ตอนที่ 67 : รักมีเสียง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 236
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    31 พ.ค. 61

  

ที่แกล้งเนี้ยก็เพราะ...!

 “นี้ชานยอล!นายช่วยเบาเสียงทีวีลงหน่อยได้ไหม ฉันอ่านสคริปรายการไม่รู้เรื่อง” กัปตันร่างเล็กบีเกิ้ลไลน์ ออกมาจากห้องนอนก่อนเพราะไม่สามารถทนกับเสียงดังของทีวีที่ห้องนั้งเล่นของหอได้ โดยที่มีร่างสูงกำลังนั้งอยู่บนโซฟาเล่นเปิดเอาซะลำโพงแทบพัง...หูคนด้วยนะที่พัง เลยเป็นเหตุให้จงแดสมาชิกวง EXO ต้องออกมาบอกให้แร็ปเปอร์ของวงพ่วงด้วยตำแหน่งแฟนของจงแดช่วยลดเสียงลง แต่ไม่รู้ว่าเพราะเสียงทีวีที่แฟนหนุ่มแร็ปเปอร์เปิดไว้ซะดังหรือเปล่า ถึงทำให้ไม่ได้สนใจในเสียงของจงแดแม้แต่น้อยหรือจงใจไม่ได้ยินกันแน่!

 จงแดเดินมาหยุดอยู่ตรงข้างที่ไว้วางแขนของโซฟาที่ชานยอลนั้งดูทีวีสบายใจเฉิม พร้อมกับท่าทางเท้าสะเอวอย่างน่ารักสำหรับคนที่แกล้งไม่สนอยู่บนโซฟา

 “ชานยอลได้ฟังที่เราพูดไหม!? ห๊ะ?” แต่คนที่แกล้งไม่สนใจเสียงแวดๆเหมือนแมวกำลังขู่ฟ่อๆนั้น หาได้สนใจไม่แต่กลับหยิบรีโมททีวีแล้วเพิ่มวอลูปเสียงขึ้นอีก จงแดเห็นแบบนั้นก็โมโหจนเลือดขึ้นหน้าก่อนจะเดินไปปิดทีวีที่ที่ร่างสูงกำลังดูอยู่อย่างเสียมารยาท ไม่เห็นต้องสนมารยาทเลยขนาดชานยอลยังไม่มีมารยาทกับเขาก่อนเลยนิ!

 “จะสนใจเราได้ยัง” จงแดยังคงยังคงยืนอยู่หน้าทีวีแล้วถามอีกแฟนตัวเองที่กำลังมองมายังตรงด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง

 ถ้าถามว่าชานยอลโกรธแฟนตัวเล็กของตัวเองไหม? ไม่อ่ะ สนุกดีที่ได้แกล้งแฟนหน้าแมวของตัวเองเวลาที่จงแดมาทำเสียงเหมือนแมวถูกแหย่ใส่ตน แต่ก็ต้องซ้อนใบหน้าที่มีความสุขที่ได้แกล้งแมวน้อยเอาไว้ก่อน ชานยอลอยากเห็นหน้าแมวง้อๆนานๆมันน่ารักดี

 จงแดเดินเข้ามาหาชานยอลจนหยุดอยู่ข้างหน้าของแฟนหนุ่ม ใบหน้าที่บึงตึงเพราะไม่ได้รับความสนใจ ปากเล็กๆที่เหมือนแมวเบะปากมันทำให้ชานยอลอดใจไม่ไหว จึงดึงอีกฝ่ายมานั้งเหมะบนตักแกร่งๆของตน

 “นี้ปล่อยนะ!เดี๋ยวมีคนมาเห็น” ถ้าไม่โวยวายและขัดขืนไม่ใช่คิม จงแด ชานยอลบอกแค่นี้แหละ ดื้อจริงๆแฟนใครเนี้ย!

