{จบแล้ว} Naked Prisoner #มาเฟียขย้ำแบค #มาเฟียขย้ำกวาง

ตอนที่ 41 : | 11 | danger | 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,179
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 163 ครั้ง
    26 มี.ค. 60


11

 

 

 

 

แผ่นหลังเปลือยเปล่าแสนแข็งแรงที่เต็มไปด้วยรอยข่วนเป็นทางยาวของนายท่านใหญ่แห่งคฤหาสน์ซิซิเลี่ยน กำลังเดินขึ้นขั้นบันไดที่มีเหล่าสาวรับใช้ยืนโค้งนอบน้อมอยู่ ท่อนแขนแกร่งกำลังโอบอุ้มร่างบอบบางของใครบางคนที่กำลังตาพริ้มพิงอก

 

บรรยากาศแสนเลวร้ายที่ปกคลุมทั่วทั้งซิซิเลี่ยนได้หายไป เมื่อในวินาทีนี้ประมุขที่แท้จริงปรากฏกายขึ้น

 

เชิญทางด้านนี้เลยครับท่านซื่อชวิน” พ่อบ้านใหญ่ผายมือเชื้อเชิญไปยังห้องรับรองขนาดใหญ่ แต่โอเซฮุนไม่เดินยังห้องที่หานเกิงได้เปิดรอไว้ เมื่อร่างสูงใหญ่เลือกที่จะพาร่างน้อยในอ้อมกอดไปยังห้องนอนของตน

 

แค่เพียงเท่านี้ ทุกอย่างก็เหมือนชัดเจนในวินาทีนั้น

 

ผิงผิง ฟ่านปิงไปจัดการเตรียมของในห้องนายท่านสิ

 

สองสาวรับใช้ที่มัวแต่เบิกตาโตตกใจกับท่าทีของมาเฟียหนุ่มต่างพากันสะดุ้งสุดตัว แล้วยิ่งเห็นท่าทางทะนุถนอมที่เจ้าของแผ่นหลังที่เต็มไปด้วยรอยแสนน่าอายพาร่างน้อยของคุณลู่หานวางลงบนที่นอน แล้วเธอทั้งสองยิ่งรู้สึกหน้าร้อนไปซะหมด แต่ดวงตาของพ่อบ้านใหญ่ที่ติเตียนก็ทำให้ทั้งคู่รีบไปจัดการตามที่ว่า

 

ให้เตรียมน้ำอุ่นเลยไหมครับท่านซื่อชวิน

 

ไม่ต้อง

 

ตอบเพียงแค่นั้นก่อนมือใหญ่จะลูบแก้มเนียนของคนที่ยังหลับใหล เพียงเพราะเขารังแกเสียจนหมดแรง ปัดปอยผมเผยให้เห็นใบหน้าหวานใสที่กระจ่างชัด ก้อนเนื้อในอกที่เต้นแรงคล้ายจะยืนยันให้มาเฟียหนุ่มได้รู้สึก

 

แม้อยากเก็บไว้ให้ลึกมากแค่ไหน แม้พยายามจะซ่อนไว้เพียงใด

 

ก้มลงกดจูบลงบนหน้าผากเนียน ซึมซับความรู้สึกทั้งหมดที่มี ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง สวมใส่เสื้อเชิ้ตที่พ่อบ้านที่ดูแลมาแต่ยังเล็กเตรียมไว้ให้ ติดกระดุมเม็ดสุดท้ายพร้อมหันมองบานกระจก ใบหน้าคมเข้มที่ยังคงมีร่องรอยแผลที่ยังไม่แห้งดีแสยะรอยยิ้มร้ายกาจให้สะท้อน ดึงปีศาจร้ายในตัวเพื่อจัดการสะสางขวากหนามให้สิ้นซาก

 

หันหลังเดินไปยังบานประตูห้องนอน หยิบปืนพกขนาดพอดีมือที่ลูกน้องคนสนิทอย่างเฉินยื่นให้ โดยที่ไม่ลืมจะเอ่ยคำสั่งบอกกับหานเกิง

 

ฝากดูแลเขาด้วย

 

ขอรับนายท่าน

 

หานเกิงโค้งตัวตอบรับคำสั่งด้วยความนอบน้อม พร้อมสองสาวที่ย่อตัวเสียจนชิดพื้น ก่อนเสสายตามองร่างบอบบางบนเตียงที่คล้ายจะเป็นคนสำคัญ เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าอีกไม่นานคฤหาสน์แห่งนี้อาจมี ดอกไม้สวยเบ่งบานในอีกครั้ง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อ๊าก....!! อึก

 

เสียงร้องโหยหวนดังลั่นก่อนร่างชายแก่ที่เต็มไปด้วยเลือดตรงหน้ามาเฟียซิซิเลี่ยนจะกระตุกเกร็ง ดวงตาเบิกโพลงเป็นวินาทีเดียวกับโอเซฮุนปักมีดแทงเส้นเลืดใหญ่ตรงคอให้ไหลทะลักท่วม ก่อนมือแกร่งจะกระชากออกแล้วยื่นมีดเล่มสวยส่งให้ลูกน้องที่ยืนอยู่ไม่ไกล

 

ก่อนร่างไร้วิญญาณจะถูกกระชากลากไปกองรวมกับหลายร่างก่อนหน้า

 

เจ้าของร่างสูงใหญ่จะหันใบหน้ากลับมาพร้อมใบหน้าที่กำลังแสยะยิ้มร้าย คล้ายจะปลิดลมหายใจคนที่มองสบดวงตาคมกริบนั่นด้วยวินาทีเดียว ความแค้นและความสะใจที่หลั่งไหลถูกระบายออกมา

 

คล้ายปีศาจที่ใครต่อใครเคยกล่าวขาน นานมาแล้วที่ด้านมืดของโอเซฮุนไม่ได้โผล่ออกมาให้ใครได้เห็นตั้งแต่ในตอนที่แม่ผู้เป็นที่รักได้จากไป

 

ใครพร้อมจะเป็นศพคนต่อไป

 

