[ ปรมาจารย์ลัทธิมาร ซือจุย x OC ] ยามดอกไม้ร่วงโรยบนเมฆา (END)

ตอนที่ 19 : ตระกูลเจิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,058
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 121 ครั้ง
    29 ก.ย. 62

  




ตระกูลเจิน



  


  "ขอบคุณเจ้าที่คอยดูแลข้าเสมอมา" ฉันยิ้มบอกลาเฉิ่นซู่ ลมยามเช้าพัดอาภรณ์สีขาวของฉัน ริมฝีปากเล็กของอีกฝ่ายยกยิ้ม นี่เป็นครั้งแรกเลยล่ะมั้งที่เฉิ่นซู่ยิ้มให้


  


  ฉันเข้าไปกอดอีกฝ่าย มันอดไม่ได้จริงๆ



  

  "ดูแลตัวของเจ้าให้ดี มีอุปสรรคและความยากลำบากที่กำลังรอเจ้า เจ้าต้องฝ่าฟันและอดทนไปกับมันให้ได้" เธอพูดพร้อมกับผละตัวออกจากฉันพลางจับไหล่ฉันแน่น


  


  ฉันพยักหน้า ศิษย์ตระกูลหลานเดินเข้ามากระซิบฉันว่า เจ๋ออู๋จวินมาถึงสัตบงกชแล้วให้ฉันรีบไปพบเขาโดยด่วน


  


  "ขอบคุณท่านมากเฉิ่นซู่" ฉันคำนับ


  "ลาก่อนเจ้าค่ะท่านอาจารย์" ฉันหันไปทำความเคารพเลี่ยงซูที่ยืนอยู่ด้านข้างเฉิ่นซู่ ผู้อาวุโสกว่ายิ้มให้ฉัน ตั้งแต่วันนั้นที่เธอสอนบทเรียนสุดท้ายให้ มันทำให้ฉันตั้งใจหาปมปริศนาของหลี่อี้และฟางฮัวมากยิ่งขึ้น



  "ลาก่อนนะเหมย ถ้าพี่ว่างจะมาหาเจ้าทันทีเลยนะ" ฉันย่อตัวลงกอดเด็กหญิง เหมยร้องไห้เสียงดังจนเฉิ่นซู่เดินเข้ามาอุ้ม ฉันยิ้มพลางลูบผมเธอ















  


  ฉันเดินทางมาที่สัตบงกช บรรดาศิษย์ทั้งสี่ตระกูลกลับดูเยอะมากกว่าปกติ ฉันคิดว่ามีแค่ศิษย์ตระกูลหลานบางส่วนที่มารับฉันซะอีก

 



  ซีเฉินยืนดูท่าน้ำดอกบัวอย่างสำรวม ฉันหายใจลึกๆเดินตัวตรงเข้าไปหา

 

  
  "คารวะ เจ๋ออู๋จวินเจ้าค่ะ" ฉันทำความเคารพ ใบหน้าคมส่งรอยยิ้มอ่อนโยนให้


  

  "เป็นอย่างไรบ้างฟางฮัว" เสียงนุ่มถามฉัน ฉันยิ้ม


  

  "การฝึกทำให้จิตของข้ารู้สึกสงบเจ้าค่ะ ความทรงจำเริ่มกลับมา พลังจินตันของข้าดีกว่าเมื่อก่อน" ฉันตอบ มองซีเฉินที่พยักหน้าให้ฉัน



  

  "ดีแล้ว.."


  

  "ขอบคุณท่านมากเจ้าค่ะ" ฉันทำความเคารพอีกครั้ง


  

  "เจ๋ออู๋จวิน!" เสียงคมตะโกนเรียก ฉันหันไปมองเจียงเฉิงที่เดินเข้ามาหา ฉันจึงรีบคำนับ

 

  

  เจียงเฉิงมองฉันพลางพยักหน้ารับและหันไปมองซีเฉิน


  

  "ทำไมท่านมิบอกกล่าวก่อนเล่าว่าจะมาที่นี่" เจียงเฉิงถามร่างที่สูงกว่า ซีเฉินส่งรอยยิ้มอ่อนโยนให้อีกฝ่าย


  

  "ท่านน่าจะรู้ว่าข้ามาอยู่แล้ว — ฟางฮัว วั่งจีกับคุณชายโม่มาด้วย พวกเขามีเรื่องจะคุยกับเจ้า"




  

  ฉันพยักหน้า ทำความเคารพลาพวกเขา และรีบเดินออกมาพลางยกมือปิดหน้าด้วยความฟิน ?







