[ ปรมาจารย์ลัทธิมาร ซือจุย x OC ] ยามดอกไม้ร่วงโรยบนเมฆา (END)

ตอนที่ 24 : เทียนจื่อเซี่ยว [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,158
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 132 ครั้ง
    14 ก.พ. 63

 


 


 


 


 

เทียนจื่อเซี่ยว
 


 


 


 


 

สายลมยามกลางคืนพัดพาความหนาวเย็นทำให้ฉันต้องยกมือกอดตัวเอง

 

 


 

"หนาวแฮะ" ฉันบ่นพึมพำพลางเงยหน้ามองเทือกเขาที่บัดนี้มืดมิดจนมองไม่เห็นโทนสีที่เขียวชะอุ่ม เสียงซ่าของน้ำตกผ่านแว่วหูมาเหมือนกับสายลม




 

ฉันยกมือจับริมฝีปาก



 


สัมผัสที่อบอุ่นยังคงรับรู้อยู่บนริมฝีปากของฉัน





 

ตุ้บ!




 

ฉันกระแทกศรีษะลงไปกับโต๊ะหิน จนบริเวณหน้าผากรู้สึกเจ็บพลางยกขาดีดดิ้นไปมา จะไม่ให้เขินได้ยังไง! ตั้งแต่โลกเดิม ฉันไม่มีแฟนเลยด้วยซ้ำ เป็นคนบ้างานไม่มีเวลานัดบอดหรือคบหากับใครเลย



 

จูบแรกของฉันโดนขโมยไปจากเด็กผู้ชายที่อ่อนกว่าถึงสิบปีเนี่ยนะ!!






 

"เจ้าทำอะไรน่ะฟางฮัว" เสียงทุ้มอันแสนคุ้นหูดังขึ้น ฉันเงยหน้าขึ้นจากโต๊ะมองร่างโปร่งที่เดินเข้ามาหาฉันด้วยใบหน้าที่ยกยิ้มเยาะ คงจะเป็นปฏิกริยาของฉันเมื่อครู่นี้



 

"คุณชายเว่ย มาหาข้าด้วยเหตุอันใดเจ้าคะ" ฉันมองเว่ยอิงที่ทิ้งตัวลงนั่งด้วยท่าทีสบายๆ มือเรียวบางยกเหล้าเทียนจื่อเซี่ยวกระดก


 

"ฮ่าา~ สดชื่นดีเสียจริง — ก็มิมีเหตุอันใดหรอก ข้าแค่ว่างเลยมาคุยเล่นกับเจ้าเสียหน่อย" ฉันมองเว่ยอิงที่ดูร่าเริงต่างกับฉันที่ภายในใจมีความรู้สึกผสมปนเปไปหมด



 

"ตระกูลเจินเป็นอย่างไรบ้างเล่า" เว่ยอิงวางไหเหล้าลงบนโต๊ะ


 

 

"ฮูหยินทำพิธีสับเปลี่ยนวิญญาณ นางคงทำใจไม่ได้ที่หลี่อี้จากไป ข้าสันนิษฐานว่าคนที่เสนอพิธีนี้ให้กับนางคือจินกวงเหยา" ฉันเล่ามองเว่ยอิงที่มีสีหน้าจริงจัง


 

 

"จินกวงเหยา? เหตุใดถึงคิดว่าเป็นเขา" ฉันอธิบายเพิ่มเติมเหตุผลว่า สาวใช้ตระกูลเจินเป็นคนบอกว่าทางตระกูลจินมาพบกับฮูหยินก่อนที่ฉัน ซือจุยและเวินหนิงจะไปหาเธอ



 

"ข้าคิดว่า ประมุขจินกำลังปั่นหัวข้า สงสัยในตัวข้าน่ะสิ" ฉันมองเว่ยอิงด้วยความกลุ้มใจ



 

"เจ้าคิดว่าเขาจะรู้ความลับเจ้าน่ะรึ" เว่ยอิงถาม ฉันกลับรู้สึกตัวเบาโหวงเมื่อสะดุดกับคำว่า 'ความลับ' เพราะความลับของฉันมันถูกเปิดเผยไปแล้วน่ะสิ! คนที่ไม่อยากจะให้รู้ความลับมากที่สุดกลับรู้!




