นอนกับผมสิครับ #อยากกินเตกิล่า

ตอนที่ 40 : ตอนที่ 40

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,109
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,977 ครั้ง
    6 ต.ค. 63

ยิ่งได้ครอบครอง ยิ่งรู้สึกหวงมาก คำพูดประโยคนี้อาจจะเป็นเรื่องจริง 

 

เตกิล่าอดคิดอย่างนั้นไม่ได้ เมื่อเขารู้สึกหวงคนที่อยู่ในอ้อมกอดของเขามากขึ้น มากขึ้นทุกที เหมือนกับเมื่อเย็นวันก่อน เขาไม่ชอบที่ลิเคียวช้อนสายตามองลูกน้องของเขาแบบนั้น แม้ว่ามันจะเป็นการมองโดยที่ไม่มีความรู้สึกอื่นใดเข้ามาเกี่ยวข้อง เป้นการมองคู่สนทนาแบบธรรมดา ทว่าเขาก็ไม่ชอบใจอยู่ดี 

 

กับลูกน้องเขายังหวงขนาดนี้ แล้วเขาจะทนได้ยังไงหากว่าลิเคียวต้องไปใกล้ชิดกับคนอื่น

 

เพราะทนไม่ได้ยังไงล่ะ เพราะทนไม่ได้ ผู้บริหารเวลส์ที่ตอนนี้ดูแลงานที่สำนักงานใหญ่แทนพี่ชายฝาแฝดที่ไปอยู่กับคนรักที่เกาะเอ็ม จึงได้ทำการหนีงานอีกครั้ง เพื่อที่จะไปเฝ้าลิเคียวถึงกองถ่ายนิตยสารที่ประเทศเอ

 

เตกิล่าโหมงานหนักมาตลอดตั้งแต่กลับจากเกาะเอ็ม ก็เพื่อการนี้ สะสางงานเร่งด่วนงานสำคัญทั้งหมด และบอกกับลูกน้องว่าจะไปตรวจธุระกิจที่อยู่ที่ประเทศเอ แต่แท้ที่จริงแล้วเขาจะไปเฝ้าลิเคียวต่างหาก

 

แน่นอนว่าบรรดาลูกน้องคนสนิทของเตกิล่าก็รู้จุดประสงค์ที่แท้จริงของเจ้านาย ลับหลังยังลอบนินทา

 

ข้ออ้างไม่เนียน ไปเรียนมาใหม่ 

 

ซึ่งเรื่องที่เตกิล่าจะไปประเทศเอกับลิเคียวด้วยนั้น เตกิล่าร้ ลูกน้องรู้ นิตยสารรู้ แต่ลิเคียวไม่รู้ ดังนั้นตอนนี้ระหว่างที่กำลังอยู่บนรถเพื่อไปสนามบิน ลิเคียวจึงได้นั่งอยู่บนตักของเตกิล่า กอดเตกิล่าแน่นเป็นลูกลิง คิดจะตักตวงช่วงเวลานี้ไว้ก่อนที่จะต้องห่างกันหลายวัน

 

เตกิล่าเองก็รู้ว่าลิเคียวกำลังรู้สึกและคิดอะไรอยู่ แต่เขาก็ไม่ได้เปิดเผยความจริงออกไป ปล่อยให้ลิเคียวกอดเขาแน่นอยู่บนตักอย่างนั้นด้วยรอยยิ้มอารมณ์ดี 

 

ลิเคียวเมื่อเห็นว่าเตกิล่ามีรอยยิ้มติดริมฝีปากไม่จางหาย อารมณ์งอแงก็ปะทุขึ้นอย่างรวดเร็ว พาลน้อยใจไปว่าเตกิล่ามีความสุขที่จะได้แยกห่างจากเขาหลายวัน

 

ดวงตาเรียวสวยมีหยดน้ำใส ๆ เอ่อล้นขึ้นมา ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่น ก่อนที่จะอ้าออกแล้วงับฟันคม ๆ ของตัวเองเข้าไปที่เนื้อขาว ๆ บริเวณซอกคอของเตกิล่า

