ลุกขึ้นเถิดข้าไม่ได้อยากอายุยืนขนาดนั้น (yaoi)

ตอนที่ 25 : ไฟสงคราม (2)100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,907
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 409 ครั้ง
    13 มี.ค. 61

















         แสงแรกของวันใหม่ปรากฏขึ้นที่ริมขอบฟ้า แต่ไม่อาจขับไล่ความมืดครึ้มของเมฆฝนที่ยังตั้งเค้า ร่างใหญ่โตของรัชทายาทต่างแคว้นยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพัง และกองศพทหารเดนที่ติดอยู่ในกองไฟ ไหม้ดำจนบางคนแทบไม่เหลือเค้าความเป็นมนุษย์ ห่างจากปลายเท้าไปไม่ไกล ศรีษะของทั่วป๋าไท่ที่แยกขาดจากลำตัว ดวงตายังคงเบิกค้างด้วยความโกรธแค้น

       ข้าที่สวมผ้าคลุมสีดำปิดบังตั้งแต่หัวถึงปลายเท้า ทับด้วยหน้ากากขาวครึ่งซีกบน เคลื่อนกายเข้าไปใกล้

       "คนของกระหม่อมกำลังพาฝาแฝดของพระองค์มาที่นี่"

       ร่างใหญ่นั้นยืนนิ่งไม่ตอบ ข้าที่ไม่ได้รีบร้อนอะไรจึงเพียงแค่รออยู่เงียบๆ จอมทรราชกำหมัดที่เปื้อนคราบเลือดเเน่นจนสั่นระริกเมื่อตระหนักได้ว่า ความพินาศทั้งหมดนี้มาจากความต้องการจะคืนสู่ฐานันดรของพระองค์

       "เจ้าไม่ได้บอกข้าว่าจะเผาค่าย..." ทรงเอ่ยขึ้นเบาๆ

       "พระองค์ตกลงทำสัญญากับกระหม่อมเองให้กระหม่อมช่วยให้พระองค์ยึดค่ายคืนจากองค์ชายแฝดและทั่วป๋าไท่ และทรงรับปากว่าจะไม่ลงอาญาหากมีการปะทะและเกิดความสูญ แผนก่อควันกระหม่อมจำได้ว่าได้ทูลให้ทราบแล้ว" ข้าผายมืออก "เพียงแต่เรื่องฟืนไฟมันควบคุมยาก เมื่อคืนลมพายุพัดแรงนักจะเกิดเพลิงไหม้ ค่ายนี้มีทหารเรือนแสนคนที่ตายไปล้วนแต่เป็นคนสนิทของทั่วป๋าไท่ หาใช่คนของฝ่าบาทจริงๆไม่ เช่นนั้นก็ถือว่ากระหม่อมปฏิบัติตามข้อตกลงทุกประการ"

        ฉูเกาหรานคำราม"เจ้า!..."

       ข้ากระตุกยิ้ม แต่ก็ขยับถอยมาอีกก้าวแล้วค่อมศรีษะเป็นเชิงไม่ขอต่อเถียง

       "ดูเหมือนข้าจะหมดเวลาแล้วสินะ"

       ข้าและฉูเกาหรานหันไปมองผู้มาใหม่เจ้าของเสียง ร่างของรัชทายาทตัวปลอมที่ถูกจินหรงคุมตัวอยู่ห่างๆก้าวเข้ามาช้าๆ เผชิญหน้ากับผู้เป็นพี่ด้วยท่าทางเอื้อยเฉื่อย องค์ชายแฝดน้องผู้นุมนวลผอมบางกว่าพี่ถึงสองในสามส่วนที่ทั่วแผ่นดินเรียกขานในนามองค์หญิงฉูเกาลิ่วเหลือบตามองศพไร้หัวของบุรุษที่ทั่วแผ่นดินกล่าวขานว่าเป็นชู้รักของตนอย่างไร้ความรู้สึกใด...

         ...แล้วยกยิ้มหยัน

      "ไม่น่าเชื่อ ว่าแม้แต่เสด็จพี่ผู้ยิ่งใหญ่ของข้า สุดท้ายจะจนตรอกจนต้องทำสัญญากับปีศาจแห่งหมู่ตึกมือสังหาร" เอียงคอมาทางฉูเกาลิ่ว แต่ดวงตากลับไร้ประกาย ไม่คล้ายกับกำลังมองคนอยู่ แต่กำลังมองผ่านไปยังที่แสนไกล

      "ฉูเกาลิ่ว!" ฉูเกาหรานคำรามเต็มของน้องชาย "เจ้าทำอะไรลงไป! มันเกิดบ้าอะไรขึ้นกับเจ้า!"

