Fic RoV : Realm of Love [Yaoi]

ตอนที่ 4 : (Zanis x Valhein) -Dragon and Hunter- 100% + NC

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,434
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    22 ต.ค. 60

Story : Dragon and Hunter
Type : Fan Fiction,RoV
Pairing : Zanis x Valhein
Rate : น 15+

..................................................

     ปัง!!! ปัง!!! ปัง!!!!!

     ท่ามกลางป่าลึกแห่งหนึ่งนอกอาณาจักร เสียงปืนพลันดังเปรี้ยงออกไปสามนัดรวดถี่ๆจนทำให้เกิดแสงสว่างวูบวาบไปมาดั่งฟ้าผ่าในดงป่าใหญ่ เสียงกรีดร้องของสัตว์ประหลาดคำรามลั่นป่าพร้อมเลือดสีแดงข้นสาดกระเซ็นไปทั่วบริเวณรอบข้างเหมือนก๊อกน้ำที่มีแรงอัดอากาศสูงถูกทุบให้แตก ร่างอันน่ารังเกียจล้มหงายไปหลายร่างแต่พวกมันก็ยังไม่ลดละความพยายามที่จะตรงเข้าไปจับทึ้งฉีกกินเนื้อของบุคคลตรงหน้ามันอยู่ดีราวกับหมาบ้า

     ชายหนุ่มใต้ชุดโค้ทหางยาวกับหมวกปีกกว้างสีดำตวัดปืนคู่ใจขึ้นยิงใส่พวกมันไปอีกชุดสองชุด ก่อนสองขาจะวิ่งตรงเข้าไปในป่าลึกอีกครั้งเพื่อหาที่หลบซ่อนตัวจากพวกมัน เขาวิ่งฝ่าพุ่มไม้ประดับหนามมาหลายพุ่มจนโดนหนามแหลมเกี่ยวบาดเป็นแผลขีดข่วนมาหลายรอยแต่เขาก็หาได้สนใจอะไรกับแผลเหล่านั้นไม่ ถ้าเกิดมายืนมัวเสียเวลาเจ็บกับแผลเล็กน้อยแค่นี้ล่ะก็สุดท้ายชีวิตเขาก็คงต้องดับสิ้นลงในป่านรกนี่เป็นแน่ เมื่อเห็นว่าพวกมันตามมาไม่ทันแล้วความรู้สึกโล่งใจอย่างประหลาดกับอาการเหนื่อยล้าก็พลันพุ่งทะลักเข้าโจมจีร่างบางทันที นักล่าหนุ่มหอบหายใจถี่ด้วยความเหน็ดเหนื่อยพลางสองขารีบลากร่างของตนเองไปนั่งหลบอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งใกล้ๆ

     "ไอ้บัดซบเอ๊ย!!"เสียงนุ่มสบถพลางถุยเลือดในปากออกไปคำโต"ถ้าจะให้ข้ามาเสี่ยงตายแบบนี้ ก็ควรจะเตือนกันบ้างสิไอ้นายจ้างเฮงซวย!"

     ชายหนุ่มสบถด่านายจ้างของตนไม่หยุดหย่อนก่อนใบหน้าหวานใต้ปีกหมวกจะยื่นคอชะเง้อออกไปสังเกตเหตุการณ์หลังต้นไม้เป็นระยะๆ เมื่อแน่ใจว่าพวกมันคงหาเขาไม่เจอแล้วก้อนเนื้อเล็กใต้แผ่นอกบางก็พลันทุเลาความถี่ของจังหวะการเต้นของหัวใจลงกลับไปเป็นตามปกติ

     ร่างบางถอนหายใจยาวอย่างโล่งอกก่อนสองมือบางจะจัดการถอนเสื้อคลุมออกเพื่อตรวจเช็คสถาพร่างกายในขณะนี้ สองแขนถูกหนามบาดเป็นแผลยาวอยู่หลายแห่งแต่ก็ไม่ได้ลึกมากจนน่าปวดหัว แต่แผลที่น่าจะมีอาการหนักและดูน่าเป็นห่วงมากที่สุดก็คงจะเป็นแผลตรงช่วงเอวข้างขวา ลักษณะของแผลเป็นแบบวงการราวกับถูกตะกุยเนื้อส่วนนั้นออกไปเป็นชิ้นๆ เลือดสีข้นไหลทะลักเป็นทางยาวจนซึมออกนอกเสื้อโค้ทหนาได้

     นักล่าหนุ่มปลดกระดุมเสื้อกั๊กแขนกุดออกจนเผยให้เห็นเสื้อเชิ้ตแขนยาวซึ่งถูกชโลมด้วยสีโลหิตจนเปียกชุ่มไปกว่าครึ่งตัวแล้ว ริมฝีปากสีพีชกัดเม้มแน่นเมื่อมือบางเอื้อมไปหยิบผ้าขาวชุบน้ำยาฆ่าเชื้อออกมากดปากแผลแน่นเพื่อห้ามเลือด อาการเจ็บแปล๊บอย่างเหลือร้ายแล่นปรู๊ดขึ้นเส้นประสาทแบบสายฟ้าแลบ กล้ามเนื้อทุกส่วนกระตุกเกร็งเหมือนถูกไฟฟ้าช็อต ถึงจะเจ็บก็ต้องทำซึ่งมันก็ยังดีกว่าไม่ทำอะไรเลยจนเลือดไหลหมดตัวตายอ่ะนะ

     หลังจากห้ามเลือดกับปฐมพยาบาลขั้นเบื้องต้นเสร็จเรียบร้อย ร่างบางระหงก็พลันเอนกายพิงโคนต้นไม้หน่อยๆเพื่อพักเอาแรงทำภารกิจต่อ ดวงเนตรสีครามปลือมองท้องฟ้าพร้อมหัวสมองก็นึกถึงภารกิจที่ได้รับมอบหมายมาพลาง

     ภารกิจที่เขาได้รับมา คือการตามล่าสิ่งมีชีวิตในตำนานชนิดหนึ่งให้เจอแล้วจับมันไปให้นายจ้างแบบเป็นๆ นั่นก็คือ'มังกรสายพันธุ์โบราณ'ซึ่งบนโลกนี้ก็เหลือรอดอยู่แค่ตนเดียวเท่านั้น มังกรตัวนั้นมีอิทธิฤทธิ์และอภินิหารมากมายนับไม่ถ้วน ไม่ว่าจะสร้างหรือทำลายล้างสรรพชีวิต ก็ล้วนแต่ทำได้หมดราวกับมันเป็นเรื่องกล้วยๆ ซึ่งเมื่อมันมีแค่ตนเดียวในโลกจึงทำให้การตามล่ามังกรโบราณตนนี้ต้องถูกปิดเป็นความลับห้ามให้ผู้ใดรู้เรื่องนี้เป็นอันขาดนอกจากระหว่างตัวเขากับนายจ้างเท่านั้น

     และแน่นอนเมื่อเขาจับมันส่งให้นายจ้างได้สำเร็จเมื่อไร...เขาก็จะได้ค่าตอบแทบเป็นแก้วแหวนเงินทองจำนวนมหาศาลกลับมาชนิดชาตินี้ยันชาติหน้าก็ยังใช้ไม่หมด!!

