[ MARKBAM ] ⎮V I T A M I N B ⎮#มบย่อมาจาก [END]

ตอนที่ 3 : Chapter 3 Because your eyes said you were feeling it too [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,244
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,172 ครั้ง
    29 ม.ค. 62




Chapter 3

Because your eyes said you were feeling it too

 



 

เช้านี้มาร์คออกกำลังกายด้วยการกำจัดวัชพืชในสวนหลังบ้าน แล้วขุดแปลงผักสวนครัวเพิ่มใหม่ให้แม่ของแบม หลังบ้านมีพื้นที่เยอะมากพอจะปลูกได้หลายอย่าง หลายแปลงที่มาร์คทำไว้ก่อนหน้านี้เริ่มโตพร้อมเก็บไปกินแล้ว


เขาว่าจะลองทำแปลงผักแบบไฮโดรโปนิกส์ดูบ้างเหมือนกัน แต่ทุกวันนี้ผักที่บ้านก็เยอะกินไม่ทันจนต้องเอาไปแบ่งเพื่อนบ้านระแวกใกล้เคียงบ้างแล้ว


มาร์คนี่แข็งแรงดีจังเลยนะลูก ช่วยแม่ได้เยอะเลย


แม่เอ่ยชื่นชมเจ้าของร่างสูงใหญ่ มาร์คเป็นชายสมชายที่ทำงานแบบที่ต้องใช้แรงผู้ชายได้ทุกอย่าง งานซ่อมแซมก็ยอดเยี่ยม อะไรในบ้านพังก็ได้มาร์คนี่แหละที่ช่วยซ่อมให้ ขนาดอุปกรณ์ทางการแพทย์มาร์คยังซ่อมได้เลย เห็นเล่าว่าตอนเด็ก ๆ คุณปู่สอนให้ทำงานพวกนี้บ่อย ๆ เพราะคุณปู่เป็นช่างมาก่อนด้วย


ตัวใหญ่ออกอย่างนั้นไม่มีแรงสิครับแปลก


ไม่ใช่แค่ตัวใหญ่ธรรมดา กล้ามงี้เป็นมัด ๆ ทั้ง ๆ ที่เป็นผู้ชายเหมือนกันแท้ ๆ แต่เวลาไปยืนอยู่ใกล้ ๆ แบมกลับตัวเล็กลงไปถนัดตา บางครั้งยังรู้สึกอิจฉาซิกแพคอันสมบูรณ์แบบของมาร์คเลย


แล้วน้องแบมไม่ไปช่วยพี่เขาบ้างหรือลูก


เข้าไปแล้วเขาไล่ออกมานี่ครับ


แบมมุ่ยหน้าขัดใจ เขาจะอาสาช่วยแท้ ๆ มาร์คก็เอาแต่ไล่เขามาพักในร่ม บอกว่ามันร้อน เหนื่อย ไม่อยากให้หมอทำ แล้วมาร์คไม่เหนื่อยไม่ร้อนบ้างหรือยังไงเล่า


ก็พี่เขาเป็นห่วงเรานี่เนอะ แม่พูดพลางยักคิ้วหลิ่วตามองลูกชายคนเดียว


ผู้หญิงน่ะเซนส์แรงจะตายไป มองแวบเดียวก็รู้แล้วว่าสองคนนี้มีซัมธิงอะไรกันอยู่ คนพี่ดูเอ็นดูคนน้องจะตาย จะมีก็แต่ลูกชายเขานี่แหละทำปากแข็งอยู่ได้ทั้งที่สายตาก็ไม่เคยละจากมาร์คได้เลย


มองแบมอย่างนั้นคิดอะไรอยู่ครับ


ไม่มีเลยค่ะ แม่ไม่ได้คิดเลย ปฏิเสธได้ไม่เนียนเลยสักนิด และแบมก็รู้ว่าแม่ไม่ได้คิดจะเนียนอะไรอยู่แล้ว แม่จ้องจะแซวเขากับมาร์คมาแต่ไหนแต่ไรแล้วเหอะ


แม่อ่า...


เห็นน้องแบมของเธอทำหน้ามู่ทู่แม่ก็หัวเราะออกมา เขินแล้วชอบหงุดหงิดอยู่เรื่อย


แม่ไปทำงานก่อนนะคะ ได้เวลาแล้ว อย่าลืมกินข้าวเที่ยงกันนะลูก


แบมพยักหน้ารับก่อนจะหยิบกระเป๋าทำงานของแม่มาถือจะพาไปส่งขึ้นรถหน้าบ้าน


แม่ก็อย่าลืมเหมือนกันนะครับ อย่ามัวแต่ทำงานเพลินล่ะ


แม่แบมเป็นหมอที่งานเยอะแทบจะตลอดเวลา แบบนั้นแบมก็กลัวแม่จะดูแลแต่คนอื่นจนลืมดูแลตัวเอง


ไม่ลืมแน่นอนค่ะลูก ไปนะคะ


แต่แบมคงลืมไปว่าแม่น่ะ นอกจากจะเป็นหมอแล้วยังเป็นนักบริหารเวลาชั้นเยี่ยมอีกด้วย ไม่งั้นจะประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อยจนถึงตอนนี้ได้ยังไง


“ครับ”


แบมยืนส่งแม่จนรถขับออกไปสักระยะแล้วค่อยเดินกลับไปหลังบ้าน เขานั่งมองมาร์คเตรียมดินเพื่อที่จะลงเมล็ดพันธุ์จนเสร็จ เรียบร้อยแล้วคนตัวใหญ่เหงื่อไหลย้อยก็ขอไปล้างตัวก่อนที่จะลงมาช่วยหมอทำความสะอาดบ้านชั้นล่าง


ปกติที่บ้านแบมจ้างแม่บ้านอยู่แล้ว เพราะบ้านมันใหญ่เกินกว่าจะทำความสะอาดกันเอง แต่แม่บ้านจะเข้ามาแค่อาทิตย์ละสามวัน และพอมีมาร์คมาอยู่ด้วยร่างสูงก็อาสาทำความสะอาดบ้านให้ วันไหนแบมอยู่ว่าง ๆ ไม่มีอะไรทำแบบวันนี้เขาก็จะมาช่วยมาร์คด้วย


“ถัง มาอาบน้ำ”


มาร์คที่ซักผ้าถูกพื้นเสร็จเรียบร้อยแล้วลุกขึ้นวิ่งไล่จับรถถังให้ไปอาบน้ำ เมื่อกี้ที่มาร์คขุดดิน เจ้ารถถังก็ไปเล่นด้วยจนเลอะเทอะไปหมด “ไม่ต้องมาทำสั่นเลย ไปอาบน้ำ”


มาร์คหิ้วรถถังขึ้นเมื่อจับตัวมันได้ ปกติรถถังชอบเล่นน้ำมาก แต่ตอนจะอาบน้ำทีไรมันก็ดื้อ กวนตีนจะวิ่งหนีตลอด โคตรจะป๊อดเลย


วันนี้เราไปตกปลากันอีกไหมครับ


แบมเอ่ยปากชวนหลังจากที่เดินเอาแชมพูอาบน้ำของรถถังมาให้มาร์ค มือเล็กก็ช่วยจับรถถังไว้ให้ร่างสูงได้จัดการมันง่าย ๆ ด้วย