       ข้าส่งสัญญานให้จินหรงปล่อยตัวองค์ชาย เเม้หลุดจากพันธนาการ ฉูเกาลิ่วก็มิได้คิดหนี แผ่นหลังนั้นยังคงตั้งตระหง่านไม่ไหวเอน

       ข้าอยากผิวปากชื่นชม หยิ่งในศักดิ์ศรีสมกับเป็นเชื้อพระวงศ์

        ทั้งที่ร่างกายแย่ถึงเพียงนั้นแท้ๆ

        "ข้าเพียงอยากเล่นเปลี่ยนตัวกับท่าน เหมือนที่เราเคยเล่นบ่อยๆในวัยเยาว์อย่างไรเล่า เสด็จพี่" ใบหน้าขาวซีดขององค์ชายฉูเกาลิ่วคลี่ยิ้มงดงาม

      "หยุดเล่นลิ้นกับข้า...อาลิ่ว" ท้ายเสียงของจอมทรราชกดต่ำ สีหน้ายิ้มแย้มของอีกฝ่ายจึงค่อยๆกลับเป็นไร้อารมณ์ตามเดิม ดวงตาคมคล้ายกับลูกแก้วว่างเปล่า ฉูเกาหรานจ้องมองใบหน้าที่เหมือนกับเงาสะท้อนของตน น้ำเสียงดุดันเต็มไปด้วยความผิดหวังและแห้งฝาก"เจ้าเกลียดวังหลวงที่โหดร้าย เกลียดตำแหน่งฮ่องเต้ของเสด็จพ่อไม่ใช่หรือ แล้วมาบัดนี้ เหตุใด..."  ...จึงอยากได้บัลลังค์ถึงเพียงนี้

       ลงมือสังหารได้แม้กระทั่งพระองค์ผู้เป็นครอบครัว

       ข้าถอนหายใจ แววตาของฉูเกาหรานข้ารู้จักดี

        แววตาของผู้มีหวัง แม้เป็นหวังเพียงริบหรี่ แม้จะมีพันหมื่นเหตุผลที่อีกคนจะทำลายเรา แต่เราก็ยังหวังจะฟังแม้เป็นเพียงคำแก้ตัว

        ว่าสิ่งเลวร้ายที่อีกฝ่ายกระทำ ไม่ใช่เพราะความตั้งใจ

       ฉูเกาลิ่วหัวเราะออกมา สายตายามมองพี่ชายฝาแฝดเต็มไปด้วยความว่างเปล่าเจือรอยขบขันแกมเศร้า "พี่ข้า ใยทรงไร้เดียงสาถึงเพียงนี้หนอ..."

       กลิ่นคาวเลือดของบางคนลอยมาแตะจมูกข้า อ่า ในที่สุดช่วงที่ข้าไม่ใคร่ยากชมที่สุดก็มาถึง

       อ่อก!

       องค์ชายแฝดน้องกระอักโลหิตสีแดงออกมาจนเปราะไปทั่วอาภรณ์สีขาว หยดสีชาดสาดกระจายน่าสยดสยองยิ่ง จนแม้แต่แม่ทัพนายกองบางคนที่รอดชีวิตมาเห็นยังอดสะท้านด้วยความหวาดหวั่น

       ในที่สุดพิษหนอนคุณไสยที่ผูกติดกับแก่นมารก็ออกฤทธิ์เต็มที่แล้ว ทันทีที่ฉูเกาลิ่วทำงานพลาด ต้นทางก็ตัดสัญญานชีพทันที ร่างสูงคลี่ยิ้มขณะที่ค่อยๆยืนโอนเอนก่อนจะล้มลงราวกับนกปีกหัก

        ผู้เป็นพี่ชายกลับพุ่งเข้ามารับตัวไว้ก่อน แต่ก็ไม่อาจทรงตัวอย่างมั่นคง จำต้องทรุดนั่งกับพื้นโดยมีร่างน้องชายอยู่ในอ้อมแขน
    
       "อาลิ่ว!!!!"  ฉูเกาหรานลืมสิ้นทุกสิ่ง ร้องเรียกน้องของตนด้วยความตื่นตระหนก แขนที่ประคองฝาแฝดสั่นไหว

