[Fic Naruto] Down with love

ตอนที่ 6 : ตอนที่ 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 106
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    9 พ.ค. 60

หลังจากเรื่องไม่เข้าท่าที่ผ่านมา ในที่สุดพวกแสงอุษาได้ใช้เวลาพักผ่อน ในกรณีของคิซาเมะคือ จูบที่อิทาจิมอบให้ในเช้าวันนี้

ช่างแผ่วเบาราวกับจรดริมฝีปากบนผิวส้ม ยิ้มเปี่ยมเล่ห์เหลี่ยมของคิซาเมะปรากฏขึ้นเมื่ออิทาจิถอนจูบ

“นี่ คุณอิทาจิ” คิซาเมะโอบแขนรอบเอวอิทาจิ รั้งให้อีกฝ่ายใกล้ชิดกับตนมากขึ้น “ทำแบบนี้แล้วคิดว่าผมจะยอมปล่อยคุณไปง่าย ๆ เหรอ?”

คิซาเมะกัดคางของอิทาจิ ได้ยินเสียงครางสั้น ๆ ออกมา ใช้แรงเพียงเล็กน้อยอุ้มอิทาจิให้ขยับเข้ามาจนแผ่นอกของทั้งคู่บดเบียดกัน แล้วประกบปากลงไปอย่างรุนแรง ริมฝีปากล่างนั้นเย็น แต่คิซาเมะรู้วิธีช่วยเหลือเสมอ เขาใช้นิ้วชี้กับโป้งกดไว้ให้มันเผยอออก กัดอย่างแผ่วเบาก่อนขบฟัน ดึงและปล่อย ขอคำอนุญาตจากอิทาจิ และเมื่ออิทาจิเปิดปาก ลิ้นของคิซาเมะก็รุกรานมากขึ้น เขาลากมันไปตามเพดานปากจากด้านหลังมาด้านหน้า

อิทาจิคล้อยตามอย่างง่ายดาย เขากอดคอคิซาเมะแนบแน่น ทิ้งน้ำหนักทั้งหมดทาบทามบนกายอีกฝ่าย ทำให้คิซาเมะล้มตัวลงนอนกับเตียง มีนิ้วของอิทาจิสางไปบนผมหนาสีเข้ม ลมหายใจร้อนผ่าวรินรดกัน คิซาเมะยันกายขึ้น บรรจบริมฝีปากเข้าหากันแน่นกว่าเดิมตอนที่จับอีกฝ่ายให้อยู่ใต้ร่าง กดไหล่อิทาจิไม่ให้ลอยขึ้นมา มันเรียกร้องและต้องการเพิ่ม คิซาเมะจึงเป็นฝ่ายเข้าหาเสียเอง คลอเคลียจนริมฝีปากบวมแดงเพราะถูกจูบ

“คิซาเมะ..” อิทาจิคราง เส้นเสียงบางเบาแห้งเหือด

ทันใดนั้น

“ทำอะไรชักช้าจังเว้ย!?

ฮิดันถีบประตูเข้ามา ไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่ามันชะงักไป จากนั้นฮิดันก็ทำสิ่งที่น่ารักที่สุด

“กะฮะฮ่าฮ่าฮ่า! นี่พวกนายเอากันกลางวันแสก ๆ เลยเรอะ อดอยากมาจากไหนไอ้พวกไร้อารยะ! เฮ้ยทุกคน! ไม่ต้องรอ–”

คาคุสึซุ่มเข้ามาด้านหลัง ตบหัวฮิดันเต็มรักเท่าที่ฝ่ามือจะประทานให้มันได้ ฮิดันส่งเสียงเหมือนหนูผีโดนเหยียบก่อนจะถูกลากคอออกมา “โทษที เชิญตามสบาย” จากนั้นก็ปิดประตู คาคุสึเป็นคนดี ล็อคประตูให้เสร็จสรรพ

“ไอ้บ้าเอ๊ย”

คิซาเมะสบถ อารมณ์เมื่อครู่หดหายไปหมด ทั้งเขาทั้งอิทาจิต้องหยุดทุกอย่างไว้ตรงนั้น

นี่คือความลับที่คนนอกไม่รู้

อุจิวะ อิทาจิ กำลังคบกับ โอชิกาคิ คิซาเมะ อยู่

 