 

“โอ๊ย! หนูกัดพี่ทำไม” มือหนาที่ลูบกลุ่มผมนิ่มของลิเคียวอยู่เมื่อครู่นี้เป็นอันต้องหยุดชะงัก แล้วยังเผลอให้มือขยุ้มดึงผมของลิเคียวด้วย เมื่ออยู่ ๆ ตัวเองก็โดนคนบนตักกัดเข้าที่ซอกคออย่างแรง 

 

คนโดนดึงกลุ่มผมตวัดดวงตามองไปที่เตกิล่า เห็นใบหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดเพราะสิ่งที่ตัวเองทำ ริมฝีปากบางก็แย้มรอยยิ้มเผยให้เห็นเขี้ยวคม ๆ ของตัวเอง

 

นี่สิถึงจะเป็นใบหน้าที่ถูกต้อง เขาจะไปทำงานตั้งไกล จะห่างกันตั้งหลายวัน เตกิล่าต้องมีสีหน้าเจ็บปวดแบบนี้ถึงจะถูก

 

คนที่ถูกเอาใจมาหลายวัน นิสัยเอาแต่ใจของตัวเองที่ถูกกดเอาไว้ก็ถูกเปิดเผยออกมา

 

เตกิล่าไม่รู้ความคิดของลิเคียวเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่เขาก็เห็นแววตาพึงพอใจของเจ้าตัวหลังจากที่ทิ้งรอยฟันเอาไว้บนซอกคอของเขาได้

 

ดวงตาคู่คมหรี่ลงมองสบตากับดวงตาคู่สวย

 

“หนูกัดพี่ทำไม หืมมม ถ้าไม่มีคำตอบดี ๆ ให้ หนูจะโดนพี่กัดคืนนะ แล้วมันจะไม่จบแค่รอยเดียวแน่นอน” เตกิล่าคลี่ยิ้มเหี้ยม พูดถามด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ ไล้ปลายนิ้วของตัวเองไปที่ซอกคอขาว ๆ ของลิเคียว ก่อนจะไล่มันเรื่อยผ่านไปที่หัวไหล่มน ลงเรื่อยไปยังลำตัว 

 

นี่นับได้ว่าเป็นคำขู่

 

ลิเคียวถูกคำพูด สายตา และปลายนิ้วที่ทิ้งรอยสัมผัสร้อน ๆ เอาไว้เล่นงานจนร่างกายสั่นสะท้านไปหมด แววตาพึงพอใจเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นหวาดผวาในทันที เขาหลบสายตาของเตกิล่า กลอกกลิ้งดวงตาไปมา ก่อนที่จะพยายามลุกจากตักแกร่ง คิดจะพาตัวเองไปนั่งลงที่เบาะรถเพื่อหลีกหนีจากสายตาที่ทำให้เขาไม่เป็นตัวเองนั่น แต่ภายในรถแม้ว่ามันจะกว้างขวางนั่งสบายขนาดไหน แต่มันก็ยังแคบเกินกว่าที่จะพาลิเคียวหนีรอดจากเสือร้ายอย่างเตกิล่าไปได้อยู่ดี

 

“ว่ายังไง หนูกัดพี่ทำไม หืม” คราวนี้น้ำเสียงของเตกิล่านุ่มนวล แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ลิเคียวรู้สึกกลัวน้อยลงสักนิด ดวงตาคู่สวยยังคงกลอกกลิ้งไปมา 

 

