นอนกับผมสิครับ #อยากกินเตกิล่า

ตอนที่ 10 : ตอนที่ 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,738
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,508 ครั้ง
    20 ส.ค. 63

“ทางนั้นยื่นคำขาดมาแล้ว ถ้าไม่ใช่ลิเคียว เขาก็จะไม่ยอมใช้เด็กจากสังกัดของเรา” น้ำเสียงของกฤติเต็มไปด้วยความหนักใจเมื่อน้องชายฝาแฝดของเพื่อนสนิทเขามาปรึกษาเรื่องนายแบบที่ทางนิตยสารเดอะไทม์เลือกมา

 

มันคงจะไม่มีปัญหาอะไรถ้าพวกเขาไม่ผิดสัญญาแรกไปก่อนแล้ว และคนถัดมาที่นิตยสารเดอะไทม์เลือกก็เป็นคนที่ไม่ได้อยู่ในสังกัดเวลส์อย่างแท้จริง

 

กฤติเสียเวลาไปมากกว่าที่จะดีลงานนิตยสารเดอะไทม์ผ่าน เขาต้องเดินทางข้ามทวีปอยู่หลายครั้งถึงจะแย่งชิงงานชิ้นนี้มาให้เวลส์เอ็นเตอร์เทนเม้นต์ได้ เพราะอย่างนั้นเขาจะไม่ยอมปล่อยให้มันหลุดมือไปแน่นอน แค่นี้ก็เพียงพอที่จะทำให้เขาปฏิเสธข้อเสนอของเตกิล่าที่ต้องการให้เขาไปคุยกับทีมนิตยสารเดอะไทม์ใหม่แล้ว ไม่ต้องพูดถึงเหตุผลอื่น ๆ อีกเลย

 

เตกิล่ามองหน้าเพื่อนของพี่ชายผู้ควบตำแหน่งหุ้นส่วนทางธุรกิจผู้มีส่วนสำคัญที่ทำให้เวลส์เอ็นเตอร์เทนเม้นต์ได้มีโอกาสส่งนายแบบไปเข้าร่วมกับโปรเจ็คสำคัญของนิตยสารอันดับท็อปของโลก ซึ่งตอนนี้มันกำลังสร้างปัญหาหนักใจให้เขา

 

เรื่องเซ็นสัญญาเป็นนายแบบในสังกัดของเวลส์เอ็นเตอร์เทนเม้นต์ที่ลิเคียวต้องเซ็นนั้นถูกเลื่อนไปก่อน เมื่อเงื่อนไขที่เจ้าตัวต้องการนั้นเขาไม่สามารถตกลงมันได้ทันที

 

“ฉันได้ยินมาว่าเขาต้องการจะเซ็นสัญญาแค่สามเดือน” กฤติพูดพลางมองสีหน้าของเตกิล่าที่ตอนนี้ดวงตามีร่องรอยของการครุ่นคิดและหนักใจ 

 

เป็นแววตาที่ไม่ได้มีให้เห็นกันบ่อย ๆ และกฤติก็เข้าใจดีว่าทำไมเตกิล่าถึงได้มีแววตาแบบนี้

 

กฤติเข้าใจ แต่เขาไม่ได้แสดงออกว่าเข้าใจและรับรู้ปัญหาที่เตกิล่ากำลังเผชิญ สิ่งที่เขาทำก็คือการแสร้งไม่รู้เรื่องราวทั้งหมด รับรู้แค่เพียงว่าลิเคียว ชายหนุ่มที่ทางนิตยสารต้องการตัว และวางให้เป็นตัวหลักของโปรเจ็คนั้นปฏิเสธที่จะเซ็นสัญญาตามปกติกับเวลส์เอ็นเตอร์เทนเม้นต์

 

“ใช่ ถ้านายไม่ต้องการผิดสัญญากับเดอะไทม์ บางทีเราอาจจะต้องยอมเซ็นสัญญาสามเดือนที่ว่านั่น” เตกิล่าตอบแล้วก็สบตากับคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม เพื่อมองดูว่าเจ้าตัวจะมีปฏิกิริยายังไง และมันก็เป็นอย่างที่เขาคิด

 