     ซึ่งตอนนี้เขาก็กำลังถังแตกอยู่พอดีเมื่อสวรรค์ยื่นข้อเสนอมาให้ เขาก็ยินดีคลานเข่าเข้าไปรับเยี่ยงทาศเลยก็ได้!!

     เมื่อนึกถึงบ้านหลังโตๆ เงินทองสูงใหญ่เท่าภูเขาหิมาลัย กับฮาเร็มสาวสุดเซ็กซี่ส่วนตัวปุ๊บ ความรู้สึกหึกเหิมในการทำงานของชายหนุ่มก็พลันลุกโชนขึ้นมาทันทีราวภูเขาไฟปะทุ เอาวะ! งานนี้ขอสู้ตาย!!

     ซึ่งทันทีที่หากำลังใจได้ปุ๊บ ร่างสูงโปร่งจึงกระเด้งตัวลุกขึ้นมาจัดการเก็บอุปกรณ์ใส่กระเป๋าสะพายโดยไม่วายหันไปหยิบชุดโค้ทคู่ใจขึ้นมาสวมใส่พลางฝ่ามือใต้ถุงมือหยาบเลื่อนยกขึ้นจัดหมวกปีกกว้างให้เหมือนเดิมตามแบบฉบับของนักล่า

     "สู้ตายเพื่อเงินรางวัล!!"

     เสียงนุ่มเปล่งเสียงออกมาอย่างหนักแน่นพร้อมกับที่เรียวขายาวยกขึ้นเพื่อหมายจะก้าวขาข้ามรากไม้ใหญ่ออกไป แต่แทนที่เท้าสวมบูทสีเข้มจะเหยียบแตะกับพื้นดินร่วนซุย ฝ่าเท้าบางกับลอยวืดเสียอย่างนั้น เมื่อเท้าเจอแต่ความว่างเปล่า หัวใจของร่างบางก็พลันร่วงตุบไปนอนกลิ้งอยู่ใต้ตาตุ่มเป็นที่เรียบร้อยพร้อมในใจก็ไม่วายกู่ร้องออกมาเสียงดังลั่นสมองว่า...

     เหว!!!

     "อ๊ากกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

..................................................

     ติ๊ง...ติ๊ง...ติ๊ง...

     "อือ..."

     เสียงหยดน้ำกระทบโขดหินดังเป็นช่วงๆ ถึงแม้เสียงมันจะมีเพียงเล็กน้อยแต่ถ้ามันมาดังอยู่ในสถานที่มืดทึบและมีพนังหนากั้นไว้รอบด้าน เสียงหยดน้ำก็จะดังก้องไปทั่วบริเวณได้ราวกับเสียงน้ำตกก็ไม่ปาง นักล่าหนุ่มนอนส่งเสียงก่อนเปลือกตาบางจะค่อยๆลืมขึ้นจนเผยให้เห็นดวงเนตรคู่สีฟ้าครามหลังม่านตา สองเนตรกระพริบถี่เพื่อปรับสภาพให้คุ้นชินกับความมืดรอบข้างก่อนฝ่ามือบางจะดันตัวเองให้ลุกขึ้นนั่ง แต่เพราะอาการบาดเจ็บยังไม่หายดีจึงทำให้มันไปกระทบกับแผลนิดหน่อยจนใบหน้าหวานนิ่วหน้าลงด้วยความเจ็บปวดทันควัน

     "ที่นี่ที่ไหนกัน?..."

     เสียงนุ่มเอ่ยเบาๆพลางกวาดตามองรอบตัวเองสามร้อยหกสิบองศา หลังจากที่สังเกตดูแล้วมันคงจะเป็นถ้ำที่ไหนสักแห่งใกล้แม่น้ำเพราะข้างในถ้ำมีอาการชื้นและเย็นสบาย

     แต่พอนั่งไปสักพักเขาก็เพิ่งจะนึกขึ้นได้เขาเผลอลื่นตกเหวลงมา ในความทรงจำร่างของเขาถูกความเย็นยะเยือกกระแทกผิวขาวก่อนที่มันจะดูดกลื่นตัวเขาลงไป เดาจากแรงหมุนควงกับแรงดันที่อัดใส่ร่างเขาไม่หยุดราวกับพายุ สงสัยเขาคงจะตกลงไปในน้ำตกที่ไหลเชี่ยวเป็นแน่...ก็ตัวเขาเปียกอยู่เนียะ

     สงสัยตอนที่กำลังสลบไป คงจะมีใครสักคนมาช่วยเขาไว้ล่ะมั้ง

     สองเนตรตวัดลงไปมองบนพื้นข้างก็ปรากฏอุปกรณ์และสัมภาระของเขาวางเรียงไว้อย่างครบถ้วน เป้หายเขาไม่ห่วง ร่างบางห่วงสมบัติของตนเองอยู่แค่สามสิ่งเท่านั้น คือ ปืน กงจักร และหมวก ถ้าสามสิ่งนี้หาย เขาจะกรี้ดลั่นให้โลกดูเป็นขวัญตา

     รอยยิ้มถูกวาดประดับบนใบหน้าหวานอย่างง่ายดาย ก่อนมือบางจะเอื้อมไปคว้าหมวกสุดรักมาสวมไว้ตามเดิม พลางไม่วายลืมหยิบอาวุธคู่ใจอีกสองชนิดติดไปด้วย

