นอนกับผมสิครับ #อยากกินเตกิล่า

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,210
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,757 ครั้ง
    18 ส.ค. 63

‘นอนกับผมสิ’

 

โดนปั่นหัว เขากำลังโดนปั่นหัวอยู่

 

นั่นคือสิ่งที่ใคร ๆ ก็ต้องคิดเมื่อมาเจอเรื่องแบบนี้ และเตกิล่าก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น นิ้วเรียวยาวทำหน้าที่เหมือนคีบบีบคางมนของคนบนตักให้แหงนเงยใบหน้าขึ้นมาสบตากับเขา ดวงตาคู่สีเทาอมฟ้าของเตกิล่าจดจ้องไปยังดวงตาสีฟ้าอ่อนของลิเคียวอย่างต้องการค้นหาว่าหลบซ่อนอะไรเอาไว้ แต่สิ่งที่เขาเห็นคือแววตาที่ใสกระจ่าง มันใสกระจ่างจนเขาไม่รู้ว่าแท้ที่จริงแล้วไม่มีจุดประสงค์แอบแฝง หรือว่าแอบแฝงมันได้ดีเกินไปจนกระทั่งเขาก็ไม่สามารถหามันพบ

 

“ไหนบอกว่าไม่ได้จีบ” เตกิล่าส่งเสียงทุ้มต่ำของตัวเองออกไป น้ำเสียงที่รอดไรฟันนั้นกระทบเข้าไปในโสตประสาทการได้ยินของลิเคียว

 

จุดประสงค์ในคำถามของเตกิล่าก็เพื่อดูปฏิกิริยาของลิเคียวว่าจะแสดงออกมาอย่างไรกับคำถามของเขา แต่ก็เหมือนเดิม เจ้าตัวยังคงอ่านยากเหมือนดั่งเช่นเคย

 

“ก็ไม่ได้จีบจริง ๆ นี่” ท่าทางของลิเคียวเป็นปกติมาก ดวงตาที่เมื่อครู่สบตากับดวงตาของเตกิล่าอยู่ก็หลุบต่ำลง ทิ้งสายตาไว้ที่เรียวนิ้วที่กำลังบีบปลายคางของเขาอยู่ 

 

น้ำหนักมือของเตกิล่าไม่น้อยเลย และมันทำให้ลิเคียวเจ็บนิดหน่อย 

 

เตกิล่าเห็นว่าลิเคียวมองมือของเขาที่บีบคางเจ้าตัวอยู่ และสังเกตเห็นรอยแดงที่เกิดขึ้น ไม่ว่าจะเพราะว่าเขาลงแรงเยอะเกินไป หรือเป็นเพราะผิวของลิเคียวทั้งขาวทั้งบอบบางจึงเป็นรอยง่ายกว่าคนอื่น ๆ เตกิล่าก็ผ่อนแรงบีบลง แต่ก็ไม่ยอมละมือออกมาอยู่ดี

 

“ไม่ได้จีบ แต่ทั้งจะมาอยู่กับฉัน ทั้งให้ฉันนอนด้วย อย่าบอกนะว่าจะให้ฉันเป็นคู่นอนของนาย” เตกิล่าพูดด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ เมื่อพูดจบแล้วเขายังขำในลำคออยู่ชั่วขณะหนึ่งเลยด้วยซ้ำ

 

ขณะที่พูดเตกิล่าก็บีบบังคับให้คนบนตักเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเขาอีกครั้ง และเมื่อเขาพูดจบเขาก็เห็นว่าเปลือกตาสีมุกของลิเคียวนั้นกระพริบขึ้นลงถี่ ๆ เหมือนกับว่าเจ้าของกำลังหมกหมุ่นอยู่กับการใช้ความคิด ก่อนที่ศีรษะกลม ๆ ที่ปกคลุมไปด้วยกลุ่มผมสีดำสนิทนั่นจะพยักหน้าขึ้นลงครั้งหนึ่ง

 

“จะเรียกอย่างนั้นก็ได้” 

 

จบสิ้นคำตอบของลิเคียว ความเงียบก็เข้ามาเยือนห้องทำงานของผู้บริหารหนุ่ม แฝดผู้น้องของตระกูลเวลส์ทันที ตั้งแต่ไหนแต่ไร ก็มีเพียงเตกิล่าเท่านั้นที่สามารถเอ่ยปากให้คนอื่นมาเป็นคู่นอนของตัวเองได้ ซึ่งก็หมายถึงเขาเป็นผู้เลือกผู้ตัดสินใจมาโดยตลอด ไม่คาดคิดเลยว่ามันหนึ่งจะมีคนมาเอ่ยปากให้เขาเป็นคู่นอนของเจ้าตัว