ตั้งแต่ก่อนเข้าวงการแล้ว จำไม่ได้ว่าใครเป็นฝ่ายเอ่ยปากคนแรก แต่ทั้งสองอยู่ด้วยกันแบบนี้มาตลอด ไม่ได้ป่าวประกาศเพราะจะมีเรื่องวุ่นวายจากแฟนคลับอิทาจิ ซึ่งค่อนข้าง...หวงตัวนักร้องยิ่งกว่าอะไร ในสายตาของสื่อ อิทาจิกับคิซาเมะเป็นเพื่อนสนิท ไม่มีอะไรมากกว่านั้น แค่โคนันร้องคู่กับอิทาจิก็ร้องไห้จ้าแล้ว (ทั้งที่ตอนฟอร์มวงสองคนนี้จับคู่กันตั้งแต่แรกแล้ว) คงรับไม่ได้ถ้ารู้ว่าอิทาจิเป็นเกย์ ส่วนคิซาเมะ ? ไม่มีอะไรให้เสียเท่าไหร่ เขาไม่อยากเป็นตัวถ่วงอิทาจิด้วย

            ทุกอย่างไปได้ด้วยดีในแบบของมัน

            วันนี้อากาศดี ท้องฟ้าโปร่ง น้ำทะเลวิบวับ แต่ทิวทัศน์ด้านหน้าเทียบไม่ได้เลยกับสิ่งนี้

            อิทาจิเงยหน้าขึ้นจากผิวน้ำ เรือนผมดำขลับยาวลู่ตามโครงหน้า เล็บสีเดียวกันบนนิ้ว มีหยดน้ำเกาะบนขนตายาว ท่วงท่าตอนที่ลูบใบหน้า ไม่ว่าจะผ่านมาเท่าไหร่ คิซาเมะยังคงคิดเหมือนกับที่ผ่านมา อิทาจิงดงามราวกับเทวทูตปลอมตนแปลงกาย เป็นสุขของแรกรัก ทำให้คุณตกหลุมรักและตายเพื่อเขาได้

“รุ่นพี่คร้าบบบ!

มาอีกแล้วไอ้ตัวทำลายบรรยากาศ

โทบิ...ผู้อยู่ในห่วงยางเป็ด ลอยตุ๊บป่องละล่องไปมาเหมือนตัวเองเป็นเมฆ (มันคงคิดว่าใส่แบบนั้นแล้วตัวเองน่ารักน่าชัง) มันตีขาว่ายไปหาเดอิดาระ กำลังสู้กับฮิดันด้วยบอลชายหาด มันตบทิ้งใส่กันเหมือนตัวเองเป็นนักวอลเล่บอลทีมชาติ แทบจะยืนบนน้ำ ใครหลบการโจมตีไม่ได้ถือว่าแพ้ ทั้งสามอยู่ไกลจากอิทาจิไปนิดหน่อย น่ากลัวว่าการต่อสู้ครั้งนี้หวยจะมาซวยตรงอิทาจิ บางทีเขาควรไปคุมเชิง

“กากว่ะเดอิดาระ แค่นี้ทำอะไรฉันไม่ได้หรอกเลย ฮ่าฮ่าฮ่า !!

“เก็บปากไว้กินข้าวเถอะไอ้หัวขาว !

“รุ่นพี่สู้ ๆ !

“หุบปากไปเลยเอ็ง อืม!

คิซาเมะลุกจากเปล กำลังจะเดินลงน้ำไปหาอิทาจิ ทันใดนั้น คลื่นลูกใหญ่ซัดขึ้นมา ทุกคนร้อง “อ้ากกกก!?” จากนั้นก็โดนลากลงไปใต้น้ำหมด คนแรกที่ผุดขึ้นมาคืนฮิดัน ผมเผ้าปรกด้านหน้าหมด ส่วนเดอิดาระแปรสภาพเป็นพรายน้ำสยดสยองขนพองสิ้นดี มันคงทำใครหัวใจวายถ้ามาเล่นน้ำตอนกลางคืน จากนั้นก็ห่วงยางเป็ด และเจ้าของห่วงยาง ลอยคอขึ้นมา ตะกุยน้ำเข้าฝั่งเป็นลูกหมา คิซาเมะหน้าซีด

อิทาจิหายไป

            ตอนนั้นเอง ใบหน้าของอิทาจิโผล่พ้นน้ำขึ้นมาหมิ่นเหม่ แต่พอคลื่นซัดเข้ามา เขาจะจมลงไปอีก เหมือนติดอะไรสักอย่างด้านล่างนั่น