     ร่างบางระหงเดินกะเพลกไปยังปากถ่ำอย่างทุลักทุเล แสงสว่างจากด้านนอกสาดส่องเข้ามากระทบกับใบหน้าหวาน นักล่าหนุ่มยกหลังมือขึ้นบังแดดชั่วครู่พร้อมกับที่สองขายาวก้าวพ้นออกไปจากบริเวณถ้ำ เมื่อสองเนตรคุ้นชินกับแสงอรุณเขาจึงลดมือลง ภาพที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าเขาก็คือลานดินกรวดสีขาวนวลประดับตกแต่งด้วยพืชไม้พืชดอกนานาพันธุ์ สายลำธารสีใสสะอาดปราศจากมลทิน ไม่มีตะกอนหรือสิ่งสกปรกให้เลยแม้แต่คราบ

     นี่มันโอเอซิสกลางป่าใหญ่ชัดๆ

     ชายหนุ่มยืนอึ้งกับภาพที่เห็นอยู่นานเพราะเขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าบนโลกนี้จะมีสถานที่เช่นนี้หลงเหลืออยู่ สัตว์เล็กสัตว์น้อยวิ่งกันพล่านอย่างสนุกสนาน นกกระจิ๊บบินออกจากรังเพื่อไปหาอาหารให้ลูกน้อย ผีเสื้อแสนงามบินกินเกสรแสนหวานจากดอกไม้สีสวย นี่รึเปล่านะที่เขาเรียกว่าแดนสวรรค์บนดิน

     เรียวขายาวก้าวเดินลงไปตามเนิน ผ่านทุ่งดอกไม้ กลิ่นหอมของเกสรที่ไม่แรงและไม่อ่อนจนเกินไปลอยฟุ้งเข้าจมูก สมองเขารู้สึกปลอดโปร่งอย่างบอกไม่ถูก ความเครียดพลันมลาย กล้ามเนื้อก็หายเกร็ง หรือว่าเจ้าดอกไม้พวกนี้จะมีสรรพคุณเป็นยาสมุนไพรด้วยหนอ สงสัยเขาคงต้องแอบจิ๊กกลับไปบ้านสักช่อสองช่อแล้วล่ะ

     เมื่อร่างโปร่งบางเดินจนไปถึงลำธารสีใส สองเนตรก็พลันเหลือบไปเห็นร่างสูงของบุคคลผู้หนึ่งในชุดผ้าคลุมสีขาวอมเทากำลังยืนเด็ดใบรูปร่างประหลาดใส่ตะกร้า บนศีรษะปรากฏเขายาวโง้งแตกกิ่งก้านสาขาดูน่าเกรงขาม เมื่อเห็นดังนั้นสมองเขาก็คิดได้เลยทันที ว่านั่นจะต้องเป็นมังกรที่เขาตามล่าอยู่อย่างแน่นอน!

     แต่พอมือบางจะเอื้อมไปหยิบปืน เสียงทุ้มเข้มก็พลันดังแทรกขึ้นมาซะก่อนเหมือนกับว่าอีกฝ่ายจะรู้ตัวว่านักล่าหนุ่มกำลังยืนมองตนอยู่

     "บาดแผลเจ้าสาหัสนัก แล้วใยเจ้ายังดันทุลังออกมาจากถ้ำอีกเล่า?"

     เมื่อเห็นว่าคนผู้นั้นยังคงเด็ดใบไม้อยู่โดยไม่หันหลังไปมองหน้าเขา มือบางจึงเอื้อมไปจับด้ามปืนขึ้นมาจ่อหลังอีกฝ่ายทันทีก่อนที่เขาจะรู้สึกตัว แต่ร่างบางยังไม่เหนี่ยวไกเพราะความรู้สึกผิดชอบชั่วดียังปะปนอยู่ในอก ก่อนริมฝีปากบางจะเอ่ยถามอะไรบ้างอย่างออกไปเพื่อให้หายสงสัย

     "เจ้า...ช่วยข้าไว้หรือ?"

     "ใช่"มังกรหนุ่มตอบพลางมือหยาบยังคงเด็ดใบไม้ใส่ตระกร้าต่อ

     สิ้นคำตอบ ร่างบางก็ยืนแข็งดิ ถึงแม้เบื้องหน้านี้จะเป็นตัวมอบชีวิตใหม่ให้เขาได้ก็จริง แต่เขาจะกล้าเหยี่ยวไกปืนใส่ผู้มีพระคุณกับตนได้อย่างไรเล่า! นักล่าอย่างเขาก็มีจรรยาบรรณนะเฮ้ย!

     ร่างบางยืนเครียดจนไมเกรนจะขึ้นกินหัว แต่ตามภารกิจก็ไม่ได้ให้เขาฆ่าแถมยังให้จับตัวกลับไปแบบเป็นๆอยู่แล้ว ก็คงไม่เป็นอะไรหรอก เมื่อคิดได้เช่นนั้นมือบางจึงเลื่อนปืนไปเก็บไว้ข้างหลังทันที แต่เพราะผลุนผลันไปกระมังจึงทำให้ไปกระทบกับบาดแผลตรงช่วงเอวอีกจนได้

     "โอ๊ย!"นักล่าหนุ่มร้องเสียงหลงพลางงอตัวเจ็บเป็นกุ้ง

     "เห็นมั้ยล่ะ"เสียงเข้มเอ่ย"บอกแล้วว่าอย่าเพิ่งออกมา แผลเจ้ายังไม่หายดีเลย"อีกฝ่ายว่า พร้อมสองเท้าหนักเดินแหวกทุ่งดอกไม้เข้าไปใกล้ร่างบาง ก่อนที่เขาจะยื่นตะกร้าให้นักล่าหนุ่มถือ พร้อมกับที่ท่อนแขนแกร่งทั้งสองข้างอุ้มช้อนคนตัวเล็กขึ้นมาในท่าเจ้าสาว

     สิ่งที่เกิดขึ้นมันเร็วเกินไปที่ชายหนุ่มจะตามทัน พร้อมกับที่สองมือบางยกขึ้นดันใบหน้าของมังกรหนุ่มออกไปไกลๆโดยที่เขาไม่ยอมหันไปมองหน้าอีกฝ่ายเลยสักนิด

