{exo} ★ Double X HunHan ft.Chanbaek

ตอนที่ 20 : xx ♥ 017(100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,710
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    4 ธ.ค. 58

DoubleX 017

 

Theme song : I’ll show you – Justin Bieber

 


Nobody said it was easy. No one ever said it would be this hard.

 

 

หยดน้ำตาของใครบางคนมีผลต่อก้อนเนื้อที่เรียกว่าหัวใจ

เซฮุนไม่เคยเข้าใจในความหมายประโยคที่เขาเคยอ่านผ่านตาในหนังสือ จนกระทั่งวินาทีนี้ที่เขาได้เห็นคนตัวเล็กที่น้ำตาไหลอาบแก้มทั้งสองอย่างน่าสงสาร เหมือนก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายบีบตัวรุนแรงและเต้นลงอย่างแผ่วเบาด้วยความเจ็บ เซฮุนรู้สึกเจ็บปวดและโมโหตัวเองแทบบ้า

เขาไม่สามารถปกป้องลู่หานได้ และทำให้ต้องมีน้ำตา

ขยับตัวไปใกล้คนตัวเล็กที่กำลังกอดตัวเองแน่น ดวงตาเหม่อลอยพร้อมด้วยหยาดน้ำใสที่ก่อตัวอยู่ในดวงตากลมคู่สวยที่เซฮุนชอบมอง มันทำให้เขาเกลียดตัวเองขึ้นมามากกว่าเดิม เอื้อมมือไปแตะแผ่วเบาที่ท่อนแขนบอบบางที่ยังคงกอดรัดตัวเองแน่น

ลู่หาน..

“…”

เรียกซ้ำอยู่แบบนั้นจนลู่หานหันมามองสบ เซฮุนแกะมือเล็กที่เกี่ยวกันแน่น บีบกระชับพร้อมกับกระซิบปลอบคนตัวเล็กว่าไม่เป็นไร และเขาอยู่ตรงนี้

เซ...

ผมอยู่ตรงนี้แล้ว

ฮึก...ใจร้าย

คำพูดที่ออกมาจากริมฝีปากอิ่มนั่นเหมือนมีดที่กรีดใจคนฟังได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะดวงตาคู่สวยที่ช้อนมองมาด้วยความผิดหวังที่บีบให้หัวใจของเซฮุนแทบแหลก

ผมขอโทษ

เพียะ !

ขยับตัวเข้าไปใกล้เพื่อจะโอบกอดคนตัวเล็ก แต่กลับถูกผลักไสพร้อมกับที่ลู่หานถอยตัวเข้าไปด้านในกระเช้าลอยฟ้ามากกว่าเดิม เพราะแบบนั้นจึงทำให้เกิดการโคลงเคลงของห้องโดยสารสี่เหลี่ยม เซฮุนรู้ดีว่าลู่หานกลัวความสูงมากแค่ไหนแต่ร่างเล็กยังคงผลักเขาออกให้ไกลถึงแม้จะตัวสั่นและน้ำตายังพรั่งพรูออกมาเพราะความหวาดกลัวที่ฝังลึกในใจ

เซฮุนแค่นยิ้มสมเพชให้กับตัวเอง ลู่หานคงโกรธเขาจนเลือกที่จะไม่ให้สัมผัสแล้วยอมต่อสู้กับความกลัวมากกว่า

แผนของผู้หญิงร้ายกาจคนนั้นได้ผลเป็นอย่างดี นอกจากจะเล่นจุดอ่อนของเขาแล้วยังจี้จุดอ่อนที่ฝังลึกในจิตใจของคนที่เขารักได้อย่างแม่นยำ ต้องโทษความโง่ของเขาเองที่มองเกมนี้ไม่ออก และปกป้องลู่หานไว้ไม่ได้

ลู่หาน...ได้โปรดให้ผมพาพี่ออกไปจากที่นี่เถอะนะ

“…”

