Identity v l [ The Ripper & Mercenary ] Don't Toy With Me.

ตอนที่ 5 : Fourth Toy ... [NC]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,854
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 117 ครั้ง
    21 ม.ค. 63

"...." บรรยากาศเย็นยะเยือกแผ่กระจายออกรอบตัวของนักล่าหนุ่ม 'แจ็ค เดอะ ริปเปอร์' เนื่องด้วยสาเหตุที่ว่า 'ของเล่น' ชิ้นใหม่ของเขาไม่เข้าร่วมเล่นเกมส์เลยตลอดอาทิตย์ที่ผ่านมา ยิ่งนึกก็ยิ่งรู้สึกโมโหอยากจะไปลากอีกฝ่ายให้ออกมาจริงๆ อยากจะกรีดกรงเล็บยาวของเขาลงบนผิวกายของอีกฝ่าย วาดลวดลายสีแดงฉานลงบนกระดาษจำลองสีขาวเนียน อยากจะทำให้ใบหน้าหวานเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา อยากจะฟังน้ำเสียงหวานที่กระเส่าเรียกชื่อเขาอย่างเขินอาย ..ต้องการ ..อยากได้..





"หงุดหงิดน่าดูเลยนะ ริปเปอร์"




"ไวโอเลตต้า?"




"เขาอาจจะแค่ไม่สบายหรือเปล่า ดูนายคิดมากจังนะ"




"...เปล่าสักหน่อย" คำตอบที่ได้ไม่ค่อยจะต่างจากที่เธอคิดเอาไว้เสียเท่าไหร่แต่ไวโอเลตต้าก็ยังเผลอหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ ซึ่งนั่นเรียกสายตาใต้หน้ากากขาวได้ทันที




"มีอะไรน่าขำ?"




"นายเนี่ยไม่เคยส่องกระจกบ้างหรือไง เปิดดูหน้าตัวเองบ้างนะ พวกฉันหนาวไปหมดแล้ว" ไวโอเลตต้ากล่าวก่อนจะเดินจากไปด้วยท่าทีติดตลกเล็กๆ





"...รู้อยู่แล้วน่า โธ่เว้ย!" แจ็คสบถเบาๆด้วยความหงุดหงิดในตัวเอง ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าเขาทำหน้ายังไงอยู่ มันคงจะน่ากลัวมากถ้าไนบ์เห็นเขาในตอนนี้ แต่มันน่าหงุดหงิด.. ทั้งหงุดหงิดที่อีกฝ่ายหายไปเป็นอาทิตย์ หงุดหงิดที่เขาแสดงอาการจนคนอื่นๆยังดูออกว่าเขากระวนกระวายมากแค่ไหน..และที่หงุดหงิดที่สุดคือไม่รู้ว่าการที่ตัวเองมากระวนกระวายขนาดนี้มันเป็นเพราะอะไร...






"...บางทีเราอาจจะเล่นจนถลำลึกมากเกินไป.. จะปล่อยให้เป็นแบบนี้ไม่ได้"













"นาอิบ อาการดีขึ้นไหม?" เอมิลี่ถามในขณะที่กำลังเปลี่ยนผ้าที่ไว้บนหน้าผากเพื่อลดไข้ ใบหน้าหวานของไนบ์ขึ้นสีฝาด เสียงหายใจเหนื่อยหอบเป็นสัญญาณว่าอีกฝ่ายนั้นไม่ได้ดีขึ้นเลย เวลาล่วงเลยไปเป็นอาทิตย์แล้วแต่ไข้ก็ไม่ได้ลดลง เผลอๆกลับมากขึ้นด้วยซ้ำ..