       "แค่ก! ท่านพี่...ทรงยังห่วงน้องผู้นี้อีกหรือ" ฉูเกาลิ่วหัวเราะอีกครั้งทั้งที่เลือดกบปาก 

       "หุบปากของเจ้าเสีย!" ฉูเกาหรานคำราม เกร็งฝ่ามือถ่ายทอดพลังปราณเข้มข้นในร่างโปร่ง ข้าส่ายศรีษะ ร่างกายที่เป็นภาชนะเปล่าเช่นนั้น ต่อให้เป็นดัชนีโอสถสวรรค์ก็คงไม่อาจยื้อชีวิตไว้ได้

         คนที่ครึ่งหนึ่งตายไปแล้ว ไม่อาจรับพลังปราณใดได้อีก

         "ข้า...กะ เกลียดท่านมาตลอด" ฉูเกาลิ่วยังคงเอ่ยต่อช้าๆยกมือซีดล้วงอกเสื้อหยิบตราประจำพระองค์ครั้งเป็นองค์หญิงออกมาแล้วปล่อยมันให้ตกลงที่พื้น ดวงตาเลื่อนลอย "ข้าควรจะได้เป็นรัชทายาท...แต่เสด็จแม่กลับ...ละ เลือกท่าน" 

         พลังปรานสีแดงเข้มอัดลงในร่างฉูเกาลิ่วอย่างต่อเนื่อง ฉูเกาหรานกัดฟัน หยาดเหงื่อไหลซึมจากขมับ แต่ผู้ได้รับกลับมิมีทีท่าจะดีขึ้น ชีพจรมีแต่จะแผ่วลงทุกขณะ ดวงตาแดงก่ำริมฝีปากกลายเป็นสีดำ รอบกายเงียบสงัด ผู้คนล้วนเบือนหน้าหนีไม่กล้าทนดู แม้แต่จินหรงยังเลือกจะหันหลังให้

         "วันที่ข้าละ หลบหนีจากเกี้ยวเจ้าสาว ขะ ข้าตกหน้าผา กระดูกและอวัยวะทั้งร่างป่นละเอียดแต่ข้ายัง...มะ ไม่สิ้นใจ" ฉูเกาลิ่วคลี่ยิ้มบิดเบี้ยว "อ่า นะ ในห้วงเวลานั้น....ใจข้าเเค้นพวกสนมฮองเฮาของเสด็จพ่อ และริษยาชีวิตที่รุ่งโรจน์ของท่าน แค้นเหลือเกิน แค้น..จนอยากจะทำลาย" องค์ชายฉูเกาลิ่วยกแขนออ่อนแรงขึ้นจับข้อมือพระเชษฐา 

         "และเขา...ก็ช่วยชีวิตข้า มะ ...มอบจิตวิญญาณเลือดเนื้อใหม่แก่ข้า เสนอทางนี้แก่ข้า โอกาส...ที่จะทำลายท่าน"  น้ำตาสีเลือดหลั่งออกมาช้าๆ ดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความสับสน ทั้งรักทั้งชังใบหน้าที่เหมือนเงาสะท้อนในกระจก

           ข้าสาวเท้าเข้าไปไม่สนสายตาระแวงปนเกรี้ยวกราดของฉูเกาหราน คุกเข่าลงเชยคางเรียวของฉูเกาลิ่วขึ้น กระดูกที่ถูกเชื่อมไว้ด้วยแก่นมารในร่าง หลายส่วนคงเริ่มป่นคืนสภาพจนคนต้องกระอักโลหิตออกมาอีกครา ฉูเกาหรานมองอย่างตกตะลึง ยกแขนขึ้นหมายจะลงมือกับข้าอย่างลืมตัว แต่ไม่ทันจินหรงที่เคลื่อนไหวพริบตา คว้าแขนสะกัดพลังไว้เสียก่อน พร้อมตวัดปลายนิ้วมืออีกข้างสะกัดจุดเคลื่อนไหว ด้วยพลังที่สูงกว่าอย่างน้อยหนึ่งขั้นของจินหรงคงมากพอจะตรึงไว้ได้สองชั่วยามเสียด้วยซ้ำ

          ข้าเอียงคอพิจใบหน้าเปื้อนโลหิตที่อยู่ในกำมืออย่างเย็นชา เอ่ยด้วยเสียงดัดที่ค่อนข้างราบเรียบ "ท่านอยากให้ข้าพาองค์รัชทายาทไปใช่หรือไม่"