 

 

ฉันเพียงแค่มองหน้าเขาพลางพยักหน้า






 

"คุณชายเว่ย..ถ้าทุกคนรู้ความลับของข้าจะเป็นยังไงรึเจ้าคะ" ฉันกลั้นใจถามมองเว่ยอิงที่นั่งเท้าคางมองฉัน



 

"มันอาจจะส่งผลที่ไม่ดีต่อเจ้าเลยล่ะ เพราะเจ้าเป็นหญิงจากโลกอื่นมิใช่ฟางฮัว แถมเจ้ายังคาดการณ์ชะตาอนาคตของพวกข้าได้ ข้าว่าเจ้าไปเปิดสำนักนะคงหารายได้เป็นกอบเป็นกำ!" เว่ยอิงหัวเราะร่า ฉันยกยิ้มขำ เว่ยอิงทำให้ฉันรู้สึกสบายใจขึ้นมาบ้าง



 

"ข้าเห็นด้วย!" ฉันยิ้ม



 

"ส่วนเรื่องของประมุขจิน..ข้าว่าเขาไม่รู้ความลับของเจ้าหรอก เขาอาจแค่สงสัยเจ้าว่าทำไมเจ้าถึงรอดจากหุบเขาน้ำตกที่สูงขนาดนั้นได้ ถ้ามิใช่เซียนอาวุโสหรือบำเพ็ญเพียรมามากก็มิอาจรอดหรอกหนา.." เว่ยอิงพูดพลางยกเทียนจื่อเซี่ยวขึ้นดื่ม เหตุผลของกวงเหยาจะมีแค่นั้นน่ะเหรอ ฉันกำมือบนตักแน่นด้วยความสับสน



 

"เจ้าค่ะ ข้าจะระวังให้มาก" ฉันไม่พูดอะไรมากพร้อมกับลุกขึ้นตัดสินใจขอตัวเว่ยอิงไปนอนแต่เขาก็ยกมือห้ามฉันไว้



 

"มีอะไรรึเจ้าคะ?" ฉันถามมองเว่ยอิงที่ขมวดคิ้ว




 

"ผู้ใดกันที่รู้ความลับของเจ้า"















 

"ซือจุย!? แถมจูบกับเจ้าด้วย!!" เว่ยอิงตะโกนจนฉันเหลอหลาลุกขึ้นยืนยกนิ้วชี้จรดริมฝีปากของตัวเองเป็นเชิงบอกให้เขาเงียบ


 

"นี่ถ้าหลานจ้านรู้คงให้พวกเจ้าคัดลายมือหลายพันใบเป็นแน่!..หรือไม่ก็..โบยพวกเจ้า!" เว่ยอิงยื่นมือมาบีบจมูกฉัน ฉันตกใจมองอีกฝ่ายที่ผละออกไปพลางหัวเราะ


 

 

"ท่านอย่าบอกกับใครนะเจ้าคะ!" ฉันหน้าแดงมองใบหน้าสวยหวานของอีกฝ่ายที่ยังคงยกยิ้ม


 

 

"ข้ามิกล่าวบอกกับผู้ใดแน่ ความรักหนุ่มสาวเป็นเรื่องธรรมดา..ซือจุย เด็กคนนั้นตัดสินใจจูบเจ้าทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าเจ้ามิใช่ฟางฮัว?" ฉันมองเว่ยอิงที่ทิ้งตัวลงนั่ง เขาทำสีหน้าครุ่นคิด



 

"เจ้าค่ะ ข้าก็สงสัยเช่นเดียวกันว่าเหตุใดเขาถึงทำแบบนี้กับข้า" ฉันหลุบตายกแขนเรียวขาวซีดของฟางฮัวมองอย่างเหม่อลอย






