{exo} ★ Double X HunHan ft.Chanbaek

ตอนที่ 19 : xx ♥ 016(100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,117
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    9 พ.ย. 58

DoubleX 016

 

Theme song : Hold me tight - BTS

 

Dark and lonely, I need somebody to hold me.

สัมผัสแผ่วเบาที่แตะลงบนแก้มใส ทำให้เจ้าของแก้มนุ่มนิ่มต้องขยับตัวหนี ส่งเสียงครางงัวเงียจนคนที่แกล้งแตะจมูกฝังบนแก้มนิ่มได้แต่ยกยิ้มอย่างชอบใจ เซฮุนนั่งมองคนที่หลับตาพริ้มเหมือนฝันดีนักหนามาสักพักใหญ่ แน่นอนว่าเมื่อคืนเขาต้องรวบรวมความอดทนทั้งหมดที่มีเพื่อไม่ให้รังแกคนตัวเล็กไปมากกว่าแค่จูบ

ซึ่งนั่นหนะนักหนาเอาการ โดยเฉพาะเวลาคนตัวนิ่มขยับตัวพลิกมาหา

หลับไม่รู้เรื่องเลยนะคุณ

เอ่ยแผ่วเบาใส่คนตัวเล็กที่นอนซุกตัวอยู่ในผ้าห่มผืนใหญ่ พลางเสยผมสีเทาเข้มด้วยความเคยชิน เซฮุนขยับแว่นบนดั้งโด่งให้เข้าที่พร้อมกับเตรียมตัวที่จะไปพรีเซ้นต์งานไฟนอลโปรเจคที่เป็นงานสุดท้ายก่อนที่จะเรียนจบ และแน่นอนนั่นเพื่อจะทำให้เขาสามารถทุกอย่างจากนี้ได้เต็มตัว

แรงสั่นเตือนพร้อมข้อความจากจงแด ทำให้เซฮุนต้องรีบเร่งออกจากห้อง เพื่อสะสางทุกอย่างให้จบเร็วขึ้นมากกว่าเดิม โดยเฉพาะเกมส์ที่เขาวางไว้มานานได้ถึงเวลาเริ่มต้นจริงๆสักที

 

 

 

 

 

เสียงปิดประตูที่ดังขึ้นให้ได้ยินพร้อมสัมผัสอุ่นที่จางหาย ทำให้คนตัวเล็กที่นอนซุกตัวอยู่ในผ้าห่มผืนโต ขยับเปิดเปลือกตาบางที่ล้อมด้วยขนตาหนา กระพริบปริบปรับโฟกัส พลางมองหาใครบางคนที่เมื่อคืนนอนอยู่ข้างกัน ลู่หานชันตัวลุกขึ้นนั่งพลางก้าวเท้าเล็กลงบนพื้นพรมแล้วออกเดินตามหา

เซฮุน..

เดินจนทั่วพร้อมเอ่ยเรียกแต่ก็ยังไม่พบคนที่ตามหา นั่นทำให้ปากอิ่มเบะลงเล็กน้อย พอดีกับที่สายตาไปเห็นเงาตัวเองในกระจก โพสอิทสีเหลืองที่แปะบนหน้าผากทำให้ปากอิ่มที่เคยบึ้งตึงเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มประดับบนใบหน้าน่ารัก

ผมไปมหาลัย ตื่นมาไม่ต้องตามหาหรอก

ใครอยากจะตามหากัน

เอ่ยตอบข้อความบนแผ่นกระดาษสีเหลืองพลางย่นจมูกใส่ แล้วเตาะแตะเดินลากสลิปเปอร์เข้าไปในครัว ชุดอาหารเช้าพร้อมขนมปังปิ้งที่มีแยมสตอเบอร์รี่วางอยู่ข้างๆ ทำให้ลู่หานต้องยกยิ้มอย่างชอบใจ ก็เขาหนะกินข้าวเช้าจุจะตายไป

จัดการอาหารเช้าที่อยู่ตรงหน้าพอดีกับโทรศัพท์ที่สั่นครืดเพราะข้อความเข้าอยู่ข้างมือ ลู่หานกวาดสายตามอง แล้วก็ได้แต่ทำหน้าเหม็นเบื่อใส่เจ้าของข้อความ

KAI-D : หนีไปนอนที่ไหน

KAI-D : ตอบ

KAI-D : ตอบเดี๋ยวนี้นะลู่หาน

KAI-D : โทรศัพท์ก็ไม่รับ

ลู่หานเลือกที่จะมองข้ามข้อความของเพื่อนสนิทผิวแทนที่ตอนนี้คงกอดอกและทำหน้าโหดใส่โทรศัพท์อยู่แน่นอน เพราะแบบนั้นเลยเลือกที่จะตอบข้อความของผู้จัดการส่วนตัวแทน มือเรียวพิมพ์ตอบหลังจากอ่านตารางงานที่พี่คยองซูส่งมาให้จบ