เอ่ยเสียงเหี้ยมจนผู้สมรู้ร่วมคิดในขบวนการแสนโสมมที่หลบซ่อนในซิซิเลี่ยนที่ฮ่องกงมานานแสนนาน ผู้เป็นอาที่คล้ายเป็นคนบ่งการทั้งหมดกำลังตัวสั่นด้วยความหวาดกลัวเสียเต็มประดา และนั่นทำให้โอเซฮุนซะใจสิ้นดี

 

การเชือดไก่ให้ลิงดูก่อนหน้าทำให้ศัตรูหลายต่อหลายคนหน้าซีดเผือด หลายศพก่อนหน้าไม่ใช่เพียงโอเซฮุนฆ่าทิ้งพร่ำเพรื่อ แต่บุคคลเหล่านั้นติดบัญชีโทษประหารกับรัฐบาลแทบทั้งนั้น และคนพวกนี้ก็หลบซ่อนใต้ปีกความยิ่งใหญ่ของซิซิเลี่ยนมานาน

 

นานพอ ที่ถึงเวลาที่เขาควรจำกัดสิ้นซากไปสักที

 

ขอบคุณที่อาทำให้ทุกอย่างมันง่ายขึ้น หึ

 

เซฮุน...ฉันเป็นอาแกนะ

 

ไม่ยักรู้ว่าคนเป็นอาสั่งฆ่าหลานได้ด้วย

 

ฉันไม่ได้ฆ่าแค่แก...แต่คนของแกก็ไม่มีทางเว้นหรอกนะ!” เซฮุนพุ่งเข้าไปกระชากคอเสื้อผู้เป็นอาก่อนเค้นเพื่อถามถึงคำสำคัญ

 

ลู่หานทำไม!...

 

แกก็รู้ดีกว่าใคร ว่ามาเฟียซิซิเลี่ยนไม่ควรมีใครข้างกาย!!!”

 

ปล่อยมือที่จับคอปกเสื้อผู้เป็นอาโยนให้กระแทกพื้นพร้อมกับมัดแน่นด้วยท่าทีโกรธจัด คล้ายความหวาดกลัวที่ฝังลึกถูกสะกิดด้วยคำพูดบางคำ ย้ำเตือนถึงความจริงว่าข้างกายของตนเองนั้นอันตรายมากแค่ไหน

 

แต่ถึงแบบนั้นโอเซฮุนก็ไม่ควรไขว้เขวมือคว้าหยิบมีดคมกริบขึ้นมาจ่อคอหอยคนทรยศ ทำให้ป๋อหรันที่ถูกจับมัดมือก้มลงแทบเท้าพลางเกาะท่อนขาหลานเอาไว้ ด้วยตัวที่สั่นกลัว แม้รู้ว่าหลานของตนเองไม่ต่างจากปีศาจแต่เขาก็ไม่เคยคิดว่าแผนการที่วางไว้มันจะพลาดจนมันฟื้นคืนมาได้อีกครั้ง

 

โอเซฮุน น่าจะตายไปตั้งแต่ที่ตกลงสะพานนั่น !

 

ส่งสายตาขอร้องแม้ในใจไฟแค้นและริษยาจะสุมอกจนแทบมอดไหม้

 

เซฮุนย่อตัวลงไประดับเดียวกัน จ่อปลายมีดลงกลางศีรษะแค่เพียงเท่านั้นคนที่รักชีวิตยิ่งกว่าอะไรก็ตาเหลือกด้วยความหวาดกลัว ปากร้องระร่ำระลักขอชีวิต ท่าทางแสนน่าสมเพชทำให้โอเซฮุนออกแรงผลักด้วยปลายมีดจนผู้เป็นอาหงายหลัง

 

ก่อนจะหยิบเอกสารที่ตามสืบมานานปาใส่หน้าด้วยความโกรธเกรี้ยว

 

นี่รายชื่อคนที่ใช้ชื่อซิซิเลี่ยนไปโกงมา !! รายชื่อค้าอาวุธสงคราม การค้าประเวณีผิดกฎหมาย... แต่ทั้งหมดนี่มันยังไม่เท่ากับอะไรรู้ไหม !!!!!”

 

อารมณ์โกรธพุ่งสูงจนคล้ายจะระเบิด เมื่อเอกสารสำคัญที่คนของเขาไปตามสืบมาได้ทำให้โอเซฮุนแทบเป็นบ้าเมื่อความจริงเปิดเผย บีบหัวใจจนแทบชา พร้อมกับอารมณ์โกรธที่พุ่งทะยานไม่ต่างจากเปลวเพลิง

 

อาเอายากล่อมประสาทให้แม่ผมกินมาตลอด ทำให้แม่กลายเป็นบ้า แล้วฆ่าตัวตาย!!!” โอเซฮุนตะคอกเสียงดัง มือใหญ่หยิบมีดที่คมกริบกดปาดลงบนท่อนแขนคนเป็นอาจนเลือดไหลซึมเป็นทางยาว จากความเงียบสงบในตอนนี้มีแต่เสียงร้องคลั่งจากความเจ็บปวดของป๋อหรัน

 

อ๊ากกก...อา อย่าอึก

 

ผมจะทำให้อาทรมานแบบที่แม่ได้เจอ!!”

มีดปักลงที่ท่อนขาทั้งสองข้างสร้างความเจ็บปวดที่พุ่งเข้าใส่ทำให้ป๋อหรันดิ้นพล่านอย่างน่าสมเพช มาเฟียซิซิเลี่ยนแสยะรอยยิ้มโหดเหี้ยม เดินตรงเข้าไปยังร่างที่ถดตัวถอยหนีพร้อมส่งเสียงร้องทรมานไม่ต่างจากสัตว์

 

ไม่..อ๊าก ฉันไม่ได้ตั้งใจ..อึก ฉันไม่เกี่ยวนะ ยานั่น..

 

 

ตู้ม !

 

ปัง ปัง ปัง !

 

นายท่านครับ!!”

