสิ้นคำตอบรับ หมิงฮ่าวก็หันหลังกลับ มินกยูรีบตะโกนขัดขึ้นมา
"เฮ้ยเดี๋ยวดิฮ่าว"

"ไม่สนิทอย่ามาเรียกฮ่าว"

"แล้วให้เรียกว่าอะไรครับ"

"เรียกอะไรก็ได้ ที่ไม่ใช่ฮ่าว แล้วมีอะไร จะเอาไรเพิ่ม รีบๆได้ปะจะไปทำอย่างอื่นต่อ"

"ตี๋ คุยกับลูกค้าดีๆหน่อย" เสียงตะโกนจากเตี่ยดังมาจากหน้าร้าน

"ก็มันกวนตีน" ลูกชายตะโกนกลับ

"ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะครับ" ลูกค้าขาประจำตะโกนบ้าง

เอาเข้าไป

"สรุปมีอะไร มาทีไรโดนเตี่ยด่าทุกที มีอะไรก็รีบพูด"

"กินข้าวยังครับ"

"พึ่งจะตีสี่"

พูดแล้วก็รีบหันหลังกลับเดินฉับๆไปหลังร้าน ไม่ทิ้งช่องว่างให้มินกยูต่อบทสนทนาใดๆอีก
แล้ว ´พึ่งจะตีสี่´ มันแปลว่ากินแล้ว หรือยังไม่กินวะ


คนเข้าๆออกๆร้านช่วงเช้ามืดแบบตีสี่ตีห้าไม่มากเท่ากับช่วงหลังเที่ยงคืนถึงตีสองกว่าๆ เป็นโอกาสที่ทำให้มินกยูนั่งแช่อยู่ในร้านนานๆ เพื่อกินข้าวไปด้วย อ่านหนังสือไปด้วยได้แบบชิลๆ และเป็นเหตุผลที่ทั้งสามคนกล้าตะโกนคุยกันโหวกเหวกโดยไม่ต้องกลัวโดนลูกค้าคนอื่นด่า เพราะคนแทบจะไม่มี
เตี่ยนั่งพักอยู่หน้าร้าน หมิงฮ่าวฟังเพลงและล้างจานอยู่ในครัวเกือบชั่วโมง แต่พอเดินออกมาข้างนอกอีกที

เสาไฟฟ้าต้นเก่ายังนั่งอยู่ที่เดิม

"ยังไม่ไปอีก"

พูดแล้วเขาก็นั่งพักที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามหน้าตาเฉย มินกยูเห็นเพื่อนร่วมโต๊ะก็ยิ้มกว้าง หยิบถ้วยข้าวต้มที่ยังเหลือเต็มชามไปวางไว้ตรงหน้า แล้วถามซ้ำคำถามเดิมที่ยังไม่ได้คำตอบ

"กินข้าวยังครับ"







2

ยังไม่กินแต่เบื่อข้าวต้มจะแย่
เป็นคำตอบกึ่งปฎิเสธของหมมิงฮ่าวทุกครั้ง ก่อนเขาจะเอานิ้วดันข้าวต้มถ้วยที่ตั้งข้างหน้าออกไป
บางทีเขาก็สงสัยว่าไอ้คนตัวสูงนี่มันจะมาวอแวอะไรนักหนา ต้องมาอยากรู้เรื่องปากท้องเขาทำไมทุกครั้งที่มานั่งกินข้าว สนิทกันก็ไม่ใช่ อยู่กันคนละคณะ ที่รู้ชื่อกันได้ก็เพราะ เพื่อนของเพื่อนของเพื่อนของเพื่อน รู้จักกัน แค่นั้น
ถามว่าทำไม
ถ้าถามมินกยูเขาก็จะตอบว่า

"ก็เป็นคนมนุษย์สัมพันธ์ดี อยากมีเพื่อนเยอะๆ" 

ซึ่งเพื่อนผู้หวังดีก็จะแฉต่อว่า  

"ตอแหลจ้า มันไปกินบ่อยเพราะชอบลูกชายเขา"

"ไม่จริงเว้ย"

"ไม่ได้อยากกินผัดผักบุ้งธรรมดา อยากกินผัดผักบุ้งจีน"  เพื่อนคนดีคว้าชีทได้ก็เอาตีหัวคนหน้ามึนไปหนึ่งที  "ให้การเท็จมีโทษนะครับ"

"พวกมึงเพื่อนกูจริงป้ะเนี่ย"




...