Aries Lu : พี่คยองซู เดี๋ยวผมนัดกับคนขับรถเอง

 Aries Lu : พี่ช่วยจัดการหมีบ้าของพี่ให้ด้วยแล้วกันนะ J

DO_KYUNG : ไม่ใช่ของฉันสักนิด L

ลู่หานยิ้มให้กับข้อความของพี่ชายคนสนิทที่ส่งมา พี่คยองซูก็ยังเป็นพี่คยองซูอยู่วันยังค่ำ ยังปากแข็งและไม่ใจอ่อนแถมยังใจร้ายมากๆกับคิมจงอิน แต่ถึงแบบนั้นลู่หานก็รู้ดีว่าลึกๆในใจแล้วพี่คยองซูอาจจะใจอ่อนไปเกือบครึ่งให้กับจงอินมนุษย์หมีบ้าเพื่อนสนิทของเขาแล้วก็ได้

ป้ายแยมสตอเบอร์รี่สีแดงสดลงบนแผ่นขนมปังพลางคิดไปถึงเหตุการณ์เมื่อวาน ทำให้ลู่หานเอื้อมมือหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้งและส่งข้อความไปถามอี้ชิงทันที ไม่รู้ป่านนี้จะไปถึงอเมริกาหรือยัง

มือเล็กเลื่อนไปยังรูปของผู้ชายที่น่าสงสารเสมอในความรู้สึก พลางกดลบออกจากรายชื่อ

ในการรักษานี้คริสต้องลบนายออกไปจากความรู้สึกที่หลอกตัวเองมาเกือบปี

ทำไม?

นายก็รู้นี่ลู่หาน เพราะนายเหมือนเธอ

เสียงของเพื่อนสนิทที่บอกย้ำ ทำให้เผลอกำโทรศัพท์ในมือแน่น สมองไล่ย้อนถึงเรื่องราวในอดีตที่สดใส แล้วก็จบลงที่การจากลาที่ผลสุดท้ายเหลือเพียงคำสัญญาที่ผูกมัด ลู่หานได้แต่ภาวนาให้ผลการรักษาออกมาได้ผล

ยอมรับว่าในหัวใจตอนนี้ลู่หานไม่สามารถรักษาสัญญาได้อีกต่อไป เขายอมให้เชือกมาพันธนาการไว้ไม่ได้อีกต่อไปแล้ว เมื่อหัวใจของเขาตอนนี้ไม่ได้ว่างเปล่าเหมือนในแต่ก่อน

 

 

 

 

 

 

XX HUNHAN XX

เสียงโหวกเหวกโวยวายที่ดังเข้ามาในสตูดิโอทำให้ลู่หาน ที่กำลังหลับตาเพื่อพักสายตาต้องลืมขึ้นมาอย่างทนต่อไปไม่ไหว เขาถ่ายแบบมาตั้งแต่เช้ารวมกับถ่ายโฆษณาไปอีกหนึ่งชิ้น และตอนนี้ต้องการจะพักผ่อนเพื่อถ่ายแบบชิ้นสุดท้ายของวัน แต่เสียงที่ดังลั่นจากข้างนอกทำให้ทนหลับตาต่อไปอีกไม่ไหว

เกิดอะไรขึ้น?เอ่ยถามใส่คนที่นั่งจ้องมาเกือบทั้งวัน

เหมือนได้ยินว่านักข่าวอยากจะมาสัมภาษณ์คุณแอเรียสนะครับ

ไปจัดการให้หน่อยสิ

แต่ผมเป็นคนขับรถนะคุณ

บอสคงไม่ส่งนายมาแค่คนขับรถหรอกมั้ง ไม่งั้นคงไม่มานั่งจ้องฉันทำงานจนทั้งวันขนาดนี้หรอก ใช่ไหม?

ลู่หานยักคิ้วเอ่ยถาม เจ้าของคิ้วที่มีรอยบากที่ดูคุ้นตาทุกครั้งที่เหลือบเห็น ตอนแรกก็คิดอยู่หรอกว่าคนที่นั่งอยู่ที่มุมห้องจะเป็นคนขับรถ แต่หลังจากที่มารอรับเขาถูกที่ทั้งที่ยังไม่ได้โทรบอก แถมยังเข้ามาเช็คทุกอย่างให้ โดยเฉพาะในเรื่องความปลอดภัย ทำให้คิดว่าคนขับรถคนนี้บอสคงไม่ได้ส่งมาแค่ขับรถรับส่งธรรมดา

ไม่ใช่ว่ามีจดหมายจากซาแซงแฟนเข้ามาขู่อีกหรอกนะ

ความคิดหยุดลงพอดีกับเสียงปิดประตูดังขึ้น บ่งบอกว่าผู้ชายอีกคนที่ใช้ชีวิตร่วมอยู่ในห้องแต่งตัวได้ออกไปทำตามที่ต้องการแล้ว ความจริงก็อึดอัดอยู่เหมือนกันที่ต้องมีใครมาจ้องแทบตลอดเวลา แต่ลู่หานก็พยายามจะอดทนเพราะแลกกับการที่วันนี้เขาได้ถูกคนขับรถช่วยชีวิตไว้อีกครั้งโดยไม่ถูกโคมไฟหล่นใส่หัว แต่นั่นก็ทำเอาทั้งกองถ่ายวุ่นวายไม่หมดเพราะความไม่เซฟตี้ของระบบจัดฉาก