“ไม่ได้ ฉันไม่ยอมนะเรื่องนี้ เวลส์เอ็นไม่ได้กลัวผิดสัญญา มูลล่าความเสียหายจากการผิดสัญญาเวลส์เอ็นสามารถแบกรับได้ แต่ที่จะไม่ยอมเสียไปเด็ดขาดก็คือการได้ก้าวเข้าสู่ระดับโลกอย่างเต็มตัว โปรเจ็คนี้ของนิตยสารเดอะไทม์เป็นโปรเจ็คสำคัญ มันสำคัญต่อภาพลักษณ์ของเวลส์เอ็นในเวทีโลก ฉันทุ่มเทกับมันมาก ไม่ยอมเสียไปง่าย ๆ หรอกนะ” กฤติพูดเสียงขรึม แววตาจริงจังเด็ดขาด

 

“อืม ถ้าอย่างนั้นก็ช่วยไม่ได้สินะ เฮ้ออออ เป็นฉันนี่มันลำบากจริง ๆ ต้องถูกกดดันจนไม่มีทางเลือก” คำพูดนี้ของเตกิล่าช่างทำให้คนรู้สึกสงสารได้ไม่ยากเลย ถ้าไม่ได้เห็นสีหน้าและแววตาของเจ้าตัว

 

กฤติเหลือบสายตามองใบหน้าที่เหมือนกันกับเพื่อนเขาจนแยกไม่ออกแล้วก็ลอบส่ายหน้าอย่างเอือมระอา

 

พี่น้องคู่นี้ น่าเบื่อจริง ๆ

 

“เอาล่ะ เพื่อเห็นแก่นาย ฉันจะไปทำสิ่งที่ฝืนใจสักหน่อย” เตกิล่าพูดแล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะเดินออกจากห้องทำงานของกฤติไป ทิ้งให้เจ้าของห้องมองตามจนลับสายตา

 

เมื่อคล้อยหลังผู้เป็นน้องชายฝาแฝดของเพื่อนสนิท กฤติก็หยิบโทรศัพท์มือถือส่วนตัวของตัวเองขึ้นมาและหมายเลขโทรศัพท์หมายเลขหนึ่งลงไปก่อนจะยกโทรศัพท์ไปแนบใบหู ได้ยินเสียงสัญญาณรอสายอยู่แค่ไม่นาน เมื่อปลายสายกดรับ เขาก็กรอกเสียงลงไป

 

“ทำตามที่บอกแล้วนะ คิดว่าจะเรียกร้อยดี” พูดสั้น ๆ เพียงเท่านั้นแล้วฟังปลายสายพูดตอบกลับมาอีกสองสามประโยค กฤติก็วางสายแล้วเริ่มทำงานของตัวเองต่อ

 

 

ภายในคอนโดมิเนียมหรูที่แบ่งแยกสัดส่วนของพื้นที่ใช้งานอย่างลงตัว ปรากฏเรือนร่างสูงโปร่งที่นั่งเหยียดยาวอยู่บนโซฟาตัวยาว ท่อนขาเรียวยาววางพาดอยู่บนโต๊ะที่วางเข้าชุดกับโซฟา เปลือกตาสีมุกปิดสนิทบดบังดวงาคู่สวย หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างเป็นจังหวะสม่ำเสมอ หากใครมาเห็นก็ต้องเข้าใจว่ากำลังตกอยู่ในห้วงนิทราเป็นแน่ และใบหน้ายามนี้ของชายหนุ่มก็งดงามเสียจนหากว่ามีคนมาเห็น คนคนนั้นก็ต้องมิอาจหักห้ามใจให้ปลุกอีกฝ่ายให้ตื่นขึ้นมาได้ ไม่ยอมที่จะทำลายภาพความสวยงามนี้ทิ้งไป

 

ทว่าในความเป็นจริงแล้วไม่มีใครเห็นภาพเหตุการณ์นนี้ และก็ยังมีคนที่ทำลายภาพเหตุการณ์นี้ด้วยการโทรเข้ามา

 

เสียงโทรศัพท์ดังจากโทรศัพท์มือถือสีดำเครื่องหรูที่ถูกโยนทิ้งไว้อย่างไม่ใส่ใจจนมันตกอยู่ข้างขาโต๊ะ เสียงสัญญาณเรียกเข้านั้นแม้ว่ามันจะไม่ดังมากนัก แต่มันก็ทำให้เปลือกตาสีมุกที่ปิดสนิทอยู่เมื่อครู่นี้ขยับไปมาก่อนที่จะเปิดเปลือยขึ้นเผยให้เห็นดวงตาสีฟ้าใส

 