มือที่เคยผลักเขาชะงักค้าง เซฮุนจ้องตาตอบดวงตาคู่กลมที่มองสบ สื่อแววตาขอร้องและขอโทษ จนคนตัวเล็กนิ่งงันนั่นทำให้เซฮุนตัดสินใจคว้าตัวยกร่างบอบบางขึ้นไว้ในอ้อมกอด พร้อมขายาวก้าวออกมาจากห้องสี่เหลี่ยมแสนน่าอึดอัด

แม้จะถูกมือเล็กทุบตีใส่แต่เซฮุนก็ไม่คิดจะปกป้อง ปล่อยให้คนตัวเล็กปล่อยอารมณ์โกรธและผิดหวังใส่อย่างไม่คิดจะต่อต้าน

โอย !”

“..ละ เลือด?!”

เพราะมือเล็กที่ทุบตีใส่พลาดไปโดนบริเวณหัวคิ้วทำให้เลือดเกรอะกรังที่หยุดไหลในตอนแรกปริแยกจนไหลซึมออกมาอีกครั้ง หน้าตาตื่นตระหนกของคนในอ้อมแขน พร้อมดวงตากลมที่เคยเย็นชาทอประกายอ่อนลง นั่นทำให้หัวใจที่แหลกสลายของเซฮุนกลับมาประสานตัวอีกครั้ง

ปากอิ่มที่เม้นแน่นด้วยความประหม่าและสับสน หลากหลายความรู้สึกที่ถาโถมทำให้ลู่หานไม่รู้ว่าจะจัดการกับมันอย่างไร ทั้งโกรธ ผิดหวังและเสียใจ ในสิ่งที่เกิดขึ้น แต่สุดท้ายความเป็นห่วงก็มีมากกว่าทุกสิ่ง

ลู่หานไม่ทันได้สังเกตว่าคนที่พยายามเข้ามาดึงให้หลุดออกจากความกลัวที่เข็ดขยาดทุกครั้งที่ต้องประเชิญนั้นมีสภาพเป็นอย่างไร ตลอดเวลาที่ถูกขังอยู่ในห้องกระจกสี่เหลี่ยมนั่นคือความทรมานแสนกดดันที่ต้องเผชิญ พร้อมกับคำถามในหัวซ้ำไปมาว่าทำไมเซฮุนถึงปล่อยให้เขาเป็นแบบนี้

แต่สภาพของคนตัวโตเจ้าของอ้อมแขนแข็งแรงที่อุ้มเขาอยู่ตรงนี้ก็เป็นคำตอบได้อย่างดี เซฮุนไม่ใช่แบบที่ผู้หญิงใจร้ายคนนั้นบอก นั่นทำให้รู้สึกผิดที่ปฎิเสธสัมผัสของร่างสูงในตอนแรก

เจ็บไหม?เอ่ยถามแผ่วเบาพร้อมเอื้อมมือไปแตะสันกรามได้รูป

เจ็บครับ

“…”

เจ็บตรงนี้

ลู่หานมองตาม ตรงนี้ที่ร่างสูงพยักหน้าบอก บริเวณอกด้านซ้ายที่เขารู้คำตอบดีว่าเป็นที่อยู่ของอะไร

เจ็บตรงที่พี่ปฎิเสธผม

เซฮุนนา...

ลู่หานเอ่ยเสียงสั่นเครือพร้อมกับซุกใบหน้าลงบนอกแกร่งด้านซ้าย เสียงหัวใจที่ดังก้องให้ได้ยิน บีบหัวใจเขาไม่ต่างกัน ความรู้สึกโกรธเคืองและผิดหวังที่ก่อตัวมาในตอนแรกลดหายไปเกือบหมด แม้จะไม่เข้าใจสถานการณ์ที่เกิดขึ้น แต่ลู่หานก็เข้าใจดีว่าถูกผู้หญิงคนนั้นหลอกและปั่นหัวให้เขารู้สึกไม่ดีกับเซฮุน

และลู่หานรู้สึกผิดที่เขาเข้มแข็งในความรู้สึกไม่มากพอ

ขอ....

