fic Nurarihyon no Mago

ตอนที่ 13 : คำตอบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 672
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    12 พ.ย. 59

ผ่านมาเกือบ 1 สัปดาห์แล้ว...  แต่ริคุโอะก็ยังไม่ละความพยายามในการทำให้ซึราระใจอ่อน

เขาทำตัวติดกับเธอแบบสุดๆ  จนแทบจะกลายเป็นเงาของอีกฝ่ายอยู่แล้ว  แต่ซึราระก็ยังไม่ยอมใจอ่อนกับเขาสักที  ทั้งๆที่ ถ้าเป็นปกติแล้วร่างบางไม่เคยใจแข็งขนาดนี้กับใครมาก่อน  เรียกได้ว่าโชคดีสุดๆเลยทีเดียว -_-

ตอนนี้คนในบ้านยิ้มกันแก้มแทบแตก  เพราะการกระทำของริคุโอะที่แทบไม่เหลือความน่าเกรงขามของหัวหน้ากลุ่มอยู่เลย  มีแต่เพียงความอ่อนโยนที่ไม่เคยมีใครได้สัมผัสมาก่อน

“ซึราระ นี่เจ้ายังไม่ใจอ่อนอีกหรอ”

ปีศาจสาวผมยาวถามเพื่อนสาวแบบอ่อนใจ  เธอสงสารท่านริคุโอะที่ถูกแม่เพื่อนตัวดีแกล้งจนเรียกได้ว่าหมดสภาพสุดๆ

“นี่เจ้าอยู่ข้างไหนกันแน่ฮะ!

เธอยิ้มให้อีกฝ่ายแล้วแกล้งตอบ  แต่คำตอบของเธอกลับทำให้ซึราระสะดุ้งจนแทบทำของในมือหล่น

“ข้าก็แค่เป็นห่วงเจ้า  เพราะถ้าเกิดท่านริคุโอะคิดจะเอาคืนขึ้นมา...เจ้านั่นแหละที่จะแย่”

ซึราระมองหน้าคนพูดที่ทำสีหน้าจริงจัง  ก่อนที่เธอจะเก็บของเข้าที่แล้วเดินออกไป โดยไม่ได้หันกลับมามองว่าอีกฝ่ายกำลังยกยิ้มเจ้าเล่ห์  พลางคิดกับตัวเองว่าท่านริคุโอะคงไม่กล้าทำอะไรหรอก  ก็เขาหวงเธอซะขนาดนั้น

ข้าใช้คืนให้ท่านแล้วนะเจ้าคะ

ซึราระเดินไปตามทางก่อนจะเห็นริคุโอะที่นั่งเอนหลังอยู่บนต้นซากุระ  ใบหน้าหล่อเหลาเต็มไปด้วยร่องรอยของความเหนื่อยล้า...  เพราะตั้งแต่วันนั้นมาจนถึงวันนี้  เธอสั่งให้เขาทำอะไรเขาก็ทำแบบไม่บ่นเลยซักคำ

  ใจของเธอเริ่มอ่อนลงเมื่อคิดได้ว่าเขายอมเธอแบบที่ไม่เคยไม่ให้ใครมาก่อนแล้ว  หัวใจของเธอก็พลันเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง  ด้วยความรูสึกที่เหมือนเดิม  ไม่ได้เจ็บปวดหรือทรมานแบบที่ผ่านมาอีกแล้ว

เธอควรจะให้โอกาสเขากับตัวเองอีกซักครั้ง  แค่ครั้งเดียวเท่านั้น  ขอให้เธอได้มีความสุขจริงๆสักที 

ร่างบางยิ้มก่อนจะเดินเข้าไปใกล้ต้นซากุระมากขึ้น

 

ริคุโอะรู้สึกได้ว่ากำลังมีใครมองเขาอยู่  พอก้มลงไปมองก็เห็นร่างบางของซึราระยืนยิ้มแย้มด้วยสีหน้าสดใสแบบที่เขาชอบยืนมองอยู่

“มีอะไรหรอ”

“เปล่าเจ้าค่ะ”

ร่างบางตอบแบบนั้น  แต่ในดวงตากลับเต็มไปด้วยอะไรบางอย่าง  บางอย่างที่ทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆจนหยุดไม่อยู่

“ขึ้นมานั่งด้วยกันสิ  คืนนี้พระจันทร์สวยนะ”

เธอไม่ตอบแต่เอื้อมมือไปจับที่มือของเขาที่ยื่นออกมารออยู่ก่อนแล้ว   ทั้งสองคนนั่งเคียงคู่กันดูพระจันทรืที่ส่องแสงสว่างในหมู่ดวงดาว

“สาวใช่ไหม?”

ริคุโอะถามร่างบางที่นั่งนิ่งอยู่ข้างๆกัน  ระยะห่างเพียงน้อยนิดระหว่างทั้งสองทำให้เขาได้กลิ่นหอมอ่อนจากตัวเธอ  ทำให้เขาอยากจะกอดเธอให้แน่ๆแต่ก็ทำไม่ได้  เพราะเธอยังไม่เต็มใจ

“เจ้าค่ะ”

“...”