วันนี้อากาศดีเขาเลยอยากจะออกไปหากิจกรรมทำข้างนอกสักหน่อย บ้านอยู่ใกล้ป่าใกล้เขาแบบนี้ ก็มีแต่ตกปลา ปั่นจักรยานกับเดินป่าเท่านั้นที่นึกออก แล้วไอ้ที่ว่ามาทั้งหมดน่ะ มาร์คก็ชวนแบมไปทำมาหมดแล้วด้วย


หมอชวนผมเดทหรือครับ


เดทอะไรเล่า แค่ชวนไปตกปลาเหมือนทุกครั้งนั่นแหละ


มาร์คหัวเราะร่วน การแกล้งหมอให้หน้าแดงเป็นสิ่งที่เขาโปรดปรานเอาเรื่องเลยล่ะ


เราแวะขึ้นไปชมวิวข้างบนเขาด้วยได้ไหมครับ


มาร์คไม่ปฏิเสธเพราะเขาชอบอยู่กับธรรมชาติอยู่แล้ว ตอนแรกที่เอ่ยปากชวนหมอเข้าป่ามาร์คก็แปลกใจไม่น้อยที่ได้รู้ว่าแบมเป็นคนไม่ค่อยทำกิจกรรมลุย ๆ แบบนั้นเท่าไรทั้ง ๆ ที่บ้านอยู่ท่ามกลางหุบเขาแบบนี้ แต่พอดูท่าทางนุ่มนิ่มของหมอเขาก็พอจะเข้าใจว่าแม่คงเป็นห่วงกลัวหมอได้รับอันตรายเลยไม่ค่อยให้ไปไหน


ถ้ารีบไปก็อาจจะพอมีเวลานะ


แบมมองดูนาฬิกาตอนนี้ก็เกือบบ่ายโมงแล้ว ปกติถ้าพวกเขาไปเที่ยวเล่นก็จะกลับกันไม่เกินห้าโมงเย็น เพราะค่ำแล้วในป่าจะอันตราย มาร์คไม่ยอมให้กลับช้ากว่านี้


งั้นรีบเลยครับ


“กินข้าวเที่ยงกันก่อนออกไปนะครับ”


พอหมอพูดถึงข้าวเที่ยงมาร์คก็หิวขึ้นมาเลย ทำงานบ้านกันเพลินแป๊บเดียวก็จะบ่ายแล้วหรือนี่


“ได้ครับ เดี๋ยวอาบน้ำให้รถถังเสร็จผมไปตักข้าวเลยนะ หมอไปเปลี่ยนใส่เสื้อแขนยาวกางเกงขายาวนะครับ เผื่อมีแมลงมากัด”


แบมพยักหน้ารับคำมาร์คก่อนจะช่วยล้างฟองแชมพูออกให้รถถัง คุณหมอก้มลงไปคุยกับเจ้าลูกหมาอย่างอารมณ์ดี


 “รถถัง วันนี้ไปเที่ยวกันเนอะ”


เจ้าหมาพันธุ์บางแก้วตัวเดียวของบ้านหูตั้งทั้งยังกระดิกหางดิ้ก ๆ แสดงความดีใจที่จะได้ออกไปเที่ยวจนลืมหนาว มันนั่งเป็นเด็กดีให้มาร์คกับแบมอาบน้ำเช็ดตัวให้จนเสร็จ กินข้าวก็รีบกินจนหมดก่อนมาร์คกับแบมอีก พอเห็นมาร์คไปยกจักรยานออกมามันก็วิ่งไปรอหน้าบ้านนู่นแล้ว



เกิดเป็นรถถังนี่ชีวิตดีจริง ๆ

 




Vitamin B




 

มาร์คกับแบมแวะไปซื้อเหยื่อตกปลาที่ตลาดก่อนจะพากันปั่นจักรยานไปตามถนนเส้นเล็กริมตีนเขาที่มีเงาของต้นไม้บดบังแสงอาทิตย์ให้รู้สึกร่มรื่นไปตลอดทาง จุดหมายคือริมลำธารที่อยู่ไม่ไกลจากตัวอำเภอเท่าไรนัก


แบมที่นั่งซ้อนท้ายอาสาถือกระป๋องเหยื่อตกปลาและเบ็ดสองคันที่มาร์คผูกเชือกติดกันไว้ให้เขาถือง่าย ๆ


เมื่อก่อนแบมตกปลาไม่เป็น เดินป่าก็ไม่เคย ปั่นจักรยานไกลสุดก็แค่ไปตลาด แต่พอได้รู้จักมาร์คอะไรที่ไม่เคยก็ได้เคยเสียหมด เขารู้สึกสนุกไปกับทุกกิจกรรมที่มาร์คพาทำจนอดไม่ไหวที่จะชวนอีกคนออกมาด้วยกันบ่อย ๆ



ผมชอบที่นี่มากเลย มาร์คยิ้มไปพูดไป


คนที่นั่งซ้อนท้ายจักรยาน เหล่าต้นไม้ข้างทาง อากาศที่สุดแสนบริสุทธิ์ เสียงน้ำตกที่ดังอยู่ไกล ๆ และรถถังที่วิ่งเล่นกับแมลงตัวนั้นตัวนี้ ไล่ดมอะไรข้างทางไปเรื่อย ๆ ทุกสิ่งอย่างตอนนี้ทำให้สมองของมาร์คโปร่งโล่งสบาย


อากาศดีใช่ไหมล่ะ


ส่วนหนึ่งครับ สำคัญคือเพราะมีหมออยู่ที่นี่ต่างหาก


เพ้อเจ้อ


มาร์คก็ว่าเขาเคยบอกหมอไปแล้วนะว่าเขาน่ะคนจริงแค่ไหน พูดจริง คิดจริง แล้วก็ทำจริงด้วยเหอะ


หมออยากได้ปลาอะไรครับวันนี้


อะไรก็ได้ที่เอามาทอดได้ แบมรู้จักปลาแค่ไม่กี่ชนิดที่มันพอจะมีขายในตลาดเท่านั้น กินได้กินไม่ได้เขาก็ถามมาร์คเอา จะว่าไปมาร์คนี่ก็รอบรู้ไปหมดทุกเรื่องเลยแฮะ ใช่คนจริง ๆ หรือเปล่าหว่า?


ทอดน้ำปลาได้ไหมครับแค่นึกถึงปลาทอดราดซอสสุดแซ่บมาร์คก็กลืนน้ำลายลงคอแล้ว แต่ที่เขาคิดว่าแซ่บกว่าซอสก็น่าจะหมอนี่แหละ


จัดไป


ทำไมหมอทำอาหารอร่อยจังครับ


ตั้งแต่เขากินอาหารที่บ้านแบมมาก็ไม่เคยมีอะไรไม่อร่อยเลย หมอทำกับข้าวเก่ง ขนาดหุงข้าวยังหุงได้นิ่มพอดีทุกครั้ง เขาติดใจรสมือหมอเสียจนอยากได้มาเป็นพ่อครัวส่วนตัวแล้ว


ผมฝึกทำมาตั้งแต่เด็ก ๆ แล้วครับ แม่สอน


มาร์คพยักหน้าเข้าใจ ไม่ใช่แค่หมอที่ทำอาหารอร่อย แม่หมอก็ฝีมือระดับเทพเหมือนกัน เพราะหมอมีอาจารย์เก่งขนาดนั้นก็เลยทำอร่อยขนาดนี้สินะ


แล้วทำไมหมออยากเป็นหมอล่ะครับ


เพราะพ่อกับแม่เป็นหมอด้วยล่ะมั้งครับ แต่พ่อเสียเพราะโรคร้ายแรง ตอนนั้นยังไม่มีทางรักษาน่ะ


