Identity v l [ The Ripper & Mercenary ] Don't Toy With Me.

ตอนที่ 6 : Fifth Toy ...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,651
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 155 ครั้ง
    21 ม.ค. 63

หลังจากที่ผมตัดสินใจจะพาไนบ์กลับมาด้วย ผมก็รีบออกจากคฤหาสน์ฝั่งผู้เอาชีวิตรอด เพราะถ้ามีใครมาเห็นอาจได้มีการนองเลือดกันไม่มากก็น้อยแน่ๆ ..และแน่นอนมันต้องไม่ใช่เลือดผม




นี่อาจจะเป็นครั้งแรกที่ผมได้สัมผัสตัวเขาอย่างจริงจัง ร่างกายของไนบ์บอบบางมากและมีน้ำหนักเบา ไม่ได้มีความคล้ายคลึงกับคนที่เคยเป็นทหารเลยสักนิด หากไม่บอกว่าเขาเคยเป็นทหารมาก่อนก็คงจะคิดว่าเขาเป็นลูกคุณหนูทั่วไป




ทันทีที่กลับมาถึงผมก็ตรงดิ่งเข้าห้องของตัวเองทันที แม้ว่าจะมีคนทักแต่ผมก็เลือกที่จะเมินไม่สนใจ เพราะ สิ่งที่สำคัญมากกว่าในตอนนี้คือร่างที่ผมกำลังอุ้มอยู่ต่างหาก




"ไนบ์" ผมค่อยๆวางร่างของไนบ์ลงอย่างเบามือที่สุด กลุ่มผมสีน้ำตาลไล่ลงบดบังในหน้าที่ขึ้นสีระเรื่อเพื่อพิษไข้ เร็วเท่าความคิดมือของผมก็เอื้อมไปเกลี่ยออกแล้ว ผมแทบไม่เคยมองเขาอย่างจริงจังมาก่อน นอกจากครั้งแรกที่เจอกัน..




"ฉันจะไม่ให้เธอหนีไปไหนได้ทั้งนั้น" ผมจัดการใช้โซ่ยาวล็อคเข้ากับขาเตียงและขาข้างหนึ่งของไนบ์ ก่อนจะก้มลงไปจูบที่ริมฝีปากบางเบาๆอีกครั้งและออกจากห้องไป เมื่อตกเย็นเข้าผมจึงกลับไปที่ห้องอีกครั้ง แต่ผมกลับได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือมาจากหลังประตู ผมสูดหายใจเข้าลึกๆก่อนจะเดินเข้าไปด้วยท่าทางที่นิ่งที่สุด




"ไม่มีใครชวยเธอได้หรอกนะ นาอิบ" ผมพูดด้วยน้ำเสียงที่กดต่ำ และจงใจเรียกชื่อให้ดูห่างเหิน ผมรู้ได้จากนัยน์ตาลึกๆของไนบ์ว่าเขากำลังเจ็บปวด ..ผมก็ไม่ต่างกัน แต่เพราะผมคิดว่าการพาเขามาอยู่ข้างกายแบบนี้ไม่นานผมก็จะเลิกสนใจและลืมเขาไปในที่สุด ดังนั้นผมจึงได้เลือกเส้นทางนี้ให้กับตัวเอง ตอนที่เขารู้ว่าผมเป็นคนพาเขามาที่นี่เขาก็ขอร้องให้ผมพากลับทันที ..แน่นอนผมไม่ยอม ท่าทางที่ร้อนรนราวกับไม่อยากที่จะอยู่เคียงข้างผมทำให้ผมหงุดหงิดลากเขากลับไปที่เตียงอย่างรุนแรงและเผลอพูดในสิ่งที่ไม่สมควรออกไป




"บางทีฉันอาจจะควรฆ่าเธอไปซะตั้งแต่แรก.. ไม่น่ามายุ่งกับกับตัวปัญหาอย่างเธอเลย"






"..งั้นก็ฆ่าผมเถอะ"