     "ทำอะไรของเจ้าน่ะ! วางข้าลงนะ! โอ้ย!"เสียงนุ่มยังไม่ทันพูดจบ อาการเจ็บแปล๊บที่แผลก็ตรงเข้าเล่นงานเขาอีกครั้งอันเนื่องมาจากที่เขาฝืนตัวดิ้นมากไปนั่นแหละ

     "อย่าดิ้น! เดี๋ยวแผลก็ฉีกกันพอดี!"เสียงเข้มเอ่ยราวออกคำสั่ง เมื่อโดนว่าแบบนั้นคนตัวเล็กจึงยอมหยุดดิ้นอย่างว่าง่าย มังกรหนุ่มพ่นลมหายใจออกรอบหนึ่งก่อนสองขายาวจะก้าวฉับกลับไปถ้ำ

     ร่างเล็กใต้ชุดโค้ทหางยาวถูกวางลงบนแท่นหินที่ถูกปูรองด้วยพรมไหมสีแดงสดอย่างช้าๆ พร้อมกับที่ตะกร้าใสสมุนไพรบนมือร่างบางจะถูกมือหยาบประดับเกล็ดเงินอ่อนๆฉกไปวางไว้ข้างๆ โดยที่ร่างใต้ผ้าคลุมสีขาวอมเทาทิ้งตัวลงนั่งชันเข่าอยู่เบื้องหน้าคนตัวเล็ก นั่นแหละจึงทำให้เขาได้เห็นใบหน้าของอีกฝ่าย

     มังกรหนุ่มมีใบหน้าหล่อเหลาปางสวรรค์สรรค์สร้าง เรียวคิ้วหนารับกับดวงเนตรสีนภาไร้เมฆส่องประกายในความมืด นัยน์ตาดำเรียวแหลมเช่นดวงตาของสัตว์เลื้อยคลานทั่วไป ใต้หางตาปรากฏเกล็ดสีเงินอ่อนๆพอดูดีแบบไม่น่าเกลียดจนเกินไป จมูกโด่งรับกับใบหน้าคมสันสมชาย ริมฝีปากหยักลึกสีเนื้อ ดูไปดูมานี่มันเทพบุตรชัดๆ! ก็ลองดูแล้วกันเมื่อมีคนหล่อมานั่งใกล้ขนาดนี้มันจะรู้เขินขนาดไหน!!

     "เป็นอะไร?"มังกรหนุ่มถามเมื่อเห็นว่าใบหน้าหวานเริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อ

     "เปล๊า!!"ร่างบางเผลอตอบเสียงสูง เมื่อเห็นอีกฝ่ายยื่นหน้าเข้ามาใกล้ กลิ่นหอมแบบธรรมชาติลอยฟุ้งเต็มจมูกจนทำให้คนตัวเล็กรู้สึกเคลิ้มไปโดยปริยาย

     มังกรหนุ่มช้อนมองดวงหน้าขาวที่อยู่ดีๆก็หันขวับหลบหน้าหลบตาเขาไปทางอื่น ดวงเนตรคมจับจ้องอยู่ใบหน้านวลขึ้นสีระเรื่อหน่อยๆก่อนริมฝีปากหยักลึกจะปริปากออกไปอีกคราโดยไม่ได้คิดอะไรมากนัก"จะยังไงก็เรื่องของเจ้าเถอะ เอ้าถอดเสื้อออกซะ"

     เงียบดิ...

     "เป็นอะไร ฟังภาษามนุษย์ไม่รู้เรื่องรึเป็นมนุษย์แท้ๆ"มังกรหนุ่มบ่นพลางเกาศีรษะประดับเขาโง้งปอยๆ"เอ้า ถอดเสื้อซะ"พูดจบ ฝ่ามือหนาจึงเลื่อนออกไปเปิดชายเสื้อโค้ทสีดำของร่างบางออกทันทีแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย เมื่อนักล่าหนุ่มโดนรุกล้ำความเป็นส่วนตัว ฝ่ามือบางจึงรีบพุ่งพรวดออกไปจับข้อมือหนาไว้ให้หยุดการกระทำทั้งหมดลงทันควันตามอัตโนมัติด้วยสีหน้าแดงจัด

     "ทำอะไรของเจ้า!!"

     "ทำแผลไง"ชายหนุ่มร่างหนาตอบหน้าตาเฉย ก่อนที่มือหยาบจะเริ่มดึงเสื้อโค้ทออกจนเผยให้เห็นเนินไหล่มลใต้เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาว

     "ไม่ต้องยุ่งข้าถอดเอง!"ร่างบางเอ่ยพร้อมพลักคนตรงหน้าออกห่างๆด้วยท่าทางลุกลี้ลุกลน มังกรหนุ่มมองคนตัวเล็กกว่าชั่วครูก่อนจะยักไหล่เป็นเชิงว่า'ตามสบาย'

     ดวงเนตรคู่สีครามจ้องเขม็งไปที่ใบหน้าหล่อสักพัก พร้อมสองฝ่ามือบางค่อยๆจัดการถอดเสื้อโค้ทตัวยาวกับเสื้อกั๊กสีดำแขนกุดลงกองไว้ข้างๆเหลือไว้เพียงเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวตัวบาง ซึ่งตัวของเขาก็ยังไม่แห้งสนิทเท่าไรจึงทำให้เนื้อผ้ามันดูโปร่งๆแถมชุดก็แนบชิดสนิทกับผิวเนื้อเนียนไปเลย

     "จะทำแผลก็ทำ"

     ร่างโปร่งว่าพลางถกชายเสื้อขึ้นให้อีกฝ่ายทำแผลมังกรหนุ่มปลายตามองดวงหน้าขาวชั่วครู่ก่อนดวงเนตรจะเหลือบลงมาจ้องบาดแผลตรงบริเวณเอวของอีกฝ่ายทันที

     "เจ้าชื่ออะไรรึ"เสียงเข้มเอ่ยถามพร้อมกับสองมือหยาบก็จัดการแกะผ้าพันแผลเก่าชื้นแฉะออกจากเอวของอีกฝ่าย

     "แวน เฮลซิ่ง แล้วเจ้าล่ะ"คนตัวเล็กกว่าถามตอบกลับบ้างตามอัตโนมัติ

     "ข้าชื่อซานิส"มังกรหนุ่มตอบพลางสองเนตรคมยังคงมุ่นอยูยกับบาดแผลน้อยใหญ่บนเรือนร่างของนักล่าหนุ่ม

