OS/SF l SEVENTEEN : Otra semana

ตอนที่ 8 : (X'Mas Eve! ♪♫♬!) Coupshan: Smarty

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 254
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    24 ธ.ค. 60

Now playing: Smarty
Christmas!Jeongcheol (Coupshan) 
Drabble Collections 

Image result for jeonghan christmas


ซึงชอลโคตรตื่นเต้น แล้วเขาก็ซื้อต้นคริสต์มาสมาตั้งไว้มุมห้องแล้วด้วย
ห้องของพวกเขา

เดือนธันวาทีไรเป็นต้องเค้าท์ดาวทุกที อันที่จริงเขานับถอยหลังกาปฎิทินมาตั้งแต่เดือนพฤศจิกาแล้ว เพื่อนร่วมห้องอีกคนไม่เคยเข้าใจว่ากะอีแค่วันคริสต์มาสนี่มันจะมีอะไรนักหนา


เพราะสำหรับจองฮันธันวาคมก็คือฤดูหนาว และความหนาวเป็นได้แต่ศัตรูเท่านั้น

ซึงชอลทิ้งตัวลงบนโซฟาข้างๆก้อนผ้าห่ม ซึ่งอันที่จริงเป็นก้อนคนคุ้นเคยที่นอนขดตัวเอาผ้ามาม้วนกันอากาศเย็นข้างนอก
 
"หิมะมันจะตกทั้งเมืองเลยนะ จองฮันอา" 

"นั่นไงฉันถึงได้เกลียด มันหนาวโว้ย"


' Do I make you feel like Christmas time '



นอกเหนือจากของขวัญ อาหาร แสงไฟ ต้นไม้ หิมะ อีกเหตุผลที่เขาวงหัวใจไว้บนปฎิทินกลางเดือนธันวา เพราะว่าฤดูหนาวถือเป็นฤกษ์งามยามดี 
อากาศหนาวแบบนี้ ถ้าแอบกอดตอนกลางคืนคงไม่ดิ้นแล้ว แล้วก็คงเอาข้ออ้าง 'ซึงชอลตัวนายร้อนยังกะฮีตเตอร์ ฉันร้อน จะฆ่าฉันหรอ' มาใช้ไม่ได้อีกต่อไป


"ซึงชอลตัวนายร้อนยังกะฮีตเตอร์ ฉันร้อน จะฆ่าฉันหรอ"

ผิดถนัด ผิดมหันต์ 

คนตัวหนากว่าที่พึ่งกอดอีกคนด้วยความมั่นใจว่าผลตอบรับจะต้องดี ดันโดนผลักไสไล่ส่ง นี่เขาคำนวณอะไรผิดไป นี่หน้าหนาวไม่ใช่หรอ แล้วคนข้างๆนี่ก็โคตรขี้หนาวเลยไม่ใช่หรอ

"นี่มันหน้าหนาวนะ"

"ก็ใช่ แต่เราปิดแอร์กันแล้ว แล้วฉันก็ใส่เสื้อตั้งห้าชั้น" 

คนบ้าอะไรใส่เสื้อห้าชั้น อ้างชัดๆ


"นายไม่หนาวแต่ฉันหนาวนี่"

"แล้วทำไมไม่ใส่เสื้อหลายๆชั้น เอาผ้าห่มฉันไหม"

"ไม่เอา อยากกอด"

"เขยิบไปเลย"

"ฮือ อยากกอด"

"กอดหมอนข้างไปสิ"

"หมอนข้างมันไม่หอมเหมือนแก้มตอบใครบ้างคน"

"แก้มตอบอะไร"

"ก็เดี๋ยวนี้ผอมลงเยอะเลยนี่ แก้มไม่พองแล้วนะ กินเยอะๆสิ"

"ก็เลี้ยงฉันสิ" พูดพร้อมค่อยๆขยับผ้าห่มของตัวเองไปไว้บนตัวคนข้างๆ 

"ครับๆ"

พอเปลี่ยนเรื่องสำเร็จจองฮันก็ได้แต่อือๆในคอ  แล้วกลับไปนอนตามเดิม ไม่รับรู้ว่าซึงชอลกอดอกหน้างอมองผ้าห่มที่คนข้างๆสละให้แทนการกอดอยู่เงียบๆ





 Who has the face like smarty does?




