[ ปรมาจารย์ลัทธิมาร ซือจุย x OC ] ยามดอกไม้ร่วงโรยบนเมฆา (END)

ตอนที่ 20 : พิธีสับเปลี่ยนวิญญาณ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 885
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 96 ครั้ง
    15 ต.ค. 62

  




พิธีสับเปลี่ยนวิญญาณ



  

  "คุณชายเว่ยรึขอรับ?" ซือจุยมีสีหน้าที่งุนงง ฉันตาโต ลืมไปเลยว่าซือจุยยังจำเว่ยอิงไม่ได้ เวินหนิงเงียบเขาก็คงจะรู้เหมือนกัน

  

  "ข้าว่ากลับไปที่งานกันเถิด พวกจิ่งอี๋คงจะรออยู่" ฉันเอ่ย ซือจุยพยักหน้า เวินหนิงพายเรือกลับไปที่สะพานไม้


  

  ฉันเหลือบมองเด็กหนุ่มที่ยังคงคิดเรื่องของเว่ยอิง















  


  ฉันและซือจุยกล่าวลาเวินหนิง พวกเราเข้าใจดีว่าเวินหนิงเป็นที่ไม่ชอบของผู้คนสักเท่าไร ฉันจึงตัดสินใจที่จะอยู่ในงานไม่นานนักและบอกว่าจะรีบมาหาแต่เวินหนิงกลับปฏิเสธฉันทันที


  

  "สนุกกับงานเลี้ยงเถิดแม่นาง แค่ท่านและอาเยวี่ยนมานั่งเรือเล่นกับข้า ข้าก็รู้สึกดีแล้วขอรับ" ใบหน้าขาวซีดยกยิ้มอย่างอ่อนโยน


  

  "ข้าก็มีความสุขเช่นกัน ท่านเวินหนิง" ฉันรู้สึกเศร้าอย่างบอกไม่ถูกก่อนจะคำนับลาเขาเดินเข้าไปในสำนักพร้อมซือจุย















  



  "กว่าจะมากันนะ พวกเจ้า!" จินหลิงโบกมืออย่างร่าเริงมาที่ฉันกับซือจุย ผู้คนนั่งดื่มและทานอาหารกันอย่างคึกคัก

 

  
  "ร่าเริงเกินเหตุนะเจ้า" จิ่งอี๋พูดพลางชำเลืองด้วยความไม่พอใจ


  

  "มีงานเลี้ยงทั้งที่จะไม่ให้ร่าเริงได้อย่างไรเล่า! เอาล่ะ ศิษย์พี่! อยากลิ้มรสขนมที่ทำจากดอกบัวรึไม่ขอรับ!" จินหลิงถามฉันที่นั่งเงียบ ฉันยิ้มพลางพยักหน้าหงึก ซือจุยดูเหม่อลอยเขาดูคิดอะไรบางอย่าง


  

  "ลองชิมขนมไหมซือจุย" ฉันยิ้มพลางหยิบขนมยื่นให้เขา ใบหน้าหวานของซือจุยดูฝืนยิ้มพลางรับจากมือฉัน


  

  "เจ้าดูมีเรื่องกลุ้มใจนะ .. หรือว่าจะเป็นเรื่องนามของคุณชายเว่ย?" ฉันยกมือกระซิบตรงหูอีกฝ่าย ซือจุยเหลือบมองฉันที่อยู่ใกล้เขา เขาถอยตัวออกห่างจากฉันและมีใบหน้าที่ขึ้นสี

  


  "ขะ..ขอรับ ข้ารู้สึกคุ้นเคยอะไรบางอย่าง" ซือจุยตอบพลางยกถ้วยชาดื่ม


  

  "พวกเจ้าคุยอะไรกันรึ" จิ่งอี๋มองมาที่พวกเราอย่างสงสัย


  

  "ไม่มีอะไรหรอกน่า พรุ่งนี้ซือจุยกับข้าจะออกเดินทางนะ ตามคำสั่งของหานกวงจวิน" ฉันตอบจิ่งอี๋ เด็กหนุ่มพยักหน้าหงึก


  

  "ไปที่ใดกันรึขอรับและเหตุใดต้องไปกันสองคน?" จิ่งอี๋ขมวดคิ้ว ฉันเงียบพลางวาดนิ้วมือที่ประสานอยู่ใต้โต๊ะปล่อยเวทย์ที่มีลักษณะเป็นเม็ดวงกลมสีเขียวอ่อนไปที่ถ้วยชาของจิ่งอี๋ น้ำชาหกเต็มเสื้อคลุมของเขา


  

  "ร้อน!!" จิ่งอี๋ลุกขึ้นพรวดอย่างรวดเร็ว เสียงของถ้วยชาแตกดังเพล้ง



  

  ขอโทษด้วยนะจิ่งอี๋ ข้าจะบอกเรื่องนี้กับเจ้าไม่ได้...