     เมื่อซานิสจัดการทำความสะอาดแผลเสร็จ มือหยาบจึงเอื้อมออกไปหยิบสมุนไพรจากตระกร้าที่สานขึ้นมาจากใบผักตบชวาขึ้นมาใส่ปาก ฟันกร้ามบดพืชในปากจนละเอียดก่อนจะถุยเนื้อพืชละเอียดสีเขียวเข้มใส่ลงบนฝ่ามือหนา ใบหน้าหล่อเงยขึ้นมองดวงหน้างามพลางเอ่ยคำถามออกไปว่า

     "เจ้าคงไม่รังเกียจน้ำลายข้านะแวน"

     "อือ ถ้าจำเป็นจริงๆข้าก็ทำแบบนี้แหละ"

     เมื่อได้รับอนุญาต มือหยาบจึงจัดการประกบสมุนไพรบดลงบนปากแผลกว้างทันที แวนกัดฟันทนอาการเจ็บแปล๊บสุดกำลังพร้อมฝ่ามือบางจิกเล็บลงบนผ้าพรมแน่นเพื่อระบายอาการเจ็บนี้ออกไปทางอ้อม แม่มเอ๊ย! มือหนักชิบ!

     "เบาๆหน่อยเด้! มันเจ็บ!"

     "ข้าเบาแล้ว ตัวเจ้านั่นแหละบางเอง"

     ฉึก!! คำพูดช่างแทงใจดำร่างบางอย่างร้ายแรงโคตรๆ! ด่าเขาว่าอย่างอื่นยังพอรับได้ แต่ถ้าด่าว่าบาง นักล่าหนุ่มยอมไม่ได้!!

     "หาว่าข้าอ่อนแอเรอะ! ไอ้จิ้งเหลน!!"

     แวนสวนกลับคนตัวสูงทันควันด้วยน้ำเสียงไม่พอใจที่อีกฝ่ายมาหาว่าเขาตัวบาง เมื่อใบหูแหลมได้ยินคำด่าว่าจิ้งเหลน น้ำโหก็ขึ้นสิ พร้อมกับที่ฝ่ามือหนาจัดการพันผ้าพันแผลให้ใหม่แต่แรงนิดนึงจนร่างบางสะดุ้งเพราะความเจ็บ

     "จิ้งเหลนแล้วไง ข้าก็ตายยากกว่าเจ้าก็แล้วกัน"

     ซานิสกระแทกเสียงใส่หน้าร่างบางพร้อมไม่วายยักคิ้วส่งให้เป็นเชิงกวนรมณ์ และหลังจากนั้น สงครามน้ำลายขนาดย่อมระหว่างนักล่าปีศาจกับมังกรโบราณตนหนึ่งก็พลันอุบัญขึ้นในถ้ำมรกตแห่งนี้...

..................................................

     เวลามันช่างผ่านไปรวดเร็วเหลือเกิน เร็วจนแวนนึกไม่ถึงว่าตัวเขานั้นจะสามารถอยู่ร่วมอาศัยกับมังกรโบราณอย่างซานิสมาได้สี่อาทิตย์กว่าแล้ว เพราะเมื่อตอนที่แวนถูกซานิสช่วยไว้เมื่อครั้งตกเหว หลังจากทำแผลเสร็จมังกรหนุ่มก็บอกให้ร่างบางพักรักษาตัวอยู่ที่นี่ไปก่อนหายดีเมื่อไรแล้วค่อยไป ซึ่งตัวแวนก็ไม่ได้ปฏิเสธข้อเสนอของอีกฝ่ายแถมในใจตัวเขาเองก็อยากจะวางแผนจับพ่อมังกรหนุ่มกลับไปให้นายจ้างเร็วๆเสียด้วย

     แต่มันเป็นอะไรก็ไม่รู้เหมือนกัน หรือเป็นเพราะความพูกพันอันแสนซับซ้อนระหว่างพวกเขาที่อยู่ด้วยกันมานานก็ไม่ทราบ มันจึงส่งผลให้ร่างบางเลือกที่จะทิ้งภารกิจทั้งหมดแล้วหันมาใช้ชีวิตร่วมกับคนตัวสูงแทนอย่างจริงๆจังๆท่ามกลางโอเอซิสแห่งนี้

     หรือเป็นเพราะว่า...เขาอาจจะตกหลุมหลุมรักพ่อมังกรหนุ่มผู้นั้นไปแล้วกันแน่นะ?

     แวนนั่งมองลำธารสีใสที่มีฝูงปลาน้อยใหญ่กำลังแหวกว่ายทวนกระแสน้ำหลากขึ้นไปยังต้นน้ำอย่างเพลิดเพลิน พร้อมกับที่สมองก็ครุ่นคิดไปต่างๆนานาว่า ป่านนี้นายจ้างคนนั้นคงอาจจะกำลังโมโหวีนแตกอยู่เป็นแน่เมื่ออยู่ดีๆเขาก็เล่นหายหน้าหายตาไปนานกว่าหนึ่งเดือนเต็ม ก็สมควรโดนโกรธล่ะนะ ก็ตอนนั้นแวนดันหน้ามืดไปรับภารกิจนั่นมาซะได้แบบไม่คิดหน้าคิดหลังเพราะกำลังตกอยู่ในสถานะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

     แต่ยังไงก็ต้องขอบคุณนายจ้างคนนั้นล่ะนะที่มามอบภารกิจนี้ให้เขา...ไม่เช่นนั้นเขาคงไม่มีวันได้มาพบกับซานิสหรอก

     ซานิสพ่อมังกรผู้แสนใจดี...ในคราบผู้ชายที่โคตรจะวอนกวนตีนให้ลอยทาบหน้า

     "เจ้ามานั่งทำอะไรอยู่ตรงนี้หรือแวน"พูดถึงผีผีก็มา เสียงทุ้มเข้มที่แวนคุ้นเคยเป็นอย่างดีเอ่ยถามพร้อมกับที่ร่างสูงหนาของมังกรหนุ่มไม่วายเดินดิ่งตรงมานั่งทิ้งตัวลงข้างๆร่างบาง

