[Fic Marvel] Flames of Veronica

ตอนที่ 3 : Who are you?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,104
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 131 ครั้ง
    26 ก.ค. 63

      เวโรนิก้าตื่นขึ้นมาในห้องๆหนึ่ง สิ่งแรกที่เห็นคือแสงจ้าจากหลอดไฟ ดวงตาทั้งสองค่อยๆกระพริบเพื่อปรับการโฟกัส สิ่งสุดท้ายที่เธอจำได้คือตัวเองนั่งอยู่ที่ริมแม่น้ำหลังจากที่หนีออกมาจากโกดังแล้วเธอก็สลบไป อย่างแรกที่เวโรนิก้ามองหาคือมีดของเธอ แต่ดูเหมือนว่าใครก็ตามแต่ที่ช่วยเธอไว้คงเอามันไป ไม่ก็หล่นหายไปในแม่น้ำนั้น
     
     เด็กสาวยันตัวขึ้นจากเตียงก่อนจะลุกออกสำรวจสภาพแวดล้อม ทันทีที่ขาแตะลงบนพื้นเวโรนิก้ารู้สึกว่าร่างกายของเธอเหมือนแตกออกเป็นเสี่ยงๆ พลังงานสีม่วงไหลผ่านทั่วร่างกายสร้างความเจ็บปวดให้กับเด็กสาวเป็นอย่างยิ่ง เวโรนิก้าค่อยๆนั่งลงบนกับเตียงสีขาวพลางหอบหายใจหนัก เด็กสาวคิดว่าคงเป็นเพราะการที่เธอไม่สามารถควบคุมพลังของตนเองได้ จนทำให้มันทะลักออกมามากเกินไป จนกลายเป็นพิษให้กับตัวเธอเอง

     
     "ตื่นแล้วหรอ" 

     เวโรนิก้าตัวชาวาบด้วยความกลัวและตกใจ เด็กสาวหันควับกลับไปดูต้นเสียง ปรากฏว่าเป็นชายร่างสูงใหญ่มีดวงตาสีฟ้าดั่งท้องทะเล ผมสีบลอนด์เข้ม และสันกรามที่คมชัด 

     "คุณเป็นใคร?!" เวโรนิก้าถามตอบด้วยความระแวง พลางมองหาอาวุธป้องกันตัว

     "ผมชื่อ สตีฟ โรเจอร์ส" ทันทีที่เวโรนิก้าได้ยินชื่อของชายตรงหน้าตาของเด็กสาวเบิกโพลง เธออยากจะเอาหัวตนของตนเองโขกกับพื้นให้รู้แล้วรู้รอด เพราะ สตีฟ โรเจอร์ส หรือ กัปตันเอมริกา ก็คือคนที่รัฐบาลกำลังตามหาตัวอยู่ตอนนี้ เนื่องจากเขาไปก่อเรื่องอะไรไว้เธอเองก็ไม่ได้ใส่ใจ

     "ขอโทษด้วยถ้าทำให้ตกใจ แต่ฉันว่าเราควรนั่งคุยกันเสียหน่อย" 
.
.
.
.
.
.

     ตอนนี้เวโรนิก้ากำลังนั่งอยู่กลางห้องกับกัปตันอเมริกา สถานะการณ์ตอนนี้น่าอึดอัดถึงที่สุด เพราะเธอไม่ไว้ใจเขาและเขาก็คงไม่ไว้ใจเธอเหมือนกัน
     
     "เริ่มจากคำถามแรก ฉันอยู่ที่ไหนแล้วทำไมถึงอยู่ที่นี่?" เด็กสาวเอ่ยถาม

     "เป็นโฮเต็ลในบรู๊คลินน่ะ ฉันเป็นคนพาเธอมาที่นี่เพราะเธอสลบไป จำได้หรือเปล่า?" เวโรนิก้าจำได้ว่าก่อนที่เธอจะสลบไป คนที่มาช่วยเธอไว้ก็คงจะเป็นเขา ส่วนที่เขาไม่ได้พาเธอไปโรงพยาบาลเพราะว่าถูกล่าหัว ถ้าไปในที่สาธารณะก็คงไม่ใช่ความคิดที่ฉลาดนัก "ไม่คิดจะแนะนำตัวกันหน่อยหรอ?" ชายหนุ่มเอ่ยถามในขณะที่เด็กสาวกำลังใช้ความคิด 

     เวโรนิก้าถึงกับคิ้วกระตุกเมื่อได้ยินกับคำถาม ไม่รู้ว่าพระเจ้าเกลียดอะไรเธอนักหนา เธอถึงได้เจอคนไม่ปกติถึงสองคนในเวลาใกล้ๆกัน แถมตอนนี้ยังส่งสายตาเชิงบังคับให้เธอตอบอีกด้วย! 