 

"ความเสียใจอย่างไรเล่า" เว่ยอิงเอ่ย ฉันผละสายตามองเว่ยอิงที่ดวงตากลมของเขาสะท้อนใบหน้าของฟางฮัว ที่บัดนี้ใบหน้าของฟางฮัวไม่สิ..ใบหน้าของฉันมีสีหน้าที่เศร้าหมอง ฉันเข้าใจคำพูดของเว่ยอิงดี จุมพิตของซือจุยอาจเป็นการสารภาพรักที่เขาอยากมอบให้กับฟางฮัวไม่ใช่ฉัน...


 

 

"ข้าจะทำอย่างไรดี.." ฉันมองเว่ยอิงที่มีสีหน้าเรียบนิ่ง เขาเอื้อมมือหยิบอะไรบางอย่างข้างในเสื้อคลุมพลางยื่นมาตรงหน้าฉัน





 

สิ่งที่เว่ยอิงยื่นให้คือเหล้าเทียนจื่อเซี่ยวอีกไห...





 

"ข้าดื่มมิได้หรอกเจ้าค่ะ! กฎ—"




 

"เจ้ามิใช่ฟางฮัวหนาแม่นาง..คืนนี้เจ้าจงเป็นในสิ่งที่เจ้าเป็นเถิด!" เว่ยอิงยิ้ม





 

ใช่..ฉันไม่ใช่ฟางฮัว..





 

ฉันรับเหล้าเทียนจื่อเซี่ยวจากมือของเว่ยอิงพลางเปิดจุกเหล้ายกขึ้นดื่มอย่างรวดเร็ว



 

"ฮ่าา! รสชาติจัดจ้านมาก!" ฉันยกมือเช็ดคราบเหล้าที่ไหลลงปลายคาง เว่ยอิงมองฉันด้วยความตกใจ เห็นแบบนี้เมื่อก่อนฉันไม่ได้บ้างานอย่างเดียวแต่บ้าดื่มด้วย!


 

 

"ข้ามิคิดว่าเจ้าจะดื่ม! ฮ่าๆ เอาเป็นว่าข้าจะเฝ้าเจ้าให้จะได้มิมีใครจับเจ้าได้ว่าเจ้าทำผิดกฎ" ฉันมองอีกฝ่ายที่ยกเหล้าขึ้นดื่ม



 

อยากจะระบายกับเขา อยากที่จะพูดในสิ่งที่ตัวเองในหลายๆเรื่องแต่ไม่ดีกว่า...

 

 

 

 

50%

 

 

 

ฉันได้ยินเสียงของนกที่ร้องคลอเบาๆจากด้านนอกพลางตะแคงหันข้างด้วยความรำคาญใจพลางดึงผ้าห่มมาคลุมตัวเพื่อจะนอนต่อแต่แสงอาทิตย์จากทิศที่ฉันหันไป กลับสะท้อนเข้าตาฉันเต็มๆ ฉันลุกขึ้นพลางยกมือยีผมด้วยความรู้สึกที่ยุ่งเหยิง

 

 

 

 

นี่กี่โมงแล้ว..เมื่อวานเกิดอะไรขึ้นกัน..

 

 

 

 

 

 

ฉันกระเด้งลุกจากเตียงทันทีเมื่อความทรงจำหลายๆฉากของเมื่อวานไหลเข้ามาในหัว ตายล่ะ..เวลานี้ฉันต้องเข้าเรียนแล้วนี่หว่า!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ฉันเปิดประตูออกจากห้องพักเสียงดังด้วยความรีบร้อนในมือถือกระบี่ฮวาไว้แน่นด้วยความประหม่า เมื่อวานเกิดอะไรขึ้นตอนฉันเมาถึงมานอนบนเตียงได้ เว่ยอิงแบกฉันเข้าไปนอนเหรอ..เวลาฉันเมานี่ก็ดูจะไม่ค่อยดีซะด้วย..ได้ทำอะไรที่มันขายหน้าเกินจะเยียวยารึเปล่าเนี่ย ฉันคิดจนหัวแทบจะระเบิดพลางสาวเท้ารีบเดินเข้าไปในชั้นเรียน