 

เสียงรถยนต์ขนาดใหญ่พุ่งตรงเข้าโกดังพร้อมลูกกระสุนยิงทะลุร่างผู้เป็นอาหลายนัดจนร่างทั้งร่างกระตุก โอเซฮุนได้มองเห็นเพียงปลายสายตาเมื่อถูกลูกน้องคนสนิทผลักให้ล้มแล้วกลิ้งตัวไปหลบซ่อนยังที่ปลอดภัย

 

ชายชุดดำบนรถยนต์คันใหญ่ระดมยิงใส่ร่างผู้ทรยศก่อนจะเป็นฝ่ายซิซิเลี่ยนที่ตอบโต้กลับคืน ระดมยิงด้วยอาวุธที่ครบมือ มาเฟียซิซิเลี่ยนคว้ากระบอกที่บรรจุลูกกระสุนมิดไซน์ที่วางอยู่ด้านหลังพร้อมความช่วยเหลือจากเหล่าลูกน้อง

 

ตู้ม !

 

มาเฟียหนุ่มตั้งมั่นหาจังหวะแล้วเล็งยิงจนเสียงระเบิดดังสนั่นและไฟลุกท่วมทั่วคันรถ จนร่างของศัตรูนิรนามกระโจนหลบหนี ด้วยไฟที่ลุกท่วมกาย ส่งเสียงกรีดร้องแต่ไม่กี่วินาทีต่อมาลูกกระสุนจะทั่วสารทิศก็เล็งยิงใส่ร่างนั้น

 

นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น!”

 

มาเฟียซิซิเลี่ยนยืดตัวเต็มความสูงทันทีที่ทุกอย่างสงบลง ร่างสูงใหญ่รีบก้าวเดินไปยังตำแหน่งรถยนต์ที่พุ่งเข้าโกดัง แต่ป้ายสัญลักษณ์ที่เห็นได้ชัดก็ทำให้มาเฟียหนุ่มรับรู้ได้ทันทีว่าการบุกรุกที่ไร้ซึ่งความรอบคอบและยอมแลกกับชีวิตคนในสังกัดคือคนของใคร

 

 “พวกหยางเฟิง!”

 

กัดไม่ปล่อยจริงๆสินะ

 

มาเฟียหนุ่มเอ่ยเสียงเครียดเมื่อนี่คล้ายเป็นสัญญาณเตือนบางอย่าง สะกิดให้นึกเป็นห่วงถึงใครบางคนที่พวกมันยังคงตามล่า เจ้าของใบหน้าแสนหวานที่ตอนนี้กำลังกลายเป็นคนสำคัญของซิซิเลี่ยน ทำให้โอเซฮุนอดไม่ได้ที่จะกังวล

 

แต่ไม่รู้ว่าใช่เพียงลู่หานที่มันต้องการ เพราะไม่เข้าใจว่าทำไมพวกมันถึงเข้ามาขัดขวางและกำจัดคนทรยศของเขาเกือบหมด ไม่รวมแม้กระทั่งผู้เป็นอา สภาพศพที่เต็มไปด้วยลูกกระสุนทำให้โอเซฮุนสลดใจ

 

บอสครับ…”

 

เสียงเรียกของลูกน้องคนสนิททำให้มาเฟียหนุ่มหันไปมอง หลังจากยกมือขึ้นลูบปิดดวงตาที่เบิกกว้างของป๋อหรัน มองไปยังสิ่งที่เฉินกำลังชี้สัญลักษณ์รอยเลือดบางอย่างที่เป็นเส้นตรงปลายนิ้วของคนเป็นอา

 

นั่นอะไร..

 

ฉันไม่เกี่ยวนะ ยานั่น..

 

คำพูดของผู้เป็นอาดังซ้ำให้ได้ยิน สะกิดความรู้สึกให้มาเฟียหนุ่มนึกย้อนว่านี่อาจไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่คนของหยางเฟิง บุกรุกเข้ามา

 

เหมือนจะเป็นตัวอักษร...

 

ตัว T งั้นเหรอ” มาเฟียหนุ่มเอ่ยพึมพำเมื่อสังเกตรอยเลือดบนพื้น

 

อาป๋อหรันต้องการบอกอะไรกับเขา ?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ร่างน้อยที่ถูกกำชับให้อยู่ในห้องนอนกำลังนั่งรอคอยใครบางคนที่ห้องรับแขก ลู่หานบีบมือของตนเองแน่น ตั้งแต่ในวินาทีที่สะดุ้งตื่นแล้วไม่พบร่างของมาเฟียซิซิเลี่ยน เหมือนฝันร้ายที่หลอกหลอนจนตื่นด้วยเหงื่อที่ท่วมตัว

 

ขึ้นไปรอด้านบนดีไหมคะคุณลู่หาน” เสียงพี่เลี้ยงประจำตัวดังขึ้น

 

ฉันจะรอตรงนี้

 

ใบหน้าน่ารักที่ขมวดคิ้วเรียวสวยอย่างนึกวิตกไม่หายกับเสียงที่ดังให้ได้ยินจากบอดี้การ์ดที่อยู่ไม่ไกลว่าเรียกกำลังเสริมเนื่องจากเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดทำให้ลู่หานหวั่นใจ ภาพกองซากศพพร้อมเลือดที่ท่วมตัวจากฝันร้ายยังคงติดตา

 

โอย..

 

และนั่นทำให้รู้สึกปวดหัวขึ้นมาทันที จนเผลอร้องออกมา ฟันเล็กขบกัดริมฝีปากเพื่อระบายความเจ็บปวดที่โผล่มาให้ไม่ทันได้ตั้งตัว ความทรงจำที่ไหลย้อนไปมา คล้ายภาพลวงตาทำให้ลู่หานกำมือแน่น

 

คุณลู่หานคะ...เกิดอะไรขึ้น

 

ตายแล้ว ฟ่านปิงรีบเอายามาให้คุณเขาเร็วสิ

 

สองสาวใช้รีบทรุดตัวเข้าไปใกล้ โอบปลอบร่างเล็กพร้อมหยิบยื่นยาที่คุณหมอประจำตัวได้นำมาไว้ให้ หยิบยื่นให้ร่างน้อยจับใส่ริมฝีปากอิ่มก่อนยกน้ำให้ดื่ม ลู่หานพิงอยู่กับไหล่ของผิงผิง ใบหน้าที่ซีดเซียวเริ่มมีเลือดฝาดดังเช่นเดิม แม้เปลือกตาสีอ่อนยังหลับแน่น

 

เป็นยังไงบ้างคะคุณลู่หาน

 