ชู่ ผมต่างหากที่ต้องพูดคำนั้นสัมผัสแผ่วเบาจากริมฝีปากได้รูปที่แตะบนปลายจมูกที่เหมือนปลอบโยนให้หัวใจที่วุ่นวายและสับสนได้สงบลง

 “ขอโทษที่ดูแลและปกป้องพี่ได้ไม่ดีพอ...นะครับ

พร้อมกับความอบอุ่นที่แผ่ซ่านในหัวใจ

 

 

 

 

 

XX HUNHAN XX

ลู่หานประท้วงบอกเซฮุนว่าจะลงเดินเอง แต่ก็เพียงเท่านั้นเมื่อเด็กหนุ่มตัวโตไม่คิดจะฟัง ทั้งที่ก่อนหน้านี้ยังทำตัวน่ารักและอบอุ่นจนหัวใจเขาแทบละลายเหมือนเยลลี่เหลว ขยับหน้าผากเข้าชนใส่อกกว้างอย่างขัดใจแต่เซฮุนก็เพียงยกยิ้มมุมปากและพาเขาเดินออกมาจากชั้นสอง

ทันทีที่สายตาได้พบกับสภาพสงสงครามขนาดย่อมด้านล่างก็ทำให้ลู่หานปิดปากด้วยความตกใจ ชายชุดดำเครื่องแบบเดียวกับที่จับเขาโยนเข้ากระเช้าลอยฟ้านอนสลบอยู่เกลื่อนพื้น แต่ละคนสภาพเลือดอาบในแบบที่ลู่หานไม่อยากจะคิดว่าเกิดอะไรขึ้น

เป็นยังไงบ้างลู่หาน

กะ...ก็ไม่เป็นอะไรมากหรอก ขอบใจนะชานยอล

เสียงทักจากผู้ชายตัวสูงที่ยังคงมีรอยยิ้มให้เสมอ ทำให้ลู่หานเอ่ยตอบกลับไป แล้วได้เบิกตาโตมากกว่าเดิมเมื่อเห็นมือของชานยอลทั้งสองข้างใส่สนับมือที่เปื้อนเลือดแบบไม่ต้องเดาว่าคงมาจากพวกที่นอนอยู่เกลื่อนพื้นแน่

ข้างกันก็มีคนสวมหน้ากากหน้าตาประหลาดที่สูงเพียงไหล่ชานยอลพร้อมด้วยชุดสูทที่ยังคงเนี้ยบกริบ แต่มีหยุดเลือดประปรายเป็นดวงให้เห็นอย่างน่าตกใจ

จะให้กูจัดการยังไง? ชานยอลหันมาถามคนที่กำลังอุ้มเขาอยู่ รอยยิ้มจางหายเหลือเพียงใบหน้าเคร่งเครียดของทั้งสองคน

สั่งให้คนมาเก็บซาก แล้วไปเทไว้ที่โกดังของมัน

จะเปิดเกมจริงๆแล้ว?

หึ...กูคงไม่ปล่อยเรื่องนี้ไปง่ายๆหรอก

น้ำเสียงทุ้มฟังแข็งกร้าวกว่าในทุกครั้งที่เคยได้ยิน สันกรามที่ขบนูนเหมือนโกรธแค้นพร้อมดวงตาสีเขียวเข้มที่ทอประกายอย่างน่ากลัวกว่าในทุกที ทำให้ลู่หานไม่อยากจะคิดถึงในสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น

 

 

 

ใครทำคุณเจ็บ ผมจะทำให้มันเจ็บกว่าร้อยเท่า

Oh Sehun

 

Loading…40%

 

พี่ลู่หานเจ็บตรงไหนอีกไหมฮะ?