     "เวโรนิก้า เฟรย์" เด็กสาวเอ่ยออกไปด้วยใบหน้าเรียบเฉยไม่บ่งบอกอารมณ์ ตอนนี้เธอต้องการที่จะกลับบ้านเป็นอย่างมาก เนื่องจากอาการของเธอกำลังกำเริบ พลังงานสีม่วงวิ่งผ่านร่างกายของเด็กสาวสร้างความเจ็บปวดแสนสาหัส เด็กสาวพยายามปั้นสีหน้าเย็นชาไม่แสดงอาการให้คนตรงหน้าเห็น แต่ก็ไม่สามารถรอดพ้นจากสายตาของคนร่างสูงไปได้ "เธอโอเคไหม-"

     "คุณต้องการอะไรกันแน่ แล้วช่วยฉันไว้ทำไม" ยังไม่ทันที่ชายหนุ่มจะพูดจบ เวโรนิก้าก็พูดแทรกขึ้นมาเสียก่อน "ไม่จำเป็นต้องอ้อมค้อมให้มันเสียเวลา จะถามอะไรก็ถามมา"

     "ถ้าเป็นเช่นนั้น...เธอคือใครกันแน่? เมื่อคืนฉันเห็นเธอพุ่งออกมาจากเปลวไฟ ก่อนจะร่วงลงแม่น้ำ" สตีฟ ไม่คิดจะอ้อมค้อมอีกต่อไป เขาถามคำถามที่ตนเองสงสัย เมื่อคนนี้เขากำลังวิ่งออกกำลังกายอยู่ข้างริมแม่น้ำแต่กลับเห็นเด็กสาวโผล่ออกมากลางอากาศ เรื่องแบบนี้คงไม่ปกติซะเท่าไหร่

     ชายหนุ่มขยับหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าของเด็กสาวทำให้เห็นดวงตาสีน้ำตาลเฮเซลของเด็กสาวได้อย่างชัดเจน ก่อนจะถามคำถามที่คนตรงหน้าไม่อยากตอบ "มีอะไรจะอธิบายไหม เวโรนิก้า?" 
.

.

.

     คนร่างสูงจ้องมายังเด็กสาวไม่วางตาเพื่อรอคำตอบ ราวกับว่าเขากำลังกดดันให้เธอพูด แต่เธอไม่รู้ว่าเธอสามารถเชื่อเขาได้หรือไม่ ในเมื่อเธอเพิ่งพบเขาได้ไม่นาน ความคิดของเด็กสาวตีกันไปมาในหัว บวกกับตอนนี้ที่ร่างกายไม่สมบูรณ์

     เวโรนิก้าไม่รู้ว่าเธอจะสามารถทนกับพลังของเธอได้นานเท่าไหน ความเจ็บปวดเพิ่มพูนขึ้นทุกทีและดูเหมือนจะไม่หยุดจนกว่าเธอจะได้ระบายมันออกไป 

     "ฉันสามารถเชื่อคุณได้ไหมกัปตัน?" เด็กสาวจ้องมองเข้าไปดวงตาสีฟ้าของคนร่างสูง เธอตัดสินใจที่จะลองเสี่ยงในเมื่อเขาเองก็เห็นทุกๆอย่างแล้ว คงไม่มีเหตุผลที่จะต้องปิดอีกต่อไป

     "เรียกฉันว่าสตีฟ"

     รอยยิ้มเล็กๆปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเด็กสาวเมื่อได้ยินคำพูดของชายตรงหน้า การที่เขาให้เธอเรียกชื่อก็เหมือนการบอกเป็นนัยว่าเธอสามารถไว้ใจเขาได้ 

     "ฉัน...ไม่ค่อยปกติเท่าไหร่น่ะ" เธอมองออกไปนอกหน้าต่าง คิดถึงสิ่งที่เธอเพิ่งทำไปเมื่อวาน “ฉันสามารถทำให้ไฟลุกได้..อะไรทำนองนั้น" 

     "นั้นคือเหตุผลที่อยู่ดีๆเธอร่วงลงมาจากอากาศใช่หรือเปล่า" สตีฟถามเชิงตลก    
     
     "อธิบายยากน่ะ..เพิ่งรู้ว่าฉันทำแบบนั้นได้ด้วย” เด็กสาวตอบกลับพลางสำรวจร่างกายของตัวเอง "แต่มันมีปัญหาอยู่อย่างนึง--คือฉันไม่สามารถควบคุมมันได้"

     "ฉันไม่ได้ใช้มันมานานมากทำให้มันทะลักออกมา" เวโรนิก้ายื่นมือของเธอให้กับสตีฟ "เห็นหรือเปล่า?" 