"แฮ่ก แฮ่ก ขอโทษ ..นะครับ"





"พูดอะไรอย่างนั้น ..นอนพักเถอะนะ" เอมิลี่ใช้ฝ่ามือนุ่มของเธอลูบกลุ่มผมสีน้ำตาลเบาๆอย่างอ่อนโยน ก่อนที่เธอจะออกไปพร้อมกับกะละมังใส่น้ำและผ้าผืนเก่า




"ทำให้คุณหมอลำบากอีกแล้วสิ" เขาว่า พลางนึกไปถึงใบหน้าของคนๆหนึ่งที่เขาไม่ได้พบหน้าเลยนับตั้งแต่ตัวเขาล้มป่วย อยากจะได้ยินเสียงที่เอ่ยเรียกชื่อเขา.. อยากได้รับอ้อมกอดที่อ่อนโยน..
อยากได้รับการเติมเต็มและถูกครอบครองโดยริมฝีปากนั้น






'...อยากเจอ...'






"!!!" ไนบ์สะดุ้งเมื่อพึ่งรู้ตัวว่าเผลอไปคิดถึงอะไรเข้า เขาไม่ควรที่จะไปนึกถึงอีกฝ่าย.. แต่ถึงจะห้ามยังไงในหัวก็จะเห็นแต่ใบหน้าใต้หน้ากากที่จินตนาการนั้นอยู่ทุกวัน ..ถึงแม้จะทรมาน แต่ก็ยังคิดถึง..





"ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ"





ไนบ์หัวเราะเบาๆให้กับความคิดของตัวเอง ในห้องที่เงียบสงัดกับความมืดสลัวทำให้เขาได้อยู่กับตัวเองมากขึ้น แต่มันไม่เป็นการดีเลย ยิ่งได้อยู่กับตัวเองก็ยิ่งนึกถึงแต่เรื่องของแจ็คมากขึ้น และมากขึ้น..





'..อยากได้เธอจัง..'





"ผมไม่เคยเข้าใจคุณเลย.. " เขาไม่รู้ว่าในหัวเอาแต่คิดเรื่องของแจ็คมาตั้งแต่เมื่อไหร่หรือแม้กระทั่งเขาหลับไปตอนไหน แต่สิ่งที่เขายังรับรู้คือ 'ความทรมานใจ' ที่เขาดันไปเผลอ ..'หวั่นไหว' กับคนที่ไม่สมควรเข้า​ เพราะความรู้สึกจริงๆของคนๆนั้นเขายังไม่เคยได้รับรู้มันเลย











'แกร็ก!' เสียงกลอนหน้าต่างถูกปลดพร้อมกับบานหน้าต่างที่ถูกเปิดออก แม้แสงในห้องจะสลัวแต่ก็ได้รับแสงจากดวงจันทร์ช่วยในการมองเห็น ..กลุ่มหมอกหนาที่มักจะมาพร้อมกับร่างๆหนึ่งปรากฏขึ้น ชายในชุดสีดำขลับย่างเดินเข้ามาในห้องด้วยความเงียบสงัด ไร้ซึ่งเสียงฝีเท้าและเสียงหายใจ...





เขาเดินตรงเข้าไปหาร่างของคนที่นอนอยู่บนเตียง ใช้กรงเล็บคมเชยใบหน้าหวานขึ้นมาเบาๆ ใบหน้าที่ขึ้นสีแดงฝาดกับเสียงหอบหายใจไม่เป็นจังหวะเป็นหลักฐานว่าอีกฝ่ายนั้นป่วยจริงๆ ไม่ได้คิดหนีเขาไปไหน ....