 

ความรู้สึกยามที่รู้ว่ามีคนต้องการให้เขาไปเป็นคู่นอนด้วยนี่มันแปลกใหม่สำหรับเตกิล่าจริง ๆ

 

“มีกำหนดระยะเวลาหรือเปล่า” เตกิล่าสะบัดไล่ความรู้สึกแปลก ๆ ออกไปแล้วส่งคำถามใหม่ไปให้ลิเคียวที่ยังคงนั่งเอนหลังพิงอกเขาอย่างสบายอารมณ์

 

“ต้องมีด้วยเหรอ” แพขนตายาวและหนากระพริบขึ้นลงถี่ ๆ อีกรอบหนึ่ง น้ำเสียง สีหน้าแววตาเต็มไปด้วยความสงสัยอย่างแท้จริง

 

เตกิล่าชะงักความคิดของตัวเองอีกครั้งเมื่อได้ยินลิเคียวตอบกลับมาอย่างนี้

 

“ควรจะมี” เตกิล่าตอบเสียงเรียบ นิ้วเรียวที่บีบปลายคางของลิเคียวแปลเปลี่ยนเป็นลูกไล้เล่นเบา ๆ กับผิวเนื้อเนียนนุ่มมือนั่น

 

ลิเคียงเองก็ไม่ได้สนใจกับสัมผัสที่แปรเปลี่ยนไป คิ้วสวยขมวดเข้าหากัน 

 

“ควรจะมี ไม่ได้แปลว่าต้องมีนี่ งั้นก็ไม่ต้องมี” เป็นการรวบรัดตัดตอนแบบเอาแต่ใจมาก 

 

เตกิล่ามองคนที่พูดตอบเขามาอย่างนั้นด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก

 

“คู่นอน จะไม่มีกำหนดระยะเวลาได้ยังไง” เตกิล่าใช้ปลายนิ้วชี้ของตัวเองลากจากปลายคางของลิเคียวลงมาเคลื่อนมาตามลูกกระเดือกกลม ๆ น่ารักนั่น เรื่อยต่ำลงมาจนถึงกระดูกไหปลาร้าที่โผ่พ้นปกเสื้อ

 

“ต้องกำหนดด้วยเหรอ” คำถามในลักษณะเดิมวนมาหาเตกิล่าอีกครั้ง และมันทำให้เตกิล่ารู้สึกอยากจะถอนหายใจเฮือกใหญ่ ๆ สักครั้งหนึ่ง อดไม่ได้ที่จะคิดว่าตอนที่มาร์ตินี่โดนเขากวนประสาท เจ้าตัวกำลังรู้สึกแบบเขาตอนนี้ใช่ไหม

 

เตกิล่าคิดถึงพี่ชายฝาแฝดขึ้นมาจับใจ รู้สึกว่าพี่ชายและพี่สะใภ้นั้นรับมือง่ายกว่าคนบนตักของเขาตอนนี้เป็นไหน ๆ 

 

เตกิล่าคร่ำครวญหาพี่ชายฝาแฝดอยู่ชั่วครู่หนึ่ง ก่อนจะคิดคำตอบให้กับลิเคียว เพื่อที่เขาจะไม่ต้องรับคำถามในลักษณะเดิมซ้ำอีกครั้ง

 

เมื่อใคร่ครวญดูแล้วเตกิล่าก็รู้สึกว่าที่ลิเคียวถามนั้นมันก็ถูกต้อง ปกติแล้วเมื่อตกลงเป็นคู่นอนกับใครเขาก็ไม่เคยกำหนดระยะเวลา

 

อ่า แต่อันที่จริงก็มีไม่กี่คนที่สามารถอยู่บนเตียงนอนร่วมกับเขาได้หลายครั้ง ส่วนมากจะเป็นแบบคืนเดียวจบทั้งนั้น ดังนั้นเรื่องกำหนดระยะเวลาจึงไม่จำเป็น 

 