"นี่ลุง" คนนอนขี้เกียจเหยียดเท้าอยู่บนโซฟาเรียก "ทำป็อปคอร์นให้กินหน่อยดิ" 

"อ่า เดี๋ยวฉันจะออกไปข้างนอกอะ กลับมาค่อยทำได้ไหม

"ไปไหน"

"ซื้อขนม คุกกี้ เค้ก เอาไรอีกดีอะ ตุนไว้คริสมาสต์" น้ำเสียงตื่นเต้นของคนบ้าเทศกาลทำให้คนขี้เกียจอดนึกเอ็นดูไม่ได้ เหมือนเดิมทุกปีเลยนะ 

"ไปด้วยกันไหม" ซึงชอลถามไปอย่างนั้น รู้ดีว่าคำตอบก็คงเหมือนเดิม

"ไม่อะ หนาว ขี้เกียจ"

สิ้นสุดคำว่าขี้เกียจ ซึงชอลก็หยิบเสื้อโค้ทตัวหนามาใส่แล้วเตรียมออกไปข้างนอก ยังไม่ทันได้ปิดประตูสนิทก็มีเสียงตะโกนไล่หลังมา

"รีบกลับมานะ คิดถึงแล้ว"




Who has the voice like smarty does?



ไม่ว่าคิดถึงแล้วจะหมายถึง ก. คิดถึงจริงๆ รีบกลับ หรือ ข. หิว รีบกลับมาทำป็อปคอร์น ซึงชอลก็ใช้เวลาในการช็อปและกลับถึงห้องแบบสวัสดิภาพไม่ถึงสามชั่วโมง

ภาพตรงหน้าทำเอาเขาแทบช็อค

"นายใส่ชุดคริสมาสต์อ่อ" คนพึ่งเดินเข้ามาเห็นซานต้าคลอสตัวปลอมนอนแผ่อยู่ที่ประจำ

"อือ"

"ผีเข้าหรือโลกจะแตก"

"เงียบน่า"

คนโดนสั่งให้เงียบถึงจะตกใจแต่ก็ทำตามคำสั่งเคร่งครัด ไม่ปริปากพูดซักคำ เจ้าของชุดพลิกตัวพร้อมบ่นอุบอิบ "นึกว่าจะชอบ"

"อะไรนะ"

"เปล่า"

"เปล่าไม่ได้ ไม่ทันแล้ว"  นี่หมายความว่าจองฮันขยับตัวในเวลาสามชั่วโมงที่เขาออกไป แล้วไปหาชุดมาใส่ ได้ยังไง มาจากไหน "บอกหน่อยน้า¨

ซานต้าบนโซฟาอิดออดแต่ในที่สุดก็เปิดปากพูด 
"ฉันไปคิดมาแล้วว่า คริสมาสต์ปีนี้ฉันจะไม่ออกไปไหนทั้งนั้น แล้วก็ ... นายชอบออกไปข้างนอกตั้งสี่ห้าชั่วโมง ทิ้งฉันอยู่คนเดียว เพราะฉะนั้น  ปีนี้ต้นคริสมาสต์ในห้องก็มีแล้ว ซานตาครอสก็มีแล้ว"

เขาหยุดพูดไปพักใหญ่ ซึงชอลยืนเผชิญหน้ากับจองฮันที่เม้มปากชั่งใจ "ก็ไม่ต้องออกไปข้างนอก เพราะฉันไม่อยากไป มันหนาว อยู่กับฉันนี่"


ซึงชอลนึกว่าตัวเองหูฝาด แต่พอตั้งสติได้ก็เขินจนพูดอะไรไม่ถูก ทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟา จองฮันขยับขาให้ผู้มาใหม่นั่งด้วย ซึงชอลยกขาขี้เกียจๆขึ้นมาวางไว้บนตักตัวเอง

"หนาวงี้ก็ต้องหาอะไรอุ่นๆทำและ"

"อะไร ทะลึ่ง"

"เช่นชงกาแฟไง คิดไรอะ"

"สาบานว่าบริสุทธิ์ใจ"

"แทบจะไม่เลย"





Who has the choice like smarty does



"น่า ขอกอดไม่ได้หรอ นี่นายคบกับฉันหลอกให้ฉันหยิบของกินให้แค่นั้นใช่ปะ¨

"ไม่ต้องคบนายก็หยิบให้อยู่แล้ว"

"จองฮัน!"

