[ ปรมาจารย์ลัทธิมาร ซือจุย x OC ] ยามดอกไม้ร่วงโรยบนเมฆา (END)

ตอนที่ 23 : ดอกยี่โถ และ กระต่าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,046
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 130 ครั้ง
    26 ต.ค. 62

  



ดอกยี่โถ และ กระต่าย




  ฉันมองซือจุยที่อยู่ข้างหน้า ความอบอุ่นจากมือของเขากอบกุมมือของฉันไว้ ฉันได้แต่เงียบไม่กล้าถามว่าเขาจะพาฉันไปที่ไหน เราสองคนเดินกันไปท่ามกลางแมกไม้และภูเขา ฉันได้ยินเสียงของลำธาร ซือจุยหยุดเดิน เขาปล่อยมือฉันพลางหันมาประจันหน้า


  

  "ท่านมิใช่ศิษย์พี่ฟางฮัวใช่รึไม่ขอรับ" เสียงนุ่มเอ่ยถามฉันซ้ำ ผมหน้าม้าสีดำของเขาแนบลู่ลงไปกับใบหน้า ฉันมองแววตาของซือจุยที่ดูเจ็บปวด


 
  ฉันพยักหน้า ต้องยอมรับสิ่งที่จะเกิดขึ้น..



  "ข้าชื่อ ลินดา มิใช่คนของโลกแห่งนี้ ขอโทษพวกเจ้าด้วยที่ปิดบังมาตลอด" ฉันรับรู้ได้ว่าภายในอกมันรู้สึกเจ็บ ฉันพยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้แต่สุดท้าย มันก็เอ่อล้นตรงขอบตาและไหลลงมาที่ปลายคาง


 
  !!!



  ฉันสะดุ้งเมื่อมือของอีกฝ่ายสัมผัสตรงบริเวณแก้มของฉันและเช็ดน้ำตาให้



  "ท่านช่วยเล่าให้ข้าฟังได้รึไม่" ซือจุยเอ่ยฉันมองใบหน้าของเขาที่ยิ้มให้กับฉัน


  "เจ้ามิโกรธข้าหรอกรึ?" ฉันถามเขาด้วยสีหน้าที่ตกใจ ซือจุยส่ายหน้า


  "ข้าแค่อยากทราบเหตุผลขอรับ"



  ฉันสูดหายใจลึกๆก่อนจะเล่าเรื่องทุกอย่างให้เขาฟัง












  "ความทรงจำของศิษย์พี่ฟางฮัวท่านเห็นจากนิมิตหรอกรึ?" ซือจุยขมวดคิ้ว ฉันพยักหน้า

 

  
  "ท่านเคยพบศิษย์พี่ด้วยรึขอรับ"



  "ข้าไม่แน่ใจแต่ข้าเคยฝันถึงนางตอนการประลองที่ชิงเหอ" ฉันตอบมองซือจุยที่จ้องฉัน



  "ข้าต้องขอโทษด้วยอีกครั้ง" ฉันคำนับอีกฝ่าย เขายื่นมือมาจับไหล่ ฉันเชยมองตาเขาด้วยความแปลกใจ

 
 

  "ท่านมิต้องขอโทษข้าขอรับ ข้าว่าศิษย์พี่ฟางฮัวอยากให้พวกข้าเข้าใจและคอยช่วยเหลือท่าน แต่..มันช่างเจ็บปวดเหลือเกิน" ฉันกำมือแน่น ก็ต้องเจ็บปวดอยู่แล้ว คนที่รักเขาจากไป


  

  เขามองมาที่ฉันพลางแค่นยิ้ม สายลมเย็นพัดจนผมยาวสลวยบดบังใบหน้าของฉัน อากาศที่เย็นกลับทำให้ฉันรู้สึกอึดอัด


  

  "ข้าและจิ่งอี๋จะมิบอกเรื่องตัวตนของท่านกับผู้ใด วางใจเถิด" ซือจุยเอ่ย

 

  "ขอบคุณเจ้ามาก"


  

  "มีสิ่งหนึ่งที่ข้าอยากจะขอ" ฉันพูดมองเขาที่มีสีหน้าเรียบนิ่งแต่แววตาของเขาก็เต็มไปด้วยความสงสัย

  

  "ข้าขอให้พวกเจ้าเรียกข้าว่า 'ศิษย์พี่' เช่นเดิมได้รึไม่ข้ามิปราถนาให้พวกเจ้า..เอ่อ ปฏิบัติกับข้าเหมือนกับฟางฮัว" ฉันพูดจบก็เม้มปากเข้าหากันทันที

  

  "ข้าเข้าใจแล้วขอรับ"















  ฉันเดินกลับมาที่ห้องพักก่อนจะล้มตัวลงนั่งบนเตียงด้วยความรู้สึกที่อึดอัดไปหมด ในใจของฉันรู้สึกไม่สบายใจเลยสักนิดหลังจากกล่าวลาซือจุย.. ฉันหันไปมองธนูของฟางฮัวที่ฉันนำไปพิงเอาไว้ตรงข้างเตียง



  เอาเป็นว่าฉันต้องไปหาจินหลิง เขาบอกว่าจะสอนฉันยิงธนู
















  พึ่บ



  ฟิ้ว!