3

"เตี่ยปวดหลัง" หมิงฮ่าวอธิบายเมื่อเห็นมินกยูยืนเบะปากมองป้าย ´ปิด´ตัวโตที่อยู่หน้าร้าน 

"เป็นอะไรมากหรือเปล่า"

"คงทำงานมากไปอะ กล้ามเนื้อล้าธรรมดา หาหมอแล้ว ทายานอนเดี๋ยวก็หาย"  เขาพูดตัดบทสั้นๆแล้วทำท่าจะเดินออกไป  "วันนี้นายคงต้องไปกินที่อื่น"

"เฮ้ยเดี๋ยวดิฮ่าว"

"บอกว่าไม่สนิทอย่ามาเรียกฮ่าว" 

"เอ่อ"

"มีไรก็รีบพูด ถ้าไม่พูดก็จะไปละ"

"เตี่ยกินข้าวยังอะ" เขารีบชิงพูดขึ้นมา มีอะไรก็พูดๆไปก่อนเถอะน่า เดี๋ยวอีกคนเดินเข้าบ้านก็อดคุยกันพอดี

"เตี่ยกู เป็นลูกหรอเรียกซะสนิท ... กินข้าวแล้วเข้านอนไปนานแล้ว  ถามหมดยัง"

" แล้ว...ลูกเตี่ยกินข้าวหรือยังครับ"

ลูกเตี่ยยืนทำหน้าบอกบุญไม่รับอยู่หน้าร้าน ใจนึงก็งงว่าอะไรของมันวะ อีกใจก็ ... พอมันพูดขึ้นมา ก็นึกได้ว่ายังไม่ได้กินอะไรเลยนี่หว่า  มัวแต่ เตี่ยเป็นอะไร เตี่ยเป็นอะไร ..... หิวเหมือนกินควายได้ทั้งตัว


"ไปกินข้าวด้วยกันนะครับ"

เห็นลูกหมาทำตาอ้อน แถมท้องก็ร้อง แค่หิ้วเสาไฟไปกินข้าวด้วยวันเดียวไม่เป็นไรหรอกมั้ง

"เออๆ"











คิมมินกยูเอาแค่กายหยาบกับหนังสือมาร้านข้าว ส่วนสติสตังเขาทิ้งไปหมดแล้ว
จะบอกว่าเป็นเพราะเรียนหนักก็ส่วนหนึ่ง แต่อีกเรื่องที่แย่กว่าการใช้สมอง คือการไม่ยอมให้สมองได้พัก เขาอดนอนจนมาถึงจุดที่ร่างกายถือป้ายประท้วง  ดังนั้นพอนั่งลงตรงร้านข้าวหมูแดง ตักข้าวเข้าปากแค่สองคำ มือก็เริ่มสั่น 

เห็นอีกฝ่ายมือสั่นแถมนั่งเหม่อ  ก็อดเป็นห่วงไม่ได้ 
"ทำไมไม่นอนซักหน่อยอะ"

"เดี๋ยวมันมีสอบอะ อีกสามชั่วโมง"

"อ่านไม่จบหรอ"

"ไม่จบรอบสาม ฮ่าๆๆ"

"นอนไหม.. ไม่กลัววูบหรอ หนักขนาดนี้ ตาเหมือนหลุมถาดข้าวกลางวันอะ"


"ฮื่อ" มินกยูตอบรับแบบไม่มีสติ ยกมือขึ้นมาปิดปากหาวอีกรอบ แล้วก็รู้สึกเหมือนวิญญาณกำลังออกจากร่าง

"เดี๋ยวปลุก"

"หือ"

"ไม่ไหวก็นอนฟุบลงไปเนี่ยแหละ อีกสองชั่วโมงเดี๋ยวปลุก โอเคไหม"
 
เขาพึ่งรู้ตัวว่าไม่มีแรงกระทั่งจะพูดคำว่าโอเค ฟุบตัวลงบนโต๊ะ แล้วก็จำอะไรไม่ได้แล้ว







จำได้อีกทีก็ตอนโดนทั้งเขย่าทั้งบีบคอ
ใครเขาปลุกกันด้วยวิธีบีบคอวะเนี่ย

พอผงกหัวขึ้นมาได้ สิ่งแรกที่หลุดออกมาจากปากมินกยูกลับไม่ใช่คำด่า
 
"มาตรา 295 ผู้ใดทำร้ายผู้อื่น จนเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจของผู้อื่นนั้น ผู้นั้นกระทำความผิดฐานทำร้ายร่างกาย ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี หรือปรับไม่เกินสี่พันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ"

"ก่อนจะมาปรับกู มึงไปจ่ายค่าข้าวก่อนป้ะ"

"ขอโทษครับ"
 
"อ่านหนังสือจนหลุดและมึงอะ"

"วันนี้ขอบคุณมากนะ มากินข้าวด้วย แล้วยังอยู่ปลุกเราอีกอะ"

"พูดมากเดี๋ยวก็ไปสอบไม่ทัน"

"ขอบใจนะ"

"กลับไปเตรียมตัวไปสอบเหอะ"

"คราวหน้ากินข้าวด้วยกันอีกได้ไหม"


เห็นหน้าอ้อนของเพื่อนที่ยังไม่สนิทแล้ว หมิงฮ่าวก็ได้แต่สงสัย ว่ามันเป็นอะไรชอบชวนกินข้าวจังวะ

"เออๆ"

"จริงนะ"

"เออ"










4


"ฮ่าว"

"ไม่สนิทอย่ามาเ- "