 

  
  "เจ้าทำใช่รึไม่จินหลิง!!" จิ่งอี๋หันไปว่าอีกฝ่ายที่นั่งอยู่ด้านข้าง


  

  "ปรักปรำข้า!! เจ้ามิเห็นรึว่าข้ากำลังเล่นกับเซียนจื่ออยู่น่ะ!" จินหลิงลุกขึ้นประชันหน้ากับอีกฝ่าย


  

  "พอได้แล้วพวกเจ้าทั้งสอง" ซือจุยพูดพลางลุกขึ้นยื่นมือดันตัวพวกเขา


  

  "อย่าเอะอะโวยวายไป ที่พวกเจ้าทำมันเป็นการรบกวนผู้อื่น" เสียงนุ่มกล่าวตักเตือน พวกเขาทั้งสองจึงทิ้งตัวลงนั่งหันหน้าเชิดไปคนละทางจนฉันต้องกลั้นขำ



















  


  ลมเย็นยามเช้าปะทะใบหน้าของฉันจนรู้สึกเย็น ฉันหันไปมองซือจุยที่เหาะกระบี่อยู่ด้านข้างฉันส่วนเวินหนิงเขาล่วงหน้าไปที่สำนักตระกูลเจินก่อน


  

  "ศิษย์พี่หิวรึไม่ขอรับ" ซือจุยถามฉันท่ามกลางทิวทัศน์ของภูเขาและป่าอันกว้างใหญ่ ฉันส่ายหน้า เป็นเพราะตอนเช้าที่พวกเรารีบเร่งออกเดินทาง


  

  "ไม่เท่าไร เจ้าล่ะ" ฉันถามกลับมองเส้นผมสีดำสลวยที่ถูกมัดรวบปลิวไปตามแรงลม


  

  "เอ่อ..ก็นิดหน่อยขอรับ" เขายกนิ้วเกาแก้ม ฉันยิ้มเอ็นดู


  

  "ไว้เสร็จภารกิจเราก็ไปหาอะไรกินเสียสิ" ฉันพูดอย่างร่าเริง ซือจุยยิ้มพยักหน้ารับ













  


  ฉันเหาะกระบี่ดิ่งลงสู่พื้นดิน พลางเก็บกระบี่เข้าฝักสายตาของฉันมองทิวทัศน์หน้าสำนักไปรอบๆ มันช่างเงียบเชียบผิดปกติ... กองใบไม้เหี่ยวเฉาปลิวไปตามแรงลม หน้าสำนักก็ไม่ได้รับการดูแลด้วย เกิดอะไรขึ้นกัน


  

  "ข้าว่าดูผิดปกตินะขอรับศิษย์พี่" ซือจุยว่าฉันพยักหน้าเห็นด้วย

 

  

  "แม่นางฟางฮัว! อาเยวี่ยน!" เวินหนิงเรียกฉันและซือจุย ฉันเงยหน้ามองเขาที่อยู่บนต้นไม้กระโดดลงมา


  

  "ท่านเวินหนิง ขึ้นไปทำอะไรบนนั้น? สังเกตการณ์รึเจ้าคะ" ฉันถามอีกฝ่าย ร่างสูงพยักหน้า


  

  "ภายในสำนักสะอาดต่างจากภายนอกยังมีคนงานทำงานกันปกติขอรับ" เวินหนิงพูด


  

  "รีบเข้าไปกันเถิด" ฉันหันไปมองซือจุยพลางเดินนำเข้าไปในสำนัก
















  

  "ตายแล้ว! ฟางฮัว! ไม่ได้เจอกันเสียนาน!" ฮูหยินปรี่เดินเข้ามากอดฉัน เมื่อคนงานพาฉัน ซือจุยและเวินหนิงมาที่ห้องรับรองแขก


  

  "ข้าดีใจเจ้าค่ะที่ได้พบกับท่านอีก" ฉันมองดวงตาคมสีน้ำตาลที่เหมือนกับหลี่อี้ไม่มีผิดเพี้ยน


  

  "คงเดินทางกันมาเหนื่อย ข้าจะไปบอกคนให้เตรียมน้ำชากับขนมให้พวกเจ้านะจ๊ะ" ร่างเพรียวของฮูหยินลุกขึ้นพลางเดินออกไป




  

  ฉันไอเสียงดังทันทีเมื่อเธอเดินออกไป ซือจุยที่นั่งอยู่ด้านข้างจับไหล่ฉัน


  


  "กลิ่นเลือด..คละคลุ้งมาก แสบคอไปหมด" ฉันมองซือจุยท่ามกลางม่านน้ำตาที่เล็ด



  

  "กลิ่นไอของวิญญาณเต็มไปหมด" เวินหนิงกล่าว ใบหน้าหันซ้ายขวามองสิ่งที่ผิดปกติไปรอบๆ


  

  "ตรงแถบป่านั้น พวกท่านควรออกไปตรวจนะขอรับ" เวินหนิงพูด ฉันลุกขึ้นหยิบกระบี่



  "เราควรรีบไป อยู่ตรงนี้ก็เปล่าประโยชน์" ฉันพูด ซือจุยพยักหน้า














  


  ฉันเดินลัดเลาะเข้าไปในป่ามีเวินหนิงเดินนำ กลิ่นเลือดคละคลุ้งจนฉันต้องยกชายแขนเสื้อมาปิดจมูก ดวงตาของฉันเบิกโผลงด้วยความตกใจเมื่อตามพุ่มไม้มีแต่หยดเลือดสีแดงเกาะเต็มไปหมด


  


  เกิดอะไรขึ้นกัน?



