ตอนที่ 68 : อย่าเอารักมาล้อเล่น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 220
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    18 มิ.ย. 61

อย่าเอาคำว่ารักมาล้อเล่นกับฉัน...

อย่าเอาคำว่ารักมาใช้ซนๆให้ใครกังวลและไหวหวั้น...

“ถามจริงๆเถอะรักกันจริงๆไหม?” ร่างเล็กของเรือนผมน้ำตาลอ่อนๆที่ตัดกับสีผิวขาวผ่องของตัวเอง ยืนถามร่างสูงนักกีฬาบาสของโรงเรียนโดยที่สายตาของทั้งคู่ต่างจ้องมองซึ่งกันและกัน

แต่ความคิดที่ทั้งคู่กำลังจมอยู่กับตัวเองในตอนนี้นั้นช่างสื่อความคิดกันไปคนละแบบ

 

 คนนึงไม่รู้จะตอบยังไง...

 

 

แต่ใครอีกคนกำลังรอคำตอบจากอีกคน...

 

   “เอาอ่านแต่หนังสือจริงๆนะเนี้ยยเฉิน”

   “ก็เราชอบอ่ะ”

   “หนังสือเรียนนี้อ่านแบบนี้ป่ะ?”

  “มันไม่เหมือนกันน้าชานยอล”

  “หรอออ”

  “ฮ่าฮ่าฮ่า”

   บทสนทนาของนักเรียนชายที่ต่างส่วนสูงกันเป็นภาพที่ชินตาของนักเรียนที่โรงเรียนมัธยมปลาย xxx ไปแล้วว่าทุกเช้าหลังตึกเรียนถ้าใครที่มาจะต้องเห็นสองคนนี้คุยกะหนุงกะหนิงกันเหมือนแฟน แต่ความเป็นจริงแล้วเด็กหนุ่มสองก็เป็นเพียงแค่เพื่อนต่างห้องกันเท่านั้น

 

   “ฮ่าฮ่าฮ่า” เสียงหัวเราะใสๆที่ดังออกมาจากเด็กนักเรียนชายหน้าตาน่ารัก ทำเอานักเรียนชายหญิงที่นั้งอยู่ใกล้ๆกันระบายยิ้มให้กับความน่ารักของอีกฝ่าย ที่มักจะไม่รู้เลยว่าคนเกือยทั้งโรงเรียนหลงในรอยยิ้มของอีกฝ่ายมากขนาดไหน

   “น่ารักจริงๆนะเฉินอ่ะ” ไม่ต่างกับร่างสูงสมกับเป็นนักกีฬาโรงเรียนที่ก็หลงในความน่ารักของอีกฝ่าย

   “บ้าหรอ เราเป็นผู้ชายต้องหล่อซิชานยอล”

   “อื้อๆ~~” ชานยอลละอยากถามเฉินว่าก่อนนออกจากบ้านเคยส่องกระจกดูใบหน้าน่ารักๆของตัวเองบ้างไหม ยิ้มที่โลกสดใส...

  แต่ชานยอลก็ไม่สามารถเถียงหรือแยงอะไรกับคนน่ารักได้ไง นอกจากเอออ๋อตามเพราะเคยแยงแล้วอีกฝ่ายงอนเป็นอาทิตย์ จนชานยอลต้องไปเหมาขนมเกือบทั้งชั้นในเซเว่นมาง้อคนงอน แต่พอเอามาให้อีกฝ่ายกับพูดแค่ว่า “อืมม...แค่ไอติมแท่งเดียวจากชานยอลเราก็หายงอลแล้วน้า” ในตอนนั้นชานยอลอยากจะบีบแก้มของคนงอนจริงๆจับตีก้นด้วยก็ดี!

 

  ตึงดี่ง~~

 

 “อ่ะ อ็อดคาบแรกดังแล้วเราไปเรียนก่อนนะชานยอล”

 “อ๋อ ตั้งใจเรียนนะเฉินเราก็จะไปซ้อมบาสเหมือนกัน” เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กจะไปเรียนก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่ชานยอลจะนั้งอยู่หลังตึกต่อ ถ้านั้งแล้วไม่มีเฉินนั้งด้วยเขาไปซ้อมบาสยังดีกว่าอีก

 “ซ้อมอีกแล้วหรอ?ตามงานทันบ้างไหมเนี้ยชานยอล” คำถามที่เหมือนเป็นห่วงของเฉินแค่นี้ ดูเหมือนไม่มีอะไรมันก็เป็นเรื่องปกติที่เพื่อนจะถามด้วยความเป็นห่วงเพื่อนด้วยกัน แต่สำหรับชานยอลแล้วมันพิเศษมากๆที่เฉินเป็นห่วงเขาแบบนี้

 “ทัน ถ้าไม่ทันก็ขอให้เฉินช่วยก็ได้นิ”

 “แล้วถ้าเราไม่ช่วยละ” เฉินลองถามดูชั้นเชิงของคำตอบของอีกฝ่ายถ้าเขาไม่ช่วยอีกฝ่ายจะทำยังไง