"!!!" ไนบ์ตอบผมด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย ผมไม่คิดว่าจะพูดแบบนั้นออกมา จนเผลอใจอ่อนลงชั่วขณะ ก่อนจะดึงตัวเองกลับมาโดยทันที ผมควรจะทำให้เขาเกลียดผมไปซะ เหมือนอย่างที่ผม 'พยายาม' จะเกลียดเขา​ ผมจะต้องนำตัวเองคนเก่ากลับคืนมา จะไม่ยอมให้ตัวเองถูกเปลี่ยนไปเด็ดขาด




"ไม่ฆ่าหรอกนะ ..เธอต้องอยู่ที่นี่กับฉัน" ผมก้มลงกระซิบข้างหูคนตรงหน้า รีบรวบมือของเขาและใช้กุญแจมือที่คล้องอยู่บนผนักเตียงล็อกเขาเอาไว้ก่อนที่เขาจะดิ้นหนี พร้อมกับใช้กรงเล็บของผมเองกรีดเสื้อผ้าของไนบ์ออก ลากปลายกรงเล็บคมหยอกล้อไปตามร่างกาย ร่างกายของไนบ์ตอนอุ้มมาดูบอบบางก็จริง แต่ภายใต้อาภรณ์ที่บดบังนั้นก็มีกล้ามเนื้ออยู่บ้างเหมือนกัน หากแต่กล้ามเนื้อที่มีก็ไม่ได้ทำให้ดูสมชายมากขึ้นสักเท่าไหร่ กลับกันมันทำให้ดูน่ารักมากขึ้นด้วยซ้ำ ยิ่งใบหน้าน่ารักๆที่ขึ้นสีแดงซ่านนั่นอีก






'..น่ารักเหลือเกิน'







"จ-- จะทำอะไร!"




"อะไร? 'ของเล่น' น่ะพูดไม่ได้หรอกนะ จะทำได้ก็แค่ร้องครางใต้ร่างฉัน​ เท่านั้น.." เสียงของไนบ์ทำให้ผมได้สติ ผมกลับเข้าแผนเดิมอีกครั้ง ..เพียงแต่คำพูดของผมอาจจะรุนแรงมากเกินไป ..เป็นอีกครั้งที่ผมทำให้เขาร้องไห้และมันแตกต่างจากครั้งอื่นๆที่ผ่านมา..






'อยากปลอบเธอ'







'ทั้งที่ต้องการให้ร้องไห้ ..แต่ฉันกลับแพ้ให้กลับน้ำตาของเธอมากกว่าสิ่งอื่นใด'






"...งั้นหรอ"




"ใช่" ผมเน้นคำหนัก แววตาของไนบ์กลับไปว่างเปล่าเหมือนกับตอนที่ผมพบกับเขาครั้งแรก ..ทั้งๆที่ปกติจะดื้อรั้นเล็กน้อย แต่ไนบ์ในตอนนี้กลับหลับตาลงราวกับยอมแพ้ให้กับทุกสิ่ง ..และกลับไปเป็นตุ๊กตาอีกครั้ง




ผมไม่สามารถย้อนทุกอย่างในตอนนี้ให้กลับไปเป็นเหมือนเดิมได้อีกแล้ว ..ไม่สามรถถอยหลังกลับได้อีกแล้ว






".. เด็กดี-- แล้วเธอจะสนุกกับมัน.."









ฉันขอโทษ...





"อึก!" ไนบ์ตื่นขึ้นในรุ่งอรุณของวันต่อมา ร่างทั้งร่างหนักอึ้งจนแทบขยับไม่ไหว ร่างกายและช่องทางรักรู้สึกถึงความเหนอะหนะจนทำให้อึดอัดไปหมด ขาเรียวยังคงถูกพันธนาการด้วยโซ่เส้นเดิมไม่เปลี่ยน ข้อมือที่ถูกตรึงเมื่อคืนถูกปล่อยให้เป็นอิสระเหลือทิ้งไว้เพียงรอยแดงช้ำเท่านั้น ..และเขาก็พึ่งสังเกตุเห็นว่าคนที่หลับไปพร้อมเมื่อคืนนั้นได้หายไปแล้ว




น้ำตาใสหยดลงกระทบผืนผ้าขาวเมื่อนึกไปถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมาเมื่อคืน เขาไม่ได้เสียน้ำตาให้เพราะต้องร่วมรักกับผู้ชายหรือถูกขืนใจ แต่เป็นเพราะ ..พวกเขามีอะไรกันโดยที่ปราศจากซึ่งสิ่งที่เรียกว่า 'ความรัก' ต่างหาก..