  ฉันมองลูกธนูที่ยิงเข้าเป้าได้พอดิบพอดีพลางหายใจถี่รัวรู้สึกเมื่อยแขนที่ต้องเกร็งและถือคันธนูยิงหลายรอบ



  "ศิษย์พี่!วันนี้ท่านทำได้ดีกว่าวันก่อนๆนะขอรับ!" จินหลิงวิ่งมาหาพร้อมกับชื่นชมฉัน


  "ต้องขอบคุณเจ้ามากกว่าที่คอยช่วยสอนข้า" ฉันยิ้มให้กับคนที่อายุน้อยกว่าอีกฝ่ายดูเคอะเขิน


  "ข้ามิได้ช่วยอะไรท่านเลย!ความพยายามของศิษย์พี่ต่างหากที่ทำให้ท่านทำได้!" จินหลิงกล่าวพลางเชิดหน้า ฉันยิ้มขำ เขาก็พูดแบบมีหลักการได้ด้วยหรือเนี่ย ฉันคิดพลางกวาดสายตามองจื่อเจินที่นั่งอ่านตำราใต้ต้นไม้ไม่ไกลจากพวกเราที่ยืนอยู่


  "จิ่งอี๋กับซือจุยล่ะ ปกติพวกนั้นจะรีบวิ่งมาหาท่านชวนไปกินข้าวนี่ขอรับ?" จินหลิงมีสีหน้าสงสัย


  "พวกเขาคงยุ่ง ใกล้วันที่ต้องออกไปล่าภูติผี—จื่อเจิน!อย่าไปแตะต้องต้นยี่โถ!มันมีพิษ!" ฉันเตือนเขา เด็กหนุ่มเงยหน้าขึ้นจากพุ่มดอกไม้สีชมพูที่ดูสวยงาม มันบานขึ้นในป่าเมื่อไม่นานนี้และฉันก็รู้จักต้นยี่โถนี้ดี คุณยายของฉันเคยเตือนตอนสมัยเด็กว่ายางของมันทำให้ผิวหนังระคายเคืองถ้าอาการหนักสุดก็จะมีอาการหายใจลำบากและอาเจียน


  

  "ข้าว่ามันดูน่ารักดีเหมาะกับหญิงงามนะขอรับ..ก่อนที่ท่านจะมาข้าสัมผัสมันแล้ว—!!"




  ฉันมองจื่อเจินที่ทำตำราร่วงลงพื้น เขามองมือของตนด้วยความตกใจเมื่อมีผื่นแดงขึ้น ฉันเดินไปหาเขาก่อนจะคว้ามือของเขาไปดู


  

  "มีผื่นแดงเยอะขนาดนี้เชียวรึ!เจ้าสัมผัสมันเยอะแค่ไหนเนี่ย!" ฉันดุมองใบหน้าหวานที่มีสีหน้าเหยเก


  

  "ขออภัยขอรับ..ข้าสัมผัสมันเพื่อจะได้รู้ลักษณะ.." อีกฝ่ายว่า ฉันก้มเก็บหนังสือให้เขา


  

  "ไปล้างมือก่อนเถิดและค่อยหายาทา" ฉันพูดพร้อมกับเรียกจินหลิงที่ยืนดูจื่อเจินด้วยความเป็นห่วงอยู่ห่างๆให้เดินออกจากป่าด้วยกัน ซึนจริงๆนะจินหลิง!













  


  ฉันยืนมองจื่อเจินที่ย่อตัวลงล้างมือในลำธาร สีหน้าของเขาดูไม่ค่อยดีนัก ฉันตัดสินใจเดินไปใกล้เขาพร้อมกับย่อตัวลงข้างๆพลางคว้ามือของจื่อเจิน อีกฝ่ายร้องด้วยความตกใจ


  

  "เจ้าต้องถูมือแรงๆสิ มันมียางติดอยู่บนมือเจ้าจึงทำให้ระคายเคือง" ฉันตอบพลางกวักน้ำใช้มือของตัวเองขัดยางออกจากมือให้เขา


  "ขะ ขอบคุณขอรับศิษย์พี่ ต่อจากนี้ข้าทำเองได้ขอรับ!" ฉันมองจื่อเจินที่หลับตาปี๋และหน้าแดง เขาถอยห่างจากตัวฉัน


  "มิต้องอายหรอกน่า" ฉันยิ้มมองจื่อเจินที่ปฏิเสธฉันทันควันว่าไม่ได้อาย





  ...