คิซาเมะวิ่งสุดกำลังก่อนจะดำลงไปใต้น้ำ เห็นอิทาจิละล่ำละลักอยู่ตรงนั้น ข้อเท้าของเขาเข้าไปติดกับแนวปะการัง ดึงออกมาไม่ได้ เป็นเพราะคลื่นเมื่อครู่ มันพัดทุกคนอิรุงตุงนัง ใครสักคนคงถีบอิทาจิลงมาตรงนี้ คิซาเมะเข้าไปประชิดตัว ฟองอากาศของอิทาจิเหลือน้อยเต็มทน เขาคว้าหินก้อนใหญ่มา ทุบปะการังจนแตก ให้ขาของอิทาจิเป็นอิสระ คิซาเมะสอดแขนข้างหนึ่งไว้ใต้รักแร้อิทาจิ ดึงร่างจากด้านหลังขึ้นมาสู่ผิวน้ำในที่สุด

อิทาจิไอค่อกแค่ก ไม่มีอะไรอันตราย สติครบถ้วน สำลักน้ำแค่นิดหน่อย ไม่มีอาการปวดหัวรุนแรง ทุกคนโล่งอก แต่คิซาเมะตวัดสายตา ตามหาตัวการ

“ใครถีบคุณอิทาจิลงไปใต้น้ำ”

เดอิดาระกับฮิดันเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน นิ้วทั้งสองเลยชี้ตรงดิ่งไปหาโทบิซึ่งนอนคว่ำหน้าอยู่ มันผงกหัวขึ้น ชี้ตัวเองซ้ำอีกรอบด้วยความสับสนงงงวย คิซาเมะเดินไปหามัน จับข้อเท้าทั้งสองข้าง พยายามลากแม่งลงทะเลอีกรอบ โทบิกรี๊ดเสียงแหลม นิ้วทั้งสิบจิกทรายเป็นทางยาว

“อ๊ากกกกกกกกก ! คุณคิซาเมมมมม๊ะ !

“หยุดนะไอ้บ้า !

“มันเป็นอุบัติเหตุ ! ใจเย็น !

“...”

“ม่ายยยยยยยยย !!

เสียงโทบิโหยหวนไปทั่วทั้งหาด

 

อิทาจิได้ห่มผ้าเช็ดตัวที่ใหญ่กว่าไซส์ตัวเองไปมาก เขาเหมือนดักแด้ แทบจะร้องขอให้นกมาจิกกิน แต่พอดีดักแด้ตัวนี้มีบอดี้การ์ดเป็นฉลาม ขึ้นบกมาเพื่อปกป้องอารักขาโดยเฉพาะ ปล่อยผมลู่ไปบนบ่า ยังมีหยาดน้ำเปาะแปะจากปลายผม มีคิซาเมะนั่งเฝ้าอยู่ข้าง ๆ

“นายไปเล่นก่อนก็ได้นะ”

“มีอย่างอื่นให้ห่วงมากกว่า”

อิทาจิใช้ผ้าเช็ดตัวปิดปาก ไม่ให้อีกฝ่ายรู้ว่าเขายิ้มอยู่ ได้กลิ่นคิซาเมะด้วย ยื่นมือไปเล่นผมคิซาเมะ พอโดนน้ำแล้วผมหมอนี่นุ่มกว่ามาก แต่จู่ ๆ เจ้าตัวก็ลุกขึ้น หันไปมองด้านหลัง

“ผมจะไปซื้อของนิดหน่อย คุณอิทาจิอยากได้อะไรไหมครับ”

“ขนม”

คิซาเมะพยักหน้า รอจนแน่ใจว่าอิทาจิไม่ได้มองตามหลังมาแล้ว เขาปีนขึ้นไปบนเนิน ห่างจากที่พักส่วนตัวออกไป ตรงไปหาวัยรุ่นสาวสามคนที่หลบอยู่หลังพุ่มไม้ มีรูปอิทาจิทางมุมไกล ๆ พยายามซูมสุดความสามารถ เป็นตอนที่พวกเขาอยู่ด้วยกันเมื่อกี้นี้นี่เอง “คุณอิทาน่ารัก!” ได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักดังขึ้นมา “แต่ดันติดตาคิซาเมะมาเนี่ยสิ รูปเสียหมด”

            คิซาเมะยืนค้ำหัวทั้งสาม เค้นเสียงเหี้ยม

“พวกเธอเข้ามาได้ยังไง”

ตามคาด ทุกคนสะดุ้งโหยง แทบจะกระโดดหนีตอนเห็นคิซาเมะ เพื่อนเคยบอกว่ายิ่งตอนทำหน้าบอกบุญไม่รับยิ่งน่ากลัว ก็ดี ตอนนี้เขาอารมณ์ขุ่น แต่ยัยพวกนี้หาเรื่อง

“ระ เราจะไปแล้ว!

