จิ้นกันนัก เดี่ยวรักเลย(kristsingto)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 121 Views

  • 2 Comments

  • 9 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    10

    Overall
    121

ตอนที่ 4 : จิ้นกันนัก เดี่ยวรักเลย 04

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    5 มี.ค. 62

KIRTS PART

โกรธ.....ผมก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมเจอหน้าเค้าทีไรผมถึงโกรธ เจ็บจิ๊ดตั้งแต่วันที่มันดูถูกผมวันนั้นอีก ยังไม่รู้ผมดีป่ะว่ะ อยุ่มาตัดสินแบบหน้าด้านๆแบบนี้เลยออว่ะว่าผมมันไม่มีความรับผิดในด้านการงาน คิดผิดคิดใหม่ได้นะ ผมไม่ใช่คนอย่างนัั้น แต่ในเมือพุดแบบนั้น ผมก็จะพิสุจให้มันดูไปเลยว่าผมไม่ได้เป็นอย่างที่มันว่าจริงๆ 



วันนี้เป็นวันเปิดกล้องวันแรกครับ แม่งเวลาผ่านไปเร็วเหมือนโกหกเลยแหะ 4 วันก่อนที่พี่ทีมงานโทรมาบอกผมว่าจะเปิดกล้องถ่ายทำวันนี้ ทุกอย่างมันเร็วมาก แต่ผมก็เตรียมตัวนะ แถมวันนี้ ผมยังมาก่อนมันเลย 



ผมมาถึงกองได้สักพักใหญ่แล้ว แต่ก็ยังไม่เห็นพี่สิงโผล่มาสักที แต่ที่กองไม่วุ่นวายหรอกครับ เพราะฉากที่กำลังถ่ายอยุ่เป็นคิวของนักแสดงคนอื่นๆที่เล่น สงสัยคงยังไม่ถึงเวลาล่ะมั้ง 




เอ่อ....แล้วกูจะไปสนใจทำไมว่ะครับเนี่ย




ผมทำงานได้ครึ้งวันก็ทำให้ผมรู้จักใครหลายๆคนที่เป็นทั้งทีมงาน และ นักแสดงที่เล่นด้วยกัน ทำให้ผมมีเพื่อนมากขึ้นกว่าเดิม พี่ๆเค้าใจดีสุดๆ สงสัยเพราะผมเพิ่งเล่นละครครั้งแรกละมั้งเลยแคร์ผมขนาดนี้ 



แรกๆแบบนี้ผมเข้าฉากสบายๆครับ ไม่เครียดมาก และบทก็ไม่เยอะ เอาง่ายๆ มันเป็นแค่ฉากเปิดตัวละครแหละครับ ถ้าเป็นบทพระเอกก็คงจะเปิดตัวในละครแบบเท่ๆ มาดแมนไรงี้ 



ของผมก็เท่นั่ง เป็นฉากประมาณว่า นัดเจอกับพวกเพื่อนที่มหาลัย คุยกันสักพักก็ชวนกันไปทำรายงาน



เท่ป่ะละ 



ก็ละครที่ผมเล่นเป็นละครคู่รักชายรักชายในมหาลัยเดียวกันไง บทของผมคือรุ่นน้องในมหาลัยที่แอบปลื้มรุ่นพี่คนนึงใน มอ. ตั้งแต่ปีหนึง (ผมเล่นเป็นเด็กปีสอง) แต่รุ่นพี่คนนั้นไม่รู้ตัว อะไรประมาณนั้นแหละ 



ฉากที่ถ่ายไปแล้วเป็นฉากของผมกับเพื่อนในกลุ่ม เพราะฉะนั้นพระเอกเรื่องนี้ถึงยังไม่มาไงล่ะ 



ผมถ่ายไปไม่กี่แท๊ค ไม่ถึงห้าแท๊คด้วยซ้ำ เพราะบทมันง่าย และผมเข้าใจตัวละครง่าย เลยเล่นได้ง่าย วันแรกของผมผ่านไปอย่างราบรืน 