          ฉูเกาลิ่วกระพริบตาช้าๆแทนการตอบรับ เลือดที่ท่วมลำคอคงทำให้ไม่อาจพูดได้สะดวกอีก ข้าแค่นยิ้มใต้หน้ากาก "หมู่ตึกมือสังหารเราไม่ทำการใดที่ไม่ได้ประโยชน์"

          องค์ชายแฝดน้องยกปลายนิ้วสั่นระริกชี้ไปยังเสาไม้ลึกลับที่ใหญ่ราวสองคนโอบซึ่งสูงตระหง่านกลางค่าย ข้าลุกขึ้นสะบัดมือหนึ่งครั้งเงาดำที่แฝงกายอยู่รอบๆก็ทะยานไปโดยไม่ต้องสั่ง

         "ตามข้อตกลง..." ข้าเบียงศรีษะไปทางจินหรง ร่างสูงผงกศรีษะ ไอปราณสีเทาเข้มขึ้นรอบๆมือข้างที่จับฉูเกาหรานอยู่ ออกแรงกระชากเพียงครั้ง รัชทายาทต่างแคว้นก็ถูกดึงห่างจากพระอนุชาแฝดถึงห้าก้าว

         เมื่อไม่มีแขนหนาประคอง ร่างองค์ชายกบฏก็ร่วงเอนลง ทันทีที่แผ่นหลังสัมผัสพื้นทราย ดวงตาแดงกำก็ปิดสนิทก่อนจะลืมขึ้นเป็นสีดำสนิทไม่มีตาขาว น้ำตาสีเลือดกลายเป็นสีดำข้นคลั่ก ฉูเกาลิ่วที่อ่อนแรงเมื่อครู่ส่งเสียงกรีดร้องคำรามอย่างน่าหวาดกลัว 
กล้ามเนื้อทั่วร่างกายขยับเคลื่อนไปมาอย่างผิดปกติ เส้นเลือดสีดำร้อนราวน้ำเดือดปรากฏขึ้น

       ...หลอมละลายร่างและอาภรณ์ของผู้สวมใส่กลายเป็นแอ่งน้ำกรดสีดำสนิทซึ่งส่งกลิ่นคลื่นเหียนแอ่งใหญ่ เหลือเพียงตราประจำตัวเชื้อพระวงศ์สลักลายจันทราในม่านเมฆที่ตกอยู่ใกล้ๆ

        เป็นหลักฐานว่าครั้งหนึ่ง แผ่นดินนี้มีองค์ชายพระองค์หนึ่ง องค์ชายผู้ต้องเร้นกายเป็นองค์หญิงเช่นเดียวกับดวงจันทร์ในม่านเมฆ

        "อาลิ่ว..."

        จินหรงคลายจุดให้ฉูเกาหราน องค์รัชทายาทที่จ้องมองภาพแอ่งสีดำนั้นนิ่ง ร่างหนาทรุดลงคุกเข่า 

        "ถ้าพระองค์ยังประคององค์ชายเกาลิ่วอีกเพียงไม่กี่ลมหายใจ โลหิตมารจะหลอมท่านให้ตายตกไปด้วยกัน" ข้าหันหลังให้กองเลือดนั้น เงยหน้าขึ้นมองฟ้าที่ยังคงอึมครึม "เห็นทีพระอนุชาจะรับรู้ถึงความรู้สึกท่านในช่วงเวลาสุดท้าย จึงตัดใจไม่ลงมือตามแผน" ข้าหยุดยืนข้างร่างใหญ่โตที่นิ่งไม่ไหวติง เหลือบตามองสั้นๆและสะบัดผัดคลุมเดินจากมา ปล่อยจินหรงให้อยู่เคียงข้างพยัคฆ์บาดเจ็บตัวนั้น

         หยดน้ำหยดหนึ่งตกกระทบใบหน้า

         เเป๊ะ เป๊ะ

         ข้าเงยศีรษะขึ้นมองฟ้า หรี่ตาลงเมื่อหยดน้ำตกลงมาซ้ำ

         จากหนึ่งเป็นสอง จากสองเป็นสาม ฝนหยดเล็กๆ ค่อยๆกลายเป็นฝนห่าใหญ่ เหล่าแม่ทัพนายกองต่างก้มหน้าลง ไม่มีใครกล่าวว่าไม่รู้สึกสลดใจกับเหตุการณ์นี้

         ได้เพียงมองสายน้ำค่อยๆชะล้างคราบโลหิตที่รดท่วมแผ่นดินและซากศพเย็นชืด...