"ฮะๆ ..น่าสมเพช" เสียงหัวเราะดังขึ้นเบาๆราวกับกำลังเย้ยหยันในความไม่เอาไหนของตัวเอง แขนเรียวยกขึ้นบดบังใบหน้าสวย ยิ่งได้เห็นสภาพของตัวเองที่บอบช้ำมากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งตอกย้ำถึงความน่าสมเพช ..และศักดิ์ศรีที่ถูกย่ำยีจนไม่เหลือซาก




"...อยากตายชะมัด"





"ไม่อนุญาตให้เธอตายหรอกนะ" เสียงคุ้นหูเรียกสายตาจากคนที่นอนอยู่บนเตียงให้หันไปมอง นัยน์ตาสีมรกตช่างว่างเปล่า.. ไม่มีแม้แต่ความโกรธเคืองใดๆ จนคล้ายกับว่าอีกฝ่ายเป็นตุ๊กตาที่สามารถเคลื่อนไหวได้เท่านั้น รวมถึงความร่าเริงที่แจ็คเคยได้เห็นได้สัมผัสมันก็ไม่มีหลงเหลืออยู่อีกแล้ว ..ตอนนี้จะเรียกว่า คนตัวเล็กกลับไปเป็น 'อดีตทหารรับจ้าง' อีกครั้งแล้วก็ได้ เพราะแววตาที่แจ็คได้เห็นเป็นครั้งแรกก็เป็นเช่นนี้เหมือนกัน






"ผมไม่คิดว่าคุณจะต้องการอะไรจากผมอีกนะครับ เพราะผมไม่มีอะไรที่จะเสียอีกแล้ว" ไนบ์ตอบกลับ








"ใครว่า ..มีสิ สิ่งที่ฉันต้องการจากเธอ"




"...."




"ร่างกายที่แสนสนุกสนานนั่นไงล่ะ"






"..ต้องการ 'แค่นั้น' สินะ" ไนบ์ถามกลับไป เขาคงจะบ้าไปแล้วที่ในใจลึกๆยังหวังให้แจ็คตอบ 'ไม่ใช่' แล้วสวมกอดเขาอย่างอ่อนโยนอีกสักครั้ง






"แน่นอน" แจ็คยังคงยืนยันคำเดิม ไนบ์รีบหลบสายตาทันทีเมื่อรู้สึกเหมือนน้ำตาจะไหลออกมาอีกครั้ง หัวใจราวกับโดนบีบรัดจนอึดอัด ความเงียบเข้าครอบงำอีกครั้งก่อนไนบ์จะพยายามคุมเสียงตัวเองเพื่อให้มันสั่นน้อยที่สุดเท่าที่ตัวเขาในตอนนี้จะทำได้




"..งั้นก็เอาไปเถอะ ..ผมยอมแล้ว" ใช่.. เขายอมแล้ว ยอมตัดใจแล้วที่หวังว่าคุณจะ'รัก'ผม เหมือนอย่างที่ 'ผมรักคุณ' บ้าง​






...แต่จริงๆผมก็รู้อยู่แล้วว่ามันเป็นไปไม่ได้




ดูเหมือนแจ็คจะไม่เข้าใจในคำตอบนั้นสักเท่าไหร่ เขาจึงได้แต่เงียบไว้ไม่ตอบอะไรกลับไป ทั้งๆที่ร่างกายนั้นคือสิ่งที่เขาต้องการแท้ๆ แต่พอถูกยกให้โดยง่ายพร้อมกับแววตาและน้ำเสียงนั่นกลับทำให้ใจเขากระตุกวูบ




"ไปอาบน้ำซะ ฉันเตรียมน้ำไว้ให้อาบแล้ว"