  ดวงตาของฉันสบตากับซือจุย เด็กหนุ่มเสหน้าไปคุยกับจินหลิงที่ยืนไม่ไกลจากฉันและจื่อเจิน ตั้งแต่เมื่อไรกันที่ซือจุยมาน่ะ..













  



  หลังจากที่ทานข้าวเที่ยงเสร็จฉันก็เดินมาเล่นกับฝูงกระต่ายตามลำพัง ฉันนั่งลงตรงหน้าโพรงพลางยื่นมือช้อนอุ้มลูกกระต่ายตัวสีขาว วันนี้ก็เป็นวันที่ฉันรู้สึกว่าได้พักผ่อนแต่ภายในใจกับทุกข์เสียอย่างงั้น ตอนทานข้าว ฉันกับซือจุยก็ไม่ได้พูดคุยอะไรมาก เขาดูปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น


  

  "ถ้าเป็นเจ้า เจ้าจะทำยังไงล่ะ" ฉันอุ้มกระต่ายให้มาอยู่ตรงหน้ามองดวงตาใสของมัน



  

  

  'เจ้าตัวนี้คงชอบศิษย์พี่ขอรับ'



  

  ฉันนึกย้อนไปตอนที่ซือจุยเล่นกระต่ายกับฉัน จะมีอีกสักครั้งไหมที่เขาจะยิ้มให้กับฉันพร้อมกับยื่นกระต่ายด้วยใบหน้าที่อ่อนโยน...





  ฟุ่บ




  สวบสาบ...





  ฉันเงยหน้ามองซือจุยด้วยสีหน้าที่ตกใจพลางวางกระต่ายลงและรีบเช็ดน้ำตา



  "เจ้ามาเล่นกับกระต่ายหรอกรึ?" ฉันแสร้งยิ้มมองเขาที่ดูตกใจไม่ต่างกันเมื่อเห็นฉันร้องไห้



  "มิใช่ขอรับ..ข้าตามท่านมา" ซือจุยพูดก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งข้างๆฉัน




  ฉันเม้มปาก ภายในใจรู้สึกเจ็บไปหมด ตัวของฉันสั่นก่อนจะสะอื้นและร้องไห้



  

  "ขอโทษ..ฮึก..ฮือ..ขะ..ขอโทษที่ปิดบังเจ้า มะ..มา ตลอด..ฮือ!" ฉันร้องไห้โฮ ควบคุมตัวเองไม่ให้ร้องไห้ไม่ได้แล้ว ฉันไม่กล้ามองหน้าเขาได้แต่ยกมือเช็ดน้ำตาไปมาจนรู้สึกเจ็บตาไปหมด



  "ท่านมิผิดขอรับ..เป็นข้าเองที่มิสามารถปกป้องนางได้.." ซือจุยพูด ฉันเงยหน้ามองเขาที่มองฉันอยู่ก่อนแล้ว แววตาของเขาดูเจ็บปวด เขาคว้าตัวฉันไปกอดอย่างรวดเร็วจนฉันไม่ทันได้ตั้งตัว



  "เจ้าทำอะไร—"



  "ท่านรับรู้ว่าข้ารักศิษย์พี่ฟางฮัว.." เขาพูดเสียงแผ่วตรงบริเวณหูของฉัน


  

  "ชะ..ใช่ ทำไมรึ?" ฉันถาม รู้สึกตัวชาไม่กล้าผละออกจากเขา



  "แต่ถ้าข้าบอกว่าข้ารักท่าน..ท่านจะรับความรู้สึกของข้าได้รึไม่.." ซือจุยถามสร้างความฉงนให้กับฉัน มือเรียวของฉันจับไปที่ไหล่ของเขาพลางผละศรีษะจากลาดไหล่ของอีกฝ่าย ใบหน้าของฉันห่างกับเขาไม่ถึงคืบ ก่อนที่ฉันจะตัดสินใจถอยห่างแต่มือเรียวของเขาก็จับหลังของฉันดันมาแนบชิดอย่างรวดเร็ว


  

  "จะ..เจ้าทำอะไร? ข้าว่าเรามาคุย—"