เตกิล่าก้มหน้าลงมองใบหน้าที่เลิ่กลั่กของคนน้องแล้วก็ยิ้มในแววตา เขาไม่ได้โกรธเลยสักนิดที่อยู่ ๆ ลิเคียวก็กัดเข้าที่ซอกคอของเขาจนทิ้งรอยฟันลึกเอาไว้ กลับกัน มันยิ่งกระตุ้นความรู้สึกบางอย่างของเขาที่กำลังหลับใหลอยู่ให้ตื่นตัวขึ้นมา ทว่าน่าเสียดาย ที่ทั้งเวลาทั้งสถานที่ตอนนี้มันไม่เอื้ออำนวย

 

เตกิล่ามองหน้าลิเคียว มองไปยังริมฝีปากบาง ๆ ที่เม้มแน่นเข้าหากัน เขายกมือขึ้นใช้ท้องนิ้วลูบไล้ไปยังร่องปากบาง จนกระทั่งเจ้าของยอมปล่อยกลีบปากของเจ้าตัวให้เป็นอิสระ เตกิล่าก็ฉกริมฝีปากของตัวเองลงไปครอบครองริมฝีปากบาง ๆ นั่นทันที

 

ลิเคียวที่ดิ้นรนพาตัวเองลงจากตักของเตกิล่าอยู่เมื่อครู่เบิกตากว้างเมื่อริมฝีปากของตัวเองถูกช่วงชิงอย่างไม่ทันตั้งตัว และด้วยความตกใจ ริมฝีปากของเขาก็เผยออ้าออกจากกันโดยอัตโนมัติ และนั่นเปิดโอกาสให้เตกิล่าสอดเรียวลิ้นร้อนชื้นของตัวเองเข้าไปกวาดชิมความหวานจากโพรงปากหวานล้ำนั่นได้อย่างง่ายดาย

 

ลิเคียวเบิกตากว้างอยู่ชั่วขณะเดียวเท่านั้น เมื่อถูกความช่ำชองของเตกิล่าล่อลวง เขาก็เคลิบเคลิ้มไปกับมันอย่างง่ายดาย เรียวลิ้นเล็กตอบโต้เกี่ยวกระหวัดกับลิ้นของเตกิล่าอย่างหลงระเริงไปกับความซาบซ่านที่อ่อนหวานเมื่อได้จูบกับคนที่รัก สองแขนตวัดขึ้นโอบรอบคอแกร่งของเตกิล่า เอียงใบหน้าของตัวเองให้ได้องศา จูบตอบโต้ได้ถนัด ดวงตาคู่สวยหลับตาพริ้ม ลืมสิ้นความขุ่นข้องหมองใจเมื่อสักครู่ 

 

เตกิล่าเลาะปลายลิ้นของตัวเองไปตามไรฟันของนในอ้อมกัน ครางกระหึ่มในลำคออย่างพึงพอใจเมื่อลิเคียวส่งปลายลิ้นของตัวเองมาตอบโต้ ดวงตาคู่คมหลุบต่ำมองคนที่หลับตาพริ้มอยู่ในอ้อมแขน หลงใหลเพลิดเพลินไปกับรสจูบที่เขามอบให้ ฉับพลันดวงตาคู่คมก็เปล่งประกาย ถอนลิ้นร้อน ๆ ของตัวเองออกมาจากริมฝีปากบางอย่างอ้อยอิ่ง กดจูบลงย้ำ ๆ บนริมฝีปากบางที่เห่อแดงเพราะแรงจูบ ก่อนที่จะ

 

“โอ๊ย!” กัดลงไปที่กลีบปากบางทั้งสองข้างของคนที่สร้างรอยฟันไว้บนซอกคอของเขา

 

ลิเคียวตื่นขึ้นมาจากห้วงอารมณ์ที่โดนล่อลวง ดวงตาคู่สวยที่ยังมีประกายความปรารถนาและความเย้ายวนนั้นรื้นไปด้วยหยดน้ำ 

 

ทั้งจากอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้นมา ทั้งจากความเจ็บที่ริมฝีปาก

 

ลิเคียวตวัดสายตามองเตกิล่า บอกว่าถ้าเขาไม่ตอบจะกัดคืน ก็กัดเลยอย่างนี้เหรอ

 