 

 

 

 

"เจ้ามาสาย!!คัดกฎสามร้อยครั้ง!" ฉี่เหรินผู้นำตระกูลคนก่อนกล่าวเสียงเฉียบขาดเมื่อเขาเห็นฉันเข้ามาภายในสำนักก็โวยฉันทันที ฉันกลืนน้ำลายดังอึก ศิษย์ตระกูลอื่นหันมามองฉันเป็นตาเดียว บางส่วนก็ยิ้มขำและซุบซิบ ส่วนพวกตระกูลหลานดูจะแปลกใจที่ 'หลาน ฟางฮัว' มาสาย ฉันยังคงทำตัวนิ่งเมินทุกคนรวมถึงสหายสี่เด็กหนุ่มที่มองฉัน..ยิ่งซือจุยมองมาที่ฉันก็ยิ่งรู้สึกกระอักกระอ่วนใจอย่างบอกไม่ถูก ฉันทิ้งตัวลงนั่งที่ประจำของตัวเอง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เมื่อถึงเวลาเลิกเรียน ฉันก็เก็บของลุกขึ้นเดินไปหาสหายหนุ่มทั้งสี่ที่กำลังเก็บของอยู่เช่นเดียวกัน ฉันรู้ว่าพวกเขาน่ะมองฉันอยู่และคงจะมีคำถามอยากจะถามฉัน

 

 

"พวกเจ้า! ข้าคงจะอยู่กินมื้อเย็นด้วยมิได้ ต้องไปคัดกฎทั้งคืนเป็นแน่" ฉันถอนหายใจเฮือกใหญ่พร้อมกับยิ้มกว้าง เรื่องซือจุย..เรื่องนั้นเอาเป็นว่าช่างมันก่อนแล้วกัน

 

 

"เอ่อ..ศิษย์พี่.." จิ่งอี๋เริ่มต้นบทสนทนากับฉัน เขามีสีหน้าที่ลำบากใจ ฉันชำเลืองมองศิษย์คนอื่นที่มองฉันแล้วยิ้มซุบซิบ

 

 

 

"เมื่อคืน..ข้าทำตัวบ้าๆไปใช่ไหม?" ฉันยิ้มแหย มองเด็กหนุ่มสี่คนที่พยักหน้าหงึกหงัก ขอบ้าแบบเบาๆอย่างหัวเราะเสียงดัง ทำตัวเป็นแมวเหมือนที่เพื่อนเคยเล่าให้ฉันฟังเหอะ!

 

 

 

"ศิษย์พี่..พวกข้า..เอ่อ.." ซือจุยอ้ำๆอึ้งๆไม่ต่างกับจิ่งอี๋ ฉันที่อยากรู้ใจจะขาดก็พูดโพล่งขึ้นมา

 

 

 

"มีอะไรกันล่ะ!พวกเจ้าอ้ำๆอึ้งๆอยู่ได้" ฉันมองซือจุยที่หน้าแดง ฉันขมวดคิ้วด้วยความฉงน

 

 

 

"เมื่อชั่วยามเหม่าท่านออกมาโวยวายเสียงดังเรื่อง..ที่ท่านจูบกับซือจุยขอรับ..คุณชายโม่พยายามห้ามท่านแล้ว แต่ท่านกลับจะใช้กระบี่สู้กับเขา เวลานี้..ท่านหานกวงจวินคงทำโทษคุณชายโม่เรื่องเหล้าที่เขาชวนให้ท่านดื่ม"

 

 

 

จื่อเจินพูดจบเขาก็สูดลมหายใจจนแก้มพองด้วยความประหม่า ส่วนฉันน่ะเหรอ..ทำกระบี่ฮวาร่วงลงพื้นด้วยความช็อค!