 “เราก็จะอ้อนๆๆๆอ้อนจนกว่าเฉินจะช่วยเรา”

 “ไม่ต้องเอาหน้ามาถูเลยยนะ” ชานยอลเอาหน้าของตัวเองออกจากลาดไหล่เล็กๆของคนที่กำลังหันหน้าหนีเขา ชานยอลรู้ว่าเฉินตอนนี้กำลังหน้าแดงอยู่แน่ๆและก็แอบหลุดยิ้มด้วย

 ส่วนชานยอลเองก็ยิ้มอย่างมีความสุขที่ทำให้คนตัวเล็กเขินได้

 “ทำไมอ่ะ?เฉินไม่สงสารเราหรออ”

 “ตัวโตซะเปล่าอย่ามาทำตัวเป็นโหมดคิตตี้นะชานยอล”

 “เพราะเรารู้ไงว่าเฉินชอบอะไรน่ารักๆอ้อนเก่งๆ”

 “ชานยอลอ่ะ!

 “เราทำไมหรออ” ชานยอลแกล้งลากเสียงยาวสงสัย

 “เจ้าเล่ห์รู้ทันเราทุกอย่าง”

 “ไม่หรอกมีอย่างนึงที่เรารู้ไม่ทัน...” ชานยอลเว้นคำพูดของตัวเองไว้ปล่อยให้อีกคนสงสัยไว้แค่นั้น

 “อะไรหรอ?” เฉินถามด้วยความใคร่รู้ เฉินจะไม่มีทางถามเด็ดขาดถ้ารู้ว่าคำตอบของร่างสูงทำเอาก้อนเนื้ออกข้างซ้ายเต้นแรงผิดจังหวะ “หัวใจของเฉินไงที่เรารู้ไม่ทัน ไม่ทันว่าเวลาเราอยู่ใกล้เฉิน...มันเต้นแรงหรือเปล่าเหมือนกับเวลาที่เราอยู่ใกล้เฉิน”

 “เออ...เรา...ไปเรียนก่อนนะจะสายแล้ว” คนที่ถามไม่อยู่พูดคุบกับอีกฝ่ายหลังโดนคำตอบที่ฟังแล้ว...มันเขิน ว่าแล้วเฉินก็รีบลุกขึ้นแล้วเดินไปขึ้นตึกเรียนทันที ชานยอลมองการกระทำของอีกคนก็ระบายยิ้มให้กับนิสัยที่เวลาเขินชอบหนีของเฉิน

 

 

 “ตั้งใจซ้อมนะชานยอล!!” แต่ก่อนไปเฉินก็หันหลังมาแล้วตะโกนให้กำลังใจนักบาสของโรงเรียนอย่างดังหลังจากนั้นก็รีบวิ่งขึ้นตึกทันที


  ส่วนคนที่โดนเรียกชื่อซะดังตอนแรกก็อึ้งๆหลังจากร่างบางวิ่งหนีขึ้นตึกไปแล้วก็หลุดยิ้มออกมา




 

 “แหมๆๆตั้งใจซ้อมนะชานยอลล~~หวานกันจริงๆแฟนคู่นี้”

 “บ้าหรอแบมแบมเรากับชานยอล...เป็นแค่...เพื่อนกัน”

 “ห๊ะ!?” แบมแบมเพื่อนนักเรียนชาวไทยของเฉินหลุดอุทานตกใจออกมาอย่างดังจนเพื่อนในห้องหันมามองกันเป็นแถบ เมื่อได้สติและรู้ว่าตัวเองตกเป็นเป้าสายตาจากเพื่อนๆในห้อง แบมแบมก็เลยขยับเข้ามาใกล้เฉินอีกแล้วกระซิบคุยกันสองคนอย่างเบาๆ “นี้นายสองคน...เป็นเพื่อนกันจริง?...ฉันไม่อยากจะเชื่อเฉิน ชานยอลก็แสดงออกมาขนาดนั้นว่ารู้สึกยังไงกับนาย นี้!หมอนั้นยังไม่ขอนายเป็นแฟนอีกหรอ?” คำถามร่ายยาวของเพื่อนชาวไทยของเฉินเล่นเอาเจ้าตัวไม่รู้จะตอบยังไงดี เพราะชานยอลเองก็แสดงออกเยอะมากจนเฉินเองก็คิดว่าอีกฝ่ายมีใจให้ แต่อีกฝ่ายก็ยังไม่ขอเขาเป็นมากกว่าเพื่อนเลย จนบางที่...เขาก็คิดว่าชานยอลอาจจะ...แค่หยอกเล่นๆก็ได้

 “เราก็ไม่รู้เหมือนกัน...เราไม่กล้ามั่นใจ” เฉินว่าแล้วหน้าเศร้าทันที จนแบมแบมต้องเอามือของตัวเองไปจับที่มือของเฉินที่หน้าตักแล้วลูบเบาๆเพื่อไม่ให้เพื่อนคิดมาก คนที่ปลอบเพื่อนนึกถึงนักกีฬาบาสโรงเรียนก็นึกไม่ชอบในการกระทำของอีกฝ่ายที่ทำเหมือนว่ามีใจให้เพื่อนเขาแต่ยังไม่ขอเป็นแฟน ปล่อยให้เขาคิดมาตลอดว่าทั้งสองเป็นมากกว่าเพื่อน แต่พอมาวันนี้ที่เพื่อนเขากลับบอกว่าเป็นเพื่อนกันเฉยๆ ถ้าชานยอลคิดจะแค่เล่นๆกับเพื่อนเขาละก็....เขาจะเดินไปต่อยหน้าให้คว้ำเลย!! ค่อยดู!!