"ไม่ต้องใจดีกับ 'ของเล่น' อย่างผมก็ได้ มันไม่มีประโยชน์หรอก" คนตัวเล็กสวนกลับ และดูเหมือนแจ็คจะไม่พอใจเป็นอย่างมาก แต่เขาไม่ได้มีเจตนาให้อีกฝ่ายโกรธ เพราะสิ่งที่เขาพูดออกมาก็คือสิ่งที่อีกฝ่ายบอกเขามาเองเลยนิน่า




"นั่นสินะใจดีกับของเล่นไปมันก็ไร้ค่า ถ้าอย่างนั้นครั้งนี้จะเป็นกรณีพิเศษครั้งเดียวก็แล้วกัน ฉันว่าระหว่างที่นายอาบน้ำจะไปเอาอาหารมาให้สักหน่อย แต่ของเล่นไม่จำเป็นที่จะต้องกิน ต้องดื่มสินะ"




"....."




"แล้วเรามาดูกันดีกว่าว่าของเล่นมันจะ พัง วันไหน" สิ้นประโยคเขาก็เดินออกจากห้องไปอีกครั้ง ทิ้งให้ไนบ์อยู่ในห้องคนเดียวไม่แม้แต่จะเหลียวกลับมามอง






"...มันพังไปเรียบร้อยแล้วต่างหาก"







เมื่อต้องอยู่คนเดียวอีกครั้งไนบ์จึงตัดสินใจลุกออกจากเตียง แต่เพียงแค่ขยับขาลงเท่านั้นความเจ็บแปลบก็แล่นขึ้นมาทันที ไนบ์ยังคงพยายามที่จะลากตัวเองไปที่ห้องน้ำเพื่อชำระร่างกาย โซ่ยาวที่ขามันสามารถพาเขาไปถึงห้องน้ำได้และสามารถไปได้ทุกที่ในห้อง ยกเว้นเสียแต่ประตู ไนบ์หันกลับไปมองทางที่ผ่านมา เมื่อรู้สึกว่ามีน้ำอะไรสักอย่างไหลเปรอะเปื้อนต่างหว่างขา ภาพที่เขาเห็นทำให้เขาอยากจะอาเจียนออกมาทั้งน้ำรักสีขุ่นและเลือดสีแดงสดเปรอะเปื้อนเต็มเตียงสีขาวไปหมด ทิ้งไว้ให้นึกถึงความรุนแรงที่อีกฝ่ายมอบให้เมื่อคืน




"...บ้าที่สุด"




เขาเลิกความสนใจกับรอยต่างๆที่อยู่บนเตียงและพยายามก้าวเดินอีกครั้งช้าๆเพื่อไปยังห้องอาบน้ำ ผ่านไปไม่นานความตั้งใจของเขาก็ประสบความสำเร็จ บนร่างกายของเขามันมีเพียงแค่เสื้อเชิ้ตตัวยาวตัวเดียวเท่านั้นมันจึงเป็นเรื่องง่ายที่ถอดออก




ตัวเขาในตอนนี้ต้องการเพียงสิ่งเดียวคือการชำระร่างกายลบซากสกปรกที่อีกฝ่ายทิ้งไว้ให้ แต่ดูเหมือนมันจะค่อนข้างลำบากอยู่พอสมควรเมื่อเขาต้องคว้านสิ่งที่อยู่ภายในช่องทางออกมา




"อึก!"




ไม่เคยคิดเลยว่าสักครั้งหนึ่งในชีวิตจะต้องมีวันที่เขาอาบน้ำด้วยความยากลำบากถึงขนาดนี้




เมื่อไนบ์จัดการธุระส่วนตัวเสร็จทุกอย่างจึงค่อยๆลากสังขารของตัวเองออกมา แต่หางตาเขาเหลือบไปเห็นเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวยาวถูกวางเตรียมไว้ให้และดูเหมือนว่ามันจะถูกเตรียมไว้ให้ตั้งแต่แรกแล้วด้วย







อ่อนโยน--








'ใจดีกับของเล่นไปมันก็ไร้ค่า'






'แล้วเรามาดูกันดีกว่าว่าของเล่นมันจะพังวันไหน'








"เราก็แค่ของแก้เบื่อ.. จำใส่หัวไว้ซะ"
















ปัง!!