  พลั่ก!





  "ขออภัยเจ้าค่ะ" ฉันนำมือออกจากใบหน้าของตัวเองออกพลางมองคนตรงหน้า


  "ซือจุย..พอดีข้าพึ่งคุยกับเจ๋ออู๋จวินเสร็จน่ะ" ฉันพูดมองเด็กหนุ่มที่เผลอไปชนเข้า


  "พวกข้าจะไปเก็บเม็ดบัวกับล่องเรือเล่น ท่านจะไปไหมขอรับ" ซือจุยยิ้ม

  

  "ไปสิ แต่ข้าว่าดูคึกคักแปลกๆนะ เจ๋ออู๋จวินมาที่นี่ หานกวงจวินกับคุณชายโม่อีก"


  "วันนี้จะมีจัดงานเลี้ยงน่ะขอรับ ประมุขจินเสนอยินดีที่จะจัดงานเลี้ยงขึ้นเนื่องด้วยโอกาสการประลองชุมนุมทั้งสามตระกูลจบลงด้วยดี" ซือจุยอธิบาย กวงเหยาเสนองั้นเหรอ..มีจุดประสงค์อะไรรึเปล่านะ


  "ศิษย์พี่ฟางฮัว.."


  "ว่าไง" ฉันที่คิดอะไรเพลินๆมองเขา


  "ข้าคิดถึงท่านเสมอ..ยินดีด้วยนะขอรับที่การฝึกผ่านไปด้วยดี" ซือจุยคำนับฉัน


 

  ฉันเม้มปากพลางผงกศรีษะ



  "ขอบใจเจ้า..ที่คอยเป็นห่วงข้า" ฉันยิ้มมองอีกฝ่ายที่ยกยิ้มตอบกลับ




  "ความรักหนุ่มสาวนี่มันดีจังน้า..." ฉันหันไปมองชายหนุ่มทั้งสองที่เดินเข้ามาหา เว่ยอิงยังคงใส่หน้ากากเดินเข้ามาอย่างร่าเริงส่วนวั่งจีก็ดูสงบเช่นเดิม



  

  ฉันกับซือจุยยืนนิ่งเมื่อวั่งจีมองพวกเรา





 


  "คารวะ หานกวงจวิน ผู้อาวุโสโม่" ฉันกับซือจุยกล่าวพร้อมกันพลางโค้งคำนับ


  "ฟางฮัว .. การฝึกเป็นอย่างไรบ้าง" เสียงทุ้มของวั่งจีถามฉัน


  "ขอบคุณท่านที่เป็นห่วง การฝึกเป็นไปได้อย่างราบรื่นเจ้าค่ะ" ฉันตอบ ผู้อาวุโสจะคอยเป็นห่วงฉันอยู่เสมอ ฉันรู้สึกปลาบปลื้มมาก ฟางฮัวมีคนที่รักเยอะจังเลยนะ..



  "ฟางฮัว พรุ่งนี้เจ้าจงออกเดินทางไปที่ตระกูลเจิน" วั่งจีเอ่ย สีหน้าของวั่งจียังคงเรียบนิ่ง ฉันมองเขาด้วยความรู้สึกที่สงสัย




   ตระกูลเจินเป็นตระกูลของหลี่อี้ มีอะไรเกิดขึ้นงั้นเหรอ...หรือจะเกี่ยวกับลางที่ฉันเจอแน่ๆ




  "ตามประสงค์เจ้าค่ะ หานกวงจวิน" ฉันตอบพลางโค้งคำนับ


  

  "ข้ามีอะไรจะคุยกับแม่นางผู้นี้สักหน่อย! เดี๋ยวมา!" เว่ยอิงพูดจบก็จับแขนของฉันให้รีบเดินตามเขา















  