ภายในใจของแจ็ครู้สึกโล่งอย่างประหลาด เมื่อได้รู้สาเหตุที่ทำให้เขากระวนกระวายมานานนับอาทิตย์กับตาของตัวเอง





"ไนบ์ ..ฉันไม่ควรให้เธอมีชีวิตอยู่" ทันใดนั้นกรงเล็บยาวก็ชูขึ้นจ่อเข้ากับลำคอเนียนขาวเตรียมที่จะแทงลงไปอย่างไร้ความปราณี แม้จะไม่รู้ว่าจะตายหรือเปล่า แต่ก็อาจจะทำให้เขาเข้าใจอะไรได้มากขึ้น




"..แจ็ค ฮึก" กรงเล็บคมชะงักไปชั่วขณะ เมื่อได้ยินเสียงเรียกชื่อของเขาเบาๆจากริมฝีปากบาง ก่อนจะไปสะดุดอยู่กับหางตาที่ปิดสนิทพร้อมกับหยดน้ำตาที่ไหลลงมา..





"...ทำไมเธอถึงทำให้ฉันสับสนขนาดนี้ ถ้าไม่มีเธอสักคนฉันคง ..เป็นตัวเองได้มากกว่านี้แท้ๆ​ ถ้าไม่ไปยุ่งกับเธอตั้งแต่แรก.." สุดท้ายแล้ว กรงเล็บยาวก็ลดระดับลงก่อนจะ ก่อนจะใช้มืออีกข้างที่ไร้กรงเล็บกอบกุมใบหน้าหวานที่กำลังหลับใหลเบาๆด้วยความอ่อนโยน.. นัยต์ตาสะท้อนภาพรอยยิ้มของอีกฝ่ายที่แสนจะร่าเริงก่อนจะก้มลงจุมพิษที่ริมฝีปากบางเบาๆ ...






หากไม่มีเธอสักคน..






แจ็คช้อนร่างของไนบ์ขึ้นแนบอก ก่อนที่เดินหายไปพร้อมกับกลุ่มหมอกที่มาพร้อมกับตัวเขา






...ถ้าฆ่าเธอไม่ได้​ ต่อแต่นี้ไปเธอก็จะต้องมีชีวิตอยู่ในฐานะ 'ของเล่น' ของฉันไปตลอดกาล...







การที่เธอทำให้ฉันตัดสินใจแบบนี้ ..ต่อให้ฉันจะเล่นเธอจน 'พัง' ..เธอก็ต้องอยู่กับฉันตลอดไป..



















"อึก! ..ที่นี่ที่ไหน?" ผมตื่นขึ้นมาอีกครั้งในห้องนอนที่มีแสงส่องสว่าง มันคล้ายกับคฤหาสน์ที่พวกผมอาศัยอยู่ แต่มันก็แตกต่าง ทั้งใหญ่กว่า หรูกว่า ..และดูกดดันมากกว่า แถมมันยังไม่ใช่ห้องของผมอีกด้วย





"...หิวน้ำจัง" ลำคอของผมแห้งผาก สายตาพยายามควานหาน้ำดื่มที่อยู่ใกล้ๆและผมก็พบมันอยู่ที่โต๊ะอีกฝั่งหนึ่งของห้อง ผมจึงต้องลุกขึ้นเพื่อเดินเข้าไปเอา ผมรู้สึกได้เลยว่าทั้งร่างกายและหัวของผมมันหนักไปหมด พอลุกทีก็เหมือนจะล้มอยู่รอมร่อ





"ครืด~"



เสียงคล้ายกับโซ่โดนลากบนพื้นทำให้ผมหันกลับไปมองรอบๆแต่ผมก็ไม่เห็นอะไร จนกระทั่งผมก้าวเดินอีกครั้ง





"ครืด~"




คราวนี้ผมก้มลงไปมองที่ขาของตัวเองเมื่อรู้สึกว่ามันออกจะหนักเกินไป ก่อนที่ผมจะพบกับต้นเสียง สายโซ่ยาวล็อกขาผมข้างหนึ่งไว้กับขาเตียง ผมได้แต่ขมวดคิ้วจนแทบจะเป็นปม ผมไม่เข้าใจในสิ่งที่เกิดขึ้น ผมมองไปรอบๆด้วยความวิตกกังวลและพยายามที่จะดึงโซ่ออกแม้จะรู้ว่ามันทำไม่ได้






"ก-- เกิดอะไรขึ้น!?" ..ผมยอมรับ ผมกลัวมาก..





