จิ้นกันนัก เดี่ยวรักเลย(kristsingto)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 123 Views

  • 2 Comments

  • 9 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    12

    Overall
    123

ตอนที่ 5 : จิ้นกันนัก เดี่ยวรักเลย 05

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    5 มี.ค. 62

KRIST


วันนี้ผมตื่นนอนมาพร้อมกับอาการตาขาวกระตุกแบบหนักอยุ่เป็นระยะๆ หรือว่าวันนี้จะอะไรไม่ดีเกิดขึ้นกับผมว่ะ ตอนนี้ผมกำลังเดินทางเพือที่จะไปที่กองตามเวลาที่ีมงานนัดไว้ครับ จริงๆผมมีรถเป็นของตัวเองน่ะ แต่ตอนนี้เข้าอุ่อ่ะ หลายวันแล้วด้วย ดันมาเสียก่อนที่ผมจะแคสงานนี้พอดี แม่ง โครตซวยเลยสำหรับผม เลยต้องนั่งแท๊กซี่แทนนี้ไงครับ



ผมนั่งแท็กซี่ไม่ถึง20นาทีก็ถึงเป้าหมาย ตามจริงมันไม่ได้ไกลเบอร์นั้นหรอก แต่วันนี้รถติดไงเลยช้า แต่อย่างน้อยก็ถึงที่กองตามเวบาที่นัดไว้ เมือเช้าทีมงานแค่โทรมาบอกเวลาไปกอง จากนั้นก็ไม่ได้บอกอะไรเลย 



เมือไปถึงที่กองผมก็ไหว้พี่ทีมงานแหละผู้กำกับตามมารยาทและต้องสะดุดเมือหั่นไปเจอกับคนที่ผมไม่คิดว่าจะเจอในวันที่สองของการถ่ายทำของผม ผมไหว้พี่สิงโตตามมารยาทอีกครั้งก่อนเดินไปจุดเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อแต่งตัวและแต่งหน้าเตรียมพร้อมในการถ่ายทำ 



และผมก็ต้องอึ่งแดกอีกครั้งเมือได้ยินทีมงานบอกว่า.....




วันนี้...........



มีการถ่ายคุ่กันเป็นครั้งแรก 




วันนี้ผมต้องเข้าซีนคู่กับพี่สิงโต 



ผมรู้สึกตื่นเต้นเมือรู้ว่าต้องเข้าซีนคุ่กัน ต่างจากอีกฝ่่ายที่นั่งอ่านบทอย่างสบายใจอยุ่ สงสัยคงรู้อยุ่แล้วสิน่ะวันนี้มีซีนคู่ ผมสูบลมหายใจเข้าอย่างเต็บปอดก่อนจะปล่อยออกมาทางปากเพือปรับตัวเองให้รู้สึกโล่ง และระหว่างที่พี่ทีมงานแต่งหน้าให้อยุ่ ผมก็เอาบทมาอ่าน เพือที่จะไม่ให้ผิดพลาดในการถ่ายทำในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า 



ในความคิดผม ผมคิดว่าอีกนานหรือต้องผ่านไปหลายวันถึงจะมีซีนคุ่ แต่ที่ไหนได้ นี้วันที่สองของการถ่ายทำก็มีซีนคุ่สะแล้ว 



ถึงผมจะไม่ชอบนิสัยและด้วยความขี้เก็กของพี่เค้า แต่พอถึงเวลาเข้าซีนจริงๆ 



ตื่นเต้นมากพอสมควรน่ะ 



พอถึงเวลาเข้าฉากพี่ทีมงานเริ่มเซตกล้องเพือถ่าย และเรียกตัวผมกับพี่สิงไปเตรียมเข้าฉากที่หน้าเซต 




ทำตัวไม่ถูกว่ะครับ




แต่ผมจะไม่ยอมให้มันมาดูถูกผมซ้ำสองแน่ คิดอย่างนั้นผมเลยตั้งสมาธิด้วยการหลับแล้วสูบลมหายใจเข้าลึกๆและปล่อยออกมาทางปากอีกครั้ง