เตกิล่าเห็นสายตาของลิเคียวที่ตวัดมองมาก็หัวเราะเสียงต่ำอยู่ในคำพอ ใช้ปลายนิ้วลูบไปที่กลีบปากที่เห่อบวมขึ้นมาของลิเคียวเบา ๆ โน้มตัวลงไปกดจูบอย่างปลอบประโลมครั้งหนึ่ง ก่อนจะเปล่งวาจาที่สวนทางกับการกระทำ

 

“ก็บอกแล้วว่าถ้าไม่มีคำตอบดี ๆ ให้จะถูกกัดคืน แล้วมันไม่จบแค่จุดเดียวแน่นอน” พูดจบแล้วก็ส่งเสียงร้องในลำคอ เมื่อถูกกำปั้นน้อย ๆ ของคนบนตักทุบเข้าที่หน้าอกของเขา 

 

อืม มือหนักจริง ๆ

 

“ดีใจ” ลิเคียวหลังจากที่ทุบเข้าที่อกของคนพี่ไปทีหนึ่งแล้ว ก็ค่อย ๆ เปิดริมฝีปากของตัวเองเปล่งคำพูดออกมาสองคำ

 

หัวคิ้วเข้มของเตกิล่าขมวดเข้าหากันทันทีเมื่อได้ยินคำพูดของคนน้อง

 

“พี่ดีใจ หนูเลยกัด” เห็นประกายตาวงสัยในดวงตาคู่คมของคนพี่ ลิเคียวก็ขยายความคำตอบในการกระทำของตัวเอง

 

“ยังไง หมายถึงพี่ดีใจ หนูเลยกัดเหรอ พี่ไปดีใจอะไรตอนไหน” เตกิล่าสับสนมึนงงอย่างแท้จริงแล้ว เขาไปแสดงท่าทางดีใจอะไรตอนไหน แล้วมีเรื่องอะไรที่เขาต้องดีใจกัน

 

“หนูไม่อยู่หลายวัน พี่ดีใจ” ลิเคียวปลายคางตัวเองขึ้น แล้วพูดออกมาด้วยน้ำเสียงขึ้นจมูก บอกชัดว่าตัวเองกำลังไม่พอใจกับเรื่องนี้

 

คนที่ถูกโยนข้อหาใส่หัวนั้นถึงกับมึนงงไปชั่วขณะ กระพริบตาปริบ ๆ อยู่ชั่ววินาที ก่อนที่จะเปล่งเสียงหัวเราะจากลำคอ

 

น่ารัก น่ารักเกินไปแล้ว

 

เห็นท่าทางงอแงเอาแต่ใจของลิเคียวแบบนั้น เตกิล่าก็อดไม่ได้ที่จะกดจมูกและริมฝีปากของตัวเองลงหนัก ๆ ที่สองแก้มเนียนนุ่ม 

 

อืม ลิเคียวน่ารักเกินไปแล้ว เจ้านายก็หลงเมียเกินไปด้วยเหมือนกัน

 

พุฒิธรที่นั่งอยู่เบาะหน้า ได้ยินได้เห็นเหตุการณ์มาตลอดแค่นหัวเราะ นินทาเจ้านายอยู่ในใจ

 

ลิเคียวเห็นว่าเตกิล่าหัวเราะอย่างอารมณ์ดีแค่ไหนหลังจากที่เขาตอบออกไป ใบหน้าเรียวสวยก็บูดบึ้งทันที สองแขนที่คล้องคอเตกิล่าอยู่ก็ถูกดึงออกมา หมุนตัวนั่งหันหลังให้เตกิล่า ยกแขนสองข้างขึ้นเกาะอก กระแทกแผ่นหลังของตัวเองลงไปแรง ๆ ที่แผ่นอกแกร่งของคนพี่ ริมฝีปากบางเชิดขึ้น

 