แรงแตะที่หลังมือเบา ๆ ทำให้ลู่หานต้องหันมาสบตากับเด็กน้อยที่กำลังเริ่มเก็บอุปกรณ์ทำแผลเข้ากล่อง เขาเพียงแค่ส่ายหัวปฏิเสธเมื่อแบคฮยอนทำแผลรอยถลอกตามแขนเสร็จแล้วเรียบร้อย ในใจห่วงไปถึงใครบางคนที่รีบออกไปข้างนอกทันทีมากกว่า

แบคฮยอน...

...?

สองคนนั้นละ?

ก็คงไปจัดการอะไรๆ อย่างที่บอกนั่นแหละฮะ พี่ลู่หานไม่ต้องห่วงหรอก

ต่อให้แบคฮยอนยืนยันหนักแน่นพร้อมรอยยิ้มน่ารักนั่น ลู่หานก็ยังอดห่วงไม่ได้อยู่ดี มือเล็กกำเข้าหากันอย่างกังวล เพราะรอยแผลฟกช้ำตามใบหน้าสมบูรณ์แบบกับรอยเลือดที่เกรอะกรังอยู่บริเวณศีรษะนั่น ยอมรับว่าตอนแรกทั้งสับสนและตกใจ แต่พอเห็นร่องรอยแผลเหล่านั้นลู่หานก็แทบลืมความโกรธในตอนแรกไปซะหมด

แผลแค่นั้นไม่สะเทือนพี่เซฮุนหรอก เชื่อผมสิ

ส่งรอยยิ้มบางตอบรับเด็กแก้มกลมที่บีบมืออย่างให้กำลังใจกัน  ขบเม้มริมฝีปากอิ่มอย่างใช้ความคิด เมื่อไม่ค่อยเข้าใจกับสถานการณ์ที่เป็นอยู่ สุดท้ายความพยายามที่จะปะติปะต่อเรื่องราวทุกอย่างก็เป็นอันล้มเลิก ทำให้เลือกที่จะเอ่ยปากถามเด็กน้อยที่นั่งดูทีวีอยู่ข้างกัน

แบคฮยอน...พี่ไม่เข้าใจสักนิดว่าตอนนี้กำลังเกิดอะไรขึ้น

อ่า...หมายถึง..

เรื่องทั้งหมด

มือเรียวสวยของแบคฮยอนหยิบรีโมตขึ้นมาปิดทีวีที่กำลังเล่าเรื่องสารคดีสัตว์ป่า เด็กตัวเล็กขยับตัวหันหน้าเข้ามาหา ใบหน้าน่ารักที่ประดับรอยยิ้มอยู่เสมอ ตอนนี้เปลี่ยนเป็นใบหน้าจริงจังที่ลู่หานไม่ค่อยคุ้นเท่าไหร่นัก

พี่เซฮุนคงเคยพูดให้พี่ลู่หานฟังใช่ไหม ว่าตอนนี้กำลังพยายามทำบางอย่างเพื่อให้เป็นอิสระ ก็อย่างที่พี่รู้ บริษัทที่พี่เซฮุนกับพี่ชานยอลร่วมกันทำ นั่นก็เป็นส่วนหนึ่งของแผน ของเกมส์ที่ตอนนี้เริ่มขึ้นแล้ว

เกมส์ ?

ความจริงมันก็ไม่เชิงว่าจะเป็นเกมส์หรอก มันคือการทำทุกอย่างเพื่อให้พี่เซฮุนได้อิสระ และได้ทุกอย่างในที่ควรจะได้ ลู่หานเริ่มขมวดคิ้วมากกว่าเดิม เมื่อสิ่งที่กำลังได้ยินนั่นดูมีอะไรมากกว่าที่เขาเคยคิด

“…”

เรื่องราวทุกอย่างคงเริ่มต้นตั้งแต่พี่เซฮุนอายุสิบสอง พร้อมกับการจากไปของคุณลุงฮวอนเซ คุณพ่อของพี่เซฮุน อุบัติเหตุทางรถยนต์ที่สืบรู้ทีหลังว่าไม่ใช่อุบัติเหตุ ซึ่งหลังจากนั้นไม่นานเพื่อนสนิทของคุณลุงฮวอนเซ ก็แต่งงานใหม่กับคุณป้าเยมี คุณแม่ของพี่เซฮุน แล้วสมบัติทุกอย่างก็ตกอยู่ที่พ่อเลี้ยงคนใหม่

บ้าหน่า...