 “ทำไมละก็สนใจแล้วไง”

 “สนใจอะไรแบบนี้ ที่เราบอกว่าให้สนใจหมายถึงสนใจที่เราบอกให้ลดเสียง และก็อย่าเอามือมาลูบได้ไหมหาเลขหรอ” อดที่จะพูดประชดเพื่อให้แฟนร่างสูงของตัวเองหยุด

 “อืมม ไม่เจอแฮะต้องถอดกางเกงอาจจะเจอ” นอกจากจะไม่หยุดแล้วยังพูดจาลามกต่อจงแดจนร่างบางบนหน้าตักหน้าแดงไปหมด

 

 ปึก!

 

 แก้เขินตัวเองโดยการทุบไปที่อกแกร่งๆที่มีกล้ามของชานยอลแต่แรงแค่นี้ไม่สามารถสะกิดความเจ็บของชานยอลแม้แต่นิด

 “ทะลึ่ง นี้อย่ามาแกล้งกันได้ไหมชานยอลพรุ่งนี้มีอัดรายการ”

 “แล้วไง” นอกจากชานยอลจะไม่หยุดแล้วยังพูดจาเหมือนว่ามันไม่ใช่เรื่องของตัวเองนิ ไม่เห็นต้องสนใจเลย จงแดละอยากเอารีโมทที่หล่นอยู่ที่พื้นมีตีกระบาลของแฟนตัวเองซะจริงๆ

 “เราต้องท่องสคริปเพื่อพูดในรายการพรุ่งนี้ ขอละช่วงนี้อย่าเพิ่งแกล้งกันเลยเนอะ” ชานยอลรู้สึกหงุดหงิดกับแฟนตัวเล็กที่หลังๆมานี้ไม่ยอมให้เขาแกล้งเจ้าตัวเลย จนเขาต้องนึกถึงหน้าอีกฝ่ายที่อยู่ใต้ร่างเขา เสียงครางที่ร้องเรียกชื่ออย่างไพเราะ ความอ่อนนุ้มที่ช่องทางสวาทของจงแด จนต้องเอาสิ่งที่คิดพวกนี้ไปช่วยให้ตัวเองถึงฝั่งฝันตลอด และเขาก็พยายามคิดแผนในหัวของเขาว่าจะจัดการแฟนแสนน่ารักอย่างไรดี

 “ก็ได้แต่....”

 “อ..อะไร” น้ำเสียงสั่นๆของจงแดอดทำให้ชานยอลมีความสุขไม่ได้

 “หลังจากอัดรายการพรุ่งนี้......จะคิดทั้งต้นทั้งดอกนะ...จะแกล้งให้เสียวทั้งคืนเลยละเมีย...จุ๊ป!” คำพูดลามกๆของชานยอลเล่นเอาหน้าจงแดที่แดงอยู่แล้วกับแดงแปร๊ดไปอีก หลังจากนั้นชานยอลก็อุ้มจงแดเข้าไปอ่านบทสคริปรายการ....จริงๆนะ

 ส่วนคนโดนอุ้มรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะมีภัยมาตัวในไม่ช้านี้ ถ้าอีกฝ่ายประกาศกราวอย่างนี้แสดงว่าทำจริงๆแน่นอน คนแกล้งไม่เป็นอะไรหรอกชานยอลนะได้กำไรเยอะสุดละ แต่คนโดนแกล้งนี้สิที่ จะหนีไปห้องของพี่ผู้จัดการก็กลัวว่าจะโดนแกล้งเป็นสองเท่าตายแน่ๆจงแดเอ้ยย!!

.

.

.

.

.

“เอ้า จงแดทำไมยังไม่เข้าห้องอีกอ่ะ” เสียงทักของคยองซูที่กำลังจะเปิดประตูเข้าห้องของตัวเองข้างๆกัน หันมาถามจงแดก็เพราะว่ากัปตันบีเกิ้ลไลน์กลับมาจากถ่ายรายการแล้วนานแล้ว และก็ยังยืนอยู่หน้าห้องของตัวเองมาได้ยี่สิบนาทีแล้ว ที่สำคัญใบหน้าของร่างเล็กของกัปตันแลดูกังวัล กลัว ไม่กล้าเข้าห้องของตัวเอง คยองซูก็อดเป็นห่วงไม่ได้

 “อ..อ๋อ คือเดี๋ยวจะเข้าแล้วละ”