"เป็นอะไร ตื่นเต้นเหรอ?" เสียงพี่สิงโตครับ แม่งเดินมาตอนไหนว่ะเนี่ย 



"นิดหน่อย แต่พอไหวอยุ่ แค่นี้เอง สบายมากครับ" ผมตอบไปอย่างมั้นใจ


"ให้มันจริงน่ะ ไม่ใช่ว่าพอไปอยุ่หน้ากล้องแล้วตื่นเต้นจนลืมบทไปน่ะคริส" โห แรงงงงงงง



"ผมทำได้แหละน่า ไม่ต้องห่วงหรอก" ผมตอบไปอีกครั้ง และพี่สิงก็เดินไปยื่นประจำที่หน้ากล้องเพือถ่าย ผมสูบลมหายใจเข้าอีกครั้งเพือเรียกสมาธิ(อีกครั้ง)และเดินไปประจำที่ทันที 



การถ่ายทำละครมันไม่จำเป็นที่ต้องถ่ายตามเนื้อเรื่อง บางเรื่องก็ถ่ายต้องจบก่อน หรือบางเรื่องก็ช่วงกลางๆเรื่องก่อน แล้วฉากเริ่มเรื่องตอนแรกอาจจะถ่ายหลัง ผมพอรู้มาคร่าวๆแหละ



เหมือนอย่างวันนี้เป็นตน เมือวานวันแรกผมถ่ายฉากเปิดตัวของผมในละครก็จริงน่ะ แต่พอมาวันนี้เป็นฉากช่วงกลางๆของเรื่อง มันคือฉากดราม่านิดๆ ไม่ถึงกับต้องร้องไห้ แต่ต้องมาทะเลาะกันเรื่องต่างหากล่ะ 




คงรู้กันแล้วใช่ไหมว่าละครที่ผมผ่านการแคสเรื่องนี้เป็นละคร ชายรักชาย ซึ้งแน่นอนผมคือคู่ของพี่สิงโตในเรื่อง ในเรื่องนี้ก็ต้องมีการคบกันถูกไหมครับ แต่ซีนที่ผมถ่ายคู่กับพี่ซีนวันนี้ เป็นฉากดราม่าที่ผมกับพี่สิงโตต้องทะเลาะ เพราะในเรืองมีการรักสามเศร้ากันเกิดขึ้น และทะเลาะกันเพราะตัวละครพี่สิงโตรู้ว่าผมมีนอื่นทั้งๆที่ไม่เป็นความจริง (เข้าใจไหม ไม่เข้า อ่ะข้ามไป)



ผมกับพี่สิงเข้าซีนถ่ายวันนี้หลายซีนมาก บางซีนเข้าคุ่กัน บางซีนก็ต่างคนต่างเข้าฉาก แต่ผมอยุ่ที่กองนี้จนถึงตอนนี้เป็นเวลา 6 โมงเย็น วันนี้คิวการถ่ายทำของผมอาจจะแน่นไปหน่อย แต่สำหรับผมชิวๆ 



ผ่านไปอยุ่หลายชั้วโมงก็ถึงเวลาเลิกกอง การถ่ายทำวันนี้ทุกอย่างผ่านไปด้วยดีแบบดีสุดๆ จนพี่สิงโตวันนี้เงียบๆผิดปกติ ถ่ายเสร็จก็เปลี่ยนและนั่งอ่านบทที่จะถ่ายฉากต่อ เป็นแบบนี้มาทั้งวันหลังจากที่เข้าฉากแรกคุ่กับผม หึ สงสัยคงเห็นว่าผมทำงานไม่มีพลาดเลยไม่มีอะไรจะพุดสิน่ะ เป็นไงล่ะ คนอย่างไปชายพีจะไม่ยอมให้คนมาดูถูกซ้ำสองง่ายๆหรอก ไม่มีวันนั้นแน่ 