  "มีอะไรรึเจ้าคะคุณชายเว่ยถ้าเรื่องนั้น..ข้ามิได้บอกใคร จริงๆนะ" ฉันพูดเมื่อเว่ยอิงพาฉันไปที่ท่าเรือซึ่งไม่ค่อยมีคนพลุกพล่านเนื่องจากผู้คนส่วนมากอยู่ภายในสำนัก

  


  "มิใช่เรื่องนั้นเสียหน่อย!ตกลงคือเจ้าที่มาแอบดูสินะ" เว่ยอิงหน้าแดงภายใต้หน้ากากพลางชี้หน้าฉันด้วยความเขิน

  

  "ใช่เจ้าค่ะ" ฉันยิ้มแฉ่ง


  "เข้าเรื่องเถอะ.. เรื่องตระกูลเจินน่ะ ฮูหยินนางดูแปลกไป พอดีข้ากับวั่งจีเดินทางสะสางเรื่องของพวกข้ากันแล้วก็มีโอกาสได้เดินทางไปเยี่ยมประมุขเจินกับฮูหยิน"


  "สะสางเรื่องของพวกท่าน?" ฉันกลั้นยิ้มแสร้งทำสีหน้าสงสัย


  "มิใช่สิ่งที่เจ้าคิดสักหน่อย!— พวกข้าก็เข้าไปทักทาย ปรากฎว่า ประมุขเจินไม่อยู่ คนใช้ที่นั่นบอกว่าประมุขออกเดินทางแต่มิรู้ว่าไปที่แห่งไหนและไปทำอะไร ฮูหยินก็ดูจิตใจเศร้าหมอง พวกเขามิได้ติดต่อหาเจ้าเลยรึ" เว่ยอิงพูดจบก็กอดอกมองฉัน


  "ไม่เลยเจ้าค่ะ หลังจากที่ข้าไปงานศพของหลี่อี้ก็มิได้เจอกันอีกเลย..แต่ตอนที่ข้าฝึกตนอยู่ที่สำนักฉูเยว่ มันมีลางเกิดขึ้น ข้าได้กลิ่นเลือด" ฉันมองใบหน้าที่สวมใส่หน้ากากของอีกฝ่าย

  

  "พรุ่งนี้เจ้ากับซือจุยรีบเดินทางเสีย ข้าจะให้เวินหนิงติดตามพวกเจ้าไปด้วย ถ้าพาศิษย์คนอื่นไปเยอะ ข้าเกรงว่าจะเกิดเรื่องขึ้น เจ้าอย่าบอกใครนอกจากซือจุยจะดีกว่า" เว่ยอิงพูด ฉันเหลือบมองเขาพลางทำสีหน้าเอือมใส่


  

  "เจ้าทำหน้าแบบนั้นทำไม?"



  "ท่านแซวข้ารึคุณชายเว่ย" ฉันพูดพลางยกยิ้มขำ



  "ข้าเปล่าเสียหน่อย! เจ้ากับซือจุยก็ดูสนิทกันดี! แล้วเรื่องนี้เป็นเรื่องส่วนตัวของเจ้านี่ เจ้าอยากให้พวกเขามาพัวพันกับเรื่องที่ดูเสี่ยงอันตรายหรอกรึ!" เขาดุพลางยื่นมือมาจับไหล่ฉัน


  

  "เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ ข้าแค่มิอยากให้สถานการณ์ดูตึงเครียด" ฉันตอบ คราวนี้ฉันรู้สึกผิดจริงๆ เว่ยอิงถอนหายใจ

  

  "ข้ายอมรับว่าข้าก็ดูออกว่าพวกเจ้าชอบพอกัน เจ้ามิผิดหรอกนะ เอาเป็นว่าทำตามที่ข้าแนะนำเจ้า ลินดา..ข้าเข้าใจว่าเจ้าต้องเผชิญอะไรกับมากมายในโลกนี้แล้วเจ้าก็ได้แต่ทน" เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่เป็นห่วง ฉันยังคงสบตาเขา



 

  
  ฉันส่ายศรีษะพลางยิ้ม



  