พูดแล้วซึงชอลก็หันหลังใส่ดื้อๆ ไม่เอาแล้ว อยากฟังเรื่องดีๆบ้าง อยากโดนสปอยล์บ้าง

ถ้าดูกันไม่ออก คงไม่อยู่ด้วยกันมาได้ขนาดนี้หรอก
จองฮันขยับเข้าไปหา แก้สถานการณ์ด้วยสิ่งที่ปฎิเสธมาตลอด 
เขากอดอีกคนจากข้างหลัง ไม่ได้กอดธรรมดา แต่กระชับอ้อมกอดให้แน่นกะให้หายใจไม่ออก จะได้คิดไม่ถนัด แล้วยกโทษให้เขาเร็วๆ 
บางทีเขาก็ปากเสีย แต่ไม่ได้อยากให้เสียใจซักหน่อย

"งอนแล้วหรอ หรือว่าโกรธ"

"น้อยใจ จะเก็บเสื้อผ้าหนีไปอยู่ข้างนอกแล้ว" 

"ไม่เอาน่า นายต้องรักษาภาพลักษณ์แมนๆหน่อยดิ"

"ไม่เห็นเป็นไร อยู่กันสองคน แล้วนี่อะไร แซะหรอ ง้อดีๆดิ ไม่ได้เรื่องเลย"

"ขอใหม่"

เขาสูดหายใจลึกแล้วพูดใหม่ "ชอลอ่าา อย่าโกรธเลยนะ ฉันแค่ร้อนไม่ได้แปลว่าไม่ได้รักนายซักหน่อย ฉันอุตส่าห์ใส่ชุดคริสมาสต์มานี่ไง ไม่น่ารักหรอ"


ที่จริงหายโกรธตั้งแต่ได้ยินเขาอ้าปากพูดคำว่า งอนแล้วหรอ แล้ว แต่ก็คิดไม่ผิดจริงๆ ที่เก็บไว้ไม่แสดงออก 
ไม่น่ารักก็แย่ ตอนนี้จะตายแล้ว พูดยังไงให้ปากไม่สั่นดี



"อื้ม"

อื้มยังสั่น จบกัน

ยุนจองฮันได้ยินแค่อื้มที่ปลายเสียงสั่นก็รู้ทันทีว่าหายแล้วร้อยเปอร์เซ็นต์ รีบพลิกวิกฤตเป็นโอกาส

"คุปส์ต้องเลี้ยงเบียร์กระชับความสัมพันธ์แล้วแหละ"

นั่นไง งูพิษ
แต่วันนี้วันคริสต์มาสนี่นะ

"ยอมให้วันนึงก็ได้ นึกซะว่าเป็นวันพิเศษ ฉันจะเป็นซานต้าให้นายไง"

"เพ้อเจ้อ" เขาพูดแล้วซุกหน้าลงคออีกคน  "ถึงไม่ใช่วันที่ 25 นายก็เป็นซานต้าของฉันอยู่ดี"

ซึงชอลได้แต่ผลักหัวอีกคนเบาๆ แต่จะไปเถียงอะไรได้วะ
ถึงไม่ใช่เดือนธันวา 
ผู้ชายตรงหน้าก็เป็นวันคริสต์มาสของเขาอยู่ดีเหมือนกัน



nobody nobody nobody


จบ

ขอบคุณค่ะ
แต่งแบบพิจองเซนตริกมากๆๆๆ 
กยูฮ่าวจะจบอีกเรื่องแร้ว กรี้ดๆๆๆ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

47 ความคิดเห็น

  1. #14 Special407 (@memorize13) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 07:14
    น่ารักกกกกกกกกก ขอบคุณค่า ><
    #14
    0