คุณแอเรียสคะ ถ่ายแบบเซทสุดท้ายจะเริ่มในอีกยี่สิบนาทีนะคะ

อ่า...ผมขออีกครึ่งชั่วโมงแล้วกัน คุณไปบอกคุณฮงให้ผมหน่อยสิ

เสียงโวยวายด้านนอกที่เงียบลงทำให้ลู่หานเลือกที่จะขอเลื่อนเวลาพักสายตาออกไปอีกสักหน่อย แน่นอนว่าหญิงสาวเอ่ยตอบรับด้วยความยินดี เปลือกตาบางปิดลงพร้อมกับความเหนื่อยล้าดึงให้ร่างเล็กหลับลงไปโดยง่าย

 

 

 

คุณ...คุณแอเรียส

เสียงแว่วๆที่ดังผ่านทะลุโสตประสาท ทำให้ลู่หานต้องยอมตื่นขึ้นมาจากความฝัน แรงดึงที่แก้มทั้งสองข้างทำให้เจ้าของดวงตาโตเบิกโผลงอย่างตกใจ

ผมเห็นคุณไม่ยอมตื่นสักที

ปล่อยนะ!”

โอเค ๆ แต่แก้มคุณก็นิ่มดี

ลู่หานมองตาขวางใส่คนที่ยักคิ้วบากนั่นด้วยท่าทางทีกวนประสาท ถูเช็ดแก้มที่ถูกดึงจนยืดอย่างแรงพลางถอนหายใจอย่างโมโห แต่รอยยิ้มแสนกวนนั่นก็ยังไม่มีท่าทีว่าจะหยุด ทำให้รู้สึกโมโหจนอยากจะระเบิด แต่รอยยิ้มที่แสนคุ้นไปสะกิดความทรงจำบางอย่างทำให้ลู่หานต้องขมวดคิ้วและเอ่ยถามอย่างสงสัย

นายกับฉัน...เราเคยเจอกันมาก่อนรึเปล่า?

เมื่อวานไงครับ

ฉันไม่ได้ความว่าแบบนั้น หมายถึงก่อนหน้านี้ สักที่ อย่างเช่นสนามแข่งรถ

“…”

ลู่หานกอดอกพลางไล่จี้ถามคนที่หุบรอยยิ้มแสนกวนลงแล้วทำหน้านิ่งใส่ เพราะผู้ชายคนนี้คล้ายกับคนที่เคยมาหาเรื่องกับเซฮุนก่อนหน้านั้น ซึ่งนั่นเป็นเพียงความทรงจำที่เลือนราง แต่เขาก็ไม่ได้หวังที่จะให้เป็นผู้ชายนิสัยไม่ดีคนนั้นสักเท่าไหร่หรอก

ผมว่าคุณจำผิดคนแล้วละครับคุณแอเรียส

งั้นเหรอ?

ลู่หานจ้ะ

ก่อนที่จะได้ถามอะไรเพิ่มเติมเสียงเรียกของสไตลิสคนสนิทก็เรียกขัดซะก่อน ลู่หานทำหน้าบึ้งใส่คนที่กลับมายิ้มกวนประสาทอีกครั้ง แล้วสะบัดตัวหันหลังเดินไปหาพี่ช่างแต่งหน้าที่ยืนยิ้มรับอยู่ ปล่อยความสงสัยให้กลืนไปกับอากาศ

 

 

 

 

 

 

XX HUNHAN XX

00:00

ลู่หานมองตัวเลขที่ขึ้นบนหน้าจอมือถือพลางเปลี่ยนไปมองแสงไฟที่สะท้อนเข้ามาในกระจกรถ เพราะข้อความที่ส่งมาจากคนตัวโตที่ช่วงนี้ผ่านเข้ามาในความคิดเสมอทำให้เส้นทางของรถตู้ต้องเปลี่ยนไปเป็นโซลทาวเวอร์แทนที่จะเป็นเพ้นเฮ้าส์ของเขา

ผมจะรอพี่อยู่ที่โซลทาวเวอร์นะครับมีอะไรอยากให้พี่มาเห็น

อะไรคือสิ่งที่เซฮุนอยากให้เขาได้เห็นกันนะ หลายสิ่งวนเวียนเข้ามาให้คาดเดา แต่ลู่หานก็ไม่อยากจะคาดหวังอะไรแม้ว่าจะแอบคิดไปแล้วเกือบครึ่งก็ตาม ยกยิ้มบางเบาและปล่อยความรู้สึกไปตามเสียงเพลงที่ดังแผ่วอยู่ในห้องโดยสารแห่งนี้

 

 

ถึงแล้วครับคุณแอเรียส

อ่า...ขอบใจนะลู่หานเอ่ยขอบคุณคนที่เปิดประตูรถให้ ก้าวลงพลางยกยิ้มอย่างน่ารักโดยไม่รู้ตัว นั่นทำให้คนมองต้องเผลอชะงักค้างกับความน่ารักที่ดูสดใสของคนตัวเล็ก

ผมจะรออยู่ตรงนี้นะครับ

นายกลับไปเลยก็ได้นะ

ตอบกลับแล้วโบกมือเมื่อเห็นรถเมอซิเดสเบนซ์ทะเบียนคุ้นตาจอดอยู่ตรงทางเข้าสถานีเคเบิลคาร์ ลู่หานโค้งตัวขอบคุณที่คนขับรถที่แสนกวนประสาทวันนี้ทำงานอย่างหนักเพื่อดูแลเขา แม้จะน่าหงุดหงิดไปหน่อยที่หมอนี่มักจะยิ้มกวนประสาทให้อยู่เสมอก็ตาม