"โธ่เว้ย!" แจ็คทุบลงไปที่ผนังคฤหาสน์อย่างแรงจนไวโอเลตต้าที่กำลังเช็ดขาเครื่องจักรอยู่ชั้นล่างสะดุ้ง เธอรีบกรู่ขึ้นมาดูว่าใครกันที่คิดจะทำลายคฤหาสน์แห่งนี้อีกแล้ว




"ริปเปอร์? นายอีกแล้วงั้นหรอ" ไวโอเลตต้าถอนหายใจเฮือกใหญ่ ไม่รู้ว่าทำไมพักหลังๆมานี้อีกฝ่ายถึงได้ดูอามรณ์แปรปรวนมากนัก เดี๋ยวมีความสุขจนน่าขนลุก เดี๋ยวก็โกรธจนเลือดขึ้นหน้า




"......"




"มันเดือดร้อนชาวบ้านเขานะย่ะ เลิกสร้างปัญหา--"




"นี่.. ช่วยฟังเรื่องน่าตลกของฉันหน่อยได้หรือเปล่า" แจ็คตัดสินใจเล่าทุกอย่างให้แมงมุมสาวฟังแกมบังคับ ..เธอดูตกใจมากกับสิ่งที่คนเล่าทำลงไป แม้เธอจะอยู่ฝั่งผู้ล่าแต่ก็อดที่จะสงสารเซอร์ตัวเล็กคนนั้นไม่ได้ ไวโอเลตต้าไม่ค่อยเข้าใจเหตุผลที่แจ็คมาพูดเรื่องแบบนี้กับเธอสักเท่าไหร่ แต่ก็พอเข้าใจว่าอยากหาที่ระบายความอัดอั้นในใจนี้ เพราะ ถ้าไปปรึกษากับลีโอแทนที่จะคลายความกังวลจะกลายเป็นได้เพื่อนมากังวลด้วยแทนเสียมากกว่า




"เข้าใจล่ะ.." เมื่อทุกอย่างถูกถ่ายทอดออกมาจนหมดไวโอเลตต้าก็ได้แต่ถอนหายใจกับความซื่อบื้อของเพื่อนเธอเอง




"นายน่ะ ..ชอบ เด็กคนนั้นสินะ" เหมือนโดนจี้ใจดำ ไวโอเลตต้าถามตรงจุดมาก ไม่มีเกริ่นหรือการอ้อมค้อมแต่อย่างใด แต่สิ่งที่รับมาแทนคำตอบก็คือความเงียบที่น่าอึดอัดเท่านั้น




"ไม่ตอบฉันก็ไม่เป็นไรหรอกนะ เพราะยังไงนายก็น่าจะรู้คำตอบของตัวเองดีอยู่แล้ว ..งั้นไปแล้วดีกว่า อย่าทำคฤหาสน์พังล่ะ" ไวโอเลตต้าเดินกลับไปทางที่เธอเดินมา แต่อยู่ๆขาของเธอก็ชะงักไปก่อนจะพูดประโยคสุดท้ายที่ทำให้แจ็คต้องเก็บไปนั่งคิดทบทวน




"อ้อ ฉันว่าทนุถนอมเด็กที่นายเรียกว่าเป็นของเล่นหน่อยจะดีกว่านะ เพราะถ้าเขาพังขึ้นมาจริงๆ ..คนที่เสียใจก็มีแค่นายคนเดียวเท่านั้นแหละ" ปฏิเสธไม่ได้เลย สิ่งที่เธอพูดมาทั้งหมดมันเป็นเรื่องจริง แต่ที่มันไม่มีทางเป็นไปได้ คือ การที่เขาจะชอบเด็กคนนั้น





"จะไม่ยอมให้ถูกหักหลังอีกหรอก..."