 “เราไม่เป็นอะไรหรอกแบม”

 “ไม่เป็นไรได้ไงก็ดูการกระทำที่หมอนั้นทำสิ ทำเหมือนมีใจให้นายจนนายหวั้นไหวแต่ยังไม่ได้...ชั่งเถอะฉันไม่อยากพูดให้นายเศร้าไปมากกว่านี้ ป่ะเก็บของกันเถอะเดี๋ยวจะลงไปกินข้าวไม่ทันขึ้นมาทำงานคอมไม่ทัน”

 “อืมๆ” หลังจากนั้นทั้งแบมแบมและเฉินก็พากันเก็บของของตัวเอง และเดินจับมือกันไปกินข้าวที่โรงอาหาร 


 

แบมแบมและเฉินตอนนี้นึกโมโหตัวเองที่น่าจะรีบมาให้เร็วกว่านี้ ไม่งั้นป่านนี้เขาหาที่นั้งกินข้าวได้ไปนานแล้ว คงไม่ต้องมายืนโก้งคอหาโต๊ะที่ดูเหมือนว่าจะเต็มไปหมดไม่เหลือที่ว่างให้เขาทั้งสอง

 “อืม มาร์คอยู่ไหนนะ?” แบมแบมพูดถึงแฟนตัวเองและมองหาไปมา

 “มาร์คไม่มีซ้อมหรอ?” เฉินนึกสงสัยเพราะว่าชานยอลและมาร์คเป็นนักกีฬาบาสทั้งคู่ เพราะชานยอลบอกว่ามีซ้อมมาร์คเองก็ต้องซ้อมเหมือนกันเพราะทั้งสองเป็นทั้งกัปตันทีมและรองกัปตันทีม และปกตินักบาสจะมากินข้าวก่อนเวลาเสมอแล้วกลับไปซ้อมยังเย็น

 “ไม่นะ วันนี้มาร์คบอกว่าอาจารย์แกให้พักทำไมหรอ เอ่อ!เราว่าจะถามอยู่ว่าชานยอลต้องไปซ้อมด้วยหรอ”

 “อ..อืม” เฉินตอบเสียงสั่นๆไปเพราะไม่รู้ว่าใครพูดจริงกันแน่ระหว่างแฟนเพื่อนกับ...คนที่ทำให้ใจเขาหวั่นไหว ชานยอลโกหกเขาหรอ?

 “อ่อๆ...อ่ะ!นั้นมาร์คนิมาๆไปนั้งกับมาร์คกันดีกว่าเราสองคน” ถึงเฉินจะตอบเขาแค่สั้นๆแต่สำหรับแบมแบมแล้ว เขารู้ทันทีว่าชานยอลนะโกหกเพื่อนเขา









 คุยกับไรท์เตอร์

 - ขอเหตุผลที่พี่ชานทำอย่างนี้หน่อยจร้าาา หายไปนานมากๆๆๆๆ เพราะช่วงนี้เป็นช่วงที่ไรท์ต้องตามงานทุกอย่างที่อจ.สั้งคะ เพราะเทอมสองไรท์จะต้องย้ายห้องโดยดูเกรดเป็นหลักจร้าาา อาจจะไม่ได้อัพเรื่องเก่าๆที่ดองเอาไว้ก็แต่อย่าว่ากันนะค่าา เรื่องนี้ไรท์จะมาอัพอีกที่ตอนเย็นวันเสาร์นะคะเพราะวันเสาร์อีไรท์ดันไปลงเรียนพิเศษ ลดเวลาว่างของตัวเองลงจร้าา คำผิดยังไม่ได้ตรวจนะจร้าตรวจอีกทีวันเสาร์เลย เรื่องนี้ดราม่าไหม?อืม...............................









ลุ้นเอากันน้าาา~~~


Bye~~







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

255 ความคิดเห็น

  1. #190 c0921 (@c0921) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 21:55
    พี่ชานโกหกหรอ
    #190
    0
  2. #189 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 21:23
    ชานชอบจงแดรึเปล่า
    #189
    0
  3. #188 TeerakanJaisan (@TeerakanJaisan) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 20:10
    ชานโกหกทำไมอ่ะ รอไรต์มาตอบบ
    #188
    0
  4. #187 Jin2503 (@Jin2503) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 19:38
    งือออ ชานนนนทำไมทำงี้
    #187
    0