ร่างเล็กเดินไปตามทางเข้าที่ถูกปูด้วยกระดานไม้ เพราะแสงไฟดวงเล็กที่เปิดระยับอยู่โดยรอบทำให้บรรยากาศรอบตัวดูน่ามอง ลู่หานกระชับเสื้อโค้ชที่อยู่บนตัวมากยิ่งขึ้นเมื่อลมเย็นพัดมากระทบ คนขี้หนาวห่อตัวทันทีเมื่อไม่ถูกกับอากาศเย็นๆสักเท่าไหร่

ทำไมไม่มีใครเลยนะ

เอ่ยกับตัวเองอย่างไม่เข้าใจเมื่อเห็นว่าไฟที่เปิดดูสว่างไสวแต่กับไม่พบกับใครสักคน จำได้ว่าเข้าเคยถูกบังคับให้ขึ้นมาโซลทาวเวอร์ตอนช่วงที่มาอยู่เกาหลีใหม่ๆ แม้ว่าจะนั่นจะเป็นความทรงจำที่ไม่น่าจดจำสักเท่าไหร่ก็ตาม แต่พอมาเห็นในตอนกลางคืนที่ดวงไฟติดอย่างสว่างไสวก็ทำให้ต้องแอบเปลี่ยนความคิด

เดินไปไม่นานก็พบกับพนักงานต้อนรับที่ยืนยิ้มอยู่ตรงหน้าสถานี

คุณลู่หานใช่ไหมครับ

อื้มใช่

รอยยิ้มสุภาพที่เผยมาในตอนแรกแปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มน่ากลัวทันทีที่ลู่หานตอบรับ สัญญาณอันตรายที่ร้องเตือนทำให้ลู่หานถอยหลังจากจุดเดิมให้ไกลจากพนักงานต้อนรับที่ดูท่าทางไม่น่าไว้ใจ

ดวงตากลมสอดส่ายมองหาคนที่นัดตนมาหาก็พบเพียงแค่ความว่างเปล่า และทันทีที่พนักงานตรงหน้าขยับตัวมาใกล้ ลู่หานก็หมุนตัวหันหลังเพื่อหนีจากเหตุการณ์ที่ดูไม่น่าไว้ใจนี้ทันที

ปล่อยฉันนะ!!!”

ตะโกนร้องด้วยความตกใจพลางดีดตัวให้หลุดจากการจับกุม หัวใจของลู่หานสั่นรัวด้วยความหวาดกลัว พลางตะโกนร้องขอความช่วยเหลือจนสุดเสียง แต่แรงที่บีบรัดที่ข้อแขนอย่างแรงทำให้คนตัวเล็กเบ้หน้าด้วยความเจ็บ

 

 

Loading…52%

 

เสียงเครื่องยนต์มอเตอร์ไบท์ดังกระหึ่มพร้อมความเร็วที่เกินกว่าใครจะคาดเดา เซฮุนบิดแฮนด์ให้เครื่องยนต์สองล้อเร่งความเร็วให้มากกว่าเดิม ตัวเลขความเร็วที่แตะเกือบสองร้อยไม่ได้ทำร่างสูงรู้สึกหวาดกลัวไปกว่าการไปถึงที่หมายช้าเกินไป

สายลมที่ออกแรงต้านตามความเร็วทำให้เซฮุนรู้สึกนี่ช้าเกินไปเมื่อหัวใจเขาตอนนี้แทบอยากลอยไปถึงที่หมายซะตอนนี้ บิดเอี้ยวตัวไปทางซ้ายอย่างชำนาญเมื่อถึงทางโค้ง แม้ความเร็วจะพุ่งสูงแต่เซฮุนก็ยังควบคุมมอเตอร์ไซต์คันโตนี้ได้ เสียงหัวใจที่เต้นรัวด้วยความหวาดกลัวอยู่ในอก ทำให้เซฮุนพยายามตั้งสติในการจับแฮนด์รถให้มั่น

ปี๊นนน !

เสียงแตรจากรถฝั่งทางซ้ายดังลั่นทันทีที่เซฮุนตัดสินฝ่าไฟแดง แม้มันจะเสี่ยงแต่เขาจะเสียเวลาไม่ได้แล้วอีกวินาทีเดียว ตั้งแต่ที่ซงมินโฮรุ่นน้องคนสนิทที่เขาฝากวานให้ปลอมตัวดูแลลู่หาน โทรมาบอกว่าเกิดเหตุการณ์อันตรายหัวใจของเขาก็เหมือนถูกกระชากไปทันที

มันเรื่องบ้าอะไรที่คนที่เขารักต้องมาเจอสิ่งอันตราย!