คิซาเมะเห็นมือถือ เอาไปแอบด้านหลังยิ่งน่าสงสัยเข้าไปใหญ่ แค่มีพวกไม่พึงประสงค์เข้ามาได้ก็แย่จะตายชัก ถ่ายรูปโดยไม่ได้รับอนุญาต ? แย่ยิ่งกว่า บุกรุกสถานที่ ? ไม่รู้มันมาอยู่กันตั้งแต่เมื่อไหร่ ได้ไปกี่ภาพ ที่สำคัญ ถ่ายตอนไหนบ้าง อิทาจินอนป่วยอยู่ตรงนั้นแต่มันมาทำอะไรตามใจชอบ คิซาเมะเริ่มจะหมดความอดทน

“เอามือถือมา”

หนึ่งในนั้นทำลอยหน้าลอยตา “เราไม่ได้จะถ่ายคุณซะหน่อย”

เอาล่ะ พอกันที คิซาเมะไม่ขออีกต่อไป เขาเอื้อมมือไปด้านหลัง กระชากมือถือทุกเครื่องที่มีแล้วเหวี่ยงลงพื้นแตกกระจายไม่เหลือชิ้นดี ได้ยินเสียงกรี๊ดสั้น ๆ ตอนมันแหลกลาญเป็นซาก ไอ้เด็กเหลือขอสามคนมองหน้าเขาด้วยความเจ็บใจ กัดปากแทบแตก ตัวสั่นพั่บ ๆ ด้วยความโกรธ คิซาเมะจ้องกลับ ขอบคุณที่นังพวกนี้ฉลาดพอ รีบหันหลังเดินหนี แต่ไม่วายปากมากทิ้งท้าย

“หยิ่งว่ะ ! พวกบ้าเอ๊ย”

คิซาเมะเป็นคนดี เขาหยิบเศษที่เหลือ เหวี่ยงใส่ตามหลัง สามสาวกรี๊ดอีกรอบ ความนี้วิ่งเร็วจี๋ออกไปรวดเร็ว เสี้ยวของหน้าจอบาดนิ้วของคิซาเมะ แต่ไม่ได้เจ็บปวดนักหนา เขาใช้เท้าเขี่ย ดึงเมมโมรี่ออกแล้วหักทั้งหมด ทิ้งทุกอย่างลงถัง ยัยสามคนนั้นคงไม่แบกหน้ากลับมาหรอก เขาเดินเลยออกไปข้างนอก ซื้อขนมกลับเข้ามาตามคำสั่ง เช็ดเลือดกับกางเกงระหว่างวางถุงไว้บนตักอิทาจิ

แต่เลือดดันติดบนหูหิ้ว อิทาจิมองมาที่มือ ถาม “เกิดอะไรขึ้น ?”

“พวกไม่ได้รับเชิญ แต่ตอนนี้ไล่ไปแล้ว”

อิทาจิดึงมือคิซาเมะ ทำท่าจะงับ– เขารีบร้องห้าม “อย่า มันสกปรก” แต่ไม่ทันแล้ว อิทาจิครอบครองนิ้วกลางของคิซาเมะไว้ในปาก ดูดเลือดออกมาระหว่างที่ลากฟันบนข้อนิ้ว รีดลมหายใจคิเมะออกจนหมด

“เค็มจัง”



*

อีดิท 09/05/2560 เพิ่มภาพประกอบ แบละ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น

  1. #8 The One True God (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 22:34
    โทบิ เอ็งจะโดนลากลงไปอยู่กับประการัง ไม่มีใครช่วยด้วยนะเออ

    สามสาววิ่งหนีหางจุกตูดเลยไหมล่ะเอ็ง ทีหลังอย่าจุ้นนะยัยหนู

    แล้วอะไรคือการที่ไปเลียนิ้วดูดเลือดเขาแล้วบ่นว่าเค็ม ฮือ 555555555555
    #8
    0
  2. #7 ohhohohohehehehehuh (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 10:18
    คู่นี้ AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA

    คิซาเมะน่ารักจังโว้ย ทำไมทำตัวแบบนี้วะ แงงงงงงงงงงงง เป็นห่วงกันด้วยอะ น่าหมั่นไส้โว้ยยยย

    โทบิทำลายบรรยากาศอีกแล้ว ไม่น่าเลยเอ็ง 5555555555555
    #7
    0