  "มีคนที่คอยให้กำลังใจข้าอยู่ตลอด ข้าก็มีความสุขแล้วเจ้าค่ะ ข้าอยู่ในฐานะ หลาน ฟางฮัว ก็ต้องเผชิญกับชะตาของนาง นางดูมีความสุขที่ได้จากโลกนี้ไปแล้ว ข้าก็ต้องมีความสุขในฐานะ หลาน ฟางฮัว เช่นเดียวกัน" ฉันนึกถึงความฝันที่ได้คุยกับฟางฮัวในตอนนั้น


  

  เว่ยอิงยิ้มกว้าง พลางปรบมือด้วยความชอบใจ


  

  "ดีมาก! เจ้าดูข้าเป็นตัวอย่างสินะ!" เว่ยอิงหัวเราะเมื่อฉันทำหน้าตึงใส่




  





  


  ฉันเดินขึ้นมาบนสะพานไม้พร้อมกับสหายเด็กหนุ่มทั้งสี่คนหลังจากที่ล่องเรือในท่าน้ำสัตบงกชกับกินเม็ดบัวกันเสร็จ ผมเผ้าฉันยุ่งเหยิงเหตุผลก็เพราะพวกเขาทั้งสาดน้ำกันกับปาเม็ดบัวใส่เล่นซนตามประสาเด็กหนุ่ม ฉันจึงพลอยโดนไปด้วย

  


  "ยามเย็นแล้ว!กลับไปเตรียมตัวกัน!" จินหลิงกล่าวอย่างร่าเริงพลางวิ่ง จิ่งอี๋กรอกตามองบนก่อนจะเดินตามอีกฝ่ายและจื่อเจินที่เดินไปด้วยเช่นกัน



  

  ฉันพยายามเคาะร้องเท้าที่สวมใส่กระทบกับพื้นไม้เพื่อให้น้ำออกมา


  

  "ศิษย์พี่ เกิดอะไรขึ้นกับรองเท้าของท่านรึขอรับ" ซือจุยที่ยังยืนอยู่ด้านข้างถามฉัน

  

  "น้ำมันเข้าไปในรองเท้า ข้าว่าข้าถอดดีกว่า" ฉันพูดจบก็จะก้มถอดรองเท้าตรงนั้นเลย แต่ซือจุยจับขาฉันไว้ ฉันตกใจเกือบล้ม


  

  "ข้าทำให้ขอรับ" ซือจุยย่อตัวลง



  "เรื่องแค่นี้เอง! เจ้าอย่าจับขาข้าสิ ถอยไปก่อน!" ฉันมองเขาที่ส่ายหน้าไปมา มือเรียวของเขาถอดรองเท้าให้ฉันอย่างรวดเร็วเมื่อเขาบอกให้ฉันยกเท้าขึ้น

  

  "เรียบร้อยแล้วขอรับ แค่นี้เอง" เขายิ้ม ฉันหน้าแดงเถือก อายเหล่าบรรดาศิษย์ที่เดินผ่านและส่งยิ้มกรุ่มกริ่มให้กับฉันและซือจุย

  

  "ขอบใจนะ!" ฉันหยิบรองเท้าของฉันจากในมือของเขาอย่างรวดเร็วพลางรีบเดินเข้าสำนักด้วยความเขิน





 

  


  "แม่นางหลาน ประมุขเจียงเรียกตัวเจ้าไปพบ" ศิษย์ตระกูลเจียงเอ่ยเมื่อเจอหน้าฉัน


  "ตอนนี้เลยรึ" ฉันถาม ก้มมองสภาพตัวเองที่ดูไม่ค่อยจะได้ ชุดก็เปียกน้ำ แถมเท้าเปล่าอีก

  

  "มิเป็นไรหรอก เจ้าเข้าไปพบเขาได้เลย" ศิษย์ชายยิ้มพลางเดินออกไป

  

  "ข้าไปก่อนนะซือจุย เจอกัน" ฉันลาซือจุยที่เดินตามฉันมา

  

  "ขะ ขอรับ" ซือจุยพูดพลางมีสีหน้าที่เหมือนมีอะไรบางอย่างจะพูดกับฉัน ไว้ค่อยมาถามเขาทีหลังแล้วกัน วันนี้ถูกเรียกพบบ่อยเกินไปไหมเนี่ย!