ลู่หานปิดปากอย่างตกใจกับสิ่งเลวร้ายที่ได้ยิน เขาไม่อยากจะคิดถึงความรู้สึกของเด็กอายุเพียงสิบสองปีตอนนั้น ต้องเข้มแข็งมากแค่ไหนถึงผ่านเหตุการณ์นั้นมาได้

เพราะแบบนั้นถึงทำให้พี่เซฮุนกลายเป็นคนสองบุคลิกแบบนี้ เป็นกลไกปกป้องตัวเองบางอย่าง ส่วนคุณป้าเยมี ผมไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงได้รักคุณลุงจินที่เป็นพ่อเลี้ยงของพี่เซฮุนนัก จนกระทั่งจากนั้นไม่นานที่คุณป้าล้มป่วยและเข้าโรงพยาบาล แต่หมอเพิ่งตรวจพบสารบางอย่างเมื่อไม่นานมานี้ ว่าทำให้คุณป้ามีอาการประสาทหลอน

อย่าบอกนะว่านั่นเป็นฝีมือของพ่อเลี้ยงของเซฮุน

ใช่ โดยมีพ่อของยัยผู้หญิงแสนร้ายกาจนั่นอยู่เบื้องหลัง เพราะว่าพี่เซฮุนเข้าใจมาตลอดว่าป้าเยมีรักลุงจินนั่นจริงๆ เลยไม่เคยคิดจะวางแผนทำอะไร นอกจากเปิดบริษัทเล็กๆไว้กับพี่ชานยอล จนวันที่รู้ความจริง

แบบนี้ใช่ไหมเซฮุนถึงยอมอดทนอยู่ใต้กรอบของพ่อเลี้ยงนั่น และทำตามคำสั่งทุกอย่าง

ลู่หานรู้สึกสงสารเซฮุนขึ้นมาอย่างจับใจ เมื่อเทียบกับเรื่องราวในอดีตของเขามันเป็นเพียงแค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น มือเล็กหยิบทิชชู่จากเด็กน้อยที่ยื่นให้ ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่น้ำตาเขาไหลลงมาเพราะเรื่องโหดร้ายที่ได้ยิน

ความจริงแผนทุกอย่างควรจะสมบูรณ์มากกว่านี้ แต่เพราะเหตุการณ์วันนี้ เพราะยัยผู้หญิงร้ายกาจนั่น

เป็นเพราะพี่มากกว่า ถ้าไม่มายุ่งกับเซฮุน...

ลู่หานขมวดคิ้วด้วยความกังวล ดูก็รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นจงใจที่จะทำร้ายเขา ไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่เมื่อนึกถึงเหตุการณ์แปลกๆที่เกิดขึ้นอยู่รอบตัว ก็ทำให้ลู่หานเข้าใจได้ทันที

จะเป็นเพราะพี่ได้ยังไงกัน พี่คงไม่รู้หรอกว่าทำให้พี่เซฮุนได้เป็นผู้เป็นคนมากกว่าแต่ก่อนมากขนาดไหนJ

 

 

 

 

 

 

 

 

XX HUNHAN XX

เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ตั้งแต่ที่ลู่หานกินยาตามที่แบคฮยอนหยิบยื่นให้ เสียงพูดคุยที่ดังให้ได้ยิน พร้อมเสียงเปิดปิดประตูที่ดังขึ้น ทำให้ดวงตากลมต้องลืมขึ้นมอง แผ่นหลังเปลือยที่ดูแข็งแรงปรากฏในสายตา ทำให้ลู่หานต้องเบนสายตาออกไปทางอื่น

ตื่นแล้วเหรอ?