ฟ่านปิงนำผ้าชุบน้ำเช็ดแก้มใส ก่อนดวงตากลมโตจะลืมตื่น เจ้าของมือเล็กผลักผ้าที่แตะบนแก้มให้ไกลห่าง อาการที่ดีขึ้นมากเพราะภาพหลอนที่หายไปทันทีที่ยาออกฤทธิ์ทำให้เจ้าของใบหน้าน่ารักแย้มรอยยิ้มเพื่อให้สองสาวใช้คลายกังวล

 

..ดีขึ้นแล้วล่ะ

 

นอนพักกันก่อนไหมคะ

 

ไม่ดีกว่า ฉันอยากรอเขา

 

สุดท้ายสองสาวใช้ก็ต้องยอมแพ้ ตั้งใจจะเดินไปบอกพ่อบ้านใหญ่หานเกิง แต่ดวงตากลมโตที่ฉายแววอ้อนขอทำให้ผิงผิงและฟ่านปิงจึงทำได้เพียงรออยู่ข้างร่างเล็กแสนรั้น แม้คำสั่งของประมุขของบ้านจะกำชับไว้สักเพียงใดก็ตาม

 

รออยู่นานขบวนรถก็เคลื่อนตัวเข้าสู่คฤหาสน์ ทำให้ลู่หานรีบผุดลุกขึ้นทันที อาการเซเล็กน้อยทำให้สองสาวใช้ต้องรีบคอยพยุงก่อนคนตัวเล็กจะเอ่ยบอกว่าไม่เป็นอะไร และรีบเดินไปหน้าประตูทันที เพราะฝันร้ายก่อนลืมตาตื่นทำให้อดไม่ได้ที่จะหวาดกลัวในสิ่งที่เกิดขึ้น

 

ใจดวงน้อยเต้นตุบตับอย่างกังวล ได้แต่หวังให้มาเฟียซิซิเลี่ยนจะปลอดภัย

 

คุณเซฮุน...

 

ริมฝีปากอวบอิ่มเอ่ยพึมพำทันทีที่เห็นร่างสูงใหญ่ของใครบางคนปรากฏในสายตา ร่างของมาเฟียซิซิเลี่ยนที่เต็มไปด้วยรอยแผล ทั้งรอยแผลเก่าและแผลใหม่ที่เห็นรอยเลือดชัดเจน แต่ถึงแบบนั้นลู่หานก็ยังรู้สึกใจชื้น

 

เพราะรอยยิ้มมุมปากที่ปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา

 

พร้อมมือที่ผายกว้าง ทำให้คนที่ยืนรอคอยหน้าประตูคฤหาสน์ที่สลักลายสวย รีบวิ่งเข้าไปใกล้ ก่อนจะถูกแขนแกร่งกอดรัดเข้าสู่อ้อมกอดแข็งแรงที่ในวินาทีนี้ลู่หานกลับรู้สึกปลอดภัยกว่าที่ใด

 

มือใหญ่ลูบปลอบแผ่นหลังเล็กของคนที่ทำหน้าคล้ายจะงอแงและร้องไห้ใส่ โยกร่างคนในอ้อมกอดที่ซุกใบหน้าลงกับอก โยกคนตัวน้อยไปมา ก่อนเสียงทุ้มจะเอ่ยถาม

 

เป็นอะไร หื้ม?”

 

ผมไม่รู้...ผมแค่ เป็นห่วงคุณ

 

นั่นคือคำตอบของทุกความรู้สึกของลู่หานในตอนนี้ เพราะความหวาดกลัวที่ตามหลอกหลอนจากในฝันทำให้คนตัวเล็กรู้สึกหวาดกลัวและกังวลมากกว่าครั้งไหน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

60 %

#มาเฟียขย้ำกวาง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ในยามค่ำที่ดวงจันทร์ส่องสะท้อนผ่านบานกระจก บรรยากาศแสนสงบช่างแตกต่างจากห้องแต่งตัวในชั้นสองของคฤหาสน์ซิซิเลี่ยน เหล่าสาวใช้ต่างวุ่นวาย โดยมีเจ้าของร่างเล็กนั่งเป็นตุ๊กตาตัวน้อยอยู่กลางห้อง ถูกจับแต่งตัวตามคำสั่งของนายท่านใหญ่

 

เสร็จหรือยังผิงผิงคนที่หลับตามานานจนเกือบเคลิ้มหลับเอ่ยถาม

 

อีกนิดนะคะคุณลู่หาน สาวใช้คนสนิทปัดแต่งแต้มสีสันบนแก้มใส ให้เจือสีชมพูอ่อน เครื่องหน้าจิ้มลิ้มที่วันนี้ถูกจับแต่งให้เด่นชัดด้วยสีสัน ทำให้ฟ่านปิงและผิงผิงอดไม่ได้ที่จะยิ้มหวานด้วยความพึงพอใจ

 

แม้ตอนแรกคุณลู่หานของพวกเธอจะดื้อรั้นไม่ยอมให้จับแต่งตัว แต่หลังจากนายท่านซื่อชวินปิดห้องให้อยู่ด้วยกันสองต่อสองเพียงไม่กี่นาที คุณลู่หานก็ยอมให้แต่งตัวอย่างไม่ขัดคำสั่ง แม้ปากกลมจะเบะบึ้งพร้อมริ้วแก้มแดงมากแค่ไหนก็ตาม

 

เราจะหลับแล้วนะ

 

“…”

 

“…” ฟ่านปิงแตะลิปมันสีใสลงบนริมฝีปากอวบอิ่มเป็นครั้งสุดท้ายก็เอ่ยตอบรับ

 

เสร็จแล้วค่ะ

 

ลู่หานลืมตาขึ้นมาหลังจากหลับรอคอยอยู่นานสองนาน ดวงตากลมโตมองเงาสะท้อนภาพตัวเองที่อยู่ในกระจกบานใหญ่ ดวงหน้าสวยหวานที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางสีอ่อนขับให้น่ามองมากยิ่งกว่าครั้งไหน กระพริบตาปริบต่อความรู้สึกไม่คุ้นชินแสนแปลกประหลาด

 