พอตกเย็นของวัน ผมก็กำลังเตรียมตัวจะกลับบ้าน เพราะซีนของผมไม่มีแล้ว ที่เหลือเป็นซีนของตัวละครอื่นๆบ้าง ในเรื่องไม่ใช่แค่มีผมกับพระเอกหรอกนะ นักแสดงเรื่องคืออย่างเยอะ พอได้เวลาผมก็ยกมือไหว้พวกพี่ๆทีมงานที่กองทั้งหมดและเดินไปถามพี่ทีมงานคนนึงว่าทำไมพี่สิงถึงไม่มา 



"อ๋อ ซีนพี่สิงเข้าตอนกลางคืนจ๊ะ กลางวันยังไม่มี พี่สิงเลยยังไม่มา ประมาณ ทุ่มกว่าๆพี่เค้าคงถึงแหละ พี่สิงทำงานตรงเวลา ไม่เคยเลทหรอก"
แล้วมาบอกผมทำไมกัน ผมแค่ถามคำถามเดียวคือทำไมพี่สิงไม่มา แต่ตอบมานี้ยาวอย่างกับขบวนรถไพแหนะ 



เข้าซีนกลางคืนงั้นเหรอ แสดงว่าวันนี้ คงยังไม่มีซีนที่เข้าคู๋กันสินะ อืมมมม 



ผมคิดได้อย่างนั้นไม่ถามอะไรพี่ทีมงาน แล้วก็เดินทางกลับคอนโดทันที ถือว่าเป็นแรกที่ดีนะ เพราะไม่ต้องเข้าฉากคู่กับคนที่ขี้อวดตัวเองอย่างมัน




SINGTO PART

 
วันนี้ผมมีถ่ายทำฉากในช่วงกลางคืนครับ กลางวันไม่มี ผมไปถึงที่กองประมาณทุ่มกว่าๆได้ เพราะนัดกันเวลาสำหรับคิวของผม เมือมาถึงผมก็ไม่เจอเด็กคนนั้นเลย สงสัยคงถ่ายในช่วงกลางวันไปแล้วแหละมั้ง วันนี้วันเปิดกล้องวันแรกเลยยังไม่มีซีนที่เข้าคู่กัน ไม่แน่ใจว่ามีวันไหน 




ผมถ่ายได้สักระยะ ก็นั่งพักกินข้าวกับพี่ผู้จัดการของผม อาหารในกองวันนี้น่ากินหมด และด้วยความหิวที่ผมยังไม่กินข้าวมาก่อนที่ผมจะมาที่กอง เลยกินไปสะเยอะ เห็นผมแบบนี้ ผมเป็นคนขี้ลืมเหมือนกันนะ



ผมกินข้าวเสร็จ ผมก็เล่นโทรศัพท์ไปเรื่อยๆ เพราะกว่าจะเข้าฉากอีกอีกหลายนาที เลยมรเวลามีแกล้งเด็กสักหน่อย ยังไงผมคิดว่าคริสน่าจะจับไม่ได้หรอกว่าผมมีไลน์และแกล้งทักไลน์ไป ผมดูเวลาแล้วตอนนี้ก็เกือบจะสามทุ่มกว่าๆแล้ว ผมเลยคิดไรอย่างหนึงออก 



ผมกดส่งสติกเกอร์ไลน์ฝันดีไปให้คริส สักพักก็ขึ้นข้อความว่าอ่านแล้ว โดยที่เจ้าตัวไม่ตอบอะไร สงสัยกำลังจะหลับละมั้ง เห็นเป็นเบอร์แปลกเลยไม่ตอบงี้



ว้าาาาา....เสียดายจัง เด็กไม่เล่นด้วย 


ผมเลยวางโทรศัพท์ลงแล้วอ่านทบทวนบทที่ผมกำลังจะเข้าฉากในอีกไม่นาน  พออ่านได้อยุ่หลายนาทีทีมงานก็เรียกให้ผมเข้าฉากพอดี ผมวางบทลงบนเก้าอี้ที่ผมนั่ง และสูบลมหายใจเข้าลึกๆ และเดินไปเข้าฉาก 