"ช่วยด้วย!! ใครก็ได้ช่วยด้วยครับ!" ไม่เข้าใจ งงไปหมด.. ทำไมผมถึงมีสภาพอย่างนี้ โซ่ที่ขามันล็อกผมแน่นมาก แน่นจนผมเจ็บไปหมด.. รอบขาเริ่มเกิดรอยแดงช้ำจากการกระชากและการบีบรัด





"ไม่มีใครช่วยเธอได้หรอกนะ นาอิบ" น้ำเสียงคุ้นหูดังขึ้นพร้อมกับเสียงประตูที่เปิดออก เบื้องหน้าของผมคือคนที่ผมคุ้นเคย อย่างน้อยผมก็อุ่นใจขึ้นแม้จะรู้สึกบีบรัดที่หัวใจไปสักหน่อยกับน้ำเสียงและชื่อที่ดูห่างเหินนั่นก็ตาม...





"ผมอยู่ ..ที่ไหนหรอครับ?" ผมทำเป็นเลี่ยงไม่สนใจความรู้สึกนั้น ผมค่อนข้างมั่นใจว่าแจ็คกำลังจ้องผมอยู่ และรู้ด้วยว่ามันเป็นสายตาที่เย็นชาขนาดไหน





...ใจร้ายจังเลยนะ





ผมไม่ได้คิดผิดจริงๆ เขาก็แค่เล่นๆกับผมเท่านั้น ที่มาดีด้วย ที่เข้ามาหา ก็แค่เพื่อหวังให้ผม 'หลงรัก' แล้วก็ทิ้งผมไว้ ..เท่านั้นเอง​ เขาไม่เคยจริงใจด้วย





..น่าสมเพชชะมัด






"ห้องของฉัน ..คฤหาสน์ผู้ล่า"






"เอ๊ะ!? ค-- คุณพาผมมาหรอ?" ผมถามเสียงสั่น ขนาดในเกมส์มีฆาตกรแค่คนเดียวผมก็กลัวจะแย่อยู่แล้ว ..และที่นี่ ..รังของเหล่าฮันเตอร์





"ใช่"





"พ-- พาผมกลับเถอะแจ็ค" ผมอ้อนวอน เขาเดินมาหาผมช้าๆก่อนจะลากผมให้กลับไปที่เตียงและโยนผมลงบนเตียงนุ่มด้วยความรุนแรง ผมได้แต่กัดริมฝีปากไว้เพื่อกลั้นเรื่องร้อง เพราะหลังของผมมันไปกระแทกกับผนักเตียงอย่างพอดิบพอดี





"แจ็ค?"





"บางทีฉันอาจจะควรฆ่าเธอไปซะตั้งแต่แรก.. ไม่น่ามายุ่งกับกับตัวปัญหาอย่างเธอเลย"





อา.. ว่าแล้ว ก็เตรียมใจไว้อยู่แล้วล่ะ ไม่เจ็บหรอก ..ไม่เจ็บเลยสักนิด แล้วทำไมถึงรู้สึกเหมือนจะร้องไห้นะ.. อย่ามองนะ เลิกมองผมเถอะ..





"งั้นก็ฆ่าผมเถอะครับ"





"!!!!" เขาดูชะงักไป สายตาของเขาดูอ่อนลงชั่วขณะก่อนที่มันจะกลับมาแข็งกร้าวเหมือนเดิม





..เอาเถอะ ผมทำใจแล้วล่ะ





..ผมคงมาได้แค่นี้จริงๆ..