แบมเกิดมาในครอบครัวคุณหมอ จินเคยบอกว่าแบมเป็นคนที่มีพร้อมทุกอย่างทั้งสติปัญญา หน้าตา และฐานะ แบมคิดว่านั่นเป็นความโชคดีของเขาที่ได้เกิดเป็นลูกพ่อกับแม่ เขามีทุกอย่างได้ทุกวันนี้ก็เพราะพ่อกับแม่


หมอคงเสียใจ


ก็เสียใจมากครับ แต่ทุกคนล้วนมีวันที่ต้องสูญเสียเหมือนกันทั้งนั้นแหละเนอะ


แบมเห็นผู้คนสูญเสียคนที่รักมานับครั้งไม่ถ้วนจนเข้าใจความเป็นไปของสัจธรรมชีวิตที่ไม่มีสิ่งใดเที่ยงแล้วล่ะ และเขาก็ได้เรียนรู้อีกอย่างคือชีวิตคนเรามันสั้นนัก รีบทำสิ่งที่เรามีความสุข รีบรักคนที่เรารักอยู่ให้มาก ๆ เวลาทุกวินาทีมีค่าเกินกว่าจะจมปลักอยู่กับความทุกข์


ล่าสุดผมเองก็มีวันนั้นไม่นานมานี้เองครับ


คุณเสียใจมากไหมครับแบมซึมยิ่งกว่ามาร์คอีกเมื่อร่างสูงพูดถึงเรื่องนี้ เขาจำได้ดีที่มาร์คเคยเล่าว่ากลับมางานศพของพ่อ


อาจจะเพราะไม่ได้สนิทกับพ่อมาก เลยไม่เท่าไร ผมถูกเลี้ยงมาโดยคุณปู่น่ะครับ


แล้วแม่คุณล่ะครับ


ไปรอผมอยู่บนฟ้าตั้งแต่ผมเด็ก ๆ แล้ว


ผมเสียใจด้วยนะครับ แล้วก็ขอโทษที่ผมถามถึงนะ น้ำเสียงของแบมบ่งบอกว่าเสียใจด้วยจริง ๆ และมาร์คก็ชอบความจริงใจของหมอมาก


หมอดูเหมือนคนที่ไม่ค่อยแคร์อะไรแต่จริง ๆ แล้วมาร์คค้นพบว่าไม่ใช่เลย หมอสนใจและใส่ใจคนใกล้ตัวมาก ๆ ด้วยซ้ำ เขาเคยพูดเคยเล่าอะไรไปหมอก็จำมันได้ทุกอย่าง และหมอก็ให้เกียรติพื้นที่ส่วนตัวของคนอื่นมาก ๆ ถ้าไม่อยากพูดอะไรหมอก็ไม่เคยบังคับเลย


ไม่เป็นไรครับ ถ้าเป็นหมอ ผมพร้อมตอบทุกคำถาม


แน่นอนว่ามาร์คจัดแบมให้อยู่ในโซนพื้นที่ส่วนตัวของเขาแล้ว เพราะฉะนั้นเขาไม่เคยอึดอัดที่แบมจะถามเรื่องอะไรก็ตาม และแม้มันจะเป็นเรื่องละเอียดอ่อน มาร์คก็ยังโอเคถ้าคนที่ถามจะเป็นแบม



“บางคำถามคุณก็ไม่ตอบเถอะ”


อย่างเช่นว่าทำงานอะไร เลี่ยงไปเรื่อยเลย


“บางอย่างก็ต้องให้เวลามันนิดนึงครับ”


อืมบางอย่างที่ว่ามาร์คก็ไม่ได้อยากปิดนะ แต่มันไม่รู้จะบอกยังไง บอกไปก็กลัวหมอลังเลใจในเรื่องของเรา



ถ้าเกิดหมอคิดจะยอมแพ้ขึ้นมาล่ะ เขาไม่แย่หรอกหรือ




35%



คุณกับพ่อโอเคกันอยู่ใช่ไหมครับ หมายถึงตอนที่ท่านยังอยู่ พอมาร์คอนุญาตแบมก็เลยไม่ลังเลที่จะถามต่อ


เพราะมาร์คบอกว่าไม่ได้สนิทกับพ่อ แบมเลยนึกไม่ออกว่ามาร์คมีความผูกพันธ์กับพ่อในระดับไหน ตอนเจอกันครั้งแรกก็บอกว่าเหตุมาจากพี่ชายต่างแม่ด้วย


พ่อกับแม่เป็นคนที่ผมรักมากโดยไม่มีข้อแม้อยู่แล้วครับ ถึงเขาจะไม่ได้เลี้ยงผมแต่ผมไม่เคยนึกโกรธเคืองอะไร เราห่วงใยกันห่าง ๆ เสมอ และพอเสียไปก็เข้าใจความเป็นไปของโลกดีครับ


คนเราเกิดแก่เจ็บตายเป็นเรื่องธรรมดา มาร์คร้องไห้เสียใจที่พวกท่านจากไปได้ แต่ต้องไม่ใช่ตลอดไป เขาต้องเข้มแข็งให้คนบนนั้นหายห่วง เข้มแข็งให้คนที่ยังอยู่ได้มีที่พึ่งพา และเข้มแข็งเพื่อตัวเขาเอง เพราะไม่ว่ายังไงคนที่ยังหายใจก็ต้องใช้ชีวิตต่อไป


ปู่คุณสอนคุณมาดีมาก ๆ เลยนะครับ


แบมคิดว่าปู่มาร์คคงเป็นผู้ชายที่ยอดเยี่ยมมากแน่ ๆ ถึงได้สอนให้มาร์คมีทัศนคติที่ดีได้ขนาดนี้ มาร์คมองโลกเป็นมาก ๆ มาร์คไม่ใช่ผู้ชายที่โตแค่ตัวหรือหล่อแค่หน้าตา ความดูดีของมาร์คมันออกมาจากข้างใน จากทัศนคติ จากความคิด แบบนั้นแหละแบมถึงได้


ไม่อยากยอมรับเลยแฮะ


เขาสอนผมทุกอย่างเลยนะครับ ให้รู้จักให้เกียรติคนอื่น ไม่ตัดสินคนแค่ภายนอก ให้เข้าใจชีวิต ให้เข้าใจความลำบาก ให้ทำหลาย ๆ อย่างเป็นด้วยตัวเองโดยที่ไม่ต้องพึ่งพาคนอื่นมาก ปู่ผมเขาเก่งมาก ๆ เลยนะครับ


พอพูดถึงคุณปู่มาร์คก็ยิ้มจนเต็มแก้ม ปู่เป็นผู้ชายที่เป็นทุกอย่างให้เขา เป็นทั้งปู่ พ่อ แม่ เพื่อนเล่น และอาจารย์ เพราะมีปู่ มาร์คถึงได้เป็นผู้เป็นคนจนถึงทุกวันนี้


คุณก็ดูเก่งเหมือนกันครับ


แบมไม่รู้หรอกว่ามาร์คทำงานอะไร แต่จากที่อยู่ด้วยกันมามาร์คก็ทำเป็นทุกอย่าง เขาเลยคิดว่ามาร์คต้องเป็นคนที่ถ้าตั้งใจทำงานอะไรแล้วก็น่าจะเก่งมากในเรื่องนั้นแน่ ๆ


หมอเองก็เก่ง


เพราะผมเรียนมาไง แบมเข้าใจว่ามาร์คหมายถึงเก่งเรื่องงานหมอ ๆ แต่มาร์คไม่ได้หมายความแค่นั้น


ไม่ได้หมายถึงว่าหมอเก่งเรื่องการเป็นหมออย่างเดียวนะครับ อย่างอื่นหมอก็เก่งด้วย


เอาอีกแล้ว ปูมาแบบนี้หาเรื่องจีบเขาอีกแหง ๆ


“อย่างอื่นที่ว่าคืออะไรครับ” ถามออกไปแล้วก็อยากตบปากตัวเองแรง ๆ สักที


แล้วจะไปชงให้เขาทำไมเล่าแบม!