ทั้ง ๆ ที่ดูเหมือนว่าจะเพิ่งถูกรบกวนการนอนหลับมา แต่ว่าประกายกลับไม่มีความง่วงงุนปรากฏให้เห็นเลยแท้แต่น้อย มันเรียบนิ่ง ว่างเปล่าแบบไม่อาจคาดเดาได้

 

ดวงตาคู่สวยกวาดตามองหายังต้นทางของเสียงที่ดังเข้ามากระทบหูของเขา ก่อนที่สายตาจะไปหยุดอยู่ที่โทรศัพท์ที่เขาโยนทิ้งเอาไว้ส่ง ๆ เพ่งสายตามองชื่อที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์ และเมื่อเห็นว่าเป็นใครเจ้าตัวก็ค่อยขยับเคลื่อนกายอย่างช้า ๆ ไปคว้าโทรศัพท์มือถือมา ทว่าการเคลื่อนไหวของเขามันช้าเกินไป เมื่อเขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาได้ เสียงสัญญาณเรียกเข้าก็ถูกตัดไปแล้ว แก้วตาคู่สีฟ้ามองมันอย่างว่างเปล่า ไม่มีทีท่าว่าจะโทรกลับไปทั้ง ๆ ที่คนโทรมานั้นมีความสำคัญมิใช่น้อย

 

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะว่าไม่ให่ความสนใจสักเท่าไหร่ หรือว่าเป็นเพราะรู้อยู่แล้วว่าอีกฝ่ายจะต้องโทรมาอีกครั้งกันแน่ หลังจากที่เสียงเงียบหายไปไม่นาน เสียงเรียกเข้าที่ตั้งค่ามาจากโรงงานแบบดั้งเดิมก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เจ้าของโทรศัพท์มือถือกดรับมันได้ทัน

 

เมื่อรับแล้วก็ไม่ยอมกรอกเสียงลงไป ทำเพียงแค่ยกโทรศัพท์แนบใบหูของตัวเองเท่านั้น

 

ทางฝั่งปลายสายในตอนแรกก็ยังไม่แน่ใจว่าคนที่เขาโทรหานั้นรับแล้วหรือยัง แต่เมื่อได้ยินเสียงลมหายใจแผ่วเบารอดผ่านลำโพงมาให้ได้ยิน ดวงตาภายใต้กรอบแว่นโลหะราคาแพงก็เลื่อนไปมองหน้าเจ้านาย

 

เป็นพุฒิธรนั่นเองที่ได้รับคำสั่งจากเจ้านายให้ติดต่อมาหาลิเคียว เพื่อที่จะคุยเรื่องสัญญาที่ก่อนหน้านี้ยังไม่สามารถบรรลุข้อตกลงได้

 

เมื่อรับรู้ว่าอีกฝ่ายรับสายแน่แล้ว พุฒิธรก็กดเปิดลำโพงอย่างรู้ใจเจ้านาย แม้ว่าคนเป็นเจ้านายจะแสร้งไม่สนใจ และเอาแต่จดจ่ออยู่กับเอกสารงานบริษัทก็ตาม

 

“สวัสดีครับคุณลิเคียว ผมพุฒิธรนะครับ” พุฒิธรส่งเสียงทักทายพร้อมกับบอกให้อีกฝ่ายได้รับรู้ว่าใครที่กำลังคุยกับเจ้าตัวอยู่

 

“อือ” เสียงตอบรับในลำคอสั้น ๆ ทำให้พุฒิธรรับรู้ว่าเจ้าตัวกำลังฟังที่เขาพูดอยู่ ดังนั้นเขาจึงได้พูดต่อ

 

“เรื่องเงื่อนไขที่คุณลิเคียวเรียกร้องมา คุณเตกิล่าเห็นควรว่าจะมีการเจรจากันรอบก่อนที่จะเซ็นสัญญานะครับ คุณลิเคียวสะดวกที่จะมาหรือเปล่าครับ” พุฒิธรพูดถามปลายสายโดยที่สายตาเหลือบมองเจ้านายไปด้วย

 

“ไม่สะดวก” น้ำเสียงแหบพร่าที่ตอบกลับมานั้นไม่ตรงกับคำตอบที่สองเจ้านายลูกน้องคาดเดาเอาไว้ และมันทำให้คนที่แสร้งวุ่นวายอยู่กับงานถึงกับเผลอละสายตาออกจากกระดาษเอกสารสำคัญมามองสบตากับดวงตาของพุฒิธรทันที