ว่าแต่ ปกติพวกเสี่ยก็จะมีเด็กเลี้ยงใช่ไหม ซื้อบ้านให้อยู่ จ่ายเงินเดือน ไปหาบ้างบางวัน เลี้ยงไปจนกว่าจะเบื่อ หลังจากนั้นก็ให้เงินก้อนหนึ่งไปตั้งตัว

 

เตกิล่าคิดถึงสิ่งที่เขาได้ยินมาจากลูกค้าในคลับ มีหลายคนเลยที่มีบ้านเล็กบ้านน้อย

 

ในระหว่างที่คิดเตกิล่าก็รู้สึกได้ถึงสายตาที่จ้องมองมาอย่างรอคอยคำตอบ

 

“ต้องมี” ที่สุดแล้วเตกิล่าก็ตัดสินใจที่จะให้คำตอบแบบนั้น เขารู้สึกว่าแค่ตอนนี้ลิเคียวก็ทำให้เขายุ่งยากมากอยู่แล้ว ถ้าเกิดว่าเขาตกปากรับคำไปแบบไม่กำหนดระยะเวลา เขาสังหรณ์ใจว่าในอนาคตเขาจะต้องยุ่งยากกว่านี้แน่ ๆ

 

ก็ไม่รู้ว่าลางสังหรณ์ของเตกิล่าจะแม่นยำหรือเปล่า

 

“งั้นเท่าไหร่” น้ำเสียงแหบพร่าของลิเคียวส่งออกมาหลังจากนิ่งไปได้สักระยะหนึ่งหลังจากเตกิล่าพูดให้คำตอบ

 

คราวนี้เป็นเตกิล่าที่นิ่งบ้าง ในสมองของเขาตอนนี้กำลังมีอีกเรื่องหนึ่งที่ผุดขึ้นมาอย่างกระทันหัน และมันเป็นเรื่องสำคัญเสียด้วย

 

นั่นก็คือเขาจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเด็กในสังกัด หรือลูกน้องในบริษัท ทว่าตอนนี้คนบนตักกำลังบีบให้เขาทำลายกฎเกณฑ์นั้นของตัวเอง

 

เตกิล่าไม่มีทางยอมรับหรอกว่าลึก ๆ แล้วเขาก็อยากจะทำลายกฎเกณฑ์นี้ใจจะขาด

 

“สามเดือนเป็นยังไง” เตกิล่าเสนอไปหลังจากที่คิดใคร่ครวญแล้ว ตอนแรกเขาจะตอบหนึ่งเดือน แต่อะไรบางอย่างก็บอกให้เขาเปลี่ยนเป็นสามเดือน 

 

อะไรบางอย่างที่ว่านั่นก็คือความรู้สึกของเขานั่นแหละ

 

สามเดือนน่าจะพอให้เขาเบื่อได้แล้วนะ

 

เตกิล่าคิดกับตัวเอง เขาคิดว่าที่เขาสนใจลิเคียวขนาดนี้ก็เพราะว่าเขายังไม่ได้เจ้าตัว เรียกว่าชวดไปถึงสองครั้งทั้ง ๆ ที่มีโอกาส และนั่นมันทำให้เขาอยากจะเอาชนะ

 

“ก็ได้” เตกิล่าหลุดออกจากความคิดของตัวเองเมื่อได้ยินเสียงแหบพร่าของคนบนตักตอบรับมา เห็นศีรษะกลมผงกขึ้นลงขณะพูดตอบกลับ 

 

แววตาของเตกิล่ามีความแปลกใจปรากฏชั่วแวบหนึ่ง เขาไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะตอบรับเขาเร็วขนาดนี้ และไม่มีการต่อรองใด ๆ

 

“โอเค ถ้านายไม่มีปัญหาอะไรฉันจะให้พุฒิธรทำสัญญามาให้เซ็นเลย” เมื่อพูดไปแล้วลิเคียวไม่ทักท้วงอะไรกลับมาเตกิล่าก็เรียกพุฒิธรเข้ามา

 

พุฒิธรที่รออยู่ด้านนอกเมื่อเจ้านายเรียกเขาก็ไม่รอช้าที่จะเปิดประตูเข้าไปหา แต่ไม่คาดคิดว่าเมื่อเปิดเข้าไปแล้วจะเห็นลิเคียวนั่งบนตักพิงอกของเจ้านายเขาอย่างสบายอารมณ์แบบนี้

 

เคยมีใครได้นั่งตักเจ้านายของเขาแบบนี้ไหมนะ

 