ถ่ายไปได้หลายชั้วโมงมากๆจนตอนนี้เป็นเวลาเกือบตีหนึ่งกว่าแล้ว และนี้ก็เป็นซีนสุดท้ายของวันนี้ ผมถ่ายทำไปได้ไม่นานผู้กำกับก็สั่งคัต และเลิกกองได้ ผมเดินไปเปลี่ยนชุดและเก็บของเข้ากระเป๋า และเดินไปลาพวกทีมงานและเดินทางกลับที่พักโดนมีผู้จัดการส่วนตัวไปส่ง 


ผมลาผู้จัดการที่อยุ่ในรถและลงรถขึ้นที่พักไปโดยใช่ลิฟท์ สักพักเสียงลิฟท์ก็ดังเป็นสัญญาณว่าผมถึงชั้นพักของผมแล้ว คอนโดของผมไม่ได้ใหญ่และหรุ่หราอะไรมากมาย ผมเป็นง่าย อยู่ง่าย กินง่าย แต่ไม่ได้ใจง่ายน่ะ กิ้วววววววววววว!! เล่นไรว่ะสิง 


นั้นแหละครับ คอนโดนี้ผมอยุ่มาตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว แม่ผมเป็นคนซื้อให้ เพราะมหาลัยที่ผมเรียนเมือก่อนอยุ่ห่างจากบ้านมาก เลยต้องย้ายมาอยุ่คอนโดที่ใกล่กับหมาลัย ถึงจะไม่ใกล้มากแต่ก็ลดเวลาทำที่ไม่สายได้ ผมติดใจที่นี้เลยอยุ่จนถึงตอนนี้ ผ่อนไม่แพงด้วย ห้องไม่ได้กว่าอะไรมากมาย จุดห้องรับแขกมีโซฟาสีแดงตั้งอยุ่ตัวหนึ่ง และด้านขาวมือของผมก็จะเป็นที่สำหรับทำอาหาร มีกระจกบานใหญ่ที่ทำให้เห็นวิวข้างนอกอย่างชัดเจน และมรโต๊ะเล็กๆสำหรับไว้ทานอาหาร ส่วนห้องนอนผมเป็นห้องนอนสไตล์ธรรมดานั้นแหละครับ มีตู้เสือผ้า มีเตียง ทุกอย่างเหมือนห้องนอนทั่วไป 


ผมเดินตรงไปที่ห้องนอนและโยนพวกกระเป๋าที่ผมสะพายอยุ่วางงไว้บนเตียง และหยิบผ้าเช็ตตัวไปอาบน้ำ เพือจะให้สบายตัวและเตรียมตัวนอน เพราะตอนนี้มันก็เป็นเวลาตีสองกว่าแล้ว 




ผมตื่นขึ้นในตอนเช้า สิ่งแรกที่ผมทำคือหยิบมือถือดูนาฟิกา ตอนนี้เป็นเวลาแปดโมงกว่าๆ สักพักมีไลน์ของกลุ่มที่กองเด้งมาพอดี บอกว่าวันนี้ผมเข้าที่กองกกี่โมง และสิ่งที่ทำให้ผมตกใจนั้นก็คือ 



วันนี้ 



มีเข้าฉากคู่กันกับคริส 



เพิ่งเปิดกล้องได้สองวัน วันนี้มีซีนคู่แล้วเหรอว่ะ 



รู้สึกเหมือนเร็วไป แต่ก็ดีนะ จะได้เจอหน้ากันสักที 



ยิ้มมุมปาก.......







*****TALK*****

เป็นไงบ้าง ชอบมั้ย อ่านเข้าใจหรือเปล่า ติกันได้ไมว่าจ้า 
มาช้านิดแต่ก็ดีกว่าไม่มาเลยน้าาา 
ขอบคุณที่อ่านน้ะค่ะ เจอกันตอนหน้าจ้า
จุ๊บๆ. 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น