 

พุฒิธรเห็นสีหน้าเหมือนไม่อยากจะเชื่อของเจ้านายก็กลั้นหัวเราะ นาน ๆ ทีจะได้เห็นเจ้านายของเขาถูกปฏิเสธทางอ้อมแบบนี้บ้าง ซึ่งอันที่จริงต้องบอกว่าเขาไม่เคยเห็นใครคนไหนปฏิเสธเจ้านายของเขาเลยดีกว่า

 

“คุณลิเคียวติดธุระสำคัญหรือครับ” พุฒิธรยอมเสียมารยาทถามไป ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าไม่ควร แต่นั่นก็เป็นเพราะสายตาของเจ้านายที่กำลังจ้องมองมาอย่างกดดันเขาอยู่

 

“อื้อ” เสียงตอบรับสั้น ๆ ในลำคอของลิเคียวทำให้พุฒิธรแทบจะไม่ยากสบตาเจ้านาย แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เขารอดพ้นจากความกดดัน

 

“พอจะบอกได้หรือเปล่าครับว่าเป็นธุระอะไร ขอโทษที่คำถามดูเสียมารยาทเกินไปนะครับ ถ้าคุณลิเคียวไม่สะดวกตอบก็ไม่เป็นไรครับ เพียงแค่ผมคิดว่าผมอาจจะช่วยจัดการธุระของคุณลิเคียวได้” พุฒิธรกรอกเสียงลงไปด้วยน้ำเสียงที่จริงจังเป็นการเป็นงาน

 

“ตอบได้ จะนอน” สองคำแรกที่ตอบกลับมาของลิเคียวทำให้พุฒิธรพรูลมหายใจออกจากอกอย่างแผ่วเบา แต่สองคำถัดมาทำให้เขาถึงกับหยุดชะงักลมหายใจของตัวเอง

 

ธุระสำคัญที่ว่าก็คือ จะนอน จะนอนเนี่ยนะ

 

อ่า บางทีการนอนหลับพักผ่อนก็เป็นเรื่องสำคัญจริง ๆ นั่นแหละ

 

พุฒิธรคิดหาคำปลอบใจตัวเองอยู่ในใจ 

 

ในขณะที่พุฒิธรหาคำปลอบใจตัวเองได้แล้ว เตกิล่าที่ชะงักไปกับคำตอบที่ได้ยินเหมือนกันก็ขบฟันกรามแน่นจนเป็นสันนูนเด่นชัด

 

ฮึ่ม ปฏิเสธจะเจอเขาเพราะจะนอนเนี่ยนะ

 

ดีมาก ดีมากจริง ๆ

 

พุฒิธรเห็นสายตาของเจ้านายก็รู้ว่าเจ้าตัวคิดจะทำอะไรบางอย่างแน่แล้ว เขาจึงได้ขอตัววางสายจากลิเคียวแล้วมารอรับคำสั่งเจ้านายแทน

 

“คู่นอนของฉันอยากจะนอนแล้ว ฉันจะไม่ไปส่งเข้านอนได้ยังไง ใช่ไหม” เตกิล่าลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วกัดฟันพูดเสียงรอดไรฟัน ดวงตาคู่คมเป็นประกายหมายมาด

 

“ครับ ถูกต้องที่สุดเลยครับ” พุฒิธรมีหรือจะพูดอะไรนอกเหนือจากนี้ได้ในเวลานี้ เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรออกอีกครั้ง ครั้งนี้โทรหาคนขับรถให้เตรียมรถรอเจ้านายของเขา

 

พุฒิธรรู้จุดหมายปลายทางดีว่าคือที่ไหน แต่ไม่รู้ว่าพอมาถึงจุดหมายปลายทางแล้ว เป้าหมายที่แม้จริงของเจ้านาย ซึ่งควรจะนอนหลับตามที่บอกมาอยู่บนห้องกลับไม่อยู่แทน ทิ้งให้เจ้านายของเขายืนรออยู่หน้าห้องหลายนาที

 

นี่นับเป็นครั้งแรกที่เตกิล่าต้องมายืนรอคนที่ได้ชื่อว่าเป็นคู่นอนของตัวเอง ทั้ง ๆ ที่ปกติแล้วคู่นอนของเขาแต่ละคนจะเตรียมความพร้อมเพื่อรอต้อนรับเขาเสมอ

 