เสียงล้อรถที่เบียดดังลั่น พร้อมประกายไฟที่ติดบริเวณล้อเนื่องจากความเร็วที่ลดลงอย่างรวดเร็ว เซฮุนจอดมอเตอร์ไบท์คันโตไว้ข้างรถเมอซิเดสเบนซ์ที่จำได้แม่นว่าเป็นของตัวเองแล้วเอ่ยสบถคำหยาบอย่างหัวเสีย กับการหลงกลเกมหลอกลวงที่แสนร้ายกาจของผู้หญิงคนนั้น

ถอดหมวกกันน๊อคใบโตออกจากศรีษะแล้วปาลงพื้นด้วยความหัวเสีย เสียงเอะอะโวยวายที่ดังมาจากด้านในสถานีกระเช้าลอยฟ้าของโซลทาวเวอร์ทำให้ร่างสูงต้องเร่งฝีเท้าวิ่งเข้าไปใกล้ทันที หัวใจบีบตัวอย่างร้ายกาจเพราะความกังวลและความเป็นห่วงคนตัวเล็ก

โอยย

เสียงร้องโอดโอยพร้อมกับร่างชายชุดดำที่กระเด็นออกมา ทำให้เซฮุนปล่อยหมัดซ้ำอย่างไม่ลังเล หันไปจากทิศทางที่คนที่เซฮุนปล่อยหมัดใส่จนสลบคาพื้นแล้วก็พบกับมินโฮที่ถูกล้อมด้วยชายชุดดำอีกหลายคน

มิโน!!”

เอ่ยเรียกเสียงดังพอดีกับท่อนขาจากหนึ่งในชายชุดสีดำสนิทฟาดเข้าใส่ เซฮุนปัดให้พ้นทางทำให้ชายคนนั้นเสียหลักและร่างสูงสะบัดท่อนขาแข็งแรงใส่ก้านคออย่างไม่ลังเล ฝีมือที่ถูกชานยอลบังคับเป็นคู่ต่อสู้อยู่ๆบ่อยทำให้จัดการได้อย่างตรงจุดและเต็มแรง

ชายอีกสามคนที่เห็นเหตุการณ์อยู่รีบกรูมาล้อมวงทันที เซฮุนขยับไหล่ขับไล่ความเมื่อยล้าที่บิดรถมอเตอร์ไซน์มานานจนกระดูกส่งเสียงดัง ร่างสูงแสนดูดีที่ตอนนี้ดวงตาเปลี่ยนเป็นสีเขียวเข้มยกรอยยิ้มอันตรายแสนร้ายกาจ พร้อมปล่อยหมัดแสนรุนแรงใส่ชายชุดดำใจกล้าที่โผล่เข้ามาหาเป็นคนแรกทันที

มึงไหวไหมมิโน

เอ่ยตะโกนรุ่นน้องคนสนิทที่ถูกล้อมด้วยชายชุดดำอีกวง พลางหลบหมัดและท่อนขาที่ถูกฟาดเข้าใส่ เซฮุนมองประเมินสถานการณ์ตรงหน้าชายชุดดำที่โผล่มาอย่างไม่มีท่าทีจะหยุด ต่อให้เขามีฝีมือในการต่อสู้มากแค่ไหน แต่ก็โอกาสที่จะปลีกไปช่วยลู่หานได้ก็ยากเต็มทน แถมดูจากความอ่อนล้าของมินโฮที่คงผ่านการต่อสู้มาสักพักเซฮุนก็เริ่มขมวดคิ้วด้วยความกังวล

อ่อก ผมไหว...พี่ไปช่วยลู่หานเถอะ

จะเป็นไปได้ไงหวะ!”

เซฮุนตอบเสียงดังพลางฟาดเก้าอี้ไม้ที่อยู่ใกล้มือใส่ชายร่างสูงใหญ่ที่จะพุ่งเข้าหา พลางรีบพุ่งตัวไปช่วยรุ่นน้องที่พลาดท่าถูกต่อยเข้าที่ท้อง ยกขาขึ้นถีบชายชุดดำที่คร่อมตัวเงื้อมือจะต่อยมิโนแล้วใช้ท่อนไม้ที่ติดมือมาฟาดซ้ำลงไป

พี่เซฮุน!!”

ช่วงเวลาที่กำลังจะพยุงซงมินโฮขึ้นมา ท่อนไม้ที่ถูกปล่อยทิ้งไว้ก็ถูกชายชุดดำอีกคนที่รอจังหวะวิ่งหยิบฟาดเข้าใส่ศีรษะของร่างสูงทันที เซฮุนเกือบทรุดลงไปแต่ร่างสูงยกมือค้ำไว้ ของเหลวที่แดงข้นไหลทะลักตามรอยแผลที่หัวคิ้วด้านขวาทันที มือใหญ่ปาดเลือดออกจากแผลพลางสแยะยิ้มใส่ด้วยความโกรธเคือง

เหมือนเส้นความอดทนถูกกระชากจนขาดสะบั้น เซฮุนปล่อยแรงทั้งหมดไปกับหมัดที่ปล่อยออกไปใส่ใบหน้าชายคนที่ฟาดไม้ใส่หัว แม้จะมีท่อนไม้บางกันเซฮุนก็ต่อยทะลุจนกระแทกใบหน้าชายคนนั้นกระเด็นไปไกล พอดีกับที่ใครบางคนเหยียบซ้ำที่พื้น

ไง สนุกไม่รอกูเลยนะJ

สนุกเหี้ยอะไรละ!”