แบบนี้น่าอายมากเกินไป เขาเป็นผู้ชาย...แต่ถูกจับแต่งตัวไม่ต่างจากตุ๊กตา เพราะคำสั่งของมาเฟียซิซิเลี่ยน ที่เอาเปรียบกันในทุกวัน แถมยังคงกลั่นแกล้งบังคับให้เขาใส่ชุดกี่เพ้าสีหวานแบบนี้

 

คุณลู่หาน สวยกว่าใครในคืนนี้แน่นอนเลยค่ะ

 

จะบ้าหรือไง ฉันเป็นผู้ชายนะ

 

สำหรับคุณลู่หาน...ไม่ว่ายังไงก็น่ามองอยู่ดี

 

สองสาวใช้คนสนิทที่ยิ้มจนแก้มปริ เพราะรู้สึกปลาบปลื้มใจกับคุณลู่หานของเธอที่ปกติก็น่ารัก น่ามองอยู่แล้ว แต่เพราะในคืนนี้ที่ฝีมือพวกเธอทำให้เจ้าของใบหน้าแสนหวานสะกดสายตามากกว่าในทุกที

 

ทำไมต้องใส่ชุดกี่เพ้าด้วยก็ไม่รู้...

 

เป็นธรรมเนียมของซิซิเลี่ยนน่ะค่ะ

 

ธรรมเนียมอะไรกัน ?

 

การใส่ชุดกี่เพ้าสีอื่น ที่หาใช่สีแดงเหมือนใครคนอื่นที่เคยเข้ามาในคฤหาสน์ นั่นแสดงให้เห็นชัดว่า เป็นคนสำคัญของซิซิเลี่ยน บ่งบอกชัดเจนยิ่ง ว่าเป็นว่าที่...

 

ไม่ทันให้ผิงผิงได้เอ่ยจบประโยคริมฝีปากจิ้มลิ้มก็ถูกปิดไว้ด้วยฟ่านปิงคล้ายกับว่านั่นเป็นความลับเสียเต็มประดาที่สาวเจ้าเผลอเอ่ยออกมา เดือดร้อนให้เพื่อนข้างกายต้องถลึงตาเตือน พอดีกับประตูห้องแต่งตัวก็เปิดกว้างออกให้สายตาทุกคู่หันไปมอง

 

พ่อบ้านใหญ่ประจำคฤหาสน์ก้าวเดินเข้ามาอย่างมั่นคง พร้อมถาดกำมะหยี่สีแดงสดที่มีรองเท้าปักลายสีขาวคู่สวยวางอยู่ ก่อนหานเกิงจะหยุดยืนต่อหน้าร่างบอบบางที่อยู่ในชุดกี่เพ้า และก้มตัวลงย่อชันเข่าไว้ที่พื้น เงยหน้าขึ้นมองสบดวงตากลมโตที่จ้องมอง มือที่เริ่มเหี่ยวย่นตามวัยจะจับเท้าเรียวเล็กขึ้นวางบนหน้าขา และนั่นทำให้ลู่หานรีบชักเท้ากลับในทันที เพราะความรู้สึกแสนเกรงใจ

 

ฉันใส่เองได้นะคุณหานเกิง

 

นี่คือหน้าที่ของผมครับคุณลู่หานสุดท้ายคนแสนดื้อก็จำยอมต่อพ่อบ้านใหญ่ของมาเฟียซิซิเลี่ยน ที่นำรองเท้าปักลายด้วยดอกไม้กลีบสีชมพูอ่อนสวมใส่ให้เท้าเรียวเล็ก

 

ดอกเหมยฮวาเป็นสัญลักษณ์ที่เหมาะกับคุณ ได้โปรดเบ่งบานเพื่อมอบความอ่อนหวานให้กับซิซิเลี่ยนด้วยเถอะนะครับ คุณลู่หาน

 

คุณหานเกิง…ผมหัวใจดวงเล็กบีบรัดด้วยความรู้สึกบางอย่าง ริมฝีปากอวบอิ่มอยากเอ่ยบางคำ แต่กลับไม่กล้าพูดออกไปด้วยหัวใจที่แสนหนักอึ้ง ทำไมทุกคนต่างมองว่าเขากลายเป็นคนสำคัญ

 

ลู่หานนี่เหรอที่จะเป็นคนสำคัญของซิซิเลี่ยน คนที่แทบไม่มีความทรงจำในอดีตแบบเขานี่เหรอ ที่เหมาะสมจะเป็นคนที่มีความสำคัญต่อตระกูลมาเฟียที่แสนยิ่งใหญ่ได้มากขนาดนั้น

 

รีบไปกันเถอะครับ...ป่านนี้นายท่านซื่อชวินรอนานแล้ว

 

ใบหน้าสวยหวานนั่นหม่นลงเมื่อความจริงปรากฏ อดไม่ได้ที่จะกังวลกับเรื่องราวในอดีตที่ตนหลงลืม กลัวเหลือเกินว่าหากความทรงจำทั้งหมดย้อนคืน แล้วเขาคนนี้ยังคงเป็นคนสำคัญของซิซิเลี่ยนอยู่หรือไม่ แต่ความคิดก็ต้องหยุดลง

 

อย่าได้กังวลไปเลยครับ ในตอนนี้คุณคือดอกไม้ที่เหมาะสมกับซิซิเลี่ยนที่สุดแล้ว

 

คำปลอบโยนที่ปัดเป่าให้หัวใจดวงน้อยได้คลายกังวล

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ภาพร่างเล็กที่สวมชุดกี่เพ้าสีหวาน เดินเข้ามาใกล้ทำให้มาเฟียซิซิเลี่ยนที่กำลังเอ่ยงานกับลูกน้องต้องหยุดชะงัก ใบหน้าสวยหวานวันนี้ถูกแต่งแต้มสีสันให้น่ามองกว่าในทุกครั้งทำให้โอเซฮุนต้องยกรอยยิ้มด้วยความพึงพอใจ ก่อนมือเล็กที่เกี่ยวเดินมากับพ่อบ้านใหญ่จะเปลี่ยนมาวางลงบนมือของมาเฟียหนุ่มที่ยื่นไปรับ

 

“…”

 

รู้ตัวไหมว่าเธอเหมาะกับชุดนี้มากแค่ไหน

 

ลู่หานไม่ตอบอะไรกับคนที่จ้องมองด้วยดวงตาแพรวพราวเสียจนแก้มใสขึ้นริ้วแก้มแดงอย่างน่าเอ็นดูมากกว่าเดิม ข้อมือเล็กถูกจับพาดลงบนท่อนแขนแกร่ง ก่อนใบหน้าคมเข้มขยับมาใกล้เสียจนต้องเบี่ยงตัวหลบ กลั่นแกล้งให้คนตัวเล็กต้องเผลอค้อนสายตา

 

ถ้าไม่ติดว่างานนี้สำคัญ...