เตกิล่าเห็นท่าทางของลิเคียวก็รู้แล้วว่าคนน้องกำลังงอนตัวเองอย่างแท้จริงแล้ว เขารีบสอดแขนแกร่งเข้าไปที่รอบเอวของลิเคียว เกยคางที่มีไรหนวดจาง ๆ ไว้บนลาดไหล่ของลิเคียว เอียงคอกระซิบแผ่วเบาที่ข้างหู

 

“หนูไม่อยู่พี่จะดีใจได้ยังไง ต้องห่างกันหลายวันพี่ต้องกินไม่ได้ นอนไม่หลับเพราะคิดถึงหนูอย่างแน่นอน” น้ำเสียงกลั้วหัวเราะนั่นไม่ได้ทำให้ลิเคียวอารมณ์ดีขึ้นมาเลยสักนิด แม้ว่ะจะเป็นถ้อยคำหวาน ๆ แต่ฟังดูแล้วไม่จริงใจอย่างบอกไม่ถูก

 

ไม่สิ ไม่ใช่ไม่จริงใจ แต่เป็นเพราะคนพูด พูดอย่างไม่จริงจังต่างหาก!

 

ลิเคียวโต้แย้งกับตัวเองอยู่ในใจ ดวงตาคู่สวยตวัดมองคนพี่อีกครั้งหนึ่ง ก่อนที่ดวงตาจะวูบไหวไประรอกหนึ่ง

 

“หนูต่างหากที่จะนอนไม่หลับ ไม่ได้นอนกอดพี่ หนูนอนไม่หลับ ถ้าไม่มีพี่แล้วหนูจะอยู่ยังไง” พูดพร้อมกับหันไปสอดสองแขนเข้าที่ลอบคอของคนพี่อีกครั้ง ทิ้งศีรษะซุกซบที่ซอกคอหอมกรุ่น คำพูดและน้ำเสียงนั้นมีแต่ความออดอ้อน ช้อนดวงตาคู่สวยที่มีหยดน้ำรื้นเป็นประกายของตัวเองขึ้นมอง

 

พุฒิธรที่มองลอบมองผ่านกระจกหลังเห็นการกระทำของลิเคียว และเห็นแววตาของเจ้านายตัวเองแล้วก็นับถอยหลัง

 

สาม สอง หนึ่ง

 

“คนดี พี่จะปล่อยหนูไปคนเดียวได้ยังไง พี่ก็ไปกับหนูด้วย หนูไม่ต้องกลัวเลย พี่จะไปนอนกอดหนู กล่อมหนูให้หลับเอง”

 

อืม แพ้ แพ้ยับเยินอย่างที่คิดจริง ๆ 

 

พุฒิธรส่ายหน้าเอือมระอาเจ้านายของตัวเองอยู่ในใจ บางทีคงถึงเวลาแล้วที่เขาจะต้องไปขอคำปรึกษาจากพี่ชายฝาแฝดหาวิธีรับมือ

 

รับมือกับการมีเจ้านายที่หลงเมียแบบหัวปักหัวปำ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.977K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,708 ความคิดเห็น