พุฒิธรอดไม่ได้ที่จะเกิดคำถามในใจ แต่สุดท้ายแล้วเขาก็ไม่แน่ใจในคำตอบ ถ้าสำหรับที่เขาเห็นด้วยตาตัวเองนั้นไม่มี แต่ก็ไม่แน่ว่าอาจจะมีคนเคยจริง ๆ ก็ได้

 

อย่างน้อยก็บนเตียง

 

อ่า มันมีท่าแบบนั้นนี่ใช่ไหม

 

คำถามนี้พุฒิธรถามตัวเองในใจด้วยความรู้สึกเฉยชาเป็นอย่างยิ่ง เสมือนว่ากำลังคิดถึงท่าไหว้น้ำ ท่านเดิน ท่านั่งปกติธรรมดาอะไรอย่างนั้น

 

“ไปพิมพ์สัญญามา แยกเป็นสองชุด….” เตกิล่าพูดถึงข้อตกลงที่เขาและลิเคียวมีด้วยกัน ซึ่งมันจะถูกจัดทำเป็นสัญญาอีกฉบับหนึ่งแยกจากสัญญาที่ลิเคียวจะเป็นนายแบบในสังกัดของเวลส์เอ็นเตอร์เทนเม้นต์

 

เรื่องการร่างสัญญาไม่ต้องถึงมือของทนาย พุฒิธรที่มีความสามารถครอบคลุมในทุกด้านก็สามารถจัดการได้ด้วยตัวเอง เขารับฟังคำพูดของเตกิล่าอย่างไม่มีตกหล่น ก่อนที่จะรีบออกไปพิมพ์สัญญามา

 

หลังจากที่คล้อยหลังพุฒิธร ห้องทำงานของเตกิล่าก็กลับมาเงียบอีกครั้ง มีเพียงเสียงลมหายใจของสองคนที่นั่งอยู่

 

เวลาผ่านไปอีกประมาณห้านาที เตกิล่าก็เริ่มรู้สึกชาที่ขาขึ้นมาบ้างแล้ว แต่ว่าคนบนตักของเขาก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะลงไปนั่งที่โซฟาดี ๆ 

 

ที่จริงแล้วแม้แต่จะขยับตัวยังไม่มี ก่อนหน้านี้เตกิล่าคิดว่าเจ้าตัวหลับไปแล้วด้วยซ้ำ แต่เมื่อก้มมองก็เห็นว่าดวงตาคู่สวยนั่นยังคงเผยให้เห็น ไม่ได้โดยเปลือกตาสีมุกบดบังไปแล้ว

 

เมื่อคนบนตักไม่ขยับ เตกิล่าก็ไม่อยากเสียหน้าโดยการบอกให้อีกคนรับรู้ว่าท่อนขาของเขากำลังเป็นเหน็บชาจากการนั่งทับของเจ้าตัวแล้ว ดังนั้นการนั่งของทั้งคู่จึงดำเนินไปในลักษณะนี้ต่อปจนกระทั่งพุฒิธรเดินเข้ามาอีกครั้ง พร้อมสัญญาในมือ

 

เมื่อเข้ามาแล้วเห็นว่าคนทั้งสองยังคงนั่งอยู่ในท่าเดิม พุฒิธรก็มีสายตาแปลก ๆ ทันที แต่สายตาแปลก ๆ ของพุฒิธรนั้นเกิดขึ้นเพราะเห็นใบหน้าของเจ้านาย 

 

เหมือนคนกำลังจะหมดความอดทนนะ

 

“นี่ครับ” พุฒิธรวางเอกสารลงบนโต๊ะตรงหน้าเจ้านายของตัวเอง และถอยหลังไปยืนรออยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล เมื่อไม่มีคำสั่งของเตกิล่า พุฒิธรก็คิดว่าตัวเองควรจะยืนรออยู่ตรงนี้

 

“อ่านแล้วถ้าไม่มีอะไรขัดข้องก็เซ็นได้เลย” เตกิล่าพูดบอกกับลิเคียวที่ยังคงนั่งนิ่ง

 

หลังจากสิ้นเสียงของเตกิล่า ลิเคียวก็ยื่นมือเรียวสวยของตัวเองไปหยิบเอกสารขึ้นมาฉบับหนึ่ง เป็นเอกสารเกี่ยวกับข้อตกลงของเขากับเตกิล่า

 