 

“…”

 

ฉันคงขังเธอไว้ไม่ให้ไปไหนแล้วจริงๆ

 

อย่าเอาแต่ใจแบบนี้สิครับลู่หานเบี่ยงหลบจมูกโด่งที่คลอเคลียใกล้จนใช้อีกมือที่ว่างดันไหล่แกร่งให้ออกห่าง รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ปรากฏขึ้นทำให้ร่างเล็กอยากจะหายตัวไปเสียตอนนี้ แล้วยิ่งเขินอายมากกว่าเดิมเมื่อมาเฟียหนุ่มนั้นเอ่ยคำพูดแสนร้ายกาจที่อันตรายต่อหัวใจ

 

ใครให้เธอสวยมากขนาดนี้กันล่ะ...ลู่หาน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แสงแฟรชที่สาดส่องจากนักข่าวหลายสำนักที่กดชัตเตอร์รัวทันทีที่มาเฟียใหญ่แห่งเกาะฮ่องกงปรากฏกาย ร่างสูงใหญ่ของมาเฟียหนุ่มที่ในวันนี้ข้างกายมีร่างบอบบางเจ้าของใบหน้าแสนหวานไม่คุ้น ทำให้เกิดเสียงฮือฮาคล้ายเป็นการประกาศตัวที่แสนยิ่งใหญ่

 

แชะ แชะ แชะ !

 

แต่เพียงไม่กี่นาที ร่างของทั้งคู่ก็ถูกบดบังด้วยบอดี้การ์ดซิซิเลี่ยนเพื่อพาเดินเข้าไปในงาน ข่าวใหญ่ที่เคยลงหน้าหนังสือพิมพ์ถึงอำนาจที่สั่นคลอนของซิซิเลี่ยนไม่กี่วันก่อน ถูกลบล้างด้วยการปรากฏกายของมาเฟียโอเซฮุน อีกทั้งการประมูลหลายบริษัทที่ซิซิเลี่ยนกวาดเป็นเจ้าของเพื่อดึงชื่อเสียงและอำนาจกลับคืนมา

 

และเหตุการณ์สำคัญในค่ำคืนนี้ที่ไม่นานคงกลายเป็นข่าวใหญ่

 

เมื่อข้างกายมาเฟียหนุ่มที่หลายคนใฝ่ฝันกลับไม่ว่างดังเช่นเคย พร้อมคำสงสัยว่าร่างบอบางที่สวมใส่ชุดกี่เพ้าลายสวยนั้นคือใคร ?

 

 

 

 

 

ไหวไหม...

 

“…”

 

น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามเจือด้วยความเป็นห่วง เมื่อร่างบอบบางที่ตกเป็นหัวข้อสนทนาในเพียงไม่กี่นาทีที่ปรากฏกายต่อสำนักข่าว กำลังหน้าซีดเซียวภายใต้ท่อนแขนแกร่งที่โอบประครองไว้

 

เพราะแสงสว่างจ้าที่สาดส่องคล้ายกระตุ้นประสาทสัมผัสให้อาการปวดหัว วิงเวียนเล่นงานจนลู่หานต้องหลับตาแน่นและกัดฟันเพื่อข่มความเจ็บปวด สูดหายใจเข้าลึกต่อสู้กับอาการที่เริ่มเลวร้ายและเป็นบ่อยครั้งขึ้น

 

จะกลับกันก่อน...

 

มะ...ไม่ครับ

 

ส่ายหน้าปฏิเสธก่อนลืมตาขึ้นสบดวงตาคม มือใหญ่ไล่เช็ดเหงื่อที่ผุดพรายตามกรอบใบหน้า ก่อนมือเล็กเพียงครึ่งจับที่มือใหญ่ผลักดันออกแล้วยกรอยยิ้มให้สบายใจ เมื่ออาการปวดเริ่มทุเลาลงพอที่จะอดทนไหว

 

ลู่หาน...

 

งานนี้คุณบอกว่าสำคัญไม่ใช่เหรอครับ

 

“…”

 

สุดท้ายมาเฟียซิซิเลี่ยนก็ต้องยอมแพ้ให้กับความดื้อรั้นก่อนรีบเดินเข้าไปในงาน ท่ามกลางผู้คนในวงการที่มีอำนาจและอิทธิพลต่อเมืองที่ไม่เคยหลับใหลแห่งนี้ทั้งนั้น โอเซฮุนจำเป็นต้องปรากฏกายเพื่อสยบข่าวลือแสนร้ายที่ผู้เป็นอาได้สร้างเรื่องไว้ก่อนจะลาโลกไป

 

ฉันจำเป็นต้องไปคุยกับท่านทูตฯ นายไหวใช่ไหม

 

ผมขอยืนตรงนี้ดีกว่า...