"ไม่ฆ่าหรอกนะ.. เพราะเธอต้องอยู่กับฉันที่นี่" น้ำเสียงแหบพร่ากระซิบข้างหูอย่างจงใจ ข้อมือบางทั้งสองข้างถูกจับขึ้นยึดอยู่กับผนักเตียง ไนบ์ไม่ได้สังเกตุเลยว่าบนผนักเตียงเองก็มีกุญแจมืออยู่ด้วย





"จ-- จะทำอะไร!?" ไนบ์สะดุ้งเมื่อกรงเล็บยาวกรีดลงบนผิวผ้าอาภรณ์จนขาดวิ้น เผยให้เห็นผิวกายขาวเนียนไร้ที่บดบัง ใบหน้าหวานขึ้นสีระเรื่ออย่างอับอาย อยากจะใช้ฝ่ามือเพื่อบดบังใบหน้าก็ไม่ได้ ยิ่งถูกสายตาคมของแจ็คจ้องมองก็ราวกับกำลังถูกโลมเลียไปทั้งร่างกาย เนื้อกายบางสั่นพร่าไปด้วยความหวาดกลัว กรงเล็บคมเกลี่ยไปตามร่างกายจนบางจุดนั้นมีเลือดซิบออกมา





"อะไร? 'ของเล่น' น่ะพูดไม่ได้หรอกนะ จะทำได้ก็แค่ร้องครางใต้ร่างฉันเท่านั้น.."





คำพูดนั้นทำให้ไนบ์ชะงัก เขาคิดว่าเขาทำใจมาได้แล้วจริงๆนะ ทำได้แล้วจริงๆ ..แล้วทำไมน้ำตามันถึงยังไหลอยู่ล่ะ? เหมือนก้อนเนื้อในกายมันถูกบีบรัด ทั้งอึดอัดและหายใจไม่ออก อยากจะถามว่า 'ไม่เคยรู้สึกอะไรกับผมบ้างเลยหรอ?' มันก็พูดไม่ออก ก็อีกฝ่ายเล่นพูดมาตรงๆซะขนาดนั้นแล้วว่าเป็นแค่ 'ของเล่น' ถึงจะถามอะไรต่อไปก็มีแต่ทำให้ตัวเองทรมานก็เท่านั้น..





" ...งั้นหรอ"





" 'ใช่' " แจ็คเน้นคำ ไม่ลังเลเลยที่จะพูดมัน.. เปลือกตาบางปิดลงราวกับกำลังยอมรับในชะตากรรมของตนเอง มันอาจจะเป็นความผิดของเขาเองก็ได้ที่ดันไปตกหลุมพรางที่อีกฝ่ายขุดไว้แต่กลับปีนขึ้นมาไม่ได้...








"..เด็กดี-- แล้วเธอจะสนุกกับมัน..."







'– CUT –'

NC







________________________________







คุยกันท้ายบท




สายัญสวัสค่ะทุกคนนน




วันนี้เราอามรมณ์ดีปิดเทอมแล้ว ฮ่าาาา เลยมาปลดปล่อยด้วยการลงฟิคซะเลย ตอนนี้มี NC ด้วยนะเออออ จิ้มเข้าลิ้งค์ได้เลยน้า




เราเริ่มรู้สึกว่ายิ่งแต่งอารมณ์ยิ่งแปรปรวน ฮ่าาาา เดี๋ยวดี เดี๋ยวร้าย




แต่ถ้าทุกคนชอบช่วยคอมเม้นเป็นกำลังใจให้หน่อยนะค่าาา







ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านและคอมเม้นกันนะคะ


B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 117 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