  

  "คาระเจ้าค่ะประมุขเจียง" ฉันคำนับเขา เจียงเฉิงพยักหน้าพลางปรายตามองฉัน


  "เจ้าไปทำอะไรมา สภาพถึงเป็นแบบนี้" เสียงเข้มเอ่ยถามพลางขมวดคิ้ว

  

  "อะ เอ่อ ขออภัยเจ้าค่ะ ข้ากับศิษย์น้องไปเก็บดอกบัวกันเจ้าค่ะ ชุดของข้าก็เลยเปียกและรีบมาพบท่าน" ฉันกำมือด้วยความประหม่า เมื่อกี้ซือจุยจะเตือนฉันสินะ


  "งั้นก็พอดี! ข้ามีของที่จะมอบให้กับเจ้า" เจียงเฉิงกล่าวพลางเรียกศิษย์ตระกูลเจียง เธอเดินมาหาฉันพร้อมกับยื่นกล่องให้ ฉันรับมาด้วยความงุนงง

  

  "ขอบคุณที่เจ้าคอยดูแลจินหลิง เรื่องตักเตือนในวันนั้นก็ด้วย" ใบหน้าคมยกยิ้ม เขารู้งั้นเหรอว่าฉันสอนจินหลิงน่ะ! กวงเหยาไปบอก? ฉันกัดปากด้วยความประหม่าก่อนจะโค้งทำความเคารพ

  

  "ขอบคุณมากเจ้าค่ะ!"



  "ข้าหวังว่าเจ้าจะใส่มาในงานเลี้ยงครั้งนี้" เจียงเฉิงพูดพลางเดินออกไปจากห้องโถง


  

  ใส่? ฉันรีบเปิดกล่องออกดูทันที สิ่งที่อยู่ข้างในนั้นคือชุดราตรีผ้าสีม่วง...
















  



  ฉันมองตัวเองอยู่หน้ากระจก ใบหน้าถูกแต่งแต้ม ผมสยายยาวถูกหวีให้เรียบ ชุดที่เจียงเฉิงเป็นคนมอบให้ช่างสวยงามเมื่อใส่กับร่างสูงเพรียวของฟางฮัว ผ้าสีม่วงช่างนุ่มลื่น ชุดมีลักษณะเกาะอก ชายแขนเสื้อกว้างยาว รู้สึกไม่ค่อยมั่นใจเลย

 

  "สวยจังเลยเจ้าค่ะศิษย์พี่ฟางฮัว" หลินฮุยโผล่มาจากข้างหลัง

  

  "มาแบบเงียบๆอีกแล้วนะเจ้า" ฉันหันไปหยอกเธอพลางยิ้ม หลินฮุยช่วยแต่งหน้าและแต่งตัวให้กับฉัน

  

  "ดีจังเลยนะเจ้าคะที่ประมุขเจียงมอบชุดให้ ถ้าพวกเขาเห็นศิษย์พี่จะเป็นยังไงนะ" หลินฮุยยกมือจับคางพลางแกล้งทำสีหน้าครุ่นคิด ฉันตีไปที่แขนอีกฝ่ายเบาๆ

  

  "อาจจะชมข้าและแซวเหมือนที่เจ้าทำยังไงล่ะ" ฉันพูด อีกฝ่ายยกมือปิดปากหัวเราะ


  

  "ไม่มีเครื่องประดับรึเจ้าคะศิษย์พี่" ร่างเล็กมองฉัน เครื่องประดับ...ปิ่นปักผมที่ซือจุยให้!





  

  ฉันรีบเดินไปค้นของในถุงผ้าและหยิบปิ่นปักผมรูปดอกไม้สีน้ำเงินยื่นให้หลินฮุย


  

  "ท่านซื้อมารึเจ้าคะ" อีกฝ่ายรับมาพลางปักลงบนผมของฉัน


  

  "ซือจุยให้ข้าน่ะ.." ฉันตอบ พลางนึกคิดว่าถ้าเขาเห็นฉัน เขาจะมีอาการยังไงนะ รู้สึกเขินอีกแล้ว...















  ฉันเดินออกมาตามลำพังส่วนหลินฮุยเธอขอตัวไปอยู่กับกลุ่มเพื่อนของเธอ ศิษย์หญิงและศิษย์ชายที่ต่างก็สวมชุดที่ดูแปลกตาและสวยงามไม่ต่างจากฉันเดินกันพลุกพล่าน มีบางส่วนที่มองฉันด้วยความตะลึง


  

  รู้สึกประหม่าแล้วนะ...