“ทำให้คนอื่นหวั่นไหวใจสั่นเก่ง น่ารักเก่ง


..ถึงแล้วครับ! คุณเหนื่อยไหมคุณหมอพูดแทรกรัว ๆ ขึ้นมาไม่ยอมให้มาร์คพูดต่อจนร่างสูงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะชอบใจออกมา


ถามเองแท้ ๆ แต่พอได้ยินคำตอบก็ไม่อยากฟังแล้ว อากาศวันนี้มันก็ร้อนจริง ๆ เลย หน้าแบมแดงหมดแล้วเนี่ย


ไม่เหนื่อยครับ หมอตัวเบา ทำไมหมอตัวเล็กจัง


แบมขยับตัวลงจากจักรยานเมื่อมาถึงริมลำธารที่เคยมาตกปลากันบ่อย ๆ แล้ว เขาก็ว่าเขาหนักอยู่นะทำไมมาร์คดูสบาย ๆ เหลือเกินที่ลากเขาขึ้นเนินเขามาแบบไม่ให้เขาเดินเลยแบบนี้


ก็ไม่ได้เล็กขนาดนั้นไหม คุณตัวใหญ่เองต่างหาก กินอะไรเป็นอาหารเนี่ย...รถถังอย่าเล่นน้ำนะ ไปนั่งรอตรงนู้นเลย” เจ้ารถถังที่กำลังจะกระโจนลงน้ำใส ๆ ชะงักงัน มันทำหูลู่หางตกแล้วเดินเข้ามาคลอเคลียแบมก่อนจะยอมเดินไปนั่งรออยู่ที่โขดหินที่ประจำ


กินเหมือนหมอนั่นแหละครับอาจจะเยอะกว่าหมออยู่หน่อยแต่มาร์คก็กินข้าวหม้อเดียวกับหมอมาหลายเดือนแล้ว หมอว่าผมหุ่นดีไหม


ถามทำไมครับ แบมหิ้วกระป๋องใส่เหยื่อกับเบ็ดตกปลาไปนั่งใกล้ ๆ ริมน้ำ มือขาวบางเริ่มแกะเชือกที่ผูกเบ็ดสองคันไว้ด้วยกันออก


อยากให้หมอแสดงความคิดเห็นเฉย ๆ ครับ


พอมาร์คบอกแบบนั้นแบมก็เงยหน้าขึ้นเริ่มสำรวจอีกฝ่าย แม้ว่าจะแอบมองมาหลายครั้งตอนมาร์คถอดเสื้อขุดแปลงผัก ซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้า หรือตอนเล่นน้ำตกกับรถถัง แต่ก็ยังรู้สึกว่าอยากมองใหม่อยู่ดี


มาร์คเป็นคนหน้าตาดีจัด เรียกได้ว่าหล่อเหลาระดับพระเอกซีรีส์เกาหลีเลย ผิวก็ขาวสุขภาพดี กล้ามเนื้อบนร่างกายก็แน่นหนั่นไปทุกส่วน ทั้งขา แขน หน้าอก และหน้าท้องยาวไปถึงช่วงวีเชฟ


ขนาดตอนนี้มีเสื้อยืดปิดบังอยู่ยังรู้เลยว่าใต้ร่มผ้านั่นต้องสวยมากแน่ ๆ เขาเคยสัมผัสมันบ้างตอนที่บังเอิญอยู่ใกล้ ๆ กันแล้วมือไปโดน


ทั้งแน่นทั้งแข็งจนขนลุก


ก็...ดีครับ


ไม่รู้จะปฏิเสธยังไง ถ้าบอกว่าไม่ มาร์คก็จะถามอีกว่าไม่ดีตรงไหน และแบมก็หามันไม่เจอด้วย ไอ้ตำหนิบนร่างกายของมาร์คน่ะ


หมอเขินทำไม


ผมไม่ได้เขินนะรีบหลบสายตา หน้าแดงคอแดงหูแดงไปหมดเลย เนี่ยนะไม่ได้เขินของหมอ?


หมอเป็นคนปากแข็งนะครับ รู้ตัวไหม มาร์คแซวคนที่เอาแต่นั่งก้มหน้ามองกระป๋องเหยื่อตกปลาไม่ยอมเงยหน้ามามองกัน


“...”


แล้วหมอชอบไหมครับ


..ชอบอะไร


ชอบผมไง


แล้วทำไมผมต้องชอบด้วย! เสียงสะบัดน้อย ๆ ของหมอทำเอามาร์คหัวเราะร่วน


พอโดนจับได้หมอก็เป็นแบบนี้ทุกทีเลย


เพราะว่าผมหน้าตาดี หุ่นดี แถมยังมีเสน่ห์ด้วยไงครับ


คนอะไรโคตรหลงตัวเอง คนตัวเล็กมุ่ยหน้าใส่ร่างสูงที่ขยับตัวมานั่งลงข้าง ๆ เขา


หรือหมอว่าไม่จริง


ถึงมันจะจริงแต่แบมก็ไม่ยอมรับให้อีกฝ่ายได้ใจหรอก


เอาอันนี้ใส่ให้ผมหน่อย


มาร์คหัวเราะอีกครั้งเมื่อคุณหมอเฉไฉไปเรื่องอื่นอีกแล้ว แต่เขาก็ไม่ได้คิดจะเซ้าซี้อะไรแบมต่อ เพราะกลัวหน้าหวาน ๆ นั้นจะระเบิดเอาเสียก่อน


แบมยื่นเบ็ดตกปลาให้มาร์คจัดการใส่เหยื่อให้ เขาชอบตกปลาตรงแค่ได้นั่งมองปลามากินเหยื่อและยกขึ้นแค่นั้น นอกนั้นทำไม่ค่อยเป็น อาศัยปรมาจารย์มาร์คนี่แหละคอยชี้แนะให้


“เรียบร้อยครับ หมออย่าขยับบ่อยนะ เดี๋ยวปลามันกินแต่เหยื่อแล้วหนีไป”


มาร์คเอ่ยเตือนคนตัวเล็ก เพราะพอได้อาวุธหมอก็รีบวิ่งไปขว้างเบ็ดลงน้ำทันที ท่าทางเหมือนเด็กได้เล่นของเล่นที่ตัวเองชอบทำให้มาร์คนึกเอ็นดูซ้ำแล้วซ้ำเล่า


“รู้แล้วน่า”


แบมยื่นปากใส่คนตัวใหญ่กว่า แต่ก็ยอมหาก้อนหินมาช่วยประคองเบ็ดตกปลาไม่ให้มันสั่นเกินไป จะถือไว้นานเข้าเดี๋ยวเมื่อยมือเหมือนครั้งก่อน ๆ เก็บแรงไว้หมุนรอกตอนปลามากินเหยื่อแล้วดีกว่า วันนี้เขาจะต้องได้ปลาก่อนมาร์คให้ได้เลย