ผมยื่นโบกแท๊กซี่อยุ่ริมถนน แต่ก็ไม่มีคันไหนจอด วันนี้คนจะเยอะไปไหนว่ะ ใช่บริการยั่งแท๊กซี่กันเกือบทั้ง กทม เลยรึไงถึงไม่มีคันไหนว่างสักคัน



ยื่นอยุ่สักพักโทรศัพท์ผมก็ดัง ผมหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วกดรับสายทันที ไม่ใช่ใครที่ไหน เพื่อนผมเองแหละครับ



"อยุ่ไหนว่ะคริส ?" ไอซิง



"อยุ่แถว........อ่ะ เพิ่งเลิกกอง กำลังจะกลับห้อง มีไรอ่ะ "



"เห้ย อย่าเพิ่งกลับห้องดิ รู้ป่าวว่าไปวินมันกลับมาเมืองไทยแล้วอ่ะ มันชวนพวกเราไปดืมกัน ไปม่ะ ด้วยไปรับ?"




"ห้ะ จริงเหรอว่ะ เหี้ยแม่งทำงานแค่สองวันกูตกข่าวเพื่อนรักขนาดนี้เลยเหรอว่ะ มันกลับมาถึงเมือไหร่ว่ะ?"



"เพิ่งลงเครื่องมาเมือเช้าอ่ะ มันบอกว่าจะโทรหามึงแต่ไม่มีเบอร์ กูเลยบอกว่ามึงทำงานโทรไปก็รบกวนเปล่าๆ"



"เอ่อ ก็จริงว่ะ ตอนอยุ่กองแม่งแทบจะไม่ได้แตะโทรศัพท์เลยวันนี้" ผมบอกเพื่อนไปอย่างนั้น ไปวินที่มันว่าคือเพื่อนสนิทอีกคนของผม มันเป็นคยมีฐานะรำรวยกว่าผม เลยมีโอกาสได้ไปทำงานที่เมืองนอก กลับมาก็นานๆที ทำงานกับบริษัทอะไรสักอย่างเนี่ยแหละ ซึ้งที่นั้นพ่อของไอวินก็ทำงานด้วย



"สรุปจะให้กูไปรับไหมว่ะ?" ไอซิงถามขึ้นมาเมือผมเงียบไปสักพัก 


"เอ่อ มารับดิ กูรออยุ่ที่นี้ละกัน รีบๆน่ะมึง" ว่างั้นผมก็กดวางสายเมือได้ยินอีกผ่ายตอบตกลง 



ไม่ถึง 10 นาทีรถที่คุ้นเคยของไอเพือนซิงก็มาจอดอยุ่ข้างหน้าผม ผมเดินเข้าไปในรถอย่างไม่รีรออะไร เรามุ่งหน้าที่ร้นเหล้าร้านหนึงที่พวกเราไม่ดืมแก้เครียดกันประจำเวลารวมตัวกัน จริงๆเพื่อนผมมีเยอะน่ะ แต่ที่สนิทและติดต่อกันจนถึงตอนนี้ก็มีแค่สี่คน คือ ผม ไอซิง ไอวิน และไอก๊อต ต่างคนต่างทำงานก็จริง แต่ถ้าว่างทีไรก็ไม่เป็นอันอยุ่ห้อง ออกมารวมตัวกันที่ร้านนี้ประจำ 


เมือถึงหน้าร้านหลังจากไอซิงมันจอดรถ ผมกับมันก็เดินเข้าไปในร้าน ในร้านก็มืดพอสมควรเพราะเป็นผับ ผมกับไปซิงหาโต๊ะของพวกไอวินอยุ่พักหนึ่งก็เจอ และเข้าตรงไปที่พวกมันทันที 



"ไอคริสสสสสสสสสส !" ไอวินครับ สงสัยจะคิดถึงผมมากมั้ง แม่งไม่ทันได้ทักทายมันก่อนก็เดินมากอดผมสะแล้ว 



"เอ่ออ จะกอดกูอีกนานไหมฮัลโหล่ รู้น่าว่าคิดถึงกู" ผมตอบกวนๆไปอย่างนั้นแต่ในใจจริงผมเองก็คิดถึงเพื่อนอยุ่เหมือนกัน 