พยักหน้าตอบรับเจ้าของแผ่นหลังแสนดูดี ที่หันกลับมาแล้วเดินเข้ามาใกล้ เซฮุนตอนนี้ใส่เพียงกางเกงยีนส์โหลดต่ำที่เผยให้เห็นวีเชฟแสนฮอต พร้อมลอนท้องซิกแพคที่เรียงตัวสวยอย่างน่ามอง แต่ถึงแบบนั้นเจ้าของดวงตากลมก็ไม่อยากมองนานให้แก้มร้อนมากขึ้นไปมากกว่าเดิม

เจ็บตรงไหนไหม?

ควรถามนายมากกว่า

แผลแค่นี้

ยักไหล่อย่างไม่คิดจะใส่ใจพร้อมทิ้งตัวนั่งลงโซฟาข้างกัน แล้วท่อนแขนแข็งแรงก็กักเกี่ยวเอวนุ่มนิ่มเข้ามาใกล้ทันที ลู่หานทำได้เพียงวางมือแปะไว้บนไหล่หนาเพื่อดันตัวออก แต่ก็สู้แรงคนตัวโตกว่าไม่ได้ เลยปล่อยให้เด็กหนุ่มแสนเอาแต่ใจเกี่ยวตัวเองเข้าไปใกล้จนเกยตักแถมด้วยจมูกโด่งซุกอยู่ที่ลำคอจนลมหายใจร้อนเป่ารดให้แก้มกลมได้ขึ้นสีจางอย่างน่ามอง

อย่าดิ้น อย่าดื้อ

ใครดื้อกัน

ถ้าไม่อยู่นิ่งผมจะจูบพี่จริงๆแล้วนะ

ลู่หานตัวแข็งทื่อทันทีที่ได้ยินคำขู่ที่แสนจะเอาเปรียบกัน ปากอิ่มมุบมิบไม่วายบ่นใส่คนตัวโตกว่าที่หลับตาพริ้มซุกหน้าอยู่ที่ซอกคอเป่าลมหายใจร้อนๆ แถมด้วยริมฝีปากที่ขยับแตะไปมาจนทำให้แก้มร้อนแทบระเบิด เพราะแบบนี้ลู่หานเลยอยากขยับออกไปให้ไกลกว่านี้

ไกลพอที่เขาจะไม่รู้สึกเหมือนโดนเอาเปรียบจนทำให้หัวใจถูกละลายเหมือนช๊อกโกแลตเหลว ต่อให้มีรอยแผลเขียวช้ำเต็มไปหมด โอเซฮุนก็ยังไม่เลิกร้ายกาจใส่เขาซักที

นายควรทำแผลก่อน

ผมควรกอดพี่ก่อน

สัมผัสอุ่นจากริมฝีปากร้อนแตะลงบนคอพร้อมกับคำพูดกระซิบที่ทำให้ลู่หานใจอ่อนยวบยอมยกโทษให้กับเรื่องที่เกิดขึ้น ความจริงหัวใจของเขายอมยกโทษให้กับคนตัวโตตั้งแต่วินาทีที่เห็นรอยแผลที่เกิดจากการต่อสู้ที่พยายามเพื่อมาช่วยเขาแล้ว เพราะบางทีความเป็นห่วงก็อยู่เหนือความโกรธและความสับสน

ลู่หานหันไปสบตากับดวงตาสีเขียวอมฟ้าที่บ่งบอกถึงความกังวลที่สื่อออกมา มือเล็กเอื้อมไปแตะสันกรามสวยแสนดูดีที่รับเข้ากับใบหน้าเรียว เลื่อนไปแตะข้างริมฝีปากที่เป็นแผล พร้อมกับสังเกตเห็นรอยนิ้วมือที่อยู่บนแก้ม เขารู้ดีว่าเซฮุนไปที่ไหนมาเพราะคำบอกเล่าจากแบคฮยอน