 

เจ้าของร่างเล็กข้างกายมาเฟียหนุ่มที่ตกเป็นเป้าสายตาของใครหลายคน เพราะยืนอยู่ข้างกายมาเฟียซิซิเลี่ยน ที่ขึ้นชื่อเรื่องอำนาจและความร้ายกาจ อีกทั้งความสวยหวานที่น่ามองจนไม่อาจละสายตา

 

มาเฟียหนุ่มตวัดมองดวงตาหลายคู่ที่จดจ้องร่างบอบบางที่กำลังเผยยิ้มอ้อนเพราะไม่อยากเดินเข้าวงสนทนาที่อาจไปทำให้ทุกอย่างพังลงได้ ท่าทางที่แสดงความเป็นเจ้าของทำให้ทุกคนต่างหลบสายตา

 

ยกเว้นก็เพียงแต่ใครบางคนที่ลอบมองมานานตั้งแต่ในวินาทีที่ทั้งคู่ปรากฏกาย

 

 

อย่าเดินไปไหนไกล ถ้าอยากตักอาหารก็เดินไปตรงนั้น

 

ครับ

 

ยกรอยยิ้มรับ เมื่ออาการก่อนหน้าหายจนแทบเป็นปกติ บอดี้การ์ดคุ้มกันที่มาเฟียซิซิเลี่ยนสั่งไว้หลายคนยืนล้อมรอบจนลู่หานอดไม่ได้ที่จะอึดอัด ก่อนตัดสินใจเดินไปยังบูทอาหารหน้าตาน่าทานที่ตั้งอยู่เรียงราย

 

ทันที่เดินไปถึงบอดี้การ์ดร่างสูงใหญ่ก็หยิบยื่นจานให้ร่างเล็ก ลู่หานที่ตั้งใจว่าจะหยิบเองเลยปล่อยตามเลยจิ้มอาหารวางไว้บนจานสีขาว ก่อนจะหยุดชะงัก เมื่อข้อมือบางถูกใครบางคนที่จับจ้องมานาน ดึงรั้งให้หันกลับไปมอง

 

 

พี่หมอ..อี้เอิน

 

ว่ายังไงคนดีของพี่

 

ใบหน้าเหลาที่เคยสดใสในเวลานี้กับหม่นหมองเสียจนอดไม่ได้ที่สงสัยว่าอะไรที่ทำให้พี่ชายที่แสนอบอุ่นเต็มไปด้วยรอยยิ้มในตอนนี้กลับซูบซีดจนน่าแปลกใจ มือของคุณหมอหนุ่มที่เกาะกุมมือบางกำลังจะถูกกระชากด้วยบอดี้การ์ดซิซิเลี่ยน แต่ลู่หานกลับห้ามเอาไว้

 

ทำไมถึงได้ผอมแบบนี้ล่ะครับ

 

“…คงคิดถึงเรามากเกินไปหน่อย

 

ลู่หานอดไม่ได้ที่จะเจ็บปวดกับคำที่ได้ยิน ดวงตาที่มองอย่างตัดพ้อทำให้รู้สึกผิดเสียจนบีบหัวใจไปหมด มือน้อยถูกดึงให้เดินไปอีกทางนั้นถูกกำเสียจนคล้ายเป็นแรงบีบ ก่อนจะคลายลงเมื่อท่อนแขนนั้นถูกมือแกร่งของซิซิเลี่ยนกระชากออก และดึงให้ต้วนอี้เอินให้ไกลห่างจากลู่หาน

 

 

 

ต้องการอะไรอี้เอิน!” มาเฟียหนุ่มกัดฟันจนสันกรามเด่นชัดแล้วเอ่ยปากถาม

 

แกยังกล้ายิ้ม และมีความสุขอยู่ได้ยังไงโอเซฮุน

 

หมายความว่ายังไง

 

เหอะ ทำน้องสาวฉันแทบไม่เป็นผู้ไม่เป็นคน แกยังมีหน้ามาถามอีกหรือไงว่าฉันต้องการอะไร!!”

 

บทสนทนาที่ได้ยินชัดในทุกคำของทั้งคู่ทำให้ใจดวงเล็กกระตุก อดไม่ได้ที่จะเป็นห่วงว่าเกิดอะไรขึ้นกับสองพี่น้อง จำได้ดีว่าคนทั้งคู่ดีต่อกันมากเพียงใด แม้ในตอนนี้พี่ชายที่แสนดีจะแตกต่างจากเดิมมากแค่ไหนก็ตาม

 

ลู่หานมองร่างสูงทั้งสองดวงตาของคนทั้งคู่จดจ้องกัน ก่อนเสียงเอี๊ยดอ๊าดด้านเหนือศีรษะจะดึงความสนใจให้เงยหน้ามอง แชนเดอเลียยักษ์ที่ประดับประดาด้วยไฟสว่างที่อยู่ด้านบนกำลังแกว่งไปมา

 

ดวงตากลมโตเบิกโพลง เมื่อแชนเดอเลียที่ว่ากำลังหลุดร่วงตรงดิ่งเข้าทับร่างของตน !

 

 

 

 

ลู่หาน !!”

 

กรี๊ด !

 

โครม !

 

 

หัวใจแทบหยุดเต้นในวินาทีเสี่ยงตายที่เกิดขึ้น ร่างทั้งร่างของลู่หานถูกผลักให้กลิ้งหลบด้วยสัญชาตญาณของมาเฟียหนุ่ม ร่างเล็กที่อยู่ในอ้อมกอดทำให้โอเซฮุนใจชื้น เสียงกรีดร้องของผู้คนต่างดังลั่นเพราะเหตุการณ์ไม่คาดคิด

 

เธอโอเคใช่ไหม

 

...

 

เซฮุนเอ่ยย้ำถามคนที่ซุกตัวอยู่กับอก เจ้าของใบหน้าน่ารักที่ซีดเผือดเพราะความตกใจ ตั้งสติก่อนพยักหน้ารับ และเป็นพอดีกับมือถือเครื่องบางที่หน้าอกของมาเฟียซิซิเลี่ยนสั่นรัวทำให้ต้องหยิบขึ้นมาดู หน้าจอโทรศัพท์ที่ปรากฏเบอร์โทรแปลกประหลาด

 

คล้ายเป็นสัญญาณบางอย่างที่สัญชาตญาณกำลังร้องเตือน

 

ถึงความไม่ชอบมาพากลที่แสนอันตราย

 

ก่อนมือใหญ่จะกดรับแล้วแนบมือถือเครื่องบางไว้กับหู เสียงหัวเราะที่แสนน่าสะอิดสะเอียนก็ดังขึ้นในทันที พร้อมกับประโยคจากเสียงดัดแปลงที่ทำให้โอเซฮุนได้แต่กำมือแน่น

 

นี่แค่เริ่มต้น...มาเฟียซิซิเลี่ยน ! หึ ฮะฮะฮ่า

 

 

 

 

 

 

 

 






 




 

 

 

 

 