  

  ฉันเดินลัดเลาะผ่านผู้คนจนมาถึงห้องจัดอาหารได้สำเร็จพลางหันซ้ายหันขวามองสหายศิษย์น้องทั้งสี่ ฉันไม่ได้บอกพวกเขาเรื่องชุดด้วยแถมก็แต่งหน้าแต่งตัวนานอีก




  "ศิษย์พี่ฟางฮัว!!" เสียงของจินหลิงเรียกฉัน ฉันหันไปมองพวกเขาพลางยิ้มกว้าง



  "ท่านสวยเหลือเกิน! ชุด..สีม่วง? ท่านน้าบอกกับข้าว่า เขาได้มอบชุดนี้ให้กับท่าน" จินหลิงยิ้มมองฉันด้วยแววตาเป็นประกาย


  "งดงามมากขอรับศิษย์พี่!" จิ่งอี๋มีแววตาไม่ต่างกับจินหลิง

  

  "ท่านดูแปลกตามากขอรับ.." จื่อเจินจับท้ายทอยพลางหน้าแดง เขาเขินฉันแฮะ ฮ่าๆ



  "ขอบคุณพวกเจ้าสำหรับคำชม ว่าแต่ซือจุยล่ะ?" ฉันถาม จิ่งอี๋ทำหน้าบึ้งทันที

  

  "เขาอยู่กับขุนพลผีที่ท่าเรือน่ะขอรับ" จิ่งอี๋ตอบ



  "ข้าไม่ค่อยรู้สึกชอบเขาเลย แต่ซือจุยกลับชอบไปคุยกับเขา โม่เสวียนอวี่ก็ตัวติดกับหานกวงจวิน คนสกุลหลานดูแปลกเสียจริง อยู่กับคนไม่ปกติ!" จินหลิงพูดพลางเชิดหน้า ฉันยิ้มแห้ง


  "งั้นข้าก็อยู่กับคนที่ผิดปกติน่ะสิ" จิ่งอี๋พูดพลางชี้ไปที่จินหลิง


  "เจ้าว่าข้างั้นรึ!!" จินหลิงตะโกน


  "ชี้ขนาดนี้แล้ว จะใครอีกล่ะ" จิ่งอี๋แสยะยิ้ม จื่อเจินจึงรีบห้ามพวกเขาทั้งสอง


  "ข้าขอตัวไปพบซือจุยก่อนนะ" ฉันพูดมองพวกเขาที่จะปะทะฝีปากกันต่อไม่สนใจฉันแล้ว















  


  ยามราตรีช่างเงียบสงบ เสียงแมลงกลางคืนยังคงร้องระงม ฉันเดินถือเทียนหอมไปหาพวกเขาทั้งสองที่นั่งตรงสะพานไม้มองท่าน้ำดอกบัวที่มืดมิด


  "พวกท่านไม่เข้าไปข้างในรึเจ้าคะ" ฉันถามยืนข้างหลังพวกเขาที่คุยเล่นกันจนซือจุยหัวเราะ



  ซือจุยและเวินหนิงหันมามองฉัน ซือจุยหุบยิ้ม ดวงตาของเขาเบิกโผลงพลางลุกขึ้นพรวดจนฉันต้องก้าวถอยด้วยความตกใจ


  "ศะ ศิษย์พี่? ปิ่นปักผม..เอ่อ.." ซือจุยพูดตะกุกตะกัก ฉันมองเขาที่หน้าแดง

  

  "ปิ่นปักผมของเจ้าที่มอบให้ข้าสวยมาก ขอบคุณ—"


  "ศิษย์พี่สวยต่างหาก! อะ..เอ่อ.."


  "ท่านงดงามมากเลยขอรับ" เสียงอ่อนโยนของเวินหนิงเอ่ย

  

  "ขอบคุณพวกท่านทั้งสอง" ฉันยิ้ม









 

  

  ซือจุยยื่นมือมาหาฉันเมื่อพวกเราตัดสินใจจะนั่งเรือเล่นกันในท่าสัตบงกช


  

  ฉันสัมผัสไปที่มือนุ่มของเขาความอบอุ่นของเขาแผ่ไปทั่วมือของฉัน เมื่อฉันนั่งลงบนเรือได้เรียบร้อย เวินหนิงก็เริ่มพายเรือ



  

  "พวกท่านทั้งสองข้ามีเรื่องที่จะคุยด้วย เกี่ยวกับเรื่องตระกูลเจิน"





  


  ...