     "เจ้าก็มีตาหนิ ดูเอาเองสิว่าข้ากำลังนั่งทำอะไรอยู่"นักล่าหนุ่มตอบแบบกวนรมณ์ใส่

     ซานิสหัวเราะในลำคอสักพัก ก่อนมือหนาทั้งสองข้างจะเอื้อมไปยิกแก้มนิ่มสองข้างซ้ายขวาของคนตัวเล็กกว่าแรงๆด้วยความหมันไส้สักที"เจ้านี่น้าาา ถ้าเจ้าไม่มีปากเสียๆนี่ล่ะก็ รู้มั้ยเจ้าจะน่ารักมากกกกก"มังกรหนุ่มเค้นเสียงผ่านไรฟัน

     "อ่อยอ้า อ้าเอ็บ!"ร่างบางพูดเสียงอู้อี้พร้อมฝ่ามือบางไม่วายออกแรงทุบลงไปที่แผ่นอกกว้างเป็นเชิงประท้วง

     แต่มีเรอะที่มังกรหนุ่มจะยอมปล่อยแต่โดยดีโดยไม่คิดจะแกล้งอะไรเลย เมื่อมือหยาบแสร้งทำเป็นปล่อยปุ๊บ ใบหน้าหล่อเหลาจึงใช้จังหวะที่แวนเผลอยื่นหน้าเข้าไปจุ๊บแก้มเนียนเบาๆไปหนึ่งทีอย่างรวดเร็ว ใบหน้าหวานนิ่งชะงักไปชั่วครู่ก่อนจะค่อยๆมีปฏิกิริยาเหวออย่างเห็นได้ชัดพลางพวงแก้มนวลค่อยๆถูกฉาบด้วยสีแดงน่ารัก

     "ไอ้จิ้งเหลน! นี่เจ้าฉวยโอกาสกับข้าอีกแล้วเรอะ!?"เสียงนุ่มตะโกนลั่นป่าพลางไม่วายถลาตัวเข้าไปหมายจะหาเรื่องคนตัวสูงให้ได้ นี่มันรอบที่สิบกว่าแล้วนะ!

     "ก็เจ้าชอบเปิดช่องว่างให้ข้าเองนี่ ช่วยไม่ได้"ซานิสยักไหล่พร้อมหลบหลีกหมัดชุดของคนตัวเล็กกว่าไปด้วยในเวลาเดียวกันอย่างคล่องแคล่ว

     "หุบปากไปเลย ไอ้บ้า!!"

     นักล่าหนุ่มโวยวายก่อนจะรีบพุ่งตัวเข้าไปหาหมายจะต่อยหน้าหล่อๆนั่นให้หายแค้น แต่มังกรหนุ่มกลับหลบหมัดลูกนั้นได้อีกครั้งแต่ครั้งนี้เขาไม่ได้คิดแค่จะหลบอย่างเดียว เมื่อหมัดรุ่นๆพุ่งเลยไปข้างหลังมือหยาบกร้านจึงพุ่งไปจับหมับเข้าที่ต้นแขนของบุคคลเบื้องหน้าพร้อมออกแรงกระชากให้ร่างบางระหงถลาเข้าไปใกล้ร่างหนาด้วยอย่างรวดเร็ว

     ดวงเนตรสีครามสวยเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ ก่อนที่เขาจะพยายามถอยห่างออกมาแต่เอวบางกลับโดนมืออีกข้างของมังกรหนุ่มตวัดดึงให้เข้าไปแนบชิดกับร่างแกร่งของคนตัวสูงใหญ่อีกครั้ง

     "เล่นอะไรของเจ้าเนียะไอ้จิ้งเหลน"นักล่าหนุ่มทำเป็นเอ่ยเสียงแข็ง พลางทำเป็นใจดีสู้เสือฝืนจ้องตาตรงๆกับเรียวตาคู่คมของบุคคลเบื้องหน้า เห็นกล้าแบบนี้แต่เอาเข้าจริงสองขานี่แทบจะอ่อนยวบลงไปนอนกองกับโขดหินอยู่แล้ว!!

     "ข้าแค่อยากจะถามอะไรเจ้าสักหน่อย"มังกรหนุ่มเอ่ยพลางก้มหน้าลงให้ปลายจมูกคลอเคลียอยู่กับปลายจมูกของแวนหน่อยๆราวแมวอ้อนเจ้าของ

     "แล้วจะถามอะไรล่ะ"นักล่าหนุ่มถามพร้อมหลบตาไปทางอื่น

     คนตัวสูงใหญ่นิ่งเงียบไปครู่หนึ่งเหมือนกำลังนึกไตร่ตรองอยู่ในใจ ก่อนดวงเนตรสีนภาแสนทรงอำนาจจะเหลือบขึ้นจ้องใบหน้าหวานทันควันราวกับว่าตัวเขาตัดสินใจแน่แล้วว่าจะถามคำถามนั้นกับร่างบางในอ้อมแขนแกร่งนี้

     "แวน...เจ้าช่วยอุ้มท้องบุตรของข้าได้มั้ย"

     สิ้นคำถาม นักล่าหนุ่มก็ยิ่งหน้าแดงจัดขึ้นไปอีกหลายเท่าเลยดิ 'อุ้มท้องบุตร' นี่มันคำขอแต่งงานรึเปล่าเนียะ!!

     เมื่อเห็นว่าร่างบางตรงหน้าตนนิ่งเงียบไม่ตอบอะไรนอกจากใบหน้าหวานที่ถูกฉาบด้วยสีแดงดั่งผลตำรึงสุก ดวงหน้าหล่อเหลาจึงถือวิสาสะยืนหน้าเข้าไปพรมจูบไปทั่วแก้มเนียนไล่ลงมายังกลีบปากสีพีชทันทีตามลำดับ เมื่อแวนได้สติดวงหน้าขาวนวลจึงรีบผละหลบทันควันด้วยความเขินอายอย่างถึงที่สุด

     "ซะ ซานิส! เดี๋ยว!"เสียงนุ่มร้องห้ามพลางยกสองมือบางขึ้นยันแผ่นอกแกร่งไว้

     "ยังไม่ได้อีกเหรอ..."เสียงเข้มเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า พร้อมกับที่ฝ่ามือหยาบกร้านค่อยๆเลื่อนลงไปลูบแถวบริเวณสะโพกผาย

     "ข้า...ข้า..."