100 %

#มาเฟียขย้ำกวาง

 

 

 

 

 

 

 

 

บอกแล้วไม่ให้พักหายใจกันหรอก

ไม่ได้ขู่ด้วย นี่คนจริง,2017

55555555555555555555

 

รักเหมือนเดิม<3

 

เพิ่มเติมคือเราอัพบ่อยจะรักกันมากหน่อยก็ไม่ว่าหรอกนะคับ

 

 

 

 

ติดแท๊ก #มาเฟียขย้ำกวาง และคอมเมนท์เยอะๆนะเผื่อนี่จะลั่นอีกในวันสองวัน เลิ้บ



ปล.นี่ดอก เหมยฮวาจ่ะ หรือดอกบ๊วยที่เรารู้จักกันความหมายเหมาะกับยัยหนูของเรามากเลย


 

 



@MASTER_YP | ask.fm

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 163 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10,327 ความคิดเห็น

  1. #10325 Kannaporn_M (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2563 / 21:12
    T นี่ย่อมาจากตระกูลต้วนมั้ย ที่น้องเคยเจอพ่อต้วนละปวดหัวอ่ะ
    #10,325
    0
  2. #10304 mnrฯ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 00:53
    โอ้ยยยย
    #10,304
    0
  3. #10200 Phpalus (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 09:53
    T นี่หวังว่าจะไม่ใช่คุณพ่อต้วนนะ
    #10,200
    0
  4. #10160 tuntiiz (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 15:44
    ให้น้องได้พักได้ผ่อนบ้างก็ได้ ฉากสวีสก็ดี โอ้ยยย
    #10,160
    0
  5. #10086 ❾❶❾❸ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 13:02
    โอ้ยยยยย
    #10,086
    0
  6. #9884 taekookisreal (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 09:31
    T นี่คงไม่ใช่ตระกูลต้วนใช่ไหม...
    #9,884
    0
  7. #9716 w0w-LuHan (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 20:59
    เตรียมปวดหัวใจ TT
    #9,716
    0
  8. #9562 prsh (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 14:27
    ทั้งพี่ทั้งน้อง อีจื่อวีแม้งมาป่วนแน่
    #9,562
    0
  9. #9550 wanalee2543 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 08:11
    มัคคึอ่าาาา กลับไปหาแบมแบมมั้ยไปหาแบมแบมดีกว่าโน้ะ ให้เซฮุนกับลู่หานเขาได้รักกันดีๆเถอะ
    #9,550
    0
  10. #9536 CBbambam (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 01:00
    OMG นังจื่ออย่ามาทำรักร้าวนะ พี่มาร์คคึ น้องไม่รักไม่พอค่ะเลิกคิดเลิกมโน ตอนนี้เป็นตอนเปิดตัวว่าที่เลดี้ต่อสื่อมวลชนเลยนะเนี่ย
    #9,536
    0
  11. #9511 hunhanxxx (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 10:01
    คุณหมอจะร้ายที่สุดมั้ยเนี่ย แบบประมานว่าทำลู่หานมาตั้งแต่ต้นเรื่อง แต่ดูแลเพราะกลัวยาหมดฤทธิ์งี้ เดาล้วนๆ เลย 5555
    #9,511
    0
  12. #9425 Meannie Sirichon (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 22:08
    พี่หมอต้วนคะ เป็นคนดีจริงๆเถอะค่ะพี่ ใจหายวาบทุกครั้งที่ไรต์เน้นตัวอักษรเอียงๆ
    #9,425
    0
  13. #9410 JongjitSriyan (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 09:33
    พี่หมอนี้เป็นคนดีจริงใช่ไหม แล้วใครที่ยังรอบกัดอยู่
    #9,410
    0
  14. #9355 PINKLAND (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 12:01
    ยังไม่ทันหายเหนื่อยเลย มีเรื่องอีกแล้ว
    #9,355
    0
  15. #9304 dovy_bubble (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 20:18
    ซิซิเลี่ยนนี่ศัตรูเยอะแยะจริงๆ
    #9,304
    0
  16. #9176 CBshipper_ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 00:29
    ศัตรูมีรอบด้านไปหมด โอ่ยย นี่ก็แอบคิดเหมือนกันว่าT คือต้วน ถ้าเป็นงั้นจริงคือไว้ใจใครไม่ได้เลยอ่ะ แม้แต่เพื่อน
    #9,176
    0
  17. #8899 ReNight (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 17:46
    ไม่นะ จะให้เขาหวานกันหน่อยไม่ได้เหรอคะ ฮือๆๆๆๆ
    #8,899
    0
  18. #8296 tawanwadb (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 19:09
    T ก็คือตระกูลต้วน สร้างยานั้นแน่เลย
    ร้ายจริมๆ==
    #8,296
    0
  19. #8115 Oohpkj (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 01:05
    กลัวว่าหมอต้วนคือผู้หัวโจกอ่ะ
    #8,115
    0
  20. #7796 KyuMin_Pumpkin (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 20:13
    นี่ว่าตัว T คือ ต้วนป่ะ? ตงิดๆตั้งแต่ลู่เจอพ่อพี่หมอละ จะใช่มั้ยน้ออออ
    #7,796
    0
  21. #7677 loveyimrun (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 22:39
    ทีเทารึป่าว...ฉันโยงมันมาได้ยังไง555555555
    #7,677
    0
  22. #7412 จีวอนชิ':) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 13:02
    t นี่ไม่ใช่ต้วน?
    #7,412
    1
    • #7412-1 T-Saki(จากตอนที่ 41)
      9 เมษายน 2560 / 23:04
      เราก็คิดว่าน่าจะใช่นะ แต่ก็ไม่แน่เหมือนบังลังเลอยู่ แต่ในใจก็คิดว่าใช่ไป 65%แล้ว
      #7412-1
  23. #7278 Dew_30 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 19:50
    อุส่าห์ ใจชื้นแล้วแท้ๆ(--3)
    #7,278
    0
  24. #7269 BonjourSLepain (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 17:23
    ขอหายใจนึดนึงก็ไม่ได้ ฮืออออ
    #7,269
    0
  25. #7212 PareWaPkh (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 07:44
    ใครเป็นคนทำ??!!!!
    #7,212
    0