ดวงตาสีฟ้าอ่อนกวาดไปตามตัวอักษาภาษาสากลบนหน้ากระดาษ ไล่ตั้งแต่บรรทัดแรกจนถึงบันทัดสุดท้าย ในระหว่างที่ลิเคียวกำลังอ่านนั้น เตกิล่าก็สังเกตสีหน้าเจ้าตัวไปด้วย บางจังหวะเตกิล่าเห็นหัวคิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน

 

“ไม่พอใจตรงไหนหรือเปล่า” เตกิล่าถามเมื่อลิเคียวอ่านจบแล้ว

 

“ตรงนี้ข้อนี้หมายความว่าระหว่างที่ผมอยู่กับคุณผมห้ามไปนอนกับคนอื่นใช่หรือเปล่า” ลิเคียวใช้นิ้วเรียวสวยจิ้มไปยังตำแหน่งหนึ่งบนหน้ากระดาษที่ปรากฏข้อตกลงเอาไว้

 

เตกิล่ากวาดตาอ่านตามแล้วก็พยักหน้าตอบ

 

“ใช่” นี่เป็นข้อที่เตกิล่าเน้นย้ำกับพุฒิธรเอาไว้ว่าต้องมี เพราะเขาไม่ชอบใช้ของร่วมกันกับใคร

 

“แล้วทำไมคุณไม่ต้องทำตามนี้ล่ะ” ลิเคียวเงยหน้าสบตากับดวงตาคู่คมของเตกิล่า สายตาจดจ้องรอคำตอบ

 

เตกิล่านิ่งชะงักไป ที่ผ่านมาไม่เคยมีใครกล้าเรียกร้องเขาแบบนี้เลย มีแต่ไปจัดการกันเองลับหลังเขาทั้งนั้น

 

ไม่ใช่แค่เพียงเตกิล่าที่ชะงักไป พุฒิธรเองก็ชะงักไปด้วยเหมือนกัน เขาหันไปสบตากับเจ้านาย

 

ผมควรจะเอาเอกสารไปแก้ใหม่อีกทีไหมครับ

 

นั่นคือข้อความทางสายตาของพุฒิธรที่ส่งหาเจ้านายของตัวเอง

 

“โอเค งั้นฉันเขียนเพิ่มให้เป็นลายมือฉัน ฉันบิดพลิ้วไม่ได้อยู่แล้ว” เตกิล่าไม่ตอบพุฒิธรแต่พูดกลับลิเคียวแทน พูดจบก็หยิบสัญญาในมือของลิเคียวมาแล้วลงมือเขียนข้อความลงไป ใจความว่าขณะที่นอนกับลิเคียว เขาจะไม่นอนกับคนอื่นเด็ดขาด 

 

“เอาไป ยังต้องการอะไรเพิ่มอีกไหม” เมื่อเขียนเสร็จก็ส่งให้ลิเคียว พร้อมกับลอบสำรวจแววตาของเจ้าตัวด้วยว่าจะทักท้วงอะไรมากับสิ่งที่เขาเขียนหรือเปล่า และเมื่อลิเคียวรับไปแล้วเซ็นลายเซ็นลงมาโดยที่ไม่มีคำทักท้วงใด ๆ อีก เตกิล่าก็เกิดอาการงุนงงขึ้นมา

 

ยอมด้วยเหรอ กับข้อความที่เต็มไปด้วยช่องโหว่วแบบนั้นน่ะนะ

 

ยังไม่ทันที่เตกิล่าจะหายสงสัย ลิเคียวก็เซ็นชื่อของตัวเองเสร็จแล้ว แล้วเริ่มหยิบสัญญากันเข้าร่วมสังกัดเวลส์เอ็นเตอร์เทนเม้นต์ขึ้นมา

 

“ทำไมสัญญานี้ถึงเจ็ดปี แต่สัญญาแรกถึงสามเดือน” อ่านไปถึงระยะเวลาที่ผูกมัดลิเคียวก็ส่งคำถามออกมาทันที

 

สิ้นเสียงของลิเคียว ทั้งเจ้านายลูกน้องก็ทำหน้าเหมือนเห็นผีทันที

 

“ก็ปกตินี่ ส่วนมากก็จะเซ็นสัญญาเจ็ดปีอยู่แล้วสำหรับหน้าใหม่” เตกิล่าตอบกลับไป เขากำลังสงสัยว่าคนบนตักคิดอะไรอยู่ถึงได้ถามออกมาแบบนี้