มาร์คจัดการเบ็ดตกปลาของตัวเองบ้าง เสร็จแล้วก็มายืนถือคันเบ็ดนิ่ง ๆ มองน้ำใสที่ไหลเอื่อยเฉื่อยไปเรื่อยรอปลามา เขาเงียบ หมอก็นั่งเล่นกับรถถังไป แต่ไม่ได้ก่อให้เกิดความอึดอัดใด ๆ ระหว่างกัน


ออกจะสบายใจมาก ๆ ด้วยซ้ำไป


หมอคิดจะกลับไปทำงานที่กรุงเทพอยู่ไหมครับ


แบมแบมละสายตาจากรถถังเงยหน้ามองร่างสูงที่มองเขามาก่อนอยู่แล้ว ใบหน้าติดหวานก้มลงมองกระแสน้ำใส ครุ่นคิดคำตอบของคำถามนั้นไม่นานเท่าไร


ก็คิดอยู่เหมือนกันครับ อันที่จริงผมมีแพลนจะทำวิจัยกับอาจารย์แพทย์หลายคนด้วย มีแต่คนเก่ง ๆ ถ้าได้ร่วมงานกันผมคงได้ความรู้ใหม่ ๆ มาพัฒนาตัวเองเยอะเลย


โรงพยาบาลที่กรุงเทพหลายแห่งติดต่อแบมมาต้องการตัวเขาไปทำงานด้วย รวมถึงโรงพยาบาลเดิมที่เคยทำก็ยังตามง้ออยู่ไม่ขาด ไหนจะเรื่องต่อเฉพาะทางอีก อาจารย์หมอหลายท่านเคยบอกว่าแบมเป็นคนที่เกิดมาเพื่อเป็นหมอ เขารักในอาชีพ อายุแค่นี้ฉลาดขนาดนี้ยังไปได้อีกไกล และแบมคงทำประโยชน์ให้คนหมู่มากได้ไม่น้อย


หมอดูเป็นคนที่ชอบช่วยเหลือคนอื่นนะครับ


ใช้ชีวิตด้วยกันมาไม่ใช่ว่านานหรอก แต่มาร์คก็ดูออกว่าแบมน่ะ ที่บ้านปลูกฝังมาดีแค่ไหน แม่แบมชอบช่วยเหลือคนอื่นโดยไม่หวังผลยังไงคนลูกก็ไม่ได้ต่างกันเลย


อะไรที่ผมพอจะช่วยได้ ผมก็อยากทำทุกอย่างนั่นแหละครับ


มาร์คยิ้มเอ็นดูออกมา หมอของเขาไม่ได้สะอาดแค่ร่างกายนะ จิตใจหมอก็ดีมาก ๆ ด้วย ดูสิ ตัวเล็กแค่นี้ก็เป็นคุณหมอที่รักษาคนอื่นมาเยอะแยะได้แล้ว คนเก่งของเขาล่ะ


หมอครับ


“ครับ?” แบมเงยหน้าขึ้นมาสบตามาร์ค รอยยิ้มที่ประดับอยู่บนใบหน้าหล่อเหลาของอีกฝ่ายทำให้หน้าเขาร้อนขึ้นมาอีกแล้ว


“ไม่ว่าวันข้างหน้าหมอจะอยากทำอะไร ไม่ว่ามันจะได้หรือไม่ได้ สำเร็จหรือไม่สำเร็จ หมอก็ยังมีผมที่จะอยู่ข้างหมอเสมอนะครับ ไม่ว่าหมอจะเฟลสำหรับใครแต่ยังไงหมอก็คือเดอะเบสท์ของผมนะ” มาร์คเอ่ยบอกเสียงหนักแน่น แม่เองก็ภูมิใจในตัวหมอมากเหมือนกันนะครับ


เหมือนกัน


ขอบคุณนะครับ


แบมส่งยิ้มหวานกลับไปให้มาร์ค ก่อนจะก้มหน้าดูน้ำในลำธารต่อ แต่รอยยิ้มของหมอไม่ได้จางหายไปไหน มันยังคงประดับอยู่บนใบหน้านวลใสนั้น


แบมเคยคิดมานานแล้วว่าเขาจะมีโอกาสได้มีใครสักคนแบบนั้นไหม ใครสักคนที่ภูมิใจที่มีเขาอยู่ในชีวิต ใครสักคนที่ไม่กดดันให้เขาต้องทำได้เพียงอย่างเดียว ใครสักคนที่เข้าใจว่าเขาก็คนธรรมดาคนหนึ่ง มีผิดพลาด มีสำเร็จ มีวันที่ดี มีวันที่เหนื่อย ใครสักคนที่พร้อมจะอยู่ข้างเขาไม่ว่าวันนั้นมันจะดีหรือแย่แค่ไหนก็ตาม


เหมือนเขาจะเจอแล้วสิ


ได้แล้ว!


แบมร้องออกมาด้วยความดีใจเมื่อเบ็ดกระตุกเรียก และพอเขารีบหมุนรอกขึ้นมาก็ได้ปลาขนาดเท่าผ่ามือ แต่มาร์คเคยบอกว่าปลาน้ำจืดชนิดนี้เท่านี้ถือว่าใหญ่เต็มตัวแล้ว


มา ผมช่วยจับนะ


มาร์คขยับตัวเข้าไปเอาปลาออกจากเบ็ดแล้วใส่ถังที่เตรียมมาด้วย ใส่น้ำเข้าไปให้ปลาไม่ตายก่อนถึงบ้านปิดท้าย เพราะตัวมันไม่ได้เล็กมาร์คกับแบมจึงเลือกมันเป็นอาหารเย็นในวันนี้ ปกติแล้วถ้าได้ตัวเล็กพวกเขาก็จะปล่อยไปรอให้มันโตก่อน


เอาอีกตัวพอแล้วเนอะ เอาแค่พออิ่ม


ครับ มาร์ครับคำระหว่างเอาเหยื่อใส่ให้หมออีกรอบ


แบมจุ่มเบ็ดลงน้ำอีกครั้งรออีกสักพักปลาก็มากินเหยื่อ แต่มันก็กินแค่เหยื่อแล้วหายไปเลย ของมาร์คก็เช่นกัน ใส่เหยื่อตัวแล้วตัวเล่าก็เสียเปล่า จนเหยื่อหมดพอดีมาร์คถึงได้ปลามาอีกตัว


ขึ้นไปข้างบนก่อนไหมครับ เก็บอุปกรณ์อะไรกันเรียบร้อยแล้วแบมก็หันไปถามมาร์ค


ข้างบนที่ว่าคือจุดชมวิวบนเขาที่ไม่ได้อยู่สูงมากนักแต่ก็เห็นทิวทัศน์ของตัวอำเภอเล็ก ๆ นี้ได้เกือบหมด มาร์คไปครั้งแรกเมื่อเดือนก่อน และเขาก็ชอบตรงนั้นมาก มาแถวนี้ทีไรต้องพาแบมไปทุกครั้ง


ไปครับ มาผมถือเอง หมอเอาอันนี้ไปนะ


มาร์คให้แบมถือแค่คันเบ็ดกับกระป๋องเปล่า ส่วนถังน้ำใส่ปลาค่อนข้างหนักเขาเลยไม่ยอมให้หมอหิ้ว พวกเขาทิ้งจักรยานไว้ตรงนี้เพราะเดินขึ้นไปง่ายกว่า มันก็ไม่ไกลเท่าไรด้วย