     นักล่าหนุ่มเอ่ยเสียงสั่นพร้อมดวงเนตรเลิกลั่กไปมาด้วยความกลัว เขากลัวกับ'ครั้งแรก'ในชีวิตของเขามากราวกับว่ามันเป็นคมมีดที่กำลังจะคร่าชีวิตเขาให้มอดดับลงอย่างไรอย่างนั้น มังกรหนุ่มรอบมองปฏิกิริยาของคนตัวเล็กกว่าชั่วครู่ ก่อนมือหยาบจะเลื่อนขึ้นมาช้อนใบหน้าหวานของยอดดวงใจให้เงยขึ้นพร้อมกับที่คนตัวสูงใหญ่ค่อยๆก้มหน้าลงไปแนบริมฝีปากลงบนริมฝีปากนุ่มด้วยท่วงท่าที่โอนอ่อนและนุ่มนวล ไม่มีรุกล้ำไปมากกว่านั้น ไม่มีการบีบบังคับฝืนใจอีกฝ่าย เป็นเพียงแค่จูบอันแสนอ่อนโยนที่มีแต่จะช่วยปลอบประโลมจิตใจของคนตัวเล็กเท่านั้น

     แวนหลับตายอมรับสัมผัสอันแสนนุ่มนวลด้วยความเต็มใจ ทั้งคู่จูบกันอยู่แบบนั้นนานมากก่อนที่คนตัวสูงจะค่อยๆถอนจูบออกมาจากกลีบปากสีพีชอย่างอ้อยอิ่ง

     "เมื่อเจ้ายังไม่พร้อม ข้าก็จะไม่บังคับ"ซานิสเอ่ยพลางเกลี่ยปลายนิ้วลูบสัมผัสผิวเนียนอย่างทะนุถนอม

     สำหรับมังกรสายพันธุ์โบราณอย่างซานิส การให้ให้กำเนิดทายาทนั้นถือว่าเป็นเรื่องยากมากที่สุดของเผ่าพันธุ์เพราะไม่ค่อยมีเพศเมียให้กำเนิดบุตรเลย นั่นจึงต้องทำให้เหล่ามังกรโบราณต้องไปหาแม่พันธุ์จากเผ่าพันธุ์อื่นมาอุ้มทายาทแทนไม่ว่าจะเป็นเพศชายหรือเพศหญิง ซึ่งซานิสก็สามารถทำให้แวนท้องได้เช่นกันโดยใช้เซลล์ของตัวเขาเองเป็นตัวบ่มเพาะทายาท ซึ่งใช้ร่างของคนรักเป็นภาชนะเลี้ยงดูให้ตัวอ่อนเติบโตจนครบกำหนดคลอด

     สองเนตรสีครามจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาเบื้องหน้าสักพัก ซึ่งจังหวะนั้นมันก็เผอิญเกิดมีความกล้ากลุ่มหนึ่งพุ่งทะยานเข้าครอบงำจิตใจของร่างบางพร้อมกับที่สองแขนบางเอื้อมพุ่งออกไปโอบรอบลำคอหนาให้ก้มลงมาหาเขา ก่อนที่ริมฝีปากสีพีชจะประกบจูบกับริมฝีปากหยักลึกอย่างรวดเร็ว

     เรียวตาคมเบิกตากว้างด้วยความตกใจกับการกระทำของร่างบาง หลังจูบเสร็จแวนจึงพลันรีบถอนริมฝีปากออกมาทันควันด้วยใบหน้าแดงจัด ก่อนกลีบปากสีหวานจะเอ่ยกล่าวออกไปอีกคราด้วยท่าทีเขินอายอย่างถึงที่สุด

     "ใครบอกว่าข้าไม่พร้อม! ข้าพร้อมเสมอแหละ! อย่าลืมสิข้าน่ะ แวน เฮลซิ่งนะโว้ย!!"

     สิ้นประโยคอันแสนน่าอาย ใบหน้าหวานจึงรีบซุกลงบนแผ่นอกแกร่งทันที เมื่อฟังจนจบกับได้เห็นปฏิกิริยาของยอดดวงใจที่เขารักมากที่สุด ใบหน้าหล่อเหลาที่ปกติไม่เคยจะแสดงสีหน้าอื่นออกมาเลยก็พลันถูกฉาบไปด้วยรอยแต้มสีแดงระเรื่ออ่อนๆบนโหนกแก้ม

     "เจ้า...จะเป็นแม่ให้บุตรของข้าจริงๆหรือ"ซานิสถามด้วยความตื่นเต้น ซึ่งเขาก็ได้รับคำตอบกลับมาว่า

     "เออ!!"

     สิ้นประโยคของร่างบาง เสียงเชือกความอดทนของมังกรหนุ่มก็พลันถูกดึงจนขาดสะบั้นออกจากกันทันที

     ตูม!!

     จังหวะเดียวกัน ร่างสูงใหญ่ของมังกรหนุ่มก็พลันถูกล้อมรอบด้วยหมอกควันสีขาวทึบ แวนยกหลังมือขึ้นบดบังหน้าตามอัตโนมัติก่อนที่ร่างบางระหงจะถูกอะไรสักอย่างฉุดกระชากขึ้นไปบนฟ้า นักล่าหนุ่มร้องเสียงหลงด้วยความตกใจจนแทบจะสลบ แต่พอหมอกควันสีขาวสลายไปเท่านั้นแหละก็ปรากฏให้เห็นเรือนร่างใหญ่โตมโหราฬของมังกรจีนตนหนึ่งทันที

     ลำตัวใหญ่ยาว เกล็ดสีเงินสะท้อนแสงแวววาวยามต้องแสงอาทิตย์ แผงคอสีขาวนวลอมฟ้าปลิวไสวตามสายลม เรียวเขายาวโง้งแตกกิ่งก้านสาขามากมาย ดวงเนตรสีนภาไร้เมฆเรืองแสงสีฟ้าสว่างรับกับใบหน้าดุดันแสนทรงอำนาจ ซึ่งอุ้งมือประดับเล็บแหลมข้างหนึ่งก็กำลังกอบกุมร่างบางระหงของนักล่าหนุ่มไว้บนอุ้งมือหยาบกร้าน