  ดวงตาของฉันเบิกโผลงเมื่ออีกฝ่ายโน้มศรีษะประทับริมฝีปากนุ่มลงบนริมฝีปากของฉัน


















TALK


วันนี้เห็นข่าวภาพยนต์แยกของซือจุยและเวินหนิงแหล่ะค่ะ! ไรท์ตื่นเต้นรอชมมากๆเลย >< ส่วนในนิยายนั้นนนน เขาจูบกันแล้วววว ขอบคุณที่ติดตามนะคะ แจ้งเล็กน้อย .. ใกล้เปิดเทอมแล้วค่ะ ติดกิจกรรมด้วย มาอัพช้าหน่อยนคะ! โปรโมตแท็ก #เอ็นดูหนูซือจุย ในทวิตเตอร์(อีกละ) ไปเล่นกันเยอะๆนะคะ!


 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 130 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

227 ความคิดเห็น

  1. #157 Ze-Zen (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 18:03
    กรี๊ดดดดดดดดเขินเป็นเขินทำไมพึ่งเจอเรื่องนี้;-;;ฮรือออเขินมากๆๆๆ
    #157
    1
    • #157-1 RAY MII(จากตอนที่ 23)
      31 ตุลาคม 2562 / 19:09
      ขอบคุณที่ชอบนะคะ~~~
      #157-1
  2. #156 lrvlenca (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 22:50
    ขอสารภาพว่าเราวนอ่านหลายรอบมากกกกกกกกกกกกกกกกกก รีบมาต่อนะคะไรท์ เราค้างหนักมากกกกกกก ตอนนี้มูฟออนด้วยการอ่านย้อนไปย้อนมาเป็นวงกลมแล้ว >______<
    #156
    1
  3. #154 Ney_01 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 12:20
    ตอนนี้เกิดเหตุการณ์คนกรี๊ดกันสนั่นทั่วนิยายเรื่องนี้ และอิฉัน ผู้ตามอารมณ์ไม่ทัน 555+
    #154
    1
  4. #152 เด็กหลงทางในกูซู (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 09:39

    เปลี่ยนอารมณ์ไม่ทัน55555 แต่เค้าจูบกันแล้วว

    อะเฮื่อกก!!

    #152
    2
    • #152-1 Ney_01(จากตอนที่ 23)
      26 ตุลาคม 2562 / 12:18
      หักโค้งอารมณ์ตัวเองไม่ทัน!!!
      #152-1
  5. #151 sumaleedechtanu (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 01:05
    จับกดเลย!!!
    #151
    2
  6. #150 Phatusanime (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 23:41
    อยากสบถหยาบมากมายจ้าาาาา
    ดีออกกกก เจ้าหัวผักกาดรุกแล้วเมิ๊งงงงงง!!!!
    #150
    1
  7. #149 pitchypai (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 23:04

    โดนน้องรุกใส่55

    #149
    1
  8. #148 TTFUN (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 20:53
    กรี๊ด่นดยกสหขแสหบายแจำสกสขำาดยำยไข​

    น้องร้ายมาก!!!!!!!

    เขาจูบกันค่ะแม่!!!!
    #148
    1
  9. #147 Nichaflok (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 20:52
    ไรท์ตัดได้สุดยอดมากค่ะ! 555
    #147
    1
  10. #146 pakphum126354 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 20:35
    กฎตระกลูหลานแห่งกูซู
    ห้าชายหญิงอยู่ใกล้กันเกินเหตุ
    #146
    1
  11. #145 กุหลาบสีเขียวเพชร (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 20:14
    ไม่ต้องเอนดูซือจุยแล้วคะเพราะนางร้ายมากกก
    #145
    1
  12. #144 Frostendzx (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 19:59
    *กรีดร้องสุดเสียง* ซือจุยลูก!!!! กเเห้ฟทฟสก่กากากาก่ก่ดดาก่ด่ก่สาก ฮือออออ;;w;; ถ้ารักพี่เขาก็ดูแลกันดีๆ นะ /ขอกลับไปกรี๊ดต่อก่อนนะคะ55555
    #144
    1
  13. #143 NaomiSama (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 19:30

    อร๊ายยยยยยยยยยยยยยย คดทกคดาำนดีำสดรำดำนาพไนตเสดสเนนำทก สติหลุดแล้วววววววว กวำรกิสกำสกา//ดิ้นไปมา!!!
    #143
    1
  14. #142 Misaki016 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 19:20

    ตัดจบได้โหดร้ายมากกก โฮกกก--
    #142
    1
  15. #141 polytome (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 19:06
    จะรออ่านค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #141
    1