 

 

 

"ละ..แล้วทำไม! ท่านฉี่เหรินหรือ..เอ่อ..ประมุขหลาน ท่านหานกวงจวิน ไม่เห็นจะพูดเรื่องนี้กันสักคน!" ฉันมองพวกเขา กลับห่วงเรื่องที่ผู้ใหญ่จะว่าฉันหรือจะมีบททำโทษอะไรเพิ่มขึ้นมาอีก

 

 

"ความสัมพันธ์ฉันท์หนุ่มสาวในตระกูลเดียวด้วยแล้ว..มิใช่เรื่องผิดแปลกเสียหน่อยขอรับ" ซือจุยโพล่งขึ้นมาด้วยเสียงอ่อนจนฉันพลอยหน้าแดงตามไปกับเขาด้วย ไหนเว่ยอิงบอกว่าฉันอาจจะโดนวั่งจีทำโทษไง..เขาหลอกฉันอีกแล้ว! สมแล้วล่ะ เตียงหักไปแล้วมั้งนั่น~

 

 

"เอาล่ะๆ อยู่ในความสงบเถิด!" จินหลิงขึ้นเสียงนิดๆก่อนจะก้มเก็บกระบี่ฮวาให้ฉัน ฉันรับมาพร้อมกับขอบคุณพลางยกยิ้มเยาะในใจเมื่อจินหลิงเริ่มทำตัวตามแบบเจียงเฉิงเมื่อเขาร่ายยาวบ่นฉันรวมถึงซือจุยที่อุกอาจทำอะไรไม่ยั้งคิด

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ฉันหยิบพู่กันจุ่มหมึกดำก่อนจะเขียนตัวอักษรจีนวิจิตรลงกระดาษ ฉันเท้าคางพลางอ้าปากหาวนิดๆ ดูไม่งามเลยฉัน..แต่ก็นะไม่มีใครอยู่แถมเรื่องที่ฉันไม่ใช่ฟางฮัว ซือจุยก็รู้มันเลยทำให้ฉันรู้สึกว่าการปลดปล่อยเป็นตัวของตัวเองมันก็ดี

 

 

 

"ศิษย์พี่ขอรับ.."

 

 

 

เสียงทุ้มหวานดังขึ้นทำให้ฉันเงยหน้าจากกระดาษด้วยความรู้สึกตกใจนิดๆ ในหัวของฉันคิดถึงแต่เขา..แล้วเขาก็มา

 

 

 

"มีเหตุอันใดรึซือจุย" ฉันจัดตัวเองให้นั่งเรียบร้อยสบตามองกับเขาที่ทิ้งตัวลงนั่งอย่างสำรวม

 

 

 

"ข้ามาช่วยท่านคัดกฎน่ะขอรับ..คืนนี้พวกเราต้องออกไปปราบภูติผี ศิษย์พี่จะได้ไม่มีงานที่ค้างน่ะขอรับ" ฉันมองซือจุยที่ส่งยิ้มอย่างอ่อนโยนให้ ฉันเม้มปากนิดๆพลางพยักหน้า

 

 

 

"แต่ถ้าท่านฉี่เหรินรู้อาจว่าเจ้าได้—" ฉันมองซือจุยที่ส่ายหน้า เขาหยิบกระดาษ หยิบพู่กันเริ่มลงมือเขียน

 

 

 

ฉันเงียบ มองเขาที่บรรจงเขียนอย่างตั้งใจ สายลมอ่อนโชยเข้ามาในห้อง แสงสีส้มยามเย็นอาบไล้ใบหน้าของซือจุย

 

 

 

เป็นภาพที่มองดูแล้ว..ฉันละสายตาไปไหนไม่ได้เลย

 

 

 

 