นายไม่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนี้

ดวงตากลมสั่นไหวอย่างไม่เข้าใจ ถึงความพยายามที่เซฮุนกำลังทำเพื่อเขา

เพราะเป็นพี่ ผมถึงต้องทำถึงขนาดนี้ต่างหาก

จบประโยคพร้อมกับริมฝีปากอุ่นกดจูบลงบนริมฝีปากอิ่ม คลอเคลียดูดดึง จนให้คนตัวเล็กเผยอปากออกยอมให้ลิ้นร้อนเข้ามากักเกี่ยวหยอกเย้าจนแทบละลาย จูบแสนนุ่มที่แปรเปลี่ยนเป็นจูบเอาแต่ใจแสนร้อนแรงทำให้ลู่หานได้แต่เผลอจิกมือลงบนไหล่เปื่อยเปล่า

อื้อ..

ส่งเสียงคราวประท้วงให้จูบแสนยาวนานสิ้นสุดลง เมื่อถูกเอาแต่ใจจนลมหายใจแทบถูกขโมยไปจนหมด เซฮุนปล่อยริมฝีปากอิ่มที่บวมแดงน่ารังแกให้เป็นอิสระ กดจูบย้ำอย่างหมั่นเขี้ยวกับคนน่ารักที่ตอนนี้แก้มแดงเรื่อ แล้วเปลี่ยนมากระซิบเสียงแหบพร่าข้างกกหูเล็ก

ทำแผลให้ผมหน่อยสิครับคนเก่ง

 

 

 

คุณรู้ความหมายของจูบของผมดี

Oh Sehun

 

 

Loading…100%

 

 

 

ไม่รู้ว่าตอนหน้าจะทำแผล หรือทำอย่างอื่นด้วย ฮุ้ยยยย ;)

 

ยังไม่ลืมกันไปใช่ไหม? 555555

เฉลยเกือบทุกอย่างแล้วแจ้ ใครยังสงสัยก็ถามนี่ได้นะ

อย่าลืมคอมเม้น และติดแท๊ก #ดับเบิ้ลxฮฮ หน่อยละกันโนะ

เรายังแต่งไม่เก่งเท่าไหร่ แต่ก็จะพยายามให้มากกว่านี่นะ ฮึ้บ

 

 

ที่หายไปนานเผื่อคนอยากรู้ .___.

พอดีเราขึ้นคลินิกแล้วและมันก็ยิ่งใหญ่มากๆสำหรับมนุษย์ตัวเล็กๆแบบเรา

เพราะงั้นเวลาที่ได้ทำอะไรที่อยากทำก็น้อยลงไปอีก

แต่เราก็จะพยายามมาแต่งต่อนะ ไม่ทิ้งทุกคนไปไหน

 

ชอบแต่งฟิคพอๆกับชอบคุณคนอ่านฟิคเลยแหละ J

 

 

 

 

 

มาสเตอร์ที่โตขึ้นมั้งนะแฮ่

@master_yp

 