รอยยิ้มแสร้งทำสนุกของเพื่อนสนิทที่เห็นมาทั้งชีวิต ทำให้เซฮุนยกยิ้มมุมปากร้ายกาจไม่ต่างกันตอบกลับไป ปาร์คชานยอลโผล่มาพร้อมกับสนับมือตัวโปรด ร่างสูงใหญ่ที่ด้านข้างเป็นลีแทมินลูกจ้างสายสืบของเขาที่สวมหน้ากากบนใบหน้าที่คุ้นตาดี แม้แทมินจะตัวเพียงแค่ไหล่ชานยอลแต่เซฮุนก็รู้ดีว่าฝีมือของร่างเล็กร้ายกาจเพียงไหน

ได้แต่สวดภาวนาให้พวกชายชุดดำที่พลางกรูกันเข้าใส่ ...อาเมน

 

เซฮุนพาซงมินโฮให้ออกมาจากบริเวณที่ต่อสู้ไปทางที่จอดรถก่อนหน้า สภาพรุ่นน้องคนสนิทที่ดูไม่จืดทำให้ร่างสูงขมวดคิ้วด้วยความเป็นกังวล เขาไม่คิดว่าผู้หญิงคนนั้นจะร้ายกาจมากถึงขนาดนี้

พี่เซฮุน!!”

เสียงใสที่ร้องเรียกตรงรถยนต์สีควันบุหรี่ของชานยอล พร้อมกับเจ้าของใบหน้าน่ารักวิ่งตึกตักเข้ามาใกล้ แบคฮยอนรีบตรงดิ่งมาช่วยเซฮุนแบกร่างของมิโนที่เกือบสลบเข้าไปด้านในรถทันที

พี่..แค่ก ลู่หานอยู่ข้างบนมินโฮเอ่ยกระซิบเสียงเบาแล้วเปลือกตาปิดลงด้วยความเหนื่อยล้าทันที

เออกูจะไปช่วยเดี๋ยวนี้ แบคฮยอนนั่นเราไปนั่งตรงนั้นทำไม!”

เซฮุนเอ่ยกระชับอย่างหนักแน่น พลางหันไปถามเด็กตัวเล็กที่วิ่งไปนั่งอยู่ตรงฝั่งคนขับรถ รัดเข็มขัดแล้วสตาร์ทรถเรียบร้อย

ผมจะพานายคนนี้ไปโรงพยาบาลไง ส่วนพี่ก็รีบไปช่วยพี่ลู่หานของผมเลยนะ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าผมขับเป็นได้ยังไง ผมแฟนพี่ชานยอลนะ กับเรื่องแค่นี้หนะโคตรเบสิค

เอ่ยตอบรัวแล้วพุ่งรถออกไปทันทีด้วยความเร็ว เซฮุนรีบดึงสติกลับมาประมวนผลข้อมูลทั้งหมดใส่สมองแล้วหันหลังรีบไปช่วยคนตัวเล็กที่เป็นห่วงอยู่ทุกวินาทีทันที ถ่มคราบเลือดที่อยู่ในปากทิ้งแล้วออกแรงวิ่งให้เร็วกว่าเดิม

ร่างสูงที่กลับเข้ามาจุดเดิมพบว่าชายชุดดำเริ่มลดจำนวนลงไปมาก สะบัดมือใส่ผู้ชายตัวใหญ่ที่พุ่งเข้าใส่ แต่ดันพลาดถูกต่อยกลับข้างแก้มจนแอบเซ พอดีที่แทมินมาช่วยถีบจนผู้ชายคนนั้นกระเด็นไปกองรวมกับหลายคนบนพื้น เซฮุนเอ่ยขอบใจพลางรีบสาวเท้าเหยียบไม้ปาเก้ขึ้นไปอีกทิศทางที่เป็นชั้นที่มีการปล่อยกระเช้าลอยฟ้า

เห็นชายชุดดำที่ยืนรออยู่ทำให้ร่างสูงพุ่งเข้าใส่ แต่ก็เหมือนคิดผิดเมื่อมีอีกคนพุ่งตัวเข้ามา เซฮุนก้มหลบทำให้หมัดที่ควรกระแทกหน้าเบี่ยงเบนไปโดนชายชุดดำอีกคน ตั้งท่าเตรียมพร้อมแล้วปัดขากระแทกเข่าจนชายคนนั้นทรุดกับพื้น ท่อนขายาวเตะเสยคาง แล้วเหวี่ยงหมัดไปกระแทกแก้มจนใบหน้าชายร่างสูงที่อยู่ด้านข้างกระเด็นไปกองที่ปลายรองเท้าส้นสูงสีดำสนิท

แปะ แปะ

เสียงปรบมือจากมือเรียวสวย เจ้าของใบหน้าหวานที่กำลังยกรอยยิ้มที่ถูกเคลือบด้วยลิปสติกสีแดงสดที่วันนี้เซฮุนมองว่าน่าเกลียดกว่าในทุกครั้ง

เก่งจังเลยนะคะคุณว่าที่คู่หมั้น

แจริม…”

กดเสียงต่ำเรียกเจ้าของชื่อที่ยังคงยกยิ้มป้องปากอย่างมีจริต เซฮุนกำมือแน่นด้วยความโกรธเคืองผู้หญิงตรงหน้า เธอร้ายกาจมากกว่าที่เขาคิดแล้วนั่นทำให้เขาประมาทมากเกินไปกับเกมที่เพิ่งเริ่มต้นขึ้น

แจริมร้ายกาจไม่ต่างจากพ่อของเธอเลยซักนิด ทั้งที่ไม่เคยคิดว่าผู้หญิงที่เคยแย้มรอยยิ้มหวานให้กับเขาเสมอจะมีความคิดที่เลวร้ายมากขนาดนี้ แต่สิ่งที่เธอทำให้เขาเห็นวันนี้ก็ยืนยันได้เป็นอย่างดี

โกรธงั้นเหรอคะ?