70%



 บนจุดชมวิวที่ทอดยาวประมาณสองร้อยเมตรนี้ วัยรุ่นและชาวบ้านแถวนี้จะชอบขึ้นมาบ่อยในช่วงวันหยุด หลายที่จึงจะมีเพิงหญ้ามุงไว้ให้หลบแดดอยู่ด้วย มาร์คเองก็เอาไม้เอาหญ้ามาทำไว้เป็นจุดของเขากับหมอเหมือนกัน มาร์คเดินดูมาหลายที่ เขาว่าจุดที่เขาทำไว้นี้วิวสวยที่สุดแล้ว


เข้ามายืนหลบแดดรับลมกันได้สักพักฝนก็ดันตกลงมาเสียอย่างนั้น ตกมาทั้ง ๆ ที่แดดออกนี่แหละ


บนเขาแบบนี้ฝนตกบ่อยจริง ๆ


แบมบ่นแต่ก็ยื่นมือไปแตะเล่นน้ำฝนข้างนอกพลางยิ้มน้อย ๆ


ความจริงที่ทำให้มาร์ครู้สึกว่าตรงนี้มันสวยที่สุดอาจจะไม่ใช่เพราะภาพทิวทัศน์ตรงหน้าหรอกเพราะคนข้าง ๆ เขามากกว่า


รอสักพักก็น่าจะหยุดแล้วครับ


แบมพยักหน้าเห็นด้วยกับมาร์ค เพราะแดดออกและเมฆก็ไม่ได้หนาอะไร ช่วงนี้ก็ไม่ใช่ฤดูฝนด้วย คงตกตามอัธยาศัยเฉย ๆ แต่อย่างนี้ก็ดีไปอีกแบบ มีรุ้งให้เห็นด้วย


“ถ้าหมอเมื่อยก็นั่งนะครับ”


“ขอบคุณครับ”


แบมยิ้มให้ก่อนจะทรุดตัวนั่งลงกับพื้นดินที่มาร์คเอาใบไม้ใบใหญ่ ๆ หลายใบมาปูซ้อนกันไว้ให้เขานั่งอย่างเช่นทุกครั้ง รถถังนอนอยู่ข้าง ๆ ทำหน้าอยากจะออกไปเล่นน้ำฝนเต็มแก่แต่ก็ไม่กล้าออกไปเพราะกลัวโดนดุ


มาร์คจับใบไม้ใบใหญ่อีกใบมาม้วน ๆ เป็นทรงกรวยแล้วใช้เศษไม้ยึดติดริมของมันไว้ด้วยกัน เสร็จเรียบร้อยไอ้เจ้าใบไม้กรวยนั้นก็ถูกสวมลงบนหัวของแบมเบา ๆ


“เดี๋ยวหมอไม่สบาย”


คุณหมอตัวเล็กก้มหน้างุด รู้สึกเขินกับการกระทำเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่แสดงออกว่าใส่ใจของมาร์คจนเริ่มจะทำตัวไม่ถูก มาร์คยิ้มชอบใจก่อนจะทำอันเล็ก ๆ ให้รถถังบ้าง


สงสารมันจังเนอะ


มาร์คหันกลับมามองคนที่เริ่มจะเล่นกับปลาแล้ว มือขาวบางของแบมแตะลงไปบนน้ำในถัง แต่ก็ชักมือออกทุกครั้งที่จะไปโดนตัวปลาที่แหวกว่ายไปมาอยู่ในพื้นที่แคบ ๆ ตากลมที่หลุบลงมองสิ่งมีชีวิตสองตัวฉายแววเศร้าสร้อยที่ต้องใช้มันเป็นอาหาร


แต่มันอร่อยก็ช่วยไม่ได้นะครับ


แบมพยักหน้าให้มาร์คน้อย ๆ มันก็เป็นไปตามธรรมชาติของห่วงโซ่อาหารอ่ะเนอะ


อื้อ นั่นสิ เข้าใจเรานะเจ้าปลานะ ไม่เล่นด้วยแล้ว เดี๋ยวทำใจกินไม่ลงอ่ะ


ว่าแล้วหมอก็หันไปลากรถถังมานั่งใกล้ ๆ แล้วเล่นกับหมาแทน


น่ารัก


ไม่รู้ว่าทำไมตั้งแต่ที่รู้จักหมอมามาร์คถึงได้นึกถึงคำนี้บ่อยนัก หมอเป็นแบบที่แบบที่เขาชอบมาก ๆ เลย มันบอกไม่ถูกแต่มาร์ครู้สึกแค่ว่าคนแบบนี้แหละ ที่เขาตามหามาค่อนชีวิต คนแบบหมอนี่แหละ


ผมชอบฝนตกแบบตอนนี้มากเลย มาร์คเอ่ยบอก


จริงอยู่ที่อากาศมันเย็น ๆ ชื้น ๆ ชวนให้เหนียวตัว แต่เขากลับไม่หงุดหงิดเลย รู้สึกอบอุ่นในหัวใจมากด้วยซ้ำ มันดีอ่ะ มันดีจริง ๆ


แบบไหนครับ?


แบบที่มีหมออยู่ด้วยกันแบบที่ได้ยืนมองหมอเล่นนู่นเล่นนี่ มองหมอหัวเราะและยิ้มได้ง่าย ๆ แบบนี้ โคตรจะเพลิดเพลิน โคตรจะมีความสุข


อ..อื้ม


แบมขานรับเสียงเบา ไม่กล้าเงยหน้าสบตากับอีกฝ่ายด้วยรู้ว่าจะเจอกับอะไรที่ทำให้เขาเขินจนไม่ไปเป็นทุกครั้ง

“ผมถามเรื่องแฟนเก่าหมออีกได้ไหม”


“ได้สิครับ” แบมพยักหน้าตอบกลับน้ำเสียงสบาย ๆ ไม่ได้รู้สึกว่ามาร์คละลาบละล้วงอะไร เขาเองก็รู้สึกเฉย ๆ ที่จะพูดถึงไปแล้วด้วย


ถ้าเขากลับมาขอคืนดี หมอจะดีด้วยไหมครับ


ผมเป็นพวกเจ็บแล้วจำนะ


แบมไม่เคยคิดจะกลับไปคบกับแฟนเก่าตั้งแต่ที่เขาคนนั้นบอกเลิกกันอย่างไม่ไยดีแล้ว ตอนรักเขาก็รักมากอยู่หรอก แต่พอถึงจุดที่ทำใจได้และหมดรักแล้ว แบมก็ไม่คิดจะกลับไปอ่านหนังสือเล่มเก่าที่ทำเขาเสียน้ำตามาหลายต่อหลายหน้าอีก


แต่ก็ดูใจอ่อนง่ายอยู่เหมือนกัน


ไม่ใช่กับครั้งนี้ครับไม่ใช่กับอะไรที่เห็นอยู่กับตาว่าผิดแต่กลับยอมโง่อยู่ต่อไป อันที่จริงเขาควรจะคิดได้ตั้งแต่ฝ่ายนั้นทำผิดต่อเขาซ้ำ ๆ ซาก ๆ แล้วด้วยซ้ำ ไม่น่าให้ความรักมันบังตามานานขนาดนี้คุณยิ้มทำไม