“ตกลง”

“ข้ายังไม่ได้ถามอะไรเจ้าเลยนะ  ซึราระ”

“ตกลงเจ้าค่ะ”

แต่เธอก็ยังคงตอบเขาแบบนั้นอยู่ดี  เขาเคยถามอะไรเธอแล้วไม่ได้คำตอบหรือเปล่านะ  จริงสิ!

อาทิตย์นี้ทั้งอาทิตย์มีแค่คำถามเดียวเท่านั้นที่เธอไม่ยอมให้คำตอบกับเขา  แต่มันจะใช่หรือเปล่านะ  ขอลองเสี่ยงดูหน่อยก็แล้วกัน

“ให้โอกาสข้าได้ดูแลเจ้าได้ไหม”

ร่างบางนิ่งไปก่อนจะหันมามองหน้าเขาแล้วยิ้มออกมา ...ยิ้มแบบอ่อนโยนที่ทำให้เขาใจสั่น

“เจ้าค่ะ”

คำตอบของเธอทำให้เขายิ้มกว้างออกมาก่อนจะคว้าตัวเธอให้มานั่งอยู่บนตัก  แล้วกอดเธอเอาไว้แน่นจนเธอหายใจแทบไม่ออก  แต่เป็นเพราะความอบอุ่นที่ได้รับทำให้เธอกอดตอบเขาอย่างอ่อนโยน 

ร่างสูงโน้มตัวลงไปประทับริมฝีปากบางอย่างเชื่องช้า  ความหวานที่ได้รับทำเอาเขาแทบสิ้นสติ  หัวใจร่องลอยไปในอากาศก่อนจะค่อยๆถอนริมฝีปากออกมา  และกดลงไปอีกครั้ง  ....และอีกครั้ง

ความหอมหวานของริมฝีปาก  ไออุ่นจากร่างกายทั้งสอง  จังหวะการเต้นของหัวใจทั้งสองดวงที่ดังพร้อมกัน  คือความจริง...  ความจริงที่ว่าทั้งสองคนนั้นรักกันมานานแสนนาน...  ในหัวใจทั้งสองดวงเป็นของกันและกันจากนี้เป็นต้นไป

“พอแล้วเจ้าค่ะท่านริคุโอะ!

ซึราระห้ามริคุโอะที่กลังจะก้มลงมาชิมความหวานจากเธออีกครั้ง  ตั้งแต่ที่เธอตอบตกลงไป  เขาก็ไม่ยอมปล่อยเธอเลย  เล่นเอาเธอแทบขาดอากาศหายใจคาอ้อมกอดของเขาอยู่แล้ว

แต่เธอยังไม่อยากตายนะ  เธอเพิ่งจะได้ในสิ่งที่ต้องการและเฝ้าฝันมาตลอด  แต่เขากลับ...

ความคิดของเธอสะดุด เมื่อเขาแระกบริมฝีปากร้อนลงมาอีกครั้ง  ความหวานที่เธอได้รับมันก็ดีอยู่หรอก  แต่ปากเธอจะบวมไหม?

ทันทีที่ริคุโอะถอนริมฝีปากออก  ร่างบางก็เอามือขึ้นปิดริมฝีปากอย่างรวดเร็ว  แถมมองเขาด้วยสายตาโกรธๆ  เขาหัวเราะก่อนจะหอมแก้มเธอแล้วคลอเคลียอยู่ที่ซอกคอขาวๆของเธอแทน

“ท่านริคุโอะ!

เธอยอมเอามือที่ปิดปากออก  แต่ในจังหวะที่เขาจะชิมความหวานจากเธออีกครั้ง  เธอกลับพยายามดิ้นและผลักเขาออกอย่างสุดแรง  จนเขาต้องหยุดแล้วมองหน้าแดงๆของเธออย่างสุขใจ

“ท่านริคุโอะจะพอได้รึยังเจ้าค่ะ”

“ยัง”

!!!

“เจ้าไม่ยอมตอบคำถามข้ากี่ครั้ง  ข้าก็จะจูบเจ้าเท่านั่นแหละ”

“ท่านริคุโอะ!

ซึราระพยายามคิดทบทวนว่าเขาถามเธอมาแล้วกี่ครั้ง  ก่อนจะหน้าซีดแล้วมองเขาอย่างอ้อนวอน  ก็เขาถามเธอแทบจะทุกครั้งที่เจอหน้ากันเลยนะรวมๆแล้วก็เกือบร้อยครั้งเลยนะนี่เธอคิดผิดหรือเปล่านะ

ริคุโอะมองหน้าซึราระแล้วอมยิ้มออกมา  แล้วกดจมูกลงบนแก้มแดงๆของอีกฝ่ายแทนการเอาคืน  ก่อนจะกระชับอ้อมแขนแล้วกระซิบข้อแลกเปลี่ยนกับเธอ

“ถ้างั้นจูบที่อื่นแทนดีไหม?”