     หรือว่านี่...คือร่างมังกรของซานิส

     ซานิสในร่างมังกรโบราณใหญ่ยักษ์จ้องมองคนตัวเล็กกว่าบนฝ่ามือสักพัก ก่อนที่เขาจะมุ่งหน้าเหาะเหินแหวกอากาศตรงไปยังสถานที่หนึ่งทันที ซึ่งมันก็คือวิหารศักดิ์สิทธิ์ของมังกรโบราณ...บ้านที่แท้จริงของมังกรหนุ่ม

     และมันก็จะเป็นดั่งเรือนหอของเขา...กับภรรยาแสนสวย


..................................................
-END-
..................................................
ลุงสนิทเรามีความคูลอยู่ในตัวสูงมากแม่วันก็แสบใช่ย่อย-.,-
ถ้าเขียนNCไม่สนุกก็ขออภัยด้วยนะครับ เพราะตัวไรท์ไม่ได้เขียวแนวนี้นานแล้วด้วย

ขอบคุณคุณสำหรับกำลังใจและคอมเม้น!!! รักนักอ่านทุกคนหลายๆเด้อ!!!!


     
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

189 ความคิดเห็น

  1. #174 Dark kj48 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 11:37
    อ้ากกกกกกกกก งานดี งานดีจริงๆ ขอคู่นี้ต่อเยอะๆนร้า อร้ายยย กรี๊ดดดด
    #174
    0
  2. #173 WolawutTubtim (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 15:28
    ถึงผมจะแค่เด็กประถม แต่ใจนี่ไปไกลละ-^-;
    #173
    0
  3. #96 NaRMi_Ni (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 13:59
    อ้ากกกก//เลือดพุ่ง=///= NCงานดีมากไรท์!!!แวนยั่วอะะ>\\\\<ชอบบบบบ!! โง้ยยเขิลตัวแตกล้าวว ดีต่อจัยยย์ //กราบงามๆ
    #96
    0
  4. #84 Sendou Nunny (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 23:40
    ดีต่อใจสุดๆ ฮืออออ อิแวนโคตรยั่ววว55555
    #84
    0
  5. #76 LadyTiwa (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 13:41
    พอกดเข้าnc................เราอายุยังน้อยยย ยังซื่อๆอยู่...........ขอเตรียมใจเสร็จจะเข้าไปอ่าน=..=
    #76
    0
  6. #65 toey (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 21:15
    ส..สุดยอด ฟินนนนนนนนน
    #65
    0
  7. #37 Maaanowww (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 23:57
    อื้อหือพอเข้าวาปเท่านั้นแหละมันดีต่อใจเหลือเกินค่ะ//ขอเลือดด่วนๆ
    #37
    4
    • #37-3 OkamiSung(จากตอนที่ 4)
      26 กันยายน 2560 / 17:30
      จัดไปครับ!!!!//อิไรท์มันเองก็มีความคิดจะแต่งนี้เหมือนครับ-.,- เดะจบนี่จะแต่งให้นะครับ
      #37-3
    • #37-4 Maaanowww (จากตอนที่ 4)
      26 กันยายน 2560 / 18:41
      อร้ายยยรักไรท์ที่สุดขอบคุณนะค่ะ//กราบบบ
      #37-4
  8. #36 Hasashi Minako (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 23:15
    อะเฮือกกกก!!! เขาได้กันแล้วววว Nc ดีต่อใจมากคร่าาาา กริ๊ดดดด!!!!!! แม่วันไปยั่วลุงสนิททามมายยยยยย ////7//// //ขอเลือดกรุ๊ป Y ด่วนนนน!!!
    #36
    1
    • #36-1 OkamiSung(จากตอนที่ 4)
      26 กันยายน 2560 / 05:33
      หม๊อออ!!! เลือดกรุ๊ป Y อยู่หน๊ายยย!!!! เอามาเร๊วว!!!!
      #36-1
  9. #35 กระรอกน้อยวิ้ง ๆ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 10:49
    รอวาร์ป ๆ -.,-
    #35
    0
  10. #33 Maaanowww (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 06:19
    เมื่อไรท์บอกว่ามีncผมนี่ปักรอเลยครัช555อ่านสนุกมากเลยค่ะชอบทุกตอนภาษาขอไรท์ดีมากเลยค่ะเป็นกำลังใจให้นะค่ะ
    #33
    0
  11. #31 kuro-ki (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 22:45
    กัดผ้ารอ แค่นี้ก็เขินแทนจะตายอยู่แล้ว ถ้าncมาทีนี้ จิกหมอนขาดแน่นอลลล //รออ่านน่าาาา
    #31
    0
  12. #30 Sendou Nunny (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 21:41
    เขาจะได้กันแล้วกรี๊ดๆๆๆๆ
    #30
    0
  13. #29 ChanikarnTR (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 21:26
    เฮ้ยย~~ จะเอากันเลยหรอ แม่วันเราก็พร้อมทุกเรื่องจริงๆ//ระวังนะแม่พร้อมเกินขีดจำกัดจะโดนพ่อสนิท...เอานะ
    #29
    0
  14. #28 Hasashi Minako (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 21:20
    Nc จงม๊าาาาา!!! กริ๊ดดดด ///7///
    #28
    0
  15. #27 yukimine (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 21:13
    นั่งวอนและรอ Nc หนักมาก
    #โธ่หม่อมวัน ขอให้สนุกกับหม่อนสนิทนะ*โบกมื---*


    #27
    0
  16. #26 mingjui (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 16:45
    รักซานิสง่าา~~~~
    #26
    0
  17. #25 K-Kris (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 16:25
    ฮอลลลล เขินค่าา -///-
    #25
    0
  18. #24 Sendou Nunny (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 16:16
    ซานิสโคตรคูลค่ะโอ๊ยละลายยยยยย
    #24
    0
  19. #22 Sendou Nunny (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 00:00
    ดวงซวยจริงๆแวน55555
    #22
    0
  20. #21 mingjui (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 22:08
    สงสารเค้านะคะ
    #21
    0
  21. #20 moki moki Ch (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 21:53
    แวนน้อยผู้เคะและดวงซวย~~~~~~
    #20
    0
  22. #19 ALkung (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 18:52
    โธ่เอ้ย ซวยซ้ำซวยซ้อน 5555555
    #19
    0
  23. #18 กระรอกน้อยวิ้ง ๆ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 16:38
    แวนทำไมบื้ออย่างนี้คะลูก 555
    #18
    0