แบมเงยหน้ามองเมื่อมาร์คเงียบไป และก็เห็นว่าเจ้าของร่างสูงกำลังยิ้มให้เขาอยู่


แบมเคยบอกหรือยังนะว่าเวลามาร์คยิ้มน่ะ ออร่าความหล่อของอีกคนเปล่งประกายจนแสบตาแค่ไหน เนี่ย แบมแสบจนต้องเบนสายตาไปมองอย่างอื่นแทนแล้ว


แค่คิดว่าตัวแค่นี้เองแต่ทำไมหมอกลับดูไม่อ่อนแอเลยนะ มาร์คเอ่ยกับคุณหมอตัวเล็ก ดีใจกับหมอที่ไม่ต้องเจ็บกับความรักอีกต่อไป และยังดีใจกับตัวเขาเองด้วย


ตอนนี้มั่นใจมาก ว่าหมอลืมรักครั้งเก่าได้แล้ว หมอพร้อมที่จะเริ่มต้นใหม่แล้วจริง ๆ


เพราะอ่อนแอจนโดนกระทำมาเยอะแล้วมั้งครับ เลยต้องเริ่มปกป้องตัวเองบ้าง


หมอทำถูกแล้วครับ มาร์คชอบที่หมอเป็นแบบนั้น เขาชอบเห็นคนรักตัวเอง เห็นคุณค่าของตัวเองและรู้จักปกป้องความรู้สึกของตัวเอง


แล้วคุณอยากกลับบ้านบ้างไหมครับ


แบมถามเรื่องของมาร์คบ้าง เขาว่าจะถามมาหลายครั้งแล้วแต่ก็ไม่กล้าสักที


หมอไล่ผมอยู่หรือเปล่า


แบมรีบส่ายหัวปฏิเสธทันที เพราะกลัวว่ามาร์คคิดแบบนี้ไงเลยไม่กล้า กลัวมาร์คจะเข้าใจผิดแล้วรู้สึกไม่ดี


ผมไม่เคยคิดอย่างนั้นเลยนะครับ แค่ลองถามดูเฉย ๆ แบมจะอยากไล่มาร์คไปทำไม ในเมื่อพอมีอีกคนอยู่ด้วยแล้วชีวิตเขามีความสุขมากขึ้นกว่าเดิม


“...”


คนเราน่ะ ต่อให้จะไปเถลไถลที่ไหนนานแค่ไหน สุดท้ายก็ต้องกลับบ้านนะครับ


มาร์คอยู่ที่บ้านแบมมาห้าเดือนแล้ว แบมคิดว่ามาร์คควรจะกลับไปหาครอบครัวบ้าง อย่างน้อยให้พวกเขาได้มั่นใจว่ามาร์คไม่มีอะไรให้น่าเป็นห่วง คนที่บ้านคุณเองก็อาจจะรออยู่เหมือนกันนะ พวกเขาคงคิดถึงคุณแล้วล่ะครับ


ก็จริงอย่างที่แบมพูด มาร์คมีหน้าที่ต้องรับผิดชอบ เขาหายไปนานแบบนี้ไม่รู้ว่าทางนั้นจะเป็นอย่างไรบ้าง คนที่ร้อนใจที่สุดคงเป็นปู่ของเขา ถึงจะรู้ว่าเขาปลอดภัยแต่ถ้ายังไม่ได้เจอหน้าแบบนี้ปู่คงยังไม่สบายใจแน่ ๆ


ผมก็คิดถึงพวกเขาเหมือนกันครับ


งั้นกลับบ้านไหมครับ


แบมอยากให้มาร์คไปทำอะไรที่ต้องทำและควรทำ ไปดูแลคนที่รักเพื่อจะไม่มานั่งเสียดายทีหลัง ไม่อยากให้อีกคนเจ็บปวดกับคำว่าสายเกินไป


หมอกลับกับผมไหม?


คงจะดีไม่น้อยถ้าหมอกลับกรุงเทพไปด้วยกัน อย่างน้อยก็ไม่ไกลกันมากเท่าตรงนี้


คุณกลับก่อนค่อยมาชวนผมไปเที่ยวบ้านคุณทีหลังก็ได้


หมอพูดแล้วนะ มาร์คยิ้มจนเต็มแก้มที่หมอไม่ปฏิเสธ อีกทั้งประโยคของแบมยังบอกเป็นนัย ๆ ว่าหมอจะกลับไปแน่ จะกลับไปอยู่ใกล้ ๆ มาร์คแน่นอน


คุณก็อย่าลืมมาชวนผมแล้วกัน ผมไม่เข้าบ้านใครโดยไม่ได้รับคำเชิญหรอกนะ เสียมารยาท แบมกัดริมฝีปากล่างตัวเองเอาไว้เพื่อกลั้นรอยยิ้ม แต่มันยากจัง สุดท้ายเขาก็ต้องยิ้มอยู่ดีไหมอ่ะ ก็มันขนาดนี้แล้วอ่ะ


สำหรับหมอผมจะเตรียมการต้อนรับเป็นพิเศษเลยครับ ว่าไปแล้วมาร์คก็เริ่มคิดว่าเขาควรจะทำยังไงดี


ทำยังไงให้หมอประทับใจจนอยากจะอยู่บ้านเขายาว ๆ ไปจนแก่เลยดีนะ


ให้มันจริงเถอะครับ


พูดไปมือขาวบางของแบมก็ลูบตัวให้รถถังได้นอนสบาย ๆ ไปด้วย ฝนใกล้จะหยุดแล้วแต่เขาว่าจะชวนมาร์คอยู่ต่ออีกสักพัก เย็น ๆ ค่อยกลับ วันนี้แม่เลิกงานหนึ่งทุ่ม ยังไงก็มีเวลาทำมื้อเย็นเหลือเฟือ


หมอครับ...


หื้ม?”


ต่อให้ผมกลับบ้านแล้ว เราก็จะยังติดต่อ ยังพูดคุยกับแบบนี้ได้อยู่ใช่ไหมครับ


ได้แน่นอนครับ


แบมไม่ได้คิดจะเลิกติดต่อกับมาร์คตราบใดที่มาร์คเองก็ยังอยากคุยกับเขาอยู่ ทุกวันนี้โลกมันก็ไปไกลแล้ว แม้แบมจะเป็นมนุษย์ที่ไม่ได้เล่นโซเชียลมีเดียมากนัก แต่เขาก็รู้วิธีใช้มันสื่อสารอยู่


ผมแค่ถามอีกครั้งให้มั่นใจขึ้นกว่าเดิมเฉย ๆ


มั่นใจเรื่องอะไรครับ แบมเงยหน้ามองร่างสูงที่มองเขาอยู่ก่อนแล้ว สบตากันเพียงครู่มาร์คก็ยิ้มออกมาและหันกลับไปมองสายฝนปรอย ๆ และแสงแดดข้างนอกต่อ


เรื่องที่เราใจตรงกันจริง ๆ


ไม่ทัน แบมไม่เคยตามผู้ชายคนนี้ทันเลยสักอย่าง เผลอตัวเผลอใจแสดงความรู้สึกให้อีกฝ่ายรับรู้อยู่เรื่อย


พอแบมไม่ตอบอะไรมาร์คก็ยิ่งยิ้มเพราะรู้ว่าหมอเขิน ร่างสูงเดินเข้าไปทรุดตัวลงนั่งข้าง ๆ แบม ก่อนจะยื่นมือไปช่วยลูบตัวเจ้ารถถังที่หลับปุ๋ยไปแล้ว มาร์คเงียบไปนานจนแบมต้องเอ่ยปากถาม