  1. #5624 Bodi-Zhange (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2564 / 13:29
    ก่อนหน้านี้นายยังอยากให้บอสมีเมียยุเลยไม่ใช่หรอ555555
    #5,624
    0
  2. #5465 Ladda Aew (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2563 / 06:06
    ทำใจ :คำปรึกษาจากพี่
    #5,465
    0
  3. #5353 Airring (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 18:27
    ย้อน อ้อนเก่งจัง หลงไปหมดแล้ว
    #5,353
    0
  4. #5191 NuiKKS (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 19:22
    55สงสารพุฒิธร
    #5,191
    0
  5. #5167 noo_parekapoom (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 09:37
    ไม่รอดดก
    #5,167
    0
  6. #5166 hongma (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 09:15
    แต่ละคน เรียกได้ว่าเดินตามรอยพี่
    #5,166
    0
  7. #5152 PaRe-MeAn (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2563 / 18:26
    น่าสงสารคุณแฝดนะคะ แงงงง
    #5,152
    0
  8. #5142 byjamxyb (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2563 / 00:39
    ตลก555555555555
    #5,142
    0
  9. #5141 ติ่ง ง (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2563 / 23:50
    น่าสงสารเค้านะคะ พุฒิธรอ่ะ 5555
    #5,141
    0
  10. #5140 ห้องสี่เหลี่ยม (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2563 / 23:23
    คราวมาร์ตินี่ก็สงสารพิพัฒน์ มาคราวเตกิล่าก็ต้องสงสารพุฒิธร ต้องหมดพาราไปเท่าไรกันสองแฝดนี้5555
    #5,140
    0
  11. #5138 jijix (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2563 / 21:04
    สงสารเลขาแฝดของสองแฝด555555
    #5,138
    0
  12. #5137 071727 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2563 / 20:10
    2 ฝาแฝดเจ้านาย กำลังทำให้ 2 ฝาแฝดลูกน้อง ต้องปวดหัวอย่างหนัก กับการที่จะต้องรับมือ กับเจ้านายหลงเมีย และเข้าข่ายกลัวเมีย
    #5,137
    0
  13. #5135 ooy1565 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2563 / 19:51
    ไปปวดหัวเป็นเพื่อนกันนะมีเจ้านายหลงเมียก็แบบนี้555สงสาร
    #5,135
    0
  14. #5134 toey2468 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2563 / 19:37
    555555 สู้ๆนะครับ
    #5,134
    0
  15. #5131 Krystal wing (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2563 / 15:19
    คลั่งรัก
    #5,131
    0
  16. #5129 Aoi_Ananta (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2563 / 15:04
    วงวาร พุฒิธรที่สุด 🥺
    #5,129
    0
  17. #5127 Sarunghaja (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2563 / 14:46
    อาการหนักกว่าแฝดพี่อีกรึเปล่า5555555555
    #5,127
    0
  18. #5122 oกิวราโซ่o (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2563 / 11:10
    เห้อออออ ใครมันจะหลงแฟนไปกว่านี้ค้าบ
    #5,122
    0
  19. #5121 Lentear (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2563 / 09:01
    น้องพุฒิตามพี่พัฒน์มาติดๆเลยค่ะ คนพี่นั้นน่าจะชินจนชาแล้ว555555 อยากเห็นตอนพิเศษ2แฝดเลขาเขานั่งปรับทุกข์กันในหัวข้อ’ความหลงเมียของเจ้านาย’ คงมันดีพิลึก
    #5,121
    0
  20. #5120 Lentear (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2563 / 09:01
    น้องพุฒิตามพี่พัฒน์มาติดๆเลยค่ะ คนพี่นั้นน่าจะชินจนชาแล้ว555555 อยากเห็นตอนพิเศษ2แฝดเลขาเขานั่งปรับทุกข์กันในหัวข้อ’ความหลงเมียของเจ้านาย’ คงมันดีพิลึก
    #5,120
    0
  21. #5119 KaewwongLin (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2563 / 08:06
    รอคุณพุฒิธรกับคุณพิพัฒน์มีแฟนค้าบบบบย จะหลงแฟนเหมือนเจ้านายมั้ยน้าา5555
    #5,119
    0
  22. #5118 fomeriam690 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2563 / 06:33
    วงวารคนหลงเมียมากค่ะ5555555
    #5,118
    0
  23. #5117 VKK42 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2563 / 06:25
    ปรึกษาคุณพิพัฒน์เลยค่ะ 5555 / ยื่นกระปุกพารา
    #5,117
    0
  24. #5116 inmyhoood (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2563 / 03:20
    นินทาเจ้านายเก่งทั้งที่นี้แล้วก้เกาะเอ้มเลยยย
    #5,116
    0
  25. #5114 kanmarch (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2563 / 01:39

    รออ่าน
    #5,114
    0