 

“สามเดือน นอนกับผมสามเดือน ผมก็เป็นนายแบบให้สามเดือน”

 

ตรงนี้เองที่ทำให้เตกิล่าได้คำตอบ

 

มิน่า มิน่า ก็ว่าแล้วว่าทำไมถึงยอมเซ็น ยอมตกลงง่ายนัก!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.757K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,638 ความคิดเห็น

  1. #5615 Bemybobi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มกราคม 2564 / 23:49
    น้องน่ารักมาก
    #5,615
    0
  2. #5503 Inthukarnw (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2563 / 07:06
    น้องงงงงงงง น่ารักมาก พี่ชอบๆๆๆๆๆ
    #5,503
    0
  3. #5477 Fueled me (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2563 / 15:22
    น้องอย่างดื้อ55555555555
    #5,477
    0
  4. #4924 Krystal wing (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2563 / 22:45
    สัก1ว่ะ
    #4,924
    0
  5. #4768 Buzzzzzzzzzz (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 09:27
    มันจะมีอะไรต่อจากนี้มั้ยน๊า
    #4,768
    0
  6. #4585 ffaiicottnn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 กันยายน 2563 / 07:49
    ลิเคียวแบบสุดปังงง
    #4,585
    0
  7. #4388 khunsom08 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 17:46
    น้องแกล้งพี่
    #4,388
    0
  8. #4047 somwonhyuk (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 17:31

    5555555555

    #4,047
    0
  9. #3424 graceTR (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 19:50
    **ท่าว่ายน้ำ บ่ใช่ ไหว้น้ำนะ
    #3,424
    0
  10. #3227 xวาuxวาu (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 15:15

    โดนเข้าให้นะจ๊ะ 5555
    #3,227
    0
  11. #3055 pommys (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 15:25
    ร้ายไม่เบาาา
    #3,055
    0
  12. #3054 pommys (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 15:21
    ********ลูบไล้
    #3,054
    0
  13. #3036 (nok) นกน้อย (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 08:00
    นี่ก็คืออ่านคำว่าลิเคียวเป็นคิเลียวบ่อยมากจนเเบบเออ คิเลียวก็คิเลียว55555
    #3,036
    0
  14. #3009 PaiiKanj (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 22:08
    เด็กมันรว้ายนะคะบอส55555
    #3,009
    0
  15. #2895 noo_parekapoom (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 13:23
    สมมมม 555
    #2,895
    0
  16. #2692 littlefoolmoon (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 00:25
    หึๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #2,692
    0
  17. #2663 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 20:16
    ร้ายมากจริงๆชอบเตกีล่ารึป่าวนะ
    #2,663
    0
  18. #2600 อยากกินเสียวหลงเปา (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 08:56
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #2,600
    0
  19. #2475 tang_thai°°° (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 21:11
    ร้ายนะนิ
    #2,475
    0
  20. #2140 chyanin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 16:56
    -น้องงงงงงงงง 5555555
    #2,140
    0
  21. #2012 Duckkypet (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 20:40
    ชอบความร้ายมึน อ่อยมึนแบบนี้สุดยอด5555 พี่คะตักซีดยังคะเหน็บกินไปถึงก้นกบแล้วมั้งพี่5555555
    #2,012
    0
  22. #1982 angle-wing (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 18:00
    มันเหนื่อยๆยังไงบอกไม่ถูกกับคู่นี้ กว่าจะจบนอกจากคุณเลขากับเตกีล่าก็มีคนอ่านนี่แหละที่จะปวดหัวตาม
    #1,982
    0
  23. #1807 เม่นน้อยมีหนาม (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 17:43
    น้องงงงง น้องงงง ไม่ไหวอ่ะ ทำไมไม่รู้แต่ชั้นรู้สึกแพ้ ลิเคียว ลิเคียว อ่า โดนมอมซะแล้ว>\\<
    #1,807
    0
  24. #1482 Don't disappoint (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 00:14
    อยู่ภายในใจเป็นหมื่อล้านคำ บอกให้ไรท์ฟังไม่ได้สักคำ 555 เพราะว่าในใจเรามันมีแต่เสียงแบบ งุงิฟรุ้งฟริ้งจุ๊กกรู๊ บลาๆ😂😂
    #1,482
    0
  25. #1245 Daehwi_osw (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 18:49
    โอ้ย ชอบมากเลยลูก
    #1,245
    0