“…”

น่าตลกนะ แจริมต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายโกรธ ในเมื่อคุณไม่ซื่อสัตย์กับแจริมมากขนาดนี้ เจ็บปวดไหมคะ? ที่คนที่คุณรักแทบสติแตกตายอยู่ในกล่องสี่เหลี่ยมกลางอากาศนั่น

เซฮุนมองตามปรายนิ้วเรียวที่ชี้ไปยังกระเช้าลอยฟ้าที่ลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ แล้วเบิกตาอย่างตกใจกับภาพเห็น ลู่หานกอดตัวเองอยู่กลางกล่องกระจกใสอย่างน่าสงสาร ใบหน้าน่ารักที่เปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตาบีบก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายอย่างหนัก เหมือนมีมือที่มองไม่เห็นเอื้อมมาบีบจนมันแทบแหลกลง

ร่างสูงขบสันกรามด้วยความโกรธพลางพุ่งตัวเข้าใส่หญิงสาว แต่ถูกต้านไว้ด้วยแรงชายชุดดำที่โผล่เข้ามาขวางไว้

ปล่อย เขา เดี๋ยวนี้!!”

เอ่ยเสียงดังจนเป็นเสียงตะคอก ท่าทางน่ากลัวของเซฮุนที่แสดงออกมาทำให้ใบหน้าหญิงสาวที่ทำเป็นสะใจซีดลงด้วยความหวาดกลัว แม้จะสั่นแต่แจริมก็ยังคงแย้มริมฝีปากสีแดงสดด้วยความสะใจ

ฮึ ฉันจะหยุดทุกอย่างไว้เท่านี้ คุณควรกลับมาเป็นเซฮุนที่แสนดีของฉันได้แล้วนะคะ ก่อนที่เรื่องนี้จะถึงหูคุณท่าน

ไม่มีทาง!! อย่าคิดว่าผมไม่มีทางเลือกไว้ต่อรองกับคุณนะแจริม

เซฮุนแสยะยิ้มอย่างร้ายกาจ พลางกดสายตามองผู้หญิงตรงหน้าจนเธอตัวสั่นแม้จะพยายามเสแสร้งมากแค่ไหนเซฮุนก็เห็นแววตาที่สั่นระริกนี้เป็นอย่างดี เจ้าของใบหน้าหวานกรีดร้องด้วยความขัดใจและสั่งให้ชายชุดดำปล่อยตัวเซฮุนให้เป็นอิสระ

ถ้าคุณเลือกแบบนี้ ก็ยอมรับผลที่ตามมาด้วยแล้วกันนะเซฮุน ...

หญิงสาวตรงหน้าถอยหลังออกไปไกลพลางหันมาพูดขู่ เซฮุนเพียงแค่ยักไหล่อย่างไม่แยแสแม้จะรู้ดีว่าเกมที่เข้ารอมานานเปิดฉากอย่างไม่สวยสักเท่าไหร่ แต่อย่างน้อยเขาก็รู้ผลลัพธ์ในเกมนี้ดี

ดวงตาคมสอดส่ายหาแผงควบคุมแล้วรีบกดสวิตท์ให้กระเช้าลอยฟ้ากลับเข้ามาใกล้ทันที ด้วยหัวใจที่บีบตัวอย่างกังวล

 

 

 

 

 

ผมยอมเสี่ยงทั้งชีวิต เพื่อให้มีคุณอยู่ในอ้อมกอด

Oh Sehun

 

 

Loading…100%

 

 นี่หนีจากกองหนังสือมาอัพให้เหลย

สิบวิชาที่กำลังจะคิลเลาตั้งแต่วันพรุ่งนี้ TT


ขอของตอบแทนน่ารักๆ 

เป็นคอมเม้นท์และแท๊ก #ดับเบิ้ลxฮฮ ละกันเนาะ

 

 

มาสเตอร์ที่ยังอ่านสือหัวซุกหัวซุนเหมือนเดิมมากมากแจ้

@Master_yp

 

 