ซึราระหน้าแดงกว่าเดิม  จนริคุโอะอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา  พอแล้วล่ะ  เขามีความสุขมาพอแล้ว  ส่วนเรื่องอื่นไว้ค่อยทำเมื่อไหร่ก็ได้  ยังไงเขาก็ไม่ปล่อยให้เธอไปไหนอยู่แล้ว...

 

เช้าวันนี้อากาศแจ่มใส  พอๆกับบรรยากาศในบ้านที่เต็มไปด้วยความสุข  หลังจากเมื่อคืนนี้ที่ซึราระตอบตกลงริคุโอะไป  ท่านหัวหน้าใหญ่ถึงกับจัดฉลองซะยิ่งใหญ่เลย 

นี่เธอแค่ให้โอกาสเขานะทำเหมือนเธอตกลงแต่งงานกับเขาแล้วอย่างไงอย่างงั้นเลย

ซึราระกำลังจะเดินไปที่ห้องครัว  แต่กลับมีมือของใครบางคนดึงเธอเข้าไปในห้อง  ก่อนจะดันหลังเธฮติดกับกำแพงและปิดประตูลงอย่างรวดเร็ว -_-;;;

“ท่านริคุโอะ  มีอะไรเจ้าค่ะ”

เขาไม่ตอบแต่ยกยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วก้มลงมาจุบเธออย่างรวดเร็ว  เธอเบิกตากว้างก่อนจะพยายามผลักเขาออก  แต่ไม่เป็นผล 

ริคุโอะตักตวงความหวานจากเธอก่อนจะค่อยๆถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง  แล้วเปลี่ยนไปกระซิบที่ข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงน้อยใจ

“ซึราระลำเอียง”

“ลำเอียงอะไรเจ้าค่ะ”

“ทีตัวผมเมื่อคืนซึราระยังไม่ว่าอะไรเลย”

พอได้ยินแบบนั้นร่างบางในอ้อมกอดของเขาก็หน้าแดงขึ้นมาเมื่อนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้น  ริคุโอะลอบยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วใช้มือหนาจับแก้มของเธอเบาๆอย่างจงใจ 

“แต่...”

“ว่าไงล่ะซึราระ  ผมน้อยใจนะ”

“ทะ...ท่านริคุโอะ”

เฮไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะเจ้าเล่ห์แบบนี้  เจ้าเล่ห์ในร่างมนุษย์!

“ว่าไงล่ะ”

“เข้าใจแล้วเจ้า...”

เขาไม่รอให้เธอพูดจบประโยคด้วยซ้ำ!  ใจร้อนเกินไปแล้วนะ  นี่เธอจะรอดใช่มั๊ย  รอดจนถึงวันแต่งงานน่ะ!

แต่แล้วก็มีคนเปิดประตูเข้ามาในห้องนี้  พร้อมกับร่างสองร่างที่ยืนนิ่งอยู่หน้าประตู

เหมือนสวรรค์จะมีตาส่งคนมาช่วยชีวิตเธอ  แต่คิดดูอีกทีเธอยอมให้เขาจูบเธอต่อไปแบบนี้อาจจะดีกว่าให้เขาไปเจอใครอีกคน

“คานะจัง”


                                                                                                                                                                                                         

ขอโทษที่หายไปนานเลยนะคะ  ช่วงที่ผ่านมามีโปรเจคเยอะจนแทบไม่มีเวลาได้เล่นคอมเลย  

มีใครยังรอเรื่องนี้อยู่บ้างไหมคะ?  ขอเสียงหน่อยได้ไหมค่ะ  

จะพยายามไม่ปล่อยให้ทุกคนรอนาน (เกินไป)  ไปนะคะ  ^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

80 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 28 กันยายน 2561 / 11:43
    ยัยคานะ จะกลับมาทำมายยยย
    #70
    0
  2. #47 DeedeeWeedee (@DeedeeWeedee) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 19:25
    ฟินยๆุ ?คนะจัง" ............... (?_?)(๏_๏)๏??๏
    #47
    0
  3. #13 unun (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 21:13
    มาต่อเร็วๆนะคะ กำลังสนุกเลยค่ะ สู้ๆนะคะ ฟินมากกกกก
    #13
    0
  4. #12 unun (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 21:10
    >/////<ฟินมากค้าาาาาา
    #12
    0
  5. #9 Hibari Akaru (@tsurara1896) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 20:24
    บอกได้คำเดียวค่ะว่า...ฟินนน~~~
    #9
    0
  6. #8 Cha-Na (@ragnarok_pukun) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 13:01
    หวานมากกกค่ะ ได้ทีริคุโอะเอาใหญ่เลย. ///ยังรอตอนต่อไปอยู่น้าาาา
    #8
    0