  

  "กลิ่นเลือด ? เป็นลางที่ดูไม่ดีเสียจริง" ซือจุยกล่าวมองฉัน


  

  "คุณชายเว่ยได้บอกเรื่องนี้กับข้าแล้ว ข้าจะปกป้องพวกท่านเอง" เวินหนิงพูดอย่างหนักแน่น ฉันกับซือจุยยิ้มกว้าง










TALK


มาต่อแล้วว มดขึ้นจอกันไหมเอ่ย? 5555 ติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะ ใครสงสัยว่าชุดของฟางฮัว กับ ปิ่นปักผมที่ซือจุยให้หน้าตาเป็นยังไง ไรท์จะแทรกรูปไว้ให้นะคะ ขอบคุณที่ติดตามกันน้าา




           


 





  





 






 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 121 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

227 ความคิดเห็น

  1. #118 p171 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 17:36

    แต่งดีมากมันทำให้รักซือจุยมากขึ้นนน~ฟิน
    #118
    1
    • #118-1 RAY MII(จากตอนที่ 19)
      7 ตุลาคม 2562 / 18:33
      ขอบคุณมากๆเลยนะคะ
      #118-1
  2. #115 cream16984 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 00:00

    มียาหม่องไหมคะ? มดกัด

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png

    #115
    1
    • #115-1 RAY MII(จากตอนที่ 19)
      30 กันยายน 2562 / 07:58
      มีค่ะ! //ยื่นให้
      #115-1
  3. #114 Nat-Sap (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 22:18

    ซือจุยน่าร้ากก
    #114
    1
    • #114-1 RAY MII(จากตอนที่ 19)
      29 กันยายน 2562 / 22:26
      น่ารักมากๆๆ
      #114-1
  4. #113 เด็กหลงทางในกูซู (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 22:03

    ซือจุยจะน่ารักเกินไปแล้ววว~ พูดตะกุกตะกักได้น่าเอ็นดูมากๆ555

    #113
    1
    • #113-1 RAY MII(จากตอนที่ 19)
      29 กันยายน 2562 / 22:07
      นั่นน่ะสิ~~ เอ็นดูเหมือนกันค่ะะ
      #113-1
  5. #112 Phatusanime (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 21:47
    หนูจุยยยยยย
    อยากจะร้องแหมทุกบรรทัดจริงๆ สามสี่หน่อEDM ช่วยชงที
    #112
    1
    • #112-1 RAY MII(จากตอนที่ 19)
      29 กันยายน 2562 / 22:02
      55555ชงไม่รู้จะชงยังไงแย้วว
      #112-1
  6. #111 Frostendzx (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 21:28
    ซือจุยลูกแม่!!! น้องน่าเอ็นดูเกนไปแล้ว แงงงงง ---แค่กๆ ทีนี้จะมีเรื่องน่าปวดหัวมาแล้วสินะคะ สู้ๆ นะคะไรท์ และก็สามคนตรงนั้นที่จะไปสกุลเจินด้วย><
    #111
    1
    • #111-1 RAY MII(จากตอนที่ 19)
      29 กันยายน 2562 / 21:39
      ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ ส่งกำลังใจให้สามคนตรงนั้นเยอะๆเลย!
      #111-1
  7. #110 NaomiSama (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 21:25
    ว้าวๆๆๆ ซือจุยยยยยยย อ๊ากกกกกกก
    #110
    1
    • #110-1 RAY MII(จากตอนที่ 19)
      29 กันยายน 2562 / 21:39
      กรี๊ดด้วยคนค่ะะ
      #110-1
  8. #109 polytome (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 21:15
    จะรออ่านค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #109
    1
    • #109-1 RAY MII(จากตอนที่ 19)
      29 กันยายน 2562 / 21:40
      ขอบคุณมากเลยค่ะ ^^
      #109-1