'ทนุถนอมของเล่นหน่อยก็ดีนะ ถ้าเขาพังขึ้นมาจริงๆ คนที่จะเสียใจก็มีแค่นายเท่านั้น'









ผมกลับห้องทันทีพร้อมกับถาดอาหารในมือ ผมคิดว่าไนบ์คงจะโกรธผมมากที่กักขังเขาเอาไว้​ ทุกอย่างที่ผมควรทำในตอนนี้ก็คือ​ การยืดเวลาไว้​ เท่านั้นเอง




แต่ภายในห้องตอนนี้ผมกลับพบเพียงร่างที่นอนล้มกลางห้องเท่านั้น ผมวางของในมือทุกอย่างลงพลางเดินเข้าไปหาอย่างไม่รีบร้อน บนเนื้อตัวนอกจากรอยที่ผมทำไว้ก็ไม่ได้มีรอยแผลที่บริเวณใดอีก ความร้อนจากร่างกายที่แผ่ออกมาทำให้ผมเริ่มใจสั่น เดิมทีเขาก็ป่วยอยู่แล้วด้วย..




ผมช้อนตัวเขาขึ้นแนบอก ใบหน้าของเขาดูทรมานซะจนอดสงสารไม่ได้ ผมพาเขากลับขึ้นเตียงจัดท่าให้นอนสบายที่สุด ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำและออกมาพร้อมกะละมังใบเล็กและผ้าชุบน้ำ ผมใช้ผ้าในมือซับเหงื่อตามร่างกายของเขาอย่างเบามือที่สุด





"นาอิบ ไหวหรือเปล่า?"




"แฮ่กๆ ..แจ็ค?" สายตาของเขากำลังบอกว่าไม่เข้าใจในสิ่งที่ผมกำลังทำ เหมือนเขาอยากจะถามผมด้วยแต่เพราะพิษไข้ทำให้พูดออกมาได้ไม่ถนัดนัก


"ฉันก็แค่ไม่อยากให้ของเล่นฉันพังเร็วเกินไปๆ" ประกายเล็กๆในดวงตาหม่นลง ผมเข้าใจแล้วว่าไนบ์.. กำลัง 'หลงรัก' ผม แต่ผมไม่สามารถตอบรับเขาได้.. เพราะ ผมไม่มีวันรักใครอีก..




'นายชอบเด็กคนนั้นใช่ไหมมั้ยล่ะ'




'ไม่ใช่ ..มันก็แค่อารมณ์ชั่ววูบ'





"ลุกมาทานข้าวก่อน ฉันยกมาให้แล้ว"




"..เข้าใจแล้ว" เขาทานอย่างว่าง่าย ไม่ดื้อและไม่ขัดอะไรทั้งสิ้น จนผมรู้สึกขัดใจขึ้นมาชอบกล




"ว่าง่ายจังนะ"




"ก็ผมเป็น 'ของเล่น' นี่น่า ..ไม่มีสิทธิ์มีเสียงหรือความรู้สึกอยู่แล้ว" ไนบ์เน้นคำ ตอนนี้ไม่ใช่แค่ดวงตาเท่านั้นแม้แต่น้ำเสียงก็ยังดูไร้ชีวิต ผมได้แต่นั่งมองเขาทานโดยไม่เอ่ยพูดอะไรออกไป ไม่โกรธเขา ไม่เย้ยหยัน เพราะ คนที่ทำให้ไนบ์พูดแบบนั้นออกมาก็คือตัวผมเอง








...ทุกอย่างมันอาจจะเริ่มมาจากตัวเขาเอง...




"ทานเสร็จก็นอนพักซะ ฉันเตรียมยาไว้แล้ว ฉันจะไปข้างนอกหน่อยนอนให้สบายเถอะ" แจ็คว่าจบเขาก็ออกไปทันที ไนบ์ได้แต่ใช้หางตามองตามจนประตูปิดไป







'เตรียมไว้จริงๆด้วย...'








"ไม่เข้าใจคุณเลย.. ต้องการอะไรกันแน่"









. _______________________ .