"ท่านหญิง.." ซือจุยเปลี่ยนสรรพนามเอ่ยเรียกฉันพลางวางพู่กันลง ฉันมองเขา เบิกตาโผลงด้วยความรู้สึกที่เบาโหวง

 

 

 

"ข้าขออภัยกับสิ่งที่เกิดขึ้น"

 

 

 

 

 


 

 






 


 


 


 


 


 


 


 


 


 

TALK
 

 

14/2/2020

 

ขอโทษทุกคนที่ไรท์หายไปนานมากเลยค่ะแง ที่จริงแต่งต่อเสร็จแล้วแต่ไม่มีเวลามาอัพลงเลยค่ะ ก็เลยมาอัพเนื่องในวันวาเลนไทน์ซักหน่อยขอบคุณที่รอคอยกันนะคะ T^T ช่วงนี้ใกล้สอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้วจะมาอัพต่อก็น่าจะอีกสักพักค่ะ ไรท์รักผู้อ่านทุกคนเน้อ ไรท์ไม่ได้ตั้งใจทิ้งแต่ด้วยอะไรหลายๆอย่าง ช่วงเดือนที่แล้วนักแสดงก็มาไทยด้วยน่ารักมากๆเลยแง สุดท้ายนี้ก็ขอขอบคุณเช่นเดิมนะคะสำหรับคำติชม และชื่นชอบผลงานของไรท์ค่ะ

 

 

Matcha

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 132 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

227 ความคิดเห็น

  1. #198 BMDREAM (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 18:08
    งื้ออออ ชอบที่สุดเลย
    #198
    0
  2. #196 Rin del Polaris (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 06:39

    สู้ๆนะคะไรท์!!>◇<

    #196
    0
  3. #192 Hoshi. (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 06:55
    ไม่ดีแน่เลย;-;;แงงงงงงงงงงง
    #192
    0
  4. #191 lrvlenca (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:07

    อย่านะ ทำไมถึงได้จบด้วยการขอโทษแบบนี้... นว้องงงงงงง
    #191
    0
  5. #187 magiamp59013 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:44

    เหมียนจะมีมาม่าเกิดขึ้น
    #187
    0
  6. #186 Frostendzx (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:40
    ก็คือกรี๊ดค่ะ ไรท์กลับมาแล้ววววววว!!!! แล้วกลับมาต่อเหมือนจะได้กลิ่นมาม่าเลยค่ะ... /ตกป๊อปคอร์น(?)
    #186
    0
  7. #169 meilan_k-key-z (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 01:51

    ถ้าซือจุยผ่านมาเห็นศิษย์พี่เว่ยอิงคงไม่อยู่เฝ้าต่อเป็นแน่555
    #169
    0
  8. #166 KazukiRei (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 21:25
    ระหว่างซือจุยกับหนูลินดาจะมีมาม่าไหมเหนี่ย......
    ปล.ไรท์สู้ๆ
    #166
    0
  9. #165 เด็กหลงทางในกูููซู (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 19:41

    สุ้ๆนะคะไรท์! //ชูสองนิ้ว

    #165
    0
  10. #164 Ze-Zen (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 16:58
    ไรททททททท์! คิดถึงงงงงงง//กระโดดกอด+เอาแก้มถูแก้มไรท์
    #164
    0
  11. #163 Frostendzx (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 16:16
    น้อง! พี่เว่ยดูแลน้องดีๆ นะคะ5555555 สู้ๆ นะคะไรท์><
    #163
    0
  12. #162 Ney_01 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 16:09

    รีบมาอัพซะ!! รีดค้างอยู่บนยอดเขาหิมาลัยแล้ว!!!
    #162
    0
  13. #161 pitchypai (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 12:35

    รออออออออ

    #161
    0
  14. #160 กุหลาบสีเขียวเพชร (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 11:45
    อุ้ย!!! อดคิดตอนจูบกันอยู่เลยยย
    #160
    0
  15. #159 pakphum126354 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 09:33
    เราอีก2วันเปิดอะ~555
    #159
    1