  

  "ถึงแล้วขอรับ" เวินหนิงหยุดเดินเมื่อเราโผล่พ้นออกจากพุ่มไม้ปรากฎเป็นลานกว้างวงกลมขนาดใหญ่




  ฉันผงะถอยหลัง กองศพคนเกือบร้อยชีวิตกองเป็นพะเนิน น้ำเลือดที่ผสมกับน้ำฝนเอ่อเต็มนองพื้น กลิ่นปนเปจนฉันเวียนหัวไปหมด




  'ช่วยพวกข้าด้วย'




  'ทรมานเหลือเกิน'




  'พาข้าออกไปจากที่นี่'






  "ข้าได้ยินเสียง..วิญญาณเหล่านี้ต้องการความช่วยเหลือ — ซือจุย" ฉันหันไปมองเด็กหนุ่มที่มีสีหน้าจริงจังเขาหยิบถุงใบเล็กนำฉินออกมา




  ฉินลอยอยู่บริเวณตัวของเขา มือเรียวทั้งสองข้างยกดีดฉินอย่างบรรจง



  "พวกเขาบอกว่าถูกหลอกมาที่นี่ขอรับ" ซือจุยพูด ฉันมองเสื้อผ้าของศพ ดูขาดรุ่ยและโทรม คงจะเป็นชาวบ้านที่ยากไร้


  

  "ตายนานรึยัง รู้ไหมว่าฮูหยินทำเพื่อเหตุใด" ฉันมองซือจุย เด็กหนุ่มเม้มปาก เหงื่อผุดตามใบหน้าด้วยความประหม่า


  

  "ไม่เป็นไรซือจุย ข้ารู้ว่าเจ้าพยายามอย่างสุดความสามารถ" ฉันพูดหันไปมองเวินหนิงที่ยืนอยู่หน้ากันพวกเรา


 

  

  เสียงของฉินเริ่มบรรเลง




  "วิญญาณของผู้หญิงกล่าวว่า..ฮูหยินตั้งใจทำพิธีสับเปลี่ยนวิญญาณขอรับ" ซือจุยพูด




  สับเปลี่ยนวิญญาณ...ฮูหยินจะนำวิญญาณของหลี่อี้เขามาอยู่ในร่างของชาวบ้าน!!















TALK


ไรท์กลับมาแล้วว หายไปนานเลย TwT ที่หายไปเพราะใช้เวลาทำงาน ไปเที่ยว เล่นอะไรไปเรื่อยในช่วงปิดเทอมค่ะ5555 ขอบคุณที่ติดตามกันนะคะ คอมเม้นเป็นกำลังใจให้ด้วยน้าา










 

ASHLEY
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 96 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

227 ความคิดเห็น

  1. #125 เด็กหลงทางในกูซู (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 16:34

    มาต่ออีกนะค้าาาา!! สนุกมากกกกก!! รออยู่นะคะ >^<

    #125
    1
    • #125-1 RAY MII(จากตอนที่ 20)
      16 ตุลาคม 2562 / 17:59
      ขอบคุณมากๆเลยนะคะ>[]<
      #125-1
  2. #124 Phatusanime (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 23:15
    คิดถึงมากเลย อีกตอนเลยได้มั้ยยยย

    ปล.ลางไม่ดีกะฮูหยินเลย อาฮัวต้องเจ็บตัวแน่ๆ
    #124
    1
    • #124-1 RAY MII(จากตอนที่ 20)
      15 ตุลาคม 2562 / 23:31
      ขอบคุณที่คิดถึงนะคะไรท์แงง ติดตามต่อไปน้าคะ
      #124-1
  3. #123 RAY MII (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 18:55
    ขอบคุณนะค้าา
    #123
    0
  4. #122 polytome (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 18:34
    สู้ๆ เป็นกำลังใจให้นะคะ คิดถึงไรท์จางงงง
    #122
    1
    • #122-1 RAY MII(จากตอนที่ 20)
      15 ตุลาคม 2562 / 19:07
      ขอบคุณนะค้าา
      #122-1
  5. #121 cream16984 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 13:48

    คิดถึงไรท์จังเลย

    #121
    1
    • #121-1 RAY MII(จากตอนที่ 20)
      15 ตุลาคม 2562 / 14:16
      ขอบคุณที่คิดถึงนะคะ คิดถึงเหมือนกันค่ะ ><
      #121-1
  6. #120 Frostendzx (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 13:00
    เอาแล้ว ฮูหยินคงไม่ได้คิดอะไรแปลกๆ หรอกนะ;--; สู้ๆ นะทั้งสามคนเลย รวมทั้งไรท์ด้วยนะคะ!
    #120
    1
    • #120-1 RAY MII(จากตอนที่ 20)
      15 ตุลาคม 2562 / 14:16
      ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่า ดีใจที่ยังติดตามอยู่น้าแงง
      #120-1