 “เป็นอะไรหรือเปล่า?” คยองซูถาม อดถามจงแดไม่ได้จริงๆด้วยความเป็นห่วงเพื่อนตัวเอง จงแดไม่ตอบอะไรกับคำถามที่เป็นห่วงเขาจากคยองซู นอกจากยิ้มให้เพื่อนแล้วส่ายหน้าปฏิเสธ หลังจากนั้นจึงจับลูกมิดประตูห้องนอนของตัวเองที่ข้างในคงมีใครบางคนรอแกล้งเขาอยู่แน่ๆ ชานยอลไง! ถึงแม้ว่าจงแดจะส่ายหน้าว่าไม่มีอะไรแต่คยองซูก็ยังไม่เชื่ออยู่ดี แต่ก็ไม่ได้ถามหรือเซ้าซี้เพื่อนต่อ เพราะเห็นว่าดึกแล้วเพื่อนกับมาที่งานของตัวเองก็คงจะเหนื่อยแล้วอยากนอน จึงปล่อยผ่าน

 “งั้นเราเข้านอนแล้วนะ ฝันดีนะคยองงี่” จงแดกำลังจะเข้าห้องแต่ก็ไม่ลืมที่จะบอกฝันดีเพื่อนห้องข้างๆ อีกฝ่ายก็พูดตอบรับกลับมาเหมือนกันจากนั้นก็ต่างคนต่างเข้าห้องของตัวเอง

 “เฮ้อ...”

 “มานานแล้วทำไมยังไม่เข้ามา” สุดท้ายจงแดก็หนีไม่รอดชานยอลสินะ น้ำเสียงที่เรียบนิ่งบ่งบอกได้ดีว่าคนที่รอเข้าอยู่ในห้องนั้นหงุดหงิดขนาดไหน ที่รอเขากว่าจะเข้ามา

 “คือ...คือเรา...คือว่า”

 “ชั่งเถอะมามะมาให้เราแกล้งจงแดทั้งต้นทั้งดอกดีกว่า” ชานยอลไม่ว่าเปล่าการกระทำก็นำก่อนเลย โดยการเข้ามาประชิดตัวจงแดที่ยืนอยู่หน้าประตูห้องนอน แล้วก็ส่งแขนของตัวเองไปโอบเอวคอดๆของแฟนตัวเล็กแล้วดึงร่างของจงแดเข้ามาหาตัวเอง แล้วก็เริ่มต้นการแกล้งด้วยซุกไซร้คอขาวๆกลิ่นแป้งเด็กอ่อนๆ ที่ชานยอลสูดดมก็เล่นเอาเก็บอารมณ์กระสันของตัวเองไม่อยู่ จนอยากจะสอดใส่ความเป็นตัวเองเข้าไปในช่องทางสีสวาทเพื่อรวมเป็นหนึ่งกับคนในอ้อมกอด

 “ช..ชานยอล” จงแดเองก็เริ่มเสียงสั่นแล้ว เพราะอีกฝ่ายเล่นมาซุกไซร้คอที่เป็นจุดอ่อนของจงแด จูบเบาๆที่หลังหูของจงแดที่ก็เป็นจุดอ่อนของร่างบางเหมือนกัน

 “อ๊ะ ช..ชานยอลคยองซูนอนอยู่ห้องข้างๆ อ๊ะ นะ” แต่ะละประโยคที่พูดกับร่างสูงช่างแสงลำบากเมื่อร่างสูงของชานยอลปลดกางเกงของเขาออกไปพร้อมกับชั้นในสีดำของเขา

 “ชานยอล~

 “หึ ไม่ต้องกลัวคืนนี้ทั้งคืนได้ครางชื่อผัวคนนี้จงแดอ่า~

 “อื้อๆ” ว่าจบชานยอลก็ประกอบจูบแลกลิ้นกับจงแดทันที มือของตัวเองก็ปลดกางเกงพร้อมกับชั้นในที่ไปกองกันอยู่หัวเข่า

 “อ๊ะๆ ช..ชานยอล อื้อๆ”

 “จ..จงแดชานไม่ไหวแล้วขอนะ” ยังไม่ทันได้รับคำอนุญาตจากร่างเล็ก ชานยอลก็พลิกให้จงแดหันหลังแล้วเอาหน้าแนบกับประตูห้องนอน ทั้งที่ยังไม่ได้ล๊อคประตู

 “ช..ชานเรา...ม..ไม่ไหวแล้ว” จงแดเองก็เริ่มระทวยแล้วก็อีกฝ่ายเล่นเอาความเป็นชายมาถูกวนๆแถวช่องทางสีสวยของเขา ชานยอลเองที่ตอนแรกจะแกล้งแฟนตัวเองแต่กับเป็นตัวเองด้วยที่เริ่มจะทนไม่ไหว ก็จะ....