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

894 ความคิดเห็น

  1. #872 JongjitSriyan (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 19:44
    อยากรู้ว่าชานยอลกับเซฮุนจะทำยังไง
    #872
    0
  2. #848 P.kiml (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 18:52
    แจริมนางน่ากลัวมาก คือต้องจัดการนะ ร้ายกาจมากอ่ะ
    #848
    0
  3. #810 veszhezaa (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 12:56
    โอ้ยยยย บทจะโง่ก้นะ ดีที่นางยอมป่อยง่ายๆ ถ้าเสี่ยวลู่เป็นอะไรนะ กรีดร้องขอชีวิตจากไรท์แน่ๆ 
    #810
    0
  4. #757 jjtk (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 22:09
    นังแจริมคนเลว แกมัน เกร้ดดดดดดด บังอาจมาทำร้ายแอเรียสของเราา
    #757
    0
  5. #702 นูเทลล่าของน้องบี๋ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2558 / 07:48
    เลวได้อีกนอีแจริม
    #702
    0
  6. #675 mamama (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2558 / 22:24
    ปลอบขวัญลู่หานดีๆ นะ กลัวใหญ่เลย
    #675
    0
  7. #674 OHDO. (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2558 / 11:02
    แจริมเทอมันเลววว!!!!
    #674
    0
  8. #673 PPpingpailot (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 21:07
    โอ๊ยยยยย อะดีนาลีนพุ่งมากกก !!!!!!!!!! กรี้กร๊าดดดด
    #673
    0
  9. #672 Akanishi Yimei (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 19:24
    แจริม นังมารร้าย ถ้าลู่เปนอะไรไปนะ แกตาย!!!!!!!!! 
    ฮุนจะช่วยลู่ยังไงดี ฮือออ สงสารลู่  
    ไรท์จ๋า มาต่อเร็วๆด้วยนะพลีสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส
    #672
    0
  10. #671 inuunan2 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 11:15
    ไรท์สู้ๆ แจริมเทอมันร้าย!
    #671
    0
  11. #670 วาริน (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 06:28
    เซฮุนสู้ๆ ไรท์ด้วยนะ รีบมาต่อนะคะ อยากจะบอกว่ารอทุกวันเลย
    #670
    0
  12. #669 Xotwist' (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 06:08
    พี่ลู่น่าสงสารร
    #669
    0
  13. #667 YJ_YS_M (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 00:09
    โอ๊ยยยย นงแจริมแกมันหมาหมู่นี่หว่า คิดเป็นแต่ใช่เส้นสายใช้กำลังงั้นเหรอ โคร-ตงี่เง่าเลยว่ะ สิ้นคิดอีกค่ะ ถ้าลูกเซมีเมียอย่างเธอนะชีวิตลูกเซคงลงเหวแบบไม่ได้ลืมตาอีกแน่ๆอ่ะ  นางใจมารถ้าเสี่ยวลู่เป็นอะไรนะแก แกต้องตายหลับก็ไม่สบายคอยดู ฉันจะเผาพริกเผาเกลือ ด่าทอและสาปแช่งแก ยัยบ้าแจริม ฮือออออ #อินไปหน่อยอ่า
    #667
    0
  14. #666 Amony (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 23:03
    เกมเริ่มแล้วสินะ เจ๊ะแจริม เรื่องมานะหล่อน -.-
    #666
    0
  15. #665 luhanbaekhyunkai (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 22:49
    รำนางริม
    #665
    0
  16. #664 s-mildd (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 22:35
    แจริม ฉันละรำคาญเธอจริงๆ!!!   
    เซฮุนช่วยลู่หานให้ได้นะ
    #664
    0
  17. #663 s-mildd (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 22:34
    แจริม ฉันละรำคาญเธอจริงๆ!!!   
    เซฮุนช่วยลู่หานให้ได้นะ
    #663
    0
  18. #662 fairylu_ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 22:11
    บู๊แหลกเลยยน สงสารลู่หาน ฮื่อออออ สติแตกไปแล้ว
    #662
    0
  19. #661 zoom ma (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 21:43
    อิพี่ฮุนโครตเท่อ่ะ
    #661
    0
  20. #660 Pro2simo (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 18:22
    คนขับรถไปยังอ่ะ อย่าเพิ่งกลับตามคำสั่งลู่นะ มาช่วยลู่ก่อน ฮือว์ พี่ฮุนล่ะ พี่ฮุนไปไหน???
    #660
    0
  21. #659 exo12forever (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 21:24
    อ้าวเห้ย!!!!!! อะไรกันเนี่ยใครทำแบบนี้กับพี่ลู่ พี่ฮุนรีบๆมาช่วยนะ
    #659
    0
  22. #658 Amony (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 05:43
    ห้ะ??? อะไร เกิเอะไรขึ้น ใครจะทำอะไรลูกสาวชั้า!!!!
    #658
    0
  23. #657 s-mildd (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2558 / 22:08
    เซฮุนมาช่วยลู่หานเร็วววว สู้ๆนะจ้ะไรท์ รีบมาต่อน้าาา :)
    #657
    0
  24. #656 Akanishi Yimei (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2558 / 22:07
    อ้าววววววววววค้างแบบ อันลิมิตเลย
    ใคร ทำไรลู่หาน หรือคนที่ส่งข้อความมาจะไม่ใช่เซฮุน
    เอาแล้วไง 
    ไรต์เตอร์ๆๆๆๆๆๆๆๆเรียกหาแต่ไรต์ มาต่อเร็วๆๆๆๆๆด้วยพลีสสสสสสสสสสสส
    #656
    0
  25. #655 mamama (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2558 / 18:53
    ไรท์เตอร์น่ารักจัง ไม่ทิ้งการเรียน
    #655
    0