          คุยเล่นท้ายบท





          Hi~~ ทุกคนนน เรากลับมาแล้ว ฮ่าๆๆ หลังจากหายไป 1 อาทิตย์เต็มๆ จะมีใครคิดถึงเรามั้ยน้าาา อิอิ




          ช่างมันไปเถอะเนอะ ฮ่าๆๆ ตอนนี้เริ่มไม่รู้แล้วว่าจะให้เนื้องเรื่องเดินไปทางไหนดีระหว่าง ดราม่า หรือ โรแมนติก ดี ฮ่าๆ 




         แต่ต้องขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นและทุกกำลังใจด้วยนะคะ 









รักรัดเดอร์ทุกคน ขอบคุณทุกคนที่ติดตามมาตลอดด้วยนะคะ ^^
B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 155 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

193 ความคิดเห็น

  1. #189 sarunisuke (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 22:26
    แงเศร้าแงงงง
    #189
    0
  2. #177 NanNoe19362 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:42
    ร้องไห้เลยไรท์
    โอ๋รีดเลย
    #177
    0
  3. #153 pakr0973 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 21:09
    พี่แจ๊คแอบมีการอ่อนโยนนิดๆ ^^,
    #153
    1
  4. #114 ยัยสาวโอตาคุ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 17:40
    แกกล้าทำร้ายจิตใจลูกชายฉันได้ยังกัน!!!ตายซะ-โยงแจ๊ค//สนุกมากสู้นะคะ
    #114
    1
  5. #42 005200 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 22:33
    ชอบๆ555ชอบแนวแบบนี้เกือบร้องไห้เลย55
    #42
    0
  6. #41 Mint2894 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 11:52
    โอ๊ย!!ปวดใจ ชิบ_ายเลย ง่า~ (T_T)
    #41
    0
  7. #39 สาววายยืนงงในดงชช (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 19:05

    ปวดตับตุบๆ เเต่ชอบอะเเนวนี้ล่ะกินใจ


    #39
    0
  8. #38 ข้าคือโชตะค่อน (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 20:57

    ในที่สุดเรื่องแบบปวดตับมันก็เกิดขึ้น ช่างสนุกอะไรอย่างนี้..หึหึ..
    #38
    0
  9. #37 Yoko_Milk (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 21:31
    ไรท์ทำไมถึงพังตับหนูแบบนี้คะแงงงงง
    #37
    0
  10. #36 sunan50400 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 09:49

    ไรท์ทำเราร้องไห้ทั้งตอนเลยอ่าแงงงงงงงงง// สงสารไนบ์อะ งือออออ

    #36
    0
  11. #34 A. 4229 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 23:22

    มาต่อเถอะ please!!!!

    #34
    0
  12. #33 KNPchan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 08:58

    ชอบมากค่ะ แนวดราม่าแบบนี้ หามานานแล้ว อยากให้ตอนจบปวดตับค่ะ เพราะจะดูไม่น่าเบื่อเกินไป หรือน้ำเน่าเกินไปค่ะ อัพไวๆนะค่ะ รออ่านอยู่
    #33
    0
  13. #32 Park BBam (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 16:22
    ส่วนตัวของเราอยากให้เรื่องมันดราม่าไปก่อนง่ะ หลังๆค่อยโรแมนติก น้องต้องเจ็บเยอะกว่านี้อ่ะ ละอีแจ็คค่อยมาง้อแบบเอาเป็นเอาตายโหยหาน้อง (เนื้อเรื่องจะได้ยืดด้วยอิwอิ) สายดราม่ากด1ค่ะ------
    #32
    1
    • #32-1 ซาตานกลางสายฝน(จากตอนที่ 6)
      7 ตุลาคม 2561 / 18:10
      1 ค่ะ😂😂 อยากให้ดราม่าก่อนเหมือนกัน แตาพอเขียนไปเขียนมามันกลายเปนงี้เฉยเลย😂😂
      #32-1
  14. #31 gm2412241 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 00:39
    เมื่อไหร่จะมาต่ออีกอ่ะคะ อยากอ่านต่อแล้ว😊😊
    #31
    1
  15. #30 ผู้รักเรือJackNaib (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 00:38

    พบคนซึน1eaเจ้าคะ--//อยากเข้าไปตบหน้าอิพี่จัง เมื่อไหร่จะได้มีสติมีหัวใจบ้างคะอิพรี่ยยย โอ้ยยเหนื่อยใจความซึ้นพี่แกร????#อินหนักเวอร//สงสารไนบ์จังง ปวดใจแทนน้องเลยวุ้ยย!//สู้ๆน่อรอมาต่อน้าา

    #30
    1
  16. #28 Efilmcomback (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 11:07