          ฉูเกาหรานนั่งนิ่งไม่ขยับเขยื้อนราวกับทั้งร่างกลายเป็นก้อนศิลา ไม่แยแสสายฝนที่กระหน่ำลงมาจนทั่วร่างเปียกปอนเเละเปื้อนดินโคลน เเขนแกร่งเอือมหยิบตรารูปดวงจันทร์ เฝ้ามองและแตะสัมผัสเบาๆราวกับไม่มีสิ่งใดสำคัญยิ่งกว่า

         ข้าหลับตาลง...สาวเท้าจากมาเงียบๆ

          สิ่งสุดท้ายในความทรงจำวันนั้นของผู้คน คือเสียงคำรามราวกับสัตว์ร้ายที่บาดเจ็บเหลือคณา และสายน้ำสายหนึ่งที่ไหลผ่านซีกแก้มมหาบุรุษผู้สูญเสีย

         ไม่มีผู้ใดทราบและอยากทราบ ว่าที่แท้นั่นคือสายฝน

          หรือหยาดน้ำตาของทรราชผู้หัวใจสลาย...


         ช่วงเวลานั้นที่ไม่มีผู้ใดสนใจ ข้ามองตัวอย่างโลหิตมารที่ข้าลอบบรรจุในขวดหยกพันปีในมือ ครุ่นคิดถึงคำพูดสุดท้ายของฉูเกาลิ่ว


         ไม่เพียงรู้วิชาไสยที่สาปสูญ แต่ยังสามารถเอาเศษแกนมารที่หาได้เพียงหนึ่งชิ้นในรอบร้อยปีมาใช้ทิ้งขว้างกับตัวหมากตัวหนึ่งได้เช่นนี้ ทั่วยุทธภพไม่เคยได้ยินมาก่อน

         'เขา' ที่ช่วยชีวิตฉูเกาลิ่ว เป็นผู้ใดกันแน่









.......................100%
      
ขอโทษทุกคนที่มาช้านะครับ อ่านหนังสือหนักมากๆ ไม่มีเวลาแต่งเลย หลังวันที่19มีนาน่าจะมีเวลาแต่งมากขึ้นเพราะสอบเข้ามหาลัยเสร็จพอดี ขอบคุณทุกท่านที่ยังรอนะครับ

...............แก้ไขเนื้อหา
ตอนแรกพิมพ์ไว้ว้าหอบุปผา จริงๆต้องเป็นหมู่ตึกมือสังหารครับ ขออภัยในความผิดพลาดครับผมเบลอเอง

อธิบายกิจการและบทบาทต่าๆงของเสวียนเอ๋อร์(ที่ปรากฏในเรื่อง)
-คุณชายหลินหลี่เสวียน คุณชายอัจฉริยะที่ใบหน้าเสียโฉม ปัจจุบันหมั้นหมายกับชินอ๋องแคว้นช่างหยิง และดูแลกิจการของตระกูลอยู่เบื้องหลัง
-นายหญิงฮวาเหลียน สตรีลึกลับเจ้าของหอบุปผาสวรรค์ รู้ศาสตร์ทั้งสี่แห่งสตรีเป็นเลิศ นางโลมในหอมีวรยุทธทำงานสืบข่าวเป็นส่วนใหญ่
-ปีศาจขาว นายแห่งหมู่ตึกนักฆ่า(กองกำลังโบตั๋น) พลังยุทธไม่อาจประเมินได้ นิสัยแปลกประหลาด เจ้าเล่ห์ราวจิ้งจอก ทำงานด้วยผลประโยชน์ ไปมาไร้ร่องลอย


บทบาทอื่นอาจจะมีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆในอนาคตครับ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 409 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,163 ความคิดเห็น

  1. #2015 nicharipaen04 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 23:54
    ฮึกกกกก

    ไม่ไหว
    #2,015
    0
  2. #1933 น่องขาหมู (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 16:37