และประสบการณ์ยืนรอใครสักคนที่หน้าห้องเป็นครั้งแรกแบบนี้ก็ทำให้เตกิล่าจำฝังใจ

 

จำฝังใจจริง ๆ

 

ส่วนคนที่เปิดประสบการณ์ใหม่ครั้งแรกให้เตกิล่า ตอนนี้ก็กำลังอยู่บนรถ มุ่งหน้าไปเก็บเงินให้ผู้เป็นพ่อ เมื่ออีกฝ่ายโทรมาสั่งให้เขาไปทวงหนี้ หลังจากที่ลูกค้าค้างจ่ายค่าของมาหลายเดือนแล้ว

 

ช่วยขายของไม่พอ ต้องช่วยตามหนี้ด้วย และความจริงแล้ว ลิเคียวถนัดงานทวงหนี้มากกว่าช่วยขาย

 

“จะจ่ายหรือจะตาย”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.508K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,638 ความคิดเห็น

  1. #5590 Noeyyy9692 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2563 / 22:53
    ชอบความจะจ่ายหรือจะตาย
    #5,590
    0
  2. #5540 desbestiny (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 12:26

    เอ๋ เตกิล่าโดนสองเหล้าปั่นหัวอยู่ป่าวน้าา เอ๊ะ หรือจะบอกว่า 3 เหล้าดี 55555

    #5,540
    0
  3. #5520 mothergod (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 17:54
    เอ๊ะ แปลกๆน้า55555
    #5,520
    0
  4. #5478 Fueled me (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2563 / 15:27
    เนี่ยน้องไม่ธรรมดาจริงๆ55555555555555
    #5,478
    0
  5. #4925 Krystal wing (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2563 / 22:50
    that it's!
    #4,925
    0
  6. #4769 Buzzzzzzzzzz (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 09:33
    อะไรยังไงนะคะ
    #4,769
    0
  7. #4710 numberfine (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 กันยายน 2563 / 09:21
    เตกิล่า น้องลิเคียว เราขอได้มั้ย
    #4,710
    0
  8. #4389 khunsom08 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 17:52
    เอ้า ตายแล้ว
    #4,389
    0
  9. #3058 pommys (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 15:30
    โหดดดด
    #3,058
    0
  10. #3057 pommys (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 15:27
    กฤติโทรหาใคร
    #3,057
    0
  11. #3056 pommys (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 15:27
    ******เรียบร้อย
    #3,056
    0
  12. #3010 PaiiKanj (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 22:14
    กรี๊ดดดดด ยัยน้องสายโหดนะคะ
    #3,010
    0
  13. #2896 noo_parekapoom (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 13:29
    น้องน่ารักมาก
    #2,896
    0
  14. #2695 littlefoolmoon (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 00:33
    เฉียบ!!
    #2,695
    0
  15. #2694 littlefoolmoon (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 00:32
    เฉียบ!!
    #2,694
    0
  16. #2664 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 20:23
    ชอบมากลิเคียวหวานเจี๊ยบเลย
    #2,664
    0
  17. #2605 tang_thai°°° (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 09:48
    น้องแค่ง่วงงง
    #2,605
    0
  18. #2601 อยากกินเสียวหลงเปา (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 09:22
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #2,601
    0
  19. #2258 รักนี้...สีเลือด (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2563 / 20:38
    ปกติไม่ค่อยได้เจอที่มีมุมมองพระเอกเป็นหลัก เนี่ย! มันก็จะเป็นอย่างเงี้ย เดานิสัยน้องไม่ออกแล้ว!!
    #2,258
    0
  20. #2141 chyanin (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 17:03
    ถนัดงานทวงหนี้ซะด้วย เตกีล่า นายแย่แน่
    #2,141
    0
  21. #2017 Duckkypet (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 20:44
    ชักสงสัยแล้วว่าขายของเนี่ยของอะไรคะน้องคะ555555
    #2,017
    0
  22. #1922 นักอ่านนกฮูก (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 10:23
    ยัยน้องงโว้ยยยย55555555
    #1,922
    0
  23. #1617 kikkpstpk (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 17:15
    โหดมากน้องง
    #1,617
    0
  24. #1484 Don't disappoint (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 00:19
    ยอมแล้วค้าปปป โหดมาก จะจ่ายหรือจะตาย ชอบประโยคนี้จังง
    #1,484
    0
  25. #1453 catjoy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 22:45
    โอ้ว..

    โหด
    #1,453
    0