    อีพี่มันซึนค่ะท่าน โถ่ๆ น้องอิชิตันลูกช่างน่าสงสารกระโดนถีบขาคู่ใส่อีพี่เลยลูกเจ้สนับสนุน

    #28
    1
    • #28-1 ซาตานกลางสายฝน(จากตอนที่ 6)
      2 ตุลาคม 2561 / 22:45
      ฮ่าๆๆๆ ใจเย็นๆน้าาา อย่าพึ่งกระโดถีบพี่แจ็คเลยยย

      //ขอบคุณนะค่าาาาา
      #28-1
  17. #27 Jongfox (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 01:46
    คิดถึงค่ะ!!! สงสารอิพี่ สงสารน้องด้วย งื้อออ
    #27
    1
  18. #26 minimagaronkun (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 01:24

    ไม่รู้จะบรรยายความ "มาม่า"? ในตอนนี้ยังไงดี T-T ฮือ~~~
    #26
    1
  19. #25 Ploypailin kanpai (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 20:57

    หหนูสงสารน้องไนบ์อ่าาา อึก อือๆร้องไห้เลยทำไมแจ็คต้องทำกับน้องไนบ์อยากนี้ทั้งๆที่นายรักไนบ์ อือๆแงๆ

    #25
    1
    • #25-1 ซาตานกลางสายฝน(จากตอนที่ 6)
      1 ตุลาคม 2561 / 21:30
      อย่สพึ่งร้องน้าาาา โอ๋ๆ
      ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ^^
      #25-1
  20. #24 You6552 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 20:29
    หนูจะร้องไห้เเล้วววววว
    (กลั้นไว้ กลั้นไว้ อึก อึก อึกสิอย่าร้องง!!)
    #24
    1
    • #24-1 ซาตานกลางสายฝน(จากตอนที่ 6)
      1 ตุลาคม 2561 / 21:29
      กลั้นไว้ๆ อึบๆ! อย่าร้องน้าาา
      ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ^^
      #24-1
  21. #23 0936083688dew (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 18:43
    ปวดตับค่ะ
    #23
    1
    • #23-1 ซาตานกลางสายฝน(จากตอนที่ 6)
      1 ตุลาคม 2561 / 19:31
      ฮ่าๆๆ อาจจะมีฉากสวีทๆน้าาา ต้องติดตามนะคะ ขอบคุ๋สำหรับคอมเม้นน้าาา
      #23-1
  22. #22 marionette202 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 17:26
    นาอิบจะไม่ตายใช่ไหม...
    #22
    1
    • #22-1 ซาตานกลางสายฝน(จากตอนที่ 6)
      1 ตุลาคม 2561 / 17:40
      ไม่ตายหรอกค่าาา😂😂 ตายทีเรื่องไม่เดินต่อเลยน้าาาาา
      #22-1
  23. #21 0853721376 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 16:58
    แจ็คทำไมนายถึงเข้าใจความสึกของตังเองอยากนักนะ
    สงสารน้อง น้องไม่เหลือใครแล้ว ยังมาทำให้น้องรักแล้วบอกว่าเป็นแค่ของเล่นทั้งที่รักน้องไปแล้ว
    ถึงอย่างนั้นก็อยากให้น้องสามหวังเหมือนกันนะ
    #21
    1
    • #21-1 ซาตานกลางสายฝน(จากตอนที่ 6)
      1 ตุลาคม 2561 / 17:07
      ฮ่าๆ ต้องรอติดตามน้าาา ว่าจะHappy endหรือเปล่า
      #21-1
  24. #20 Sleep_py (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 16:52

    คิดถึงสิ รักนะไรท์ รออยู่น้าาา รีบมาต่อเรยยย
    #20
    2
    • #20-1 ซาตานกลางสายฝน(จากตอนที่ 6)
      1 ตุลาคม 2561 / 17:05
      ขอบคุณน้าาาา ขอบคุณมากค่าาาา😙😙
      #20-1
    • #20-2 ซาตานกลางสายฝน(จากตอนที่ 6)
      1 ตุลาคม 2561 / 17:06
      ขอบคุณนะค่าาาา จะรีบมาต่อน้าาา 😍😙
      #20-2