คิดอะไรอยู่ครับ


คิดถึงหมอไงครับ


มาร์คไม่ได้โกหก เขากำลังคิดว่าจะทำยังไงดีให้ได้หมอมาอยู่ข้างกาย คิดว่าตอนนี้เขาดีพอหรือยัง ถ้ายัง มาร์คต้องพยายามตรงไหนเพิ่มเติมอีกไหม


ผมก็อยู่ตรงนี้


มาร์คมองเจ้าของหูแดง ๆ ที่แม้จะคุยกับเขาอยู่แต่ก็ยังก้มหน้าไม่ยอมสบตากัน เขาเคยครุ่นคิดทบทวนมาหลายต่อหลายครั้งว่ากับคนนี้เขาจะจริงจังไหม จริงจังได้แค่ไหน และนอกจากคำตอบในหัวใจจะไม่เคยโผล่คำว่าไม่ออกมาเลย มันยังชัดเจนไปด้วยคำว่า มาก อีกด้วย


เป็นครั้งแรกที่เริ่มคิดจะแชร์อีกครึ่งชีวิตร่วมกับใครสักคน และคน ๆ เดียวคนนั้นมาร์คก็อยากให้เป็นแบม


หมอครับ


ไม่รู้ว่าจะไปกันได้ดีไหม แต่ตอนนี้มาร์ครู้แค่ว่า


ครับ?”


ผมชอบหมอจริง ๆ นะ


โคตรชอบหมอเลย


” แบมรู้แล้ว รับรู้ได้จากการกระทำที่ชัดเจนของมาร์คมาตลอดนั่นแหละ


ถ้าเขิน หมอไม่ต้องพูดก็ได้ครับ แบมเงยหน้ามามองมาร์คแป๊บนึงก่อนจะก้มหน้ากลับไปมองรถถัง แต่เพียงแค่นั้นก็เพียงพอสำหรับมาร์คแล้ว แค่มองตาหมอผมก็รู้แล้วว่าหมอคิดอะไร

 


อย่างที่คนเขาบอก ดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ



และตอนนี้ดวงตาของหมอก็กำลังบอกมาร์คว่าหัวใจหมอน่ะ

 



ชอบมาร์คเหมือนกัน

 





Vitamin B

 


To be continue…

#มบย่อมาจาก

 




อยากจะแหมไปถึงดาวอังคาร จีบกันไปเขินกันมาอยู่ได้

ขนาดนี้แล้วก็ควรจะคบ ๆ กันให้จบ ๆ ไปเลยค่ะ หาที่ใช่กว่านี้ไม่มีแล้วนะ5555


วันละนิดจิตแจ่มใสกันเนอะ 

นุ๊กพยายามจะมาอัพทุกวันนะคะ แต่เพราะพรู๊ฟไม่ค่อยทันเลยขอขี้โกงด้วยการอัพวันละ 35% ตอนแรกถามเพื่อนว่าวันละ 2% ดีไหม เพื่อนด่าอ่ะค่ะ งงมาก มันน้อยตรงไหน 55555


ติชมหรือ บลา ๆๆ ร่วมกันได้ที่ #มบย่อมาจาก นะค๊าา


ขอบคุณมาก ๆ เช่นเคยค่าา ❤️

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.172K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,932 ความคิดเห็น

  1. #1931 jantip2 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มกราคม 2564 / 18:56
    โอ้ยยยเขินมากก
    #1,931
    0
  2. #1916 lek0868909108 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 18:13

    ละมุนมากก

    #1,916
    0
  3. #1905 Thewonderful99 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 21:32
    น่ารักมากเลย
    #1,905
    0
  4. #1899 MarkP_endear. (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 14:47
    อ่านแล้วนั่งยิ้มคนเดียว 55555
    #1,899
    0
  5. #1885 Bmc minttt (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 14:00

    อ่านเเล้วเขินมากๆ ทำไมเค้าสองคนถึงน่ารักกันขนาดนี้

    #1,885
    0
  6. #1871 lek0868909108 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 10:25

    โอยยยยยยยยยยละมุนน

    #1,871
    0
  7. #1861 ทัศนีย์ สว่างจันทึก (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มีนาคม 2563 / 21:19

    กลัยมาอ่านอีกรอบก็ยิ้ม

    #1,861
    0
  8. #1850 De-nee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:23

    ฮือออทำไมเรื่องนี้มันดีขนาดนี้วะ😭😭😭 ชอบอ่าชอบมากกกๆๆๆๆๆๆๆ
    #1,850
    0
  9. #1836 premmiii (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 09:35

    บ้หาาปาหาฟาฟ
    #1,836
    0
  10. #1827 ทัศนีย์ สว่างจันทึก (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 09:58

    หุบยิ้มไม่ได้เลย????????

    #1,827
    0
  11. #1826 NJ2018 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 20:48
    ฟิลน่ารักมากอ่ะ ฮือออ
    #1,826
    0
  12. #1817 YanisaCH (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 10:11
    หวานละมุนน
    #1,817
    0
  13. #1804 ButterMT93 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 00:51
    เขินนนนนนนนนนนน
    #1,804
    0
  14. #1777 Spices_smile (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 07:33
    น่ารักกกก
    #1,777
    0
  15. #1770 7togi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 04:32
    หมอน่ารักๆๆๆๆๆๆ อ่านไปก๋เห็นภาพตาม ทุกๆภาพที่เห็นหมอก็น่ารักจริงๆ หมอมาเจอมาร์คมันเป็นพรหมลิขิตชัดๆ ^^
    #1,770
    0
  16. #1746 numa_bulah (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 14:42

    เขินนนนเหมือนเป็นคุณหมอเลย5555

    #1,746
    0
  17. #1720 khunsom08 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 12:42
    เขินจัง
    #1,720
    0
  18. #1660 Harlyquine (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 15:01

    ก็คือเรานั้นยิ้มไม่หุบเลยตั้งแต่อ่านมาฮื่อออออ ทำไมมันละมุนอย่างนี้
    #1,660
    0
  19. #1639 uromtbb (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 08:34
    รู้เองไปเล้ย ไม่ได้รุ่นเหมือนเรื่องอื่นๆ /เขินมากเด้อ
    #1,639
    1
    • #1639-1 uromtbb(จากตอนที่ 3)
      20 เมษายน 2562 / 08:34
      นานๆทีจะเจอฟิคแบบนี้
      #1639-1
  20. #1610 supassara93 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 19:18
    หวานกว่านี้น้ำตาลก็เรียกพี่แล้วป่ะ แหมมมมมมม
    #1,610
    0
  21. #1564 Markmark_tuan1a (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 10:21
    นุเขินเค้าาากี๊ดดดดๆๆๆๆ>\\\<
    #1,564
    0
  22. #1528 PMarkNBam (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 23:05
    กรี๊ดดดดดดด เขินมากๆๆๆๆๆๆๆ
    #1,528
    0
  23. #1510 MarkBam1n1a (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 16:35
    รถอ้อยคว่ำกี่คันคะ ถึงหวานขนาดนี้อะ 55555555
    #1,510
    0
  24. #1506 lovemarkbam_got7 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 11:37

    ตายๆๆๆๆๆๆๆ เกินไปแล้ว เกินไปแล้ว!!!!
    #1,506
    0
  25. #1496 Melinnnnnnn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 12:27
    ย๊าาาาา ไอ่โมเม้นไปติเฝนด้วยกันนี่นะะะะ -///-
    #1,496
    0