O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

894 ความคิดเห็น

  1. #873 JongjitSriyan (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 20:04
    ฮุนเข้มแข็งมากจริงๆ ลู่ก็ไม่ต่างกัน
    #873
    0
  2. #849 P.kiml (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 19:00
    ปมเยอะจริงค่ะ แต่เรายังไม่ต่อยเคลียร์เรื่องยันลู่อยากรู้มากกว่านี้หวังว่าตอนต่อๆไปจะเฉลยมากกว่านี้เนอะ ว่าตกลงแล้ว เธอ ที่เหมือนลู่หานคือใคร เกี่ยวข้องยังไงกับยัยลู่
    #849
    0
  3. #811 veszhezaa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 13:12
    ยอมใจเซฮุนหล๊าวววว นางโซแดมฮอตอิหลี 
    #811
    0
  4. #744 exo12forever (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 22:00
    พี่ฮุนน่าสงสารอะสู้ๆนะพี่!!! ไรท์ก็ด้วยสู้ๆนะคะเราจะไม่ทิ้งไรท์เหมือนกัน
    #744
    0
  5. #731 Akanishi Yimei (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 16:37
    เขินน 555555  
    เซฮุน ต้องแก้แค้นให้สำเร็จนะ นังผู้หญิง ร้ายกาจ กำจัดมันเลย 
    #731
    0
  6. #717 โอดิสซีย์ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 22:00
    อัพบ่อยๆนะคะ ฮือออออออออออออออออ มิโนเนี่ยถ้ายังไม่มีใครเราว่างนะ
    #717
    0
  7. #716 Amony (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 13:21
    ทำแผลทำเผลออะไรกัน ไม่ใช่แน่ๆ 5555 สงครามเริ่มขึ้นแล้ว
    #716
    0
  8. #715 Pro2simo (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 12:56
    ทำแผล หรือทำอย่างอื่นดีนะ หึ้ยย แค่คิดก็เขินแล้วจย้ะ

    สู้ๆนะคุณไรต์ พักผ่อนเยอะๆหายเหนื่อยแล้วค่อยมาต่อก็ได้ฮับ รอได้ : )
    #715
    0
  9. #714 Sky Dreams (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2558 / 22:23
    แอบอยากไปช่วยเอาคืนน แค้นมากที่ทำกับพี่ลู่แบบนี้
    #714
    0
  10. #712 s-mildd (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2558 / 01:13
    ทำแผลหรือทำอย่างอื่นด้วย หูยยยยยยย ไรท์พูดแบบนี้ อยากอ่านต่อเลยยยย ><
    #712
    0
  11. #711 mamama (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 20:31
    ยอมใจให้ไปเลยคุณลู่หาน สงสารเซฮุนเหอะ
    #711
    0
  12. #710 YJ_YS_M (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 11:57
    เซฮุนน่าสงสารนะแบบคือแบกรับภาระนี้มาตั้งแต่12 คิดได้ว่าจะแก้แค้นวางแผนตั้งแต่เล็กคือแบบมีความคิดอ่ะ
    #710
    0
  13. #709 inuunan2 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 10:16
    จะแค่ทำแผลป่าวน๊าาาาา5555
    #709
    0
  14. #708 luhanbaekhyunkai (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 07:19
    ชอบเว้ยยยยยยยย
    #708
    0
  15. #707 ไอจัง เองนะ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 01:17
    คือดีอะชอบผชแบบนี้
    #707
    0
  16. #705 paamai (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2558 / 11:26
    โหด แต้หล้อเสมอ
    #705
    0
  17. #704 ชะ'เอิง (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2558 / 09:30
    พี่ฮุนโหดสุดๆๆ
    #704
    0
  18. #703 นูเทลล่าของน้องบี๋ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2558 / 08:24
    อูยยย พี่ฮุนโหด
    #703
    0
  19. #700 exo12forever (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 22:36
    จัดเต็มเลยพี่ฮุนอย่าไปยอมมันเอาให้สาสมกับที่ทำไว้กับพี่ลู่!!!!!!!!!!!!
    #700
    0
  20. #699 BbpLu1234 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 20:03
    ขอโหดๆเลยนะกาก้าา
    #699
    0
  21. #698 mulatemalata (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 19:22
    พิฮุนแมนมาก
    #698
    0
  22. #697 s-mildd (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 15:54
    เซฮุนสายโหด ไม่มียอมแล้วนะ ใครทำลู่หานเจ็บมันต้องเจ็บกว่าเป็นร้อยเท่า!!
    #697
    0
  23. #696 luhanbaekhyunkai (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 13:50
    เอาให้แหลกเลยต่ะ
    #696
    0
  24. #695 inuunan2 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 11:55
    จัดการไห้มันไม่เหลือกซากไปเลยฮุนนนนนน
    #695
    0
  25. #694 วาริน (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 11:33
    เกร้สสสสสเซฮุนแดมฮอตตตตตตตต
    #694
    0