     สตีฟจับมือของเด็กสาวขึ้นมาดู เขาเห็นพลังงานสีม่วงไหลเวียนอยู่ทั่วร่างกายของเธอ เขาจ้องเข้าไปในดวงตาของเด็กสาวและเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "เจ็บไหม?"

     คำพูดสั้นๆของคนตรงหน้าทำให้เวโรนิก้าต้องยิ้มออกมา มันเป็นความรู้สึกที่เธอไม่ค่อยจะคุ้นชินกับมันเท่าไหร่ เธอไม่รู้ว่าเขาถามไปเพราะมารยาทหรือเปล่า แต่มันค่อนข้างที่จะรู้สึกดี "เจ็บสิ...แต่ไม่รู้จะทำอย่างไร" 

     "ให้ฉันช่วยเธอได้หรือเปล่า? เพื่อนของฉันอาจจะรู้ทางแก้"

     สิ่งที่สตีฟพูดทำให้เวโรนิก้ารู้สึกสมเพชตัวเองเหลือเกิน ชีวิตของเธอมีแต่ความล้มเหลว เธอไม่สามารถช่วยใครได้เลยสักครั้งและตอนนี้ยังไม่สามารถช่วยตัวเองได้อีก เวโรนิก้าไม่เคยขอความช่วยเหลือจากใคร เธอไม่เคยอยากให้ใครมาสงสารหรือเห็นใจ แล้วเธอก็ไม่อยากทำตัวอ่อนแอให้ใครเห็น

     แต่ตอนนี้สิ่งเดียวที่เธอทำได้ก็คือยอมรับข้อเสนอ เพราะนี่คงเป็นโอกาสเดียวของเธอที่จะหาย ทิฐิที่มีก็คงต้องวางลงก่อน


     เธอจะลองเชื่อใจผู้ชายคนนี้ดูสักครั้ง


     "เอาสิ" เวโรนิก้าตอบรับข้อเสนอ ก่อนที่เธอจะนึกบางอย่างสำคัญออก "ขอมีดของฉันคืนด้วยสตีฟ"

     " หึ...ขอเก็บไว้ก่อน เป็นตัวประกัน"

    คำพูดนั้นทำให้เธอถึงกับคิ้วกระตุก ผู้ชายคนนี้จะดีหรือร้ายกันแน่!



   -------------------------------------------------------------------------------------------------------------
แจ้ง

กลับมาอัพแล้วค่าา ขอโทษที่หายไปนะคะ การบ้านเยอะมากก ตอนนี้แคปเอาคะแนนไปก่อน ใครเชียร์เรือไหนเม้นทืมานะคะ! 


กัปตันมาแล้ววววว กรี๊ดด!

หนูเวจะทำยังไงละนี่ โดนเค้าจับได้แบบนี้
แต่ว่าวันนี้มาก่อนแค่30%นะคะ ต้องขอไปนอนก่อน
เจอกันค่ะ<3


อย่าลืมคอมเมนท์เป็นกำลังใจ+ติชมให้กับไรท์ด้วยนะคะ ทุกๆคอมเมนท์มีความหมายมากๆนะคะ!❤️

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 131 ครั้ง

25 ความคิดเห็น

  1. #9 Kurai-kun (@Kurai-kun) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 18:34

    งุ้ยย~~ตั้ลล้ากกก55555
    #9
    0
  2. วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 23:47
    หลัง civil warหรอคะ
    #8
    1
  3. #7 paiwarn254800 (@paiwarn254800) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 02:30
    กัปตันน่ารักกก
    อร้ายยยยยเขินนน
    ลากน้องเข้าห้องแบบนี้ผิดกฎหมายมั้ยเนี้ย
    #7
    3
    • #7-1 paiwarn254800 (@paiwarn254800) (จากตอนที่ 3)
      20 พฤษภาคม 2562 / 02:31
      น้องอายุเท่าไหร่หนอ
      #7-1
    • #7-2 Ajfantasy (@Naaka) (จากตอนที่ 3)
      20 พฤษภาคม 2562 / 02:44
      น้อง18แล้ว><
      #7-2
  4. #6 InGGy_IM (@InGInG) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 16:09
    วี๊ดดด แคปเว่อบั่นแบดบอยหรอคะดีต่อใจจัง
    #6
    1
    • #6-1 Ajfantasy (@Naaka) (จากตอนที่ 3)
      19 พฤษภาคม 2562 / 21:18
      ><แคปจะทำอะไรน้าาา
      #6-1