จุ๊บ

"นี่ยังไม่สนิทอีกหรอ" คนตัวสูงฉวยโอกาสหอมแก้มไปหนึ่งทีแล้วยังไม่วายพูดหยอก เจ้าของแก้มที่พึ่งโดนลวนลามไม่ได้ตั้งตัวมองค้อนตาเขียว 


"เงียบไปเลย"

ประโยคนี้อีกและ

"ไม่เรียกฮ่าวเรียกที่รักแทนได้ปะ" 


     ใครจะเชื่อ ขนาดคิมมินกยูเจ้าของมือหนึ่งเดียวที่มีสิทธิ์จับแก้มอาตี๋ก็ยังแทบไม่เชื่อ เวลาแค่ครึ่งปีกับการเข้าๆออกๆร้านข้าว ช่วยล้างจาน(แทบทุกวัน) ไปกินขนมข้างนอก(คนชวนมักต้องออกเงิน) อ่านหนังสือด้วยกันคนละมุมโต๊ะบ้าง เดินเล่นบ้าง รู้ตัวอีกทีเขาก็เปลี่ยนคำนำหน้าอีกคนได้เป็นแฟนเต็มปากเต็มคำ 
ถึงอีกฝ่ายจะชอบปฎิเสธว่า 

´ไม่แฟนโว้ย แค่ดูๆกันอยู่´

ซึ่งมินกยูก็จะต่อว่า ´ดูอะไรอ่า ยังมีอะไรที่ยังไม่ได้ดูอีกหรอ´

´เงียบไปเลย'  



"ไม่อ่านประมวลแล้วหรอวันนี้"

"หมดทุกตัวแล้วคร้าบ โคตรดีใจอะ"

"อือ ดีแล้ว เครียดแย่"

"ช่าย เครียดมากเลย เครียดๆๆๆๆๆ"

เขาพูดแล้วเน้นเสียงคำว่า เครียด ซ้ำๆแบบที่เด็กสามขวบฟังยังรู้เลยว่า เสแสร้ง แกล้งทำ 

"อยากได้คนช่วยคลายเครียดจังเลยอ่า" 

ไม่พูดเปล่า พอหันซ้ายหันขวาไม่มีคนก็ดึงอีกคนเข้ามากอด ซุกหน้าลงคอเอาดื้อๆ



"อดนอนอ่านหนังสือหลายวันไม่ใช่หรอ วันนี้ก็นอนซะสิ"

"อดอีกวันก็ได้ พรุ่งนี้ค่อยนอนทีเดียว"


"หน้าด้านจริงๆ"


ด่าแล้วแต่ก็แอบเขย่งขึ้นไปกระซิบข้างหูเบาๆ 



"ห้องนายแล้วกัน"





เป็นครั้งแรกที่คิมมินกยูโต้รุ่ง โดยที่กินอย่างอื่นที่ไม่ใช่ข้าวต้ม











''''''จบเหอะ'''''





กรรกด่่้ดอ่หสกด อิ_อิ 

เราเป็นอะไรกับของกิน
มาตรากฎหมายถ้าผิดเราขออภัยด้วยนะคะ หยิบหนังสือเพื่อนมาเปิดๆดูอะ 555555 

สเตจเคบีเอสเมื่อวานโคตรดีมากกกกกกกกกกกก แง






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

47 ความคิดเห็น

  1. #23 TEN24 (@TEN24) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 22:54
    หงหยหยหสกาหรไจปสากาไาำรไน นุตายไปแร้วววววววววสสหทหื่ห่
    #23
    0
  2. วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 01:40
    กินอะไรกันหรออออออ ลูกเจ้าของร้านข้าวต้มหรือป่าวววน้าาาาา กริ๊สสสสสสสสส
    #22
    0
  3. #19 bibikrikri (@bibikrikri) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 15:53
    น่ารักกกกกก เราชอบจังหวะเล่าเรื่องไรทนะ ไม่ได้เม้นทุกตอนง่ะ อ่านรวดเดียวเลย ขอโต๊ดดดดดดดด ติดตามเธออยู่นะจ๊ะแต่เธอไม่รู้บ้างเลอ 55555555 เป็นกำลังใจให้นะคะะ
    #19
    0
  4. #18 Pinn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 18:30
    กินอะไรกันหลออออ เราเปงคนใส่ๆค่ะ /น่ารักง่ะๆๆ
    #18
    0
  5. #17 Phoenix '4 (@fang4869) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 01:27
    ฮืออออน่ารักมาก ถ้าร้านข้าวต้มมีคนน่ารักแบบนี้นี่จะไปกินทุกวันเหมือนกัน5555
    #17
    0
  6. #16 waneem_ (@waneem_) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 22:02
    แงงงงงง ทำอะไรกันน้าถ้าไม่ได้กินข้าวต้ม ฮือ น่ารักทากๆๆๆๆๆๆๆๆ แต่กยูฮ่าวบ่อยๆนะคะ
    #16
    0