    ไรท์แต่งดีเกินไปแล้ว อินหนักมาก ฮือออ สงสารแฝดน้อง เป็นผช.ต้องปลอมเป็นหญิงแถมยังตกผาตายอีก ฮือออ อนาถเกินไปแล้ว...
    #1,933
    0
  3. #1778 MaliLa 111 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:17
    น้ำตาท่วม สงสารแฝดน้องจริงๆนางไม่ผิดนะตอนเด็กอ่ะ
    #1,778
    0
  4. #1773 PaulaPum (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 00:16
    ปมเยอะมากก
    #1,773
    0
  5. #1546 คิเซริ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 23:25
    หลี่เสวียนของเรานี่มีหลายบทบาทจริงๆ
    เนื้อเรื่องเริ่มเข้มข้น ปมก็เริ่มเยอะขึ้นไปอีก จะรอไรมาต่อน้าาาา
    #1,546
    0
  6. #1471 fanggg- (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 10:54
    ปมเยอะจริงๆ เรื่องนี้ ติดตามจ้า
    #1,471
    0
  7. #1421 jeesu_ai am i (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 11:18
    อ่านยาวเลย รออ่านต่อไปค่เ
    #1,421
    0
  8. #1405 Agmn (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 20:58
    สนุกมากค่ะ จะรอน้าา สู้ไ
    #1,405
    1
    • #1405-1 Agmn(จากตอนที่ 25)
      13 เมษายน 2561 / 20:59
      สู้ๆค่ะ
      #1405-1
  9. #1404 คนหลับมืออาชีพ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 14:26
    สนุกมากๆเลยยยยยย!!!
    #1,404
    0
  10. #1389 Say. (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 15:24
    ใครกันน
    #1,389
    0
  11. #1388 Sayday RK (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 21:30
    รออย่างใจจดใจจ่อ
    #1,388
    0
  12. #1387 KillerKill (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 18:26
    บอสใหญ่ปรากฎตัวแล้ววววว

    #1,387
    0
  13. #1386 จ้าวแมวน้อย (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 01:57
    เราก็คิดว่าน้องเสวียนเป็นคนอยู่เบื้องหลังซะอีก5555555 ใครกันนะ
    #1,386
    0
  14. #1371 SuSaya (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 09:00
    น่าสงสารนะ แต่เลือกแล้วก็ต้องยอมรับผลที่ตามมา
    #1,371
    0
  15. #1369 __tha__ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 22:18
    สนุกมากอ่ะ ม.6เหมือนกันเลย สู้ๆนะ เราจะรอติดตาม
    #1,369
    0
  16. #1368 PD' ropia (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 17:41
    โอโหหหห หยั่งเข้มมมมมมมม ติดตามนะคะ
    #1,368
    0
  17. #1365 94Pu[244] (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 12:51
    ฮื้ออออแแ คิดถึง เนื้อเรื่องยังเจ้มจ้นเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือปมใหม่ =-=
    #1,365
    0
  18. #1364 NisachonJamjan (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 03:49
    ขอบคุนค่ะ สุ้สุ้นะค่ะ
    #1,364
    0
  19. #1363 Think_out (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 02:06
    เอ้า ม.6 เหมือนกันหรอคะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ เรามาสอบไปด้วยกันเถอะค่ะ 5555 ขอบคุณที่แต่งนิยายตอนนี้ออกมานะคะ กำลังเอียนหนังสือเรียนอยู่พอดีเลย 5555 ชอบความฉลาดมากๆเลยค่ะ สู้นะคะ
    #1,363
    1
    • #1363-1 Think_out(จากตอนที่ 25)
      14 มีนาคม 2561 / 02:07
      หมายถึงความฉลาดในการวางพล๊อต แผนของตัวละครอะไรแบบนี้นะคะ เอ๊ะ พูดจาไม่รู้เรื่องวุ้ย 5555
      #1363-1
  20. #1361 Azraelist (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 01:42
    ขอบคุณที่มาอัพต่อค่าาา จะรออยู่เสมอ แต่ก็อย่าทิ้งเรื่องเรียนนะคะ
    #1,361
    0
  21. #1359 สุกี้ยากี้ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 00:29
    สงสารจัง. แต่จะไม่แก้ไขอะไร. กรรมเกิดจากการกระทำจ้า. สงสารคนอยู่เถอะ
    #1,359
    0
  22. #1357 faire_circuler (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 23:21
    กลับมาแล้ววว
    #1,357
    0
  23. #1355 Mermaidtears (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 22:08
    สงสารแฝดน้องอ่ะ ใครที่ทำไสยเวทได้กันนะ!!
    #1,355
    0
  24. #1354 Notty Kero (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 20:27
    สงสารแฝดน้องเหมือนกันนะ
    #1,354
    0
  25. #1353 พรธิชา กลิ่นเกษร (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 20:03
    มาแล้ววววว
    #1,353
    0