"กูก็มาด้วยนะครับเพื่อนวิน" ไอซิงเอ่ยปากพุดกับไปวิน สงสัยคงจะน้องใจที่ไปวินเรียกผมคนเดียวละมั้ง 



"รู้ว่ามึงมาด้วย แหมมม  แค่นี้ก็น้อยใจว่างั้น มาๆๆๆๆๆนั่งๆ วันนี้พวกมึงเต็มทีเลยน่ะ กูเลี้ยง" 


กลับมาปุ๊ปก็เป็นป๊าให้พวกเราเลยน่ะเพื่อนวิน ผมหั่นไปทักทายไอก๊อตที่นั่งอยุ่ข้างๆไอวิน มันพยักหน้าให้แล้วรีนเหล้าใส่แก้วยื่นมาให้ผมทันที 


"ถ่ายละครเป็นไงบ้างว่ะ" นั้นคือคำทักทายแรกของเพื่อนก๊อต แต่ก็ดีกว่าเมือกี้น่ะ เพราะมันไม่พุดอะไรตั้งแต่ผมเดินมถึง สงสัยจะเห็นว่าผมกำลังคุยกับไปวิน มันเลยเงียบ นี่ถ้ามันไม่พุดผมก็คิดว่ามันเป็นใบ้ละน่ะ เพราะจริงๆตัวตนมันคือเป็นคนไม่ค่อยพูดเท่าไหร่ ชอบเงียบสะส่วนมาก 



"ก็เรื่อยแหละมึง" ผมตอบเพื่อนไปและกรอกเหล้าใส่ปากไปด้วย 




"กูรู้ว่าจากใอซิงว่ามึงได้เล่นละคร อย่างนี้ความฝันมึงก็เป็นจริงแล้วอ่ะดิไอคริส ดีใจด้วยน่ะมึง" วิน 



"ไม่ถึงขนาดนั้น นี้แค่เริ่มเปล่าว่ะ รอให้กูดังก่อนแล้วค่อยมาดีใจกับกู" ผม 



"อย่างน้อยมึงก็ได้เล่นละครจริงสะทีแหละหว่า" วิน 



"ใช่ แถมได้เล่นคู่กับดาราที่ดังที่สุดในตอนนี้เลยด้วย สุดยอดไปเลยว่ะเพื่อน" ซิง



"คงจะตื่นเต้นหน้าดูสิท่า" ก๊อต 


"เห้ย ! ร้อยวันพันปีพวกมึงไม่ค่อยจะแซวกู พอมาวันนี้กลับแซวกูสะงั้น" ผม 



"โห ก็พวกกูดีใจนิน่า เห็นมึงเป็นอย่างนี้ก็ดีแล้ว" วิน 



"เอ่อ รู้แล้ว แต่ไหนๆมึงก็กลับมาทั้งทีน่ะไอวิน ยังไงคืนนี้ขอจัดเต็มหน่อยละกัน พรุ่งนี้กูมีถ่ายตอนบ่าย ตอนเช้ามีเวลานอนอีกเยอะ ฮ่าๆๆๆ" ผมว่างั้นพวกมันก็ยกแก้วกันคนละใบมาชนกันแล้วก็ดืม ยังไงพรุ่งนี้คิวถ่ายของผมคือตอนบ่าย มีเวลานอนให้หายแฮ้งอยุ่ ผมเลยจัดเต็มกับเพื่อน เหล้าแค่นี้ไม่ทำให้ผมเสียงานหรอก จริงๆน่ะ 



*****TALK*****

บอกไว้ก่อนว่าเรื่องนี้แน่นพรีญาจริงๆ ไม่มีใครมากันซีนแน่นอน 
เอาใจชาวพรีญา อิอิ 
อ่านแล้วเข้าใจกันมั้ย ชอบไม่ชอบบอกกันได้นะค่ะ 
เจอกันพาร์ทหน้าจ่ะ 
จู๊บๆ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น