 

 คอยๆดันแกนกายที่ขยายใหญ่เข้าไปใน....

 

 

 ช่องทางสวาทของจงแด.....

 

 

 มือทั้งสองของชานยอลก็ไม่ลืมที่จะจับยึดสะโพกของจงแดเอาไว้ก่อนจะ....

 

 

 “อ๊ะๆๆ!ชานยอล อ๊ะๆๆ!ร..เราเจ็บนะ อ๊าๆ!อ๊ะๆ!!” กระแทกแรงความรักความใคร่ใส่คนตัวเล็ก จนครางไม่เป็นเสียง

 

 “อืม”

 

 “ชานยอล อ๊ะๆๆ!!แรง...แรงอีก...อ๊าๆๆ!

 

 

 

 

 

 

 “เฮ้อ....นี้กูจะต้องไปนอนที่ห้องพี่ซูโฮจริงๆอีกแล้วใช่ไหม....ครางดังซะขนาดนี้วันนี้ก็คงไม่ได้นอแน่ๆกู”

 

 

 

 “แรงอีกชาน...อ๊ะๆๆอ๊าๆๆ”

 

 “จงแดอ่า~อย่าตอดรัดกันสิ อ๊ะๆๆ”

 

 

 โครม!

 

 

 “ชานอ๊ะๆๆเตียงหักแล้ว อ๊าๆๆอ๊ะๆๆๆ”

 

 

 

 

 

 

 

 THE END.

 


 - #ไรท์กลัวดดนแบนคะแต่มันคงไม่18+ขนากนั้นหรอกเนอะๆๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

255 ความคิดเห็น

  1. #186 kim_jongdae2 (@Kim_Jongdae) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2561 / 06:56
    ชานย๊อลล หนูไปเอาเเรงขนาดนั้นมาจากไหนลูกกก
    #186
    0
  2. #184 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 01:34
    เดี๋ยววววววว เตียงหักหยุดก่อนนนน
    #184
    1
    • #184-1 Ploy15546 (@Ploy15546) (จากตอนที่ 67)
      8 มิถุนายน 2561 / 22:12
      บอกพี่ชานนู้นนน~~~
      #184-1
  3. #182 c0921 (@c0921) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 23:51
    ถึงขั้นเตียงหักเลยหรอ ชานยอลลลล
    #182
    1
    • #182-1 Ploy15546 (@Ploy15546) (จากตอนที่ 67)
      7 มิถุนายน 2561 / 08:39
      รุนแรงคนแต่งรับม่ายยด้ายยย
      #182-1
  4. #181 Ducking _Chen (@devilonly) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 23:38
    ขนาดเตียงหักยังชานยอลก็ยังไม่หยุดกระแทกเลย แหม่ อดอยากอดกลั้นมสนานแล้วจริงๆ สินะ สงสารคยองซูเลยที่ต้องเป็นฝ่ายหนีไปนอนที่อื่น
    #181
    1
    • #181-1 Ploy15546 (@Ploy15546) (จากตอนที่ 67)
      7 มิถุนายน 2561 / 08:40
      555+สงสารคยองงี่
      #181-1
  5. #179 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 22:40
    ถึงขั้นเตียงหัก คงอดทนอดกลั้นมากจริงๆ
    #179
    1
    • #179-1 Ploy15546 (@Ploy15546) (จากตอนที่ 67)
      7 มิถุนายน 2561 / 08:40
      ช่ายยยย
      #179-1
  6. #178 Jessie2544 (@Jessie2544) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 21:28
    อร้ายยยย เตียงเลยง้าาาา
    #178
    0