193 ความคิดเห็น

  1. #182 Nan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 15:38

    น้ำตาตกเลยไรท์

    #182
    0
  2. #113 ยัยสาวโอตาคุ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 10:34
    ไหนอ่ะวาร์ป วาร์ปอยู่ไหน!!!!!//นอนดิ้นกลับพื้น
    #113
    3
    • #113-2 ยัยสาวโอตาคุ(จากตอนที่ 5)
      7 มกราคม 2562 / 12:43
      แล้วชื่อเนื่องในธัญวลัยชื่อว่าอะไรหรอหาไม่เจอ
      #113-2
    • #113-3 ซาตานกลางสายฝน(จากตอนที่ 5)
      7 มกราคม 2562 / 13:15
      ในตอนที่7มีลิ้งค์ของncอยุ่คนะคะ ลองเข้าไปในนั้นก็ได้น้า มันจะสามารถหาncของตอนอื่นได้เหมือนกันจ้า
      #113-3
  3. #68 amy-1300 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 20:21
    แจ็คซาดิสชิบ
    #68
    1
  4. #17 TEEN68 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 22:32
    ต้องไปตามหาNCซะแล้ว555แต่สงสารนาอิบจังอิพี่แจ็คไม่อ่อนโยนกับน้องเลย
    #17
    1
    • #17-1 ซาตานกลางสายฝน(จากตอนที่ 5)
      28 กันยายน 2561 / 15:53
      ต้องติดตามต่อไปค่ะ555 เผื่อจะอ่อนโยนขึ้น
      #17-1
  5. #16 แบทเอนไง รู้จักไหม (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 07:21
    ใครที่อ่าน NC มิได้.. เราขอแนะนำให้เปิดธัญวลัยแล้วพิมชื่อเรื่องนี้เข้าไปต่อด้วย (NC)
    #16
    4
    • #16-3 ซาตานกลางสายฝน(จากตอนที่ 5)
      24 กันยายน 2561 / 08:09
      ขอบคุณน้าาาาา เวลาเราอ่านในแอปมันจะกดเข้าลิ้งค์ไม่ได้อ่ะค่ะ แต่ถ้าอ่านในเว็บมันจะกดได้
      #16-3
    • #16-4 Puripim(จากตอนที่ 5)
      24 กันยายน 2561 / 21:37
      ขอบคุณค่ะ😂ง่าวอยู่ตั้งนาย
      #16-4
  6. #15 Sleep_py (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 07:07
    ไรท์ มันอ่านไม่ได้อ่ะ NC เกิดอะไรขึ้นนนนน
    #15
    2
    • #15-1 ซาตานกลางสายฝน(จากตอนที่ 5)
      24 กันยายน 2561 / 08:05
      มันต้องไปจิ้มในเว็บอ่าา เราลองในแอปดูก็ไม่ได้เหมือนกันค่ะ ลองเปิดในธัญวลัยดูนะคะ
      #15-1
    • #15-2 ซาตานกลางสายฝน(จากตอนที่ 5)
      24 กันยายน 2561 / 08:06
      มันต้องไปจิ้มในเว็บอ่าา เราลองในแอปดูก็ไม่ได้เหมือนกันค่ะ ไม่ลองเปิดในธัญวลัยดูนะคะ
      #15-2
  7. #14 whitedevil6653 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 00:54

    ไหน NC อ่ะ !

    รึไรท์แกล้ง ? 555
    #14
    3
    • #14-2 whitedevil6653(จากตอนที่ 5)
      24 กันยายน 2561 / 01:37
      เราเข้าไปในเว็บก็ไม่เห็นจิ้มได้เลย เสียใจ T^T
      #14-2
    • #14-3 ซาตานกลางสายฝน(จากตอนที่ 5)
      26 กันยายน 2561 / 00:29
      เข้าได้หรือยังค่ะ? ถ้ายังไม่ได้ลองตามเม้นบนดูนะ
      #14-3
  8. #13 VII_Lucky (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 00:14
    ลิ้งค์เข้าไม่ได้ค่ะ เอ้ะ หรือเรากาวเอง
    #13
    1
  9. #12 Puripim (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 00:07
    จิ้งลิงค์ไม่เข้า(?) หรือริจิ้มผิดที่คะไรท์ #งงในงง
    #12
    1
  10. #11 SKY9497 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 00:06

    ลงดึกจังไรท์เเค่กๆๆ
    #11
    1